Crazy

Real love doesn't meet you at your best. It meets you in your mess. Siapa sangka disebalik seorang lelaki yang ego terselit kisah pilu duka dan kecewa? Dan siapa pula sangka di sebalik wajah dan senyuman manis wanita itu terselit ada rahsia silam yang pahit. ADRA SOFEA-Pemilik nama yang sungguh indah rupanya. Baik budi pekertinya. Akibat ditipu oleh sahabatnya Jasmin, dia terperangkap dalam kelab Diamonds. THAQEEF ILHAM-Pemilik kelab malam Diamonds yang gah di Kuala Lumpur. Akibat kecewa dengan bekas tunang, dia tegar mempermainkan hati dan maruah seorang wanita. "Jadikan saya yang halal untuk awak,Thaqeef..Saya mohon, nikahi saya. Biarpun hanya 100hari.Saya rela. Saya janji tak akan tuntut apa-apa pun hak. Saya janji saya akan patuh segala arahan awak." -ADRA SOFEA "Be prepared. You will be mine, baby Adra-THAQEEF ILHAM Dalam ego Thaqeef ada manjanya, perkahwinan mereka bagaikan roller coaster. Dan di saat Adra tak mampu menolak rasa hati, dan di saat Thaqeef masih dalam berteka-teki Adra memilih untuk pergi dengan cara yang sangat Thaqeef benci. Cukupkah 100hari untuk mereka mengukir bahagia atau itu hanya kisah dongeng semata-mata. WARNING :MATURE CONTENT IG:RIDZWANDA8 .

Banny hanyalah seorang budak kecil berusia 6 tahun dan tanpa ilmu bela diri apa lagi ilmu tenaga dalam suatu hari kampung halaman banny yang bernama kampung bangau. Di serang oleh kumpulan pendekar golongan hitam semua penduduk kampungnya habis di bunuh oleh kumpulan itu dan banny melarikan diri di hutan dan hampir mati di makan makhluk haus darah dan dari sana banny terjumpa pendekar golongan hitam yang mempunyai tubuh abadi dan berguru apa kah banny akan menjadi pendekar golong hitam juga *cover from pixabay & edit from pixelLab

พายุ มาเฟียหนุ่มวัย 26 ปี ผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศ เขาเป็นผู้ประสบความสำเร็จในทุกด้านตั้งแต่ยังอายุน้อย นิสัย ดุ โหด เงียบ และไม่พูดเยอะ วันหนึ่งพายุได้เจอกับเธอที่เป็นลูกสาวของลูกหนี้ของเขา และนี้ก็คือจุดเริ่มต้นของเขากับเธอ

“พี่ช่วยใส่มันเข้ามาในตัวหนูทีจะได้ไหมคะ” “ถ้าทำ...เราจะมารู้สึกผิดกันทีหลังไม่ได้นะ” “ครั้งนี้ครั้งเดียวไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ขอแค่ได้ลอง” เมฆ×มะลิ **พี่น้องไม่แท้นะคะ** ***ย้ำว่าพี่น้องไม่แท้ค่ะ***

In a world ruled by criminals, civilians live a shit life. A cook gets shot to death for saving a man's life and gets an audience with God. "Civilians are humans too!" he complained. As compensation, God shoved him into the body of Zen Taro - the Taro Family’s useless third young master. Given the ability to learn at hyperspeed, Zen has to find a way to survive this crazy deathtrap of an academy. Armed with only his superior gaming, civilian common sense and cooking skills, watch him survive the crazy VR battle royale in true Zen Fashion. Status: Season 6 in 2024! Join my discord for updates.

"Call me sir." He demanded."What?" I heard it correct yet asked again to make sure did I hear correct? "Don't your thick head get things at once?" He asked furrowing his eyebrows without moving his gaze from mine. No way I am going to call him sir. Thick head! It's the second time he told that. What does he think of himself?I cleared my throat and spoke. "Firstly, I'm not going to call you sir. I'm not your slave to do so. And secondly, I don't have a thick head." I protested. "Slave? Seeing a word by its abbreviation." He quirked a brow. "Your thick head has a little knowledge in it." This time he inched more close while the corner of his perfect shifted to a smirk. Move back, Mister!"Yes, I do see a word by its meaning," I said, trying not to fall in his gaze. (S.I.R = Slave - I - Remain) He got closer and closer and stooped near my ear while keeping his hands on the table, either side of me. I could feel his brushing against my earlobe when he spoke in a low deep voice. "If you don't, I'll cancel this deal." 'No! I can't let this happen.'~~~~~~~~~~~~~~I am either drown into the deep green sea or flew up into the bright blue sky, for sure I was lost in his blue-green eyes. ~~~~~~~~~~~~~~~Time marched by days into months and months into a year. Everything in my life has changed but one thing remains the same. Years ago I would've never pictured my life the way it is now.

[ ภาคิน x ลูกพีช ] เพราะความรักที่มากเกินพอดีจึงทำให้ "ภาคิน" ต้องการที่จะครอบครอง "ลูกพีช" ไว้เพียงคนเดียว โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าความรักของเขาสร้างความทุกข์ให้กับคนที่ได้รับมากแค่ไหน และถ้าวันหนึ่ง...เธอไม่อยากที่จะทนกับเขาอีกแล้ว "พีชว่าเราลองถอยคนละก้าวก่อนดีไหม มันคงจะดีกว่าถ้าเราได้ทบทวนอะไรๆ มากกว่านี้" "หมายความว่ายังไง" "พีชเหนื่อย และพีชคิดว่าเราไม่...อึก!" "คิดดีแล้วใช่ไหมที่พูดคำนี้ออกมา..." "...เธอก็น่าจะรู้นะว่าฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ" สำหรับ "ล่ามรัก" จะประกอบไปด้วยเรื่องราวของ 2 คู่ ได้แก่ 1.Chained Love ล่ามรัก [ภาคิน x ลูกพีช] 2.Chained Love ล่ามรัก 2 [พิชญ์ x มัดหวาย] โดยตัวละครจะมีความเกี่ยวข้องกันคือ 'พิชญ์' และ 'ลูกพีช' เป็นพี่น้องกันค่ะ

In a world where the gods of legend have become actual fact, a few misnomers from another planet seek to simply live their lives in peace. If you could choose one word from the dictionary, one that simply defines you to the core of your soul, what would you say your definition is?

Kehidupan yang bergelimangan harta, Keluarga yang hangat, Pertemanan yang menyenangkan, Pernikahan yang menjadi impian setiap orang, benar-benar seperti hidup di negeri dongeng. Namun bagaimana jika itu semua adalah hal yang dapat membuatmu mengalami kesedihan berkepanjangan? Kisah ini benar-benar dimulai dengan awal yang manis, lebih dari rasa manis itu sendiri, sampai-sampai membuatnya terasa seperti pemanis buatan. Kalian tahu pemanis buatan kan?, itu dapat terasa sangat manis. Tapi dampak yang dirasakan tak menjamin rasa manis itu sendiri.

ปาลินทร์ธิดา พบว่าตัวเองเสียเวลาไปกับชีวิตแต่งงานไร้รักถึงแปดปี กับผู้ชายที่ไม่เคยเหลียวแลเธอสักครั้ง เธอติดอยู่ในเกมที่โอกาสแพ้มีหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ติดอยู่กับรักข้างเดียวที่มีต่อเขา... ทินกร เพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองของครอบครัว ลูกสาวที่ไม่สำคัญอย่างเธอถูกเลือกให้เป็น ‘ลูกแกะบูชายัญ’ แต่งงานเข้าไปผูกสัมพันธ์กับทินกร ชายผู้มีคนรักอยู่แล้ว ชีวิตแต่งงานของเธอจึงเต็มไปด้วยความขื่นขมอมทุกข์ จวบจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต ทว่าเธอกลับได้รับโอกาสครั้งใหม่ โอกาสที่จะได้แก้ไขชีวิตของตนเองอีกครั้ง...