Ibinaba ni Ysabel ang kanyang tingin at inagaw ang atensiyon ng kaibigan. “Pagkatapos ng mahabang pagsasayaw, nagugutom na ako. Gusto niyo bang kumain?”“Same here,” sabay sabing napatingin si Helios sa paligid. “Let’s head to the self-service area.”Nakita nilang nagtungo sina Trixie at Casper sa direksyon ng self-service. Tumango si Helios, at kaswal na iniabot ang braso kay Ysabel. “Shall we?”Pagkatapos ipaalam ni Wendy kay Sebastian, na abala pa rin sa pakikipag-usap sa cellphone, sumama rin siya patungo sa buffet area. Sa bawat hakbang, palihim niyang sinusulyapan si Helios—at hindi rin niya pinalampas ang mga titig nito kanina kay Trixie.Nang dumating sila, agad silang sinalubong ng ilang panauhin. Marami ang bumati kina Helios at Ysabel, at may ilan pang nagpakilala ng negosyo. Isa itong pagkakataon na hindi maaaring palampasin, kaya habang abala ang dalawa sa pakikipagkamay at pakikipag-usap, tahimik na nakatayo si Wendy sa tabi nila, mapanuring pinagmamasdan ang paligid.Il
Pagkarinig nito, bahagyang kumurap si Wendy, at ang bahagyang galaw ng kanyang mata ay hindi nakalampas kay Casper. “Ah, ganon ba,” sagot niya, pilit ang ngiti habang pinipigilan ang bahagyang pangangatog ng tinig. Pagkatapos, tumingin siya nang matalim kay Trixie at sinabing, “Kung ganoon, maaari mo bang sabihin sa akin kung ano ang mali sa plano ko, Ms. Salvador? Para naman maayos ko ito ayon sa pamantayan ninyo.”Casper’s jaw tensed. Alam niyang hindi tanong ang intensyon ni Wendy kundi bitag.Pero si Trixie? Kalmado lang.She closed the folder with a light tap, then looked up at Wendy. Chin raised, smile gentle, but eyes sharp. “Ms. Bolivar, ang mga problema sa plano mo ay responsibilidad mo. Hindi mo ba dapat alamin ang mga ito nang mag-isa sa halip na itanong sa amin?”May bahagyang kilabot sa tono ni Trixie, hindi sigaw, hindi galit. Pero malakas. Matigas. At hindi mo mapapalampas ang tono ng panghahamak.Casper leaned slightly back in his chair, lips twitching in amusement.
Pagsapit ng hapon, dumating din si Michael sa Astranexis. Maayos ang postura niya, dala ang kanyang folder ng dokumento. Ngunit dahil abala sa assessment meeting si Casper, hindi sila nag-abot. Sa halip, nag-iwan lang si Michael ng mensahe sa front desk bago tuluyang umalis makalipas ang ilang minuto.Hindi pa man lumalayo ang sasakyan ni Michael ay dumating na si Helios.Lumabas si Trixie at Casper sa conference room just in time na makikita nila si Helios sa gitna ng hallway palapit sa kanila.As always, the man carried himself with that distinct confidence. Subtle, controlled, and unreadable. Pero ngayong araw, tila may kakaiba sa kanyang mga mata, mas mababa ang tingin nito, mas mapanuri.“Mr. Cuevillas,” bati ni Casper, kasunod ang handshake.“President Yu,” sagot ni Helios, saka tumingin kay Trixie. “Ms. Salvador.”“Mr. Cuevillas,” tumango siya. Polite and poised as always.Helios’s eyes lingered for a moment longer than necessary. There was something about the way she said his
Pasado alas nueve ng gabi nang makalapag sa airport ang sinasakyang eroplono ni Trixie Salvador. Narito siya ngayon sa isang bansang estranghero sa kaniya sa kabila ng espesyal na araw niya ngayon. It's her 26th birthday today. Hindi siya narito para dito ipagdaos ang kaniyang kaarawan, kundi dahil sinusundan niya dito ang kaniyang mag-ama na tatlong buwan na niyang hindi nakikita. Nang buhayin niya ang kanyang cellphone, bumungad sa kaniya ang maraming pagbati mula sa mga kakilala. Napangiti siya dahil doon. Pero wala ang mensaheng mula sa taong dahilan kung bakit siya nasa bansang ito ngayon. Wala man lang mensahe mula kay Sebastian Valderama, ang asawa niya. Dahan-dahang nawala ang ngiti sa kanyang mga labi at napabuntong-hininga. No one even bothered to pick her up at the airport despite notifying them that she'll arrived today. Mabigat ang loob niyang kumuha na lang ng taxi dahil kung maghihintay siya ng sundo ay mamamatay na lang siya sa lamig sa bansang i
Bandang alas-dies ng gabi, masayang dumating sina Sebastian at Xyza sa mansiyon.Mahigpit na nakahawak si Xyza sa damit ng ama bago dahan-dahang bumaba ng sasakyan.Ayaw sana niyang umuwi ngayong gabi dahil naroon ang mama niya sa bahay.Pero sabi ng tita mommy niya noong lunch nila, dumayo pa raw dito ang kanyang mama para makasama silang dalawa ng daddy niya. Kung hindi sila uuwi, siguradong malulungkot daw ito.Natakot din siya sa sinabi ng daddy niya na kapag hindi sila umuwi ngayon, sasama ang mommy Trixie niya sa kanila bukas sa dagat.Wala siyang nagawa kundi sumang-ayon na lang dito.Pero nag-aalala pa rin siya kaya't madiing nagtanong, “Dad, what if pilitin po tayo ni Mom na sumama sa'tin bukas? What should we do po?”“That’s not gonna happen,” sagot ni Sebastian nang walang alinlangan.Sa loob ng maraming taon ng kanilang pagsasama, palaging hinahanap ni Trixie ang pagkakataong makasama siya.Pero marunong din itong lumugar. Kapag nakita nitong galit na siya, hindi na ito na
Kinaumagahan, pagdating niya sa opisina, agad niyang iniabot ang kanyang resignation letter kay Calix.Si Calixto Dela ay isa sa mga personal na secretary ni Sebastian.Kaya laking gulat na lang nito nang matanggap ang resignation letter ni Trixie.Isa siya sa iilang tao sa kumpanya na nakakaalam ng totoong relasyon nina Trixie at Sebastian.Kaya kilala niya si Sebastian na matagal nang hindi si Trixie ang laman ng puso nito.Matapos silang ikasal, naging malamig si Sebastian kay Trixie at bihirang umuwi ng bahay.Dahil gusto niyang mapalapit at makuha muli ang loob ni Sebastian, pinili na lang ni Trixie na magtrabaho sa Valderma Company.She's up to anything as long as she can have her Tres back.Kaya ang orihinal niyang layunin ay maging personal na sekretarya ni Sebastian.Ngunit hindi pumayag si Sebastian.Kahit pa nga ang matandang Valderama ay nakialam na, wala pa ring nagawa ito upang mapapayag ang lalaki.Sa huli, wala nang nagawa si Trixie kundi tanggapin ang pangalawang opti
"Omg! Is that for real, Daddy?!"Napatalon si Xyza mula sa kama."Yup.""E bakit po hindi man lang sinabi sa akin ni Tita Mommy ‘yan kanina?""Kasi ngayon lang ito na-finalize. That's why I've been working my ass off these days para wala akong maiwang trabaho sa branch natin dito. And hindi ko pa rin siya nasasabihan, so be quiet, alright?"Lalong na-excite si Xyza."Omg, Dad! Yes po. Secret lang po natin ito kay Tita Mommy ‘to. Yehey! Pagbalik natin sa bahay, sorpresahin natin siya! Pwede po ba?!""Sige.""Yehey! Dad, ang galing-galing mo talaga! I love you so much, my best Daddy. Mwa!"Pagkababa ng tawag, tuwang-tuwa pa rin si Xyza. Napakanta at napasayaw pa siya sa kama.Maya-maya, bigla niyang naalala si Trixie.Sa mga nakaraang araw, dahil hindi siya tinatawagan ng kanyang ina, sobrang gaan ng pakiramdam niya.Sa totoo lang, para lang makaiwas sa tawag ng kanyang ina, sinadya na niyang umalis nang maaga tuwing umaga. Minsan naman, pag-uwi niya galing eskwela, inilalayo o pinapata
Sa mga nagdaang taon, bihira na lang magkita sina Charina Villalobos at Trixie. Pero sa iilang beses na pagkikita nila, napansin ni Charina na malayo na si Trixie sa dating masayahin at puno ng siglang babae na nakilala niya noong college days nila.Noon, hindi niya inakalang may araw na mararamdaman ni Trixie ang pagiging mababa ang tingin sa sarili.Hindi man siya lubusang pamilyar sa buhay mag-asawa nina Trixie at Sebastian, may kaunting ideya siya rito.May hinala siya, pero hindi na niya ito binanggit pa. Kaya pinayuhan na lang niya ito. “Hindi mahalaga kung may mga panahong naiiwan ka. Ang talino at talento mo ay hindi matutumbasan ng karaniwang genius out there. Girl, Trixie, hangga't gusto mo pa ring tahakin ang landas na ito, hindi pa huli ang lahat para magsimula ulit. You are excellent in this field even back in our college years! What more pa ngayon, ‘di ba?""Huwag mong kalimutan, ikaw ang pinakapaborito kong friendship sa circle natin."Ngumiti si Trixie. "Kung maririn
Pagsapit ng hapon, dumating din si Michael sa Astranexis. Maayos ang postura niya, dala ang kanyang folder ng dokumento. Ngunit dahil abala sa assessment meeting si Casper, hindi sila nag-abot. Sa halip, nag-iwan lang si Michael ng mensahe sa front desk bago tuluyang umalis makalipas ang ilang minuto.Hindi pa man lumalayo ang sasakyan ni Michael ay dumating na si Helios.Lumabas si Trixie at Casper sa conference room just in time na makikita nila si Helios sa gitna ng hallway palapit sa kanila.As always, the man carried himself with that distinct confidence. Subtle, controlled, and unreadable. Pero ngayong araw, tila may kakaiba sa kanyang mga mata, mas mababa ang tingin nito, mas mapanuri.“Mr. Cuevillas,” bati ni Casper, kasunod ang handshake.“President Yu,” sagot ni Helios, saka tumingin kay Trixie. “Ms. Salvador.”“Mr. Cuevillas,” tumango siya. Polite and poised as always.Helios’s eyes lingered for a moment longer than necessary. There was something about the way she said his
Pagkarinig nito, bahagyang kumurap si Wendy, at ang bahagyang galaw ng kanyang mata ay hindi nakalampas kay Casper. “Ah, ganon ba,” sagot niya, pilit ang ngiti habang pinipigilan ang bahagyang pangangatog ng tinig. Pagkatapos, tumingin siya nang matalim kay Trixie at sinabing, “Kung ganoon, maaari mo bang sabihin sa akin kung ano ang mali sa plano ko, Ms. Salvador? Para naman maayos ko ito ayon sa pamantayan ninyo.”Casper’s jaw tensed. Alam niyang hindi tanong ang intensyon ni Wendy kundi bitag.Pero si Trixie? Kalmado lang.She closed the folder with a light tap, then looked up at Wendy. Chin raised, smile gentle, but eyes sharp. “Ms. Bolivar, ang mga problema sa plano mo ay responsibilidad mo. Hindi mo ba dapat alamin ang mga ito nang mag-isa sa halip na itanong sa amin?”May bahagyang kilabot sa tono ni Trixie, hindi sigaw, hindi galit. Pero malakas. Matigas. At hindi mo mapapalampas ang tono ng panghahamak.Casper leaned slightly back in his chair, lips twitching in amusement.
Ibinaba ni Ysabel ang kanyang tingin at inagaw ang atensiyon ng kaibigan. “Pagkatapos ng mahabang pagsasayaw, nagugutom na ako. Gusto niyo bang kumain?”“Same here,” sabay sabing napatingin si Helios sa paligid. “Let’s head to the self-service area.”Nakita nilang nagtungo sina Trixie at Casper sa direksyon ng self-service. Tumango si Helios, at kaswal na iniabot ang braso kay Ysabel. “Shall we?”Pagkatapos ipaalam ni Wendy kay Sebastian, na abala pa rin sa pakikipag-usap sa cellphone, sumama rin siya patungo sa buffet area. Sa bawat hakbang, palihim niyang sinusulyapan si Helios—at hindi rin niya pinalampas ang mga titig nito kanina kay Trixie.Nang dumating sila, agad silang sinalubong ng ilang panauhin. Marami ang bumati kina Helios at Ysabel, at may ilan pang nagpakilala ng negosyo. Isa itong pagkakataon na hindi maaaring palampasin, kaya habang abala ang dalawa sa pakikipagkamay at pakikipag-usap, tahimik na nakatayo si Wendy sa tabi nila, mapanuring pinagmamasdan ang paligid.Il
Saglit na nagtagpo ang kanilang mga mata."You're still clumsy, I see," bulong ni Sebastian, may halong biro sa tinig ngunit may mas matindi pang bagay sa ilalim ng tingin niya, isang bagay na hindi kayang itago ng magaan na ngiti.Napasinghap si Trixie, parang biglang may humila sa kanya pabalik sa mga panahong ayaw na niyang alalahanin. Halos automatic ang reaksyon niya, itinulak niya si Sebastian palayo."Relax," aniya ni Sebastian, mapanatag ang tinig na parang kabisado na ang ugali niya. Hindi siya gumalaw palayo, sa halip, mas lalo pang humigpit ang pagkakahawak niya sa bewang ni Trixie. Isang iglap na tila walang ibang tao sa paligid, kundi silang dalawa lang."Ikaw!" Mariing bulong ni Trixie, pilit na pinipigilan ang sarili. Ayaw niyang gumawa ng eksena. Hindi siya makawala, pero mas ayaw niyang mapansin sila ng mga taong nagmamasid. Kahit alam niyang nasa kanila na ngayon ang mga tingin, lalo na ni Wendy.Napakagat siya ng labi. Hindi siya lalapit sa 'yo nang walang dahila
Inilahad ni Trixie ang kamay niya kay Angelo, at marahan itong tinanggap ng binata.Bahagyang hindi komportable si Trixie nang ilagay niya ang kanyang kamay sa kamay ng isang estrangherong lalaki, lalo na nang mailapat ito sa kanyang katawan. Hindi niya alam kung dahil lang ba ito sa biglaang palit ng kapareha o dahil sa mismong presensiya ni Angelo, na bagamat hindi niya kilala nang lubusan ay may taglay na mahinahong aura.Ngunit si Angelo, bilang isang tunay na ginoo, ay marahang kumilos at maingat sa paghawak sa kanya, hindi agresibo, hindi rin pabaya. Sa bawat hakbang ng sayaw ay dama ni Trixie ang respeto sa galaw nito, na para bang sinasadya nitong huwag lumampas sa limitasyon ng pagkakaibigan.Nang mapansin niyang tila hindi komportable si Trixie, saglit na napatingin si Angelo sa kanyang mukha. Parang may naisip. Maybe she's never had a boyfriend before. Ang kanyang mga mata ay saglit na nagtagal sa maamong mukha ni Trixie, bago siya nagpakilala."Angelo. Iyan ang pangala
Tumigil ang musika. Ilan sa mga panauhin ay pumalakpak habang umaakyat sa entablado ang isa sa mga honorary speaker. Sa harapan ng karamihan, tumayo si Casper. Bago pa man magsimula, sinulyapan niya na si Trixie, bahagyang tumango, saka nagsimulang bigkasin ang pambungad na pananalita.Samantala, mula sa gilid, hindi na nagtangkang magtanong pa si Helios. Kaunti na lamang ang mga taong nakapaligid sa pwesto kanina nina Trixie kaya doon ang tungo niya ngayon. “I’ll go greet them,” sabi niya, habang inilalagay nang maayos ang coat. “Sebastian, are you sure you don’t want to join me? I thought Astranexis was your target.”“I’m not in a rush,” sagot ni Sebastian. “Go ahead.”Tumango si Helios at lumapit kina Casper at Trixie. “Mr. Yu, Ms. Salvador,” magalang niyang bati.Nang makita siya, bahagyang naglaho ang ngiti ni Casper. “Ah, Mr. Cuevillas.”Nagpakita rin ng magalang na ngiti si Trixie. “Mr. Cuevillas,” bati niya.Hindi naman kalayuan, lumapit din si Michael. Ngunit hindi siya na
Hindi napigilan ni Michael ang tumagal ang tingin niya sa direksyon ni Trixie, na kasalukuyang kausap ng isang matandang negosyante. Wala sa ayos ang nararamdaman niya. May mga bagay na hindi nababanggit ngunit tahimik na kumikilos sa paligid.Kahit anong kintab sa labas, bulok pa rin sa loob, 'yan ang sumagi sa isipan niya. Sa isip niya, parang bang nakamasid siya sa isang maselang palabas kung saan may nakatago sa likod ng bawat ngiti.Napabuntong-hininga si Michael at ibinaling na lang ang tingin sa iba.Kasabay nito, nagpatuloy ang pag-uusap nina Felix at Angelo.“She’s something, though,” ani Felix, tinutukoy si Trixie habang sinusundan ito ng tingin. “I mean, I didn’t expect her to be... this composed.”“You like her?” tanong ni Angelo habang iniikot ang wine sa baso.“No. Just impressed.”Napatingin si Michael sa kanila, at sa mahina ngunit mariing tono ay sinabi, “She might be impressive to you, but the way she handled that confrontation in Astranexis, unprofessional. Manipu
Biyernes ng hapon nang bumalik si Casper sa bansa. Mas maaga ito kaysa sa inaasahan. Dahil sa paparating na dinner party ng mga alta kinabukasan, kailangan niyang dumalo bilang representative ng Astranexis. Ngunit hindi iyon ang dahilan ng pamumula ng kanyang tainga.Pagkarating pa lamang niya sa private villa, agad na binalita ni Trixie ang tungkol kay Michael.Tahimik siyang nakinig habang sinasalaysay ni Trixie ang naging pagtanggap ng mga ito sa opisina, kung paano si Michael ay piniling pakinggan sina Wendy at Mateo ngunit ni Trixie ay hindi.Nang matapos ang kwento, mapait na napangisi si Casper at malamig na bumigkas, “If that's the kind of petty politics Michael wants to play, then fine. We don’t need him. I refuse to work with someone na kaiinisan ko sa tuwing makikita ko siya.”Tumango si Trixie habang nililigpit ang mga papeles sa ibabaw ng coffee table. “Ayos yan. Alam mo namang ayaw ko rin na ang ipinapaliwanag ang sarili.”“Let’s just focus on the firms that respect pr
Pagkauwi ni Wendy sa kanyang condo, agad siyang bumagsak sa malambot niyang sofa.Matapos ang maghapong tensyon sa Astranexis, ang gusto na lang niya ngayon ay magpahinga.Sa kabila ng kanyang mahinahong panlabas na kilos kanina, hindi niya maitatangging may bahaging inis na inis siya, lalo na nang makita niyang mukhang matatag pa rin si Trixie. Pero kahit papaano, nakabawi naman siya. Hindi lang siya ang binalewala ni Trixie, kundi pati ang ama niya. Mas magiging madali ang mga susunod kong plano kung si Daddy mismo ang makakaramdam ng insulto.Inabot niya ang may batok at marahang hinilot ang kanyang balikat. Aabutin niya na sana ang basong nakapatong sa lamesita nang biglang tumunog ang kanyang cellphone.Hindi rehistradong numero ang naka-flash ngayon sa screen niya.Napakunot-noo siya.Sino ito?Nag-atubili siyang sagutin, pero sa huli, pinindot niya ang answer button at dahan-dahang inilapit ang cellphone sa kanyang tainga.Sa isang iglap, nanlaki ang kanyang mga mata, at napu