Chapter 2: Para sa scoop
ANG GALIT na tingin ni Jaxon kay Skylar ay para bang gusto siya nitong saktan. Nanlamig siya sa takot. Namutla si Skylar at biglang bumagsak ang luha mula sa kanyang mga mata.
“H-How could you say that to me? Hindi ako cheap! I'm not a slút!”
Hindi niya gustong mapunta sa kama ni Jaxon. Siya itong biktima pero hindi nakikita iyon ni Jaxon. Ang nasa isip nito ay sinilo niya ito.
“If you're not cheap, why did you climb my bed, Skylar?! And why are you crying? May karapatan ka bang umiyak sa harap ko?" malamig na sabi ni Jaxon, walang bahid ng awa ang tono ng boses. Sa lamig ng boses nito ay parang hinihiwa noon ang puso ni Skylar at nahihirapan siyang huminga.
“Five years ago, I told you I don't wanna see your face again. But here you are, shameless to get in my bed. If you're not cheap, what are you?”
Parang bomba ang bawat salitang binitiwan ni Jaxon. Sa narinig, tahimik na umalpas sa mga mata niya ang mga luha, kagat-kagat ni Skylar ang labi para pigilan ang hagulhol.
“Get out of here!” Hinila si Skylar ni Jaxon pababa sa kama at inihagis ang kanyang maskara na tumama pa sa may dibdíb ni Skylar.
Nang marinig iyon, mabilis na sininop ni Skylar ang iba pang gamit at walang lingon-lingon na tumakbo palabas ng kwarto.
"Damn it!" asik ng naiwang si Jaxon sa loob ng suite. Tinitigan nito ang pagtakas ni Skylar doon.
Galit nitong sinipa ang unan at pinagbabato ang mahawakan. Hindi niya maintindihan kung bakit galit na galit ang pakiramdam siya. Sinindihan ni Jaxon ang isang sigarilyo na nahablot sa side table at may tinawagan.
“Come up here!”
Pagkalipas ng tatlong minuto, dumating si Wallace, ang private assistant ni Jaxon, na hinihingal. Nakita ng lalaki si Jaxon na nakatayo sa harap ng bintana, suot ang itim na robe, hawak ang isang sigarilyo at humihithit doon. Ang aura nito ay malamig at nakakatakot na parang gustong umatras ni Wallace.
"Sir Jaxon..." maingat na sabi ni Wallace.
"Who's the person who brought a woman here?" tanong ni Jaxon, kalmado ang mukha ngunit alam ni Wallace na nagpipigil ito ng galit.
Napalunok si Wallace. "Pasensya na, Sir Jaxon. Iche-check ko kaagad at babalik ako sa loob ng sampung minuto."
Pagkaalis ni Wallace, nanatili si Jaxon sa harap ng bintana, tahimik na pinapanood ang mga tao sa labas. Nakita niya mula sa labas ng transparent window si Skylar na nasa intersection, nagtatangkang pumara ng taxi ngunit walang pumapansin sa kanya. Para itong iniwan ng mundo. Matagal bago nakasakay si Skylar sa taxi at umalis.
Pagbalik ni Wallace, dala na nito ang impormasyon.
"Sir Jaxon, nalaman ko na. Ang babae kagabi ay si Skylar Aquino, an unknown entertainment reporter. Madalas siyang nagbabantay ng mga celebrities para kumuha ng balita."
"So, she's a paparazzi, huh? Check the whole room." Alam na ni Jaxon ang intensyon ni Skylar. Umigting ang panga niya sa naisip.
Pagkatapos ng thorough inspection, nakahanap si Wallace ng isang wireless na pinhole camera. Dumilim ang ekspresyon ni Jaxon.
“You're good, Skylar. Just for a fúcking scoop, you even paid with your body.” Nakakuyom ang palad na humarap siya sa assistant. “Spread the news. Walang media company dito sa Metro Manila ang dapat kumuha kay Skylar o makakalaban nila ako."
Ang boses ni Jaxon ay malamig at kalmado, sanay na sanay na itong magbitiw ng mga salitang kayang sumira sa isang tao.
"Yes, Sir Jaxon."
***
PAGKATAPOS makauwi, nagmadali si Skylar na pumasok sa banyo para maligo. Tumayo siya sa ilalim ng shower. Ang mainit na tubig ay halos sumunog sa kanyang balat hanggang mamula ito, pero hindi nito kayang alisin ang sakit at sama ng loob sa kanyang puso.
Ang mga salitang binitiwan ni Jaxon—na isa siyang cheap na babae— paulit-ulit na naririnig ng kanyang isip.
Napaupo siya, niyakap ang kanyang tuhod at humagulhol.
"Jaxon, bakit mo naman ako tinawag na gano'n? Hindi naman ako pokpók, eh. Hindi ko ibinebenta ang sarili ko para sa pera. You should believe me! Dati naman, naniniwala ka sa lahat ng sinasabi ko..."
Hindi niya alam kung paano sila umabot sa ganitong sitwasyon. Magkaklase sila noong high school, naging close noong college at sandali ring nagsama sa iisang bahay. Pero ngayon, bakit umabot sa ganitong sitwasyon?
Ayaw ni Skylar na maging kaaway si Jaxon. Masakit. Hindi niya kaya.
Simula nang ituring siya ni Jaxon na kaaway, naalis si Skylar sa eskuwela, nawalan ng trabaho at lumayo siya. Ang bawat araw na lumilipas ay parang bangungot—parang nahulog siya sa napakalalim na hukay. Pilit siyang lumalaban para makalabas, ginagamit ang natitirang lakas pero hindi siya makaahon.
*
PAGLABAS ng banyo, narinig ni Skylar ang pagtunog ng kanyang cellphone. May tumatawag, si Linda na co-worker niya.
"Linda…" Sinagot niya ang tawag, handang tanungin ito kung bakit siya nito pinahamak kagabi.
Pero bago pa siya makapagsalita, nagsalita na ito, "Skylar, pinapaalam lang ng Sir na tanggal ka na."
Nanlaki ang mata ni Skylar sa narinig. Parang ilang segundo pa bago siya nakapagsalita.
"Ha? Bakit? Ano'ng ginawa ko?!"
Pero ang sagot lang sa kanya nito ay ang pagpatay ng tawag.
Dahil doon, nagdesisyon si Skylar na puntahan ang opisina nila para humingi ng sagot sa tanong niya. Hindi siya pwedeng basta-basta mawalan ng trabaho. Kailangan niya ng pera. Kailangan niyang malaman kung bakit siya tinanggal!
Pagdating niya sa opisina, walang tao sa front desk kaya walang pumigil sa kanya. Pumasok siya diretso sa opisina ng boss.
"Sir, bakit n’yo ako tinanggal—Sir?"
Walang tao roon. May narinig si Skylar boses mula sa loob ng maliit na kwarto sa opisina. Isang pamilyar na boses ng babae.
"Sir..."
Si Linda iyon, parang dumadaîng kaya napalunok si Skylar. Napagtanto ni Skylar na may relasyon si Linda at ang kanilang boss. Kaya pala mataas ang performance bonus ni Linda kahit sabay lang sila nag-umpisa sa kumpanya.
Napabuntong-hininga siya at naupo sa sofa. Hintayin niya na lang silang matapos.
Matagal bago tumigil ang mga naririnig niyang ingay mula sa maliit na kwarto. Pero hindi pa rin lumabas ang Sir at si Linda. Sandaling nahinto ang ingay at boses ni Linda ang narinig ni Skylar.
"Sir, nakuhanan ko ng litrato si Skylar at si Jaxon Flinn Larrazabal noong lumabas sila sa suite. May reward ba ako sa ginawa ko?"
Natigilan si Skylar. Hindi siya makapaniwala sa narinig. Alam pala ni Linda na nasa kwarto siya ni Jaxon at kinunan pa siya ng litrato!
"Ikaw pa ang may lakas ng loob humingi ng reward?! Buti nga hindi kita sinisante kasabay ni Skylar!" galit na sagot ng lalaki.
Nagulat si Linda sa sagot nito. "Bakit, Sir? Hindi ba ikaw ang nagsabi na lagyan ko ng drûgs ang inumin ni Skylar at dalhin siya sa kwarto ni Jaxon Larrazabal para may headline tayo?"
Hindi na napigilan ni Skylar ang sarili. Binuksan niya ang pinto dahil sa galit.
"Ang kakapal ng mukha ninyo?! Anong kasalanan ko para gawin n'yo sa akin iyon?! Ang sasama ninyo! Hindi n'yo ba alam na ilegal ang ginawa n’yo? Irereport ko kayo sa mga pulis!"
*
Chapter 3: Hindi kilalaGULAT na gulat sa nalaman at sobrang emosyonal si Skylar habang umiiyak. Ang sakit na nararamdaman niya ay parang pinupunit ang kanyang puso.Alam ng Diyos kung gaano niya sinubukang umiwas kay Jaxon nitong mga nakalipas na taon.Para makalimutan si Jaxon at makalayo sa buhay nito, iniwan niya ang lugar kung saan siya lumaki. Iniwan din niya ang kanyang kapatid na may malubhang sakit sa kanilang iresponsableng ama—lahat para makapamuhay nang tahimik at hindi na muling madamay sa gulo.Pero ngayon, nangyari ang kinatatakutan niya. Ginamit siya ng boss para sa sariling interes—ipinadala siya sa kwarto ni Jaxon para lang makagawa ng scoop.Alam niyang hindi na siya palalampasin ni Jaxon. Parang mauulit ang mga araw na hindi niya gusto pang alalahanin. Mauulit iyon dahil sa mga taong kaharap niya ngayon."Idedemanda ko kayo!" sigaw niya habang umiiyak at tumalikod para umalis.Biglang sinara ni Linda ang pinto ng opisina. "Skylar, tigilan mo na 'yan," sabi ni Lin
Chapter 4: Ipagbibili muli"Oh, nandito ka na pala, Sky," bati nito na may pilit na ngiti. "Bilisan mo, bigyan mo ako ng 50 thousand pesos. Meron ka naman yata n'on. Suwerte ako ngayon sa tingin ko. Babawiin ko lahat ng natalo ko sa sugal!""Tumigil ka na! Huwag mong hawakan ang bag ko!" galit na sigaw ni Skylar habang tinutulak ang ama palayo. Ang natitirang pera niya ay para sa pagpapagamot ng kapatid niya. Hindi niya ito maaaring ibigay sa walang kwentang bisyo ng ama niya."Anong walang pera? Hindi ba't pokpok ka? Ang laki ng kita ng trabaho mong 'yan!" sabi ni Lito na may halong pang-iinsulto."Reporter ako, hindi pokpok!" balik ni Skylar. "Bakit ba gusto mo lagi akong ibenta? Tatay kita!""Wala akong pakialam kung reporter ka o pokpok, ibigay mo ang bag mo!" sigaw ni Lito sabay hablot sa bag niya."Huwag mong kunin 'yan! Para sa pagpapagamot ni Terra ‘yan!" umiiyak na sigaw ni Skylar habang pilit na binabawi ang bag."Tumigil ka! Tatamaan ka sa akin!" anito at itinulak siya at
Chapter 5: Sinong nanakit sa ‘yo"MR. LARRAZABAL, hindi pa nagsisimula ang usapan natin tungkol sa deal! Saan ka pupunta?" Tanong ng negosyanteng kausap ni Jaxon, halatang nag-aalala na baka hindi na bumalik si Jaxon. Tumayo ito mula sa sofa at sinubukang pigilan si Jaxon.Pero parang hindi narinig ni Jaxon ang mga salita nito. Nagpatuloy lang siya sa paglakad palabas ng kwarto habang mabigat ang ekspresyon. Malamig at madilim ang ekspresyon sa mukha ni Jaxon, takot ang mga napapatingin sa kanya. Malakas na isinara ni Jaxon ang pinto nang maraan doon. Sa lakas ng tunog, napatalon ang negosyanteng sumubok magpigil kay Jaxon at natakot nang humabol pa. Mas kalmado ang isa pang negosyanteng naroon. Nang makitang umalis si Jaxon, tiningnan nito si Jeandric at tinanong, "Sir Jeandric, mukhang galit na galit si Mr. Jaxon. Ano bang nangyari? Parang world wàr 3, ah."Ngumiti si Jeandric pero halata sa mukha na ayaw nitong sumagot sa tanong. "Looks like the deal's pause for tonight. Mag-enjo
Chapter 6: Huwag kayong lumapitHINDI namalayan ni Skylar na umalis na si Jeandric dahil sa lalim ng iniisip at naiwan sila ni Jaxon sa mahabang pasilyo. Naninibago at kinakabahan si Skylar; mabilis ang tibok ng puso niya. Hindi niya alam kung paano makitungo kay Jaxon. Nag-iisip si Skylar kung magsasalita siya para basagin ang katahimikan pero bigla nang naglakad palayo si Jaxon.“Jaxon...” Agad niyang hinawakan ang kamay nito. Mainit iyon, hindi tulad ng malamig at walang emosyon na ekspresyon ng mukha nito.“Sa nangyari ngayong gabi... Salamat... Maraming salamat...” Nauutal ang boses niya habang mahigpit na hinahawakan ang kamay ng lalaki.Hindi sumagot si Jaxon. Tila hindi niya narinig ang sinabi ni Skylar. Nakatitig lang ito sa kamay ng babae, tila naguguluhan.Dahil doon, inakala ni Skylar na galit si Jaxon sa paghawak na ginawa niya. Agad niya itong binitiwan at yumuko para humingi ng paumanhin. “S-Sorry, Jaxon.”Nang bitiwan niya ang kamay nito, bahagyang gumalaw ang kamay n
Chapter 7: First day"‘HUWAG kayong lumapit sa akin—’Biglang tumayo sa pagkakaupo si Skylar, pinagsiklop ang kanyang mga kamao at gumawa ng kilos na parang aatake sa mga lalaking lalapit sa kanya. Sumigaw siya ng malakas, "Kahit mamatay ako, hindi ko hahayaang magtagumpay kayo sa balak n'yo!"Pagkatapos niyang sabihin iyon, ginamit niya ang lahat ng lakas niya para buksan ang pinto ng sasakyan nang malakas. Kaysa maabuso ng mga nakakadiring lalaking ito, mas mabuti pang wakasan niya ang lahat! Mamàtay na kung mamamàtay! Dahil sa gulong likha ni Skylar, nagkagulo sa loob ng sasakyan, naging baliko ang pagmamaneho ng kotse kaya nauntog siya sa matigas na bintana ng sasakyan. Nahilo siya at pakiramdam niya ay may mainit na likido na dumadaloy sa kanyang noo. Hinipo niya ito at nang makita ang kanyang kamay, puno ito ng dugo."Hoy, bigote, ayusin mo! Huwag mong hayaang mamatay siya."Naging maingay bigla ang loob ng sasakyan. Sa sobrang hilo, parang nakikita ni Skylar ang mga anyo ng mg
Chapter 8: You're disgustingYUMUKO si Jaxon at hinalîkan ang labi ni Skylar na naamoy niya agad ang matapang na amoy ng alak. Kasabay nito, ang malaki nitong kamay ay humawak sa kanyang dibdîb...Nagulat si Skylar at agad na nagpumiglas. Pilit niyang itinulak si Jaxon habang mahigpit na tinatakpan ang kanyang dibdib. Sa takot, sumigaw siya, "Jaxon, huwag kang gumawa ng kalokohan!""Kalokohan 'to, Skylar?" malamig na tanong ni Jaxon habang pinisil ang pisngi niya at pilit na itinaas ang mukha niya para tumingin sa mga mata nito. "Hindi ba ito ang gusto mo? Hindi ba’t kaya ka nagtatrabaho sa lugar na ito ay para paglaruan at aliwin ang mga lalaki?""Jaxon, nagkakamali ka..." Hindi pa man natatapos ang paliwanag niya, bigla ulit siyang hinàlikan ni Jaxon. Kasabay nito, may narinig siyang tunog ng damit na napunit, at ramdam niya ang malamig na hangin sa kanyang dibdib. Mabilis niyang tinakpan ito ng kanyang mga kamay.Pero huli na. Hinawakan ni Jaxon ang balikat niya at itinulak siya na
Chapter 9: KapalitNARINIG ni Skylar ang bahagyang pangungutya at panunukso sa tono ni Jaxon. Napahiya siya at namula ang mukha.Oo nga naman, ano bang maibibigay niyang kapalit para tulungan siya nito? Si Jaxon ay mayaman at makapangyarihan, wala nang kulang sa buhay ng lalaki. Samantalang siya, isang mahina at kaawa-awang babae na paulit-ulit na ibinebenta ng sariling ama para mabayaran ang utang sa sugal. Ano nga bang maibibigay niya?Dahil dito, unti-unting nawala ang liwanag sa mga mata ni Skylar at ang kamay niyang mahigpit na nakakapit sa laylayan ng pantalon ni Jaxon ay kusang bumitaw.Sinubukan niyang tumayo at umalis pero hinuli siyang muli ni Jaxon at hinawakan nito ulit ang kanyang baba. "Sagutin mo ako, anong benefits ang maibibigay mo? Kung magustuhan ko ang alok mo tutulungan kita ulit."Napanganga si Skylar sa gulat at tumingin sa kanya nang may halong pag-aalala. Hindi siya makaisip ng anumang benepisyo na maibibigay niya. Sa huli, naglakas-loob siyang magtanong, "I
Chapter 10: Hindi nakakatakot ang kamàtayanHINDI UMUWI si Skylar at sa halip ay dumiretso siya sa ospital. Pagdating niya roon, nakita niyang gising pa ang kapatid niyang si Terra. Nakaupo ito sa tabi ng kama, nakatitig sa bintana na parang tulala. Ang maputlang mukha nito ay parang wala nang buhay. Nang makita ni Skylar ang kalagayan ng kanyang kapatid, hindi niya napigilan ang pag-agos ng luha mula sa mga mata. Pero pilit niyang pinigil ito para hindi makita ng kapatid ang kanyang lungkot. Dahil kung malulungkot siya, mas nasasaktan lang si Terra at baka isipin nito na nagiging pabigat na ito sa kanya. May sakit na si Terra kaya dapat niyang iwasan na palungkutin pa ang kalooban nito. Binuksan niya ang pinto at pumasok.Narinig ni Terra ang pagbukas ng pinto kaya agad itong lumingon. "Ate, nandito ka na?""Natakot akong malungkot ka rito kaya sinamahan kita," sagot ni Skylar habang naupo sa tabi ng kama at hinaplos ang ulo ng kapatid. "Kumusta ka? Masama ba ang pakiramdam mo ngay
Si Audrey ay napatingala sa kisame, tila malungkot at naalala ang isang hindi magandang nakaraan. Matagal siyang natahimik bago nagsalita. "Jaxon, hindi ako OA. Pagkatapos ipanganak ni Mama ako, nabuntis ulit siya. Sabi nila, lalaki daw ang baby. Pero noong mahigit limang buwan na siya sa tiyan, may naglagay ng gamot sa pagkain ni Mama. Namatay ang bata sa sinapupunan. Hindi nagtagal, pinanganak ni Tita si Barbara." Kumunot ang noo ni Zedrick at galit na nagsalita. "Maganda ang araw ngayon! Bakit mo binabanggit ang mga malulungkot na bagay?" Hindi pinansin ni Audrey ang galit sa mata ni Zedrick. Sa halip, tumingin siya kay Barbara na may makahulugang tingin at nagpatuloy kay Jaxon. "Habang buntis si Skylar, mas mabuti pang mag-assign ka ng taong pinagkakatiwalaan mo para bantayan ang mga gamit niya, lalo na ang pagkain at mga personal niyang bagay. Siguraduhin mong walang makakakuha ng pagkakataon ang mga may masamang balak. Huwag mong hayaang mangyari kay Skylar ang nangyari
Chapter 157: Alam ni HarveySI ZEDRICK ay bahagyang nagulat, tumingin kay Harvey na may halong pagkadismaya, pagkatapos ay lumingon kay Jaxon at ngumiti. "Aba, Jaxon, kakalabas lang ng balita tungkol sa kasal niyo ni Skylar, tapos ngayon buntis na agad siya. Talagang doble ang swerte niyo. Mas maganda pa kaysa sa Harvey na batang ito." Si Barbara, na nakaupo sa tabi ni Zedrick, ay halatang hindi ganoon kasaya. Nakatitig siya sa tiyan ni Skylar na parang may lason sa tingin. Mahigpit niyang kinuyom ang laylayan ng kanyang damit, nagpipigil na huwag sugurin si Skylar at sipain ang kanyang tiyan nang dalawang beses. Ngunit dahil nakatutok ang atensyon ng lahat kay Skylar, walang nakapansin sa pagbabago ng ekspresyon ni Barbara. Masayang ngumiti si Jaxon. "Uncle Zed, nagbibiro kayo. Ang pagpapakasal at pagkakaroon ng anak ay nakadepende sa kapalaran. Walang mas magaling sa isa’t isa. Hindi pa lang dumadating ang tamang oras para kay Harvey." "Tama ka diyan," tumango si Zedrick
Narinig ni Barbara ang sarili niyang tawa habang tinatakpan ang bibig. Kahit sino pa ang isakripisyo ni Zedrick sa dalawa, siguradong siya ang makikinabang sa huli. "Second Miss?" Biglang may narinig siyang boses ng isang kasambahay mula sa likuran. Agad niyang tinanggal ang halos baliw na ngiti sa mukha at bumalik sa pagiging disente. Nakataas ang noo, nakatawid ang mga braso, at pinapanatili ang kanyang postura bilang pangalawang anak na babae ng Lim Family. Tiningnan niya nang may kayabangan ang kasambahay at tinanong, "Ano yun?" Magalang na sagot ng kasambahay, "Dumating na po ang si Mr. Larrazabal at Mrs. Larrazabal. Pinapapunta po kayo ng master kasama ang eldest young master at eldest young miss para salubungin sila." Saglit na natulala si Barbara bago niya naisip kung sino ang tinutukoy, si Jaxon at Skylar. Biglang lumitaw ang matinding galit sa kanyang mga mata, pero mabilis siyang kumilos at sumagot nang malamig, "Naiintindihan ko na. Bumaba ka na, ako na ang magsa
Chapter 156: Nalalaman ni Barbara"AUDREY, anong nangyari sa 'yo?" Biglang nagbago ang ekspresyon ni Audrey, kaya hindi napigilan ni Jeandric na magtanong nang may pag-aalala. "Wala." Bumalik sa ulirat si Audrey at napansin niyang ibinaba na ni Skylar ang tawag. Ang tunog ng patay na linya ay patuloy na tumutunog sa receiver. Napalunok siya at may inis na ibinalik ang cellphone sa bedside table. Pagkahiga niya ulit sa kama, hindi niya mapigilan ang kunot sa noo niya. Nakita ni Jeandric ang itsura ni Audrey kaya hindi niya naiwasang mag-alala. "Ano bang nangyari?" Ayaw ni Audrey siyang pansinin. Niyakap niya ang sarili, umikot, at lumayo sa kung saan siya hindi maaabot ng mga braso ni Jeandric. Nang makita ni Jeandric kung gaano siya tinataboy ni Audrey, dumilim ang mukha niya. Sa loob lang ng ilang segundo, tinanggal niya ang sapatos niya, tumalon sa kama, at humiga nang patagilid sa likuran ni Audrey. "Anong ginagawa mo?!" Nagulat si Audrey at napatalon, mabilis na
Hindi naglakas-loob si Barbara na magtagal sa pintuan ng kwarto ni Audrey, kaya agad siyang tumalikod at umalis. Pagkaalis ni Barbara, malakas na isinara ni Jeandric ang pinto, dahilan para lumabas ang malakas na tunog na umalingawngaw sa buong bahay. Sa sobrang lakas, kahit si Harvey na nasa kabilang kwarto ay naramdaman ang kanyang galit. Tahimik ang buong silid, dahilan para makaramdam si Audrey ng bigat sa dibdib. Lumapit siya sa bintana, binuksan ito, at hinayaang pumasok ang malamig na hangin. Dumampi ito sa kanyang mainit na pisngi, at kahit papaano, gumaan ang pakiramdam niya. "Pumunta ka sa bahay ko nang ganito kaaga, may mahalaga ka bang kailangang sabihin?" Bahagyang ngumiti si Jeandric, pero may kakaibang lungkot sa kanyang mga mata, parang pinaghalong pangungutya at kalungkutan. Lumapit siya sa bintana at tumayo sa tabi ni Audrey, nakatingin sa maulang tanawin sa labas. "Anong klaseng logic 'yan? Kailangan ba may mahalaga akong sasabihin bago kita bisitahin?" Ha
Chapter 155: Nalaman ni AudreyNGAYON ay November 1st. Pagkagising ni Audrey sa umaga, nakita niyang madilim ang langit sa labas ng bintana at tuloy-tuloy ang ulan. Dahil dito, parang lalo siyang nanghina pagkabangon. Nakarinig siya ng kalusko at may nag-iikot sa doorknob. Hindi ito bumukas dahil nakakandado ito mula sa loob. Mayamaya, narinig niya ang boses ng kanyang kapatid na si Harvey. "Audrey, ako 'to." Isinara ni Audrey ang bintana, lumakad papunta sa pinto, at binuksan ito. Nakita niya si Harvey na amoy halo ng pabango at alak. Napakunot ang kanyang noo. "Kuya, nagpunta ka na naman ba sa nightclub kagabi?" May bahid ng pagkadismaya sa kanyang boses. Naiinis siya, pero si Harvey, parang wala lang, kalmado pa rin ang tono ng pananalita. "Huwag kang mag-alala. Naging maingat ako, wala namang babaeng magpapakita rito para manggulo." Lalo pang kumunot ang noo ni Audrey at tinitigan niya ito. "Hindi ako nag-aalala kung may manggugulo rito. Ang ikinagagalit ko, si
Habang nagsisipilyo si Skylar, puno ng bula ng toothpaste ang kanyang bibig. Masama ang tingin niya sa lalaking nasa salamin, saka niya mabilis na binanlawan ang bibig para mawala ang bula. Pagkatapos, humarap siya at itinulak ito palayo."Paano mo nagawang sabihin 'yan? Tingnan mo ang ginawa mo sa akin! Paano ako makakatulog nang maayos kung ganyan ka ka-wild, ha?"Hinila ni Skylar pabukas ang kwelyo ng kanyang damit at itinuro ang kanyang makinis na balat.Puno ito ng maliliit na marka na kulay asul at lila, mga bakas ng ginawa ni Jaxon kagabi.Lalo na sa may dibdib at tadyang.Ang kulay at hugis ay talagang kakila-kilabot.Ngumiti lang si Jaxon at hindi man lang nag-alala sa galit niya. "Binigyan kita ng pagpipilian, pero hindi mo ginawa kaya kinailangan kong gawin ito sa sarili kong paraan.""Anong pagpipilian?" Galit na galit si Skylar na pakiramdam niya ay sasabog na siya. "Isang kamay, isang bibig, bastos at baliw ka talaga!""You dumb head, kung ang asawa mo hindi na maging pi
Chapter 154: KapilyuhanNANG marinig ni Skylar ang biro ni Jaxon at namula siya. Umubo siya nang mahina, itinulak siya palayo, at mabilis na lumayo. "Maliligo na ako, matulog ka na muna."Nakita ni Jaxon ang mabilis na pagtakbo niya palayo, at muling lumitaw ang pilyong ngiti sa kanyang labi."Asawa ko, may limang daliri ang asawa mo, alam mo ba?""At may paraan din para sumigaw nang malakas... For example, using my mouth...""Tumigil ka na!"Ayaw na ni Skylar pakinggan pa ang kanyang malalaswang biro kaya mabilis niyang isinara ang pinto.Pagtingin niya sa salamin at naalala ang sinabi ni Jaxon, hindi niya napigilang mag-isip ng kung anu-ano. Ang imahe ng mahahaba at matitikas nitong mga daliri ay umikot sa kanyang isipan.Isang kakaibang kiliti ang biglang gumapang mula sa kanyang dibdib pababa.Patay na.Napapikit siya, inipit niya ang kanyang mga hita, at pinukpok ang sarili sa noo."Skylar, napaka-walanghiya mo na talaga. Ang landi-landi mo!"Dahil lang sa sinabi ni Jaxon, nakara
Akala niya, si Santi ay isang simpleng doktor na magaling sa traditional medicine, pero hindi pala. Bukod sa pagiging malapit na kaibigan ng kanyang mga magulang na sinasabi nito, hawak rin nito ang 3% ng shares ng JZ Group! Mukhang kilalang-kilala rin nito si Yorrick na biological father ni Skylar. Napaka-misteryoso ng taong ito. Alam niyang ang JZ Group ay isang family business, at hindi basta-basta nagpapapasok ng ibang tao sa kanilang kumpanya. Maliban na lang kung may espesyal na koneksyon si Santi sa isa sa mga shareholder ng Lacson Family, kaya nito nakuha ang mga shares.Napaisip si Jaxon. Sino nga ba talaga si Santi?Narinig ni Zeyn ang sagot ni Santi, pero hindi siya nagulat dahil hindi ito ang unang beses na tinanggihan siya nito. Ngumiti lang siya."Uncle Santi, pareho pa rin ang sasabihin ko. Seryoso kaming mag-ama sa pagbili ng shares mo. Kung sakaling maisipan mong ibenta ito, laging bukas ang pinto namin para sa 'yo."Tumingin si Santi sa relo niya."Zeyn, gabi na. Ka