Dianne ay napako sa kanyang kinatatayuan.Kailan pa siya bumalik?Dumating ang chef at si Manang Marga mula sa kusina, maingat na inilapag ang almusal sa mesa, kasama ang dalawang set ng mangkok at chopsticks.Umupo si Dianne at nagsimulang kumain na parang walang nangyari.Habang umiinom siya ng gatas, lumapit si Tyler, hinila ang upuan sa tapat niya, at umupo.Parang hindi niya ito nakikita. Ni hindi niya binigyan ng sulyap.Hindi matiis ni Tyler ang hindi siya pinapansin. Sa malamig na tinig, sinabi niya, “Hindi pa ako patay. Ilang araw lang akong nawala. Hindi mo man lang ako babatiin?”Nakakatawa ang sinabi nito, pero ayaw ni Dianne ng gulo. Pinilit niyang pigilin ang ngiti, tumingin dito nang mahinahon, at nagsabi, “Magandang umaga po.”Sapat ang almusal para sa dalawa.Tahimik siyang bumalik sa pagkain.Matagal siyang tinitigan ni Tyler, ngunit hindi na ito nagsalita. Sa huli, napilitan na lang siyang lunukin ang pagkain kasama ang sama ng loob.Dalawa sa tatlong bahagi ng almu
Hinimok niya ito, "Pag-isipan mong mabuti—sino ba si Lallainne? Hindi lang siya ang bituin ng gabing ito, kundi siya rin ang kabit ni Tyler. Ikaw, ang reyna, ay nagbibigay sa kanya ng malaking karangalan sa pagdalo mo sa kanyang concert. Hindi ba dapat na mas higitan mo siya sa lahat ng aspeto at ipakita na may mga babaeng hindi basta-bastang tinatapakan?"Napangiti si Dianne nang may bahagyang panghihinayang. "Ano ang ibig mong sabihin sa 'reyna' at 'kabit'? Kung may reyna sa puso ni Tyler, iyon ay si Lallainne."Napairap si Ashley at marahang tinapik ang noo ni Dianne gamit ang daliri. "Pwede ba, magpakita ka naman ng konting gulugod? Kahit sa ngayon lang, ikaw pa rin ang opisyal na kinikilalang Mrs ng pamilya Chavez."Dianne: "..."Dati nang nakapunta si Ashley sa Chavez Mansion, kaya kabisado na niya ang kwarto ni Dianne.Hinila niya ito papasok sa walk-in closet ng master bedroom, pinaupo sa harap ng salamin ng tokador, at inutusang, "Huwag kang gumalaw. Ako na ang bahala sa make
Maya-maya, lumabas si Lallainne na suot ang isang eleganteng damit. Yumuko siya sa gitna ng masigabong palakpakan bago umupo. Nagsimula na ang musika.Ang unang piyesa na tinugtog ni Lallainne ay Castle in the Sky. Hindi ito isang mahirap na piyesa—si Dianne nga ay natutunan ito sa loob lamang ng anim na buwan matapos niyang pag-aralan ang cello.Ngunit tatlong beses nagkamali si Lallainne sa kanyang pagtatanghal.Bagama’t hindi halata ang mga pagkakamali, mapapansin lamang ito ng isang taong nakapaglaro na ng piyesang iyon noon. Kung isang ordinaryong tagapakinig lang, hindi niya ito mapapansin.Hindi dahil sa kakulangan ng talento ang mga mali ni Lallainne, kundi dahil hindi siya nakatutok sa musika—nasa isip niya si Tyler.Habang tumutugtog siya, panay ang sulyap niya rito, para bang kalahati ng atensyon niya ay napupunta sa presensya nito.Napansin din ni Tyler na may kakaiba. Nang marinig niya ang huling pagkakamali, lumalim ang kunot sa kanyang noo, at may bahagyang bakas ng pag
Hindi mawari ng host ang ekspresyon ni Tyler, kaya tinawag niya ito sa entablado."Mr. Chavez, sa isang napakahalagang araw na ito, maaari bang umakyat kayo sa entablado at magsalita ng ilang salita para kay Lallaine?"Nagsimulang mag-ingay ang mga tagahanga sa audience, karamihan ay bumubulong at bumubusina ng hindi pagsang-ayon.Si Lallaine naman ay nakatingin kay Tyler, may halong hiya at pananabik, hinihintay siyang umakyat sa entablado.Si Lallaine ang taong ginastusan ni Tyler upang sumikat, kaya kung hindi siya aakyat ngayon, para na rin niyang binastos si Lallaine—at pati na rin ang sarili niya.Hindi rin malayong kumalat ang usapan sa labas.Sa gitna ng papalakas na ingay at pangungutya ng mga tao, napilitan si Tyler na tumayo at lumakad paakyat ng entablado.Ngunit bago pa man siya makaharap sa audience, mabilis na lumapit sa kanya si Lallaine, hinawakan ang kanyang braso, at bago pa siya makaiwas, tumuntong ito sa dulo ng kanyang mga paa at mabilis na hinalikan siya sa pisng
"Mga malalandi! Ginamit nila si Mr. Chavez para saktan ang reyna natin! Bugbugin ang mga babaeng yan!""Walang hiya! Pinagtulungan si Lallaine, patayin sila!"Sa gitna ng kaguluhan, sabay-sabay lumusob ang mga tagahanga at pinalibutan sina Dianne at Ashley.Hindi na nagdalawang-isip si Tyler, agad niyang itinulak ang sarili upang protektahan si Dianne."Axl! Axl!"Si Lallaine, na nakahandusay pa rin sa lupa, ay biglang napakapit sa hita ni Tyler. Mahigpit niya itong niyakap, pilit na hinihila palayo kay Dianne habang isinisigaw, "Huwag n'yo siyang saktan! Huwag n'yo siyang saktan!"Dahil sa kaguluhan, unti-unting napalayo sina Tyler at Lallaine mula sa nagwawalang mga tagahanga, habang sina Dianne at Ashley ay naiwan sa gitna ng panlalait at pananakit.Hindi lamang sila binato ng kung ano-anong bagay, kundi sinaktan pa ng ilang fans—sinusuntok, tinutulak, at tinatadyakan, mistulang mga mabababang uri ng babae na umagaw kay Tyler.Nabuwal sa lupa sina Dianne at Ashley.Sa kabila ng sak
Dinala ni Tyler si Lallaine sa ospital, at maingat siyang sinuri ng doktor. Wala namang nabaling buto, at wala rin silang nakitang anumang seryosong problema. Gayunpaman, patuloy siyang dumadaing sa sakit, at halatang may hinaharap siyang matinding kirot. Dahil dito, napilitan ang doktor na bigyan siya ng gamot at payagang manatili sa ospital nang magdamag para sa obserbasyon.Nang marinig ni Tyler na wala namang seryosong natamo si Lallaine, biglang dumilim ang kanyang ekspresyon, waring nagbabadya ng isang malakas na bagyo. Parang saglit lang at bubuhos na ang ulan.Tumalikod siya at naglakad palayo.Ngunit kahit na bulag si Lallaine, pilit pa rin niyang hinawakan si Tyler habang humahagulgol, "Axl, huwag kang umalis!”Sa galit, itinulak siya ni Tyler nang walang pag-aalinlangan."Ah—!"Napahiyaw si Lallaine. Kung hindi lang siya nasalo ni Michelle sa tamang oras, siguradong babagsak siya nang napakasama."Axl…"Nang maayos na siyang nakaupo sa upuan, tumingala siya kay Tyler na may
"Sa Grand Theater tayo pupunta."Grand Theater?Napalunok si Baron.Bakit doon?Pero hindi na siya nagtanong pa at agad na sumunod sa utos. "Opo, Boss."Narinig ito ni Baron, ang drayber at bodyguard, kaya agad niyang binago ang direksyon ng sasakyan at pinaharurot ito patungo sa Grand Theater.Hindi naman kalayuan ang Grand Theater—mga sampung minuto lang ang layo. Tahimik na ang paligid nang dumating sila, ngunit ang harapan ng teatro ay magulo pa rin matapos ang kaguluhang naganap. Nakakalat sa sahig ang iba't ibang basura, cheering signs, at mga banner na iniwan ng mga tagahanga. Ang pinakamaraming nakakalat na cheering boards at banner ay nasa mismong lugar kung saan bumagsak at nadaganan sina Dianne at Ashley. Pagkababa ni Tyler sa sasakyan, agad siyang lumakad papalapit. Habang palapit siya, napansin niya ang isang kapansin-pansing bahid ng dugo sa tabi ng isang makapal na karton na cheering sign. Tuyo na ang dugo. Naalala niyang malinaw—dito mismo bumagsak si Dianne. At sa
Agad niyang hinanap ang pangalawang pahina, kung saan nakasulat ang resulta:Batay sa pagsusuri ng DNA, si Mr. Tyler Chavez ang biological Father.Nanlaki ang mga mata ni Tyler.Sandali siyang natulala, hindi makapaniwala sa kanyang nabasa.Pinikit niya ang kanyang mga mata, saka muling tumingin. Ngunit hindi nagbago ang nakasulat—siya ang tunay na ama ng dalawang bata.Hindi siya pinagtaksilan ni Dianne.Siya ang ama ng mga batang iyon.Pero…Ang galak sa kanyang mga mata ay agad na napalitan ng matinding hinagpis at pagsisisi.Dahil wala na ang mga bata.Bago pa niya nalaman ang katotohanan, nawala na ang mga ito.Ganoon lang? Basta na lang nawala ang dalawang anak niya?Dahil ba sa hindi niya ginusto ang pagbubuntis ni Dianne? Dahil ba sa patuloy niyang ginigiit na ipalaglag ang mga bata? Kaya ba sila nawala?Mahigpit niyang hinawakan ang ulat, pumikit nang mariin, at inihilig ang noo sa kanyang kamay.Isang matinding sakit ang bumalot sa kanyang ulo, parang may libu-libong bubuyog
Tumingin si Dianne at nakita si Manuel, nakasandal sa sofa, nakabukas ang mga mata at nakatingin sa kanya.Nang magtagpo ang kanilang mga mata, puno ng malungkot na emosyon ang madilim na mata ni Manuel."Manuel.""Dianne, bakit ka nandito?"Habang nagsasalita si Manuel, mabilis niyang kinuha ang salamin sa tabi niya at isinuot para itago ang kadiliman sa kanyang mga mata, tumayo at lumapit.Binuksan niya ang ilaw, kinuha ang lunch box mula sa kamay ni Dianne, inilapag, at inakbayan siya. Magiliw at maalalahanin siya tulad ng dati, at nagtanong, "Bakit hindi mo sinabi sa akin nang maaga?"Tumingin si Dianne sa kanya at malinaw na naramdaman niyang iba siya ngayon.Itinaas niya ang kanyang kamay at dahan-dahang hinaplos ang kanyang pisngi at baba nang may pag-aalala.May halatang balbas sa kanyang baba, hindi niya ito inahit.Hindi ito ang karaniwang Manuel.Hindi pormal ang kanyang pananamit, pero palagi siyang mukhang maayos at malinis, nakakatuwang tingnan.Hindi siya kailanman lumal
Kaya, noong bata pa si Manuel, gusto niyang tumakas mula sa kanya.Nang pumunta siya sa Estados Unidos sa edad na sampu, pinili niya ang isang aristokratikong boarding school.Ang layunin ay upang makatakas sa kontrol ni Bernadeth hangga't maaari.Nang magsimula siyang magtrabaho, tuluyan siyang lumipat ng bahay at nakatira nang hiwalay kay Bernadeth.Tumingin si Bernadeth kay Manuel sa harap niya, at hindi na parang tinitingnan niya ang kanyang anak, kundi parang tinitingnan niya ang isang kaaway.Bakit niya sinilang ang anak ni Jaime Ramirez?Nagtrabaho rin siya nang labis at halos abnormal upang sanayin si Manuel sa isang kahanga-hangang tao.Hindi dahil mahal na mahal niya ang kanyang anak na si Manuel, kundi upang makuha ang pagmamahal at pagkilala ni Jaime Ramirez.Gusto lang niyang gamitin ang kanyang anak na si Manuel upang mapanatili ang lahat kay Jaime Ramirez.Dapat din nating gamitin ang anak ni Manuel upang patunayan na hindi siya masama at mas mahusay kaysa sa asawang pi
"Dianne, naisip mo ba ang mararamdaman ni Manuel bago ka nagdesisyon?"Hindi nagdalawang-isip si Dianne sa kanyang sagot. "Paumanhin, Mr. Ramirez, pero hindi ako ang tipo ng taong isasakripisyo ang aking prinsipyo para lang sa isang lalaki o para sa pag-ibig."Biglang lumamig ang boses ni Jaime Ramirez. "Ano ang ibig mong sabihin diyan, Dianne?"Ayaw ni Dianne na sisihin ni Jaime Ramirez si Manuel sa huli, kaya nagpanggap siyang isang malaking boss at tumawa, "Mr. Ramirez, sa tingin mo ba sa kondisyon ko, magkukulang pa ako ng lalaki?"Nanahimik si Jaime Ramirez."Kahit mawala si Manuel, marami pa ring ibang Manuel sa paligid ko," sabi muli ni Dianne.Ang tono niya ay napaka-arogante.Diretsong ibinaba ni Jaime Ramirez ang telepono.Ang hindi inaasahan ni Dianne ay pagkababa ng telepono, tinawagan muli ni Jaime Ramirez si Bernadeth.Hindi lang sinabi ni Jaime Ramirez kay Bernadeth na hindi sinusuportahan ni Dianne ang kanyang kampanya.Inulit niya ang mga huling salita ni Dianne kay B
Bahagyang lumayo si Manuel, at ang kanyang mainit na hininga ay lalong nagulo. "Dianne, gusto kita talaga, mahal na mahal kita!"Pagkatapos niyang sabihin iyon, hindi niya binigyan ng pagkakataong tumanggi si Dianne. Bahagya siyang yumuko, binuhat siya nang pahalang, at naglakad papunta sa kwarto.Ang kwarto ay katabi ng study room.Binuhat ni Manuel si Dianne at mabilis na pumasok sa kwarto, kung saan dahan-dahan niyang inilapag siya sa malaking kama.Tumingin si Dianne sa kanya, at parang natunaw ang kanyang utak.Sa maikling panahon, nawalan siya ng kakayahang mag-isip.Muling dumampi ang mga halik ni Manuel sa kanya, siksikan, walang iniiwang puwang para sa paglaban.Nang isa-isang tanggalin ni Manuel ang mga butones ng kanyang silk shirt at dumampi ang malamig na hangin sa kanya, bahagya siyang natauhan.Nang maalala niya ang jade pendant sa leeg ng lola ni Manuel, agad siyang nanigas, pinipigilan ang susunod na hakbang ni Manuel."Anong problema?"Nang mapigilan, kinailangan hum
Sa totoo lang, kahit gaano kataas ang suweldo at benepisyo ng isang opisyal, imposibleng umabot sa $50,000 kada buwan.Hindi na siya nagtaka kung bakit sinabi ni Bernadeth ang mga salitang iyon kay Manuel noong nasa bahay niya ito.Dahil kung hindi dahil kay Jaime Ramirez, wala ring Manuel ngayon.Ngunit walang kasalanan si Manuel sa lahat ng ito.Anuman ang mga nagawa ni Jaime Ramirez sa pulitika, ang katotohanang umangat siya dahil sa pamilya ng kanyang asawa, habang may ibang pamilya sa labas ng kanilang kasal, ay isang bagay na kinamumuhian ni Dianne.Suportahan ba niya ito?Ngayon naiintindihan na niya kung bakit kahit na nagkaroon ng alitan si Manuel at ang kanyang ina, hindi niya kailanman binanggit ang pagsuporta sa kandidatura ng kanyang ama.Dahil alam niyang hindi ganap na mabuting opisyal si Jaime Ramirez.Napaisip si Dianne.Kung hindi lang dahil kay Manuel, hindi niya kailanman susuportahan si Jaime Ramirez.Ngunit kung hindi siya susuporta, baka lalo lamang pagdiskitaha
Kahit na maaaring mangahulugan ito ng pagkawala ng interes ng pamilya Chavez, hindi niya nais na kalabanin si Dianne."Maliwanag."Dahil ayaw niyang mag-alala sina Darian at Danica, mabilis siyang naligo, nagpalit ng damit, at agad na nagtungo sa Weston Manor pagkauwi niya.Dahil sa pagmamadali, nakalimutan niyang nasa maagang edukasyon pa sina Darian at Danica.Pagdating niya, naroon si Dianne.Nakaupo ito sa sofa sa sala, nagbabasa ng pinakabagong isyu ng isang internasyonal na magazine tungkol sa pelikula. Ang unang artikulo sa magazine ay isang eksklusibong panayam kay Ashley, na siya ring nasa pabalat ng magazine.Sa cover, si Ashley ay may maiksing gupit, bahagyang sunog sa araw ang kanyang balat, at may mapulang labi. Ang kanyang mga mata, na parang mata ng isang pusa, ay nagbibigay ng nakakabighani at misteryosong aura. Napakaganda niya at napakalamig ng dating—sapat upang magbigay ng matinding presensya kahit sa layo ng sampung kilometro.Tuwang-tuwa si Dianne para sa kanyang
"Wow, Darian, ang galing mo! Mahal kita!"Sa tamis ng kanyang pananalita, niyakap ni Danica si Darian at ginawaran ito ng isang malakas na halik sa noo.Sa kabila ng kanyang kawalan ng malay, naramdaman ni Tyler ang init ng pagmamahal ng kanyang mga anak. Pilit niyang pinigilan ang sarili na dumilat, ngunit hindi niya napigilan ang pagbasa ng kanyang mga mata sa labis na kasiyahan.Kung ganito lang kasaya habambuhay, handa siyang magsakripisyo kahit sa susunod niyang buhay.Ngunit hindi nagtagal ang kanyang sandali ng kapayapaan, dahil makalipas ang kalahating oras, dumating si Manuel.Si Manuel ay lumapit kay Tyler, na tila tulog pa rin sa kama. Hinawakan niya ang pulso nito at sinabi kay Dianne, "Bumababa na ang lagnat niya. Malapit na siyang magising."Bilang isang respetadong doktor, alam niyang nagkukunwari lang itong natutulog. Nakita niya rin ang bahagyang paggalaw ng talukap ng mata ni Tyler.Napansin na rin ito ni Dianne, ngunit hindi niya ito binunyag. "Manang Marga, pakiala
Matagal na niyang alam ang tungkol kina Darian at Danica, pero ngayon lang niya sila nakita.Bumalik si Tyler sa Bansa ilang araw na ang nakalipas at iniwan siya sa Cambridge, kaya wala siyang pagkakataong makita sina Darian at Danica.Nang makita sina Darian at Danica, tuwang-tuwa siya na hindi ko maipahayag ang aking sarili sa mga salita nang tuwang-tuwa ako."Manang Marga, nasaan si Tyler?" tanong ni Dianne, nakatingin kay Manang Marga na hawak ang mga kamay ng dalawang bata at tuwang-tuwa.Nag-react si Manang Marga, mabilis na tumayo, at pinunasan ang mga luha ng tuwa mula sa mga sulok ng kanyang mga mata, "Pumasok po kayo, pumasok po kayo, nasa kwarto po ang amo sa itaas."Tumango si Dianne, isinama sina Darian at Danica sa bahay, at sumunod ang doktor ng pamilya sa likod.Ngayon lang siya nakapunta sa villa ni Tyler.Pagpasok mo, ang mga palamuting kasangkapan at lahat ng mga kagamitan ay halos kapareho ng sa mansion ng pamilya Chavez sa bansa.Gayunpaman, hindi nakita ni Dianne
"Ibig mong sabihin, pinaghihinalaan mong ang pendant na suot ng lola ni Professor Ramirez ay siya ring pendant ng iyong lolo?"Tanong ni Maxine.Tumango si Dianne. "Hinala pa lang ito, kaya gusto kong ipasuri mo."Bahagyang kumunot ang kanyang noo at nagpatuloy, "Narinig ko mula kay Manuel na matagal nang namatay ang kanyang lola. Malamang mahirap nang hanapin ang pendant. Simulan mo ang pagsisiyasat sa tiyuhin ni Manuel.""Naiintindihan." Tumango si Maxine."Huwag mo munang ipaalam kay Manuel ang tungkol dito."Paalala ni Dianne.Ayaw niyang magkaroon ng maling akala si Manuel bago pa man makumpirma ang lahat."Maliwanag."Kinabukasan, walang klase si Dianne.Sa umaga, dumaan si Manuel sa Weston Manor para sabay silang mag-agahan at nagdala ng isang bungkos ng bulaklak para sa kanya.Maingat niyang pinipili ang bawat bulaklak na inihahandog kay Dianne—kaya naman gustong-gusto niya ito."Maaga akong matatapos sa trabaho ngayon. Isasama kita at sina Darian at Danica sa isang lugar."Ma