"สวัสดีครับน้องบัว พี่เข้มนะครับ พอดีพี่รู้จากยัยภัสว่า รถบริษัทฯ มีปัญหายังไม่เรียบร้อยพี่เลยแวะมารับ ทางผ่านไปฟาร์มพี่พอดีครับ พี่รอข้างล่างนะครับ" ชายหนุ่มบอกสโรชา หลังจากที่เขารู้จากน้องสาวเขาว่า สโรชาจะไปที่ทำงานเอง เพราะว่ารถของบริษัทฯ ยังซ่อมไม่เสร็จ เขาเลยรีบขอเบอร์โทรของสโรชา และอาสามารับหญิงสาวเอง"อ้าว.......เหรอคะ สักครู่นะคะ เดี๋ยวบัวลงไปค่ะ" เสียงนุ่มทุ้มนั้นคุ้นหูเธอย่ิ่งนัก วันนี้หญิงสาวสวมกางเกงสแลคสีน้ำเงิน เสื้อเชื้ตแขนยาวสีฟ้า ทับใน รวบผมด้วยยางมัดผมเส้นใหญ่ไว้ข้างหลังหลวมๆ สวมรองเท้าผ้าใบคู่เดิม สะพายเป้ แขวนกล่องแบบไว้ด้านหน้า ไม่ลืมที่จะหยิบขวดน้ำไปด้วยสองขวด เมื่อคืนพี่กานดาโทรมาบอกเธอหลังจากกลับจากทานข้าว ว่ารถยังไม่เสร็จ ให้เธอเรียกรถโรงแรมไปส่งได้เลย ค่าใช้จ่ายเบิกกับบริษัทภัสราโทรหาเธอก่อนนอน ถึงได้รู้ว่าเธอไม่มีรถไป บอกว่าจะส่งรถมารับ ไม่คิดว่าจะเป็นพี่ชายของภัสรามาเอง เอาเถอะเวลานี้ขอให้ได้ถึงหน้างานก่อน เธออยากทำงานให้เสร็จเร็ว ๆ"สวัสดีค่ะพี่เข้ม" หญิงสาวยกมือไหว้ชายหนุ่ม "บัวคิดว่าพี่ภัสราจะส่งคนรถมารับ ไม่คิดว่าพี่เข้มจะมาเอง""พี่ว่างทั้งวันครับ พาน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก "ยายภัส เสร็จหรือยัง พี่เข้าไปได้ไหม""เสร็จแล้วค่ะ เชิญคะพี่เข้ม โห......ทำไมหล่อจัง นี่ภัสราไม่เคยเห็นพี่เข้มแต่งตัวหล่อแบบนี้มานานมากกกก""นี่เราต้องเปิดอกคุยกันแล้วนะคะพี่เข้ม อึดอัดอะไรบ้างไหมคะ อยากถามอะไรภัสเป็นพิเศษไหม เกี่ยวกับน้องบัว ไม่ต้องเขินนะคะพี่เข้ม ถามมาเลยค่ะภัสเข้าใจ ภัสว่าต้องรีบนะคะ น้องบัวไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไป เป็นคนที่สามารถจัดการความรู้สึกและอารมณ์ของตัวเองได้ดี โดยที่ให้มันอยู่ตรงกลาง ไม่มากไม่น้อย อารมณ์แบบนี้น่ากลัวเหมือนกัน เพราะเขาสามารถที่จะอยู่คนเดียว ทำงานคนเดียว และมีความสุข โดยไม่ต้องพึ่งพาใครเลย โลกส่วนตัวสูงมาก ถึงแม้จะทำงานร่วมกับคนอื่นได้ แต่ถึงยังไงก็เลือกที่จะอยู่คนเดียว คนอย่างน้องบัวไม่จำเป็นต้องมีแฟนหรือสามีก็ได้ ฉะนั้น พี่เข้มต้องระวัง ภัสว่าไม่ง่ายที่น้องจะเปิดรับใครสักคน ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอายุขนาดนี้ยังไม่มีแฟน หรือพี่เข้มว่ายังไงคะ คิดเหมือนภัสไหม ขนาดภัสแนะนำพี่เข้มน้องยังไม่เรียกพี่เข้มเลย เรียกคุณอัครา พี่เข้มต้องบอกน้องถึงยอมเรียกน้องสนิทกับคนยากมาก""พูดยาวจัง พี่พอจะเข้าใจ แต่พี่ไม่สนใจหรอกนะ ถ้าพี่ชอบพี่ก็ไม่สน พี
"สวัสดีครับน้องบัว พี่เข้มนะครับ พอดีพี่รู้จากยัยภัสว่า รถบริษัทฯ มีปัญหายังไม่เรียบร้อยพี่เลยแวะมารับ ทางผ่านไปฟาร์มพี่พอดีครับ พี่รอข้างล่างนะครับ" ชายหนุ่มบอกสโรชา หลังจากที่เขารู้จากน้องสาวเขาว่า สโรชาจะไปที่ทำงานเอง เพราะว่ารถของบริษัทฯ ยังซ่อมไม่เสร็จ เขาเลยรีบขอเบอร์โทรของสโรชา และอาสามารับหญิงสาวเอง"อ้าว.......เหรอคะ สักครู่นะคะ เดี๋ยวบัวลงไปค่ะ" เสียงนุ่มทุ้มนั้นคุ้นหูเธอย่ิ่งนัก วันนี้หญิงสาวสวมกางเกงสแลคสีน้ำเงิน เสื้อเชื้ตแขนยาวสีฟ้า ทับใน รวบผมด้วยยางมัดผมเส้นใหญ่ไว้ข้างหลังหลวมๆ สวมรองเท้าผ้าใบคู่เดิม สะพายเป้ แขวนกล่องแบบไว้ด้านหน้า ไม่ลืมที่จะหยิบขวดน้ำไปด้วยสองขวด เมื่อคืนพี่กานดาโทรมาบอกเธอหลังจากกลับจากทานข้าว ว่ารถยังไม่เสร็จ ให้เธอเรียกรถโรงแรมไปส่งได้เลย ค่าใช้จ่ายเบิกกับบริษัทภัสราโทรหาเธอก่อนนอน ถึงได้รู้ว่าเธอไม่มีรถไป บอกว่าจะส่งรถมารับ ไม่คิดว่าจะเป็นพี่ชายของภัสรามาเอง เอาเถอะเวลานี้ขอให้ได้ถึงหน้างานก่อน เธออยากทำงานให้เสร็จเร็ว ๆ"สวัสดีค่ะพี่เข้ม" หญิงสาวยกมือไหว้ชายหนุ่ม "บัวคิดว่าพี่ภัสราจะส่งคนรถมารับ ไม่คิดว่าพี่เข้มจะมาเอง""พี่ว่างทั้งวันครับ พาน
เผลอแป๊ปเดียว สโรชาอยู่ภูเก็ตเกือบ 20 วันแล้ว งานของเธอคืบหน้าไปมาก โชคดีที่บริษัทให้รถมาใช้ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด วันสองวันนี้เธอคิดว่าจะกลับบ้าน โชคดีที่พี่สิทธิ์ ส่งทีมงานที่ไว้ใจได้มาช่วยเธอน้องๆ กระตือรือล้นกับงานมาก ตั้งใจ ทำให้งานออกมาดี เธอคิดว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ใจเธออยากกลับเสียวันพรุ่งนี้เลย สโรชาวีดีโอคอลคุยกับพ่อ แม่ เกือบทุกวัน ทำงานไม่มีวันหยุด นี่แหละนิสัยเธอ ตั้งใจอยากให้งานออกมาดีสมกับที่ลูกค้าไว้ใจ อัครา และภัสราดีกับเธอมาก เธอเองก็รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูก"สาวๆ วันนี้ว่างกันไหม ไปทานข้าวเย็นกัน" อัคราถามสองสาว ตั้งแต่สโรชามาพักที่บ้านเขา ก็แทบจะไม่มีเวลาคุยกันเลย เธอทำงานหนัก เขาเห็นเธอหอบงานกลับมาทำที่บ้านทุกวัน ห้าทุ่มเที่ยงคืนบางทีเขาตื่นมาตีสองยังเห็นไฟในห้องของเธอเปิดอยู่ สโรชาทำงานจริงๆ ไม่ออกนอกลู่นอกทางเลย ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะชอบมาก มีความสุขกับงานที่ทำ ถึงยังไงเขาก็พอใจ อย่างน้อยก็อยู่บ้านหลังเดียวกัน เขาเข้าใจว่า เธอกำลังเร่งงานเลยไม่อยากกวน ปล่อยให้ทำงานไปก่อน คอยแอบมองอยู่ห่างๆ เขาจ้องที่จะชวนหญิงสาว ทานข้าวมาหลายวันแล้วแต่ไม่มีโอกาสสักทีเห
"น้องบัว.........ตายแล้วสวยมาก เมื่อคืนตอนลองชุดก็ว่าสวยแล้วนะคะ วันนี้สวยกว่าเมื่อคืนมากเลย พอใส่ชุดนี้เหมือนคนทางนี้เลยนะคะ ไม่บอกก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นสาวเหนือ" ภัสราชมหญิงสาว หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเธอเดินออกมาที่ห้องรับแขก เห็นสโรชาใส่ชุดที่ไปเลือกซื้อกันเมื่อวาน ทั้งคู่ไม่ได้ซักเลยทางร้านบอกว่าเก็บไว้อย่างดีสะอาดมาก"พี่ภัสก็สวยมากเหมือนกันค่ะ สวยเหมือนกันเลย" สโรชาชมกลับบ้างสองสาวต่างยิ้มให้กัน เปลี่ยนกันชื่นชมชุดสวยที่ซื้อมาเมื่อวาน ว่าไปแล้วภัสราถึงจะเป็นคนใต้ แต่ผิวก็ขาวมาก ๆ อาจเป็นเพราะว่า ญาติทางพ่อของเธอ เป็นคนจีนมาจากเมืองจีน จึงผิวขาว"สวยทั้งคู่เลยครับ ยายภัสพี่เห็นบ่อยแล้วใส่ยังไงก็สวย แต่น้องบัวนี่แปลกตามาก อาจเป็นเพราะว่าไม่เคยเห็นใส่ แต่ถึงยังไงก็สวยมากๆ ครับ สวยทั้งคู่ป่ะไปกันเถอะครับ ออกสายเดี๋ยวแดดร้อน สาวๆ อย่างลืมหยิบร่มไปด้วยนะ ""วัดนี้เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองนะคะน้องบัว ใครไปใครมาต้องมากราบไหว้ขอพร และศักดิ์สิทธิ์มาก ใครมาภูเก็ตแล้วไม่ได้มากราบ ถือว่ามาไม่ถึง ส่วนมากคนที่มากราบขอพรก็ได้สมดังใจเกือบทุกคนไปค่ะ" ภัสรากระซิบบอกสโรชา"พระธาตุองค์นี้ชาวบ้านที่นี่นับถ
"เดินทางปลอดภัยนะคะ พี่เข้ม น้องบัว ไม่ต่องห่วงทางนี้ เดี๋ยวภัสตามไปค่ะ ขอจัดการเรื่องเอกสารสักหน่อย แล้วเจอกันที่บ้านน้องบัวนะคะ"ภัสราก็ตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ พี่ชายเธอก็จะเดินทางพร้อมสโรชา เขาให้เธอจองตั๋วให้ บอกว่ามีงานด่วนต้องไปเซ็นเอกสารเรื่องที่ดินที่เชียงราย พี่ชายเธอไปซื้อที่ไว้แถวนั้นตั้งแต่เมื่อไรกัน และต้องขึ้นไปด่วนด้วย แต่เธอขอเคลียร์งานก่อนแล้วจะตามขึ้นไปบังเอิญอะไรอย่างนี้ ช่างเถอะเธอขี้เกียจคิด ต้องรีบเคลียร์งานแล้วตามเขาไป"บัวลานะคะพี่ภัสรา" หญิงสาวยกมือไหว้ภัสรา สองสาวสวมกอดกัน คิดแล้วก็ใจหายเหมือนกัน อยู่ด้วยกันเกือบเดือน สโรชาเป็นลูกคนโต มีแต่น้องชาย พอมาสนิทกับภัสรา ทำให้เธอรู้สึกผูกพันธ์กับหญิงสาวมาก นับถือภัสราเหมือนพี่สาว"ไปกันเถอะครับน้องบัว ส่งกระเป๋ามาพี่ถือให้" อัครารับกระเป๋าเดินทางของหญิงสาวมาถือไว้ทั้งสองใบ ชายหนุ่มและหญิงสาวเดินทางเข้ากรุงเทพฯ พร้อมกัน สโรชาไม่ได้แปลกใจอะไรเพราะเธอมัวแต่คิดถึงเรื่องที่กริชบุกไปหาเธอที่บ้าน หญิงสาวมีท่าทีเงียบขรึมตลอดการเดินทาง"น้องบัวพักผ่อนได้เลยนะครับ หลับไปเลยก็ได้ เดี๋ยวใกล้ถึงพี่ปลุกเอง" อัคราดูแลหญิงสาวเป็นอย่าง
"ลุงบุญๆๆๆ ทางนี้ครับ" องอาจเรียกลุงบุญเสียงดังมาก นานแล้วที่เขาไม่ได้เจอลุงบุญ เทอมที่ผ่านมาทั้งเทอมเขาไม่ได้กลับบ้านเลย "สวัสดีครับลุงบุญขอบุตรขอกอดที คิดถึงจังเลยครับ" เด็กหนุ่มกระโดดกอดชายสูงวัย พร้อมหอมแก้มอีกฟอดใหญ่"โอ้ย...คุณบุตร ลุงไม่มีแรงเหมือนแต่ก่อนแล้วนะครับ คุณบุตรตัวโตขนาดนี้ ลุงอุ้มไม่ไหวแล้ว" ชายสูงวัยร้องเสียงดัง แต่ก็หัวเราะชอบใจ หลังจากที่บุตรโผเข้าหา ทำให้ทั้งอัคราและสโรชา หัวเราะออกมากพร้อมกัน"สวัสดีค่ะลุงบุญ สบายดีนะคะ พี่เข้มคะนี่ลุงบุญค่ะ ลุงบุญเป็นญาติผู้ใหญ่ของบัว ช่วยพ่อดูแลไร่ และหลายๆ อย่างของที่บ้านค่ะ ลุงบุญคือฮีโร่ของบัวและบุตร สอนบัวกับบุตรขี่ม้า ขับรถไถ รถสิบล้อ และอีกหลายอย่าง""ลุงบุญคะ นี่คุณอัครา หรือพี่เข้ม เอ่อ..."หญิงสาวหยุดคิดนิดหนึ่งอยู่ๆ ก็พูดไม่ออกจะแนะนำเขาว่าเป็นอะไรกับเธอดี "เป็นพี่ชายของเพื่อนบัวค่ะ" หญิงสาวหันไปยิ้มกับอัคราหลังจากแนะนำเสร็จ ประมาณว่า บัวแนะนำสถานะถูกไหมคะ ทำให้เขายิ้ม กับท่าทางของเธอ"สวัสดีครับลุงบุญยินดีที่ได้รู้จักครับ" ชายหนุ่มยกมือไหว้ชายสูงอายุเขารู้สึกถูกชะตากับชายสูงวัยคนนี้มาก"สวัสดีครับคุณอัครา ยินดีต้อนร
รถตู้เลี้ยวเข้าเขตรั้วบ้าน อัครเกียรติไพบูลย์ ที่ร่มรื่น เต็มไปด้วยต้นจามจุรีสูงใหญ่ ยืนเรียงรายระหว่างสองข้างทาง พ่อกับแม่ชอบต้นนี้มาก ใบของต้นจามจุรีสามารถทำปุ๋ยและขายได้ พ่อให้คนงานมากวาดบ่อยๆ เอาไปทำปุ๋ยใส่ต้นไม้ บางทีนายอาทิตย์ก็ให้คนงานมากวาดแล้วเอาไปขาย พร้อมยกเงินที่ขายได้ให้ทุกคนที่มากวาด ใบจามจุรี"สวัสดีครับพ่อ แม่ โอ้ย....บุตรคิดถึงพ่อกับแม่จังเลยครับ มาคราวนี้บุตรจะกิน และจะนอนให้ฉ่ำปอดเลย" เด็กหนุ่มโผกอดนาย อาทิตย์ และนางจันทราผู้เป็นบิดาและมารดา"ตาบุตรเบาๆ ลูกแม่เขาจะล้ม" นายอาทิตย์ บอกบุตรชาย เมื่อเห็นลูกชายโผเข้าหานางจันทรา"คร๊าบบบ พ่อ แหม พ่อนี่รักแม่ไม่เหือดหายเลยนะครับกี่ปีๆ ก็เหมือนเดิม""สวัสดีค่ะพ่อ แม่" สโรชายกมือไหว้บิดาและมารดา "พ่อคะ นี่คุณอัคราเป็นพี่ชายของพี่ภัสรา แม่จำได้ไหมคะ พี่ภัสราที่บัวเคยเล่าให้ฟัง บัวมาบ้านคราวที่แล้ว พี่ภัสรารถเสียอยู่หน้ารีสอร์ท และที่บัวทำงานที่ภูเก็ต ก็ไปพักที่บ้านพี่ภัสราค่ะ""จำได้ๆ ยินดีต้อนรับนะครับคุณอัครา คุณภัสรา มาๆ ครับ มานั่งพักก่อน ทำตัวตามสบายเลยนะครับ แม่เขาจัดห้องให้ทุกคนแล้วจะได้มีความเป็นส่วนตัว คนละห้องเลย ส่
เสียงสโรชายังสวดมนต์อยู่เลย แม่คุณจะสวดกี่บทกันนี่ ชั่วโมงกว่าที่เขานั่งทำงานอยู่ที่ห้องรับแขก จนเขาไปอาบน้ำที่ห้องตัวเองเสร็จแล้ว ก็ยังไม่เห็นเธอออกมา เขาเดินไปดูสโรชาที่ห้องของเธอ หญิงสาวใส่เสื้อยืดสีขาว กางเกงนอน นั่งพนมมือสวดมนต์อยู่บนเตียง มีหนังสือสวดมนต์วางอยู่บนหมอนสีขาว เขานั่งลงที่เก้าอี้ใกล้โต๊ะเขียนแบบของหญิงสาว คนสวดมนต์ไม่ทันได้สังเกตุว่าเขาเข้ามาในห้อง คงตั้งใจสวดมาก ไม่ถึงห้านาทีสโรชาก็สวดมนต์เสร็จ เธอก้มกราบที่หมอน"อ้าว...พี่เข้มมาตั้งแต่เมื่อไรคะ บัวไม่ได้ยินเสียงเลย" หญิงสาวลงจากเตียงเงยหน้ามาเจอเขา เอาหนังสือสวดมนต์ไปไว้บนโต๊ะเครื่องแป้ง "บัวขอไปกรวดน้ำก่อนนะคะ""หอมจัง".เขาพูดขึ้นเบาๆ เมื่อหญิงสาวเดินผ่านหน้าไป เขามองตามหลังสโรชาไปจนลับตา อย่าบอกนะว่าต่อไปต้องนั่งสมาธิอีก เขาพึมพำคนเดียวไม่นานสโรชาก็เดินกลับมาพร้อมขวดน้ำเปล่า "พี่เข้มยังไม่ไปนอนเหรอคะ มีอะไรไหมคะ เธอถามเขา" เพราะเห็นว่าเกือบสามทุ่มแล้วเขายังไม่กลับห้องของตัวเอง"ทำไมถามพี่ว่าไม่ไปนอน หมายความว่ายังไงครับน้องบัว "ชายหนุ่มเดินไปนั่งที่เตียง"น้องบัวยังไม่นอน พี่ก็ยังไม่นอนครับ แล้วน้องบัวจะนั่งสมา
ระหว่างที่ทั้งสองกลับบ้าน หญิงสาวชวนเขาคุยตลอดเวลา ทำให้เขาพอใจมาก"ภัสราไม่อยู่บ้าน บางทีก็คิดถึงนะครับเคยทำงาน เคยอยู่ด้วยกันทุกวัน ป่านนี้คงเที่ยวอย่างมีความสุข พี่สบายใจที่ภัสราเจอพี่ชาติชาย หมดห่วงไป นึกว่ายายภัสจะไม่มีโอกาสแต่งงานแล้ว" เขาพูดและยิ้มอย่างมีความสุขไบัวรับรองเลยค่ะ ถ้าพี่ภัสราได้แต่งงานกับอาชาติ พี่ภัสราจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเลย""พี่ก็มั่นใจอย่างนั้นครับ มั่นใจตั้งแต่ได้พบพี่ชาติชายครั้งแรกเลย" เขาพูดและยิ้มให้เธอทั้งสองกลับถึงบ้านเกือบบ่ายสามโมง อัคราขนของเข้าบ้าน สโรชาสาระวนจัดของเข้าตู้เย็นมีแต่ของโปรดเธอทั้งนั้น เธอเลือกขนมฝรั่งมาไว้ให้เขาทานกับกาแฟตอนเช้า ส่วนขนมไทยเธอซื้อมาไม่มากนักเพราะส่วนมากเป็นของสด พวกที่เป็นกะทิ พออุ่นแล้วก็จะไม่ค่อยอร่อย"น้องบัวครับ พวกเสื้อผ้านี่ให้พี่ไว้ที่ไหนครับ" อัคราหอบถุงเสื้อผ้าเข้ามาหาหญิงสาว"วางที่ห้องรับแขกก็ได้ค่ะ เดี๋ยวบัวจัดการเอง" เธอเดินมาหาเขาพร้อมแก้วน้ำ ให้อัครา"น้ำค่ะพี่เข้ม" เธอยื่นแก้วน้ำให้เขา แล้วนั่งลงกับพื้นรื้อถุงผ้าที่เขามาวางไว้ บนโต๊ะออกมาสำรวจ ตัดป้ายราคาออก แยกสี ผ้าพวกนี้ต้องซักมือ สโรช
เสียงผู้หญิงเรียกชื่อเขาดังมาแต่ไกล"อัคราขา ตายแล้ว....นี่เพียงใจโชคดีมากเลยนะคะ ทำไมคุณใจดำกับเพียงใจจังเลย ตั้งแต่วันนั้นที่พบกัน คุณก็ไม่รับสาย ไม่โทรกลับ ไม่ติดต่อเพียงใจเลย รู้ไหมคะว่าเพียงใจคิดถึงคุณสุดหัวใจ คิดถึงมากขนาดไหน กินไม่ได้นอนไม่หลับเลยค่ะ"สโรชานั่งตรงข้ามกับเขา เลยได้ยินแต่เสียงผู้หญิงเรียกชื่อเขามาแต่ไกล เสียงนั้นแสดงอาการดีใจนักหนา แสดงออกเลยว่าคิดถึงเขามากอย่างที่ปากพร่ำบอก ผู้หญิงเจ้าของเสียงเข้ามานั่งเบียดอัคราต่อหน้าเธอ ร่างอวบอั๋นนั้นใส่ชุดลายเสือสีเหลืองดำ คอเว้าลงมาถึงเนินนม แต่งหน้าเข้ม เกล้าผมมวย ใส่แหวนเพชรวงใหญ่ นาฬิกาข้อมือยี่ห้อดัง ที่คล้องแขนมานั่นกระเป๋าแบรนด์เนมชื่อดัง ท่าทางยั่วยวนเสียเหลือเกิน เธอนั่งเบียดชายหนุ่ม ถ้าไม่มีโต๊ะอาหารขวางไว้ คงจะขึ้นไปนั่งบนตักเขาแน่ๆ เธอวางหน้าสวยเซ็กซี่นั้นบนไหล่ของอัครา ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนั้นจะมองไม่เห็นเธอเลย สองมือนั้นโอบกอดตัวชายหนุ่มเอาไว้แน่น คนโดนกอดก็เอนตัวหนีพัลวันเธอสงสารคนตรงหน้า ดูเขาทำหน้าไม่ถูกเลย เขาพยามยามผลักร่างอวบเซ็กซี่นั้นออกจากตัว แต่ก็ไม่เป็นผล ดีที่เขาและเธอเลือกมุม เป็นส่วนตัว ถ้าไม่สั
เช้านี้บรรยากาศดีมากฝนเริ่มซา อัคราตื่นนานแล้ว แต่คนที่นอนหนุนแขนเขามาทั้งคืนยังไม่ตื่น เขาอยากให้เธอได้พักนานๆ ชายหนุ่มรู้สึกดีขึ้นมากน่าจะเกือบปกติแล้ว รอให้คนในอ้อมกอดตื่นก่อน วันนี้เขาคิดว่าจะพาหญิงสาวออกไปทานข้าวข้างนอกดีกว่า ไม่อยากให้เธอเหนื่อย เพราะว่าเธอทำอาหารให้เขาทานมาหลายเวลาแล้ว อยากตอบแทนเธอบ้างร่างบางขยับตัว หญิงสาวขยี้ตา เธอรู้ตัวเองว่าเป็นคนหลับง่าย หลับลึก หลับนาน เธอระวังตัวเสมอ พยายามไม่นอนในที่ๆ ไม่ปลอดภัย แต่นี่เธอกำลังนอนหนุนแขนใหญ่แข็งแรงของอัครา หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ ขยี้ตามองเขาอีกครั้ง นี่เธอนอนหนุนแขนเขาตั้งแต่เมื่อไร เจ้าของแขนแข็งแรงนั้น นอนยิ้มมองเธอตาเป็นประกาย สโรชาตกใจนิดหน่อย ที่ตัวเองมานอนบนแขนของเขา แต่ห่วงเขามากกว่า " พี่เข้มนี่ให้บัวนอนหนุนแขนตั้งแต่เมื่อไรคะ เป็นเหน็บแล้วไหมนี่ มาค่ะบัวนวดให้"หญิงสาวรีบลุกขึ้นนั่ง จับแขนแข็งแรงนั้นมาวางที่ตักตัวเอง ยื่นมือไปแตะที่หน้าผากเขา แก้ม คอ ของชายหนุ่ม ตัวไม่ร้อนแล้วนี่คะพี่เข้ม " รู้สึกยังไงบ้างคะ"ถามอาการเขาพราง มือก็นวดแขนเขาไปด้วย คนที่เพิ่งหายป่วยนอนยิ้ม"ดีขึ้นแล้วครับน้องบัว หายชาแล้ว พี่แข็งแร
เขาและสโรชานอนตั้งแต่บ่ายสอง ชายหนุ่มตื่นตอน หนึ่งทุ่มกว่าๆ สโรชายังไม่ตื่น หญิงสาวเปลี่ยนท่านอนหันหลังให้เขา เขาเลยเอาหมอนข้างมาวางไว้ตรงกลาง เผื่อว่าเธอตื่นขึ้นมาจะได้ไม่ตกใจที่อยู่ๆ ก็มานอนอยู่บนเตียงกับเขา ชายหนุ่มรู้สึกมึนหัว และเหนื่อย รู้สึกว่ายังมีไข้นิดหน่อย เขากลัวสโรชาจะติดไข้จากเขา เมื่อคืนใกล้ชิดหญิงสาวมากสโรชาขยับตัวเธอค่อยๆ ลืมตารู้สึกว่าตัวเองไม่ได้นอนที่พื้นข้างล่าง เสียงฝนยังตกอยู่เลย ไฟหัวเตียงเปิดอยู่ มองผ่านหน้าต่างออกไปข้างนอกมืดมาก เธอค่อยๆ พลิกตัวหันกลับมาเจอหมอนข้าง และอัครานอนอยู่อีกฝั่ง หญิงสาวกระพริบตา เห็นเขายังนอนห่มผ้าหลับตาอยู่ หญิงสาวรีบผุดลุกขึ้นนั่ง เอาหมอนข้างออก และขยับมาใกล้เขาใช้หลังมือแตะที่หน้าผากเขาเบาๆ ที่แก้ม คอและแขน ตัวรุม ๆ แล้วทำหน้าตกใจ เธอโน้มตัวข้ามไปหยิบโทรศัพท์ตัวเองที่วางบนโต๊ะข้างเตียง ทำให้หน้าอกนุ่มนั่นส้มผัสบริเวณหน้าอกชายหนุ่ม ดูโทรศัพท์หญิงสาวก็เบิกตาโต ยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเอง อีกแล้ว เธอไม่ตื่นอีกแล้วเธอรีบจัดผ้าห่มคลุมตัวให้เขา หญิงสาวเดินออกไป ข้างนอกเขาเดาว่าคงไปที่ครัว ไม่นานก็กลับมาพร้อมถาดอาหาร เธอวางไว้ที่โต๊ะ หัวเ
สโรชาตื่นแต่เช้าลงมาทำข้าวต้มเครื่องสำหรับเช้านี้ สองโมงกว่าแล้วอัครายังไม่ออกมาจากห้องนอนของเขา หญิงสาวเดินไปเคาะประตูห้องนอนของเขา พี่เข้มตื่นหรือยังคะ ทานอาหารเช้าได้แล้วค่ะ เงียบ....เป็นอะไรหรือเปล่านะ เขาไม่ได้ล็อคห้อง หญิงสาวมองไปที่เตียงกว้าง ร่างสูงใหญ่นั้นยังนอนห่มผ้าผืนหนาอยู่บนเตียง"พี่เข้มคะเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมยังไม่ตื่น" เธอเข้าไปนั่งที่ข้างเตียง จับแขนเขา "อุ้ย...ทำไมตัวร้อนจั"ง หญิงสาวใช้หลังมืออังที่หน้าผากของเขา โห...ตัวร้อนจี๋เลย สโรชาดึงผ้าห่มมาไว้ที่ใต้อกเขาเพื่อระบายความร้อน และรีบไปเปิดตู้เสื้อผ้าเขาเพื่อหาผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก ชุบน้ำสะอาดแล้วนำมาเช็ดหน้า เช็ดตัวให้เขาเพื่อไล่ความร้อนอัคราสลึมสลือ รู้ว่าสโรชาเช็ดตัวให้ เมื่อคืนเขานอนไม่หลับ รู้สึกปวดหัวตั้งแต่นั่งเป่าผมให้สโรชา เริ่มรู้สึกว่ามีไข้ตอนตีสอง จะโทรหาเธอก็เกรงใจ เลยหายาแก้ปวดมาทานเอง และหลับไปด้วยฤทธิ์ยา มารู้สึกตัวตอนที่สโรชาเคาะประตูห้องแต่เขาลุกไม่ไหว"เมื่อวานโดนฝนแน่เลยค่ะ โดนพัดลมที่บัวเป่าผมบัวด้วยแน่ๆ พี่เข้มดื่มน้ำหน่อยนะคะ" ปากเขาแห้งมาก"เดี๋ยวบัวเช็ดตัวให้อีกท
"น้องบัวครับ วันนี้พี่พาไปเที่ยวที่ฟาร์มเลี้ยงหอยมุกนะครับ ยายภัสไม่อยู่ พี่ต้องเขาไปดูสักหน่อย ไปกับพี่นะครับ ออกนอกตัวเมืองไปไม่ไกลมากติดทะเลเลย วันนี้น้องบัวว่างทั้งวันเลยใช่ไหม" เขายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน"ได้เลยค่ะบัวว่างทั้งวัน" ช่วงนี้เธอมีความรู้สึกว่าอยากตามใจเขาวันนี้สโรชาใส่เดรสลินินสีน้ำทะเลยาวถึงตาตุ่มเหมือนเดิน แขนยาว คอเชิ้ต ปล่อยผม มีแว่นกันแดดสีขาวคาดไว้บนศรีษะ ใส่รองเท้าผ้าใบ สะพายกระเป๋าผ้าฝ้าย สำหรับใส่กระเป๋าตังค์ โทรศัพท์ เธอแต่งตัวธรรมดา แต่เขาชอบ และที่ชอบมากที่สุดคือ กลิ่นแป้งเด็กจากตัวหญิงสาว เขาไม่ค่อยชอบผู้หญิงใส่น้ำหอม กลิ่นอ่อนๆ ยังพอรับได้ ผู้หญิงบางคนใส่น้ำหอมกลิ่นแรงมาก ฉุนจนอยากจะเดินหนี"ที่ฟาร์มคนงานจะค่อนข้างเยอะ นะครับ อาจวุ่นวายสักหน่อย น้องบัวอยู่ใกล้ๆ พี่ไว้นะ""ได้เลยค่ะ ที่ฟาร์มพี่เข้มนี่ เลี้ยงหอยมุกที่เขาเอามาทำสร้อย ทำแหวน ทำต่างหูใช่ไหมคะพี่เข้ม" เธอหันมาถามเขา " พอดีบัวไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เลย""ใช่ครับข้างในจะมีห้องจิวเวลรี่เล็กๆ เป็นห้องแสดงตัวอย่างมุกที่ทำเป็นเครื่องประดับ เดี๋ยวพี่พาน้องบัวไปชมนะ
"บ้านหลังใหญ่โต อยู่กันสองคนเองเหรอครับคุณเข้ม" ชาติชายถามเมื่อลงจากรถของอัครา"มีพ่อบ้าน แม่บ้าน อีกสองคนครับ เวลาที่ผมกับยายภัสไม่อยู่ ก็มีพวกเขาคอยดูแลบ้านให้ อยู่กันมานานแล้วครับ ตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อกับแม่ ไว้ใจได้ครับ อยู่กันเหมือนญาติไปแล้ว""เดี๋ยวพี่ชาติพักฝั่งเดียวกับห้องผมนะครับห้องติดกัน ห้องยายภัสกับน้องบัวอยู่ทางโน้นจริงๆ เมื่อก่อนสาวๆ เขานอนด้วยกันครับหลังๆ น้องบัวนอนดึกต้องทำงานกลางคืน เกรงใจยัยภัส เลยนอนที่ห้องเขียนแบบเลยฮะ ""แล้วคราวก่อนหนูบัวไปทำงานยังไง "ชาติชายถามสโรชา"บริษัทให้รถกระบะมาไว้ใช้1คัน ค่ะอาชาติ แต่พอบัวมาคราวนี้ทีมนั้นต้องเอารถไปใช้ที่ตรัง บัวเลยยังไม่มีรถใช้""ไม่ต้องห่วงครับ ไซค์งานน้องบัวถึงก่อนฟาร์มผมไปด้วยกันได้ครับผมรับส่งเอง ผมเต็มใจและยินดีมากครับคุณชาติ "ได้ยินแบบนี้ก็โล่งใจครับ หนูบัวไม่ค่อยมีเพื่อนโลกส่วนตัวสูง เหมือนกันทั้งบ้าน ผมว่าแกปิดกั้นตัวเองเกินไป สมัยก่อนผมหาหลานเขยมานำเสนอให้หลายคน จนตอนนี้"เลิกแล้วครับให้เขาดูของเขาเอง ผู้หญิงบางคนอายุขนาดนี้มีลูก 2 คน 3 คนแล้ว ผมฝากหลานด้วยนะคุณเข้ม หน
"พี่อาทิตย์ พี่จันทราเป็นยังไงบ้างครับ อาทิตย์หน้าผมจะเดินทางกลับแล้วนะครับพี่ คุณภัสราจะตามไปอาทิตย์หน้าไปพร้อมกับพนักงาน วันนี้ผมมาที่ฟาร์มมุกของนายหัวอัครานะครับ สุดยอดเลยพี่ ยิ่งใหญ่มาก ไม่แปลกใจเลยที่เขา ไม่ต้องทำงานเขาก็ไม่เดือดร้อน ลูกสาวเราโชคดีแล้วครับพี่อาทิตย์ หายห่วง ชาติชายวีดีโอคอลไปหา นายอาทิตย์และนางจันทรา อ้าวหนูบัวมาภูเก็ตแล้วเหรอครับ ได้ครับพี่เดี๋ยวผมโทรหาหนูบัวเอง ครับๆ แค่นี้นะครับ""คุณภัสรา นี่คุณเข้มกับหนูบัวเขาลงมาภูเก็ตแล้วนะครับ เพิ่งมาถึงวันนี้เลยครับไ"อ้าวเหรือคะ ไม่เห็นพี่เข้มบอกเลย น้องบัวหายดีแล้วเหรอคะ งั้นภัสโทรหาพี่เข้มก่อนนะคะ มาไม่ยอมบอกเลย" ภัสราโทรหาพี่ชาย"ฮัลโหล...พี่เข้มอยู่ไหนคะนี่ อ้าวอยู่บ้านแล้วเหรอคะ ภัสอยู่ฟาร์มค่ะ วันนี้เข้ามาเซ็นเงินเดือนพนักงาน มีอะไรไหมคะพี่เข้ม เดี๋ยวเจอกันนะคะ ภัสกำลังกลับบ้านค่ะ"ภัสราคิดแล้วว่าต้องมีปัญหาแน่ๆ เธอจึงบอกกับชาติชายว่า "คุณชาติคะ เดี๋ยวภัสจะกลับบ้านค่ะ พี่เข้มรออยู่ที่บ้าน คุณชาติจะกลับโรงแรมหรือไปบ้านภัสไหมคะ""เออผมว่าผมกลับโรงแรมก่อนดีกว่าครับ คุณภัสจะได้คุยก