Nakaupo sila sa parehong posisyon tulad ng dati.Parang bumalik sila sa nakaraan, ngunit ngayon, malinaw na lahat ay nagbago.Pinanood ni Tyler si Dianne habang nakayukong humihigop ng kanyang sopas. Kinuha niya ang telepono mula sa kanyang bulsa at ipinatong iyon sa harapan nito."Ang telepono mo."Saglit itong tiningnan ni Dianne at bahagyang tumango. "Salamat."Nang makita niyang hindi agad kinuha ni Dianne ang telepono, hindi napigilan ni Tyler ang mapang-asar na ngiti. "Ano? Ayaw mong ipaalam sa kasintahan mo na ligtas ka na?""Hindi na kailangan," sagot ni Dianne nang hindi tumitingin, nakatuon sa pagkain niya.Kanina'y hindi siya gutom, ngunit ngayon, tila nagising ang kanyang gana. Ang gusto lang niya ay kumain.Tinitigan siya ni Tyler bago marahang tumawa, may hindi maipaliwanag na ekspresyon sa mukha.Hindi niya maintindihan ang nararamdaman niya.Ibinaba niya ang tingin at nagpatuloy sa pagkain. Walang muling nagsalita sa pagitan nilang dalawa.Sa isang marangyang apartment
Habang dinidiligan niya ang mga bulaklak, napatingala siya nang hindi sinasadya—at doon, sa balkonahe ng ikatlong palapag sa labas ng kanyang opisina, nakatayo si Tyler, tahimik siyang pinagmamasdan.Akala niya’y wala ito sa bahay.Matapos ang isang saglit na tingin, agad niyang iniwas ang paningin at nagpatuloy sa pagdidilig.Sa likod ng bahay, may isang malaking punong persimon, hitik sa hinog at mamula-mulang bunga.Setyembre na—panahon kung kailan lubos nang nahihinog ang mga persimon, animo’y maliliit na parol na nakasabit sa mga sanga.Matapos tapusin ang pagdidilig, tinawag ni Dianne si Manang Marga. Kumuha sila ng dalawang basket at nagtungo sa likod ng hardin upang mamitas ng persimon.Napakataas ng puno. Sa mga nagdaang taon, si Dianne mismo ang umaakyat para pitasin ang bunga, ngunit ngayong taon, hindi na iyon posible.Nag-aalangan namang umakyat si Manang Marga kaya kumuha ito ng mahabang kawayan upang ipukpok sa mga sanga at pabagsakin ang mga bunga.Gusto sanang kunin n
Habang abala si Dianne sa pagbabalat ng persimon at nakikipagkwentuhan kay Manang Marga, narinig niya ang isang tinig. Napatingin siya at agad na nakasalubong ang malamig ngunit malalim na titig ni Tyler.Hindi niya alam kung guni-guni lang niya, pero tila may kakaibang lambing sa ekspresyon nito. Ang matatalas na linya ng mukha niya ay may bahagyang init na hindi pangkaraniwan."Madam, handa na ang hapunan. Kumain ka na muna, ako na ang tatapos sa pagbabalat pagkatapos kong hugasan ang mga ito," nakangiting sabi ni Manang Marga."Sige," sagot ni Dianne habang iniiwas ang tingin kay Tyler. Hinugasan niya ang kanyang mga kamay, pinatuyo, at tuluyang lumabas ng kusina.Nakatayo lang si Tyler sa may pintuan, tahimik na naghihintay habang papalapit siya.Pagkalampas ni Dianne sa kanya, bigla siyang inabot ng lalaki at hinawakan ang kanyang pulso.Ang kanyang balat ay mala-gatas sa kaputian, makinis, at laging malamig sa pakiramdam. Para kay Tyler, na tila isang naglalakad na pugon sa init
"Bakit mo itinatapon ang mga 'yan?" Isang malamig at malalim na boses ang biglang pumunit sa katahimikan.Napatingala si Dianne at nakita si Tyler na nakatayo sa may pintuan. Hindi niya man lang namalayang dumating ito."Sir," kinakabahang bati ni Manang Marga.Hindi siya pinansin ni Tyler. Ang matalim nitong tingin ay nakatutok kay Dianne. "Bakit mo itinatapon ang mga 'yan?" muling ulit nito.Ang persimmon cakes ay sagana sa sustansya, may dobleng dami ng bitamina at asukal kumpara sa ordinaryong prutas. Mayroon din itong benepisyong pampalamig ng katawan, panlaban sa panunuyo, pampawala ng pagod, at panggamot sa ubo.Ang mga persimmon cake na gawa ni Dianne ay malambot, chewy, at higit na mas masarap kaysa sa mga nabibili sa labas.Sa katotohanan, gustong-gusto talaga ito ni Tyler.Masalubong ang malamig nitong tingin, bahagyang ngumiti si Dianne, walang bakas ng emosyon. "Kung gusto mo na itago ito, itago na lang ninyo."Pagkasabi nito, tumalikod siya at naglakad palayo.Pinanood n
Nanigas ang kanyang katawan, bawat himaymay ng kanyang laman ay nag-alerto.Ngunit hindi siya hinawakan ni Tyler. Sa halip, humiga lamang ito sa tabi niya, hindi gumagalaw.Kumalat sa hangin ang pamilyar na bango nito—isang malamig at makahoy na halimuyak—na pumasok sa kanyang mga baga at tila lumusot hanggang sa kanyang buto.Unti-unting lumuwag ang tensyon sa kanyang katawan, ngunit hindi pa rin siya naglakas-loob na gumalaw.Habang unti-unting nilalamon siya ng antok, isang mainit at malaking kamay ang biglang dumapo sa kanyang baywang.Parang nakuryente ang kanyang katawan, agad na bumukas ang kanyang mga mata.“Huwag kang mag-alala, hindi kita gagalawin. Matulog ka na lang,” sabi ni Tyler sa isang malalim at nakakabighaning tinig—mababa, banayad, at puno ng pang-akit, parang isang orkidyang namumulaklak sa dilim."Tyler, gabi na. Huwag mo akong pilitin na mas lalong hamakin ka," malamig na sagot ni Dianne, hindi pa rin lumilingon sa kanya."Tsk!" Napangisi si Tyler. "Ano, iniimbi
Kinuha niya ito, sandaling tiningnan, pagkatapos ay ibinaba at tumingin sa kanya. "Tyler, maaari na ba nating pirmahan ang kasunduan sa Annulment ngayon?""Oh?"Pinagmasdan siya ni Tyler mula ulo hanggang paa. Isang mapanlinlang na ngiti ang lumitaw sa kanyang labi bago biglang kinuha ang tasa sa harap niya at ibinagsak ito sa sahig.Isang matinis na "lagapak" ang umalingawngaw sa buong silid habang nagkapira-piraso ang tasa.Napasinghap si Manang Marga sa gulat.Ngunit si Dianne ay nanatiling kalmado, hindi mabasa ang kanyang ekspresyon."Dianne, mukhang hindi tayo maghihiwalay nang maayos neto," malamig na wika ni Tyler bago ito naglakad palabas ng silid.Hindi na niya nakita si Tyler sa buong maghapon.Kinagabihan, matapos maligo, nahiga siya sa kama at kinuha ang kanyang telepono—at doon niya muling nakita si Tyler.Ang pangalan niya ay nangunguna sa listahan ng trending topics, kasama si Lallainne.May mga larawan na nagpapakitang magkasamang naghapunan sina Tyler at Lallainne, a
Dianne ay walang emosyon habang binabasa ang lahat ng mensahe, tila isang manonood na walang pakialam.Sa loob ng tatlong araw, magaganap na ang unang concert ni Lallainne sa bansa. Walang duda, ang usaping ito sa social media ay sinadyang palakihin upang mapataas ang kasabikan para sa kanyang pagtatanghal.Pinuri siya ng mga netizen na parang isang diyosa, nangangakong dadalo sa kanyang concert bilang suporta. Kahit ang mga hindi nakabili ng tiket ay nagplano nang magtipon-tipon sa labas ng venue upang ipakita ang kanilang pagsuporta.Si Lallainne ang naging reyna sa paningin ng lahat.Ngumiti si Dianne, isinara ang internet sa kanyang telepono, inilapag ito, pinatay ang ilaw, at natulog.Sa loob ng tatlong araw, hindi bumalik si Tyler.Nanatili lang si Dianne sa Chavez Mansion, hindi umalis kahit saan. Kumain, natulog, at naghintay.Naghintay para mapirmahan ni Tyler ang kasunduan sa Annulment.Pero bakit hindi pa siya nagpapakita?Kinagabihan bago ang concert ni Lallainne, tuluyan
"I’m sorry, Axl..."Nanlulumong tumulo ang luha sa mga mata ni Lallainne. Ang boses niya ay banayad ngunit punong-puno ng hinanakit."Hindi ko sinasadya... Wala akong intensyong manakit. Gusto ko lang sanang makalikha ng ingay para sa concert ko."Napakunot-noo si Tyler, halatang naiinis. Bumaling siya sa kanyang laptop, itinuloy ang pagtatrabaho, saka kalmadong sinabi, "Pwede ka nang umalis. Dadalo ako sa concert mo bukas.""Sige..."Kahit ayaw pa ni Lallainne, wala siyang nagawa kundi sumunod. Pinahid niya ang mga luha sa pisngi at marahang nagpaalam, "Magpahinga ka na. Aalis na ako."Hindi siya sinagot ni Tyler.Nanatili si Lallainne sa kanyang kinatatayuan, umaasang may sasabihin ito. Ngunit nang walang tugon na dumating, napabuntong-hininga siya at tuluyang lumabas. Ilang beses siyang lumingon bago tuluyang umalis.Hindi naging mahimbing ang tulog ni Dianne nang gabing iyon.Nagising siyang humihingal matapos ang isang bangungot.Agad siyang napabalikwas, nanginginig ang mga kama
Tumingin si Dianne at nakita si Manuel, nakasandal sa sofa, nakabukas ang mga mata at nakatingin sa kanya.Nang magtagpo ang kanilang mga mata, puno ng malungkot na emosyon ang madilim na mata ni Manuel."Manuel.""Dianne, bakit ka nandito?"Habang nagsasalita si Manuel, mabilis niyang kinuha ang salamin sa tabi niya at isinuot para itago ang kadiliman sa kanyang mga mata, tumayo at lumapit.Binuksan niya ang ilaw, kinuha ang lunch box mula sa kamay ni Dianne, inilapag, at inakbayan siya. Magiliw at maalalahanin siya tulad ng dati, at nagtanong, "Bakit hindi mo sinabi sa akin nang maaga?"Tumingin si Dianne sa kanya at malinaw na naramdaman niyang iba siya ngayon.Itinaas niya ang kanyang kamay at dahan-dahang hinaplos ang kanyang pisngi at baba nang may pag-aalala.May halatang balbas sa kanyang baba, hindi niya ito inahit.Hindi ito ang karaniwang Manuel.Hindi pormal ang kanyang pananamit, pero palagi siyang mukhang maayos at malinis, nakakatuwang tingnan.Hindi siya kailanman lumal
Kaya, noong bata pa si Manuel, gusto niyang tumakas mula sa kanya.Nang pumunta siya sa Estados Unidos sa edad na sampu, pinili niya ang isang aristokratikong boarding school.Ang layunin ay upang makatakas sa kontrol ni Bernadeth hangga't maaari.Nang magsimula siyang magtrabaho, tuluyan siyang lumipat ng bahay at nakatira nang hiwalay kay Bernadeth.Tumingin si Bernadeth kay Manuel sa harap niya, at hindi na parang tinitingnan niya ang kanyang anak, kundi parang tinitingnan niya ang isang kaaway.Bakit niya sinilang ang anak ni Jaime Ramirez?Nagtrabaho rin siya nang labis at halos abnormal upang sanayin si Manuel sa isang kahanga-hangang tao.Hindi dahil mahal na mahal niya ang kanyang anak na si Manuel, kundi upang makuha ang pagmamahal at pagkilala ni Jaime Ramirez.Gusto lang niyang gamitin ang kanyang anak na si Manuel upang mapanatili ang lahat kay Jaime Ramirez.Dapat din nating gamitin ang anak ni Manuel upang patunayan na hindi siya masama at mas mahusay kaysa sa asawang pi
"Dianne, naisip mo ba ang mararamdaman ni Manuel bago ka nagdesisyon?"Hindi nagdalawang-isip si Dianne sa kanyang sagot. "Paumanhin, Mr. Ramirez, pero hindi ako ang tipo ng taong isasakripisyo ang aking prinsipyo para lang sa isang lalaki o para sa pag-ibig."Biglang lumamig ang boses ni Jaime Ramirez. "Ano ang ibig mong sabihin diyan, Dianne?"Ayaw ni Dianne na sisihin ni Jaime Ramirez si Manuel sa huli, kaya nagpanggap siyang isang malaking boss at tumawa, "Mr. Ramirez, sa tingin mo ba sa kondisyon ko, magkukulang pa ako ng lalaki?"Nanahimik si Jaime Ramirez."Kahit mawala si Manuel, marami pa ring ibang Manuel sa paligid ko," sabi muli ni Dianne.Ang tono niya ay napaka-arogante.Diretsong ibinaba ni Jaime Ramirez ang telepono.Ang hindi inaasahan ni Dianne ay pagkababa ng telepono, tinawagan muli ni Jaime Ramirez si Bernadeth.Hindi lang sinabi ni Jaime Ramirez kay Bernadeth na hindi sinusuportahan ni Dianne ang kanyang kampanya.Inulit niya ang mga huling salita ni Dianne kay B
Bahagyang lumayo si Manuel, at ang kanyang mainit na hininga ay lalong nagulo. "Dianne, gusto kita talaga, mahal na mahal kita!"Pagkatapos niyang sabihin iyon, hindi niya binigyan ng pagkakataong tumanggi si Dianne. Bahagya siyang yumuko, binuhat siya nang pahalang, at naglakad papunta sa kwarto.Ang kwarto ay katabi ng study room.Binuhat ni Manuel si Dianne at mabilis na pumasok sa kwarto, kung saan dahan-dahan niyang inilapag siya sa malaking kama.Tumingin si Dianne sa kanya, at parang natunaw ang kanyang utak.Sa maikling panahon, nawalan siya ng kakayahang mag-isip.Muling dumampi ang mga halik ni Manuel sa kanya, siksikan, walang iniiwang puwang para sa paglaban.Nang isa-isang tanggalin ni Manuel ang mga butones ng kanyang silk shirt at dumampi ang malamig na hangin sa kanya, bahagya siyang natauhan.Nang maalala niya ang jade pendant sa leeg ng lola ni Manuel, agad siyang nanigas, pinipigilan ang susunod na hakbang ni Manuel."Anong problema?"Nang mapigilan, kinailangan hum
Sa totoo lang, kahit gaano kataas ang suweldo at benepisyo ng isang opisyal, imposibleng umabot sa $50,000 kada buwan.Hindi na siya nagtaka kung bakit sinabi ni Bernadeth ang mga salitang iyon kay Manuel noong nasa bahay niya ito.Dahil kung hindi dahil kay Jaime Ramirez, wala ring Manuel ngayon.Ngunit walang kasalanan si Manuel sa lahat ng ito.Anuman ang mga nagawa ni Jaime Ramirez sa pulitika, ang katotohanang umangat siya dahil sa pamilya ng kanyang asawa, habang may ibang pamilya sa labas ng kanilang kasal, ay isang bagay na kinamumuhian ni Dianne.Suportahan ba niya ito?Ngayon naiintindihan na niya kung bakit kahit na nagkaroon ng alitan si Manuel at ang kanyang ina, hindi niya kailanman binanggit ang pagsuporta sa kandidatura ng kanyang ama.Dahil alam niyang hindi ganap na mabuting opisyal si Jaime Ramirez.Napaisip si Dianne.Kung hindi lang dahil kay Manuel, hindi niya kailanman susuportahan si Jaime Ramirez.Ngunit kung hindi siya susuporta, baka lalo lamang pagdiskitaha
Kahit na maaaring mangahulugan ito ng pagkawala ng interes ng pamilya Chavez, hindi niya nais na kalabanin si Dianne."Maliwanag."Dahil ayaw niyang mag-alala sina Darian at Danica, mabilis siyang naligo, nagpalit ng damit, at agad na nagtungo sa Weston Manor pagkauwi niya.Dahil sa pagmamadali, nakalimutan niyang nasa maagang edukasyon pa sina Darian at Danica.Pagdating niya, naroon si Dianne.Nakaupo ito sa sofa sa sala, nagbabasa ng pinakabagong isyu ng isang internasyonal na magazine tungkol sa pelikula. Ang unang artikulo sa magazine ay isang eksklusibong panayam kay Ashley, na siya ring nasa pabalat ng magazine.Sa cover, si Ashley ay may maiksing gupit, bahagyang sunog sa araw ang kanyang balat, at may mapulang labi. Ang kanyang mga mata, na parang mata ng isang pusa, ay nagbibigay ng nakakabighani at misteryosong aura. Napakaganda niya at napakalamig ng dating—sapat upang magbigay ng matinding presensya kahit sa layo ng sampung kilometro.Tuwang-tuwa si Dianne para sa kanyang
"Wow, Darian, ang galing mo! Mahal kita!"Sa tamis ng kanyang pananalita, niyakap ni Danica si Darian at ginawaran ito ng isang malakas na halik sa noo.Sa kabila ng kanyang kawalan ng malay, naramdaman ni Tyler ang init ng pagmamahal ng kanyang mga anak. Pilit niyang pinigilan ang sarili na dumilat, ngunit hindi niya napigilan ang pagbasa ng kanyang mga mata sa labis na kasiyahan.Kung ganito lang kasaya habambuhay, handa siyang magsakripisyo kahit sa susunod niyang buhay.Ngunit hindi nagtagal ang kanyang sandali ng kapayapaan, dahil makalipas ang kalahating oras, dumating si Manuel.Si Manuel ay lumapit kay Tyler, na tila tulog pa rin sa kama. Hinawakan niya ang pulso nito at sinabi kay Dianne, "Bumababa na ang lagnat niya. Malapit na siyang magising."Bilang isang respetadong doktor, alam niyang nagkukunwari lang itong natutulog. Nakita niya rin ang bahagyang paggalaw ng talukap ng mata ni Tyler.Napansin na rin ito ni Dianne, ngunit hindi niya ito binunyag. "Manang Marga, pakiala
Matagal na niyang alam ang tungkol kina Darian at Danica, pero ngayon lang niya sila nakita.Bumalik si Tyler sa Bansa ilang araw na ang nakalipas at iniwan siya sa Cambridge, kaya wala siyang pagkakataong makita sina Darian at Danica.Nang makita sina Darian at Danica, tuwang-tuwa siya na hindi ko maipahayag ang aking sarili sa mga salita nang tuwang-tuwa ako."Manang Marga, nasaan si Tyler?" tanong ni Dianne, nakatingin kay Manang Marga na hawak ang mga kamay ng dalawang bata at tuwang-tuwa.Nag-react si Manang Marga, mabilis na tumayo, at pinunasan ang mga luha ng tuwa mula sa mga sulok ng kanyang mga mata, "Pumasok po kayo, pumasok po kayo, nasa kwarto po ang amo sa itaas."Tumango si Dianne, isinama sina Darian at Danica sa bahay, at sumunod ang doktor ng pamilya sa likod.Ngayon lang siya nakapunta sa villa ni Tyler.Pagpasok mo, ang mga palamuting kasangkapan at lahat ng mga kagamitan ay halos kapareho ng sa mansion ng pamilya Chavez sa bansa.Gayunpaman, hindi nakita ni Dianne
"Ibig mong sabihin, pinaghihinalaan mong ang pendant na suot ng lola ni Professor Ramirez ay siya ring pendant ng iyong lolo?"Tanong ni Maxine.Tumango si Dianne. "Hinala pa lang ito, kaya gusto kong ipasuri mo."Bahagyang kumunot ang kanyang noo at nagpatuloy, "Narinig ko mula kay Manuel na matagal nang namatay ang kanyang lola. Malamang mahirap nang hanapin ang pendant. Simulan mo ang pagsisiyasat sa tiyuhin ni Manuel.""Naiintindihan." Tumango si Maxine."Huwag mo munang ipaalam kay Manuel ang tungkol dito."Paalala ni Dianne.Ayaw niyang magkaroon ng maling akala si Manuel bago pa man makumpirma ang lahat."Maliwanag."Kinabukasan, walang klase si Dianne.Sa umaga, dumaan si Manuel sa Weston Manor para sabay silang mag-agahan at nagdala ng isang bungkos ng bulaklak para sa kanya.Maingat niyang pinipili ang bawat bulaklak na inihahandog kay Dianne—kaya naman gustong-gusto niya ito."Maaga akong matatapos sa trabaho ngayon. Isasama kita at sina Darian at Danica sa isang lugar."Ma