Isang linggo na pero hindi pa rin nakakabalik si Zai, hindi pa rin ako natatahimik dahil sa letter at sa parts na pinadala sa akin. I started wondering who's part is that? "Lauren," nang marinig ang katok ni Kuya Luke ay napabangon ako sa kama at inayos ang sarili. Tumayo ako at binuksan ang pinto. "Zai," wika niya at inabot ang cellphone sa akin kaya napalunok ako at kinuha 'yon. "Balik mo na lang mamaya," wika ni Kuya Luke at matipid na ngumiti kaya nang maisara ang pinto ay napatitig ako sa cellphone bago itinapat 'yon sa tenga ko. "Woman," panimula niya kaya napalunok ako at mariing pumikit. "What happened to you? You never answered my calls for three days straight. Nandiyan ka lang naman raw sa bahay nila," pumikit ako at pinigilang maluha dahil natatakot talaga ako. "Lauren, hey." "I am not feeling well," mahinang sabi ko at naupo sa kama. Narinig ko ang pagpigil ng buntong hininga niya sa kabilang linya ngunit tumikhim siya at bagkus ay huminga ng malalim. "What
"Y-Yes Zai, I am willing to take your surname as my last name. Be my adonis forever." Nang sagutin ko 'yon ay ngumiti siya na labas ang ngipin dahilan para mapalunok ako dahil mas gwapo siya doon! Gwapo na siya sa natural smile niya but when his teeth are showing damn! So attractive, he held my hand and slid the ring on my finger. A tear fell from my eyes I feel so emotional ang saya ko. "Thank you babe," nakangiting sabi niya at akala ko 'yon na 'yon pero kusa akong pumikit ng halikan niya ako sa labi ng marahan ngunit romantic. Isinandal niya ang likod ng ulo ko sa pader sa gilid ng pinto, mabuti na lang lip tint ang sinuot ko at hindi lipstick, matapos niya akong halikan ay niyakap niya ako ng mahigpit. "Handa na akong pakasalan ka bukas na bukas," wika niya kaya natawa ako. "Too fast," wika ko pa. "Of course, baka bawiin mo pa na gusto mo akong pakasalan." Tumawa kaming dalawa at tinitigan ko siya. "You look so handsome babe." Malambing na sabi ko. "You look beaut
"Your turn Ms.Lauren Ramirez," wika ng lalake kaya ngumisi ako at nahihiyang nilingon ang kinilala kong magulang. "Una po sa lahat, taglish 'to." I announced that made everyone giggle out of laughter. "Sure babe," nakangising turan ni Zai at inayos pa ang buhok na nalaglag sa harapan ng mukha ko. "Zai Garcia, I actually don't memorize the things I wanted to say. The truth is I want to tell you everything my hearts wanted you to know," I cleared my throat because I was nervous, he smiled once again before giving me a nod to continue. "I also don't know if this is a vow, but I'll mix it up. First of all, I really don't like the idea of us getting married, but that was before." Tumango siya. "I left you with a letter, because I don't want you seeing me crying like a kid. I don't like seeing you watching me being weak because I wanted to prove how strong I am enough not to be affected with your emotions but literally no." I paused. "I think of getting back when I left you 6 ye
"I'll just change babe," ngiting paalam ko sa kaniya at naglakad na papasok sa kwarto. I started removing my dress but I can't unzip it because as I remember Ate Mia zipped this for me dahil hindi naabot. Huminga ako ng malalim bago pa tuluyang maubusan ng pasensya ay pumasok si Zai ng closet ngunit halos nasapo niya ang noo ng mauntog siya sa itaas nito kaya natawa ako. "Babe, masakit." Dismayadong sabi niya kaya pigil tawa ako ng sapuin niya ito. He's really tall and the door closet was like 6ft lang and he forgot about it. "Babe, you need help?" Mahinahon niyang tanong habang inaalis ang butones ng suot niyang polo using his one hand. "Yeah, I can't unzip it." Tumalikod ako sa kaniya at itinuro 'yon at hirap talaga akong abutin kung kaya't nang maramdaman ang presensya niya sa likuran ko ay huminga siya ng malalim bago hinawakan 'yon. "Ingat," bulong kong sabi. Nang maibaba niya 'yon hanggang sa lower back ko ay napalunok ako ng yumakap siya mula sa likod ko but then I a
Kinaumagahan ay nagising ako sa kama, sobrang lamig ngunit damang dama ko ang nakayakap sa akin sa likuran ko. "Z-Zai, time check." Tinapik ko ang kamay niya dahilan para umungol siya dahil nagrereklamo. "Baka ma-late tayo sa flight." Bulong ko. "Sa taas lang tayo babe, chopper." Nagrereklamo niyang sabi halatang inaantok dahil sa husky nitong boses. "It's still the same," bumangon ako at inabot ang lamp shade so I could see. "Don't get up, you're naked." Nanlaki ang mata ko at mabilis na bumalik sa ilalim ng comforter dahilan para mahinang natawa si Zai. "5:30 ang alis natin, 5:10 na." Bumangon si Zai ay itinaas ang buhok dahil humaharang 'yon sa mukha niya. "I'll get ready," wika niya at hinawakan pa ang kamay ko bago tumayo kaya naman dala dala ang kumot ay pumasok ako sa closet at kumuha ng dadamitin mabuti na lang sa labas na banyo naligo si Zai. Matapos kong maligo ay halos mabilis lang dahil nakakahiya naman sa pilot na maghahatid sa amin, ngumiti ako ng nasa har
Ngunit kusa akong napamulat ng marinig ko ang pagdaing ng babae, at nakita ko si Zai na hawak niya na ang baril at ang babae ay nakatalikod na dahil hawak ni Zai ang dalawang likod niya at idinidiin nito ang mukha ng babae sa barrier. "Hold this," wika ni Zai at inabot sa akin. "Nakalusot ka," wika niya sa babae ang tinig ay tila ba seryosong seryoso ito. "You think I'm stupid enough not to notice the time she's gone?" Huminga ako ng malalim at tsaka tinitigan si Zai pinanonood ko sila ngayon. "Get something so I could tape or tie her." Utos ni Zai kaya nagmamadali akong naghanap sa loob ng chopper, nang makita ko ang nasa gamit ng cabin crew ay binigay ko 'yon kay Zai. "Sinong kasabwat mo?" Tanong ni Zai habang mahigpit niya itong itinatali. "Sa oras ng take off, kung sakali na hindi ka makaupo bahala kang lumutang. Just survive." Zai simply tapped both of his palm before walking that made me swallowed hard, he came to me trying to smile. "You got hurt babe? I'm sorry.
"Thank you so much sir, enjoy your lunch ma'am." Ngumiti sila sa aking lahat bago tinanggap ang bill kaya naman nang makaalis sila ay excited akong naupo sa harap ng table."Food really makes a woman happy." Sinabi niya 'yon na para bang isa siya sa nag-ekperimento ukol sa bagay na 'yon."Thank you." I stated before eating their specialties that made me like it more, maraming inorder si Zai dahil set raw 'yon so I should enjoy raw."Anong mangyayari sa babae?" Tanong ko kay Zai."Alam na ni captain kung saan dadalhin 'yon," wika ni Zai at prenteng kumain."Bali Indonesia, ang astig ng beach nila 'no?" Halos daldal ako ng daldal ay mabuti hindi nagsawa sa akin si Zai."What do you call this babe?" Malambing na tanong ko tinuturo ang isang putahe."That's what they call Betutu babe," pigil tawa ako sa pangalan nito."But it looks like, steamed chicken babe." Ngumisi si Zai at tsaka inabutan ako ng saging na napakalaki."Lakatan," wika niya that made me swallowed hard."Hati tayo," wika
Isang linggo na ang nakalipas at ngayon ay nasa trabaho si Zai habang ako naman ay nasa bahay nila Ate Mia at nagtututor ng dalawang bata dahil mukhang hindi na kailangan ni Laze, si Jami at Sierah na lang."Mommy, I'm tired studying na po." Reklamo ni Sierah."Baby you have to, isang buwan na lang pasukan niyo na." Pagpapaalala ko sa bata dahilan para mas ngumuso ito, ako lang ang guardian na kasama nila ngayon dahil may pinuntahan lang si Ate Mia may pinuntahang pasyente ata.Mabilis na tumakbo ang oras at kinailangan na naming umuwi ni Sierah upang makapaghanda pa kami ng gabihan, dahil ala sais na rin ng gabi. Nang makarating ay pinaglaro ko muna sa bathtub si Sierah habang naghahanda ako ng rekados."Mommy, when will we have our own swimming pool?" Kwestyon ng anak ko na rinig na rinig dahil naiwan namang nakabukas ang bathroom."Pag aalis tayo sa hotel baby mahihirapan si daddy dahil katabi lang ng hotel ang hospital pag mapapalayo kawawa naman ang daddy mo." Suhestyon ko."At w
=Elvira’s Point Of View= Next morning, nagising akong may nakahiga sa tabi ko. Sa labas ng comforter, dahan-dahan akong nagmulat at nakita ko si Zian na kakwentuhan ko kagabi. Hindi ko inaasahan na matutulugan ko siya. Matagal kong minasdan ang gwapo niyang mukha na kapag tulog ay akala mo sobrang inosente sa pagiging angelic. Napangiti ako at maingat na tumayo upang maghilamos at magbrush. Bumalik kaagad ako sa kama at minasdan siyang muli. Bahagya kong inilapit ang mukha sa kanya at dinampian siya ng mabibilis na halik sa kung saang parte ng kanyang mukha. “Mmm,” rinig ang pagmamaktol niya ay mas napangiti ako. Pinadaan ko ang hintuturo sa dimples niyang kita kahit na magkalapat ang kanyang mga labi. Napatitig ako sa nakakaakit niyang labi at inilapit ang labi ko doon. Dinampian ko ‘yon at dahil doon ay napamulat siya. “Damn, I forgot,” pabulong niya at matamis na ngumiti. Napakusot ng mata at uminat pa. “Brush lang ako hon, let’s continue the kiss after. Conscious ka
Zian’s Point of View Habang pinapanood ko si Elle at ang kapatid niyang si Clayn, hindi ko maiwasang mag-isip ng malalim. Malaki ang posibilidad na ang galit ng mga gumawa nito ay hindi lang nakatuon sa pamilya niya, kundi pati sa akin. “Dad, I need you to check something,” bulong ko habang lumapit sa ama ko. Tumango siya, alam na may malalim akong pinaplano. “Anak, siguraduhin mong hindi ka masyadong madadala ng emosyon. Alam mo kung gaano kahirap kapag pinairal mo ‘yon.” “Dad, this isn’t about emotions. This is about survival,” sagot ko, matigas ang boses. “Hindi ko hahayaang ulitin nila ito kay Elle o kay Clayn.” Tumango ang daddy ko, pero ramdam ko ang bigat ng tingin niya. Alam niyang hindi ko basta-bastang hahayaang matapos ito nang hindi sila nagbabayad. Elvira’s Point of View Habang nakatingin ako kay Zian, hindi ko maiwasang mapansin ang pagbabago sa kanya. Siya pa rin ang mayabang at makulit na Zian na nakilala ko, pero ngayon, iba na ang aura niya. Para siyang
Zian’s Point of View “Kung gusto mong iligtas ang batang ito, simple lang ang usapan,” sabi ng lider. “Lumuhod ka at aminin mong natalo ka.” Napangiti ako nang bahagya. “I don’t think so.” Bago pa siya makapagsalita ulit, mabilis kong hinugot ang baril mula sa likod ko at pinaputukan ang pinakamalapit sa kanya. Bagsak ang isa sa mga tauhan niya bago pa sila makapag-react. “Putang ina! Barilin siya!” sigaw ng lider. Nagkagulo ang lahat. Ginamit ko ang mga haligi ng warehouse bilang cover habang nagpaputok ako pabalik sa kanila. Isa-isa kong tinarget ang mga tauhan niya hanggang sa natira na lang ang lider. “Please! Don’t kill me!” sigaw niya habang nagtatago sa likod ni Clayn. “Pakawalan mo siya,” utos ko, ang baril ko’y nakatutok sa kanya. “Pakiusap—” Walang pag-aalinlangan, pinaputukan ko ang kamay niyang may hawak kay Clayn. Napasigaw siya sa sakit at nabitawan ang kapatid ni Elle. Elvira’s Point of View Tumakbo ako papasok nang makita kong ligtas na si Clayn. “
Elvira’s Point of View Tahimik kami sa biyahe. Hindi ko alam kung paano haharapin ang sitwasyon na ito. Hindi rin ako sigurado kung tama ba ang ginagawa ko—na hihingi ako ng tulong kay Zian para pumatay ng tao. Ngunit sa kabila ng lahat, alam kong wala akong ibang mapagkakatiwalaan ngayon. Napatingin ako kay Zian. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela, ang mga mata niya’y nakatuon sa daan, ngunit ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya. Hindi siya nagsasalita, pero alam kong iniisip niya ang plano. “Elle,” basag niya sa katahimikan. “Ano bang eksaktong sinabi nila? Gaano karaming tao ang kailangan nating harapin?” Huminga ako nang malalim, sinubukang alalahanin ang boses ng lalaking tumawag. “Wala silang binanggit kung ilan sila. Sinabi lang nila na pumunta ako mag-isa… at kung hindi, may mangyayari kay Clayn.” Napamura siya nang mahina. “Typical tactics. They’re expecting you to come alone and unarmed. That’s their leverage.” “Zian… natatakot ako,” bulong ko, hindi
=Elvira’s Point Of View=Makalipas ang isang linggo, habang nakaupo ako sa sala kasama si Zian ay may ibinalita sa telibisyon.Ngunit napahinto ako nang makita ang mukha ng lalake na sinasabi nilang namatay dahil nabaril sa sariling bahay.‘Yung nasa litrato na sinend sa akin ng account na walang pangalan… Yung binaril ni Zian…’Nagitla ako at mapakurap. Nilingon ko si Zian ngunit parang wala siyang pakialam.Umiwas tingin ako bago pa niya mapansin at mariing pumikit. ‘Calm down, Elle. H-Hindi sigurado ang lahat…’“Sino kaya ang pumatay doon?” mahinang tanong ko. Tumikhim si Zian.“I don’t know hon. Maybe, kaaway? Since that man is politically involved,” mahinahon niyang sagot sa akin.“Ahh,” tango ko na lang.***Makalipas ang isa pang linggo ay nagsimula akong mag-ipon para sa business ni papa noon, at para sa mga utang ko kay Zian.Habang nagtatrabaho ako ay nakatanggap ako ng tawag galing kay Clayn. Ngunit nang sagutin ko ‘yon ay hindi boses ni Clayn.“Glad you answered, Elvira M
Elvira’s Point Of View Kinaumagahan ay naalimpungatan ako sa gising ni Clayn sa akin. “Oh?” nagmamaktol na sabi ko at nagtakip ng mukha. “Ate! Si Kuya Zian mahiya ka naman!” ani niya at hinampas ang paa ko dahilan para matigilan ako at dahan-dahan na sumilip sa unan. “Ako na bahala Clayn, salamat…” rinig kong sabi niya kaya lumunok ako. ‘Nandito na siya…’ “Hon…” malumanay niyang tawag sa akin dahilan para pumikit ako ng mariin. “Mmm?” tugon ko habang may takip sa mukha. Naramdaman ko ang pagbigat ng kama at alam kong naupo siya hindi malayo sa akin. “Bakit nandito ka hon? Hindi ka sa condo?” mahinang tanong niya kaya bumangon ako at handa na sanang sumbatan siya ngunit nakita ko ang sobrang gwapong mukha niya ngayong umaga. “Ah, nagluto si mama kagabi. Kaya hapon pa lang pumunta na ako dito,” pagsisinungaling ko. Napahinto siya at tumango. “Okay hon, wala kang work today?” inosente niyang tanong kaya matagal akong tumitig sa mukha niya. ‘Paano yung natuklasan ko kag
=Elvira’s Point Of View= “Hon, whatever happens. Please trust me?” mahinang bulong ni Zian habang nakayakap sa akin. Ngumiti naman ako at tumango. “Mm, just don’t keep things from me…” Hindi na siya tumugon pa sa akin kaya naman nag-enjoy na lang kami sa day off naming dalawa. A few days later… Nagtataka ako nang hindi pa siya nakakauwi. It’s 10 PM and I got worried kaya sinubukan ko siyang tawagan. Pero out of reach ang kanyang cellphone. Habang inaantay siya ay napahinto ako nang may ma-receive akong text message from a random number. From Unknown Number: Gusto mong malaman kung nasaan ang pinakamamahal mong si Ian Zachary? 10:05 PM. Napalunok ako at napatitig doon, bago ako gumawa ng reply sa kanya. To Unknown Number: Nasaan siya? 10:07 PM. From Unknown Number: Ave. Street. Zone 4. You’re on this. Go and find out, or sleep weary. 10:09 PM. Huminga ako ng malalim at kinuha kaagad ang wallet at ang jacket ko. Lumabas ako mg condo wearing a light
Elvira’s Point Of ViewNaging okay naman ang relasyon namin ni Zian. Pakiramdam ko ay mas naging showy kami sa pagmamahal namin sa isa’t isa.A few months later… Hindi ko inaasahan na magtatagal kami ng ganito katagal. It’s been a year since tinanong niya ako to be his girlfriend. Mas stable na ang work ko bilang engineer at live-in na rin kaming dalawa. Masaya nga ako at sa iisang bubong kami nakatira.Hindi ko akalain na magiging ganito kasaya ang buhay ko sa piling ni Zian. Sa totoo lang, marami akong pangarap noon, pero hindi ko inisip na kasama siya sa mga iyon. Pero ngayon, parang hindi ko na kaya pang mag-isip ng buhay na wala siya.Sa isang taong magkasintahan kami, marami na kaming pinagdaanan. May mga tampuhan, selosan, at mga araw na hindi kami magkasundo, pero sa dulo, palaging siya pa rin ang gusto kong kausapin, yakapin, at kasamang humarap sa lahat ng hamon.“Hon, are you done na sa designs?” tanong ni Zian habang naglalakad papasok sa maliit naming home office. Naka-s
=Elvira’s Point Of View= Nang makapagbihis ng presentable at dumeretso kaagad kami ni Zian. “Hon, calm down… Relax,” natatawang sabi niya habang nagmamaneho at inabot ang kamay ko para hawakan. Lumabi ako at sinulyapan si Zian. “Syempre noon fake relationship. Eh ngayon totoo na ‘to,” pabulong kong pagdadahilan na mahina niyang ikinatawa. “What’s the difference?” “Ngayon ayoko na ma-disappoint sila kasi gusto kita, paano kung bigla akong abutan ng 10 million para layuan ka?” pagbibiro ko. Natawa siya. “I’ll double it so you won’t have to leave me—” “Hoy! Hindi ko naman tatanggapin ‘yon!” gulantang kong sabi dahilan para malakas siyang humakhak. “Ay hindi ba, sorry ate ha, sorry hahahhaa!” halakhak pa niya kaya lumabi ako. Nang makarating sa kanila ay ninerbyos ako ng husto. Nakagat ko ang ibabang labi. “Good evening po,” bati ko at mabilis na lumapit upang magmano sa parents at grandparents nila. “Mabuti naman at nakadalo ka, pasok ka tara…” anyaya ng mommy ni Zian ka