Nakakulong sa loob ng bahay at ganap na hiwalay sa mundo, ginugol ni Dianne ang kanyang oras sa pagbabasa, pag-aaral, at pagpapayaman ng kanyang kaalaman—bukod pa sa pagkain, pag-inom, at pagtulog.Dumating ang resulta ng pagsusuri sa ikalawang araw.Hapon nang lumabas ang mga resulta.Kinagabihan, ibinato ni Tanya sa mukha ni Dianne ang binagong ulat ng pagsusuri at, nang walang pag-aalinlangan, sinampal siya nang malakas.Sa pagkakataong ito, nakatayo lang sa likuran niya si Alejandro at hindi siya pinigilan."Dianne, isa kang walang hiya!" sigaw ni Tanya. "Sayang lang ang kabutihang ipinakita sa’yo ng pamilya ko. Pinilit niya si Tyler na pakasalan ka kahit tutol ang lahat. Nararapat ka talagang pagbayaran ang ginawa mo!""Tama na. Sinabi ni Tyler na hindi ka maaaring saktan. Hihintayin nating siya ang humarap dito. Kumalma ka," wika ni Alejandro, kita sa kanyang mukha ang pagkainis habang tinititigan si Dianne nang may matinding paghamak.Nakita na ni Tyler ang resulta ng pagsusuri
Tahimik ang buong biyahe. Wala ni isa sa kanila ang nagsalitaNananatiling nakaupo si Tyler, nakapikit ang mga mata.Habang pinakikinggan ang mabagal at pantay niyang paghinga, napagtanto ni Dianne—tulog ito.Nakatulog ito sa buong biyahe hanggang sa makarating sila sa ospital. Nang huminto ang sasakyan sa parking lot, saka lang ito dumilat.Naghihintay na ang mga doktor at nars sa kanilang pagdating.Si Dianne ang unang kinunan ng dugo—pitong tubo ang napuno. Tahimik lang siya habang isinasagawa ang proseso, habang si Tyler ay nakatayo sa tabi niya, walang imik at pinagmamasdan siya.Pagkatapos, isinailalim siya sa isang kumpletong prenatal check-up—lahat ng kinakailangang pagsusuri para sa mga buntis sa unang trimester.“Hindi mo kailangang mag-aksaya ng oras dito,” sa wakas ay nagsalita si Dianne, binasag ang matagal na katahimikan sa pagitan nila. “Walang halaga sa’yo ang mga pagsusuring ito.”Tahimik lang si Tyler sa buong oras, nakatingin sa malayo, tila malalim ang iniisip.Nan
Nakaupo sila sa parehong posisyon tulad ng dati.Parang bumalik sila sa nakaraan, ngunit ngayon, malinaw na lahat ay nagbago.Pinanood ni Tyler si Dianne habang nakayukong humihigop ng kanyang sopas. Kinuha niya ang telepono mula sa kanyang bulsa at ipinatong iyon sa harapan nito."Ang telepono mo."Saglit itong tiningnan ni Dianne at bahagyang tumango. "Salamat."Nang makita niyang hindi agad kinuha ni Dianne ang telepono, hindi napigilan ni Tyler ang mapang-asar na ngiti. "Ano? Ayaw mong ipaalam sa kasintahan mo na ligtas ka na?""Hindi na kailangan," sagot ni Dianne nang hindi tumitingin, nakatuon sa pagkain niya.Kanina'y hindi siya gutom, ngunit ngayon, tila nagising ang kanyang gana. Ang gusto lang niya ay kumain.Tinitigan siya ni Tyler bago marahang tumawa, may hindi maipaliwanag na ekspresyon sa mukha.Hindi niya maintindihan ang nararamdaman niya.Ibinaba niya ang tingin at nagpatuloy sa pagkain. Walang muling nagsalita sa pagitan nilang dalawa.Sa isang marangyang apartment
Habang dinidiligan niya ang mga bulaklak, napatingala siya nang hindi sinasadya—at doon, sa balkonahe ng ikatlong palapag sa labas ng kanyang opisina, nakatayo si Tyler, tahimik siyang pinagmamasdan.Akala niya’y wala ito sa bahay.Matapos ang isang saglit na tingin, agad niyang iniwas ang paningin at nagpatuloy sa pagdidilig.Sa likod ng bahay, may isang malaking punong persimon, hitik sa hinog at mamula-mulang bunga.Setyembre na—panahon kung kailan lubos nang nahihinog ang mga persimon, animo’y maliliit na parol na nakasabit sa mga sanga.Matapos tapusin ang pagdidilig, tinawag ni Dianne si Manang Marga. Kumuha sila ng dalawang basket at nagtungo sa likod ng hardin upang mamitas ng persimon.Napakataas ng puno. Sa mga nagdaang taon, si Dianne mismo ang umaakyat para pitasin ang bunga, ngunit ngayong taon, hindi na iyon posible.Nag-aalangan namang umakyat si Manang Marga kaya kumuha ito ng mahabang kawayan upang ipukpok sa mga sanga at pabagsakin ang mga bunga.Gusto sanang kunin n
Habang abala si Dianne sa pagbabalat ng persimon at nakikipagkwentuhan kay Manang Marga, narinig niya ang isang tinig. Napatingin siya at agad na nakasalubong ang malamig ngunit malalim na titig ni Tyler.Hindi niya alam kung guni-guni lang niya, pero tila may kakaibang lambing sa ekspresyon nito. Ang matatalas na linya ng mukha niya ay may bahagyang init na hindi pangkaraniwan."Madam, handa na ang hapunan. Kumain ka na muna, ako na ang tatapos sa pagbabalat pagkatapos kong hugasan ang mga ito," nakangiting sabi ni Manang Marga."Sige," sagot ni Dianne habang iniiwas ang tingin kay Tyler. Hinugasan niya ang kanyang mga kamay, pinatuyo, at tuluyang lumabas ng kusina.Nakatayo lang si Tyler sa may pintuan, tahimik na naghihintay habang papalapit siya.Pagkalampas ni Dianne sa kanya, bigla siyang inabot ng lalaki at hinawakan ang kanyang pulso.Ang kanyang balat ay mala-gatas sa kaputian, makinis, at laging malamig sa pakiramdam. Para kay Tyler, na tila isang naglalakad na pugon sa init
"Bakit mo itinatapon ang mga 'yan?" Isang malamig at malalim na boses ang biglang pumunit sa katahimikan.Napatingala si Dianne at nakita si Tyler na nakatayo sa may pintuan. Hindi niya man lang namalayang dumating ito."Sir," kinakabahang bati ni Manang Marga.Hindi siya pinansin ni Tyler. Ang matalim nitong tingin ay nakatutok kay Dianne. "Bakit mo itinatapon ang mga 'yan?" muling ulit nito.Ang persimmon cakes ay sagana sa sustansya, may dobleng dami ng bitamina at asukal kumpara sa ordinaryong prutas. Mayroon din itong benepisyong pampalamig ng katawan, panlaban sa panunuyo, pampawala ng pagod, at panggamot sa ubo.Ang mga persimmon cake na gawa ni Dianne ay malambot, chewy, at higit na mas masarap kaysa sa mga nabibili sa labas.Sa katotohanan, gustong-gusto talaga ito ni Tyler.Masalubong ang malamig nitong tingin, bahagyang ngumiti si Dianne, walang bakas ng emosyon. "Kung gusto mo na itago ito, itago na lang ninyo."Pagkasabi nito, tumalikod siya at naglakad palayo.Pinanood n
Nanigas ang kanyang katawan, bawat himaymay ng kanyang laman ay nag-alerto.Ngunit hindi siya hinawakan ni Tyler. Sa halip, humiga lamang ito sa tabi niya, hindi gumagalaw.Kumalat sa hangin ang pamilyar na bango nito—isang malamig at makahoy na halimuyak—na pumasok sa kanyang mga baga at tila lumusot hanggang sa kanyang buto.Unti-unting lumuwag ang tensyon sa kanyang katawan, ngunit hindi pa rin siya naglakas-loob na gumalaw.Habang unti-unting nilalamon siya ng antok, isang mainit at malaking kamay ang biglang dumapo sa kanyang baywang.Parang nakuryente ang kanyang katawan, agad na bumukas ang kanyang mga mata.“Huwag kang mag-alala, hindi kita gagalawin. Matulog ka na lang,” sabi ni Tyler sa isang malalim at nakakabighaning tinig—mababa, banayad, at puno ng pang-akit, parang isang orkidyang namumulaklak sa dilim."Tyler, gabi na. Huwag mo akong pilitin na mas lalong hamakin ka," malamig na sagot ni Dianne, hindi pa rin lumilingon sa kanya."Tsk!" Napangisi si Tyler. "Ano, iniimbi
Kinuha niya ito, sandaling tiningnan, pagkatapos ay ibinaba at tumingin sa kanya. "Tyler, maaari na ba nating pirmahan ang kasunduan sa Annulment ngayon?""Oh?"Pinagmasdan siya ni Tyler mula ulo hanggang paa. Isang mapanlinlang na ngiti ang lumitaw sa kanyang labi bago biglang kinuha ang tasa sa harap niya at ibinagsak ito sa sahig.Isang matinis na "lagapak" ang umalingawngaw sa buong silid habang nagkapira-piraso ang tasa.Napasinghap si Manang Marga sa gulat.Ngunit si Dianne ay nanatiling kalmado, hindi mabasa ang kanyang ekspresyon."Dianne, mukhang hindi tayo maghihiwalay nang maayos neto," malamig na wika ni Tyler bago ito naglakad palabas ng silid.Hindi na niya nakita si Tyler sa buong maghapon.Kinagabihan, matapos maligo, nahiga siya sa kama at kinuha ang kanyang telepono—at doon niya muling nakita si Tyler.Ang pangalan niya ay nangunguna sa listahan ng trending topics, kasama si Lallainne.May mga larawan na nagpapakitang magkasamang naghapunan sina Tyler at Lallainne, a
"Ang isang bilyong dolyar ay hindi maliit na halaga ng pera. Hindi namin kayang makalikom ng ganoong kalaking halaga sa loob ng isang oras. Kailangan namin ng isa pang oras," pakiusap ni Manuel."Sige, bibigyan kita ng isa pang oras."Pagkatapos niyang magsalita, agad na ibinaba ng kabilang linya ang telepono.Sa sumunod na segundo pagkatapos ibaba ng kabilang linya ang telepono, nagbigay ng senyas na OK ang pulis na responsable sa paghanap ng lokasyon ng kabilang linya sa sheriff.Matagumpay na natunton ng pulis ang kabilang linya at iniulat ang tiyak na address.Agad na nahati sa dalawang grupo ang lahat.Pumunta ang isang grupo para hanapin ang kinaroroonan nina Bernadeth at Tita Jude, at hinabol sila patungo sa natunton na address.Sumama si Manuel sa pulis at sa mga bodyguard ng pamilya Zapanta para hanapin sina Bernadeth at Tita Jude.Nang dumating kami sa mall, natagpuan namin ang kotse ni Bernadeth sa isang blind corner ng underground garage, ngunit walang tao sa loob ng kotse
"Manuel, bakit ka tinawagan ng mga kidnapper?" tanong ni Sandro sa kanya.Iniisip din ni Manuel ang tanong na ito.Itinaas niya ang kanyang ulo, tiningnan si Sandro na may patay at kulay-abo na tingin, at sumagot, "Ang taong kumidnap kina Darian at Danica ay dapat isang taong kilala ko."Agad na nabaling muli ang atensyon ng lahat sa kanya."May nagawa ka bang kasalanan sa sinuman?" tanong ni Sandro.Dahan-dahang umiling si Manuel. "Kahit na mayroon, kaunting alitan lang iyon sa akademya at trabaho. Hindi kinakailangan para gumastos ang kabilang linya ng labis na pagsisikap para kidlapan sina Darian at Danica."Malinaw na maingat na pinlano ang lahat."Isipin mong mabuti. Sino ang sinabihan mo tungkol sa pagdadala kina Darian at Danica sa amusement park ngayon?" muling tanong ni Sandro.Nasuri na ang kotse at katawan ni Manuel, at walang nakitang tracker sa kanila.Nag-isip si Manuel at dahan-dahang umiling.Wala siyang sinabihan maliban kina Dianne at sa pamilya Zapanta tungkol sa pa
Ang dalawang yaya ay pinatulog ng mga gamot at walang mga peklat sa kanilang mga katawan.Wala ring narinig na sigaw ng tulong o mga kakaibang tunog sina Manuel o ang mga bodyguard, na nagpapatunay na dinala rin sina Darian at Danica matapos mapatulog.Ngunit nagbabantay siManuel sa labas ng banyo, at mayroong walong nakasibilyang bodyguard sa paligid niya, kaya hindi man lang nila napansin na inilabas sina Darian at Danica sa banyo.Matapos suriin ang surveillance footage, nalaman kong ang tanging taong lumabas sa banyo sa panahong iyon ay ang puting cleaner.May dalawang daanan sa restroom.Ang isa ay ang exhaust duct ng air conditioner.Ang isa ay ang channel para sa pagtatapon ng basura sa banyo.Hindi inilabas sina Darian at Danica sa banyo, kaya posibleng dinala sila sa pamamagitan ng exhaust duct o ng garbage disposal duct.Agad na tinunton nina Manuel at ng kanyang mga bodyguard ang suspek.Walang mga senyales ng pinsala sa exhaust duct.Ngunit mga limang minuto matapos pumaso
"Xander, anong nangyari?"Pagkababa niya ng telepono, agad na nagtanong si Dianne, nakakaramdam ng matinding kaba na umaakyat sa kanyang puso.Sinubukan siyang ngitian ni Xander nang madali, "Nabangkrupt ang isang investment ko noong nakaraan, at malaki ang nawala sa akin."Sumingkit ang mga mata ni Dianne habang nakatingin sa kanya at umiling, "Hindi, hindi mo sinasabi sa akin ang totoo.""Talaga, maniwala ka sa akin!"Patuloy na sinubukan ni Xander na ngumiti, "Bukod dito, mayroon bang bagay na sulit itago ko sa iyo?"Nag-aalinlangan si Dianne.Dahil sa loob ng mahabang panahon, hindi nagsinungaling si Xander sa kanya o nagtago ng anumang bagay.Ngunit ang pakiramdam ng kaba sa aking puso ay lalong tumindi.Parang may bola ng cotton na nababad sa tubig-dagat na biglang humaharang sa aking dibdib, nahihirapang huminga.Naisip sina Darian at Danica na nakikipaglaro kay Manuel sa playground sa sandaling ito, kinuha ni Dianne ang kanyang cell phone, hinanap ang numero ni Manuel, at guma
Tutal, ang sinumang hindi tanga ay yuyuko sa ganap na lakas."Oo, kung kailangan mo ako, ipaalam mo lang sa akin anumang oras," bilin din ni Xander.Tumango si Dexter at wala nang sinabing pasasalamat.Dahil ang relasyon sa pagitan nila ni Dianne ay matagal nang higit pa sa dalawang salitang "salamat".Matapos ipaliwanag ang lahat ng kailangang ipaliwanag, hindi na nagtagal pa sina Dianne at Xander sa ospital. Umalis sila nang direkta at pumunta sa airport pabalik sa Massachusetts.Gayunpaman, pagkasakay niya sa sasakyan, tumunog ang cell phone ni Dianne.Tumatawag muli si Jaime.Alam ni Jaime na nasa Kuala Lumpur siya, kaya gusto niyang imbitahan siya para makapagkita sila at magkaroon ng maayos na usapan."Mr. Ramirez, hindi imposible para sa akin na suportahan ka sa eleksyon, ngunit mayroon akong ilang kundisyon," sabi ni Dianne.Labis na natuwa si Jaime nang marinig ito. "Ano ang mga kundisyon? Sabihin mo sa akin.""Una, kung manunungkulan ka, dapat mong parusahan nang husto ang k
"Kung ipapaubaya sa kanila ang pamilya Suarez at ang Tailong Group, natatakot akong hindi magtatagal bago ako magalit at lumabas sa aking kabaong."Dahil maganda ang kanyang kalooban, nagsalita si Chairman Suarez nang may buong lakas at hindi man lang mukhang may sakit.Bumuntong-hininga siya at sinabi, "Hindi sa nagpapakita ako ng pabor, ngunit wala sa tatlong anak na babae ang mayroon...""Kailangan ko talaga ng isang taong may kakayahang pamahalaan ang Tailong Group. Ang Tailong ay bunga ng lahat ng aking pinaghirapan sa buhay. Hindi ko hahayaang bumagsak ito matapos akong mawala at hindi na muling maibalik sa dating kasikatan nito."Matapos niyang sabihin ito, natahimik ang lahat ng mamamahayag.Totoo nga, ang tatlong anak na babae ng pamilya Suarez ay walang kakayahang mamuno. Ang hilig lang nila ay magpakasaya, gumastos, at walang inatupag kundi ang sariling kaligayahan.Kahit noong nakaratay na sa kama si Chairman Suarez, wala ni isa sa kanila ang nagpakita ng malasakit o dumal
Nang dumating sina Dianne at ang iba pa sa ospital, gising na si Chairman Suarez.Bagama't mahina ang tao, malinaw ang kanyang pag-iisip.Nang makita niya si Dexter, labis siyang natuwa kaya tumulo ang luha sa kanyang mukha. Nanginig ang kanyang bibig, nanginig ang buong katawan niya, at patuloy siyang humihingi ng tawad kay Dexter.Humihingi siya ng tawad sa kanyang ina at sa kanya."Chairman, dumating na ang lahat ng media reporters at senior executives ng grupo, naghihintay sa inyo at sa batang master na magpakita," bulong ng pinagkakatiwalaan kay Chairman Suarez.Alam na alam ni Chairman Suarez na malapit na siyang makipagkita sa Hari ng Impiyerno.Ngayong may malay pa siya, kailangan niyang malaman agad kung ano ang gagawin niya.Agad na tumango si Mr. Suarez at nagpabihis.Pansamantalang umalis sina Dianne, Dexter at ang iba pa."Kuya, kumain ka muna. Marami kang aasikasuhin mamaya," sabi ni Dianne."Ang sugat sa mukha ni Dexter..." tiningnan ni Xander ang pasa-pasang mukha ni S
Ngayon, hangga't pinapahalagahan ni Dianne ang isang bagay, susubukan niyang protektahan ito sa abot ng kanyang makakaya."Napakagaling!"Tinapik ni Dexter ang kanyang dibdib, at pagkatapos ay agad na huminto sa pagngiti, at matalim na sinulyapan si Mrs. Suarez at ang lahat ng tao sa pamilya Suarez.Naintindihan ni Dianne ang ibig niyang sabihin, at sinabi sa hepe ng pulisya na may kalahating ngiti, "Hepe, nakita niyo na kinidnap ng pamilya Suarez ang kuya kong si Dexter, at may hindi mapabulaanang ebidensya.""Dianne, hindi mo tinutupad ang iyong salita," galit na ungol ni Mrs. Suarez.Ngumiti si Dianne sa kanya nang humihingi ng paumanhin, "Mrs. Suarez, sa harap ng mga batas ng iyong bansa, paano ako magkakaroon ng huling salita?"Lumingon siya at sinabi sa direktor, "Direktor, pinaghihinalaan ko na sina Mrs. Suarez at ang kanyang tatlong anak na babae at mga manugang ay sangkot sa pagkidnap at blackmail sa kuya kong si Dexter. Pakiusap, arestuhin agad ang dalawang anak na babae at
Sa sandaling ito, natigilan sandali si Dianne habang nakatingin siya sa lalaking halos nakadikit ang mukha sa bintana ng sasakyan, binabasag ang bintana at sumisigaw sa kanya.Gaano kalaki ang pag-aalala ni Tyler sa kanya ngayon na parang buntot siya nito. Kahit saan siya pumunta, nag-aalala siya at kailangan siyang habulin.Habang natitigilan siya, si Xander, sa ilalim ng proteksyon ng bodyguard, ay tumakbo rin."Sige, sigaw mo ang pangalan niya!"Mabilis na nag-react si Dianne at akmang ibababa ang bintana, ngunit agad siyang pinigilan ni Maxine na nasa unahan."Miss, huwag mong ibaba ang bintana. Ako na ang kakausap kina President Chavez at President Zapanta," sabi ni Maxine nang may kasiguruhan.Si Maxine, na nakaupo sa passenger seat, ang mas malakas na tinamaan ng impact kaysa kay Dianne. Pero dahil sanay ito sa matinding propesyonal na pagsasanay at may pambihirang lakas ng katawan, mas mabilis siyang nakabawi.Kanina pa niya tinitingnan ng paligid, nagmamasid sa anumang posibl