BINALAK NIYANG bumangon ngunit bigla na lamang hinawakan ni Lawrence ang kanyang mga braso at mariin siyang isinandal sa sofa. “Kailangan ko ng umalis. Paalisin mo na ako.” muli niyang sabi rito.“Mukha bang gusto kitang paalisin ngayon?” baliki nitong tanong sa kaniya at pagkatapos ay bigla na lamang nitong ikinaskas ang dulo ng pagkalalaki nito sa kanyang pagkababae at kasunod nito ay bigla na lamang niton ipinasok iyon dahilan para isang daing ang lumabas mula sa mga labi niya.Sa sumunod na segundo ay nag-umpisa na itong umulos sa ibabaw niya habang nagpapakawala ng mahinang pag-ungol. “I hate you…” mahinang sabi nito sa namamaos na tinig.Nang mga oras na iyon ay halos mabasag ang puso ni Asha dahil habang nakapatong ito sa kaniya at umuulos ay ang mga salitang iyon ang lumabas sa mga labi nito. Malungkot siyang tumitig sa mukha nito. Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa isip niya ngunit bigla na lamang niyang ipinulupot ang kamay niya sa leeg nito. “Alam mo bang gustong-gusto
SA TOTOO LANG ay hindi niya masabi kung ano ang iniisip ni Lawrence nang mga oras na iyon. Kanina lang ay kung itaboy siya nito ay wagas pero ngayon ay ayaw na siya nitong paalisin. Hindi kaya dahil sa narinig nitong may nag-aya sa kanyang lumabas. Kahit na ganun ang pumasok sa isip niya ay pilit niyang iwinaksi iyon mula sa isip niya. Ayaw niyang umasa. “Ano, tatayo ka na lang ba diyan? Gumalaw ka na.” malamig na sabi nito nang tapunan siya nito ng tingin.“Pero may lakad ko…”“Tumigil ka. Lalabas ako at pupunta sa meeting.” sabi nito at tumayo na pagkatapos ay hindi na nito hinintay pa ang sagot niya dahil nakalabas na ito.Wala na lang siyang nagawa kundi ang titigan na lang ang nilabasan nitong pinto bago napabuntong-hininga. Ilang sandalo pa ay tumayo siya mula sa kanyang kinuupuan at pumunta sa mesa upang basahin ang mga dokumentong ipinapabasa ni Lawrence sa kaniya.Sa halip na lumayo na siya rito ng tuluyan at kalimutan na ang nararamdaman niya para rito ay hinayaan pa niya an
ILANG ARAW din ang mabilis na lumipas. Tahimik siyang nakaupo sa loob ng kanilang classroom nang bigla na lang may tumabi sa kaniya. Nang mag-angat siya ng kanyang tingin ay nakita niya si Lester. Alanganin itong ngumiti sa kaniya. “Pwede ba ulit kitang yayaing kumain mamaya?” tanong nito sa kaniya.“Ah, ano…” doon niya naalala na nakalimutan niyang sabihin dito kahapon na may ginawa siya kaya bigla na lang siyang nahiya bigla. “Pag tumanggi ka magtatampo na talaga ako sayo.” sabi nito sa kaniya.Nangiti na lang siya. “Hindi pa nga ako sumasagot e. Pero sige.” sabi niya rito kung saan ay agad naman itong ngumiti. Eksakto na rin namang dumating na rin ang kanilang professor kaya hindi na sila nakapag-usap pa.NANG matapos nga ang klase nila ay magkasama silang lumabas sa classroom. Iyon na ang last period niya noong araw na iyon. Akala niya, sa cafeteria lang malapit sa school sila kakain ngunit nagulat siya nang sa isang mamahaling restaurant siya dinala ni Lester. Sa labas pa lang a
HABANG NAGLALAKAD sina Asha at Lawrence ay naisip ni Asha na tiyak na nanguguluhan na si Lester dahil sa mga sinabi ni Lawrence rito. Hindi niya tuloy alam kung paano siya ngayon magpapaliwanag dito. Nang makalayo sila mula doon ay bigla na lang hinila ni Lawrence ang kamay nito mula sa pagkakahawak niya. Nang lingunin niya ito ay nakatitig sa kaniya ang mag malalamig nitong mga mata. Hindi niya tuloy maiwasang magtaka kung bakit parang nagagalit ito e wala naman siyang ginawang masama dahil kung tutuusin ay ito nga ang may ginawang masama sa kaniya.Ilang sandali pa ay hindi na niya napigilan pa ang sarili na sitahin ito dahil sa pagsasabi nito kay Lester tungkol sa pagpapakasal nila. “Hindi alam ni Lester ang tungkol sa atin bakit mo naman iyon sinabi sa kaniya?”“E ano naman ngayon?” walang pakialam na balik nitong tanong sa kaniya.“Alam mo ba na wala sa isip ko na sabihin sa kahit kanino ang tungkol sa bagay na iyon? Bakit kailangan mong ipangalandakan sa harapan niya?” hindi pa
ILANG araw ang lumipas simula noong araw na iyon at hindi niya na nakita pang muli ang mukha ni Lawrence kaya nga lamang ay bago siya umalis noong umagang iyon ay ipinagbilin na naman sa kaniya ni Don Lucio na magpunta siya sa opisina ni Lawrence para pag-aralan na naman ang mga bagay-bagay doon. Wala siyang nagawa kundi ang sumunod kahit na hindi pa rin siya handang harapin ito dahil sa nangyari.Nang matapos niya ang kanyang klase ay agad niya itong tinawagan. Nalaman niya na hindi naman pala ito pumasok sa opisina nito kundi nasa casino ito. Pinagbilinan siya nito na huwag na huwag niyang sasabihin sa Daddy nito na naroon siya at doon na lamang siya nito pinapunta.Hindi siya nito sinundo at pinabayaan lang siya nitong pumunta sa casino. Mabuti na lang at alam niya kung saan iyon kaya nakarating siya doong mag-isa. Pagdating niya ay kaagad siyang sinalubong ng security guard at dinala siya nito sa rooftop.Sa rooftop ng building na iyon ay may relaxation area kung saan ay may malak
PAGTAYO NIYA AY tumayo rin si Lawrence mula sa kinatatayuan nito na labis niyang ikinagulat. Nanatili siyang nakatayo ngunit hindi siya gumalaw. “Let’s go.” sabi nito sa matalim na tinig.Kaagad na nagsalubong ang mga kilay niya. “Pupunta ka rin sa banyo?” nagtatakang tanong niya rito.“Nasa baba ang banyo. Hindi safe na pumunta ka mag-isa doon.” sabi nito sa kaniya na ikinagulat niya ng lubos. Hindi niya maiwasang magtanong sa isip niya kung nag-aalala ba ito sa kaniya o ano. Wala siyang alam sa kung ano ang rason nito.“Hindi mo na ako kailangan pang samahan doon. Kaya ko ng mag-isa.” pagpupumilit niya ngunit hindi lang siya nito pinakinggan at sa halip ay nauna na itong naglakad kaysa sa kaniya.“Sumunod ka sa akin.” malamig na sabi nito. Sinulyapan niya lang si Adam na tumango lang naman sa kaniya at pagkatapos ay tahimik na siyang sumunod kay Lawrence.Pagdating nila sa entrance ng banyo ay napalingon siya sa kanyang likuran nang mapansin niya na parang walang balak na tumigil si
ALAM NIYANG sobra ang galit sa kaniya ng taong nasa harapan niya. Sagad hanggang sa mga buto niya at habang dumadaan ang araw ay patindi ng patindi pa ito. Pero ang totoo niyan ay hindi niya maiwasang masaktan kapag naririnig niya ang mga maparatang sa kanyang ina na wala naman silang ebidensya. Kahit na ayaw niya sanang makipag-argumento kay Lawrence ay wala na siyang magagawa pa lalo pa at ito mismo ang nag-umpisa dahil wala naman siyang ginagawang masama rito.“Kung ayaw mong marinig ang mga sinasabi ko, e di umalis ka na sa buhay namin!” seryosong sabi nito sa kaniya.“Ilang beses ko ng sinabi sayo…” huminga siya ng malalim at pagkatapos ay tumitig sa mga mata nito. “Sige. kung gusto mo talagang mawala ako sa buhay mo ay bayaran mo na lang ako. Gusto mo ba?” matapang na hamon niya rito.Ngumiti ng bahagya nang marinig nito ang sinabi at pagkatapos ay hinawakan nito ang baba niya at yumuko palapit sa kaniya. “Yan lang ang hinihintay kong sabihin mo. handa akong magbayad basta sigur
PINAGDIKIT NIYA LANG ang kanyang mga labi ngunit hindi siya sumunod sa utos nito. Naging matalim ang mga mata ni Lawrence at nagulat siya nang bigla na lamang itong yumuko at hinalikan siya sa kanyang mga labi. Hinawakan din nito ang kanyang mukha dahilan para hindi niya maigalaw ang kanyang ulo.Pinilit niyang makawala mula sa mga labi nito. Ang kanyang mga kamay ay ipinatong niya sa dibdib nito at itinulak ngunit sadyang malakas talaga ito at ayaw siya nitong pakawalan. Ipinasok nito ang dila sa kanyang bibig at ginalugad ang bawat parte nito.Marahan din nitong kiinagat-kagat ang kanyang mga labi hanggang sa biglang naging mariin ang halik nito at hindi nagtagal ay nalasahan na niya ang lasa ng dugo sa kanyang bibig na may kasamang hapdi. “Ahh…” ungol niya dahil sa sakit ngunit hindi ito tumigil. Kahit na anong tulak niya rito ay para itong walang pakialam sa kaniya. Hindi na niya naiwasan pang mangilid ang kanyang luha. Bakit nito ginagawa iyon sa kaniya? Parusa ba nito iyon kaya
DAHIL SA NAGING sagot niya ay bigla na lang itong tumayo mula sa kinauupuan nito at naglakad palapit sa kaniya. Huminto ito sa harapan niya at tinitigan siya gamit ang malalamig nitong mga mata. “Baka nakakalimutan mo na, naging masaya ka noong mga panahong iyon at higit sa lahat ay nagustuhan mo rin ang mga nangyari sa pagitan natin.” sabi nito sa kaniya.Agad na napakuyom ang kanyang mga palad dahil sa sinabi nito. “Kung ang tinutukoy mo ay ang mapipilit mo sa akin at dahil sa ginawa mo akong parausan ay hindi ako masaya at hinding-hindi ako naging masaya. Hindi mo naaalala yung mga sinabi ko sayo? Sa tingin mo ba ay matutuwa ako sa bagay na nayuyurakan ang pagkatao ko?” tuloy-tuloy na tanong niya rito.Hindi ito nagsalita at nanatiling nakatitig lang sa kaniya. Para bang nag-iisip ito o kung natamaan man lang ba ito sa mga sinabi niya, ngunit syempre ay napaka-imposibleng mangyari ng bagay na iyon dahil ang mga taong katulad ni Lawrence ay masyadong walang puso at hinding-hindi maa
HINDI NA NIYA mahintay pa ang araw na aalis si Lawrence at pupunta ng Taiwan. Kapag umalis ito ay paniguradong magiging malaya na siya at magiging tahimik na ang buhay niya. Ilang sandali pa ay napalingon siya sa kanyang likod kung saan ay nakita niya na paalis na ang kotse ni Lawrence dahilan para mapabuntong-hininga na lang siya.Tahimik siyang naglakad papasok ng campus at pagkatapos ay dali-daling hinubad ang coat na ipinasuot sa kanya ni Lawrence. Sa tingin ba talaga nito ay susundin niya ang utos nito sa kaniya? Nagbago na siya. Hindi na siya yung dating ASha na kilala nito.“Uyy…” napahawak siya sa kanyang dibdib sa matinding gulat nang bigla na lang sumulpot si Lester sa kung saan.“Aatakihin naman ako sa puso sayo.” sabi niya at naghahabol ng paghinga.Napakamot naman ito kaagad sa ulo nito at bahagyang ngumiti sa kaniya. “Sorry, hindi ko sinasadyang gulatin ka.” sabi nito sa kaniya.Tiningnan niya ito. “Wala ka bang klase?” tanong niya rito. Hindi niya kasi ito kaklase sa iba
NAPATIGIL SIYA SA PAGSASANDOK nang marinig niya ang mga yabag na tumigil hindi kalayuan sa kanya. Nang lingunin niya ito ay nakita niya si Lawrence na nakatayo hindi kalayuan sa kaniya habang salubong na salubong ang mga kilay. “Ano yan? Papasok ka ba talaga sa paaralan o mang-aakit lang ng mga lalaki?” puno ng panunuyang tanong nito sa kaniya.Tumaas naman ang sulok ng labi niya. Sa halip na maapektuhan sa sinabi nito ay tinaasan niya ito ng kanyang kila. “E ano naman kung may balak akong mang-akit sa paaralan? Masama ba?” walang pake na tanong niya rito.Naging matalim ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. “Balak mo ba talaga na i-provoke ako?” malamig na tanong nito sa kanya.“Hindi naman. Ano ba kasing pakialam mo sa pananamit ko?” kaswal na tanong niya rito. Nakataas pa rin ang kilay niyang tanong nito. Sa halip ay mas lalo pang gumuhit ang galit sa mukha nito.Napakuyom ang mga kamay nito. “Wala akong pakialam! Magpalit ka ng damit mo!” biglang sigaw nito sa kaniya na umalin
NAGLAKAD SIYA PAPALAYO roon nang hindi lumilingon. Ang katulad nitong adik na adik sa s3x ay dapat lang na mangyari iyon sa kaniya. Mas mainam pa nga kung mabugbog ang partying iyon ng katawan niya upang tuluyan niya nang hindi magamit pa. Naglakad siya pabalik patungo sa dalawa. Umupo siya sa tabi ni Adam na para bang walang nangyari bago niya inilibot ang kanyang paningin at nagtanong. “Saan nagpunta si Lawrence?” tanong niya na para bang hindi niya alam kung nasaan ito para lang mapagkatakpan na sumunod ito sa kaniya.Nagkibit-balikat lang naman si Adam at maging si Luke. “ewan, bigla na lang siyang umalis e. Hindi namin alam kung saan siya nagpunta.” parehong sagot ng mga ito.Iginala niya ang paningin sa kanyang paligid nang mapansin niya na wala an ang mga babae kanina. Kumunot ang noo niya nang magtanong. “Nasaan na ang mga babaeng iyon kanina?”“Pinuwi ko na.” sagot ni Luke at biglang tumingin ito sa kaniya. Ang mga titig nito ay para bang may kakaiba dahilan para mag-iwas siy
NAGULAT SIYA NANG bigla na lang may humawak sa kanyang braso at itinulak siya papasok ng banyo bago pa man siya makapasok sa loob. Nang makita niya ito ay agad na napakunot ang kanyang noo. “Ba-bakit ka pumasok dito?” gulat na tanong niya rito. Hindi niya akalain na susundan siya nito.“Bakit mo sinabi ang mga iyon ha? Ano bang gusto mong patunayan?” galit na tanong nito sa kaniya.“Hindi mo ba narinig ang sinabi ni Adam kanina?” tanong nito sa kaniya.“Ano naman ngayon? Anong pakialam ko ngayon doon?” walang emosyon na tanong niya rito. Sinalubong niya ang mga mata nito ng walang katakot-takot.“Talaga bang sinusubukan mo ako ha? Ayaw mo bang patunayan o subukan man lang kung totoo nga yung sinabi niya kanina?” nanghahamong tanong nito sa kaniya.“Hindi ako interesado. Lumabas ka na rito.” malamig na sabi niya rito pero nakatayo pa rin doon si Lawrence at walang kagalaw-galaw. Nakatingin lang ito sa kaniya.Nagulat siya nang bigla na lang nitong ipinulupot ang kamay nito sa beywang n
BAHAGYA itong natawa dahil sa sinabi niya at tumitig sa kaniya. “Alam mo ba kung gaano ako katagal naghintay na bumalik ka? Sa tingin mo ba talaga ay ganun-ganun lang iyon?” may nakakatakot na ngiti sa mga labi nito.“Ano bang ginawa ko sayo para gawin mo sa akin ito ha? Kahit na anong gawin mo, hinding-hindi na ako ulit magpapauto sayo!” inis na bulalas niya.Mas lalo pa naman itong ngumiti sa kaniya at pagkatapos ay inilapit ang mukha sa kaniya bago nagsalita sa mahinang boses. “Huwag ka ng magmatigas pa kung ako sayo. Nakikipag-usap ako sayo ng matiwasay kaya huwag mo sana akong galitin. Ilang beses ko na bang sinabi sayo na kahit pa anong gawin mo ay hinding-hindi kita bibitawan, hindi mo pa rin ba iyon naiintindihan?” tanong nito sa kaniya.Hindi na lang siya sumagot. Kaysa makipagtalo pa siya rito ay pinili na lang niyang tumalikod at naglakad palayo mula dito. Pero habang naglalakad siya ay ramdam na ramdam niyang nakasunod ito ng tingin sa kaniya. Kung ganito at ganito ang ga
NGUMITI ITO SA kaniya pagkalipas ng ilang sandali. “Kahit na ano pa ang gusto mong isuot ay hindi kita pipigilan hija lalo pa at kung iyon naman ang ikakasaya mo.” sabi nito at ngumiti ng matamis sa kaniya. “Masaya ako na nakabalik ka na rito.” dagdag pa nito.Ngumiti lang din naman siya rito at pagkatapos ay para bang bigla itong may naalala. “Ay siya nga pala, naghanda si sir Lawrence ng isang welcome party para sayo kanina pang umaga. Halika tingnan mo.” excited na sabi nito sa kaniya.Agad na napakunot ang kanyang noo. “Si Lawrence po?” hindi makapaniwala niyang tanong.Nilingon siya nito at mas lumawak pa ang pagkakangiti. “Oo naku, nung nalaman niya na uuwi ka ay naghanda na siya kaagad ng welcome party para sayo. Nakakatuwa nga e.” masayang sabi nito sa kaniya.Napaawang na lang ang labi ni Asha nang marinig niya ang sinabi ni Manang Selya. Marahil ay hindi iniisip ni Manang Selya na walang kakaiba kay Lawrence kaya ginawa nito iyon ngunit siya sa sarili niya alam niya na may b
MATULIN NA LUMIPAS ang araw at dumating na nga ang takdang oras ng pagbalik niya sa bansa. Inihanda na niya ang kanyang mga gamit at pagkatapos ay malungkot na iginala ang kanyang tingin sa loob ng silid. Nalulungkot siyang umalis dahil ayaw niya pa sana talagang umalis ngunit kailangan na. Nagulat na lang siya nang bigla na lang may nagsalita mula sa pinto. “Tapos ka na bang mag-ayos? Baka mahuli ka sa flight mo.”Nang lumingon siya sa pinto ay nakita niya si Don Lucio na nakatayo doon. Nag-presinta ito na ihatid siya sa airport kaya lang ay tumanggi siya dahil alam niya na kailangan nitong magpahinga. Sinabi na lang niya na sabay sila ni Lester na babalik kaya hindi na siya nito dapat pang ihatid pa.Ngumiti siya rito. “Tapos na po.” may halong lungkot na sabi niya. Hindi pa man siya nakakaalis ay nalulungkot na siya. Paano na lang kung nandoon na siya? Hindi kaya siya manibago?“Ah, tungkol nga pala sa pakiusap mo. ipagbibilin ko sa mga tauhan ko na hanapan ka ng maayos na condo.”
PAG-UWI NI Asha ay tinitigan niya ang mga maleta niyang nakahanda na sa gilid ng kama. Napaupo na lang siya ng wala sa oras at nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga. Malapit na naman siyang bumalik ng bansa at kung siya lang ang masusunod ay ayaw niya sanang umuwi muna. Kaso ay hindi pwede.Yung nandito na nga siya sa malayo ay nagagawa pa rin ni Lawrence na gumawa ng paraan para lang mapahirapan siya at talagang hindi siya nito tinigilan sa mga banta nito sa kaniya at kung babalik siya ng bansa, ano na lang ang naghihintay sa kaniya kung sakali lalo na at naroon pa rin ito? Ayaw niya sana itong makita o ni makasalamuha na ngunit kapag iniwasan niya naman ito ay baka sabihin nito na natatakot siya. Napakuyom ang kanyang mga kamay, hindi na siya papayag pa na yurakan pa nitong muli ang pagkatao niya.~~~~MAKALIPAS ANG isang linggo, umupo si Asha sa may kama at isa-isa nang isinisilid sa kanyang maleta ang mga damit niya. Mabigat ang loob niya habang inaayos ang damit niya da