Home / โรแมนติก / เพลิงรักCEO / ตอนที่ 4 ชอบคนหล่อ แต่ไม่ใช่คนนี้

Share

ตอนที่ 4 ชอบคนหล่อ แต่ไม่ใช่คนนี้

last update Last Updated: 2025-02-25 22:49:14

 

รัญรวีถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อชายแปลกหน้าที่เธอเจอเป็นครั้งที่สองเดินออกจากวอร์ดผู้ป่วยไปแล้ว หญิงสาวแอบยิ้มกับตัวเองเพราะยังไงเย็นนี้เขาก็มาไม่เจอเธอแน่ๆ และอีกสองวันจากนี้ก็จะเป็นวันหยุดของเธอ

หญิงสาวภาวนาว่าเขาจะลืมเรื่องทานอาหารเย็นและเลิกตามตื๊อเพราะถ้าเขายังคงตามที่อยู่แบบนี้เธอก็ต้องยอมไปทานอาหารเย็นกับเขาเนื่องจากตนเองเป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น

“เนยใจลอยไปถึงไหน จุ๋มเรียกตั้งหลายครั้งแล้วนะ”

“จุ๋มกลับมาก็มาตั้งแต่ตอนไหน”

“มาตั้งนานแล้วนะ”

“ข้าวล่ะ” เธอมองในมือเพื่อนที่ว่างเปล่าทั้งที่บอกว่าจะลงไปเอา

“เทใส่จานแล้วเรียบร้อยแล้ว รีบไปกินกันเถอะ”

“ไปสิ”

“เป็นอะไรหรือเปล่าหรือคิดเรื่องไปรับงานที่โรงพยาบาลเอกชน”

“เมื่อกี้ผู้ชายคนนั้นเขามาที่นี่”

“เขาตามเนยมาเหรอ แสดงว่าเขารู้เรื่องของเนยจริงๆ ต้องมีใครสักคนบอกแน่ ต้องถามให้รู้แล้วว่าใครเป็นคนบอก”

“บางทีอาจจะไม่มีคนบอกก็ได้”

“แล้วเขาจะรู้ได้ยังไงกันล่ะ”

“ก็เขาบอกว่าเขามาเยี่ยมญาติเตียงที่ 18”

“คุณลุงที่มาจากเรือนจำน่ะเหรอเขาเป็นลูกชายของคุณลุงหรือเปล่า”

“ไม่น่าจะใช่นะ เขาไม่ได้เรียกพ่อแล้วคุณทนายก็บอกเนยว่าลูกชายเขาไม่ว่างมาเยี่ยม”

“หรือเขาอาจจะเปลี่ยนใจมาเยี่ยมพ่อเองก็ได้”

“เนยก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ไม่เป็นไรหรอกถ้าเขามาอีกก็คงไม่เจอเนยแล้ววันนี้เนยเวรเช้าแล้วก็หยุดต่ออีกสองวันถึงตอนนั้นคุณลุงเตียง 18 ก็น่าจะกลับบ้านแล้ว”

“ถ้าเขาถามถึงเนยล่ะ จะให้จุ๋มบอกไปว่ายังไง”

“เขาคงไม่ถามหรอกมั้ง แต่ถ้าถามจุ๋มก็บอกว่าเนยหยุดยาวห้าวัน”

“ไม่อยากเจอเขาเหรอ”

“ใครอยากจะเจอ”

“เนยชอบคนหล่อๆ ที่ไม่อยากเจอเพราะกลัวจะหวั่นไหวใช่ไหมล่ะ”

“ยอมรับว่าชอบคนหล่อนะ แต่เรื่องจะหวั่นไหวไหมก็ยากอยู่ เนยชอบคนที่สุขุมดูอบอุ่นเป็นผู้ใหญ่ แต่ท่าทางเขาขี้เล่นไปหน่อย”

“เมื่อกี้จุ๋มก็เจอคนหล่อมากๆ เหมือนกันนะ”

“ตัวสูงๆ ใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำตาลกางเกงสีดำใช่ไหม”

“ทำไมรู้หรือเขาคือคนที่เนยพูดถึง”

“น่าจะใช่คนเดียวกันนั่นแหละ”

“เขาหล่อมากๆ แต่งตัวก็ดูดีถ้าเขามาจีบก็รับไว้พิจารณาไว้หน่อยก็ดีนะ”

“เขาก็แค่อยากเอาชนะ ไม่ได้คิดจะจีบหรอก”

“มันก็ไม่แน่นะคืนนั้นเนยแต่งตัวเซ็กซี่มากด้วยสิ”

“แต่มันต่างจากตอนนี้มากนะ ถ้าเขาชอบหรือคิดจะจีบเพราะเห็นเราแต่งตัวแบบนั้นเขาก็คิดผิดแล้ว” โดยปกติแล้วรัญรวีจะเป็นคนแต่งตัวเรียบร้อยมากๆ ยกเว้นก็แต่ตอนไปเที่ยวสถานบันเทิงเพราะคิดว่านานๆ ครั้งได้ออกไปคลายเครียดก็อยากสนุกเต็มที่

“การแต่งตัวมันก็แค่ส่วนหนึ่งแต่หน้าตาเนยสวยหวานใครๆ ก็ชอบทั้งนั้นขนาดจุ๋มเป็นผู้หญิงยังชอบมองเลย”

“พูดอย่างกับตัวเองไม่สวย” รัญรวีมองหน้าเพื่อนแล้วก็พากันหัวเราะเพราะจริญญาก็เป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่งแต่ติดที่เวลามาทำงานทั้งสองคนไม่แต่งหน้าจัดเหมือนเวลาไปเที่ยว

ช่วงบ่ายมีผู้ป่วยรับใหม่เพิ่มมาอีกหนึ่งคนและอาการยังไม่คงที่เท่าไหร่ รัญรวีเลยยุ่งกว่าเธอจะจัดการทุกอย่างเสร็จก็ถึงเวลาลงเวรพอดี

“ไปก่อนนะจุ๋ม เจอกันวันอังคารนะ”

“วันพุธต่างหากล่ะ วันอังคารจุ๋มหยุด”

“หยุดวันเดียวเหรอ”

“จริงๆ ก็หยุดสองวันแหละแต่ซื้อเวรน้องแขไว้”

“ขยันจริงๆ แบบนี้ทริปญี่ปุ่นคงใกล้แล้วใช่ไหม”

“ใกล้แล้วเนยไม่อยากไปด้วยจริงๆ เหรอ”

“ถ้ารอไปพร้อมกันเนยคงอีกนาน บางทีอาจจะลองคิดเรื่องไปรับงานพาร์ทไทม์ที่โรงพยาบาลเองชนอีกรอบเผื่อจะเก็บตังไปเที่ยวได้เร็วขึ้น”

“ถ้าจะไปจริงๆ บอกนะ จะได้ไปด้วยกัน”

“ก็ต้องบอกอยู่แล้วใครจะกล้าไปคนเดียวล่ะ”

“ไปจริงล่ะนะ ขอให้เวรบ่ายไม่ยุ่ง”

“สมพรปากเถอะอยากเวรสบายกับเขาบ้าง”

รัญรวีเดินกลับมายังหอพักที่อยู่ด้านหลังของโรงพยาบาล หญิงสาวอาศัยอยู่ที่นี่ตั้งแต่เรียนจบ ถึงตอนนี้ก็เป็นเวลา 4 ปีแล้ว มีเพื่อนหลายคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ตั้งแต่เรียนจบเช่นเดียวกับเธอและก็มีบางคนที่ย้ายออกไปหาที่พักใหม่หรือบางคนก็ย้ายออกไปอยู่กับแฟนหรือครอบครัว ส่วนตัวของเธอนั้นกำลังเก็บเงินสักก้อนเพื่อหาที่อยู่ใหม่เธออยากซื้อคอนโดมิเนียมห้องเล็กๆ ไว้เป็นที่พักเพราะไม่รู้ว่าอนาคตจะได้อยู่ที่หอพักแห่งนี้ไปตลอดหรือเปล่า

หญิงสาวเคยอยู่บ้านเช่ากับมารดาและคุณยายแค่พอท่านจากไปรัญรวีก็เลยไม่เช่าต่อเนื่องจากทางโรงพยาบาลมีสวัสดิการที่พักให้มันเลยทำให้เธอประหยัดเงินได้อีกเดือนละหลายพัน

เมื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วหญิงสาวก็เดินไปยังตลาดนัดด้านหลังโรงพยาบาลซึ่งจะมีทุกเย็นวันเสาร์ รัญรวีซื้อกับข้าวและขนมอีกหลายอย่างเพื่อกลับมาทานที่หอซึ่งไม่มีที่สำหรับปรุงอาหาร

“ขนมค่ะลุงยาม นี่ของลุงยามนะคะ แล้วเสื้อผ้าเด็กพวกนี้เนยฝากให้หลานนะคะ” เธอส่งถุงนมและเสื้อผ้าที่ซื้อมาให้กับยามที่หน้าหอพักเพราะเห็นกันมาตั้งแต่เรียนจบ และเธอก็รู้มาว่าลูกสาวของลุงยามเพิ่งจะคลอดลูกเมื่อสัปดาห์ก่อน

“ขอบใจมากนะหนูเนย”

พอเอาของให้ลุงยามแล้วก็เอาไปให้แม่บ้านของหอพักอีกหนึ่งถุงก่อนจะกลับเข้าห้องตัวเองจากนั้นก็นอนดูซีรีส์ด้วยความสบายใจ

พรุ่งนี้และวันมะรืนเป็นวันหยุดหญิงสาวไม่ต้องรีบนอนเพราะไม่คิดจะออกไปเที่ยวไหน เธอกะเอาไว้ว่าสองวันที่ได้หยุดจะนอนอย่างเต็มที่เพื่อเก็บพลังไว้ต่อสู้กับงานหนักที่รออยู่

ขณะที่กำลังดูซีรีส์เพลินๆ ยุวดีผู้ช่วยพยาบาลก็โทรศัพท์เข้ามา

“พี่เนยยุขอโทษ” เสียงปลายพูดออกมาทันทีโดยที่เธอยังไม่ได้พูดอะไรสักนิด และน้ำเสียงก็ฟังดูเหมือนคนไปทำอะไรผิดมาสักอย่าง

“ยุเป็นอะไร”

“ถ้ายุบอกพี่เนยอย่าโกรธนะ”

“พี่ยังไม่รู้เลยว่ายุไปทำอะไรมาแล้วพี่จะบอกได้ยังไงว่าโกรธไหม ลองบอกมาก่อนสิ”

“ยุกลัวพี่โกรธ อย่าโกรธยุนะคะ”

“ไม่โกรธก็ได้ บอกมาสิว่าไปทำอะไรผิดมา”

“พอดีมีผู้ชายคนหนึ่งมาหาพี่ที่นี่ เขาบอกว่ารู้จักพี่แต่ทำเบอร์โทรศัพท์พี่หายก็เลยอยากจะขอใหม่ ยุก็ไม่เชื่อเหรอค่ะ แต่เขายืนยันว่ารู้จักพี่แล้วตอนกลางวันก็มาหาพี่ที่วอร์ดแล้วด้วย แต่ยุไม่เชื่อเขาเลยท้าให้ดูกล้องวงจรปิด พอยุก็ไปดูเลยเห็นพี่กับเขายืนคุยกันอยู่ ยุก็เลยให้เบอร์ศัพท์พี่เขาไปแล้ว”

“แล้วตอนนั้นพี่จุ๋มอยู่ไหม”

“ไม่ค่ะ มีเคสรับใหม่พี่จุ๋มกำลังยุ่ง แล้วเขาโทรหาพี่หรือยังคะ”

“ไม่มีจ้ะ เขาคงแค่ขอเล่นๆ ”

“พี่โกรธยุไหม”

“ไม่หรอกเพราะพี่ไม่ได้สั่งไว้ แต่ครั้งต่อไปถ้าใครขอเบอร์แบบนี้อีกก็ให้ยุถามพี่ก่อนตกลงไหม”

“ตกลงค่ะ ถ้าพี่เนยมาทำงานยุจะเลี้ยงกาแฟหนึ่งแล้วเป็นการไถ่โทษดีไหมคะ”

“ไม่ต้องเลี้ยงหรอกจ้ะ แค่ลงไปซื้อให้พี่ก็พอ”

“ยุขอโทษอีกครั้งนะคะพี่เนย คราวหลังจะไม่ทำอีก”

“จ้ะ ยุรีบไปทำงานเถอะ”

“ได้ค่ะแล้วเจอกันนะคะพี่เนย”

Related chapters

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 5 ไหนบอกว่าไม่กลัว

    พีรกันต์นั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถคันหรู ตาคมมองตัวเลขสิบหลักที่ได้มาจากผู้ช่วยพยาบาลเมื่อครู่จากนั้นก็บันทึกตัวเลขลงในโทรศัพท์ก่อนจะกดโทรออก“สวัสดีค่ะ”“สวัสดีครับเนย คุณกำลังอะไรอยู่”“ขอโทษนะคะคุณเป็นใครคะ”“เพิ่งเจอกันไม่กี่ชั่วโมงก็ลืมแล้วเหรอ”“ถ้าไม่บอกว่าตัวเองเป็นใครฉันจะวางสายแล้วนะคะ”“ผมชื่อกันต์ เราเจอกันในผับครั้งหนึ่งแล้วก็เมื่อกลางวันที่โรงพยาบาลอีกครั้งหนึ่งคุณจำเสียงผมไม่ได้เหรอ”“วันหนึ่งฉันคุยกับคนเยอะแยะไปหมดฉันจะจำได้ยังไง”“จำไม่ได้หรือแกล้งลืมกันแน่ล่ะครับ”“ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไมกัน”“ก็เพราะคุณกลัวที่จะต้องไปทานข้าวกับผม คุณเลยรีบกลับโดยไม่รอเจอผม”“ฉันไม่กลัวแล้วก็ไม่หนีแต่ฉันเลิกงานแล้วจะให้ฉันอยู่รอคุณทำไม”“แล้วทำไมไม่บอกผมว่าวันนี้เลิกงานเวลาไหน”“คุณถามฉันเหรอคะ” หญิงสาวย้อนถาม“ผมผิดเองที่ไม่ถามให้ดีก่อน แต่ช่างมันเถอะที่ผมโทรหาเพราะอยากถามว่าเรื่องกินข้าวของเราคุณจะเอายังไง”“เอาไว้วันอื่นได้ไหมล่ะ”“วันนี้ไม่ได้เหรอครับ”“กลัวฉันเบี้ยวเหรอคะ”“ใช่ครับ”“คุณนี่ดูจริงจังกับเรื่องไม่เป็นเรื่องเหมือนกันนะคะ ถ้าจะให้ฉันเลี้ยงข้าวก็อย่ากินแพงมากก็แล้วกันฉันเงิน

    Last Updated : 2025-02-25
  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 6 พูดตรงหรือเจ้าชู้ไม่เลือก

    “ถ้าผมพูดความจริงคุณจะเชื่อไหมล่ะ”“ถ้ามันคือความจริงจะต้องกังวลทำไมว่าฉันจะไม่เชื่อล่ะคะ”“ผมเป็นเพื่อนของลูกชายเตียง 18 คุณก็น่าจะรู้ว่าลูกชายของคุณลุงไม่เคยมาเยี่ยมเลยสักครั้ง”“ค่ะเขาส่งตัวแทนมาถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นทนาย มันเกี่ยวกับเรื่องที่คุณรู้จักฉันตรงไหนคะ”“เขาส่งรูปให้ผมดู ในรูปถ่ายมีคุณอยู่ในนั้นด้วย”“พอคุณเจอที่ผับคุณก็เลยจำได้เหรอคะ ฉันว่าคุณไม่น่าจะจำได้นะเพราะวันนั้นฉันแต่งหน้าเข้มมาก”“เวลาที่เรารู้สึกชอบใครสักคนไม่ว่าเขาจะแต่งตัวหรือแต่งหน้าเปลี่ยนไปจากเดิมมากแค่ไหนแต่เราก็จะจำเขาได้”“คุณคงไม่ชอบฉันตั้งแต่เห็นในรูปหรอกนะคะ”“เห็นไหมล่ะ พอผมบอกความจริงไปคุณก็ไม่เชื่อ”“ใครจะเชื่อกันล่ะคะ ไปหลอกเด็กเถอะค่ะ”“ผมพูดจริงนะ ถึงคืนนั้นผมจะไม่เจอคุณที่ผับผมก็ตั้งใจแล้วว่าจะมาหาคุณที่โรงพยาบาล แต่โชคดีที่เราเจอกันก่อน”“คุณจะมาหาทำไมคะ”“ก็ผมบอกไปแล้วไงว่าชอบคุณ” เขาบอกเธอเป็นครั้งที่สองซึ่งคนฟังไม่ได้เขินอายอย่างที่คิดแต่กลับมองเขาด้วยสีหน้าที่อ่านยากจนพีรกันต์กลัวว่าหญิงสาวจะโกรธ“ฉันเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าคุณเป็นคนพูดตรงหรือเป็นคนเจ้าชู้กันแน่”“ถ้าผมบอกว่าผมเป็นคนพูดตรงคุณ

    Last Updated : 2025-02-25
  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 7 นอนไม่หลับเพราะอะไร

    หลังจากจริญญาวางสายไปแล้วรัญรวีก็นอนไม่หลับเธอจึงหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเพราะทุกครั้งที่อ่านหนังสือก็จะทำให้รู้สึกง่วงแต่คืนนี้มันแปลกไปจากเดิมแม้จะอ่านไปหลายหน้าอาการง่วงก็ยังไม่มีสักนิดเธอคิดว่าอาจเป็นเพราะกาแฟเมื่อตอนบ่ายเลยทำให้นอนไม่หลับแต่พอคิดดูอีกทีมันก็ไม่น่าจะเพราะกาแฟเนื่องจากที่ผ่านมาไม่ว่าดื่มกาแฟไปมากแค่ไหนแต่พอหัวถึงหมอนก็หลับเป็นตายทุกครั้งขณะกำลังคิดหาสาเหตุเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง แต่คนที่โทรมาไม่ใช่จริญญาอย่างที่คิด“สวัสดีค่ะ”“ผมเองนะ”“ค่ะ โทรหาฉันมีอะไรหรือเปล่าคะ”“คนเป็นเพื่อนกันก็ต้องโทรหากันเป็นปกติ”“แต่เราเพิ่งจะเจอกันไม่นานคงไม่มีเรื่องอะไรต้องคุยกันหรอกใช่ไหมคะ”“ผมว่าคุณคิดผิดแล้วล่ะเนย ยิ่งเพิ่งเจอกันเพิ่งได้รู้จักกันก็ต้องคุยกันให้มาก จะได้ทำความรู้จักกันได้ดีขึ้นสถานะเพื่อนจะได้เปลี่ยนเป็นแฟนเร็วๆ”“ฉันไม่เคยเจอใครเหมือนคุณเลยนะคุณกันต์ เจอกันไม่กี่ครั้งก็ขอเป็นแฟน พอฉันปฏิเสธแทนที่คุณจะโกรธหรือถอยแต่คุณกลับทำตรงกันข้าม”“เพราะไม่ได้คิดจะจีบคุณเล่นๆ นี่ครับ”“ถ้าเกิดผ่านไปเป็นปีๆ ฉันก็ยังไม่ยอมใจอ่อนคุณจะไม่เสียเวลาแย่เหรอคะ”“ถ้ามันนานขนาดนั

    Last Updated : 2025-02-25
  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 8 ไม่เคยนานขนาดนี้

    “ผมกำลังจีบอยู่” พีรกันต์ตอบพี่ชายเมื่อเขาถามถึงเรื่องแฟน“อย่างนายต้องจีบด้วยเหรอ พี่เห็นแต่สาวๆ เข้ามาจีบ”“คนนี้ผมจีบเขาก่อน นี่ก็สองเดือนแล้วยังไม่ยอมใจอ่อน” เวลาสองเดือนสำหรับพีรกันต์ซีอีโอหนุ่มนั้นถือว่านานมากเพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยจีบใครนานขนาดนี้มาก่อน ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เขาเจอก็มักจะเป็นฝ่ายเข้าหาเสียมากกว่า“ดูนายจริงจังมากนะ”“คนนี้ผมจริงจังมาก แม่ของลูกเลยล่ะพี่กานต์” เขารู้สึกกับรัญรวีแบบนี้จริงและเรื่องนี้ก็บอกหญิงสาวทุกครั้งที่มีโอกาส“พี่ชักอยากเห็นหน้าแล้วสิ เธอคงสวยมากสินะถึงทำให้นายรอได้นานขนาดนี้” ธีรกานต์อยากจะเห็นหน้าผู้หญิงที่ทำให้น้องชายคิดอยากจะหยุดความเจ้าชู้“สวยสิ สวยมากด้วย” เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดรูปให้พี่ชายดู“สวยมากจริงๆ ด้วยเธอทำงานที่โรงพยาบาลของเราเหรอ” ธีรกานต์ถามเพราะเห็นว่าหญิงสาวนั้นสวมชุดพยาบาล“เปล่าเธอทำที่โรงพยาบาลรัฐ”“ทำไมไม่ชวนเธอมาทำงานที่โรงพยาบาลของเราล่ะ”“พี่คิดว่าผมไม่ชวนเหรอ ผมพยายามชวนแล้วแต่เธอก็ปฏิเสธ”“ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจดีนะกล้าปฏิเสธนาย”“ขนาดพี่ยังไม่เคยเจอพี่ยังบอกว่าเธอน่าสนใจถ้าพี่ได้เจอพี่ได้คุยรับรองเลยว่าพี่จะต

    Last Updated : 2025-02-25
  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 9 เพื่อนที่ดี

    พีรกันต์ขับรถไปรับรัญรวีที่หน้าหอพักในเวลาบ่ายสองโมงตรงจากนั้นก็ขับรถมาตามทางถนนพระราม 2 เพื่อมุ่งสู่ชายหาดชะอำ ระหว่างทางทั้งสองก็พูดคุยกันไปเรื่อยแต่ชายหนุ่มก็ยังไม่พูดเรื่องสำคัญสักทีหญิงสาวเลยอดไม่ได้ที่จะถาม“คุณกันต์บอกจะคุยเรื่องสำคัญกับเนย”“ใช่ครับ แต่ไม่ใช่เรื่องด่วนเราไปถึงแล้วหาอะไรกินแล้วค่อยคุยก็ได้”“ใบ้ได้ไหมว่าเกี่ยวกับอะไร นะคะคุณกันต์”เสียงอ้อนหวานจนคนฟังใจอ่อนยวบเพราะไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่เขาก็ต้องใจแข็ง“เกี่ยวกับงานของผมครับ”“งานของคุณเหรอคะ”“ครับ” เขาตอบสั้นๆ สีหน้าเครียดจนเธอสังเกตเห็น“คุณเคยบอกว่าทำธุรกิจกับที่บ้าน หรือกิจการมีปัญหาคะ เนยพอจะช่วยอะไรได้ไหม” หญิงสาวไม่เคยเห็นเขาทำหน้าเครียดแบบนี้มาก่อน เธอถามออกไปด้วยความห่วงใย“ผมดีใจนะที่คุณอยากจะช่วย ผมว่าคุณช่วยผมได้แน่ๆ”“บอกมาสิคะว่าจะให้ช่วยอะไร”“คุณกำลังหลอกให้ผมพูด”“เปล่านะคะก็แค่อยากรู้ว่าจะช่วยได้ยังไงบ้าง” รัญรวียิ้มเมื่อเขารู้ทัน“สัญญาได้ไหมว่าจะช่วยผมถ้ามันไม่กระทบกับงานหลักของคุณ”“ค่ะ เนยยินดีช่วย”“ขอบคุณครับเนย คุณเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ”“คุณก็เป็นเพื่อนที่ดีของเนยค่ะ” หญิงสาวยิ้มอย่างจริง

    Last Updated : 2025-02-25
  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 10 ไม่น่าหลงกลคุณเลย

    “คุณกันต์จะให้เนยช่วยยังไงคะ”“ผมอยากให้คุณไปทำงานที่โรงพยาบาลของผม”“ทำงานที่โรงพยาบาลของคุณ”“ใช่ครับ โรงพยาบาล XX คือกิจการของครอบครัวที่ผมดูแลอยู่”“คุณต้องล้อเนยเล่นแน่ๆ ใช่ไหมคะ”“เปล่านะผมพูดจริงนะเนย ผมขอโทษที่ไม่บอกตั้งแต่แรกว่าครอบครัวของผมทำธุรกิจอะไร”“เพราะกลัวว่าเนยจะหวังผลประโยชน์จากคุณใช่ไหมคะ” หญิงสาวมองหน้าเขาอย่างผิดหวัง“เปล่าเลยนะ ผมไม่เคยคิดแบบนั้น”“แล้วทำไมถึงไม่ยอมบอกตั้งแต่แรกล่ะคะ”“ผมกลัวว่าพอคุณรู้แล้วคุณจะไม่คุยกับผมเหมือนเดิม”“ทำไมต้องไม่คุยด้วยล่ะคะ”“บางคนมองว่าผมต่างจากเขา”“ต่างยังคะ”“ก็เรื่องฐานะและสังคม ถ้าคุณรู้คุณจะยอมรับผมเป็นแฟนไหมล่ะครับ บางที่คุณอาจไม่ให้ผมเป็นเพื่อนเลย”“คุณมองโลกในแง่ร้ายเกินไปหรือเปล่าคะ”“ไม่หรอกครับ”“ตอนผมเรียนหมอพอเพื่อนรู้ว่าผมเป็นลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลพวกเขาก็เปลี่ยนไป พวกเขาเกรงใจผมมากขึ้น ความสนิทก็หายไป”“อะไรนะคะ คุณเรียนหมอ เนยไม่รู้ว่าจะตกใจเรื่องไหนก่อนดีระหว่างครอบครัวคุณเป็นเจ้าของโรงพยาบาลกับเรื่องที่คุณเรียนหมอ”“ผมรู้ว่าเรื่องที่บอกมันน่าตกใจแต่เนยจะไม่โกรธใช่ไหม”“มันก็น่าโกรธนะคะ คุณหลอกให้เนยหลงกลยอม

    Last Updated : 2025-02-25
  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 11 ช้าไปด้วยซ้ำ

    รัญรวีลงจากรถแล้วก็รีบเดินเข้าหอพักในเวลาเกือบจะสี่ทุ่มหญิงสาวอาบน้ำสระผมและเก็บชุดทำงานที่ร้านซักรีดเอามาแขวนไว้หน้าห้องใส่ตู้จากนั้นก็ตรวจดูว่ามีของใช้อะไรที่จะต้องซื้อไหมเพราะคิดว่าพรุ่งนี้สายๆ จะไปหาซื้อให้ครบก่อนจะทำงานยาวอีกหลายวันแต่ยังตรวจไม่ครบพีรกันต์ก็โทรศัพท์มาบอกว่าเขาถึงบ้านแล้ว เธอคุยกับเขาอีกไม่นานเพราะอยากให้เขาได้พักผ่อนเนื่องจากขับรถไปกลับวันนี้รวมแล้วก็หลายชั่วโมงหญิงสาวก็อยากจะช่วยเขาขับอยู่หรอกแต่มันติดตรงที่เธอนั้นขับรถไม่เป็น เธอเคยคิดที่จะซื้อรถมือสองมาใช้แต่เพราะหออยู่ในโรงพยาบาลก็เลยไม่คิดจะซื้อ รัญรวีจึงเปลี่ยนใจมาเก็บเงินเพื่อซื้อคอนโดมิเนียมห้องเล็กๆ แทนเพราะถ้าจะออกไปทำงานพาร์ทไทม์ที่โรงพยาบาลเอกชนก็รู้สึกว่าตนเองจะเอาเปรียบโรงพยาบาลมากเกินไปเมื่อวางสายแล้วก็เปิดตู้เย็นดูว่ามีอาหารกึ่งสำเร็จรูปอะไรที่ต้องซื้อมาเพิ่มไหมเพราะที่หอไม่อนุญาตให้ทำอาหาร ในห้องของเธอจึงมีแค่ไมโครเวฟ กระติกน้ำร้อนและหม้อชาบูใบเล็กที่เอาไว้ทำกินเองคนเดียวเสียงเคาะประตูทำให้เธอรีบปิดตู้เย็นแล้วเดินไปเปิดเพราะดึกแบบนี้คนที่มาเคาะน่าจะมีเรื่องด่วน“อ้าว จุ๋มวันนี้ไม่ขึ้นเวรบ่ายเ

    Last Updated : 2025-03-02
  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 12 สิทธิพิเศษ

    โครงการคอนโดมิเนียมที่รัญรวีและจริญญามาดูนั้นเป็นโครงการขนาดกลาง มีซึ่งมีอยู่หลายตึกแต่ละตึกก็มีลักษณะห้องที่แตกต่างกันไปเมื่อหญิงสาวบอกว่าอยากจะดูห้องขนาดเล็กที่มีพื้นที่ใช้สอยไม่มากเพราะอยู่คนเดียวพนักงานขายจึงพาเธอมาดูห้องตัวอย่าง“เชิญตามสบายนะคะ ถ้าสงสัยตรงไหนสอบถามได้ตลอด ฉันจะรออยู่นอกห้องค่ะ”“ขอบคุณค่ะ”“ห้องน่าอยู่ดีนะเนยขนาดไม่กว้างมาก แต่ก็มีเฟอร์นิเจอร์ครบทุกอย่าง”“เนยก็ชอบนะ ราคาก็พอรับได้”“แต่ถ้าซื้อที่นี่เวลาไปทำงานก็คงต้องนั่งรถเมล์ไป ถ้าเวรเช้าก็ไม่มีปัญหาแต่ถ้าเวรบ่ายกับดึกล่ะ”“เราก็กำลังคิดเรื่องนี้ แต่ถ้าให้ซื้อคอนโดด้วยซื้อรถด้วยก็คงผ่อนไม่ไหวหรอก”“หรือเราจะอยู่ที่เดิมไปก่อนละเนยคนอื่นเขาก็ทำงานพาร์ทไทม์กันนะไม่เห็นมีใครจะย้ายออก”“ที่เนยอยากย้ายออกไม่ใช่เพราะเรื่องทำงานพาร์ทไทม์อย่างเดียวหรอกนะจุ๋ม”“แล้วเพราะอะไร” จริญญาไม่เคยรู้เหตุผลของเพื่อนมาก่อนว่าทำไมถึงอยากจะย้ายออก“เนยไม่มีบ้าน ไม่มีที่อยู่ที่ไหนเลย เนยก็อยากมีพื้นที่ที่เป็นของเนยจริงๆ บ้าง อย่างจุ๋มยังมีบ้านให้กลับแต่เนยมีแค่หอพัก”“เนยอึดอัดเหรอที่อยู่หอ”“มันก็ไม่ถึงกับอึดอัดหรอกนะ แต่มันเล็กแล

    Last Updated : 2025-03-02

Latest chapter

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 20 ที่นี่เสม็ด nc

    พีรกันต์ช่วยพยุงสะโพกกลมให้ขยับหมุนวนและขึ้นลงเป็นจังหวะ จากช้ากลายเป็นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงอารมณ์ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวจับจังหวะได้แล้วมือร้อนก็ลูบไล้ไปตามเนื้อตัวขาวเนียน ปากกดจูบที่ยอดอกสวยก่อนจะดูดดึงจนแก้มตอบ“อื้อ...”“เนยจ๋า ดีอะไรอย่างนี้เก่งมาก เนยของผมเก่งที่สุด อ้า...ตอดดีมาก”เสียงเขาครางกระท่อนกระแท่นเมื่อผนังอ่อนนุ่มด้านในตอดรัดท่อนเอ็นร้อนแรงขึ้น ปลายหยักของท่อนเอ็นร้อนครูดไปตามผนังอ่อนนุ่มยิ่งกระตุ้นให้ช่องทางรักบีบรัดแรงขึ้นจนเขาครางอย่างพอใจ รัญรวีเงยหน้าขึ้นพยายามกลั้นเสียงครางเสียวซ่านเอาไว้ด้วยการกัดริมฝีปากตนเองแน่น แต่สะโพกกลับขยับอยู่ตลอดเพื่อรับเอ็นร้อนเข้าไปในตัวเองได้อย่างลึกที่สุด“แบบนี้คุณกันต์ชอบไหม ชอบให้เนยทำแบบนี้ไหม”เธอถามแล้วกดสะโพกหมุนวนอย่างยั่วยวน ชายหนุ่มก็สวนสะโพกเข้าอย่างหนักหน่วง“ชอบที่สุดเมียเก่งมาก”หญิงสาวชอบที่สุดเวลาเขาเรียกเธอว่าเมีย มันทำให้รู้สึกว่าความแต่งต่างระหว่างเธอกับเขาถูกหลอมละลาย เขาไม่ใช่เจ้าของโรงพยาบาลแต่เป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังร่วมรักกับเธออย่างมีความสุข“อื้อ คุณกันต์ขา....”“แรงอีกนิดเนย กระแทกลงมาแรงๆ แบบนั้นเก่

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 19 ไม่จำเป็นต้องเลือก

    “คุณไม่เชื่อใจผมเลยเหรอ”“เคยเชื่อค่ะ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว”“ผมสาบานเลยว่าไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน”“แต่ตอนนี้ก็รู้แล้วนี่คะ”“ถึงผมจะรู้แต่ความรู้สึกของผมก็ยังเหมือนเดิมนะ ผมกับเนยจะแต่งงานกัน”“แล้วน้องข้าวหอมล่ะคะ นั่นลูกคุณนะคะ”“ข้าวหอมก็ยังเป็นลูกของผมอย่างเดิม ผมยินดีรับผิดชอบเรื่องลูกทุกอย่างแต่ไม่ได้หมายความว่าผมกับแม่ของแกจะกลับไปคืนดีกัน”“คุณพูดง่ายนะคะ แต่เนยว่ามันทำยากค่ะ”“มันทำยากแต่ผมก็คิดว่าผมทำได้นะ” เขายืนยันเสียงแข็ง“เนยไม่รู้ว่าคุณสองคนเลิกกันเพราะอะไร และโอกาสจะกลับมาคืนดียังมีอยู่ไหม แต่ถ้าคุณต้องทำเพื่อลูกเพื่อครอบครัวเนยยินดีถอยออกมาค่ะ”“ไม่นะเนย ผมไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”“คุณจะเลือกอยู่กับเนยแล้วลูกคุณล่ะคะ”“ผมว่าไม่จำเป็นต้องเลือกคนใดคนหนึ่ง ผมรักคุณและจะแต่งงานกับคุณในขณะที่ยังทำหน้าที่พ่อ ผมเชื่อว่าลูกของผมจะเข้าใจ”“น้องข้าวหอมแค่สี่ขวบเองนะคะ เนยว่ายากมากที่เด็กวัยนี้จะเข้าใจ”“ผมจะค่อยๆ บอกเธอเอง”“บอกตามตรงนะคะตอนนี้เนยสับสนไปหมดแล้วค่ะ ไม่รู้จะเอายังไงต่อ เนยรักคุณนะคะแต่ก็ไม่อยากให้ความรักของเนยทำลายครอบครัวของใคร”“ครอบครัวของผมมันไม่มีตั้งแต่แรกแล้วนะ

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 18 เรื่องที่เพิ่งรู้

    พีรกันต์พาลินรดาออกมานอกสำนักงานให้ไกลพอที่คนด้านในจะไม่ได้ยินบทสนทนาของตนเอง“หลินบอกผมมาว่าทำไมลูกของหลินถึงเรียกผมว่าพ่อ”“ก็น้องข้าวหอมเป็นลูกของกันต์จริงๆ นี่”“อย่ามาพูดเรื่องเหลวไหลนะหลินเราเลิกกันไปนานแล้ว ก่อนเลิกหลินก็ยังไม่ท้อง”“ก็ใช่น่ะสิเราเลิกกันไปนานแล้วหลินย้ายไปอยู่ญี่ปุ่นถึงได้รู้ว่าท้องลูกของกันต์”“แล้วทำไมถึงเพิ่งมาบอกตอนนี้เพราะอะไรกัน""เพราะหลินคิดว่าหลินดูแลลูกได้ไม่จำเป็นต้องมีพ่อ”“แต่คุณก็พาลูกมาเจอผม”“หลินไม่ได้ตั้งใจจะให้ข้าวหอมมาเจอกันต์หรอกนะ”“ไม่ได้ตั้งใจเหรอ”“หลินก็แค่มาดูบ้านแต่บังเอิญเจอก็เท่านั้นเอง”“แล้วคิดจะบอกเรื่องนี้กับผมตอนไหน”“ไม่เลยหลินไม่เคยคิดจะบอก”“คุณใจร้ายมากนะถ้าข้าวหอมเป็นลูกของผมจริงๆ ผมก็ต้องมีสิทธิ์ในตัวเธอ”“คุณจะเอาสิทธิ์อะไรมาอ้างในเมื่อตอนนี้คุณก็มีผู้หญิงคนอื่นแล้ว”“สิทธิ์ของความเป็นพ่อไง”“คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”“ก็หมายความว่าผมจะเป็นพ่อของข้าวหอม”“หมายถึงแล้วจะกลับมาคบกันเหรอคะ”“ผมก็พูดชัดเจนอยู่นะหลินว่าผมจะเป็นพ่อของข้าวหอมแต่เรื่องระหว่างผมกับคุณมันเป็นไปไม่ได้อีกแล้ว” เขาไม่คิดจะกลับไปคืนดีกับลินรดาเพรา

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 17 คำลวง

    รัญรวีนอนเล่นมือถือและเผลอหลับอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขกรู้สึกตัวตื่นอีกครั้งก็ตอนที่โซฟามีคนมานั่ง“คุณกันต์”“ผมเองหิวไหม ผมซื้อข้าวมาให้นะ”“ยังไม่หิวค่ะ คุณเอากระเป๋ามาทำไมคะ”“ผมจะย้ายมาอยู่ที่นี่ไง”“ใครชวนกัน หรือเมื่อคืนตอนเมาเนยชวน”“ก็ใช่น่ะสิ” เขาเอาเรื่องเมามาอ้างทั้งที่ตัวเองเป็นคนอยากจะย้ายมาอยู่ที่นี่เพราะรู้ว่าถ้าชวนเธอไปอยู่ด้วยหญิงสาวคงไม่ยอมแน่ๆ“อย่าจริงจังกับคำพูดของคนเมาเลยนะคะ”“รังเกียจผมเหรอ” เขาถามพลางทำหน้าเศร้า“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ เนยแค่กลัวคนอื่นจะรู้”“กลัวทำไม หรือคุณไม่คิดจะบอกคนอื่นว่าเราเป็นอะไรกัน"“มันเร็วไปหรือเปล่าคะ”“ไม่นะเนย เราสองคนไม่ใช่เด็กแล้วนะ”“แต่คุณกับเนยต่างกันมากนะคะ คุณเป็นถึงเจ้าของโรงพยาบาลแต่เนยเป็นแค่พยาบาลในโรงพยาบาลของคุณเท่านั้นนะคะ เขาคงมองว่าที่เนยคบกับคุณก็เพื่อเงิน” รัญรวีไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อนเลยแต่เธอเริ่มกังวลเมื่อความสัมพันธ์มันเกินกว่าแค่แฟนธรรมดา“ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลยเรารักกันด้วยใจ คุณเป็นแฟนผมก่อนที่จะรู้ว่าผมคือใคร”“คนอื่นคงไม่คิดแบบนั้นหรอกค่ะ”“ผมไม่สนใจคนอื่น ครอบครัวผมก็คงคิดแบบเดียวกัน ถ้าคุณพร้อมเมื่อไห

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 16 ได้ผมแล้วจะทิ้งเหรอ nc

    คำพูดที่ได้ยินทำให้รัญรวีรู้ว่าจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นเธอ แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันก็ยากที่จะปฏิเสธ เขาทำให้เธอได้พบกับความสุขแบบนี้ไม่เคยได้รับแต่เธอก็รู้ว่ามันไม่จบเพียงแค่นี้เธอครางสะท้านและสั่นไปทั้งตัวอีกครั้งเมื่อนิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปยังกลางกายทีละนิด มันคับแน่นจนพีรกันต์แปลกใจอยู่ไม่น้อยเธอบอกเขาว่าไม่ใช่ผู้ชายคนแรกแต่ช่องทางรักยังคับแน่น“อ๊ะ! เนยเจ็บ”“ไหนว่าผมไม่ใช่ผู้ชายคนแรก”ชายหนุ่มคิดว่าครั้งสุดท้ายที่รัญรวีนอนกับผู้ชายน่าจะนานมาแล้ว เขาไม่ใช่คนหัวโบราณที่จะรับเรื่องนี้ไม่ได้ พีรกันต์ไม่สนใจอดีตเขาขอแค่ระหว่างที่คบกับเธอมีเขาเพียงคนเดียวก็พอแล้ว หญิงสาวสะดุ้งเมื่อนิ้วยาวของเขาเข้ามาจนลึก เธอรู้สึกเจ็บแต่พอเขาขยับความเจ็บก็เปลี่ยนมาเป็นความเสียวซ่านได้อย่างประหลาดและมันมากกว่าเมื่อครู่อยู่มากพีรกันต์รู้ขนาดของตัวเองดีเขาเลยต้องเตรียมความพร้อมกับเธอให้มากขึ้นอีกนิด ปากร้อนก้มไปสัมผัสกลีบทิวลิปสีสวยอีกครั้ง พร้อมขยับนิ้วเข้าออกปลายลิ้นตวัดเลียจุดกระสันจนร่างที่อยู่บนที่นอนดิ้นพล่านเนื้อตัวแดงระเรื่อผิวกายร้อนผ่าวราวกับเปลวไฟที่แผดเผา“อื้อ....คุณกันต์”เสียงหวานครางอีกครั

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 15 คุณไม่ใช่คนแรก nc

    พีรกันต์มองหน้าคนรักที่อยู่ใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นผสมไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ“ตอนนี้เราเป็นอะไรกันคะ”“เป็นแฟน”“แล้วผู้หญิงที่คุณพาไปโรงพยาบาลล่ะคะ”“ก็บอกแล้วว่าเป็นน้องสาวข้างบ้าน”“แต่เนยไม่เคยได้ยินคุณพูดถึงเธอเลย”“เอวาเพิ่งกลับมาจากอังกฤษ”“แน่เหรอ ไม่ได้หลอกกันใช่ไหม”“ผมจะหลอกคนที่ผมรักทำไม”“คุณกันต์ น่ารัก ปากหวาน”“เคยชิมเหรอถึงได้รู้ว่าหวาน”“ถ้าอย่างนั้นขอชิมได้ไหม”หญิงสาวไม่รอให้เขาตอบเธอโน้มใบหน้าลงมาใกล้แล้วแตะริมฝีปากลงบนริมฝีปากของชายหนุ่มเบาๆ แต่คนที่รอจังหวะอยู่ก่อนแล้วก็ไม่ปล่อยเธอทำเพียงแค่นั้นเขาใช้มือดันท้ายทอยของเธอไว้แล้วจูบแผ่วเบาไปบนเรียวสีสวย ปลายลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากที่เผยอรับเขาเมื่อถูกเขาปลุกเร้า ด้วยความชำนาญ ฝ่ามือหนาเคลื่อนไปตามผิวเนียนนุ่ม“อื้อ...”เธอครางประท้วงเมื่อรู้สึกจูบของเขามันมากกว่าที่ตนเองคิดไว้“หวานไหม” เสียงทุ้มกระซิบข้างหู จมูกโด่งคลอเคลียอยู่อยู่ที่ซอกคอระหง“พอได้”“แค่พอได้เองเหรอ”“แล้วจะให้ตอบยังไง”“ก็ตอบว่าชอบอยากให้จูบอีก”“ถ้าตอบแบบนั้นเนยจะได้อะไร”“อยากได้อะไรล่ะ”“อยากให้คุณกันต์มองแค่เนยคนเดียว ห้ามมีคนอื่น”“

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 14 ลายเจ้าชู้เริ่มออก

    ผ่านมาเกือบสี่เดือนแล้วที่รัญรวีกับพีรกันต์รู้จักกัน หญิงสาวอุ่นใจขึ้นมากเพราะมันเกินสามเดือนอย่างที่เคยได้ยินมาตอนนี้รัญรวีไปทำงานพาร์ทไทม์ที่โรงพยาบาลของเขาค่อนข้างบ่อยเพราะได้เงินดีกว่ารับขึ้นเวรที่โรงพยาบาลเดิม เวลาที่ได้เจอกับพีรกันต์ก็ลดน้อยลงไปบ้างแต่เขาก็เข้าใจเธอดีแม้ว่าจะได้ทำงานที่เดียวกันแต่เธอและเขาก็ไม่เคยเจอกันที่โรงพยาบาลเลยและที่นั่นก็ไม่มีใครรู้ว่าเธอกับพีรกันต์กำลังคบหากันอยู่นอกจากจริญญาแต่เธอก็ไม่เคยบอกคนอื่น“ต่ายมาทำงานที่นี่นานหรือยัง” รัญรวีถามเพื่อนที่เคยเรียนมาด้วยกันหลังจากทั้งสองทำงานในส่วนที่รับผิดชอบเสร็จในเวลาสามทุ่มพรชนกหรือต่ายเล่าให้ฟังว่าแต่ก่อนก็ทำงานที่โรงพยาบาลเดียวกับรัญรวีแต่คนละแผนก แต่ตนเองนั้นลาออกจากโรงพยาบาลของรัฐบาลเพื่อไปดูแลมารดาที่ป่วยพอมารดาเสียชีวิตก็เลยกลับมาทำงานที่กรุงเทพอีกครั้ง“เข้าปีที่สองแล้วล่ะ”“มันดีไหม ถ้าเทียบกับที่เดิม”“ในมุมมองของเรา เราก็ว่าดีนะ ถึงแม้ไม่ใช่ข้าราชการแต่ก็มีกองทุนประกันสังคมให้ ค่ารักษาพยาบาลก็ฟรีเพียงแต่พ่อแม่เบิกไม่ได้แต่เราไม่เดือดร้อนเพราะไม่มีพ่อแม่แล้ว สิ้นปีก็มีโบนัส วันหยุดวันลาพักร้อนก็มีเ

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 13 ห้องสุดท้าย

    เมื่อมาถึงโครงการคอนโดมิเนียมที่กำลังก่อสร้างพวกเขาทั้งสามก็ได้รับการต้อนรับอย่างดี ขนาดห้องที่นี่ไม่ได้กว้างเท่าแห่งแรกที่ไปดูและราคาต่ำสุดก็ห้องละ 2.9 ล้านบาทซึ่งแพงมากเมื่อเทียบกับเงินเดือนของรัญรวี“อีกนานไหมคะกว่าคอนโดจะสร้างเสร็จ” จริญญาเป็นคนเริ่มต้นถาม“ถ้าเสร็จพร้อมเข้าอยู่ก็คงอีก 2 เดือนค่ะ ตอนนี้ห้องเหลือให้เลือกไม่มากเท่าไหร่ทางเรามีส่วนลดให้ 5 เปอร์เซ็นต์สำหรับคนที่มาจองทีหลังเพราะถือว่าไม่ได้สิทธิ์เลือก และมีส่วนลดของคุณกันต์อีก 25 เปอร์เซ็นต์รวมเป็น 30 เปอร์เซ็นต์ค่ะ”“เหลือเท่าไหร่คะ”“เหลือสองล้านเก้าหมื่นสามพันค่ะ แต่ถ้าจองภายใน 7 วันที่มาดูเราลดให้เหลือสองล้านค่ะ” พนักงานบอกตามที่เจ้านายโทรศัพท์มาสั่ง“น่าสนใจดีนะเนย”“เราลดให้ทั้งสองห้องเลยนะคะ สนใจจองเลยไหม”“ถ้าห้องเดียวลดไหมคะ”“ลดค่ะ จะกี่ห้องก็ลดตามนี้เลยค่ะ”“ขอกลับไปคิดดูก่อนได้ไหมคะ” แม้จะถูกใจกับราคาและห้องมากแต่รัญรวีก็อยากขอเวลาคิดดูก่อน“ทำไมล่ะเนย ผมว่าราคานี่โอเคเลยนะ มันถูกมาก”“ค่ะ มันถูกมากแค่เนยก็อยากขอเวลาคิดอีกนิดค่ะ”“ฉันขอเบอร์โทรศัพท์คุณไว้หน่อยไหมคะ เผื่อมีโปรโมชันอะไรเพิ่มเติมจะได้โทรไปแจ้ง

  • เพลิงรักCEO   ตอนที่ 12 สิทธิพิเศษ

    โครงการคอนโดมิเนียมที่รัญรวีและจริญญามาดูนั้นเป็นโครงการขนาดกลาง มีซึ่งมีอยู่หลายตึกแต่ละตึกก็มีลักษณะห้องที่แตกต่างกันไปเมื่อหญิงสาวบอกว่าอยากจะดูห้องขนาดเล็กที่มีพื้นที่ใช้สอยไม่มากเพราะอยู่คนเดียวพนักงานขายจึงพาเธอมาดูห้องตัวอย่าง“เชิญตามสบายนะคะ ถ้าสงสัยตรงไหนสอบถามได้ตลอด ฉันจะรออยู่นอกห้องค่ะ”“ขอบคุณค่ะ”“ห้องน่าอยู่ดีนะเนยขนาดไม่กว้างมาก แต่ก็มีเฟอร์นิเจอร์ครบทุกอย่าง”“เนยก็ชอบนะ ราคาก็พอรับได้”“แต่ถ้าซื้อที่นี่เวลาไปทำงานก็คงต้องนั่งรถเมล์ไป ถ้าเวรเช้าก็ไม่มีปัญหาแต่ถ้าเวรบ่ายกับดึกล่ะ”“เราก็กำลังคิดเรื่องนี้ แต่ถ้าให้ซื้อคอนโดด้วยซื้อรถด้วยก็คงผ่อนไม่ไหวหรอก”“หรือเราจะอยู่ที่เดิมไปก่อนละเนยคนอื่นเขาก็ทำงานพาร์ทไทม์กันนะไม่เห็นมีใครจะย้ายออก”“ที่เนยอยากย้ายออกไม่ใช่เพราะเรื่องทำงานพาร์ทไทม์อย่างเดียวหรอกนะจุ๋ม”“แล้วเพราะอะไร” จริญญาไม่เคยรู้เหตุผลของเพื่อนมาก่อนว่าทำไมถึงอยากจะย้ายออก“เนยไม่มีบ้าน ไม่มีที่อยู่ที่ไหนเลย เนยก็อยากมีพื้นที่ที่เป็นของเนยจริงๆ บ้าง อย่างจุ๋มยังมีบ้านให้กลับแต่เนยมีแค่หอพัก”“เนยอึดอัดเหรอที่อยู่หอ”“มันก็ไม่ถึงกับอึดอัดหรอกนะ แต่มันเล็กแล

Scan code to read on App
DMCA.com Protection Status