“Congratulations,Serena!” ang pagbati ng mga ito sa kanya.
Most of them are carrying small balloons and they were also wearing party hats.“Nicky?!You knew about this all along?!” ang gulat na tanong ni Serena sa kaibigan.“Of course,Serena!Our Boss made it a rule that no one will say anything about your promotion...so here we are!Surprised?” ang biro sa kanya ni Nicky.Lumuwang ang pagkakangiti ni Serena habang iginagala ang paningin sa lahat.“Oh...Thank you so much,guys!” ang sambit ng isa.“How about a speech there?” ang yakag ng iba.“Speech!Speech!Speech!” all of them chanted.Naiiling na napasunod na lamang si Serena.She cleared her throat.“Really,guys...I don’t know what to say.I just wanted to say thank you for all of the support that you gave me throughout the years...” ang madamdaming pahayag ni Serena.Nagpalakpakan ang kanyang mga kaopisina pagkatapos noon.“Enough of this,guys!You’re making me cry...Let’s all go back to work,okay?And by the way,thanks for the greetings...I appreciated it.” nagpasalamat muli si Serena sa mga kasamahan,at pagkatapos noon ay nagkanya-kanyang balik na ang mga ito sa kanilang lamesa.Makalipas ang ilang minute ay nagging tahimik na muli ang kanilang opisina dahil pagiging busy sa kanilang trabaho...Kinabukasan...
Huminga ng malalim si Serena habang tinatahak nila ni Mrs.Caldwell ang daan papunta sa private office ng President eng ABZ Television Netwok,isa sa mga top TV Stations sa Australia.This will be the day that she will meet with the President,Director,the actors and the actresses for the television soap that they will be working on based on her novel.“Still nervous,Serena?” ang tanong sa kanya ni Mrs.Caldwell.“Y-Yes,boss...” she admitted.“Don’t be...I’ve known the President way,way back and believ me,Serena,he is the most comfortable person that you’ll ever talk to.” Mrs.Caldwell was trying to comfort her.“B-But this project is too big for me to handle.” Serena can’t help but to feel more nervous.“Don’t say that.This is your chance,Serena,and you have to grab it.” Pinalalakas ni Mrs.Caldwell ang loob niya.Dana nervously gulped.They finally reached the Conference Room.Kumatok muna ng tatlong beses si Mrs.Caldwell bago binuksan ang pinto.Pumasok ito sa loob,kasunod lamang si Serena.“Good morning,everyone...Are we late for the meeting?” bati ni Mrs.Caldwell.“No,not at all.We’re just waiting for the President.His secretary said that he got caught up with some work...” one 40-something man answered.“That’s a relief...And you must be Director Ainsworth?” guessed Mrs.Caldwell.Napangiti ng maluwang ang lalake.“Yes,at your service.And you must be Miss Rosie Caldwell,the core of the Caldwell Publishing House.” Mr.Ainsworth said,as he raised his hand for a handshake.At malugod naman iyon na tinanggap ni Mrs.Caldwell.“Yes.And this is Serena Montana,the writer behind the amazing novel.” pakilala ng Boss kay Serena.Nagsitayuan ang iba pang tao sa Conference Room.“You’re Serena Montana?Oh,my!I’ve heard so much about you...I read your work,and I just couldn’t let it go.Natuwa ako nang malaman ko na napili mo ako para gumanap sa role na Jasmine...It’s really an honor.I’m Jasmine Lisbon,by the way.” ang pakilala ng isang babae,na nakilala ni Serena na isa sa nga bankable stars sa Australia...Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano.Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog.“I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.“Oh,please,call me Jasmine.I’m so excited about this project,Serena...Imagine,half of the scenes is in the Philippines,so there’s a bigger chance na makakauwi tayo ng Pilipinas!Oh,I can’t wait for the shooting to start!” ang excited na sabi ng babae.“S-Sure,Jasmine...I miss going back home,too.It’s been ten years since the last time I went to the Philippines...” ang pagkukwento ni Serena.Hello,Miss Montana...I guess I have to introduce myself.I’m Patrick Harville...I’m looking forward on working with you,guys.” one jaw-dropping gorgeous guy suddenly joined in their conversation.“Introductions are not needed when it comes to you,Mr.Harville.You’re one of the most popular actor in Australia,not to mention in Hollywood as well.” Serena was already comfortable with this group of people.“Not to mention a simple human being too.” teased Patrick.All of them laughed.Natapos lamang ang kwentuhan nila nang biglang dumating ang secretary,kasama na ang Big Boss ng ABZ Television Network.Matapos itong humingi ng paumanhin ng President eng kompanya dahil sa pagiging late nito,inumpisahan na nila ang meeting...Makalipas ang ilang oras...“It’s been a productive day,isn’t it,Serena?” ang tanong ni Mrs.Caldwell,habng naglalakad sila papuntang parking lot.“Yes,it is.” ang nasisiyahang sagot ni Serena.Naging matagumpay ang meeting na nangyari ng araw na iyon...Maliban lamang sa ilang diskusyon tungkol sa mga schedules ng kanilang artista,naplantsa naman nila ang iba pa nilang agenda.And the project will be in full swing.“You have to be ready physically and mentally on this big project,Serena.The pressure is just starting...” the Boss cautioned her.Dana nodded,while looking determined.Napalatak si Mrs.Caldwell nang mapansin nito ang oras.“Goodness,is this the time?Matthew will be very mad at me!” she said,as she helplessy sighed.“Oh,right.It’s your son’s football match today!” paalala ni Serena.“I’m sorry,Serena,but I have to go to Matt’s school right now!Are you going to be alright?” ang nag-aalalang tanong ni Mrs.Caldwell.Serena smiled at her boss reassuringly.“I’ll be fine,Boss.I bought my car,remember?You’d better hurry or Matt might get angry with you.” tugon niya.“Okay,see you at the office tomorrow.” paalam sa kanya ni Mrs.Caldwell,at lumakad na ito patungo sa sarili nitong sasakyan.Lumakad na rin si Serena at tinunton ang daan kung saan naka-park ang kanyang kotse.She was surprised to see a big bouquet of yellow roses at the windshield of her car,with an envelope at the top of the flowers...At alam na niya kung kanino galing iyon.She smelled the roses first before she opened the envelope.“--- I wouldn’t dare to give these to you in public because I know you won’t let me,so I just left a note.Congratulations,babe.I’m so proud of you...I’m going to prepare a little dinner for us at my place,with your favourite champagne.It’s to celebrate your success.See you at 7.” Only yours,Liam.Nangingiting ibinalik ni Serena ang papel sa envelope.Naalala niya noong nasa meeting siya ay medyo kabado siya habang kaharap ang Big Boss ng ABZ Network...Bukod pa sa pagiging President nito sa isang malaking kompanya,siya rin ang ama ng kasintahan niyang si Liam.Kaya akala niya noong una ay may kinalaman ang nobyo sa natanggap niyang big project mula sa papa nito...But Mrs.Caldwell assured her that it was the Big Boss’ own decision...She smelled the roses one last time,at pagkatapos noon ay sumakay na siya sa kotse at pinaandar iyon.She drove her way to the office first...Serena went straight to Liam’s apartment after a long day at the office.Pinindot niya ang buzzer and after a few seconds,the smiling Liam greeted her.Pinapasok siya nito sa loob...
“Did you like the roses?” tanong sa kanya ng kasintahan habang naglalakad papunta ng kusina.“Yes,I did.It was lovely,thank you,Liam...” sagot ni Serena,habang sinusundan ang nobyo.Serena’s gasp was caught in her throat when she saw the dinner table...Petals of yellow roses were scattered on the floor,forming a circle where the dining table is placed.It was a candlelight themed-dinner.“Shall we take a seat,then?” anyaya sa kanya ni Liam.“T-This is beautiful,Liam...I-I’m impressed.” sambit niya.“Glad to hear that.I’m a little hungry,y’know.Let’s have dinner,shall we?” sagot ni Liam.Nang itaas ni Serena ang stainless plate cover,nagulat siya nang makita ang isa nanaman na envelope sa pinggan niya.Something was written on it.Open me.Namamanghang napatingin siya kay Liam,who just lovingly smiled at her.She decided to open the envelope.“There’s a surprise hidden by another surprise.If you want to know what kind of surprise it is,take staircase that would lead you at the rooftop...Another clue awaits for you there.”Serena teasingly rolled her eyes heavenward.“Rooftop?How romantic,Liam...” she joked.Liam chuckled in return.“I know you would say that...C’mon.” he said,as he offered his hand towards Serena.Serena accepted her hand and stood up.Lumabas sila ng apartment at sabay tinahak ang emergency staircase sa labas.Pagdating nila sa tuktok ng hagdanan,amy nakita ulit siyang sulat doon.“Open the door towards the treasure.A treasure only fit for a queen like you.” binasa ni Serena ng malakas ang sulat,at pagkatapos noon ay nagtatakang tumingin ulit siya sa kasintahan.Liam just gave her an encouraging smile.Serena sighed,pero medyo kinakabahan na siya.This is getting interesting. She thought.Itinulak niya pabukas ang pintuan.The gust of the evening wind greeted them.What she saw next that left her breathless was a red carpet,while Liam silently followed her.It was another candlelight-themed dinner.There were 2 person there playing a violins...“Oh,Liam...” she was already near tears when Liam suddenly spoke.“Lead the way,Serena.” he said.Serena slowly walked at the red carpet,while Liam followed her silently.Nang sa wakas ay makarating na sila sa table,may nakasulat sa ibabaw ng stainless plate cover.It said “the treasure lies in here.”Sa nanginginig na kamay,she slowly opened the lid,and the she saw a small velvet box.At hindi na niya kailangan itanong o manghula kung ano ang nasa loob noon.“Open it,Serena.” Liam whispered at her.With cold hands,Serena opened the box and saw a diamond solitaire which sparkled like a star in the sky!Liam pulled the engagement ring from the small box and asked for her right hand.He bent on his knees and stared straight into Serena’s eyes...“Will you give the honor to marry you,Serena?” Liam finally popped the question.“Yes!” Serena exclaimed.Liam slipped the ring on her finger and kissed it.They both hugged each other happily...Liam carried Serena and spun her around...After few hours...
Nangingiting tinanaw ni Serena ang papalayong sasakyan ni Liam.They had a wonderful dinner after the surprised proposal at pagkatapos ng ilang champagne glasses and little dances,she asked her fiancée to take her home since meron pa siyang mahalagang meeting bukas...When Liam’s car was out of sight,she went upstairs leading to her very own apartment room.Binuksan niya ang pinto at inilagay niya ang bag sa pinakamalapit na couch.Pagkatapos noon ay pumunta siya sa kusina upang ilagay ang mga bulaklak sa vase at lagyan ng tubig.Papunta na sana siya sa center table upang ilagay ang vase nang biglang tumunog ang telepono.Serena quickly grabbed the phone dahil alam niya na ang papa niya ang tumatawag sa oras na iyon.The timing is perfect.Sasabihin na niya sa ama ang engagement niya kay Liam.“Hi,Papa!I’m glad you called---! naputol sa pagsasalita si Serena nang marinig niya ang nag-aalalang tinig ng ama.“---Serena!What happened to you?I’ve been calling you on your cellphone since afternoon!” ang sabi ng kanyang ama.Serena frowned.Minsan lang niyang marinig na magalit ang kanyang ama.Something is wrong...“I’m sorry,papa...I just switched off my cellphone and I just got home...” ang sagot niya.Narinig niya na malalim na buntong-hininga ng ama sa kabilang linya.“A-Anak,I’m sorry if I snapped at you...It’s just your sister---she’s in the hospital.She tried to commit suicide in the morning.” ang anunsiyo ng ama.Parang binuhusan ng malamig na tubig si Serena matapos marinig ang ama.“I-Is she alright now?How can she commit suicide?” ang sunod-sunod na tanong niya dahil sa pag-aalala sa kapatid.“Let’s all calm down,iha.Via is in a stable condition now.She tried to swallow down a bottle of sleeping pills.At kaya niya iyon ginawa ay dahil sa sobrang pagkalungkot...And she was heartbroken because thing are not working well with her boyfriend...” ang paglalahad ng ama.“Oh,Via...” ang naiiyak na nasabi na lamang ni Serena.“Do you think you can come home,Serena?Alam kong meron kang trabaho d’yan pero ayaw ng kapatid mo na making sa akin.She only listen to you,anak.Dumito ka muna hanggang gumaling ang kapatid mo emotionally,physically and mentally.” ang pakiusap ng ama.Isa lang ang ibig sabihin noon.Seryoso ang kondisyon ng kanyang kapatid na si Via.“Of course,Papa...I’ll be able to go home and stay there for a month.” Ang sagot ni Serena.Tamang-tama rin ang pagkakataon na iyon dahil sisimulan na nila ang shooting ng drama series nila dahil half of the scenes are in the Philippines...“I’m relieved to hear that,Serena...At least magkakasama na tayong tatlo kahit sa kaunting panahon...” ang nasisiyahang sagot ng kanyang ama.Nagtanong pa si Serena nang ilang bagay tungkol sa kalagayan ni Via.Pagkatapos noon ay nagpaalam na ang ama dahil bibisitahin niya ulit ang kapatid sa ospital.Nanghihina na ibinaba ni Serena ang telepono.Kahit sinigurado ng ama na nasa mabuting kalagayan si Via,hindi pa rin siya mapalagay.Bukas na nukas din ay kakausapin niya si Mrs.Caldwell at ipapaliwanag niya rito ang sitwasyon ng pamilya niya sa Pilipinas.She will suggest na kung puwede na siyang mauna sa Pilipinas at hintayin na lang ang staff and crew ng network at ang mga artista para sa gagawin nilang shooting...At kailangan din niyang magpaalam kay Liam.A week have passed.“Please fasten your seatbelts...We will land Ninoy Aquino International Airport in 10 minutes...” narinig nila ang anunsiyo ng Captain mula sa mga speakers sa eroplano.Serena felt Liam squeezed her hand.Dana smiled at her fiancee’.She is very lucky to have someone like him who supports her in almost everything.Nagprisinta ito na samahan siya upang suportahan siya at upang makilala na rin nito ang kanyang pamilya.Pinayagan ito ng ABZ network since he is the Vice President of the company na maging observer habang ginagawa ang shooting..Susunod na rin sa kanila ang ibang staff at actors sa susunod na linggo.“You’re still worried about your sister.” ang untag sa kanya ni Liam.“I can’t help it...My Dad and my sister is the only family that I have.” Sighed Serena.“But Via is recovering now,isn’t she?” ang tanong muli ni Liam.“Yes,she is.Little by little.And I hope she can forget that good-for-nothing boyfriend of hers...” ang naiiritang sagot ni Serena matapos maala
Kinabukasan ay nakalabas na rin si Via sa ospital.Ngunit mahigpit pa rin na inihabilin ng doctor ang full rest para sa dalaga...Nandoon ang kanilang ama at si Liam upang tumulong sa pag-aayos at paghahanda sa paglabas ng kapatid sa ospital.“Masaya ako at makakauwi na rin ako sa wakas.I’m getting tired of the hospital food and this bed...This place is just---ugh!” ang nagbibirong pahayag ni Via,habang nagliligpit sila ni Serena ng gamit.Sa di-kalayuan ay nakangiting pinapanood lamang sila ni Liam.“I still can’t get over how gorgeous your fiancée is,Serena...If I only met Liam first before my boyfriend...” ang sambit ni Via habang nanunukso ang nga ngiti nito.“Oh,shut up,Via!” ang natatawang saway ni Serena.“Well...Thank you for the compliment.” ang nakatawang sagot ni Liam. “By the way,is your boyfriend coming?At alam ba niya na buhay ka pang makakalabas ng ospital?” Serena couldn’t help herself but to sound sarcastic whenever she remembers the guy who broke her sister’s heart.“
Dali-daling tinapik ni Paolo si Serena at pabirong nagsuklay kunwari ng mahabang buhok nito sa malamyang paraan sabay nguso kay Sir Peralta.Matalim na tinginan naman ni Serena ang binata at pagkatapos noon ay ibinalik ang atensiyon sa kanilang guro...After 2 hours...Sabay na bumaba paunta ng canteen sina Paolo at Serena.At gaya ng ginagawa nito noon pa man,nakaakbay si Paolo sa kanya habang naglalakad silang dalawa.“Hay,naku...Kung nakakamatay lang ang tingin,siguro matagal na akong nakabulagta.” ang biglang nasabi ni Serena.“At bakit mo naman nasabi iyan?” ang tanong ni Paolo.“Hindi ko alam kong manhid ka o nagtatanga-tangahan ka lang...Hindi mo ba alam na since freshman year natin ay marami nang nagkaka-crush sa’yo?Marami nga ang nagsasabi sa akin na gusto ka niang makausap pero mukhang suplado ka daw.Akala pa nga nila ay magsyota tayo...” ang natatawang kwento ni Serena.“I don’t have time for girls.Alam mo naman na basketball lang nakatuon ang atensiyon ko.” ang paliwanag ni
Isang araw ay muling pinatawag ni Mr. Peralta si Serena dahil gusto daw siya nitong makausap. Agad naman siyang pumunta sa office nito, habang kinakabahan siya.Makalipas pa ang ilang sandali ay masinsinan na silang nag-uusap ng kanyang guro. "Serena, alam kong may espesyal na pagtingin sa akin, and I appreciate that. Pero ang tingin ko lang sa'yo ay bilang estudyante ko, kaibigan, at nakababatang kapatid. Pasensya na." diretsong sabi ng guro niya.Parang nabasag ang puso ni Serena sa isang libong piraso nang marinig niya iyon. Hindi niya inaasahan ang ganitong pangyayari. Umaasa siyang nararamdaman din ng guro niya ang nararamdaman niya, pero kabaligtaran pala ang nangyari. Para bang iniwan siya ng kanyang unang pag-ibig.Pero nagpasya siyang huwag mag-iiyak. Huminga siya ng malalim para pakalmahin ang sarili, at nang makabawi na siya, pinilit niyang ngumiti sa guro niya."Naiintindihan ko po, Sir. Salamat po sa pagiging tapat ninyo. Kalimutan na lang natin ito at magpatuloy na tayo
Nagpasya sina Paolo at Serena na ituloy ang kanilang plano sa lalong madaling panahon.Tanghalian na sa kanilang paaralan. Kasalukuyang papunta sina Paolo at Serena sa cafeteria ng paaralan habang magkahawak-kamay.Maraming estudyante na sa cafeteria, at bingo, nakita rin nila si Mr. Richardson na kumakain kasama ang ibang guro.Nagpasya si Serena na dalhin si Paolo sa mesa na nasa tabi lang ng mesa ni Mr. Richardson at nagpasya silang simulan ang kanilang roleplay."Sweetie, hulaan mo kung ano ang niluto ko para sa'yo ngayon?" tanong ni Serena sa isang malandi na tono."Hmm, ano ang niluto mo para sa akin ngayon, sweetheart?" tanong ni Paolo bilang tugon.Napaka-aware nila na lahat ng estudyante at ang kanilang mga guro ay nakatingin sa kanila."Okay, pumikit ka muna." pakiusap ni Serena kay Paolo.Nakangiting pumikit si Paolo at naghintay.Dahan-dahang binuksan ni Serena ang lunchbox, habang nag-eenjoy siya sa lahat ng atensyon mula sa kanilang audience."Pwede ka nang magbukas ng m
Pinupunasan ni Paolo ang kanyang leeg gamit ang isang tuwalya habang nakikinig sa kanilang coach.Biglang tumigil sa pagsasalita ang kanilang coach nang marinig nila ang isang tumatawag sa kanyang pangalan."Paolo!"Nagsalubong ang mga kilay ni Paolo nang makita niya si Benjie, na mula rin sa club ni Serena, na tumatakbo patungo sa kanilang direksyon. Mukhang nag-aalala at kinakabahan siya."Pasensya na po sa pag-istorbo sa meeting ninyo, Sir. Pero kailangan kong makausap si Paolo." anunsyo ni Benjie."Ano ang problema, Benjie? Bakit parang nag-aalala ka?" agad na tanong ni Paolo kay Benjie."Si Serena ay nag-aaway nang pisikal kay Brianna at sa mga kaibigan niya!" kuwento ni Benjie, sa isang natatarantang paraan.Wala nang ibang sinabi si Paolo. Mabilis siyang tumakbo patungo sa gymnasium ng paaralan. Nag-aalala siya para kay Serena dahil tatlong babae ang nakikipag-away sa kanyang kaibigan!"Ano ba ang iniisip mo na naman, Serena!" bulong niya sa kanyang sarili.Ilang minuto lang, n
At tulad ng inaasahan nila, sina Serena, Brianna, at dalawa sa kanyang mga kaibigan ay tinawag ng kanilang Principal kinabukasan.Ikinuwento ng mga babae sa Principal ang kanilang mga bersyon ng nangyari, at ibinigay din ng mga nakasaksi sa insidente ang kanilang mga opinyon.Sa huli, nagpasya ang Principal na ipagbawal si Serena na lumahok sa mga aktibidad ng The Scribble sa loob ng isang linggo.Si Brianna at ang kanyang mga kaibigan ay ipinagbawal din na lumahok sa kanilang mga aktibidad sa volleyball sa loob ng isang linggo.Pagkatapos ng meeting kasama ang Principal, dumiretso si Serena pabalik sa silid-aralan para sa kanyang susunod na klase..."Well, hindi naman masama, 'di ba? Ibig kong sabihin, hindi ka naman mapapasuspendido magpakailanman sa The Scribble. Kailangan mo lang maghintay ng isang linggo. At saka, ikaw pa rin ang Editor-in-Chief kaya wala namang nagbabago." sinusubukan ni Paolo na pasayahin siya."Tama ka. May silver lining pa rin sa bawat sitwasyon." tumango si
"Bakit ang tahimik mo?" mausisa na tanong ni Serena, habang naglalakad sila pauwi ni Paolo tulad ng dati pagkatapos ng klase.Tumingin si Paolo kay Serena nang diretso sa mata. Hindi makita ni Serena ang anumang emosyon sa mukha niya."Break na tayo." sabi niya, bigla na lang.Biglang tumigil sa paglalakad si Serena at humarap kay Paolo."Ano ang pinagsasabi mo?" tanong niya, habang halatang nagulat.Huminga nang malalim si Paolo bago siya nagsalita ulit."Ang gusto kong sabihin ay, tigilan na natin ang kunwariang relasyon na ito." paliwanag niya.Hindi nakapagsalita si Serena ng ilang segundo dahil halatang nagulat siya sa biglaang desisyon ni Paolo.Bakit bigla na lang siyang nagdedesisyon nang hindi siya kinukunsulta tungkol dito? Dapat silang nagdedesisyon nang magkasama, hindi nang magkahiwalay.Nakabawi siya nang magsalita ulit si Paolo."Alam ko kung ano ang iniisip mo, Serena. Pero huwag kang mag-alala, mapoprotektahan mo pa rin ang imahe at reputasyon mo. Ikaw ang magbe-break
Mabilis na lumipas ang ilang araw.Sa isang coffee shop...Wala ni isang ideya si Clarissa kung bakit nais makipag-usap sa kanya ng kanilang choreographer na si Jun nang pribado, ngunit nagpasya siyang makipagkita sa kanya dahil mukhang may kailangan silang pag-usapan na seryoso..."Clarissa... Talaga, hindi ko alam kung paano ko sasabihin ito sa'yo." Nagsimula si Jun, na may kabang nararamdaman."Ano po ang ibig niyong sabihin, Sir?" Tanong ni Clarissa na puno ng curiosity.Humugot si Jun ng malalim na hininga bago muling magsalita."Una sa lahat, nais kong malaman mo na magaling kang mananayaw, at wala akong galit sa'yo o ano man. Ang problema lang, sa lahat ng mga kaguluhang nangyari sa pagitan mo at ni Toru, nagdesisyon ang Presidente ng kanilang talent agency na tuluyang tanggalin ka bilang back-up dancer ng MORSE." Malungkot na inannounce ni Jun.Parang isang malakas na pagsabog ang naramdaman ni Clarissa sa kanyang mga tainga. Tanggal na siya bilang back-up dancer!Gusto niyang
Maagang dumating si Clarissa sa rehearsal room kinabukasan.Bumuntong-hininga siya ng magaan nang malaman niyang siya lang ang tao sa loob ng kwarto. Nagdesisyon siyang magising ng maaga dahil gusto niyang mag-ensayo mag-isa.Sa totoo lang, hindi siya nakatulog ng maayos kagabi dahil kay Edward, Victoria, at Toru...Nagsimula siyang magpainit ng katawan, at ilang minuto pa lang, nagsimula na siyang sumayaw...Bigla siyang huminto nang makita niyang may pumasok na tao sa kwarto. Napailing siya ng hindi makita nang makita sina Edward at Victoria...“Great. Just what I needed early in the morning,” bulong ni Clarissa sa sarili."Oh, nandito ka pala, Clarissa. Hindi ba't masyado kang nagsusumikap kahit wala kang talento sa pagsasayaw?" pang-iinis ni Victoria.“Please lang, Victoria, tigilan mo na ang pagiging bitch sa umaga. Hindi ako in the mood para makipag-away,” warning ni Clarissa.“Victoria, tigilan mo na ---!” Hindi natapos ni Edward ang sasabihin niya nang marinig nila ang isang b
"Oh. Ang bilis naman. Nalaman ba niya kung ano ang nangyari sa atin kagabi?" tanong ni Toru.Malungkot na nginitian ni Clarissa."Huwag mo nang alalahanin 'yan. Hindi 'yan ang dahilan kung bakit kami naghiwalay. Mukhang na-in love siya sa iba." sagot niya.**"Nakakalungkot pakinggan 'yan. Pero okay ka lang ba?" tanong ulit ni Toru.**"Bilog ang mundo, hindi ko nga alam, pero mas okay ako ngayon. Parang weird, pero mas magaan ang pakiramdam ko mula nung naghiwalay kami. Kailangan ko bang magkunwaring umiiyak at broken-hearted?" sabi ni Clarissa, na may kasamang ngiti.Bigla na lang tumawa si Toru ng malakas."Hindi ka talaga nauubos magpahanga, Clarissa. Talaga namang kakaiba ka." wika niya."Well, natuwa akong napatawa kita." sagot ni Clarissa, habang inaangat ang balikat."By the way, gutom ka ba? Pwede tayong kumuha ng take-out sa drive thru at kumain habang nagmamaneho." suhestiyon ni Toru."Oo, gutom na gutom na ako." amining sagot ni Clarissa, na may kasamang ngiti.=============
"Oo, Sir. Ayos lang ako. Bakit ka nandiyan sa labas?" tanong ni Clarissa nang may pagka-kuryusidad."Oh, nandito lang ako para huminga ng fresh air. Ikaw, anong ginagawa mo dito?" tanong ni Toru sa kanya."Uh, pareho lang siguro. Medyo nakakaramdam ako ng pagkakabigat sa loob." sagot ni Clarissa, sabay baling ng mga balikat.May kutob si Toru na itinatago ni Clarissa ang tunay niyang nararamdaman. Gayunpaman, wala siyang karapatang pilitin siyang magsabi ng totoo.Ngumiti si Clarissa sa kanya at pagkatapos ay nagsalita muli."Kailangan ko nang bumalik sa loob..." sabi niya sa kanya."Oh, sige. Dito lang ako sandali. Pabalik din ako sa loob pagkatapos ng ilang minuto." nginitian siya ni Toru.Tumango si Clarissa, at pagkatapos ay pumasok siya pabalik sa loob...Pinanood ni Toru si Clarissa habang papalayo ito hanggang mawala sa kanyang paningin."Sana makita mo kung ano ang nangyayari sa paligid mo, Clarissa." bulong niya.==========================Ilang oras ang lumipas.Isa-isa nang
Kinabukasan ng Umaga…Nagising si Clarissa sa tunog ng teleponong tumutunog. Agad siyang bumangon mula sa kama at patakbong pumunta sa kanyang maliit na sala upang sagutin ang tawag sa kanyang mobile phone.Mabilis niyang sinagot ang tawag.“Hello?” tanong niya sa paos na boses.“Hello, maaari ko bang makausap si Miss Clarissa Montecillo?” tanong ng babaeng nasa kabilang linya.“Oo, ako si Clarissa Montecillo. Sino po sila?” sagot ni Clarissa.“Hi, Clarissa. Ako si Diana Lee, at tumatawag ako upang pormal na ipaalam sa iyo na napili ka bilang isa sa mga mananayaw. Mangyaring pumunta sa Grand Theater bukas ng eksaktong alas-diyes ng umaga. Ang iyong presensya ay kinakailangan.”Matapos ang ilang minuto, natapos ang tawag, ngunit hindi pa rin siya makapaniwala—nakapasa siya sa audition!“Nakapasok ako!” sigaw ni Clarissa nang buong tuwa, na para bang wala nang bukas.KinabukasanSa Grand Theater“Huwag kang kabahan masyado, Clarissa. Sayaw lang, tulad ng nakasanayan mo.” paghimok sa kan
Tokyo, Japan.Hagiya Residence."Sister Clarissa! Hinahatak ni Kaori ang buhok ko!" biglang sigaw ng isang batang babae na limang taong gulang."Ibalik mo muna ang manika ko!" sagot naman ng kabilang kambal.Pinatay ni Clarissa ang electric stove at huminga nang malalim. Agad siyang naglakad papunta sa silid kung saan nag-aaway ang magkapatid."Ano'ng nangyayari dito?" tanong ni Clarissa sa kambal, pilit na nagiging tagapamagitan sa kanila."Hinila ni Kaori ang buhok ko, at sobrang sakit!" agad na reklamo ni Kaoru habang umiiyak."Pero inagaw niya ang manika ko!" sumbong din ni Kaori.Bahagyang ngumiti si Clarissa sa magkapatid."Kaoru, maaari mo bang ibalik ang manika kay Kaori? May sarili kang magandang manika, hindi ba?" malumanay niyang sabi."Pasensya ka na sa pananakit ko, Kaori. Heto na ang manika mo..." sa wakas ay nag-sorry si Kaoru habang inaabot ang manika sa kapatid."Ayos lang, Kaoru. Gusto mo bang maglaro ng manika kasama ko?" alok ni Kaori, ngayon ay nakangiti na."Mabu
"Well, kailangan kong aminin na tama ang naging desisyon ninyong dalawa. Nagtapos ka nang may pinakamataas na parangal, at si Kei naman ay unti-unting nakikilala sa kanyang karera bilang mang-aawit. Pareho kayong matagumpay sa kani-kaniyang paraan," wika ni Chelsea habang ipinapahayag ang kanyang saloobin."Hinihiling ko lang ang pinakamainam para sa kanya. At kung sakaling magkita ulit kami, una kong gagawin ay humingi ng tawad sa kanya, at pagkatapos ay babatiin ko siya sa narating niya. At sana, maging magkaibigan kami ulit," buong tapat na sinabi ni Kate."Hindi iyon mangyayari sa malapit na hinaharap, pero SIGURADONG mangyayari iyon. Hayaan mong ang tadhana ang kumilos para sa inyo. Pero sa ngayon, kailangan mong matutong maghintay nang may pasensya," payo ni Chelsea."Sang-ayon ako. Hayaan mo lang ang agos ng buhay at ipaubaya sa uniberso ang tamang panahon," sagot ni Kate."At ipagdiwang natin ‘yan!" biglang inanunsyo ni Chelsea habang itinaas ang kanyang baso para sa isang toa
Maraming Linggo ang LumipasMatapos ang kanyang pag-awit sa Waldorf University Festival, na-scout si Kei ng isang ahente mula sa isang entertainment agency. Inimbitahan ng ahente ang kasintahan ni Kei upang dumalo sa kanilang audition.Ikinuwento ni Kei ang lahat kay Kate, at ramdam niya na lubos ang kasiyahan ng kanyang nobyo sa posibilidad na maging isang sikat na mang-aawit balang araw. Nangako rin si Kei na anuman ang mangyari—kahit maging tanyag siyang artista at kahit gaano pa siya kabusy sa kanyang mga trabaho—sisiguraduhin niyang magkakaroon pa rin siya ng oras para kay Kate. At kapag maayos na ang lahat, magpapakasal sila—hindi sa malapit na hinaharap, kundi sa isang malayong panahon.Masaya at kuntento si Kate sa pagsuporta sa kanyang kasintahan sa anumang paraan na kaya niya. Pinipilit niyang huwag maging masyadong mapaghanap sa oras ni Kei, at hindi rin siya masyadong nagiging clingy, sapagkat nauunawaan niyang ang pagiging nasa limelight ay maaaring maging nakakapagod at
SI Kei ay kasalukuyang inihahatid si Kate pabalik sa kanyang dormitoryo. Nagtataka siya kung bakit ito tahimik mula pa nang umalis sila sa party, at halatang pagod na pagod ito.Iniisip din niya kung paano ito na-lock sa loob ng pambabaeng comfort room. May mali. May nangyari, ngunit ayaw itong pag-usapan ni Kate.Ayaw namang pilitin ni Kei si Kate na magsalita. Hihintayin na lang niyang kusang sabihin nito ang nangyari, sa oras na handa na ito..."Salamat sa pagsundo at paghatid sa akin pauwi, Kei," biglang sabi ni Kate."Kate, hindi kita tatanungin kung anong nangyari ngayong gabi, pero gusto ko lang sabihin na talagang nagsisisi ako sa pag-iwan sa’yo mag-isa. At sayang, hindi man lang tayo nakapagsayaw… Sana hindi pa huli ang lahat para itanong ko ito, pero—maaari ba kitang isayaw?" biglang hiling ni Kei, sabay abot ng kamay kay Kate bilang imbitasyon sa isang sayaw."Ang ibig mong sabihin, dito?" tanong ni Kate, hindi makapaniwala habang nililibot ang paningin sa paligid.Sila lan