Inisip niya na maaaring si Tyler iyon, ngunit hula lang niya iyon at hindi siya sigurado."Tito Sandro, pwede mo ba akong tulungan na i-check at kumpirmahin ito?" tanong niya."Siyempre, walang problema. Ipapagawa ko na ngayon.""Sige, hihintayin ko ang balita mo."Binaba ni Dianne ang telepono. Nang muling lumingon kay Dexter, nakita niyang nakatitig ito sa kanya na may halong pagkamangha at takot."Diyos ko! Sino itong Tito Sandro na tinawagan mo? Huwag mong sabihing si Sandro, ang manager ng pinakamalaking trust company sa Virgin Islands?" tanong ni Dexter na hindi makapaniwala.Ibinaba ni Dianne ang kanyang cellphone at ngumiti. "Oo, siya nga.""???!!!"Biglang sumabog sa isip ni Dexter ang napakaraming tanong."Si Sandro! Totoo bang si Sandro?! Anong relasyon mo sa kanya?"Saglit na nag-isip si Dianne bago sumagot. "Isa siya sa mga pinagkakatiwalaang kaibigan ng lola ko.""At anong relasyon mo sa trust na pinamamahalaan niya?" mabilis na tanong ni Dexter.Tumingin si Dianne sa ka
Pinawi ni Dianne ang anumang bakas ng pag-aalala sa kanyang mga mata at sabay na pinakalma sina Ashley at Dexter. "Mananalo si Ashley, at sa isang iglap, siya ang magiging pinakabatang at pinakasikat na babaeng direktor sa bansa."Tumingin sa kanya si Dexter at agad na naintindihan ang ibig niyang sabihin. Tama, sa mundong ito, walang hindi kayang gawin ng pera. Marami si Dianne nito. Kahit hindi maganda ang pelikula ni Ashley, kaya niyang gumastos ng daan-daang milyon upang mapalakas ang kita nito sa takilya."Baby girl, ikaw talaga ang pinakamakakaintindi sa akin!" Masiglang yumakap si Ashley kay Dianne. "Sa sinabi mo, panalo na ako kahit anong mangyari!"Masayang nag-usap at kumain ang tatlo, at hindi umalis hanggang halos alas-nuwebe ng gabi.Sa pag-uwi, nakatanggap ng tawag si Dianne mula kay Sandro.Tulad ng inaasahan niya, ang taong nasa likod ng kumpanyang humahadlang sa pagbili ng Missha sa YSK ay si Tyler."Dianne, gusto mo bang tulungan kita sa pagbili ng Missha sa YSK?" ta
Nagdilim ang mukha ni Tyler.Mahigit kalahating buwan na siyang nasa business trip, pero parang patay na siya sa paningin ni Dianne—ni isang mensahe, wala siyang natanggap. Samantalang si Dianne naman, nasa lumang bahay lang, kumakain, natutulog, at parang wala lang, patuloy na nakikisama kay Dexter na parang walang nagbago."Wala nang tawag-tawag. Wala akong gustong sabihin sa kanya," malamig niyang tugon sa telepono.Narinig iyon ni Dianne ngunit nginitian lang niya ito at kalmadong nagsabi, "Titingnan ko lang ang mga niluluto sa kusina."At saka siya tumalikod at umalis.Dahil sa inis, lumabas ang ugat sa noo ni Tyler.Akala ba ni Dianne, mas hindi siya mahalaga kaysa sa isang putahe?Halos tapos na siyang makipag-usap kina Tanya at Alejandro nang bigla niyang ibaba ang video call dahil sa inis.Ito ang unang pagkakataon na si Tyler mismo ang tumawag sa kanila. Masaya pa sana si Tanya, pero dahil kay Dianne, bigla na lang naputol ang tawag.Sumiklab ang galit sa loob ni Tanya."Dia
Sa gabing iyon mismo, inilipat si Dianne mula sa pangunahing bahay patungo sa annex sa kanlurang bahagi. Hindi man lang siya pinayagan ni Tanya na kumain ng hapunan kasama nila.Sa loob ng madilim na annex na may bahagyang amoy ng lumang kahoy, tahimik na pinagmasdan ni Dianne ang pagkaing inihain ng mga katulong. Napangiti siya nang mapait. Marahil, isinilang talaga siyang masokista.Kaya niyang durugin ang bawat miyembro ng pamilya Chavez sa isang iglap, ngunit heto siya, muling tinitiis ang pang-aapi nila, tinatanggap ang bawat panghahamak. Siguro, gusto lang niyang makita kung hanggang saan nila siya kayang yurakan. Sabi nga nila, kailangang maranasan ang tunay na pagsubok upang tumibay nang husto. At sa sandaling tuluyan nang mabura ng pamilya He ang natitira niyang utang na loob sa kanila, wala na siyang dahilan para magpigil.Anuman ang pagtuunan niya ng pansin, siguradong makakamit niya. Para sa anak na nasa sinapupunan niya, tahimik niyang kinain ang kanyang pagkain at pagkat
Laging mabait si Alejandro kay Dianne. Bilang nakatatanda, inaasahan niyang bibigyan siya nito ng kaunting konsiderasyon."Dad, hindi po ako galit. Sa totoo lang, naniniwala akong maayos na tirahan ang annex," sagot ni Dianne kay Alejandro."Dianne, alam mo namang mainitin ang ulo ng Mommy mo. Matalas ang dila niya pero malambot ang puso. Sa tagal ng pagsasama namin, hindi ko na mabilang kung ilang beses niya akong pinagalitan. Pero sa pagkakataong ito, siya mismo ang humihiling na bumalik ka. Sana naman ay pagbigyan mo siya… at ako rin," pakiusap ni Alejandro sa mahinahong tinig."Dad, sinasabi ko lang ang totoo. Mananatili ako sa annex. Kayo ni Mommy ang manatili sa main house. Sa ganitong paraan, hindi tayo madalas magkikita at hindi ko siya palaging maiinis. Mas makabubuti ito para sa ating dalawa, hindi po ba?" sagot ni Dianne nang may paninindigan.Nang makita ang matibay na desisyon ni Dianne, napabuntong-hininga si Alejandro at napailing bago bumalik sa loob ng bahay, ramdam a
Nakakulong sa loob ng bahay at ganap na hiwalay sa mundo, ginugol ni Dianne ang kanyang oras sa pagbabasa, pag-aaral, at pagpapayaman ng kanyang kaalaman—bukod pa sa pagkain, pag-inom, at pagtulog.Dumating ang resulta ng pagsusuri sa ikalawang araw.Hapon nang lumabas ang mga resulta.Kinagabihan, ibinato ni Tanya sa mukha ni Dianne ang binagong ulat ng pagsusuri at, nang walang pag-aalinlangan, sinampal siya nang malakas.Sa pagkakataong ito, nakatayo lang sa likuran niya si Alejandro at hindi siya pinigilan."Dianne, isa kang walang hiya!" sigaw ni Tanya. "Sayang lang ang kabutihang ipinakita sa’yo ng pamilya ko. Pinilit niya si Tyler na pakasalan ka kahit tutol ang lahat. Nararapat ka talagang pagbayaran ang ginawa mo!""Tama na. Sinabi ni Tyler na hindi ka maaaring saktan. Hihintayin nating siya ang humarap dito. Kumalma ka," wika ni Alejandro, kita sa kanyang mukha ang pagkainis habang tinititigan si Dianne nang may matinding paghamak.Nakita na ni Tyler ang resulta ng pagsusuri
Tahimik ang buong biyahe. Wala ni isa sa kanila ang nagsalitaNananatiling nakaupo si Tyler, nakapikit ang mga mata.Habang pinakikinggan ang mabagal at pantay niyang paghinga, napagtanto ni Dianne—tulog ito.Nakatulog ito sa buong biyahe hanggang sa makarating sila sa ospital. Nang huminto ang sasakyan sa parking lot, saka lang ito dumilat.Naghihintay na ang mga doktor at nars sa kanilang pagdating.Si Dianne ang unang kinunan ng dugo—pitong tubo ang napuno. Tahimik lang siya habang isinasagawa ang proseso, habang si Tyler ay nakatayo sa tabi niya, walang imik at pinagmamasdan siya.Pagkatapos, isinailalim siya sa isang kumpletong prenatal check-up—lahat ng kinakailangang pagsusuri para sa mga buntis sa unang trimester.“Hindi mo kailangang mag-aksaya ng oras dito,” sa wakas ay nagsalita si Dianne, binasag ang matagal na katahimikan sa pagitan nila. “Walang halaga sa’yo ang mga pagsusuring ito.”Tahimik lang si Tyler sa buong oras, nakatingin sa malayo, tila malalim ang iniisip.Nan
Nakaupo sila sa parehong posisyon tulad ng dati.Parang bumalik sila sa nakaraan, ngunit ngayon, malinaw na lahat ay nagbago.Pinanood ni Tyler si Dianne habang nakayukong humihigop ng kanyang sopas. Kinuha niya ang telepono mula sa kanyang bulsa at ipinatong iyon sa harapan nito."Ang telepono mo."Saglit itong tiningnan ni Dianne at bahagyang tumango. "Salamat."Nang makita niyang hindi agad kinuha ni Dianne ang telepono, hindi napigilan ni Tyler ang mapang-asar na ngiti. "Ano? Ayaw mong ipaalam sa kasintahan mo na ligtas ka na?""Hindi na kailangan," sagot ni Dianne nang hindi tumitingin, nakatuon sa pagkain niya.Kanina'y hindi siya gutom, ngunit ngayon, tila nagising ang kanyang gana. Ang gusto lang niya ay kumain.Tinitigan siya ni Tyler bago marahang tumawa, may hindi maipaliwanag na ekspresyon sa mukha.Hindi niya maintindihan ang nararamdaman niya.Ibinaba niya ang tingin at nagpatuloy sa pagkain. Walang muling nagsalita sa pagitan nilang dalawa.Sa isang marangyang apartment
Tumingin si Dianne at nakita si Manuel, nakasandal sa sofa, nakabukas ang mga mata at nakatingin sa kanya.Nang magtagpo ang kanilang mga mata, puno ng malungkot na emosyon ang madilim na mata ni Manuel."Manuel.""Dianne, bakit ka nandito?"Habang nagsasalita si Manuel, mabilis niyang kinuha ang salamin sa tabi niya at isinuot para itago ang kadiliman sa kanyang mga mata, tumayo at lumapit.Binuksan niya ang ilaw, kinuha ang lunch box mula sa kamay ni Dianne, inilapag, at inakbayan siya. Magiliw at maalalahanin siya tulad ng dati, at nagtanong, "Bakit hindi mo sinabi sa akin nang maaga?"Tumingin si Dianne sa kanya at malinaw na naramdaman niyang iba siya ngayon.Itinaas niya ang kanyang kamay at dahan-dahang hinaplos ang kanyang pisngi at baba nang may pag-aalala.May halatang balbas sa kanyang baba, hindi niya ito inahit.Hindi ito ang karaniwang Manuel.Hindi pormal ang kanyang pananamit, pero palagi siyang mukhang maayos at malinis, nakakatuwang tingnan.Hindi siya kailanman lumal
Kaya, noong bata pa si Manuel, gusto niyang tumakas mula sa kanya.Nang pumunta siya sa Estados Unidos sa edad na sampu, pinili niya ang isang aristokratikong boarding school.Ang layunin ay upang makatakas sa kontrol ni Bernadeth hangga't maaari.Nang magsimula siyang magtrabaho, tuluyan siyang lumipat ng bahay at nakatira nang hiwalay kay Bernadeth.Tumingin si Bernadeth kay Manuel sa harap niya, at hindi na parang tinitingnan niya ang kanyang anak, kundi parang tinitingnan niya ang isang kaaway.Bakit niya sinilang ang anak ni Jaime Ramirez?Nagtrabaho rin siya nang labis at halos abnormal upang sanayin si Manuel sa isang kahanga-hangang tao.Hindi dahil mahal na mahal niya ang kanyang anak na si Manuel, kundi upang makuha ang pagmamahal at pagkilala ni Jaime Ramirez.Gusto lang niyang gamitin ang kanyang anak na si Manuel upang mapanatili ang lahat kay Jaime Ramirez.Dapat din nating gamitin ang anak ni Manuel upang patunayan na hindi siya masama at mas mahusay kaysa sa asawang pi
"Dianne, naisip mo ba ang mararamdaman ni Manuel bago ka nagdesisyon?"Hindi nagdalawang-isip si Dianne sa kanyang sagot. "Paumanhin, Mr. Ramirez, pero hindi ako ang tipo ng taong isasakripisyo ang aking prinsipyo para lang sa isang lalaki o para sa pag-ibig."Biglang lumamig ang boses ni Jaime Ramirez. "Ano ang ibig mong sabihin diyan, Dianne?"Ayaw ni Dianne na sisihin ni Jaime Ramirez si Manuel sa huli, kaya nagpanggap siyang isang malaking boss at tumawa, "Mr. Ramirez, sa tingin mo ba sa kondisyon ko, magkukulang pa ako ng lalaki?"Nanahimik si Jaime Ramirez."Kahit mawala si Manuel, marami pa ring ibang Manuel sa paligid ko," sabi muli ni Dianne.Ang tono niya ay napaka-arogante.Diretsong ibinaba ni Jaime Ramirez ang telepono.Ang hindi inaasahan ni Dianne ay pagkababa ng telepono, tinawagan muli ni Jaime Ramirez si Bernadeth.Hindi lang sinabi ni Jaime Ramirez kay Bernadeth na hindi sinusuportahan ni Dianne ang kanyang kampanya.Inulit niya ang mga huling salita ni Dianne kay B
Bahagyang lumayo si Manuel, at ang kanyang mainit na hininga ay lalong nagulo. "Dianne, gusto kita talaga, mahal na mahal kita!"Pagkatapos niyang sabihin iyon, hindi niya binigyan ng pagkakataong tumanggi si Dianne. Bahagya siyang yumuko, binuhat siya nang pahalang, at naglakad papunta sa kwarto.Ang kwarto ay katabi ng study room.Binuhat ni Manuel si Dianne at mabilis na pumasok sa kwarto, kung saan dahan-dahan niyang inilapag siya sa malaking kama.Tumingin si Dianne sa kanya, at parang natunaw ang kanyang utak.Sa maikling panahon, nawalan siya ng kakayahang mag-isip.Muling dumampi ang mga halik ni Manuel sa kanya, siksikan, walang iniiwang puwang para sa paglaban.Nang isa-isang tanggalin ni Manuel ang mga butones ng kanyang silk shirt at dumampi ang malamig na hangin sa kanya, bahagya siyang natauhan.Nang maalala niya ang jade pendant sa leeg ng lola ni Manuel, agad siyang nanigas, pinipigilan ang susunod na hakbang ni Manuel."Anong problema?"Nang mapigilan, kinailangan hum
Sa totoo lang, kahit gaano kataas ang suweldo at benepisyo ng isang opisyal, imposibleng umabot sa $50,000 kada buwan.Hindi na siya nagtaka kung bakit sinabi ni Bernadeth ang mga salitang iyon kay Manuel noong nasa bahay niya ito.Dahil kung hindi dahil kay Jaime Ramirez, wala ring Manuel ngayon.Ngunit walang kasalanan si Manuel sa lahat ng ito.Anuman ang mga nagawa ni Jaime Ramirez sa pulitika, ang katotohanang umangat siya dahil sa pamilya ng kanyang asawa, habang may ibang pamilya sa labas ng kanilang kasal, ay isang bagay na kinamumuhian ni Dianne.Suportahan ba niya ito?Ngayon naiintindihan na niya kung bakit kahit na nagkaroon ng alitan si Manuel at ang kanyang ina, hindi niya kailanman binanggit ang pagsuporta sa kandidatura ng kanyang ama.Dahil alam niyang hindi ganap na mabuting opisyal si Jaime Ramirez.Napaisip si Dianne.Kung hindi lang dahil kay Manuel, hindi niya kailanman susuportahan si Jaime Ramirez.Ngunit kung hindi siya susuporta, baka lalo lamang pagdiskitaha
Kahit na maaaring mangahulugan ito ng pagkawala ng interes ng pamilya Chavez, hindi niya nais na kalabanin si Dianne."Maliwanag."Dahil ayaw niyang mag-alala sina Darian at Danica, mabilis siyang naligo, nagpalit ng damit, at agad na nagtungo sa Weston Manor pagkauwi niya.Dahil sa pagmamadali, nakalimutan niyang nasa maagang edukasyon pa sina Darian at Danica.Pagdating niya, naroon si Dianne.Nakaupo ito sa sofa sa sala, nagbabasa ng pinakabagong isyu ng isang internasyonal na magazine tungkol sa pelikula. Ang unang artikulo sa magazine ay isang eksklusibong panayam kay Ashley, na siya ring nasa pabalat ng magazine.Sa cover, si Ashley ay may maiksing gupit, bahagyang sunog sa araw ang kanyang balat, at may mapulang labi. Ang kanyang mga mata, na parang mata ng isang pusa, ay nagbibigay ng nakakabighani at misteryosong aura. Napakaganda niya at napakalamig ng dating—sapat upang magbigay ng matinding presensya kahit sa layo ng sampung kilometro.Tuwang-tuwa si Dianne para sa kanyang
"Wow, Darian, ang galing mo! Mahal kita!"Sa tamis ng kanyang pananalita, niyakap ni Danica si Darian at ginawaran ito ng isang malakas na halik sa noo.Sa kabila ng kanyang kawalan ng malay, naramdaman ni Tyler ang init ng pagmamahal ng kanyang mga anak. Pilit niyang pinigilan ang sarili na dumilat, ngunit hindi niya napigilan ang pagbasa ng kanyang mga mata sa labis na kasiyahan.Kung ganito lang kasaya habambuhay, handa siyang magsakripisyo kahit sa susunod niyang buhay.Ngunit hindi nagtagal ang kanyang sandali ng kapayapaan, dahil makalipas ang kalahating oras, dumating si Manuel.Si Manuel ay lumapit kay Tyler, na tila tulog pa rin sa kama. Hinawakan niya ang pulso nito at sinabi kay Dianne, "Bumababa na ang lagnat niya. Malapit na siyang magising."Bilang isang respetadong doktor, alam niyang nagkukunwari lang itong natutulog. Nakita niya rin ang bahagyang paggalaw ng talukap ng mata ni Tyler.Napansin na rin ito ni Dianne, ngunit hindi niya ito binunyag. "Manang Marga, pakiala
Matagal na niyang alam ang tungkol kina Darian at Danica, pero ngayon lang niya sila nakita.Bumalik si Tyler sa Bansa ilang araw na ang nakalipas at iniwan siya sa Cambridge, kaya wala siyang pagkakataong makita sina Darian at Danica.Nang makita sina Darian at Danica, tuwang-tuwa siya na hindi ko maipahayag ang aking sarili sa mga salita nang tuwang-tuwa ako."Manang Marga, nasaan si Tyler?" tanong ni Dianne, nakatingin kay Manang Marga na hawak ang mga kamay ng dalawang bata at tuwang-tuwa.Nag-react si Manang Marga, mabilis na tumayo, at pinunasan ang mga luha ng tuwa mula sa mga sulok ng kanyang mga mata, "Pumasok po kayo, pumasok po kayo, nasa kwarto po ang amo sa itaas."Tumango si Dianne, isinama sina Darian at Danica sa bahay, at sumunod ang doktor ng pamilya sa likod.Ngayon lang siya nakapunta sa villa ni Tyler.Pagpasok mo, ang mga palamuting kasangkapan at lahat ng mga kagamitan ay halos kapareho ng sa mansion ng pamilya Chavez sa bansa.Gayunpaman, hindi nakita ni Dianne
"Ibig mong sabihin, pinaghihinalaan mong ang pendant na suot ng lola ni Professor Ramirez ay siya ring pendant ng iyong lolo?"Tanong ni Maxine.Tumango si Dianne. "Hinala pa lang ito, kaya gusto kong ipasuri mo."Bahagyang kumunot ang kanyang noo at nagpatuloy, "Narinig ko mula kay Manuel na matagal nang namatay ang kanyang lola. Malamang mahirap nang hanapin ang pendant. Simulan mo ang pagsisiyasat sa tiyuhin ni Manuel.""Naiintindihan." Tumango si Maxine."Huwag mo munang ipaalam kay Manuel ang tungkol dito."Paalala ni Dianne.Ayaw niyang magkaroon ng maling akala si Manuel bago pa man makumpirma ang lahat."Maliwanag."Kinabukasan, walang klase si Dianne.Sa umaga, dumaan si Manuel sa Weston Manor para sabay silang mag-agahan at nagdala ng isang bungkos ng bulaklak para sa kanya.Maingat niyang pinipili ang bawat bulaklak na inihahandog kay Dianne—kaya naman gustong-gusto niya ito."Maaga akong matatapos sa trabaho ngayon. Isasama kita at sina Darian at Danica sa isang lugar."Ma