Tahlia POV“Sandali, Tahlia, puwedeng huminto muna. P-parang lalabasan na ako, e,” sabi niya. Siya na ang kusang naghugot ng titë niya sa bibig ko.“Agad-agad? Hoy, kinakain palang kita. Hindi pa tayo totally na nagse-sëx,” reklamo sa kaniya. Kahit na ang totoo ay natatawa ako kasi halatang first time na first time niya.“Ginalingan mo kasi masyado. Sinong hindi lalabasan agad. Ang sarap mong sumipsip, ang sarap mong sumubö, ang sarap mong mangiliti,” seryosong sabi niya. Hindi manlang siya marunong magsinungaling. Napaka-honest niya.“Grabe, Zain, napaka-inosente mo naman pala pagdating sa ganito. Ang kulit-kulit mo pero tiklop ka naman sa ganitong gawain.”Tumingin ako sa hawak niyang titë, lalo akong napangiwi nang makita kong may pre-cum ng lumabas sa butas ng ari niya. “See, nag-prëcum na, ibig sabihin ay malapit na ako,” sabi pa niya na parang nahihiya na.Pero, shit, tinitigan ko ang buong katawan niya kasama ng nakatayo niyang pagkalalakë. Tama ako, hindi lang ako nahihibang n
Zain POVGrabe, sobrang hot nung ginawa namin. Hanggang ngayon, habang nakaupo ako sa kama niya at hinihintay na matapos siyang maligo, ramdam ko pa rin na parang namamasa ang alagạ ko.Hindi mawala ang ngiti ko habang iniisip ko kung gaano siya hirap na hirap habang kinakain ako. Talagang maging ang bibig niya, sakop na sakop ko. At totoo ang sabi ng mga dati kong kaibigan, lalo na ng mga naglalaro palagi sa bilyaran kasi totoong masarap magpakain ng pagkalalạke. Nakakakiliti, nakakainit lalo at talaga namang nakakaulöl sa sarap.Nang marinig kong bumukas na ang pinto ng banyo, bumalik na ako sa wisyo ko at tinigil na ang pag-alala sa nangyari kanina.Na-bra at panty pa siya nung lumabas, tumuloy siya sa closet room niya nang hindi manlang ako tinatapunan ng tingin. Pero napadila ako bigla nang muli kong masaksihan ang ka-sexy-han niya. Hindi pa rin ako makapaniwala na nalaro ko ang mga masasarap na parte ng katawan ni Tahlia. At kahit na nainis siya sa nangyari kanina, aminado ako n
Zain POVHabang naglalakad kami palabas ng fine dining restaurant, napansin kong mas magaan na ang pakiramdam ni Tahlia. Wala na ang lungkot sa mukha niya at tila ba may bagong sigla na sa kaniyang mga mata. Hindi ko alam kung dapat akong matuwa o matakot sa biglaang pagbabago ng ugali niya.Pero, mas okay na ito kaysa sa magmukmok siya sa loob ng kuwarto niya. Kaya habang naglalakad kami papunta sa parking area, bigla kong hinawakan ang kamay niya. Nakita kong nagulat siya.“Hayaan mong sanayin natin ang ganito, gusto ko at sana hindi ka umalma,” mahinahon kong sabi sa kaniya, sabay kindat.Sumibangot siya. “Ayan, kapag sa ganito ang galing-galing mo, pero pagdating sa anuhan, ay ewan,” sagot niya pero pumayag pa rin siyang magka-holding hands kami.“Huwag kang mag-alala, gagawin ko ang lahat ng makakaya ko para gumaling at lumakas ako pagdating sa pakikipag-ano sa ‘yo,” sagot ko naman para mawala na ang inis niya.“Pssshhh, english sabi, e! Gusto ko english tayo mag-usap, masanay na
Zain POVMaaga akong ginising ni Tahlia. Nanlalata pa naman ako dahil halos nakatatlong paputok ako ng katas ko kahapon. Una nung may mangyari sa amin ni Tahlia sa banyo nila, pangalawa ay ‘yung kagabi, dahil nga nanuod ako ng mga maraming video ng mga nagtatalìk, naparami ang paglalaro ko, kaya heto, ramdam ko ang pagkapagod ng katawan ko.“Zain, wake up. Wala tayong kusinera ngayon. Wala pang magluluto para sa atin. So, you have to cook breakfast para may makain tayo,” madiin niyang sabi na may halong panunukso ang boses. Mukhang gutom na gutom na siya kasi ang aga-agang nambubulabog.Dumilat ako nang bahagya at sinilip siya. Nakapamewang siya sa gilid ng kama ko na halatang nag-aantay ng reaksyon ko. “Ano? Ba’t ako?”“Because I'm your boss, and you should make it good. If it doesn’t taste good, I’m going to be even more disappointed in you. Nabitin mo na nga ako kahapon sa banyo ng kuwarto ko, baka naman pati ngayong umaga ma-disspoint mo pa rin ako, ayusin mo ang buhay mo, Zain!”
Zain POVSa araw na ito, nagpasya kaming pumunta sa mansiyon ni Lola Flordelisa. Kasama ko si Tahlia at gaya ng nakasanayan, may dala siyang fresh flowers para sa lola niya. Nabalitaan niyang palagi raw dumadalaw sina Xamara at Giyo rito na para kay Tahlia ay pilit daw na nagpapakita ng sipag at malasakit ang dalawang iyon. Sa totoo lang, halata naman ang motibo nila.Ngunit sa loob-loob ko, kahit anong gawin nila, alam ko na kung sino talaga ang nais ni Lola Flordelisa na makatanggap ng mana na sampung bilyong piso. At ang mahalaga, ako lang ang nakakaalam nito at pati na rin si Lola Flordelisa.Pagdating namin sa mansiyon, agad kaming nagpalabas ng aming sweet and classy act. Walang mintis, puro English na naman ang usapan namin ni Tahlia, na para bang nasa isang high-class social gathering kami.Nang makita kami ng mga kasambahay, agad silang bumati sa amin at tinanong kung ano ang gusto naming magmeryenda. Ngunit may ibang plano si Tahlia.“Zain, darling,” malambing na sabi niya n
Tahlia POVNung umalis sina lola kasama sina Zain at Giyo para isama sa gilid ng manisyon para mamitas ng mga prutas, naupo muna ako rito sa sala habang naghihintay sa kanila. Hindi na ako sumama at tirik ang sikat ng araw doon. Bukod doon, madamo pa doon at tiyak na mangangati lang ang mga hita ko.Ngayong may time akong tumunganga, naisip kong i-block na si Axton sa lahat ng social media account ko, pati na rin sa phone number ko. Pati ang mama at papa niya, dinamay ko na rin para wala na akong update sa kanila. Kasama ito sa pagmu-move on ko kasi habang nakikita ko ang mga post nila, lalo lang akong mapopoot sa kanila.Ang totoo, may plano ako. Ngayong pare-pareho nila akong niloko, humanda sila kapag napasakamay ko na ang sampung bilyong piso na mana ko. Lahat ng business nila, pababagsakin ko.Sakto namang tapos na akong mag-cellphone nang lapitan ako ni Xamara.“Tahlia, want some? I brought this just for you,” sabi niya, ngumiti pa na parang ang bait-bait. Kairita, hindi talaga
Zain POVPauwi na kami ni Tahlia galing sa mansiyon ni Lola Flordelisa at ramdam ko ang tensyon sa loob ng sasakyan niya ngayon. Tahimik si Tahlia, pero alam kong hindi ito ang tipong katahimikan na nagpapahiwatig na dapat akong mapanatag. Sigurado akong may kinalaman ang katahimikan niya sa nangyaring pagkatalo ko kanina kay Giyo. Alam kong gigil na gigil siya sa akin, pero wala siyang sinasabi pa. Hindi naman ako tanga para hindi maramdaman at mahalata ang kinikilos niya ngayon.Maya maya pa, hindi na siya nakapagtimpi. “You were so slow, Zain. Like, seriously? How could you let Giyo win? Ang usapan ay gagalingan mo palagi, pero anong nangyari?!” mataray niyang sabi, sabay irap. Napakatalim bigla nang mga tinginan niya sa akin.Napangiti ako sa loob-loob ko, pero hindi ko ipinakita. Hindi niya alam ang tunay na dahilan kung bakit ako nagpakatalo. “Don’t worry, I’ll make it up next time,” sagot ko na lang.“Next time? Next time?” ulit ni Tahlia, sabay turo sa sarili. “Do I look like
Tahlia POVMadaling-araw pa lang ay umalis na ako sa mansiyon, hindi na ako nagpaalam kay Zain kasi alam kong natutulog pa iyon ng ganitong oras. Saka, alam ko namang uuwi rin siya ngayong araw dahil day off niya sa pagiging pekeng boyfriend ko. Deserve niya naman umuwi sa kanila paminsan-minsan dahil alam ko namang mapagmahal siya sa mama niya.Isa pa, hindi naman kailangang galingan palagi sa acting-an namin. Kailangan kong makapagpahinga, makapag-isip at higit sa lahat, maglibang. Lalo na ngayong single na ako. Oras na para tuparin ko ang kagustuhan kong magpaka-wild na. Wala e, hilaw pa masyado si Zain, ayoko nang nabibitin ako.Nagpasya akong sumama sa bonding ng mga kaibigan ko. Sina Lisa, Jenn, Rosalia, Jisso—lahat sila, ready daw akong pasayahin. Kanina pa kami bumibiyahe pero base sa daan na nakikita ko ay mukhang alam ko na kung nasaan na kami.“Tahlia, we are going to Baguio. You need fresh air, a change of scenery, and a little bit of retail therapy,” sabi ni Lisa, ang may
Xamira POVNgayong buong maghapon, lahat ng kailangan ko pinagbibili ko na sa palengke, lahat ng panluto, kagamitan at pagkain ay mayroon na ako. Pati nga malambot na sapin ay mayroon na ako.Ngayong gabi, ako na mismo ang magluluto ng hapunan ko. Ito na talaga isang bagong simula para sa akin dito sa Isla Lalia. Pero sa totoo lang, hindi ko alam kung paano pala magluto.Sa likod ng kubo ko, nandoon ang maliit na lutuan na gawa sa bato at kawayan. Gatungan ito, ayon kay Nanay Karen, pero sa akin, isa lang itong malaking palaisipan. Nilinis ko muna ang paligid, tinanggal ang mga dahon at alikabok, saka maingat na nilagay ang kahoy sa gitna ng lutuan, gaya nang nakita ko sa bahay nina Kalix. Doon lang ako magaling, sa pag-aayos. Pero ang mag-apoy? Ang magluto? Iyon ang problema ngayong kung paano ko gagawin.Napatingin ako sa kaldero at kawali. Nasa gilid ko ang bigas, itlog at kamatis—sapat na para sa isang simpleng hapunan ko. Pero paano ko sisimulan? Sa dami ng bagay na natutunan ko
Xamira POVPagkaupong pagkaupo ko sa sahig ng bahay-kubo ko, sinilip ko si Kalix na abala sa ginagawa niyang bago kong pinto. Nakataas ang manggas ng kaniyang lumang damit, kita ang namumutok niyang mga braso habang hinahawakan ang martilyo. Hindi ko mapigilan ang mapangiti. Sa totoo lang, ang galing niyang gumamit ng mga gamit sa pagkakarpintero. Parang sanay na sanay siya. Lalong lumalabas ang pagiging hunk niya.Ibig sabihin pala, isa talaga si Kalix sa nangungunang pogi at hunk dito, ayos sa narinig ko kanina kay Catalina na halatang ayaw sa akin. Maganda sana siya, oo, pero sana pati ugali.“Baka gusto mong ikaw na lang ang gumawa ng bahay ko sa Lux City,” pabirong sabi ko habang nakasandal sa dingding. Pero joke lang iyon kasi hindi na ako babalik doon. Way ko lang iyon para magkaroon naman kami ng pag-uusapan.Napatingin siya sa akin habang bahagyang nakangiti. “Kung may pamasahe ako papunta roon, bakit hindi?” sagot niya bago muling ipinagpatuloy ang ginagawa.“Hindi na ako ba
Xamira POVSa unang tingin, para lang itong ordinaryong tindahan na may lumang karatula na bahagya nang nabubura ang sulat. Pero sa loob, puno ito ng mga makikislap na bagay, mga gintong pulseras, kuwintas na may maliliit na bato at mga hikaw na may disenyo ng perlas. Isang maliit pero cute na sanlaan at bentahan ng mga alahas sa gitna ng palengke ng Isla Lalia ang pinuntahan namin ngayon ni Kalix.Sinamahan ako ni Kalix dito sa palengke para na nga magawa na ang plano naming gawing safe na ang bahay-kubo ko. Tahimik lang siya habang pinagmamasdan ko ang bawat sulok ng tindahan. Hindi ko alam kung paano magsisimula, pero ang matandang lalaking may makapal na salamin sa mata ang siyang nag-abot sa akin ng maliit na tray kung saan ko dapat ipatong ang pares ng hikaw ko.Bago ko pa mailapag ang mga iyon, nakita kong kumislap ang mata ng matanda. Alam niyang hindi ordinaryong alahas ang dala ko. Galing kasi sa Lux City ang hikaw ko. Regalo ito sa akin ni papa noong birthday ko. Alam kong
Kalix POVNang magising ako, tumagilid ako at sinilip ang bintana, putarages, tanghali na pala! Napamura ako sa sarili ko. Sayang ang isang araw na kita sa pangingisda, lagot na naman ako sa tatlo.Nagmamadali akong bumangon at lumabas ng kubo. Agad naman akong sinalubong ng tatlong mukhang hindi ko gustong makita sa ganitong oras—sina Buchukoy, Buknoy at Tisay. Nakapamewang si Tisay, si Buchukoy naman ay nakataas ang kilay at si Buknoy ay umiiling habang nakahalukipkip.“Hoy, Boss Kalix! Anong oras na?!” sigaw ni Buchukoy.“Sayang kita natin!” sabat ni Buknoy. “Tamad ka na naman! At ‘di mo man lang kami in-inform na hindi tayo pupunta sa laot?” iritadong dagdag ni Tisay.Napakamot ako sa batok at napabuntong-hininga. “May rason naman ako.”Mainam na alam nila para ma-gets naman nila kung bakit napuyat ako.“Anong rason? Sige nga,” sabay-sabay nilang tanong.“Muntikan nang manakawan si Xamira kagabi. Napansin ko ‘yung mga tingin ng tao sa alahas niya kahapon habang nagtitinda tayo ng
Xamira POVNagising ako na medyo magaan na ang pakiramdam. Hindi ko akalaing makakatulog ako nang mahimbing sa maliit na kubo sa tabi ng bahay nila Kalix. Malamig ang hangin kahit sarado ang bintana at presko ang pakiramdam ko kahit na matigas pa rin ang higaan ko, pero sobrang appreciate naman ang pagbigay ng sapin at unan nila Kalix sa akin.Ngayon, para akong niyayakap ng isla Lalia, binibigyan ako ng pagkakataong magsimula ulit. Bad trip nga lang ‘yung trip nung mga magnanakaw sa barko.Paglabas ko, naamoy ko agad ang halimuyak ng mga bagong biyak na buko. Sa tapat ng kubo nila Kalix, nakita ko si Mang Felix na abala sa pagbubukas ng mga buko gamit ang isang matalim na itak. Bawat bagsak ng itak sa matigas na bao, bumubukas ang laman ng buko, tumatagas ang sabaw nito pababa sa isang malaking balde.“Magandang umaga po, Mang Felix.” Bati ko sa kaniya sabay ngiti.Napatingin siya sa akin at ngumiti. “Magandang umaga rin, hija. Ang aga mong nagising.”Sakto namang lumabas si Aling Ka
Xamira POVNagising ako na medyo magaan na ang pakiramdam. Hindi ko akalaing makakatulog ako nang mahimbing sa maliit na kubo sa tabi ng bahay nila Kalix. Malamig ang hangin kahit sarado ang bintana at presko ang pakiramdam ko kahit na matigas pa rin ang higaan ko, pero sobrang appreciate naman ang pagbigay ng sapin at unan nila Kalix sa akin.Ngayon, para akong niyayakap ng isla Lalia, binibigyan ako ng pagkakataong magsimula ulit. Bad trip nga lang ‘yung trip nung mga magnanakaw sa barko.Paglabas ko, naamoy ko agad ang halimuyak ng mga bagong biyak na buko. Sa tapat ng kubo nila Kalix, nakita ko si Mang Felix na abala sa pagbubukas ng mga buko gamit ang isang matalim na itak. Bawat bagsak ng itak sa matigas na bao, bumubukas ang laman ng buko, tumatagas ang sabaw nito pababa sa isang malaking balde.“Magandang umaga po, Mang Felix.” Bati ko sa kaniya sabay ngiti.Napatingin siya sa akin at ngumiti. “Magandang umaga rin, hija. Ang aga mong nagising.”Sakto namang lumabas si Aling Ka
Kalix POVTumawag nang maglilinis ng kubo si Aling Purita para makatulog na agad si Miss Xamira doon. Mabilis lang ang nangyari kasi halos limang lalaki ang nagtulong-tulong na malinis ang kubo sa ganoong kadali lang.Habang naglilinis sila, kausap naman nila nanay at tatay si Xamira. Sinabi ni nanay na gusto niyang samahan si Xamira na bumili ng mga gamit sa kubo niya sa maliit na palengke dito sa Isla Lalia. Pumayag naman si Xamira kaya lang wala raw siyang pera. Natuwa lang ako nang marinig na maghahanap muna siya ng trabaho para makabili ng mga gamit niya.Hindi alam ni Miss Xamira na kapag dito sa Isla Lalia ay may alahas, mayaman ka na agad.Pagkatapos malinis ng bahay-kubo, sinamahan ko si Miss Xamira na pumasok sa loob. Gaya nang nasa isip ko, halos malinis at maluwag, walang gamit. Pero may lamesa sa sala, may mahabang upuan sa dining area at sa kuwarto ay may papag.“Para makatulog ka, ikukuha kita ng sapin sa amin, marami naman extra sina nanay at tatay,” alok ko sa kaniya.
Xamira POVWala na akong ibang mapupuntahan. Kaya sumama ako sa kanila, umaasa akong kahit papaano ay may patutunguhan ang araw ko. Habang naglalakad kami, nagpakilala sila isa-isa sa akin. Ang morenong lalaki ay si Kalix, ang lider ng grupo ng mga mangingisda. Si Buchukoy naman ang madaldal at makulit. Si Buknoy, na may matangos na ilong, ang joker sa grupo. At ang nag-iisang babae sa kanila, si Tisay, na tinawanan lang ako nang tanungin ko kung siya ba ang girlfriend ni Kalix. “Tibo ako, bhe. Hindi ko bet si Kalix, yuck!” aniya na ikinatawa ng lahat.Napag-alaman ko na hindi raw ito ang unang beses na nangyari na may ninakawan ang Pitchi, Nunoy at Budidang na iyon. Karamihan daw sa kinukuhan nilang maleta ay ‘yung alam nilang mayaman talaga.Ang sabi pa nila, tanging ang tatlo lang na iyon ang nakakarating sa mga city kasi kayang-kaya nilang bumili ng ticket. Naalala ko, halos fifty thousand ang ticket papunta rito kaya para sa kanila ay mahal na talaga iyon, pero sa akin, wala lang
Xamira POVPagmulat ng mga mata ko, agad akong napabangon. Parang may mali kasi. Pakiramdam ko ay may kulang. Tumingin ako sa paligid. Napakunot-noo ako nang mapansin kong wala ang maleta ko.Oh, shit, hindi ito puwede!Napasinghap ako, habang unti-unti na akong kinakabahan. Naisip ko, nandoon lahat ng damit ko, ang ilan sa mahahalagang gamit ko.Agad akong bumangon at nilibot ko ulit ng tingin ang buong paligid. Ang tanging natira sa akin ay ang suot kong kwintas, relo, hikaw, singsing at ang cellphone na nasa bulsa ko. Ang iba? Wala na talaga, tangina.Dali-dali akong lumabas ng kuwarto ko. Sakto namang abala na ang lahat sa pagbaba. Nasa Isla Lalia na pala kasi kami. Nakita ko ang ilan sa mga pasahero na nagmamadaling bumababa, ang iba ay may bitbit pang bagahe. Habang ako naman ay nakatayo lang sa may gilid, namumutla na talaga sa kaba. Paano kung hindi ko na talaga mahanap ang maleta ko?Nilapitan ko ang ilang nakasalubong ko at nagtanong. “Excuse me po, may nakita po ba kayong m