Sinubukan siyang itaboy ni Wesley, ngunit mahigpit ang kapit ni Shaun sa kanyang braso.Bahagyang nagbago ang itsura ni Wesley, “Pakawalan mo ‘ko, Shaun Hill.”“Gusto mong pakawalan kita? Sige, pero ipakita mo sa akin ang mukha mo. Sisiguraduhin kong kapag pinakawalan kita, pareho kayo ng itsura ni Catherine noong hinampas mo siya noon.”Nanlalamig sa galit ang tingin sa mga mata ni Shaun. “Parang ang yabang mo lang kanina, Wesley, ha. Kung hindi ako pumunta ngayon, bubugbugin mo ba siya muli? Gano’n na lang ba ang hilig mong manghampas ng tao?”Pagkatapos ay walang awang hinampas ni Shaun ang mukha ni Wesley.Hindi inaasahan ni Wesley na mahahampas siya ng lalaki at sa loob ng ilang sandali ay hindi siya makapag-react. Nang sa wakas ay naramdaman niya ang umiinit na marka ng kamay ng lalaki, lubhang nagalit si Wesley.“Ang lakas ng loob mong hampasin ako. Humihiling ka ba ng kamatayan?Ginamit ni Wesley ang kanyang malayang kamay upang hampasin si Shaun.Ngunit nasalo ni Shaun
Sinasadya ni Shaun na lakasan ang kanyang boses.Napansin ni Catherine na gumagalaw-galaw na rin ang mga kalamnan ni Wesley sa mukha nang marinig nito ang sinabi ni Shaun.Muntikan na siyang mapaiyak sa katatawa.Sa katunayan ay hindi niya alam na kaya palang gawin ni Shaun na ipasa sa iba ang sisi sa isang pangyayari.Subalit noong naita niya kung gaanong kagalit si Wesley sa pangyayari, natuwa na lamang siya.Hindi niya malimutan kung gaanong naging kalupit ang lalaki sa kanya mga ilang araw lamang ang nakalilipas. Iyon ang unang pagkakataon na mabubog siya nang ganoong katindi.“Hayaan mo na lang siya. Pagkaakyat mo, sabihin mo sa mga gwardyang higpitan nila ang seguridad upang hindi na muling makapasok ang kung sino-sino.” Tinulak ni Shaun si Catherine papasok ng elevator.“Ikaw… mag-ingat ka rin.” Nagdadalawang-isip na sinagot ni Catherine matapos niyang pindutin pasara ang elevator.Kilalang-kilala ni Catherine si Wesley. Hinding-hindi niya palalampasin ang kahihiyang iyo
“Oo nga eh, nasasabik kaming makita kung paano mo aayusin ang lahat.”“Maaaring magsabi ka man lang ng kahit na kaunti patungkol sa ilalahad mo mamayang gabi? Wala na kami sa mood para pagbutihan ang trabaho namin.”“...”Sa gayong mga usapin, natulala na lamang doon si Catherine at walang masabi.Kakaiba iyon sa kanyang inasahan. Una niyang naisip na baka sisihin pa nga siya ng ibang mga executive.Sino ang mag-aakalang mas magmumukha pa iyong press conference na puno ng paparazzi?Kinuyom na lamang ni Catherine ang kanyang mga kamao at sinabi, “Pwede bang itimpi ninyo ang inyong mga sarili? Tungkol sa kumpanya dapat ang pinag-uusapan natin, hindi ang personal kong buhay.”Nakangiting sumagot si General Manager Wolfe, “Hindi namin mapigilan ang aming sarili. Pinag-uusapan ng halos buong Australia ang patungkol sa love triangle ninyo. Sinasabi pa nga ng lahat na maaari pa iyan maging isang pelikula na puno ng tagumpay at trahedya.”“Tumpak! Sa katunayan nga’y may tumawag sa aki
Itinaas ni General Manager Wolfe ang kanyang hinlalaki. “Tunay nga ho kayong matalino at determinado. Tiyak akong lalago pa lalo ang Hudson sa ilalim ng inyong pamumuno. Hindi malayong umabot pa tayo sa international market.”“Ano ka ba,” Nandilim ang mukha ni Catherine. “Ano ba’ng nangyari sa inyo, General Manager Wolfe? Bakit kakaiba ang inyong mga kinikilos ngayon?”“Hindi naman, Chairwoman Jones. Kilalang-kilala kayo ngayon sa buong Australia. Nakatutok ang lahat sa inyong ginagawa,” Nakangiting sumagot si General Manager Wolfe.Huminga nang malalim si Catherine, pagod na pagod na siyang mag-isip. “Tama na, naiintindihan ko na. Bantayan mo na lang ang ating mga empleyado dahil tiyak akong ilan sa atin ay mga espiya ni Charlie. Noong pumunta rito si Shaun para hanapin ako noon, agad na sumunod na dumating si Charlie.”“Sige po.” Habang palabas ng pinto ay muling tumingin kay Catherine si General Manager Wolfe. “Hihintayin ko ho ang ibabalita ninyo mamayang alas sais, Chairwoman
Bumakas ang lungkot sa mga mata ni Shaun. Iniunat niya ang kanyang kamay upang hawakan ang mga kamay ni Catherine at marahan niya itong pinisil. “Ako na lang ang kakalap ng ebidensya. Ayaw kong masyado kang naghihirap.”“Pwede bang… tigilan mo ang panghahalay mo sa’kin?” Iniwasan ni Catherine ang kamay ni Shaun. Kaawa-awa ang tingin sa kanyang mga mata.“‘Wag mo sanang masamain, Cathy.” Kumurap ang mga mata ni Shaun. “Nag-aalala lang ako kasi baka nalalamigan ka, kaya’t pinaiinit ko sana ang iyong mga kamay.”Kumurba na lamang ang mga sulok ng bibig ni Catherine dahil sa lakas ng loob na ipinakita ng lalaki. “25 degrees Celsius tayo ngayon.”“Ang lamig kaya. Kung ayaw mong maniwala, tignan natin.” Habang nagsasalita ang lalaki ay binabaan niya papuntang 16 degrees Celsius ang air conditioner ng kanyang sasakyan.At dahil kakaiba ang sasakyan ng lalaki ay agad na lumakas ang air conditioner nito. Humipan kay Catherine ang malakas na hangin, at muntikan na siyang tubuan ng goosebump
Walang masabi si Catherine.Ngunit bago pa man siya makaisip ng kanyang isasagot, narinig na nila ang nababalisang boses ni Old Madam Hill. “Ano, nagkabalikan na ba kayo?”Napakalaki ng ngiti sa mukha ni Aunty Yasmine. “Mabuti naman kung gayon! Kung hindi lamang dahil doon sa mga hindi ninyo pagkakaintindihan, hindi naman talaga kayo magkakahiwalay.”Huminga nang malalim si Lea. “Mabuti naman. Lalaki na sa isang buo at masayang pamilya ang mga bata.”Napaubo si Old Master Hill na siyang nakaupo sa wheelchair. “Ngayong nagkabalikan na kayo, ‘wag na kayo basta-bastang maghihiwalay.”“...”Walang masabi si Catherine matapos niyang makita ang mga taong nanonood sa kanila.Mas natulala pa ito noong taimtim na sumagot si Wesley na, “Magpapakabait na ako para kay Cathy. Matapos ng mga pinagdaanan namin, napag-isip-isip ko na—”Ngunit bago pa man matapos ni Shaun ang kanyang sinasabi ay pinutol na agad ito ni Catherine sa pamamagitan ng buong pwersang pag-apak sa kanyang paanan.“Nagk
Nabalitaan ni Catherine ang patungkol sa paghihirap ni Lea.Mapalad na lamang siya at nabalaan siya ni Ethan at sinabihan siya ni Tracy. Kung hindi’y parehas lamang sila ng kahihinatnan ni Lea.“Mommy, drawing tayo?” Tumakbo papunta sa kanya si Suzie dala-dala ang ilang mga lapis.Agad na itinuon ni Catherine ang lahat ng kanyang atensyon sa mga bata.Dahil naroon si Catherine, naganap ang bihirang mangyari: naging masunuring kumain ang mga bata.Matapos nilang kumain ay niyaya siya ng mga bata upang maglaro ng football.Napagod si Catherine pagkatapos ng kanilang mga ginawa, kaya’t tumabi na lamang siya at pinanood maglaro ang kanyang mag-anak.Nilapitan ni Lea si Catherine at kanya ring tinitigan ang mga naglalaro sa may damuhan. Nakangiti itong nagsalita, “Matagal-tagal na rin simula noong naging ganyang kasaya ang mga bata. Bagama’t ‘Scummy dad’ ang tawag nila kay Shaun, unti-unti nila itong natanggap. Pati na rin si Lucas.”Kinagat ni Catherine ang kanyang manipis na mga l
Tumango si Catherine at pinuri si Suzie, "Nakita ko ito. Mahusay, Suzie.""Mommy, halika at makipaglaro sa amin."Hinila ni Suzie si Catherine papunta sa damuhan.Sa huli, ang dalawang maliit na bata ay basa ng pawis.Sa nasabing 'yun, nanatili roon si Catherine para paliguan ang mga bata.Partikular na nakaramdam ng tuwa sina Suzie at Lucas, posible dahil matagal na mula nang maggugol si Catherine ng oras kasama sila. Naglaro sila sa paligid at nagwater fight sa bathtub. Basang basa nang sobra si Catherine."Huwag kayong maingay!" Paulit-ulit na sigaw ni Catherine, ngunit hindi nakinig sa kanya ang mga bata.Pumasok si Shaun nang marinig ang ingay."Anong nangyayari? Bakit kayo nag-iingay nang sobra?" Binuksan ni Shaun ang pinto, para lang makita sina Suzie at Lucas na naglalaro sa bathtub.Nakatayo si Catherine sa gilid na may hawak na twalya sa kanyang kamay. Ang kanyang katawan at buhok ay lahat basa.Nagkataon, nakasuot siya ng isang bodycon dress ngayong araw. Ngayon na
Ng ibaba ni Freya ang kanyang tingin, napagtanto niyang may nilagay na diamond necklace si Ryan sa kanyang leeg."Ikaw…""Ito ay isang regalo para sayo." Hinalikan siya ni Ryan sa noo. "Hindi pa kita nabibigyan ng regalo kahit na matagal na tayong nagde date.""Hindi iyan totoo. Lagi kang bumibili ng mga regalo ni Dani…”“Walang kwenta iyan. Ang pagbili ng mga regalo para sa aking anak na babae ay natural. Ang pagbili ng mga ito para sayo ay isang bagay din siyempre."Labis na naantig si Freya. Si Dani ay hindi anak ni Ryan, ngunit sinabi pa rin niya ang mga salitang iyon…Minahal niya talaga siya.Gayunpaman, siya ay napakahina at mahiyain."Kailan mo balak umalis? Ihahatid na kita sa bago mong tahanan," Sabi ni Ryan.“Balak ko lumipat bukas. Pupunta ang mga magulang ko sa Canberra kinabukasan. Magkakaroon tayo ng family dinner sa gabi."“Mm. Sasamantalahin ko ang pagkakataong manatili at kumain kapag pinapunta na kita, okay?" Hinawakan ni Ryan ang mukha niya at nagtanong.
Ibinaba ni Freya ang mga bagay na hawak niya. Lumingon siya at umikot sa baywang ni Ryan gamit ang dalawang kamay. "Walang tutulong dito. Kung patuloy akong mananatili dito, at patuloy kang... ganito, matutuklasan din tayo sa madaling panahon.""Tulad ng ano?" Ang malungkot na boses ni Ryan ay umalingawngaw mula sa kanyang leeg.“Basta... ganito. Gaya ng ginagawa mo ngayon." Namula si Freya. "Palagi kang naghahanap ng mga dahilan upang mapunta ako sa iyong lugar sa umaga o pumunta sa aking lugar pagkatapos ng trabaho sa gabi. May makakahanap na kakaiba sa madaling panahon. Kung lilipat ako, walang mga taong tumitingin sa bawat galaw namin. Magiging mas maginhawang mag date din sa labas."Ilang oras ding tinitigan ni Ryan si Freya. Siya ay napabuntong hininga. “Pero kailangan kong magtrabaho ng dagdag na oras ng madalas. Malalaman ng tatay ko kung hindi ako babalik pagkatapos ng trabaho. Kung madalas akong lumabas, maghihinala sila."“Huh?”Napakurap si Freya. "Anong gagawin natin?
...Sa parking lot sa ibaba.Nag thumbs up si Freya kay Catherine dahil sa paghanga. "President Jones, ang iyong dominanteng aura ay nag uumapaw ngayon lang. Napakasatisfying panoorin.”“Naiinis din ako kay Rodney. Hindi pa rin siya malinaw sa kanyang sitwasyon hanggang ngayon. Siya ay kumikilos na parang salamat sa kanya na nakuha namin ang Osher Corporation." Binuksan ni Catherine ang pinto ng kotse at pumasok."Tama iyan. Gusto niyang magpakita tayo ng respeto sa kanya? Sino siya sa tingin niya?"Isang harrumph ang pinakawalan ni Freya. Pagkasuot pa lang niya ng seatbelt ay tinawag siya ni Forrest. “Nakatakda na ang petsa ng paglipat sa villa. Sa susunod na Lunes na. Ang pamilya Lynch ay magkakaroon ng piging sa isang hotel at mag iimbita ng ilang kamag anak at kaibigan sa Canberra."Malapit na yan..." Nagulat si Freya."Diba sabi mo gusto mong umalis sa lalong madaling panahon? Kaya naman pinatrabaho ko ang mga contractor ng overtime. Ang pagsasaayos ay natapos na sa loob ng
Makalipas ang limang minuto, bumalik si Freya. Si Catherine at ang abogado ay tapos ng tingnan ang mga dokumento. "Walang problema. Pirmahan natin."Pagkatapos maglagay ng pirma nina Freya, Catherine, at Rodney, nagmamadaling sinabi ni Rodney, “Malaking araw ngayon. Payagan akong imbitahan kayong lahat na kumain sa malapit na restaurant. Kunin natin ito bilang isang pagdiriwang para sa tagumpay ng pagkuha ng Freycatheli—”“Sasamahan ka ni General Manager Hoffman mula sa aming kumpanya, President Snow. Si President Lynch at ako ay may ilang iba pang mahahalagang bagay na aasikasuhin mamaya." Magalang na tumanggi si Catherine ng hindi hinintay na matapos ni Rodney ang kanyang pangungusap."President Jones, ginagawa mo akong masama." Hindi masyadong maganda ang ekspresyon ni Rodney. "Dapat mong malaman na maraming mga lokal at overseas na kumpanya ang interesado sa pagkuha ng Osher Corporation. Gayunpaman, hindi ko sila pinansin. Unang pumasok sa isip ko si Freycatheli, at hindi ko sin
“Magaling iyan.”Naghiyawan ang lahat ng nasa meeting room.Sinabi ng tagapamahala ng departamento ng marketing, "Naisip pa namin na ang pagkuha ay tatagal ng ilang buwan. Hindi ako makapaniwala na makukumpleto sa loob ng isang linggo. Masyadong nakakagulat.""Ang Osher Corporation ay isang ginugol na puwersa. Ang paghawak ay magiging isang pag aaksaya lamang ng pera." Ngumiti ng mahina si Catherine. "Sige. Kapag matagumpay nating nakuha ang Osher Corporation, magkakaroon ng malaking pagbabago sa loob ng mga panloob na empleyado ng kumpanya. Syempre, tataas din ang katayuan ng Freycatheli sa Australia, kaya dapat maghanda ang marketing department. Ipaalam sa mga tagalabas ang tungkol sa pagkuha na ito, at linawin sa kanila na ang magiging boss ng Osher Corporation ay hindi na si Rodney kundi ang Freycatheli.""Pagkatapos ng acquisition, dapat bang tanggalin ang shop-in-shop ng Osher Corporation sa mga mall?""Hindi, ngunit baguhin ang lahat ng mga signage sa Freycatheli."“...”
Pagsakay ni Freya sa sasakyan ay nakonsensya pa rin siya.Ang pakiramdam ng pagiging malihim sa The Lodge ay tiyak na magpapahirap sa kanya sa kabaliwan maaga o huli.Hindi nagtagal, pinadalhan siya ni Ryan ng isang mensahe sa WhatsApp: [I miss you…]Halos itapon ni Freya ang phone niya sa message na iyon. Binabaliw siya nito.Pagkarating niya sa kumpanya, isang katulong ang nagdala ng bouquet sa kanya. "Manager Lynch, may nagpadala sayo ng bouquet."Ibinaba ni Freya ang test tube sa kanyang kamay, tinanggal ang kanyang gloves, at kinuha ang mga bulaklak na nakabalot sa pink na wrapping paper. Hindi lamang isang uri ng bulaklak ang naroroon. Sa katunayan, ang mga hydrangea, bellflower, tulips, at marami pang ibang uri ng magagandang bulaklak ay pinagsama sama. Ito ay napakarilag at mabango.May maliit na card sa bouquet. Binuksan ni Freya ang card, na nakasulat, "I miss you, my princess..."Wala siyang maisip na iba pang magsusulat ng ganoong katamis na salita maliban sa isang t
Laking gulat ni Freya kaya bumilis ang tibok ng puso niya. Napasilip siya sa pintuan ng kwarto. Ng mapagtanto niyang nakasara na ang pinto ay nakahinga siya ng maluwag.Gayunpaman, hindi siya ganap na komportable. Medyo kinakabahan pa rin siya.Paano kung biglang umakyat ang katulong?Paano kung…"Mangyaring manatiling nakatutok."Ang malalim at mahinang boses ni Ryan ay narinig mula sa kanilang manipis na mga labi.Hindi nakaimik si Freya. Paano siya mananatiling nakatutok?Palusot sila at nagmukha siyang magnanakaw.“Halika na. Na miss kita." Binigyan siya ni Ryan ng mahaba at malalim na halik habang kinulong ang mukha niya. Sa gitna ng mapusok na halik, paos ang boses ng lalaki na para bang may dumaan na kuryente sa kanya. Namamanhid ang buong katawan niya. “Na miss mo ba ako?”"...Bilisan mo."Hindi mapakali si Freya."Tinatanong kita kung na miss mo ba ako." Kinagat ni Ryan ang kanyang labi. "Kung hindi ka tapat sa akin, hindi kita bibitawan.""Namiss kita. Namiss kita
Matagal na rin simula nang makatanggap ng ganoong sampal si Heidi. Siya ay lumipad sa matinding galit. “Oo, problema ito ng iyong pamilya, pero si Freya ay aking goddaughter. Mangyaring umalis sa aming bahay ngayon din."Ng matapos siyang magsalita, kinaladkad ng ilang bodyguard sa likod niya si Rodney palabas ng The Lodge.Nagbabala si Heidi, “Tandaan mo siya. Hindi ko na siya gusto sa The Lodge."Galit na galit si Rodney. "Aunty Heidi, huwag kang snob.""Snob ako?" Si Heidi ay nadala sa pagkagalit.Sa kabutihang palad, hindi nagtagal ay naalis si Rodney.Medyo natulala sina Freya at Ryan. Hindi nila inaasahan na magiging ganoon ang mga bagay.Si Nathan, na napahawak sa gitna, ay nakaramdam ng pinaka naiilang. "Bakit galit na galit ka sa isang bata?""Hindi mo ba narinig kung gaano siya sarcastic?" Galit na sinabi ni Heidi, "Sapat na ako sa kanya. Ang ginawa niya ay nagdulot ng napakaraming problema para sa amin, ngunit kailangan naming ayusin ang kanyang gulo. Bukod dito, ang
Dinala nina Freya at Ryan si Dani sa harap ng bakuran para mag almusal.Si Dani, na nasa yakap ni Ryan, ay tumingin sa paligid gamit ang malaki at maitim niyang mga mata.Walang kahihiyang sumama si Rodney. "Dani, ihahatid kita sa bahay ni Lola, okay?"Agad na napalingon si Dani. Pinulupot niya ang kanyang mga kamay sa leeg ni Ryan na para bang si Ryan ang kanyang biological father.Nagseselos si Rodney. “Ryan, ibalik mo sa akin ang anak ko. Ibinabalik ko siya sa dating tirahan, at ngayon lang sinang ayunan ni Freya.""Maaari mo siyang dalhin doon pagkatapos kong umalis para sa trabaho." Seryosong sabi ni Ryan, “Ayokong makipaghiwalay si Dani sa akin ngayon. Kung pilit ko siyang ibibigay sayo, iiyak siya. Hindi na siya ang sanggol na walang alam. Maaari na siyang gumulong, at mayroon siyang sariling mga opinyon. Naiintindihan mo ba?""Naiintindihan ko, at iyon ang dahilan kung bakit gusto kong makipag bonding sa kanya." Naiinip na sinabi ni Rodney, “Ryan, sinusubukan mong maging