หน้าหลัก / วัยรุ่น / So Bad ทวงรักเมียเก่า / บทที่4 ตัวจริงของราฟาเอล

แชร์

บทที่4 ตัวจริงของราฟาเอล

ผู้เขียน: อิแย้ม
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-02-28 21:41:56

ร่างอวบอิ่มแทรกตัวเข้ามาในห้องพักหลังจากทับทิมมาส่ง ความว่างเปล่าไร้เงาของเขาทำเอาหัวใจดวงน้อยของเซลีนหวาดหวั่น 

'คงอยู่กับน้ำเหนือสินะ'

เธอนั่งลงบนโซฟาด้วยความอ่อนแรงและเหนื่อยใจทำไมคนที่ใช่สำหรับเขาถึงไม่เป็นเธอ

ติ๊ด แกร๊ก

เสียงเปิดประตูดังขึ้นดึงดูดความสนใจให้เซลีนหันไปมองร่างสูงใหญ่ของคนที่เปิดประตูเข้ามา ทั้งคู่ต่างมองหน้าก่อนจะเป็นราฟาเอลละสายตาไปมองทางอื่นและหมายจะเดินหนีหน้าเธอเหมือนครั้งก่อน ๆ

"เมื่อไหร่ราล์ฟจะเลิกยุ่งกับน้ำเหนือสักที"

"มึงมีสิทธิ์อะไรมายุ่งเรื่องส่วนตัวของกูกับน้ำเหนือ"ราฟาเอลหมุนตัวหันกลับมาเผชิญหน้าเมื่อหญิงสาวกำลังลำเส้นที่เขาวางไว้

"สิทธิของอะไรราล์ฟก็น่าจะรู้ดี เมื่อไหร่ราล์ฟจะเลิกยุ่งกับน้ำเหนือสักที ราล์ฟรู้ไหมว่าเราเจ็บ"

"มึงเจ็บ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับกูวะเซลีน"

"..."

"มึงเจ็บ แต่กูไม่ได้เจ็บกับมึงด้วยนี่"มุมปากหยักกระตุกยิ้มเยาะราวกับว่าเขาไม่รู้สึกอะไร ต่างจากอีกคนที่เหมือนตายทั้งเป็น

"ใครใช้ให้มึงโง่มารักกูเองล่ะ ถ้ามึงไม่ดื้อดึงที่จะแต่งงานกับกูในวันนั้นมึงก็ไม่ต้องมาทนเจ็บอยู่แบบนี้หรอกเซลีน"

"แต่เรารักราล์ฟนะ"

"แต่กูไม่ได้รักมึงไงเซลีน กูไม่ได้รักมึง กูขยะแขยงมึงได้ยินไหม มึงก้มดูสาระรูปตัวเองเสียบ้างว่ามันน่าสมเพชมากขนาดไหน"น้ำตาของคนฟังรินไหลเมื่อคำพูดบาดใจถูกพ่นออกมาจากปากของชายหนุ่มที่เธอรักไม่ต่างจากราฟาเอลที่ชะงักเมื่อได้เห็นน้ำตาเม็ดใสไหลออกมาจากใบหน้าของเธอ

"ระ...เรามันน่ารังเกียจมากเลยใช่ไหมในสายตาของราล์ฟ"

"..."

"ราล์ฟไม่สามารถรักเราเหมือนที่เรารักราล์ฟได้เลยเหรอ"

"สำหรับกู มึงเป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้นแหละเซลีน"ราฟาเอลหมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องนอน โดยไม่คิดจะสนใจว่าคนฟังอย่างเซลีนได้ทรุดกายนั่งลงกองกับพื้นแล้วในตอนนี้

หญิงสาวได้แต่มองตามแผ่นหลังใหญ่เดินหายเข้าไปในห้องนอนของเขาด้วยความเจ็บช้ำ สายตายามเมื่อมองเธอมันชั่งว่างเปล่ายิ่งตอกย้ำว่าเธอไม่มีสิทธิ์ก้าวเข้าไปในหัวใจของชายหนุ่มได้

ยิ่งเธอพยายามดื้อรั้นมากเท่าไหร่ก็คงมีแต่เธอคนเดียวที่เจ็บ 

"จะไปไหน"หลังจากนั่งร้องไห้ได้สักพัก ประตูห้องนอนบานใหญ่ก็ถูกเปิดออก ร่างอวบอิ่มในชุดนักศึกษาตัวเดิมลุกขึ้นยืนเมื่อร่างสูงใหญ่ในชุดเตรียมพร้อมออกไปข้างนอกก้าวขาออกมา

ราฟาเอลมองหน้าเปียกชื้นไปด้วยคราบน้ำตาของเซลีนด้วยความเฉยชาก่อนจะก้าวขาเดินไปยังประตูทางออกแต่กลับถูกฝ่ามืออวบอิ่มคว้าท่อนแขนแกร่งของเขาเอาไว้

"ราล์ฟ ลีนถามว่าจะไปไหน"

"มึงเลิกวุ่นวายกับชีวิตของกูสักทีได้ไหมเซลีน กูจะไปไหนมันก็เรื่องของกู"ชายหนุ่มตะคอกใส่หน้าของหญิงสาวด้วยความรำคาญแต่ถึงอย่างไรเธอก็ยังคงไม่คิดจะปล่อยมือออกจากท่อนแขนของเขา

"ราล์ฟจะไปไหน ลีนไม่ให้ราล์ฟไป"

"ทำไมกูจะไปไม่ได้ เลิกวุ่นวายกับกูสักทีเถอะเซลีน'กูรำคาญ'"

"ราล์ฟจะไปหาน้ำเหนืออีกแล้วใช่ไหม ฮึก ลีนไม่ให้ราล์ฟไป"เธอพุ่งเข้าไปกอดร่างสูงใหญ่พลางร้องขอไม่ให้เขาก้าวขาออกไปจากห้อง

"เลิกทำตัววุ่นวายแล้วก็ปล่อยกูทีเถอะ กูจะไปไหนไปหาใครมันก็เรื่องของกู ไม่เกี่ยวกับมึง"

พลั่ก

"แล้วอีกอย่างที่มึงควรรู้เอาไว้ ว่ามึงไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่งหรือมาร้องขออะไรกับกูทั้งนั้น"

"..."

"เรื่องทั้งหมดที่มันได้เป็นแบบนี้เพราะตัวมึงเองทั้งนั้นเซลีน"ชายหนุ่มหมุนตัวเดินออกไปโดยไม่คิดจะสนใจหญิงสาวที่เขาผลักเธอล้มลงกับพื้น 

เสียงสะอื้นดังขึ้นเมื่อประตูบานใหญ่ปิดลง เซลีนนั่งร้องไห้อยู่ตรงจุดเดิมท่ามกลางความเจ็บปวดที่เกาะกินหัวใจของเธอ

ทำไมเธอถึงหยุดรักผู้ชายคนนี้ไม่ได้ ทั้งที่เขาคอยเอาแต่ทำร้ายเธอซ้ำ ๆ และไม่คิดจะสนใจ ในสายตาและหัวใจของเขายังคงมีแต่น้ำเหนือไม่เคยมีเธออยู่ในนั้นเลยสักนิด

แม้แต่เศษเสี้ยวหัวใจเขาก็ไม่สามารถแบ่งมารักเธอได้ หรือเธอคงเป็นได้แค่เพื่อนสำหรับเขาแล้วจริง

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูบางเฉียบดังขึ้นในเช้าวันใหม่ปลุกให้ร่างอวบอิ่มในชุดนักศึกษาตัวเดิมรู้สึกตัวตื่น ความปวดเมื่อยเล่นงานไปทั่วทั้งร่างกายเมื่อคืนเซลีนร้องไห้จนเผลอนอนหลับไปตรงหน้าประตู

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ยังคงดังต่อเนื่องทำให้เจ้าของเครื่องต้องลากร่างกายคลานไปยังกระเป๋าที่วางไว้ เมื่อเห็นว่าเป็นใครโทรมาเธอก็ไม่รอช้ารีบกดรับสาย

"ฮัลโหลทับทิม"

"นี่แกพึ่งตื่นใช่ไหม"

"อื้อ เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อยว่าแต่เธอเถอะโทรมาแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่า"

"แกยังไม่เห็นข่าวที่ทางเพจของมหาลัยเราลงใช่ไหม"น้ำเสียงเป็นกังวลจากปลายสายทำให้เปลือกตาที่กำลังจะปิดลงอีกครั้งสว่างจ้า

"เดี๋ยวฉันจะส่งอะไรบางอย่างให้แกได้ดูก็แล้วกัน"หลังจากนั้นเพื่อนสนิทอย่างทับทิมก็วางสายไปก่อนจะมีข้อความจากเพื่อนรักคนเดิมส่งเข้ามาใหม่

ใบหน้าแห้งเหือดเปียกชื้นด้วยคราบน้ำตาอีกครั้ง เมื่อเธอได้เห็นร่างของชายหญิงในรูปถ่าย

หญิงสาวผู้เป็นถึงดาวมหาลัยอย่างน้ำเหนือถูกลำแขนใหญ่ของสามีเธออย่างราฟาเอลโอบกายเอาไว้ไม่ห่าง ในมือของฝ่ายหญิงมีกระเป๋าสะพายข้างใบหรูถือเอาไว้พร้อมกับแคปชั่นที่ทางเพจตั้งให้ทำเอาหัวใจของภรรยาตัวจริงอย่างเธอปวดหนึบ

'ตัวจริงของราล์ฟ'#กระเป๋าสวย

เหล่านักศึกษามากมายหลายคนต่างพากันเข้าไปแสดงความคิดเห็น ซึ่งทุกความคิดเห็นล้วนเป็นไปในทางทิศเดียวกันว่า

'ทั้งคู่ดูเหมาะสมแล้วที่จะเป็นแฟนกัน'

บางคนก็พูดถึงราคาของกระเป๋าใบนั้นที่ฝ่ายชายเป็นคนซื้อให้และเธอก็พอจะเดาได้ว่าราคาของมันมีมูลค่ามากขนาดไหน เขาทั้งรักทั้งหลงน้ำเหนือจนแทบไม่เห็นหัวเธอเลยด้วยซ้ำ

นี่เขาคิดจะย่ำยีความรู้สึกของเธอไปถึงไหน แค่นี้เธอยังรู้สึกเจ็บไม่พออีกใช่ไหม เมื่อคืนเขาคงออกไปหาน้ำเหนือจริง ๆ สินะ จากภาพถ่ายคงอยู่ในร้านอาหารบนดาดฟ้าที่ไหนสักที่

เซลีนรีบเข้าไปค้นคว้าหาต้นตอของรูปถ่าย หัวใจของเธอในตอนนี้เจ็บจนไม่รู้จะเจ็บยังไง เมื่อได้เห็นอินตราแกรมของฝ่ายชายเป็นคนลงรูปถ่ายรูปนั้น

I*******m

Raphael ความสุขของเธอก็คือความสุขของผม#น้ำเหนือ

บทที่เกี่ยวข้อง

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่5 เริ่มทนไม่ไหว

    เพียะใบหน้าหล่อเหลาสะบัดไปตามแรงตบจากฝ่ามือแข็งกระด้าง กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งมุมมากหยักมีหยาดเลือดสีแดงรินไหลใบหน้าขาวแดงเป็นรอยฝ่ามือใหญ่จากแรงกระแทกในเมื่อครู่"ระยำ แกจะทำให้ฉันผิดหวังกับแกไปถึงไหนไอ้ราล์ฟ"บิดาของราฟาเอลตวาดออกมาด้วยความหัวเสียเมื่อเห็นลูกชายเพียงคนเดียวสร้างเรื่องไม่เว้นแต่ละวันหลังจากรูปถ่ายของเขาผ่านสายตาของทั้งสองตระกูลพ่อของเขาก็รีบต่อสายเรียกให้ชายหนุ่มกลับบ้านใหญ่โดยทันที ซึ่งตอนนี้เขากำลังยืนเผชิญหน้าอยู่กับบิดาและมารดาผู้ให้กำเนิด"ฉันสั่งให้แกเลิกยุ่งกับเด็กผู้หญิงคนนั้นแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมแกยังติดอยู่ด้วยกันอีก""ผมทำตามที่พ่อสั่งไม่ได้"เพียะใบหน้าของราฟาเอลถูกฝ่ามือแกร่งของบิดาตวัดลงบนใบหน้าเขาอีกครั้ง ดวงตาแข็งกระด้างเมื่อความเจ็บปวดกำลังเล่นงานทั้งซีกหน้า"แกไม่มีสิทธิ์ไปสนใจผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น เพราะคนที่แกต้องสนใจมีแต่หนูเซลีน""แต่พ่อก็รู้ว่าผมไม่ได้รักเซลีน คนที่ผมรักคือน้ำเหนือ""แกอย่าพูดคำนี้ให้ฉันได้ยินอีกนะราล์ฟ"มาร์โคตวาดออกมาเขาชี้หน้าลูกชายยิ่งทำให้ชายหนุ่มไม่พึงพอใจที่พ่อของเขาเอาแต่เข้าข้างลูกสะใภ้คนโปรดอย่างเซลีน"ถ้าแกไม่อยากม

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-02-28
  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่6

    'อาจารย์อยากให้ลองกลับไปคิดดูให้ดี ๆ นะ'ร่างอวบอิ่มในชุดนักศึกษาเดินออกมาจากห้องพักของอาจารย์ที่ปรึกษา สมองของเธอยังคงคิดถึงคำพูดของอาจารย์ที่ปรึกษาในก่อนหน้านี้ด้วยใจอันแสนเหม่อลอย ปึก"ขะ...ขอโทษค่ะ"เซลีนได้สติเธอรีบกล่าวขอโทษอีกฝ่ายความใจลอยทำให้เธอเดินไม่ทันได้ดูเส้นทางเผลอชนเข้ากับร่างของใครบางคนจนข้าวของและกระเป๋าใบสวยของอีกฝ่ายหล่นลงกระแทกพื้นจนเป็นรอย"นี่ เดินภาษาอะไรของเธอฮะเซลีนไม่เห็นหรือไงว่าฉันยืนอยู่""นะ...น้ำเหนือ"เซลีนเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าคู่กรณีของเธอนั้นเป็นใคร ร่างสูงโปร่งในชุดนักศึกษาพอดีตัวรีบคว้ากระเป๋าใบสวยขึ้นมาดูก่อนเธอคนนั้นจะหันมาจ้องหน้าของเธอด้วยความไม่พอใจเมื่อเห็นว่ากระเป๋าใบนั้นเป็นรอย"กระเป๋าฉันเป็นรอยเลยเห็นไหม""เราขอโทษ"เซลีนเอ่ยขอโทษด้วยน้ำเสียงลนลาน เธอนึกโทษตัวเองที่เดินไม่ทันระวังจนเผลอทำให้เกิดเรื่อง"ขอโทษแล้วกระเป๋าของฉันมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมไหม""...""คอยดูเถอะ ฉันจะบอกราล์ฟเรื่องที่เธอทำกระเป๋าของฉันพัง"น้ำเหนือมองหน้าเซลีนด้วยความไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากว่าร้ายแล้วก็เดินจากไปไม่มีใครกล้ายุ่งหรือคิดท

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-05
  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่7

    ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืน ดวงตาของเขาแดงก่ำเมื่อลูกน้องที่คอยติดตามหญิงสาวส่งข่าวมาพร้อมกับรูปถ่ายให้ชายหนุ่มได้ดูรอยยิ้มที่เธอมอบให้เขาตอนนี้เธอกลับแบ่งปันไปให้คนอื่นอีกด้วย ชายหนุ่มเดินก้าวเข้าไปใกล้ก่อนจะใช้ฝ่ามือใหญ่ยื่นไปคว้าท่อนแขนอวบอิ่มของเซลีนออกแรงบีบจนเธอรู้สึกเจ็บหมับ"ราล์ฟ เราเจ็บ""กูถามว่ามึงกับไอ้สงครามคิดจะสวมเขาให้กูใช่ไหม""มะ...ไม่ใช่ โอ๊ย เรากับสงครามเราสองคนไม่เคยมีความคิดแบบนั้นเลยนะราล์ฟ"แรงบีบตรงบริเวณต้นแขนทำให้เซลีนรู้สึกเจ็บจนน้ำตาแทบไหล ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัดเมื่อกลิ่นบุหรี่กำลังเล่นงาน"ถ้าพวกมึงสองคนไม่คิดจะสวมเขาให้กู แล้วมึงนั่งรถไปกับมันทำไมฮะเซลีน""...""ตอบกูมาสิวะ ว่ามึงไปกับมันทำไม ทำไมไม่กลับห้องมึงไปกับมันทำไมฮะ""แล้วราล์ฟจะให้เรารีบกลับห้องมาเพื่ออะไร ในเมื่อราล์ฟก็ไม่เคยอยู่สนใจเราเลยสักนิด"ความอดทนของเธอเริ่มหมดแล้วจริง ๆ เซลีนกระชากแขนของตัวเอกออกมาจากฝ่ามือใหญ่ ดวงตากลมโตที่เคยสุกใสบัดนี้กลับหม่นหมองไม่มีชีวิตชีวา"เรากลับห้องราล์ฟก็เอาแต่ออกไปข้างนอก ทิ้งให้เราต้องอยู่ในห้องเพียงคนเดียว""...""ราล์ฟไม่เคยสนใจว่าเราจะรู้สึกยังไง จะเหงาไ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-05
  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่8

    สงครามขนาดย่อมดูเหมือนว่ามันกำลังจะเกิดขึ้นเมื่อสองหนุ่มยืนจ้องหน้ากันทำเอาคนรอบกายหายใจไม่ทั่วท้อง ยิ่งเซลีนเธอแทบลมจับเมื่อได้เห็นสายตาดุดันของราฟาเอล"พวกมึงสองคนพอเลย ทำตัวเป็นเด็ก ๆ กันไปได้"อาวุธเมื่อเห็นท่าจะไม่ดีก็รีบเข้ามาแยกทั้งสองให้ออกห่างจากกัน ราฟาเอลหันมาจ้องหน้าเซลีนก่อนที่เขานั้นจะเดินเข้ามากระชากแขนเธอให้ลุกขึ้นยืน"กลับ""กลับไปไหนวันนี้เรามีเรียนนะ"เซลีนพยายามยื้อท่อนแขนของตัวเองเอาไว้แต่เธอก็ไม่สามารถสู้แรงของชายหนุ่มได้ สงครามหมายจะเข้ามาช่วยแต่ก็ถูกอาวุธคว้าแขนเอาไว้"เรื่องของเพื่อน เราอย่าเข้าไปยุ่ง"ไร้ความล้อเล่นในน้ำเสียงของอาวุธ ทั้งสามได้แต่ยืนมองร่างอวบอิ่มของเซลีนที่ถูกลากออกไปด้วยความเป็นห่วง แม้แต่ทับทิมเองก็ไม่กล้าเมื่อเห็นสายตาของราฟาเอลในตอนนี้ เธอรู้ดีถ้าหากชายหนุ่มระเบิดอารมณ์ขึ้นมาก็ไม่มีใครคิดจะขวางเขาได้ปึก"โอ๊ย"ริมฝีปากอวบอิ่มเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความเจ็บ ผิวขาว ๆ ขึ้นแดงเป็นรอยฝ่ามือเซลีนหันไปมองหน้าราฟาเอลในตำแหน่งของคนขับด้วยความไม่เข้าใจว่าเขาไปโมโหอะไรมา และตอนนี้เธอก็ไม่กล้าที่จะเปิดปากถามออกไปบรืนรถสปอร์ตคันหรูพุ่งสู่ท้องถนนด้วยคว

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-05
  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่9

    "เซลีน หนูมีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าลูก"น้ำเสียงอ่อนโยนของมารดาเอ่ยถามขึ้น เพราะเธอสังเกตเห็นแววตาของเซลีนลูกสาวอันเป็นที่รักไม่สดใสเหมือนเมื่อก่อน อีกทั้งยังเอาแต่นั่งเงียบเหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่างตั้งแต่เดินทางมาถึงบ้านหลังใหญ่"หนูไม่ได้เป็นอะไรค่ะคุณแม่"เธอหันหน้ามาตอบมารดา แม้จะพยายามทำตัวให้ดูร่าเริงแต่ก็ไม่สามารถปิดบังคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างท่านได้"มีอะไรอยากจะระบายกับแม่ไหมลูก"เพียงแค่ท่านเกริ่นขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนประโยคนั้นแสดงถึงความเป็นห่วงก็ทำเอาลูกสาวอย่างเธอน้ำตาไหลบุตรสาวอันเป็นที่รักพุ่งเข้ากอดมารดา น้ำตาที่อัดอั้นเอาไว้ไหลอาบหน้า"หนูเริ่มเหนื่อยแล้วค่ะคุณแม่ ฮึก""...""ราล์ฟเขาไม่ได้รักหนูเลย""...""ในสายตาของราล์ฟ หนูเป็นเพียงแค่ผู้หญิงที่น่ารำคาญคนนึงเพียงเท่านั้น ตลอดสองปีที่อยู่ด้วยกันมาหนูพยายามที่จะเข้าไปอยู่ในใจของราล์ฟแล้ว ฮึก แต่หนูก็ทำไม่ได้"ใบหน้าอวบอิ่มซบลงบนแผงอกของมารดาผู้ให้กำเนิด ความรู้สึกอัดอั้นถูกระบายออกมาจนผู้เป็นมารดาน้ำตาซึมเธอรู้ดีว่าลูกสาวอย่างเซลีนรักราฟาเอลมากขนาดไหน รักจนยอมชายหนุ่มได้ทุกอย่างแม้กระทั่งยอมทนเห็นอีกฝ่ายเดิน

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-05
  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่10

    ไม่มีการติดต่อมาจากชายหนุ่มนับตั้งแต่เธอกลับเข้ามาพักใจภายในบ้านหลังใหญ่ แม้ว่าเธอและเขาจะเจอหน้ากันที่มหาวิทยาลัยก็นับครั้งได้ที่เขาและเธอได้เปิดปากคุยกัน วันนี้เธอจึงตัดสินใจที่จะกลับไปอยู่ที่คอนโดอีกครั้งหลังจากกลับมาพักใจให้หายเหนื่อยตลอดระยะเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา"ทำไมไม่เอารถไปขับล่ะลูก"มารดาเอ่ยถามบุตรสาวเมื่อเห็นเหล่าคนใช้กำลังยกกระเป๋าใส่ท้ายรถคันหรูของบ้าน "คุณแม่ก็รู้ว่าหนูขับรถไม่ถนัด แล้วอีกอย่างมหาลัยกับคอนโดก็อยู่ไม่ไกลนั่งแท็กซี่แป๊บเดียวก็ถึง""แต่มีรถขับไปไหนมาไหนด้วยตัวเองมันสะดวกดีนะลูก""ให้หนูนั่งแท็กซี่แบบนี้ก็ดีแล้วค่ะ เดี๋ยวจะเผลอขับรถไปชนใครเอา"สุดท้ายแล้วมารดาก็ต้องยอมจำนนกับเหตุผลร้อยแปดพันเก้าของบุตรสาว"หนูกลับก่อนนะคะ ไว้ถ้าว่างจะแวะมาหา""รักษาเนื้อรักษาตัวด้วยนะลูก และที่สำคัญ""...""รักษาหัวใจของตัวเองด้วยนะ ถ้าหากไม่ไหวบอกพ่อกับแม่ได้เสมอ""ค่ะ"แกร๊กประตูบานใหญ่ของห้องพักถูกเปิดออก ริมฝีปากเรียวเล็กเม้มเข้าหาเมื่อเธอเดินลากกระเป๋าเข้ามาภายในห้อง ข้าวของบางส่วนกระจัดกระจายเมื่อเธอไม่ได้คอยอยู่ทำความสะอาดเหมือนทุก ๆ วัน อีกทั้งนั้นบนพื้นยังมีมว

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-05
  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่11

    เซลีนคอยดูแลราฟาเอลไม่ห่างเธอหมั่นคอยเช็ดตัวป้อนข้าวป้อนยาให้ ตกดึกก็คอยเฝ้าดูแลกลัวว่าไข้จะสูง เธอดูแลชายหนุ่มจนอาการของเขาเริ่มหายดี"วันนี้ราล์ฟอยากทานอะไร""อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ข้าวต้มกับโจ๊กจืด ๆ พวกนั้น"อาหารคนป่วยรสชาติจืดชืดจากห้องครัวของคอนโดไม่ถูกใจคนป่วยอย่างเขาเอาเสียเลย เพราะเซลีนเอาแต่คอยดูแลเช็ดตัวให้เขาอยู่ไม่ห่างเธอจึงไม่มีเวลาทำอาหารให้ได้แต่สั่งห้องครัวของคอนโดให้มาส่ง"ถ้าอย่างนั้นเอาเป็นต้มยำทะเลดีไหม แบบที่ราล์ฟชอบไง"เซลีนเสนอเมนูออกมา ราฟาเอลหันไปมองหน้าเธอยังคงจำสิ่งที่เขาชอบได้อยู่เสมอ"แล้วแต่เธอเถอะ อยากทำอะไรก็ทำ""ถ้าอย่างนั้นราล์ฟนอนรอเราเดี๋ยวนะ เดี๋ยวเราไปทำอาหารให้"เธอหมุนตัวเดินออกไปจากห้องของชายหนุ่มเพื่อมุ่งหน้าสู่ห้องครัวตลอดสองวันที่เขาไม่สบายเซลีนยอมขาดเรียนเพื่อที่จะได้ดูแลเขา เธอเป็นหญิงสาวที่มีน้ำใจคนหนึ่งซึ่งข้อนี้เขายอมรับ ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดเสียงโทรศัพท์เครื่องหรูดังขึ้นทำให้เจ้าของต้องเอื้อมือไปรับสายจากเพื่อนรักอย่างอาวุธทำให้ราฟาเอลกดสายตอบรับโดยทันที"ฮัลโหล""ยังอยู่เหรอมึง นึกว่าตายแล้วเสียอีก"น้ำเสียงยียวนกวนบาทาดังมาจากปลายสายซึ่งราฟาเอ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-05
  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่12

    "อร่อยไหมราล์ฟ""อื้ม""เราดีใจนะที่ราล์ฟชอบ"เซลีนมองหน้าชายหนุ่ม เธอยิ้มออกมาด้วยความสดใสเพื่อปกปิดความเศร้าในหัวใจของตัวเอง"ให้เราแกะกุ้งให้เอาไหม กุ้งอบเกลือตัวใหญ่ ๆ แบบที่ราล์ฟชอบ"เซลีนหยิบกุ้งตัวใหญ่ขึ้นมาแกะให้ชายหนุ่ม อาหารทะเลเป็นสิ่งที่ราฟาเอลโปรดปรานก็จริง แต่เขาไม่ถนัดเรื่องการแกะกุ้งหรือเรื่องในการทำอาหารเลย"พรุ่งนี้จะไปเรียนหรือเปล่า""ไปสิ อะนี่"เธอวางกุ้งตัวใหญ่ลงในจานของชายหนุ่ม ราฟาเอลมองกุ้งในจานสลับกับมองหน้าหญิงสาว "พรุ่งนี้ฉันก็ว่าจะไปเรียนเหมือนกัน เมื่อกี้ไอ้อาวุธก็โทรมาตาม""เหรอ""เป็นอะไร"เมื่อเห็นว่าหญิงสาวเงียบไปชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม "วันนี้สิบสี่อาทิตย์หน้า ราล์ฟจำได้หรือเปล่าว่าเป็นวันสำคัญอะไร"เซลีนถามออกไปเธอรอฟังคำตอบของเขาอย่างลุ้นระทึก"ก็วันอาทิตย์ไง เธอลืมไปแล้วหรือไง"ชายหนุ่มส่ายหน้า เขาก้มหน้าก้มตาทานข้าวในจานต่อโดยไม่เงยหน้าขึ้นมามองสีหน้าและแววตาของหญิงสาววันสำคัญของเธอและเขามันคงไร้ความหมายในความคิดของชายหนุ่มแต่มันชั่งมีความหมายในสำหรับเธอ ราฟาเอลจำไม่ได้ว่าวันที่สิบสี่อาทิตย์หน้าเป็นวันครบรอบแต่งงานของเราสองคนความมืดมนเกาะกิน

    ปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-05

บทล่าสุด

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่49

    "เซลีน""หืม""เธออยากจดทะเบียนสมรสกับฉันอีกครั้งไหม"หญิงสาวที่กำลังเก็บของใส่กระเป๋าเตรียมพร้อมจะกลับบ้านหยุดชะงักเมื่อเธอได้ยินคำถามจากปากของชายหนุ่มซึ่งเขากำลังนั่งมองเธอจัดของอยู่บนเตียงของคนไข้"เป็นอะไรไป เธอไม่อยากจดทะเบียนสมรสกับฉันอีกครั้งอย่างนั้นเหรอ""เปล่าหรอก"เซลีนจัดการรูดซิปปิดกระเป๋า เธอเดินเข้าไปใกล้เพื่อต้องการเผชิญหน้ากับชายหนุ่มเธอยืนเว้นระยะห่างกับชายหนุ่มเพียงแค่คืบ อีกนิดเดียวเธอก็จะสามารถเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาได้"ช่วยอธิบายให้ฉันฟังได้ไหมว่าทำไมเธอถึงไม่...""ฉันไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของเราเป็นแบบก้าวกระโดดเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป""...""ฉันอยากให้เราสองคนลองศึกษาดูใจเหมือนคนเป็นแฟนกัน อยากให้ความสัมพันธ์ของฉันและนายพัฒนาเป็นไปในแบบของคนรักให้มันผ่านไปในแต่ละปี""...""ฉันอยากใช้ชีวิตคู่กับนายเหมือนในแบบคนรักกัน เป็นแฟนกัน จูงมือไปกินข้าวด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน อยากทำกับนายแบบนั้นให้เหมือนกันในทุกปี"เซลีนสบตาคมกริบของราฟาเอล ริมฝีปากสวยคลี่ยิ้มหวานส่งไปให้ชายหนุ่มด้วยความจริงใจ"ถ้าวันไหนนายและฉันพร้อมที่จะใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยาไว้วันนั้นนายค่

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่48

    ตกดึกในคืนนั้น บรรยากาศภายในห้องพักของคนไข้เต็มไปด้วยความเงียบ แม้เวลาจะล้วงเลยไปจนถึงกลางดึกแต่เซลีนก็ยังคงนั่งเฝ้าราฟาเอลอยู่ไม่ห่าง ร่างเพรียวบางอยู่ในชุดเตรียมนอนเสื้อยืดกางเกงขายาว เธอยังคงนั่งเฝ้าอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงคนไข้"ตื่นได้แล้วนะราล์ฟ""...""เซลีนคิดถึงราล์ฟมากเลยรู้ไหม""...""ไม่ได้เจอกันหนึ่งปี เซลีนคิดถึงราล์ฟใจแทบขาด อยากกลับมาหาราล์ฟแทบบ้า""...""เซลีนดูเหมือนคนโง่เลยเนอะ โง่ที่ยังคงรักราล์ฟไม่เคยเปลี่ยนแปลง" "...""เซลีนโง่มากเลยใช่ไหม""...""ทำไมนะ ทำไมฉันถึงได้รักนายมากขนาดนี้นะราล์ฟ"เธอเฝ้าตั้งคำถามกับตัวเองอยู่บ่อยครั้งว่าทำไมมันเป็นเพราะอะไรทำไมเธอถึงได้รักราฟาเอลอย่างถอนตัวถอนใจไม่ขึ้น ทั้งที่คิดว่าจะสามารถตัดใจจากผู้ชายตรงหน้าได้ แต่เปล่าเลย ยิ่งห่างเธอยิ่งคิดถึง ยิ่งไม่ได้เห็นเธอก็แทบจะอยู่ไม่ได้ หนึ่งปีที่ไม่ได้เจอหน้ากันมันทรมานสำหรับเธอมากยิ่งนัก"ตื่นขึ้นมาได้แล้วนะ ฉันให้อภัยนายแล้วนะราล์ฟ""จะ...จริงเหรอ"น้ำเสียงแหบพร่าดังขึ้นทำให้เซลีนชะงัก เธอหันไปมองหน้าของชายหนุ่มก็เห็นว่าราฟาเอลกำลังลืมตามองหน้าของเธออยู่ มุมปากของเขากระตุกยิ้มด้วยความดีใจท

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่47

    ร่างบอบช้ำของราฟาเอลนอนนิ่งอยู่บนเตียงคนไข้ ใบหน้าหล่อเหลามีแต่รอยฟกช้ำไม่เว้นแม้แต่ตามร่างกาย ยังดีที่หมอตรวจดูอย่างละเอียดแล้วไม่มีกระดูกส่วนตรงไหนแตกหักแต่อาการของเขาในตอนนี้ก็ถือว่ายังหนักพอสมควร"หนูเซลีนไม่ต้องกังวลอะไรนะลูก ป้าเชื่อว่าตาราล์ฟจะต้องปลอดภัย""หนูไม่ต้องเสียใจนะ ลุงเชื่อว่าคนอย่างไอ้ราล์ฟลูกชายของลุงมันจะต้องไม่เป็นอะไร"เซลีนหันไปมองท่านทั้งสอง เธอยกมือไหว้ขอโทษ"หนูต้องขอโทษแทนคุณพ่อด้วยนะคะ""ไม่เป็นอะไรเลยหนูเซลีน ลุงกับป้าเข้าใจในความรู้สึกของอังเดร มันรักหนูมากมันถึงได้ทำแบบนี้"เซลีนน่าเศร้าเธอรู้สึกผิดต่อท่านทั้งสองเป็นอย่างมาก"แล้วอีกอย่างนี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะที่ไอ้ราล์ฟถูกพ่อของหนูซ้อม"คุณมาร์โคเอ่ยออกมาเขานึกย้อนกลับไปถึงตอนนั้น สภาพลูกชายของเขาเละเทะกว่านี้หลายสิบเท่าถ้าอังเดรไม่บอกว่าเป็นฝีมือของมันคนเดียวเขาคงคิดไปว่าลูกชายของเขาโดนรุมกระทืบ"หมายความว่ายังไงคะ""คุณคะ"คุณสุธิดาส่ายหน้าเพราะเธอไม่อยากให้เซลีนต้องมารับรู้ในเรื่องที่มันผ่านมา เพราะกลัวว่าบุตรสาวจะรู้สึกโกรธที่บิดาตัวเองทำอะไรรุนแรง"เล่ามาเถอะค่ะคุณลุงคุณป้า คุณพ่อท่านทำอะไรราล์ฟคะ"เซลีนค

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่46

    "ถ้านายเอาชนะลูกน้องของฉันได้ ฉันจะยอมยกโทษให้นาย"คุณอังเดรตะโกนเสียงดังลั่นเพื่อเป็นการข่มขวัญและข่มจิตใจให้ราฟาเอลถอยหนี แต่มีหรือลูกชายนักธุรกิจแนวหน้าของเมืองไทยจะหวาดหวั่นร่างสูงใหญ่ถอดเสื้อเชิ้ตเขวี้ยงทิ้งไปอวดโชว์มัดกล้ามเต็มไปด้วยรอยสักให้ประจักษ์ต่อสายตาของทุกคนชายหนุ่มกำหมัดแน่น กำลังใจของเขาในตอนนี้มีเพียงแค่เซลีนเท่านั้น เธอต้องกลับมาเป็นของเขาอีกครั้งหมับบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่คนแรกตรู่เข้ามาหมายปล่อยหมัดใส่หน้าของราฟาเอล แต่ชายหนุ่มก็มีทักษะหลบหลีกไปได้ คนที่สองจึงไม่รอช้าวิ่งสมทบเข้ามาทักษะการต่อสู้ระหว่างอดีตลูกเขยกับบอดี้การ์ดนับสิบชีวิตของอดีตพ่อตาจึงได้เริ่มต้นขึ้นผลัวะ ผลัวะ ผลัวะหมัดหนัก ๆ ของราฟาเอลปล่อยใส่ใบหน้าของบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่พอ ๆ กับที่เขาโดยจากอีกฝ่าย ใบหน้าหล่อเหลาของเขาในตอนนี้เริ่มมีรอยแดงและรอยบวมช้ำจากหมัดหนัก ๆ ของบอดี้การ์ดที่ต่างตรู่กันเข้ามาจัดการเขา ราฟาเอลต่อสู้อย่างสุดชีวิตพละกำลังของเขาเริ่มถดถอยแต่เขาก็ไม่คิดจะยอมแพ้ สองมือกำหมัดแน่นดวงตาแน่วแน่จ้องมองบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่ เพื่อเซลีนเขาตั้งใจที่จะไม่ยอมแพ้ แม้ว่าตอนนี้สภาพร่างกายของเข

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่45

    "นายพาฉันมาทำอะไรที่นี่"เซลีนในชุดเดรสสีขาวเอ่ยถามชายหนุ่มอย่างราฟาเอลในตำแหน่งคนขับ ดวงตากลมโตมองหน้าของเขาสลับกับมองคฤหาสน์หลังใหญ่ตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ ว่าเขาพาเธอมาที่บ้านของครอบครัวเธอทำไม"ลงกันเถอะ""เดี๋ยวก่อนราล์ฟ""ครับ"ริมฝีปากสีหวานเม้มเข้าหา คำพูดคำจาของเขาในตอนนี้ทำเอาเธอใจสั่นอย่างน่าอัศจรรย์"นายคิดจะทำอะไร""ฉันก็จะแสดงความบริสุทธิ์ใจให้เธอเห็นยังไงล่ะ ลงจากรถกันเถอะ"ราฟาเอลหมุนตัวไปคว้าถุงที่เขาเตรียมมาก่อนจะเปิดประตูลงไปยืนอยู่ข้างรถคันหรู แม้เซลีนจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ในตอนนี้แต่เธอก็ยอมเปิดประตูก้าวขาลงจากรถตามชายหนุ่ม"อยู่ข้างฉันนะเซลีน ยืนอยู่ข้างฉันตรงนี้นะ"ชายหนุ่มคว้ามือเธอมาจับ สาวตาของเขาจ้องมองใบหน้าสวยของเธอด้วยแววตาจริงใจ"อืม ฉันจะยืนอยู่เคียงข้างนายเอง"เธอคลี่ยิ้มบาง ๆ ส่งกำลังใจไปให้ ทั้งคู่เดินจูงมือเข้าไปในตัวบ้านหลังใหญ่เพียงแค่ราฟาเอลก้าวขาเดินเข้าไปในตัวบ้านกลิ่นอายของความน่าเกรงขามก็ทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ยิ่งเดินเข้าไปในห้องรับแขกซึ่งตอนนี้มีร่างสูงใหญ่ของบิดาหญิงสาวพร้อมกับชายชุดดำอีกราวนับสิบคนกำลังยืนต้อนรับการมาของเ

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่44

    ราฟาเอลอยู่ในท่าโน้มตัวหมายจะลงไปก้มกราบ น้ำตาลูกผู้ชายไหลอาบฝ่ามือ เสียงฝีเท้าหนัก ๆ เดินออกไปแต่เขาไม่ทันได้สนใจ เพราะคำว่า'มันจบแล้ว'ยังคงดังอยู่ในโซนประสาททำให้เขาไม่สามารถโฟกัสถึงสิ่งอื่นใดได้"ตอนนั้นฉันก็เสียใจเหมือนนายตอนนี้นี่แหละราล์ฟ"เสียงหวานของเซลีนดังขึ้น เธอยังคงยืนจ้องร่างสูงใหญ่ของราฟาเอลซึ่งเขายังคงนั่งอยู่ในท่าเดิม"ตอนที่นายทำเหมือนฉันเป็นของตาย คิดจะทำอะไรกับความรู้สึกของฉันก็ได้ ฉันก็เจ็บฉันร้องไห้เหมือนกับนายในตอนนี้นี่แหละ""...""ตอนนั้นฉันทำได้แค่นอนร้องไห้ ไม่มีสิทธิ์ห้ามไม่มีสิทธิ์ที่จะขอร้องให้นายหยุดด้วยซ้ำ""...""ทุก ๆ วันฉันต้องนอนร้องไห้หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ความเสียใจที่นายมอบให้มันทำให้ฉันเจ็บมาตลอดระยะเวลาสองปีเต็ม"น้ำตาเม็ดใสไหลอาบใบหน้าสวยยามเมื่อเธอเอ่ยถึงเรื่องราวในอดีตสุดแสนจะทุกข์ใจ ความเจ็บปวดในตอนนั้นมันยังคงเป็นแผลใหญ่ในใจของเธอ"ฉันต้องกัดฟันทนสู้ ฉันรักนายมากแค่ไหนนายก็รู้ ทุกคนก็รู้ แต่ความรักของฉันมันคงไม่มีค่าอะไรสำหรับนายในตอนนั้น""...""ฉันมันไม่ได้เกิดมาสวย ไม่ได้เกินมาน่ารักเหมือนน้ำเหนือของนายนี่เนอะ"ประโยคสุดท้ายเธอพูดด้วยน้ำเสี

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่43

    บรืนซูเปอร์คาร์คันหรูพุ่งทะยานไปตามถนนด้วยความเร็วตามอารมณ์ขุ่นมัวของคนที่นั่งอยู่ทางด้านหลังของคนขับ ฝ่าเท้าใหญ่ภายใต้รองเท้าหนังราคาแพงกดเหยียบคันเร่งฝ่ามือทั้งสองข้างบังคับพวงมาลัยไปตามเส้นทาง สายตาจ้องมองรถซูเปอร์คาร์คันหน้าอย่างไม่อาจละสายตาได้ ราฟาเอลจะไม่ร้อนใจวุ่นวายไปมากกว่านี้ถ้าหากเซลีนไม่นั่งอยู่ในรถคันตรงหน้าของสงคราม ทั้งสองออกมาจากผับด้วยกันแล้วกำลังจะเดินทางกลับเขาอาจจะดีใจมากกว่านี้ถ้าหากสงครามส่งเซลีนแล้วกลับไม่ใช่ขอเธอนอนค้างอยู่ห้องเดียวกัน ถ้าหากเธอและสงครามนอนห้องเดียวกันแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นบรืนเสียงเครื่องยนต์ราคาหลักแสนดังคำรามทั่วท้องถนน หัวใจของราฟาเอลร้อนรนอยู่ไม่เป็นสุขเขาหวาดระแวงไปทั่วกลัวว่าเซลีนจะคิดทำอะไรบ้า ๆ เพราะอดีตที่เขาได้ทำไว้กับเธอตลอดสองปีที่ผ่านมามันไม่มีความทรงจำดี ๆ อยู่ในนั้นเลยสักนิด"ขอร้องนะเซลีน เธออย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ"ริมฝีปากหยักพึมพำสายตายังคงจอดจ้องอยู่ยังรถคันตรงหน้า ใบหน้าหล่อเหลาของราฟาเอลซีดเผือดฝ่าเท้ากดเหยียบเบรกเมื่อไฟจราจรจากสีเขียวเปลี่ยนเป็นสีแดง ดวงตาคมแสดงถึงความหวาดหวั่นได้แต่มองรถของสงครามได้ทันขับผ่านไฟเขียวออกไป

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่42

    ราฟาเอลเดินแสดงสีหน้าเรียบนิ่งเข้ามาในคลับ ชายหนุ่มเดินตรงไปยังชั้นสองยังโต๊ะประจำซึ่งตอนนี้มีสี่ชีวิตกำลังนั่งดื่มอยู่อย่างสบายใจ แต่มันไม่ใช่กับเขาร่างสูงใหญ่นั่งกระแทกตัวลงบนโซฟาเขายังแสดงสีหน้าเรียบนิ่งแต่ทว่าสายตาคอยเหลือบมองไปยังร่างเพรียวบางของเซลีนซึ่งเธอยังคงเอาแต่นั่งคุยกับสงครามไม่คิดจะหันมาสนใจเขาเลยสักนิดเจ็บ มันเจ็บตรงที่เธอทำเป็นเฉยชาทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอและเขาต่างมองจูบอันแสนเร่าร้อนอยู่ภายในห้อง แต่เมื่อถึงเวลาที่เธอและเขาต้องเจอหน้ากันยามเมื่ออยู่ข้างนอก เรื่องระหว่างเราเขากลับไม่สามารถแสดงให้ใครเห็นได้ เขาต้องกักเก็บอารมณ์ไม่พอใจเอาไว้ไม่ให้มันปะทุออกมา แม้ว่าจะโมโหที่ต้องมานั่งทนเห็นเธอใช้หน้าอกเบียดเสียดท่อนแขนใหญ่ของชายคนอื่นซึ่งไม่ใช่เขาเขาจะอดทนไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน เมื่อไหร่ความสัมพันธ์บ้า ๆ แบบนี้มันจะจบลง เขาอยากประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่าเธอยังคงเป็นของเขา เซลีนยังคงเป็นผู้หญิงของราฟาเอลคนนี้"เป็นเหี้ยอะไรวะไอ้ราล์ฟ ทำหน้าอย่างกับโดนผู้หญิงทิ้ง"ฉึกคำถามของอาวุธไม่ต่างอะไรจากปลายคมมีดกรีดลึกลงกลางใจคนฟังอย่างเขา"เปล่า กูไม่ได้เป็นอะไร""กูก็นึกว่ามึงเป็น เ

  • So Bad ทวงรักเมียเก่า   บทที่41

    หญิงสาวในชุดเดรสสีดำผ้าบางแหวกเห็นร่องอกทั้งสองข้างยืนแต่งหน้าอยู่ตรงกระจก ริมฝีปากสวยเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดผมสีน้ำตาลยาวสลวยถูกจัดแต่งทรงให้เข้ากับชุดและการแต่งหน้าของค่ำคืนนี้'ราล์ฟยอมเซลีนทุกอย่าง ทุกอย่างแล้วจริง ๆ 'ดวงตาคู่สวยมองหน้าตัวเองผ่านเงาสะท้อนของกระจก พลางนึกถึงคำพูดของราฟาเอลเมื่อตอนเย็น ถ้าเขายอมเธอทุกอย่างได้ ถ้าเช่นนั้นสิ่งที่เธอจะทำต่อไปนี้เขาก็ต้องรับให้ได้สิ จริงไหมติ๊ด ติ๊ด ติ๊ดโทรศัพท์เครื่องใหม่แผดเสียงร้องทำให้เธอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นสงครามที่โทรเข้ามา เซลีนจึงไม่รอช้ารีบเก็บของสำคัญใส่กระเป๋าก่อนจะเดินไปกดรับสายชายหนุ่ม"จะมาเองหรือให้ฉันไปรับ""มารับก็ได้ขี้เกียจขับรถ""ให้หมาตรงข้ามกับห้องเธอมาส่งสิ""หึ ไม่เอาหรอก เดี๋ยวคนอื่นสงสัย รีบมารับฉันด้วย""สิบนาทีถึง"สงครามกดวางสาย เซลีนหมุนไปส่องความเรียบร้อยของตัวเองในกระจกอีกครั้ง"สิบนาที ไปรอสงครามที่ด้านล่างดีกว่า"เธอคว้ากระเป๋าใบหรูที่พึ่งถอยมาได้ขึ้นมาสะพาย ร่างสูงโปร่งดั่งนางแบบเดินไปสวมใส่รองเท้า แต่ทันทีเมื่อเธอเปิดประตูก็เป็นจังหวะเดียวกันกับประตูห้องฝั่งตรงข้ามเปิดประตูออกมาราวกับว่าอีกฝ่ายกำลั

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status