Chapter 5: Sinong nanakit sa ‘yo
"MR. LARRAZABAL, hindi pa nagsisimula ang usapan natin tungkol sa deal! Saan ka pupunta?" Tanong ng negosyanteng kausap ni Jaxon, halatang nag-aalala na baka hindi na bumalik si Jaxon. Tumayo ito mula sa sofa at sinubukang pigilan si Jaxon.
Pero parang hindi narinig ni Jaxon ang mga salita nito. Nagpatuloy lang siya sa paglakad palabas ng kwarto habang mabigat ang ekspresyon. Malamig at madilim ang ekspresyon sa mukha ni Jaxon, takot ang mga napapatingin sa kanya.
Malakas na isinara ni Jaxon ang pinto nang maraan doon. Sa lakas ng tunog, napatalon ang negosyanteng sumubok magpigil kay Jaxon at natakot nang humabol pa.
Mas kalmado ang isa pang negosyanteng naroon. Nang makitang umalis si Jaxon, tiningnan nito si Jeandric at tinanong, "Sir Jeandric, mukhang galit na galit si Mr. Jaxon. Ano bang nangyari? Parang world wàr 3, ah."
Ngumiti si Jeandric pero halata sa mukha na ayaw nitong sumagot sa tanong. "Looks like the deal's pause for tonight. Mag-enjoy na lang kayo diyan. Let's reschedule it, alright?"
Tumayo si Jeandric, kinuha ang suit jacket at lumabas para sundan si Jaxon. Iniwang nitong nagtataka ang dalawang negosyante sa loob ng VIP room.
Habang naglalakad si Jaxon sa pasilyo, mabilis siyang sinundan ng kanyang assistant na si Wallace, bahagya pang tumatakbo para makasabay.
Habang puno ng galit, biglang nagsalita si Jaxon, iyong boses ay mababa at malamig.
"In five minutes, I want to see Skylar in front of me."
Tumango si Wallace. "Opo, Sir."
Habang inaayos ni Wallace ang mensahe sa kanyang telepono para maipasa ang utos, muling nagsalita si Jaxon.
"Find out who's her date tonight."
Sa hindi inaasahan, bago pa makasagot at makakilos si Wallace, biglang lumitaw si Skylar sa pasilyo, nagmamadaling tumatakbo na parang tumatakas, hawak-hawak ang laylayan ng suot na dress.
May mga malalaking lalaking humahabol kay Skylar. Halata ang takot sa mukha ng babae at halos mawalan na ito ng lakas sa pagtakbo dahil nagkakanda-dapa dapa ito makalayo.
Kanina, habang nasa blind date, pilit si Skylar na painumin ng alak ng matandang blind date. Hinawakan siya nito sa kamay at halata ang malaswang tingin sa kanya. Sa sobrang takot, nagdahilan si Skylar pupunta sa banyo, ngunit tumakas siya. Ngayon, hinahabol siya ng mga tauhan ng matandang ka-blind date.
"Ahhh!" Napatili si Skylar nang mahawakan ang braso niya ng isa sa mga tauhan. Kasunod nito, isang malakas na sampal ang dumapo sa kanyang mukha.
"Leche ka! Sabi nang huwag kang tumakas!"
Sa sobrang lakas ng sampal, natumba si Skylar sa sahig. Tumunog ang tenga niya sa lakas ng impact at nandilim din ang paningin niya, pakiramdam niya'y nawalan siya ng lakas para bumangon.
"Kuya Jaxon, mukhang si Skylar 'yan," biglang sabi ni Jeandric, nasa tabi na ni Jaxon.
Nagulat si Skylar sa narinig. Tumingala siya at nakita si Jaxon na nakatayo malapit sa kanya.
“J-Jaxon, tulungan mo ako…”
Pero ang mukha ng lalaki ay nananatiling malamig at walang ekspresyon habang nakatingin sa kanya na parang walang pakialam sa nangyayari sa kanya.
Nasaktan ang puso ni Skylar. Namuo ang luha sa kanyang mga mata habang tinititigan si Jaxon, umaasang may gagawin ito.
Ngunit nanatiling malamig ang ekspresyon ni Jaxon. Sa halip, umiwas ito ng tingin. Parang hindi nito nakita ang ginagawa sa kanya. Tuluyang bumagsak ang luha ni Skylar. Halos mawalan na siya ng pag-asa.
Muling lumapit ang matandang blind date ni Skylar kasama ang kanyang mga tauhan. Hinawakan nito ang buhok ni Skylar at pilit siyang pinatayo.
"Ang kapal ng mukha mo! Tumakas ka pa, ha! Subukan mo pang gawin 'yan ulit at sigurado akong bubugbugin kita!"
Itinaas ng matanda ang kamay nito, handang sampalin muli si Skylar.
Bago pa dumapo ang kamay ng matanda sa pisngi ni Skylar, isang boses ang narinig mula sa likod.
“You fúcking stop!”
Napatigil ang matanda at lumingon. Nakita ng matandang lalaki sina Jaxon at Jeandric. Natigilan ito at mabilis na alanganing napangiti.
"Ah, Mr. Larrazabal, Sir Jeandric! Hindi ko alam na nandito pala kayo."
Dahan-dahang nilingon ni Jeandric ang matanda at nagsalita nang may bahagyang ngiti pero halatang may babala sa tono ni Jeandric.
"You're holding someone you shouldn't hold."
Nagulat ang matanda sa sinabi ni Jeandric.
"S-Sino? Itong babaeng ‘to?" tanong nito sabay lingon kay Skylar na gulat sa mga pangyayari.
"Don't you know that she's my brother's woman? Siya ang magiging sister-in-law ko."
Nang marinig iyon, agad nitong binitiwan si Skylar at nagmakaawa. Takot sa kahihinatnan ng ginawa sa future Mrs. Larrazabal.
"Pasensya na, Sir, hindi ko alam! Kung alam ko lang ang totoo, hindi ko sana siya sinaktan. Pasensya na! Hindi na mauulit! Sorry!"
Ipinasa nito si Skylar kay Jaxon na napapaso ang mga kamay. Nadapa si Skylar sa pagtulak ng matanda ngunit kaagad siyang inalalayan ni Jeandric.
"Ito, isuot mo muna 'to," sabi ni Jeandric at tinanggal ang coat na suot at ipinatong sa balikat ni Skylar. Tumango si Skylar, ramdam pa rin niya ang hapdi ng mga sugat sa kanyang katawan kaya hindi maibuka ang bibig para magpasalamat.
Malalim ang mga mata ni Jaxon na nakatitig sa matandang blind date ni Skylar, walang sinasabi pero parang nababalutan ito ng yelo. Walang nangahas na kumilos dahil doon.
Tumingin si Jeandric kay Jaxon, parang binabasa ang ekspresyon ng kapatid. Pagkatapos, puno ng galit na inikot ni Jeandric ang mga mata. "Sino ang sumampal kay Skylar?"
May lalaking nanginginig sa takot ang itinulak palabas ng mga tauhan ng matandang blind date. Natumba ito at napaluhod sa sahig.
"Those who lay their hand on Skylar, cut them off," malamig at puno ng bagsik na utos ni Jeandric. Pagkatapos ay tumingin siya kay Jaxon. "Kuya Jax, sapat ba ‘yong parusa para sa kanya?"
Nananatiling malamig ang ekspresyon ni Jaxon. Walang sinabing kahit ano, kaya hindi malaman kung kuntento ba sa ginawa ni Jeandric o hindi.
"If you're not talking then it means you're still not satisfied. Hmm, let me do something about it." Matigas na dagdag ni Jeandric, "Then, cut off both of his hands!"
"Sir Jaxon, susundin ba natin ang sinabi ni Sir Jeandric?" tanong ni Wallace kay Jaxon.
"Follow his command," malamig na sagot ni Jaxon habang tinitingnan nang matalim ang lalaking nanakit kay Skylar. Walang mabakas na damdamin sa boses nito.
Nanlaki ang mata ni Skylar sa narinig. Hindi niya maunawaan si Jaxon. Seryoso ba ito o hinahayaan lang si Jeandric na gawin ang gusto nito?
"Yes, sir." Itinaas ni Wallace ang kamay at ilang malalaking lalaking nakasuot ng itim ang lumapit at hinila ang lalaki na sumisigaw.
"Boss, tulungan mo ako!" nanginginig na hingi ng tulong ng lalaki sa matandang lalaki. Pero umiwas ng tingin ang blind date ni Skylar, takot sa maaaring gawin pa ni Jaxon at Jeandric.
Sunod-sunod na napalunok si Skylar. Parang normal lang sa kanila ang ganitong sitwasyon; ang manakit at magparusa.
"Sky, mahalaga ka pa rin sa baliw na kapatid ko," biglang bulong ni Jeandric na may bahagyang patawang tono. Napatingin si Skylar kay Jeandric, halatang hindi makapaniwala.
Napatingala siya kay Jaxon na nakatuon din ang mga mata sa kanya. Walang mabasang emosyon ang mga mata. Hindi tulad dati na palaging nakangiti sa kanya ang mga labi nito na umaabot hanggang mga mata ang tuwa.
Mahalaga siya para kay Jaxon? Bakit… bakit hindi niya maramdaman?
*
Chapter 6: Huwag kayong lumapitHINDI namalayan ni Skylar na umalis na si Jeandric dahil sa lalim ng iniisip at naiwan sila ni Jaxon sa mahabang pasilyo. Naninibago at kinakabahan si Skylar; mabilis ang tibok ng puso niya. Hindi niya alam kung paano makitungo kay Jaxon. Nag-iisip si Skylar kung magsasalita siya para basagin ang katahimikan pero bigla nang naglakad palayo si Jaxon.“Jaxon...” Agad niyang hinawakan ang kamay nito. Mainit iyon, hindi tulad ng malamig at walang emosyon na ekspresyon ng mukha nito.“Sa nangyari ngayong gabi... Salamat... Maraming salamat...” Nauutal ang boses niya habang mahigpit na hinahawakan ang kamay ng lalaki.Hindi sumagot si Jaxon. Tila hindi niya narinig ang sinabi ni Skylar. Nakatitig lang ito sa kamay ng babae, tila naguguluhan.Dahil doon, inakala ni Skylar na galit si Jaxon sa paghawak na ginawa niya. Agad niya itong binitiwan at yumuko para humingi ng paumanhin. “S-Sorry, Jaxon.”Nang bitiwan niya ang kamay nito, bahagyang gumalaw ang kamay n
Chapter 7: First day"‘HUWAG kayong lumapit sa akin—’Biglang tumayo sa pagkakaupo si Skylar, pinagsiklop ang kanyang mga kamao at gumawa ng kilos na parang aatake sa mga lalaking lalapit sa kanya. Sumigaw siya ng malakas, "Kahit mamatay ako, hindi ko hahayaang magtagumpay kayo sa balak n'yo!"Pagkatapos niyang sabihin iyon, ginamit niya ang lahat ng lakas niya para buksan ang pinto ng sasakyan nang malakas. Kaysa maabuso ng mga nakakadiring lalaking ito, mas mabuti pang wakasan niya ang lahat! Mamàtay na kung mamamàtay! Dahil sa gulong likha ni Skylar, nagkagulo sa loob ng sasakyan, naging baliko ang pagmamaneho ng kotse kaya nauntog siya sa matigas na bintana ng sasakyan. Nahilo siya at pakiramdam niya ay may mainit na likido na dumadaloy sa kanyang noo. Hinipo niya ito at nang makita ang kanyang kamay, puno ito ng dugo."Hoy, bigote, ayusin mo! Huwag mong hayaang mamatay siya."Naging maingay bigla ang loob ng sasakyan. Sa sobrang hilo, parang nakikita ni Skylar ang mga anyo ng mg
Chapter 8: You're disgustingYUMUKO si Jaxon at hinalîkan ang labi ni Skylar na naamoy niya agad ang matapang na amoy ng alak. Kasabay nito, ang malaki nitong kamay ay humawak sa kanyang dibdîb...Nagulat si Skylar at agad na nagpumiglas. Pilit niyang itinulak si Jaxon habang mahigpit na tinatakpan ang kanyang dibdib. Sa takot, sumigaw siya, "Jaxon, huwag kang gumawa ng kalokohan!""Kalokohan 'to, Skylar?" malamig na tanong ni Jaxon habang pinisil ang pisngi niya at pilit na itinaas ang mukha niya para tumingin sa mga mata nito. "Hindi ba ito ang gusto mo? Hindi ba’t kaya ka nagtatrabaho sa lugar na ito ay para paglaruan at aliwin ang mga lalaki?""Jaxon, nagkakamali ka..." Hindi pa man natatapos ang paliwanag niya, bigla ulit siyang hinàlikan ni Jaxon. Kasabay nito, may narinig siyang tunog ng damit na napunit, at ramdam niya ang malamig na hangin sa kanyang dibdib. Mabilis niyang tinakpan ito ng kanyang mga kamay.Pero huli na. Hinawakan ni Jaxon ang balikat niya at itinulak siya na
Chapter 9: KapalitNARINIG ni Skylar ang bahagyang pangungutya at panunukso sa tono ni Jaxon. Napahiya siya at namula ang mukha.Oo nga naman, ano bang maibibigay niyang kapalit para tulungan siya nito? Si Jaxon ay mayaman at makapangyarihan, wala nang kulang sa buhay ng lalaki. Samantalang siya, isang mahina at kaawa-awang babae na paulit-ulit na ibinebenta ng sariling ama para mabayaran ang utang sa sugal. Ano nga bang maibibigay niya?Dahil dito, unti-unting nawala ang liwanag sa mga mata ni Skylar at ang kamay niyang mahigpit na nakakapit sa laylayan ng pantalon ni Jaxon ay kusang bumitaw.Sinubukan niyang tumayo at umalis pero hinuli siyang muli ni Jaxon at hinawakan nito ulit ang kanyang baba. "Sagutin mo ako, anong benefits ang maibibigay mo? Kung magustuhan ko ang alok mo tutulungan kita ulit."Napanganga si Skylar sa gulat at tumingin sa kanya nang may halong pag-aalala. Hindi siya makaisip ng anumang benepisyo na maibibigay niya. Sa huli, naglakas-loob siyang magtanong, "I
Chapter 10: Hindi nakakatakot ang kamàtayanHINDI UMUWI si Skylar at sa halip ay dumiretso siya sa ospital. Pagdating niya roon, nakita niyang gising pa ang kapatid niyang si Terra. Nakaupo ito sa tabi ng kama, nakatitig sa bintana na parang tulala. Ang maputlang mukha nito ay parang wala nang buhay. Nang makita ni Skylar ang kalagayan ng kanyang kapatid, hindi niya napigilan ang pag-agos ng luha mula sa mga mata. Pero pilit niyang pinigil ito para hindi makita ng kapatid ang kanyang lungkot. Dahil kung malulungkot siya, mas nasasaktan lang si Terra at baka isipin nito na nagiging pabigat na ito sa kanya. May sakit na si Terra kaya dapat niyang iwasan na palungkutin pa ang kalooban nito. Binuksan niya ang pinto at pumasok.Narinig ni Terra ang pagbukas ng pinto kaya agad itong lumingon. "Ate, nandito ka na?""Natakot akong malungkot ka rito kaya sinamahan kita," sagot ni Skylar habang naupo sa tabi ng kama at hinaplos ang ulo ng kapatid. "Kumusta ka? Masama ba ang pakiramdam mo ngay
Chapter 11: Jelly BeansSI SKYLAR ay nakaramdam ng init sa puso dahil ramdam niya ang pag-aalala ni Terra kaya't ngumiti siya rito at hinaplos ang buhok nito. "Huwag kang mag-alala, Terra. May tumulong na sa akin. Freelancer na ako ngayon at hindi na kailangan pang magtrabaho sa nightclub.""Totoo ba 'yan, Ate?" Ang mukha ni Terra ay biglang lumiwanag mula sa pagiging malungkot nito. "Sino ang tumulong sa 'yo? Si Kuya Jaxon ba? Bati na kayong dalawa?""H-Hindi siya," umiiling na sagot ni Skylar, medyo namutla ang kanyang mukha. Sana nga si Jaxon, para naman kahit papaano ay mapatunayan niyang may puwang siya sa puso nito. Pero hindi kasi si Jaxon ang tumulong sa kanya. "Sino? Bagong boyfriend mo ba?" tanong ni Terra na nanlalaki ang mga mata sa pag-uusisa. Sa labas ng pinto, si Jaxon na nagmamasid at nakikinig ay biglang nanliit ang malalim nitong mga mata nang marinig ang sinabi ni Skylar. Para hindi mabahala ang kapatid, nagsinungaling si Skylar dito. "Hindi niya ako natulungan t
Chapter 12: Contract"YOU DON'T have to know," sagot ni Jaxon at tumayo para umakyat sa kwarto sa itaas. Ngunit bago siya makapasok, huminto siya at tumingin kay Jeandric. Sa malamig na boses na puno ng utos, nagsalita si Jaxon. "In the future, without my permission, you are not allowed to help her again. Even if she is desperate and dying, you are not allowed to help her again. Otherwise, I will disown you as my brother."Natulala si Jeandric, tahimik na nakatingin sa likuran ni Jaxon na naglalakad palayo. Sa wakas, naibuka nito ang bibig para magtanong. "Bakit mo ginagawa 'to? Nasasaktan din siya sa nangyari kay Jelly Beans, Kuya. Hindi lang ikaw ang nasaktan."Hindi sumagot si Jaxon at nagpatuloy lang sa paglakad. Siya lang ang nakakaalam kung gaano kasakit ang kirot na bumabagabag sa kanyang puso. Walang alam si Jeandric kaya nasasabi nito iyon. Napabuntong-hininga si Jeandric. Hindi nito matiis ang nakikitang sitwasyon ng dalawa. It's been five years but they can't move forward
Chapter 13: Ilegal na pagpasok"OO. KASI wala akong pambayad sa 'yo ngayon, kaya gumawa ako ng ganyan..." sabi ni Skylar na halatang nahihiya. "Pero Jeandric, huwag kang mag-alala. Magtatrabaho ako nang mabuti para mabayaran kita."Nagkunwari si Jeandric na hindi narinig ang sinabi niya, tinitigan lang ang nakasulat na halaga sa kontrata at nagsalita. "Skylar, tinuruan ba ng PE teacher ang math mo? Isang anim na milyon lang naman ang utang mo, bakit nakasulat dito na seven million?"Namula si Skylar sa kahihiyan, yumuko, at kinakabahang hinawakan ang dulo ng damit niya. "Kasi... malapit nang maoperahan si Terra pero kulang pa kami ng halos isang milyon para sa hospital bill. Wala na akong ibang malapitan kaya gusto kong humiram pa sa'yo ng isang milyon..."Hindi inaasahan ni Jeandric na pupunta si Skylar para humiram ng pera kaya napakibit-balikat ito. Naalala bigla ang banta ni Jaxon dito. "Parang hindi yata puwede...""Bakit?" Napatingala si Skylar, halos maiyak na sa sobrang pag-aa
Si Audrey ay napatingala sa kisame, tila malungkot at naalala ang isang hindi magandang nakaraan. Matagal siyang natahimik bago nagsalita. "Jaxon, hindi ako OA. Pagkatapos ipanganak ni Mama ako, nabuntis ulit siya. Sabi nila, lalaki daw ang baby. Pero noong mahigit limang buwan na siya sa tiyan, may naglagay ng gamot sa pagkain ni Mama. Namatay ang bata sa sinapupunan. Hindi nagtagal, pinanganak ni Tita si Barbara." Kumunot ang noo ni Zedrick at galit na nagsalita. "Maganda ang araw ngayon! Bakit mo binabanggit ang mga malulungkot na bagay?" Hindi pinansin ni Audrey ang galit sa mata ni Zedrick. Sa halip, tumingin siya kay Barbara na may makahulugang tingin at nagpatuloy kay Jaxon. "Habang buntis si Skylar, mas mabuti pang mag-assign ka ng taong pinagkakatiwalaan mo para bantayan ang mga gamit niya, lalo na ang pagkain at mga personal niyang bagay. Siguraduhin mong walang makakakuha ng pagkakataon ang mga may masamang balak. Huwag mong hayaang mangyari kay Skylar ang nangyari
Chapter 157: Alam ni HarveySI ZEDRICK ay bahagyang nagulat, tumingin kay Harvey na may halong pagkadismaya, pagkatapos ay lumingon kay Jaxon at ngumiti. "Aba, Jaxon, kakalabas lang ng balita tungkol sa kasal niyo ni Skylar, tapos ngayon buntis na agad siya. Talagang doble ang swerte niyo. Mas maganda pa kaysa sa Harvey na batang ito." Si Barbara, na nakaupo sa tabi ni Zedrick, ay halatang hindi ganoon kasaya. Nakatitig siya sa tiyan ni Skylar na parang may lason sa tingin. Mahigpit niyang kinuyom ang laylayan ng kanyang damit, nagpipigil na huwag sugurin si Skylar at sipain ang kanyang tiyan nang dalawang beses. Ngunit dahil nakatutok ang atensyon ng lahat kay Skylar, walang nakapansin sa pagbabago ng ekspresyon ni Barbara. Masayang ngumiti si Jaxon. "Uncle Zed, nagbibiro kayo. Ang pagpapakasal at pagkakaroon ng anak ay nakadepende sa kapalaran. Walang mas magaling sa isa’t isa. Hindi pa lang dumadating ang tamang oras para kay Harvey." "Tama ka diyan," tumango si Zedrick
Narinig ni Barbara ang sarili niyang tawa habang tinatakpan ang bibig. Kahit sino pa ang isakripisyo ni Zedrick sa dalawa, siguradong siya ang makikinabang sa huli. "Second Miss?" Biglang may narinig siyang boses ng isang kasambahay mula sa likuran. Agad niyang tinanggal ang halos baliw na ngiti sa mukha at bumalik sa pagiging disente. Nakataas ang noo, nakatawid ang mga braso, at pinapanatili ang kanyang postura bilang pangalawang anak na babae ng Lim Family. Tiningnan niya nang may kayabangan ang kasambahay at tinanong, "Ano yun?" Magalang na sagot ng kasambahay, "Dumating na po ang si Mr. Larrazabal at Mrs. Larrazabal. Pinapapunta po kayo ng master kasama ang eldest young master at eldest young miss para salubungin sila." Saglit na natulala si Barbara bago niya naisip kung sino ang tinutukoy, si Jaxon at Skylar. Biglang lumitaw ang matinding galit sa kanyang mga mata, pero mabilis siyang kumilos at sumagot nang malamig, "Naiintindihan ko na. Bumaba ka na, ako na ang magsa
Chapter 156: Nalalaman ni Barbara"AUDREY, anong nangyari sa 'yo?" Biglang nagbago ang ekspresyon ni Audrey, kaya hindi napigilan ni Jeandric na magtanong nang may pag-aalala. "Wala." Bumalik sa ulirat si Audrey at napansin niyang ibinaba na ni Skylar ang tawag. Ang tunog ng patay na linya ay patuloy na tumutunog sa receiver. Napalunok siya at may inis na ibinalik ang cellphone sa bedside table. Pagkahiga niya ulit sa kama, hindi niya mapigilan ang kunot sa noo niya. Nakita ni Jeandric ang itsura ni Audrey kaya hindi niya naiwasang mag-alala. "Ano bang nangyari?" Ayaw ni Audrey siyang pansinin. Niyakap niya ang sarili, umikot, at lumayo sa kung saan siya hindi maaabot ng mga braso ni Jeandric. Nang makita ni Jeandric kung gaano siya tinataboy ni Audrey, dumilim ang mukha niya. Sa loob lang ng ilang segundo, tinanggal niya ang sapatos niya, tumalon sa kama, at humiga nang patagilid sa likuran ni Audrey. "Anong ginagawa mo?!" Nagulat si Audrey at napatalon, mabilis na
Hindi naglakas-loob si Barbara na magtagal sa pintuan ng kwarto ni Audrey, kaya agad siyang tumalikod at umalis. Pagkaalis ni Barbara, malakas na isinara ni Jeandric ang pinto, dahilan para lumabas ang malakas na tunog na umalingawngaw sa buong bahay. Sa sobrang lakas, kahit si Harvey na nasa kabilang kwarto ay naramdaman ang kanyang galit. Tahimik ang buong silid, dahilan para makaramdam si Audrey ng bigat sa dibdib. Lumapit siya sa bintana, binuksan ito, at hinayaang pumasok ang malamig na hangin. Dumampi ito sa kanyang mainit na pisngi, at kahit papaano, gumaan ang pakiramdam niya. "Pumunta ka sa bahay ko nang ganito kaaga, may mahalaga ka bang kailangang sabihin?" Bahagyang ngumiti si Jeandric, pero may kakaibang lungkot sa kanyang mga mata, parang pinaghalong pangungutya at kalungkutan. Lumapit siya sa bintana at tumayo sa tabi ni Audrey, nakatingin sa maulang tanawin sa labas. "Anong klaseng logic 'yan? Kailangan ba may mahalaga akong sasabihin bago kita bisitahin?" Ha
Chapter 155: Nalaman ni AudreyNGAYON ay November 1st. Pagkagising ni Audrey sa umaga, nakita niyang madilim ang langit sa labas ng bintana at tuloy-tuloy ang ulan. Dahil dito, parang lalo siyang nanghina pagkabangon. Nakarinig siya ng kalusko at may nag-iikot sa doorknob. Hindi ito bumukas dahil nakakandado ito mula sa loob. Mayamaya, narinig niya ang boses ng kanyang kapatid na si Harvey. "Audrey, ako 'to." Isinara ni Audrey ang bintana, lumakad papunta sa pinto, at binuksan ito. Nakita niya si Harvey na amoy halo ng pabango at alak. Napakunot ang kanyang noo. "Kuya, nagpunta ka na naman ba sa nightclub kagabi?" May bahid ng pagkadismaya sa kanyang boses. Naiinis siya, pero si Harvey, parang wala lang, kalmado pa rin ang tono ng pananalita. "Huwag kang mag-alala. Naging maingat ako, wala namang babaeng magpapakita rito para manggulo." Lalo pang kumunot ang noo ni Audrey at tinitigan niya ito. "Hindi ako nag-aalala kung may manggugulo rito. Ang ikinagagalit ko, si
Habang nagsisipilyo si Skylar, puno ng bula ng toothpaste ang kanyang bibig. Masama ang tingin niya sa lalaking nasa salamin, saka niya mabilis na binanlawan ang bibig para mawala ang bula. Pagkatapos, humarap siya at itinulak ito palayo."Paano mo nagawang sabihin 'yan? Tingnan mo ang ginawa mo sa akin! Paano ako makakatulog nang maayos kung ganyan ka ka-wild, ha?"Hinila ni Skylar pabukas ang kwelyo ng kanyang damit at itinuro ang kanyang makinis na balat.Puno ito ng maliliit na marka na kulay asul at lila, mga bakas ng ginawa ni Jaxon kagabi.Lalo na sa may dibdib at tadyang.Ang kulay at hugis ay talagang kakila-kilabot.Ngumiti lang si Jaxon at hindi man lang nag-alala sa galit niya. "Binigyan kita ng pagpipilian, pero hindi mo ginawa kaya kinailangan kong gawin ito sa sarili kong paraan.""Anong pagpipilian?" Galit na galit si Skylar na pakiramdam niya ay sasabog na siya. "Isang kamay, isang bibig, bastos at baliw ka talaga!""You dumb head, kung ang asawa mo hindi na maging pi
Chapter 154: KapilyuhanNANG marinig ni Skylar ang biro ni Jaxon at namula siya. Umubo siya nang mahina, itinulak siya palayo, at mabilis na lumayo. "Maliligo na ako, matulog ka na muna."Nakita ni Jaxon ang mabilis na pagtakbo niya palayo, at muling lumitaw ang pilyong ngiti sa kanyang labi."Asawa ko, may limang daliri ang asawa mo, alam mo ba?""At may paraan din para sumigaw nang malakas... For example, using my mouth...""Tumigil ka na!"Ayaw na ni Skylar pakinggan pa ang kanyang malalaswang biro kaya mabilis niyang isinara ang pinto.Pagtingin niya sa salamin at naalala ang sinabi ni Jaxon, hindi niya napigilang mag-isip ng kung anu-ano. Ang imahe ng mahahaba at matitikas nitong mga daliri ay umikot sa kanyang isipan.Isang kakaibang kiliti ang biglang gumapang mula sa kanyang dibdib pababa.Patay na.Napapikit siya, inipit niya ang kanyang mga hita, at pinukpok ang sarili sa noo."Skylar, napaka-walanghiya mo na talaga. Ang landi-landi mo!"Dahil lang sa sinabi ni Jaxon, nakara
Akala niya, si Santi ay isang simpleng doktor na magaling sa traditional medicine, pero hindi pala. Bukod sa pagiging malapit na kaibigan ng kanyang mga magulang na sinasabi nito, hawak rin nito ang 3% ng shares ng JZ Group! Mukhang kilalang-kilala rin nito si Yorrick na biological father ni Skylar. Napaka-misteryoso ng taong ito. Alam niyang ang JZ Group ay isang family business, at hindi basta-basta nagpapapasok ng ibang tao sa kanilang kumpanya. Maliban na lang kung may espesyal na koneksyon si Santi sa isa sa mga shareholder ng Lacson Family, kaya nito nakuha ang mga shares.Napaisip si Jaxon. Sino nga ba talaga si Santi?Narinig ni Zeyn ang sagot ni Santi, pero hindi siya nagulat dahil hindi ito ang unang beses na tinanggihan siya nito. Ngumiti lang siya."Uncle Santi, pareho pa rin ang sasabihin ko. Seryoso kaming mag-ama sa pagbili ng shares mo. Kung sakaling maisipan mong ibenta ito, laging bukas ang pinto namin para sa 'yo."Tumingin si Santi sa relo niya."Zeyn, gabi na. Ka