Share

บทที่ 37

Penulis: เหยียนซี
"พี่หก ท่านแม่ของข้าก็แต่งเข้าจวนเจียงอย่างถูกครรลองคลองธรรม ท่านย่ากับท่านพ่อได้ตัดสินใจแล้ว คนอายุน้อยไม่เชื่อฟังผู้อาวุโส เป็นการอกตัญญูอย่างยิ่ง”

เจียงอวิ้นใบหน้าเปื้อนน้ำตา ราวกับลำบากใจอย่างที่สุด

“เรื่องของจวนเจียง ถึงคราวต้องให้เด็กน้อยเมื่อวานซืนมาเป็นผู้ตัดสินตั้งแต่เมื่อใดกัน!”

เฉาอวี้เจียงอกกระเพื่อม น้ำเสียงไม่พอใจ

เจียงหวานหว่านหลุบตาอย่างไม่ดุดันไปคราหนึ่ง จงใจถามว่า “ไม่ทราบว่าคนผู้นี้เป็นใครกัน”

“เจ้าไม่เคารพผู้อาวุโส ข้าคือพี่ชายภรรยาของจวนเจียง!”

เฉาอวี้เจียงโกรธจนจะระเบิดแล้ว แต่ท่านอ๋องกับองค์ชายรองก็อยู่ที่นี่ด้วย เขาจึงไม่กล้าสร้างเรื่อง

เจียงหวานหว่านราวกับว่าได้ยินเรื่องขบขัน

“ใต้เท่า แม่ข้าไม่มีพี่ชายเช่นท่าน”

แววตาของเฉาอวี้เจียงมีจิตสังหารพาดผ่าน พอเจียงป๋อเหนียนเห็นดังนั้นจึงรีบห้ามทัพ

“หุบปาก”

เจียงป๋อเหนียนตะโกนด่าเสียงดัง อยากจะฉีกปากเจียงหวานหว่านให้ขาด

“ท่านพ่อ! เหตุใดต้องบังคับให้ท่านแม่รับสกุลเฉาขึ้นเป็นภรรยารองเทียบเคียงด้วย ท่านแม่รอท่านอยู่ที่บ้านเกิดอยู่สิบกว่าปีแล้ว ก็ไม่เห็นท่านไปรับนาง เลี้ยงหวานหว่านให้เติบใหญ่ขึ้นมาอย
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Jub Jub Pempicha
เรื่องนี้ให้ความสนุกอ่านแล้วลุ้นมากชอบมากค่ะ
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terkait

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 38

    เจียงหวานหว่านหลุบตาลง หลบสายตาของหรงมู่หานนางกลัวว่าเจตนาฆ่าของนางจะถูกเปิดเผย แล้วทำให้หรงมู่หานเกิดข้อสงสัยหว่างคิ้วของหรงซีมีความเย็นชา ค่อยๆ เปิดปากพูดว่า “องค์ชายรอง ชายแดนอาหารคลาดแคลน คิดหามาตรการแก้ไขได้แล้วรึ” หรงมู่หานโกรธจนขนลุก ไอเย็นลอยวาบมาที่ตัว เสด็จอาหรงซีกำลังต่อว่าที่เขาไม่ยุ่งเกี่ยวเรื่องของแว่นแคว้น แต่มายุ่งเรื่องในมุ้งของผู้อื่น! “เสด็จอาสั่งสอนได้ถูกต้อง” ผู้คนล้วนได้ยินคำพูดของหรงซี ล้วนชะงักงัน ท่านอ๋องกล้าต่อว่าองค์ชายรองต่อหน้าธารกำนัลเช่นนี้เชียวหรือเจียงหวานหว่านยกยิ้มมุมปาก หรงซีกำลังให้ท้ายนางอยู่!หรงมู่หานเกิดความสงสัยในใจ เหตุใดหรงซีจึงพูดแทนคุณหนูหกตระกูลเจียงด้วย! เฉาอวี้เจียงเห็นว่าสถานการณ์ไม่เอื้อต่อตนเอง จึงไม่เปิดปากพูดอีก ฮูหยินใหญ่เจียงงมองไปทางที่นั่งของหรงซีแล้วตัดสินใจยอมถอย “วันนี้ ขอจบเรื่องภรรยารองก่อน วันอื่นค่อยว่ากันเถิด” เจียงหวานหว่านยิ้มยกมุมปาก “หากไม่ได้เป็นภรรยารอง เช่นนั้นก็เป็นได้เพียงอนุ เฉาอี๋เหนียง[footnoteRef:1] คำพูดของท่านย่า เจ้าได้ยินหรือยัง” [1: อี๋เหนียง คำใช้เรียกอนุภรรยา] ฮูหยินใหญ

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 39

    เจียงอวิ้นและเจียงจิ่นหนิงปกป้องเฉาหยูเฟิ่งอยู่ทั้งสองข้าง เจียงป๋อเหนียนเอ่ยดุดัน “ผู้บัญชาการโหว ท่านบุกรุกเข้ามาในจวนเจียงตามพลการ ทั้งยังค้นไปทั่วจวนอีก ท่านทำเช่นนี้ทำไมกัน” จะว่าอย่างไร เขาเจียงป๋อเหนียนก็เป็นถึงขุนนางขั้นสามในราชวัง วันนี้ถูกผู้อื่นค้นจวนโดยพลการเช่นนี้ เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน! “ใต้เท้าเจียง เงียบหน่อย ข้ากำลังตามจับไส้ศึกจากศัตรูอยู่!” เมื่ออยู่ต่อหน้าท่านอ๋องและองค์ชายรองแล้ว ฐานะของโหวเจี๋ยต่ำต้อยมาก แต่สำหรับเจียงป๋อเหนียน โหวเจี๋ยไม่มองเขาอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ อะไรนะ! ไส้ศึกจากศัตรู! ข้ออ้างในการตรวจค้นของโหวเจี๋ยยิ่งอยู่ยิ่งเลยเถิด เจียงป๋อเหนียนโกรธมาก! ไอ้โหวเจี๋ย ปกติก็ทำตัวแปลกๆ อยู่แล้ว ทั้งยังใช้ชื่อเสียงอำนาจขององค์รัชทายาทมาทำตัวหยิ่งยโสอีก! วันนี้มีงานฉลองมงคลที่จวนเจียง เขากลับพากองทหารบุกเข้ามาด้านใน นี่มันไม่เห็นหัวเขาชัดๆ! “ผู้บัญชาการโหว หากวันนี้ท่านหาตัวไส้ศึกไม่เจอ เช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าจะขอเข้าเฝ้าฝ่าบาทเพื่อขอข้อสรุป!”โหวเจี๋ยมองเจียงป๋อเหนียนด้วยสายตาเย็นชา “ใต้เท้าเจียง ทหารรักษาพระองค์เห็นไส้ศึกวิ่งเข้ามาในจวนเจียงกับตา

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 40

    ทุกคนตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น จวนสกุลเจียงช่างกล้าไม่หวั่นกลัวต่อสิ่งใดเลย นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าจะมีของเช่นนั้นอยู่เฉาหยูเฟิ่งตกใจจนนิ่งอึ้งไป เดิมทีในห่อผ้ามีตุ๊กตากระดาษวิชาปีศาจ เขียนชื่อฮูหยินใหญ่เจียงเอาไว้เจียงอวิ้นรู้ว่าในห่อผ้าเป็นของที่ใช้ในการใส่ร้ายสกุลซื่อ เหตุใดถึงได้กลายเป็นของสิ่งนี้ไปได้ เจียงอวิ้นคิดเช่นไรก็คิดไม่ออก!ปากของฮูหยินเจียงสั่นอย่างมิอาจควบคุมได้ บาปกรรมจริงๆ นี่เป็นถึงหลักฐานเอาผิดได้เชียวนะ!เจียงจิ่นหนิงกลืนน้ำลายลงไปอึกหนึ่ง ขาสั่นทอน“นายท่านเจียง เรือชุนเป็นที่อยู่ของผู้ใด”โหวเจี๋ยกล่าวถามด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะดีนัก“ของ…ข้าเอง!” เฉาหยูเฟิ่งกล่าวอย่างตะกุกตะกัก เหงื่อผุดพรายเต็มฝ่ามือนางโหวเจี๋ยจำเฉาหยูเฟิ่งได้ เป็นน้องสาวของเฉาอวี้เจียงทหารักษาพระองค์เดินไปข้างหน้า และจับเฉาหยูเฟิ่งไว้“ท่านแม่…”เจียงอวิ้นจะเข้าไปช่วยเฉาหยูเฟิ่งแต่เจียงจิ่นหนิงจับนางเอาไว้ไม่ให้นางเดินไปสถานการณ์เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันนี้ทำให้เฉาหยูเฟิ่งยืนไม่ไหวและไม่อาจทรงตัวได้เจียงป๋อเหนียนกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยวว่า “โหวเจี๋ย นี่เจ้าฉวยโอกาสแก้แค้นอย่างนั้นหรือ!”เข

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 41

    ชุนฮว๋าได้ยินก็ตกลงในทันใด เพราะนางเกลียดเจียงหวานหว่านเป็นเพียงสาวบ้านนอกคนหนึ่ง ทำไมถึงเป็นคุณหนูได้!หลิ่วซู่ถูกทหารรักษาพระองค์จับตัวไป ห้ามเคลื่อนไหวเป็นอันขาดแววตาของเจียงหวานหว่านขรึมลงเล็กน้อยพลันหันไปคำนับต่อโหวเจี๋ย“ผู้บัญชาการโหว ข้าขอซักถามอะไรนางหน่อยได้หรือไม่”โหวเจี๋ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าตกลงสตรีผู้นี้น่าจะเป็นคุณหนูหกแห่งสกุลเจียงที่ไปอาละวาดที่จวนเจียงและเป็นปรปักษ์กับเจียงป๋อเหนียน ดังนั้นเขายอมไว้หน้าให้ดวงตาลุ่มลึกของหรงซีเลิกขึ้นเล็กน้อยพลางมองเจียงหวานหว่านด้วยแววตาขี้เล่นบนใบหน้าของหรงมู่หานมีความรู้สึกแปลกแยกแฝงอยู่หากเจียงป๋อเหนียนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริง เขาจะปล่อยปละละเลยเจียงป๋อเหนียนทันทีความผิดฐานสมรู้ร่วมคิดกับศัตรู เพียงพอที่จะทำให้เขาหลุดจากบัลลังก์ได้ฮูหยินใหญ่เจียงอายุมากแล้วยืนไม่ไหว จึงหาที่นั่งว่างนั่งลง โดยมีเจียงอวิ้นและเจียงจิ่นหนิงยืนอยู่ข้างๆเจียงอวิ้นหัวเราะแห้ง นางจะคอยดู ว่าโทษหนักเพียงนี้เจียงหวานหว่านจะช่วยสกุลหลิ่วนี่ได้อย่างไรเพียงแค่ทำให้สกุลหลิ่วนี่ออกไปรับโทษให้ได้ ท่านพ่อและท่านแม่ก็จะไม่เป็น

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 42

    ฮูหยินใหญ่เจียงส่งเสียงตกใจพร้อมพุ่งตัวเข้าไปหาเจียงป๋อเหนียน ไม่ให้ทหารรักษาพระองค์นำตัวเจียงป๋อเหนียนไป“อย่าจับตัวลูกชายข้า ของค้นออกมาจากเรือนของสกุลเฉา จะจับก็ไปจับนาง ปล่อยลูกชายข้า!”“ท่านแม่ ปล่อยท่านแม่ข้า ท่านแม่…”เจียงอวิ้นน้ำตาไหลพรากพุ่งเข้าไปหาเฉาหยูเฟิ่ง ในใจเกลียดชังฮูหยินใหญ่เจียงถึงขีดสุดที่โยนความผิดทั้งหมดให้กับท่านแม่สีหน้าของโหวเจี๋ยไม่สู้ดีนัก “หากยังกล้าขัดขวางงานหลวงอีก จะจับตัวไปทั้งหมด!”เฉาหยูเฟิ่งไม่คาดคิดว่าสกุลหลิ่วไม่เพียงแต่จะรอดพ้นจากเหตุการณ์นี้เท่านั้น แต่ตนยังต้องถูกจับคังคุกแทนด้วย“ท่านพี่ ท่านพี่ช่วยข้าด้วย!”เฉาหยูเฟิ่งน้ำตาไหลขอความช่วยเหลือจากเฉาอวี้เจียงเฉาอวี้เจียงเป็นกังวลมาก กำลังจะเอ่ยปากพูด ทว่าถูกสกุลฉางห้ามเอาไว้ก่อนพร้อมกล่าวเตือนว่า“นายท่าน ท่านไม่ได้มีน้องสาวเพียงคนเดียว ท่านยังมีบุตรชาย แล้วก็ทั้งสกุลเฉาอีก คิดให้ดีก่อนตัดสินใจดีกว่าขอรับ!”เฉาอวี้เจียงกัดฟันแน่น แล้วกลับจวนไปปรึกษาหารือกับบิดาก่อน ดูว่าจะช่วยน้องสาวได้อย่างไร“ผู้บัญชาการโหวโปรดเมตตาด้วย!”แววตาของโหวเจี๋ยเฉียบคมและเยือกเย็น “กฎหมายไม่มีความเมตตา โ

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 43

    หรงซีแค่นเสียงเย็นชาพร้อมขรึมหน้าลงเจียงหวานหว่านถอนหายใจในใจ ที่นางให้หรงซีมาช่วยสนับสนุนก็เพราะต้องการทำให้โหวเจี๋ยตื่นตัวถึงแม้โหวเจี๋ยจะเป็นคนขององค์รัชทายาท แต่หรงซีมีบุญคุณต่อเขานางไม่หวั่นกลัวเฉาหยูเฟิ่ง แต่กับซั่งกวนปิง นางกลับหมดปัญญาสู้เจียงหวานหว่านถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วโค้งคำนับไปทีหนึ่ง“วันนี้ต้องขอบพระทัยท่านอ๋องมากจริงๆ ข้าติดหนี้บุญคุณท่าน ต่อไปข้าจะตอบแทนอย่างแน่นอน!”หรงซีขมวดคิ้วเบาๆ “หากถูกข้าจับได้ว่าเจ้าทำเรื่องที่ไม่เอื้อต่อแคว้นตงหลิงล่ะก็​ ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยมือข้าเอง!”น้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่กลับแฝงด้วยความโหดร้ายอำมหิต“ท่านอ๋องไม่มีโอกาสนั้นแน่นอน”หรงซีหรี่ดวงตาดำขลับของเขาลง ไม่ปริปากพูด เพียงแค่หันหลังเดินจากไปหลังจากออกจากจวนเจียง หรงซีก็สั่งให้ไส้ศึกลูกน้องแอบติดตามเจียงหวานหว่านทันทีหากเจียงหวานหว่านเป็นไส้ศึกของแคว้นศัตรูจริง เขาจะสังหารนางเป็นคนแรกขณะที่เจียงหวานหว่านกลับถึงเรือนเหมย ชุนฮว๋ากำลังคุกเข่าขออภัยอยู่ตรงหน้าหลิ่วซู่สาวใช้คนอื่นๆ ในเรือนยืนแอบส่องอยู่นอกประตู เมื่อเห็นเจียงหวานหว่านกลับมาถึงจึงจะแยกย้ายกันไปเจียงหวานหว่

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 44

    สีหน้าของเจียงหวานหว่านกรุ่นโกรธพลางเอ่ยเสียงนิ่งขรึมว่า “สั่งสอนนั้นหรือ แม่นมหลี่ใจกว้างเกินไปแล้วกระมัง!”แม่นมหลี่ก้มศีรษะลง“คุณหนูพูดถูกเจ้าค่ะ เพียงแต่เรื่องนี้ต้องบอกฮูหยินใหญ่ให้ชัดเจนเสียก่อนค่อยลงมือจัดการ!”“แม่นมหลี่ ชุนฮว๋าทำเรื่องชั่วร้ายต่อเจ้านาย ไม่ต้องบอกท่านย่าหรอก ส่งตัวไปให้ทางหลวงจัดการเลย!”ชิวเยว์สาวใช้คนหนึ่งเล่าเรื่องชั่วร้ายที่ชุนฮว๋าทำให้กับแม่นมหลี่ฟังเบาๆแม่นมหลี่ตะลึงตกใจ คิดไม่ถึงว่าชุนฮว๋าจะบังอาจเช่นนี้ จึงรีบชี้สั่งให้เหล่าแม่เฒ่าลากตัวชุนฮว๋าออกไป“พวกเจ้า ลากตัวนางไปที่จวนข้าหลวงซะ”หลังจากที่ทุกคนจากไป เรือนเหมยก็กลับสู่สภาวะเงียบอีกครั้งเจียงหวานหว่านนอนอยู่บนเตียง ยังคงไม่สบายใจอยู่เนิ่นนานน้ำในจวนเจียงลึกยิ่งกว่าที่ตนคิดเอาไว้ ไส้ศึกมาที่นี่เพราะแผ่นที่การจัดกำลังทหารเช่นนั้นใครกันแน่ที่ซ่อนอยู่ในศาลบรรพบุรุษ!เผชิญหน้ากับเรื่องที่ไม่รู้เรื่องเช่นนี้ ทำให้เจียงหวานหว่านใจไม่ดีนางอ่อนแอเกินไปจริงๆ นางนึกย้อนถึงเรื่องราวในชาติที่แล้วต่างๆ มากมายพลันนึกถึงกู้ฉางชิงผู้เป็นถุงเงินของหรงมู่หานเมื่อพิจารณาตามกาลเวลาแล้ว หรงมู่หานยัง

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 45

    “เจ้ารอพวกข้าอยู่ที่นี่ เดี๋ยวจะจ่ายเงินให้”คนขับรถม้ารีบตกลงเจียงหวานหว่านลงจากรถพลันพบว่าสายตาทุกคู่บนถนนสองฝั่งกำลังจับจ้องที่พวกนางอยู่เสียงก่นด่าดังมาจากปากซอยจินอวี๋ มีเด็กกลุ่มหนึ่งกำลังรุมทำร้ายเด็กชายอายุห้าหกขวบอยู่เด็กชายที่ถูกทุบตีใช้มือป้องกันศีรษะโดยสัญชาตญาณ ลำตัวห่อหดคล้ายลักษณะของกุ้งเจียงหวานหว่านยกมุมปากขึ้นเด็กชายตรงหน้าคือกู้ฉางเกอ น้องชายของกู้ฉางชิงที่เขามักจะพาไปไหนมาไหนด้วยเสมอเพียงแต่น้องชายของเขาเป็นคนเงียบ ไม่ยอมคบค้ากับคนอื่นในชาติที่แล้ว หรงมู่หานต้องการให้กู้ฉางชิงทำงานให้ตนได้อย่างสบายใจ เขาจึงให้ตนรักษาอาการป่วยของกู้ฉางเกอให้หายตั้งแต่ที่กู้ฉางเกอหายป่วย กู้ฉางชิงก็ยิ่งช่วยให้หรงมู่หานกอบโกยกำไรได้มากกว่าเดิมเจียงหวานหว่านเดินเข้าไปไล่เด็กที่ทำร้ายคนอื่นพวกนั้นออกอย่างรวดเร็วเจียงหวานหว่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงบางเบาว่า “เจ้าไม่ต้องกลัวนะ คนชั่วไปหมดแล้ว จะไม่มีใครทำร้ายเจ้าอีก”กู้ฉางเกอยังคงทำท่าป้องกันตัวอยู่เจียงหวานหว่านย่อตัวนั่งลงพร้อมใช้มือตบเบาๆ ที่ตัวของกู้ฉางเกอในที่สุดกู้ฉางเกอก็ยอมโผล่ศีรษะออกมา แล้วมองเจียงหวานหว่านด้

Bab terbaru

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 210

    เจียงหวานหว่านตกอยู่ในภวังค์ของตัวเองชาติก่อน หรงมู่หานขังนางเอาไว้ในห้องลับ ยังมีสตรีอีกนางหนึ่งอยู่ด้วยตอนที่นางถูกจับเข้าไป สตรีนางนั้นก็ถูกนำตัวออกไปสตรีนางนั้นหายใจโรยรินตอนที่หิ้วสตรีนางนั้นออกไป นางได้เห็นใบหน้าสตรีนางนั้นโดยไม่ได้ตั้งใจตอนนั้นคิดว่าสตรีนางนั้นหน้าตาคุ้นตามากเมื่อรวมกับใบหน้าของหรงซี สตรีนางนั้นและหรงซีมีความคล้ายกันอยู่แปดส่วนคงเป็นเสด็จแม่ของหรงซีซ่างกวนเสวี่ยเจียงหวานหว่านมองหรงซีด้วยสายตาสับสนนางรู้แล้ว เป็นความลับที่ชาติก่อนนางกับหรงซีไม่ล่วงรู้นางคิดว่าจะบอกเรื่องนี้กับหรงซีเช่นไรหรงซีเห็นสีหน้าเจียงหวานหว่านก็คิดว่านางต้องรู้เรื่องบางอย่าง“เจ้ารู้จักเสด็จแม่ข้า?”หรงซีกล่าวประโยคนี้ออกมาสัญชาตญาณเขาบอกเขาว่าเจียงหวานหว่านเคยพบเสด็จแม่ของเขาเจียงหวานหว่านสับสนในใจห้องลับอยู่ในห้องอักษรของฝ่าบาทหากสตรีนางนั้นเป็นเสด็จแม่ของหรงซีจริงเช่นนั้นใครเป็นผู้บงการเรื่องการหายตัวของเสด็จแม่หรงซี ก็ไม่ต้องคาดเดาแล้วเป็นฝ่าบาทองค์ปัจจุบันฝ่าบาทมีประสงค์ใดจึงได้กักขังเสด็จแม่ของหรงซีเอาไว้ในห้องลับหรือเพื่อควบคุมอำนาจทหารในมือหรง

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 209

    “เจียงหวานหว่าน เจ้าเคยทำอาหารให้เซียวหวายกินหรือไม่?”เจียงหวานหว่านยิ้ม “นอกจากท่านแม่และสือหลิ่วแล้ว ข้าเคยทำอาหารให้ท่านอ๋องแค่คนเดียว”หรงซีพอใจกับคำตอบของเจียงหวานหว่านมาก“ต่อไปทำอาหารให้ข้ากินได้คนเดียวเท่านั้น”เจียงหวานหว่านคิดสักพัก “ได้”หรงซีพอใจมากเมื่อเห็นคราบโจ๊กที่มุมปากนางหรงซีใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดให้ ทำเอาเจียงหวานหว่านเขินจนหน้าแดง“ท่านอ๋อง มือท่านไม่มีแรงไม่ใช่หรือ?”เจียงหวานหว่านถามอย่างรู้ทัน“อืม”หรงซีหน้าไม่แดง ใจไม่เต้นเร็วเจียงหวานหว่านเบะปาก หรงซีกำลังโกหกชัดๆแต่เมื่อคิดถึงเรื่องที่หรงซีถูกพิษเพราะขนมของนาง นางก็ยอมให้ความร่วมมือกับเขา“ท่านอ๋องต้องกินให้มากหน่อย ไม่แน่พรุ่งนี้ก็อาจลุกจากเตียงได้แล้ว”เจียงหวานหว่านกล่าวด้วยความหงุดหงิด“ยาพิษกลืนวิญญาณ จะหายเร็วเพียงนั้นได้เช่นไร”“ตุบ”ชามในมือเจียงหวานหว่านร่วงลงพื้น“ท่านถูกยาพิษกลืนวิญญาณ?”ผู้ถูกยาพิษกลืนวิญญาณจะต้องตายภายในสามวันนางจับมือของหรงซีแล้ววางนิ้วมือตัวเองทาบลงไปหรงซีเห็นท่าทางร้อนใจของนางก็รู้สึกอบอุ่นในใจ“ชีพจรท่านอ๋องได้รับความเสียหาย ยังดีที่ยายใบ้อยู่ด้วย

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 208

    เจียงหวานหว่านส่ายหน้า นางไม่ได้วางยาหรงซี“ปล่อยนาง”หรงซีได้ยินเสียงจึงเอ่ยปาก“ท่านอ๋อง พิษถอนหมดแล้ว พักผ่อนมากๆ”หญิงชรานั่งอยู่ข้างเตียงหรงซีกล่าวเสียงทุ้มต่ำ“ขอบคุณมากยายเฒ่า”หรงซีกล่าวอย่างไร้เรี่ยวแรงหญิงชราลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปตอนที่เจียงหวานหว่านได้เห็นใบหน้าหญิงชราก็ใจกระตุกหญิงชราก็คือยายใบ้ อาจารย์ของซิ่วกู่“เทียนซู เจ้าก็ออกไปด้วย”“ท่านอ๋อง แต่ว่า...”เทียนซูไม่ไว้ใจกลัวว่าเจียงหวานหว่านจะคิดร้ายต่อท่านอ๋อง“ออกไป...”แม้เสียงของหรงซีจะอ่อนแรง แต่น้ำเสียงนั้นก็เกินพอแล้วเทียนซูมองเจียงหวานหว่านด้วยสายตาเตือน จากนั้นก็ออกจากห้องไปเจียงหวานหว่านเห็นหรงซีใบหน้าซีดขาว นางไม่กล้าเข้าไปหานางนึกถึงฉากที่หรงซีตายเพื่อนางในชาติที่แล้วขึ้นมา“เข้ามา”หรงซีขมวดคิ้วเจียงหวานหว่านน้ำตาตก เดินเข้าไปหาหรงซี“เจียงหวานหว่าน เป็นโชคดีของเจ้าที่ข้ายังไม่ตาย”หรงซีมองเจียงหวานหว่านที่กำลังตื่นตระหนกทำสิ่งใดไม่ถูกเขาถูกพิษหลังจากที่กินขนมของเจียงหวานหว่านแต่เขาไม่สงสัยในตัวเจียงหวานหว่านสักนิด“ท่านอ๋อง ข้าไม่รู้เหตุใด...”“เจ้าไม่ใช่คนวางยา ข้ารู้”

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 207

    “ไอ้หยา”เจียงจิ่นเซวียนแกล้งทำเงินตกพื้นอย่างไม่ตั้งใจสือหลิ่วเห็นดังนั้นก็วางกล่องอาหารลงและวิ่งไปเก็บเศษเงินที่ตกกระจายอยู่ทั่วพื้นเจียงจิ่นเซวียนค่อยๆ ขยับและเปิดกล่องอาหารอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็โรยผงบางอย่างลงไปสือหลิ่วเก็บเศษเงินกลับมาหมดแล้ว เจียงจิ่นเซวียนกล่าวขอโทษ “แม่นางสือหลิ่วลำบากแล้ว”“ไม่เป็นไร คุณชายสี่ ข้าไปก่อนเจ้าค่ะ”สือหลิ่วหยิบกล่องอาหารขึ้นมาแล้วบอกลาเจียงจิ่นเซวียนเจียงจิ่งเซวียนกล่าวอย่างนุ่มนวล “แม่นางสือหลิ่วเดินทางระวังด้วย”“เจ้าค่ะ”สือหลิ่วรู้สึกเขินอายหลังจากพยักหน้าให้เจียงจิ่นเซวียนแล้ว นางก็เดินทางไปจวนอ๋องในมุมที่สือหลิ่วมองไม่เห็น เจียงจิ่นเซวียนยิ้มเยาะเย็นชานี่คือบทเรียนเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาให้เจียงหวานหว่านสือหลิ่วไม่สงสัยสักนิด นางเดินถือกล่องอาหารมาถึงจวนอ๋องหลังส่งกล่องอาหารเรียบร้อย นางไปร้านหนังสือเพื่อซื้อกระดาษให้เจียงจิ่นเซวียนซื้อกระดาษเสร็จแล้ว สือหลิ่วกลับถึงจวนและนำกระดาษไปส่งให้เจียงจิ่นเซวียน“แม่นางสือหลิ่ว เรื่องซื้อกระดาษในวันนี้ ไม่ต้องบอกน้องหก นางไม่ชอบให้ข้าเข้าใกล้คนเรือนเหมย หากนางรู้ว่าข้าเรียกใช้คนข

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 206

    เจียงหวานหว่านมองดูรถม้าจวนอ๋องจากไปรถม้าจวนอ๋องไปไกลแล้ว เจียงหวานหว่านเก็บสายตากลับมาและเดินเข้าจวนไป“น้องหก รอก่อน”เจียงจิ่นเซวียนเรียกเจียงหวานหว่านเจียงหวานหว่านหยุดเดินแล้วถามเสียงเย็น “มีเรื่องใด?”“น้องหก ได้รับความโปรดปรานจากท่านอ๋อง เป็นวาสนาของเจ้านัก ต้องรักษาไว้ให้ดี อย่าทำให้ท่านอ๋องโกรธจนลากคนในจวนเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย”เจียงจิ่นเซวียนเดินมาข้างกายเจียงหวานหว่านเจียงหวานหว่านหงุดหงิด เจียงจิ่นเซวียนไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปจริงด้วย คอยแต่จะหาโอกาสถากถางนางน้ำเสียงดูแคลนหาว่านางไม่คู่ควรกับท่านอ๋อง ช่างเป็นพี่ชายแท้ๆ ของนางจริงๆ“พี่สี่คอยปรนนิบัติรัชทายาทมาตั้งหลายปี การประจบสอพลอคงเป็นสิ่งที่พี่สี่ถนัดนัก หน้าไหว้หลังหลอกเป็นความสามารถโดดเด่นของพี่สี่ พี่สี่ใช้ชีวิตได้อย่างหน้าซื่อใจคดจริงๆ”รอยยิ้มจอมปลอมของเจียงจิ่นเซวียนเลือนหายไปเขานึกไม่ถึงว่าเจียงหวานหว่านจะด่าเขาไม่ไว้หน้าสักนิดเจียงหวานหว่านไม่มองเจียงจิ่นเซวียนแม้แต่น้อย นางเดินเข้าไปในประตูจวนหากอยู่นานกว่านี้หน่อยนางยิ่งรู้สึกขยะแขยง เจียงจิ่นเซวียนน่ารังเกียจกว่าเจียงจิ่นหนิงเสียอีกเจียงจิ่น

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 205

    นางเปิดผ้าม่านเตรียมตัวลงรถม้าทันใดก็ถูกแรงกระชากนางกลับเข้ามาในรถม้าเจียงหวานหว่านจมเข้าสู่อ้อมกอดหรงซีกลิ่นหอมอำพันทะเลลอยเข้าจมูกนางหรงซีกุ้มหน้ามองเจียงหวานหว่านไม่พูดไม่จาเจียงหวานหว่านคิดจะลุกขึ้นกลับถูกหรงซีกอดเอาไว้แน่นคนสองคนจ้องตากันและกัน ไม่มีใครพูดจา“เหตุใดรถม้าจวนอ๋องถึงจอดอยู่ตรงนี้?”เจียงจิ่นเซวียนกลับมาถึงจวนพอดีและเห็นรถม้าจวนอ๋องจอดอยู่หน้าบ้านของตนเจียงหวานหว่านได้ยินเสียงเจียงจิ่นเซวียน ดวงตาก็กลับมาแจ่งชัดอีกครั้ง“ท่านอ๋อง พี่สี่ข้าอยู่ข้างนอก รีบปล่อยข้า”หรงซียิ้มเย็น “ข้าต้องกลัวเขาด้วย?”เจียงหวานหว่านกัดฟัน “ท่านอ๋องไม่กลัว แต่ชื่อเสียงข้าไม่เหลือแล้ว วันหน้าหากแต่งงานก็จะถูกผู้คนวิพากษ์วิจารณ์เอาได้”“เจ้าคิดจะแต่งกับใคร? กู้ฉางชิง? หรือเซียวหวาย?”เจียงหวานหว่านประหลาดใจ นางแต่งงานเกี่ยวข้องอันใดกับพวกเขาฝีเท้าของเจียงจิ่นเซวียนเดินเข้ามาใกล้เจียงหวานหว่านกดร่างต่ำลงแล้วกล่าวอย่างออดอ้อน “ท่านอ๋อง ขอร้องท่านล่ะ”หรงซีได้ยินคำพูดประโยคนี้ของเจียงหวานหว่าน ความโมโหในใจลดไปไม่น้อย“เจียงหวานหว่าน เจ้าติดค้างข้า ครั้งหน้าข้าไม่ปล่อ

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 204

    เจียงหวานหว่านได้ฟังคำพูดของหรงซีก็หันไปยิ้มให้เซียวหวายอย่างจนปัญญา“เซียวหวาย ขอโทษด้วย พรุ่งนี้ข้าจะไปพบเจ้า”เซียวหวายยิ้มแย้ม “แม่นางเจียง พรุ่งนี้ข้ามารับเจ้า”“ก็ดี...”ยังไม่ทันได้กล่าวจบประโยค เจียงหวานหว่านรู้สึกว่าตัวเองถูกจับข้อมือเอาไว้ไม่รู้ว่าหรงซีลงมาจากรถม้าตั้งแต่เมื่อใดเขาสีหน้าบึ้งตึง ดึงข้อมือเจียงหวานหว่าน ลากนางขึ้นรถม้าจวนอ๋อง“ท่านอ๋อง โปรดปล่อยแม่นางเจียงด้วย”เซียวหวายเห็นเจียงหวานหว่านถูกหรงซีผลักขึ้นรถม้า เขาจึงตามไปขวางแต่ถูกเทียนซูขวางเอาไว้ เซียวหวายผลักเทียนซู ทว่าเทียนซูไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อยหรงซีทำเหมือนไม่ได้ยินเซียวหวายโกรธเจียงหวานหว่านหันหน้ามากล่าวกลับเซียวหวายที่อยู่ด้านหลัง“คุณชายเซียว ข้าไปก่อนนะ”มือของหรงซีดึงศีรษะเจียงหวานหว่านเข้าไปในรถม้าเซียวหวายนั่งอยู่บนรถม้าสกุลเซียว กำลังตามท้ายรถม้าจวนอ๋อง“ท่านอ๋อง รถม้าของคุณชายเซียวตามอยู่ด้านหลัง”เทียนซูที่อยู่ด้านนอกกล่าวรายงานหรงซี“สะกดรอยตามราชวงศ์ มีเจตนาไม่ดี เทียนซู ส่งคุณชายเซียวไปยังสถานที่ที่เขาควรไป”เทียนซูลังเล“ท่านอ๋อง คุณชายเซียวเป็นน้องชายเซียวกุ้ย

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 203

    เซียวกุ้ยเฟยยิ้มอย่างอบอุ่น“ฝีมือของอ้ายเฟย ข้าชอบยิ่งนัก”ฝ่าบาทตรัสด้วยถ้อยคำสองแง่สองง่ามเซียวกุ้ยเฟยหุบตาลงด้วยความเขินอาย จากนั้นก็พยุงฝ่าบาทเดินไปด้วยกันรอจนกระทั่งไม่เห็นเงาฝ่าบาทแล้วหรงซีสีหน้าเย็นชา ดวงตาเย็นชายิ่งกว่า จับจ้องมองหรงมู่หานหรงมู่หานรับรู้ถึงความโกรธท่วมท้นของหรงซี“เสด็จอา หลานขอตัวก่อน”ระหว่างที่กล่าว สายตาเขาเหล่มองเจียงหวานหว่านเจียงหวานหว่านกรอกตาบนใส่หรงมู่หานนัยน์ตาหรงซีใกล้ระเบิดแล้วเขาขยับข้อมือก้อนเงินถูกดีดออกไปดีดโดนบริเวณกระดูกขาของหรงมู่หาน“เอื้อ...”หรงมู่หานรู้สึกถึงกระแทกที่ขาความเจ็บปวดจู่โจมกะทันหัน ทำให้เขาทรุดเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าเจียงหวานหว่าน”“องค์ชายรอง รู้ว่าผิดรู้จักแก้ไข เป็นสิ่งที่ดียิ่ง แต่ไม่จำเป็นต้องพิธีรีตองเช่นนี้”เจียงหวานหว่านกล่าวด้วยท่าทางใจกว้าง“เจ้า พวกเจ้า...”หรงซีและเจียงหวานหว่านเดินเคียงข้างกันจากไปโดยไม่สนใจหรงมู่หานหรงมู่หานรู้ว่าเป็นฝีมือหรงซีความรู้สึกอัปยศอดสูพุ่งเข้าสู่หน้าอกใบหน้าของเขาถูกหรงซีกับเจียงหวานหว่านทำลายจนป่นปี้หรงมู่หานมองแผ่นหลังทั้งสองคนแล้วสาบานกับตัวเอง

  • บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ   บทที่ 202

    วิชาการแพทย์ของเจียงหวานหวานล้ำเลิศ พิษในร่างกายของน้องชายจะกำจัดไปได้เมื่อใดก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้ว เขาต้องวางแผนเอาไว้“น้องชาย ช่วงนี้สุขภาพเจ้าดีหรือไม่ เจ้าไม่ได้ไปให้หมอหลวงตรวจนานแล้ว”หรงซีหุบสายตาลง จากนั้นก็ประสานมือ “ขอบพระทัยฝ่าบาทที่ทรงนึกถึง ช่วงนี้น้องชายสุขภาพไม่ดี วันนี้จะไปให้หมอหลวงตรวจอาการ”ฝ่าบาทเมื่อได้รับฟังก็เบาพระทัยลงมากพิษในตัวน้องชายถูกถอนไปแล้วหรือไม่ ถามหมอหลวงก็รู้แล้วฝ่าบาทหรี่พระเนตร มีแผนการในพระทัยแค่หมอหลวงจับชีพจรก็จะรู้ว่าหรงซีถอนพิษไปแล้วหรือไม่“แม่นางเจียง โรคของหรงซี เจ้ามีวิธีรักษาหรือไม่?”ฝ่าบาททอดพระเนตรเจียงหวานหว่าน“ฝ่าบาท แม่นางเจียงก็รักษาโรคของข้าไม่หายเช่นกัน”หรงซีกล่าวประโยคหนึ่งเจียงหวานหว่านรู้สึกว่าหรงซีประหลาดมาก เหตุใดกล่าวเช่นนั้นทว่าเมื่อเห็นสายพระเนตรฝ่าบาท นางเข้าใจทันทีฝ่าบาทต้องการให้หรงซีประคองความมั่นคงของแคว้น เขาไม่มีทางเปิดโอกาสให้หรงซีได้ครองบัลลังก์ในสมองเจียงหวานหว่านผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาพิษหนอนกู่ในร่างกายหรงซีเป็นของฝ่าบาทจังหวะหัวใจนางเต้นเร็วขึ้น หากเป็นเช่นนี้ หรงซีก็จะถูกฝ่าบาทควบคุม

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status