หมอครอว์ฟอร์ดออกไปจากวอร์ด แต่เสียงของเขายังคงก้องอยู่ในหูของเซนิออส “เซนิออส ผ่อนคลายและพยายามนอนพักซะ ฉันต้องกลับบ้านก่อน” แซคคารีมาที่ห้องเพื่อกล่าวลา เขาพูดด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง เซนิออสที่รู้สึกราวกับว่ามีดได้แทงทะลุหัวใจของเขา เขาเพียงแค่พยักหน้า แซคคารีตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วหันหลังเดินจากไป แต่เซนิออสแข็งทื่อและพูดว่า “เดี๋ยวก่อน คุณอารอง ผมมีเรื่องสำคัญจะบอก” แซคคารีซึ่งยืนอยู่หน้าเตียง เขาต้องอดทนเก็บอาการอย่างมากต่อหน้าเซนิออส “ว่ามา” “ผมได้รับผลดีเอ็นเอแล้ว มัน… สรุปได้ว่าเด็กคนนั้นเป็นของลูกของผมกับคาร์ลี่ คาร์ลี่เป็นแม่ผู้ให้กำเนิดของเขา เด็กคนนั้นคือลูกของเรา!” เขาหรี่ตาสีฟ้าอันสง่างามของเขาซึ่งมันเต็มไปด้วยน้ำตา น้ำตาเหล่านั้นรวมไปถึงความรู้สึกผิดที่เขาหลอกลวงอาของเขา และความเกลียดชังตัวเองอย่างสุดซึ้ง 'ฉันเคารพคุณอารองมากที่สุด เขาเป็นแบบอย่างของฉัน เขาเป็นคนสุดท้ายที่ฉันควรจะโกหก! แต่… ฉันต้องทำเพื่อคาร์ลี่! ในที่สุดฉันก็ได้เปรียบในการเอาชนะเมื่อเจอลูก ถ้าฉันยอมรับว่าเขาไม่ใช่ลูกของเรา ฉันจะเสียคาร์ลี่อีกครั้ง ฉันขอโทษคุณอารอง! คุณอาอาจจะสำ
พูดให้ถูกคือ เธอกำลังเดินเข้ามาหาเซนิออส! “เมื่อกี้ฉันได้ยินแว่ว ๆ ตรงนอกประตูว่าคุณพูดถึงผลตรวจ ผลการตรวจดีเอ็นเอของเด็กกับฉันรึเปล่า?” ชาร์ล็อตนั่งลงข้างเตียง เธอไม่ต้องการรบกวนการพักผ่อนของเซนิออส เดิมทีเธอวางแผนที่จะรอแซคคารีนอกวอร์ด แต่เมื่อเธอได้ยินเซนิออสพูดถึงผลการทดสอบ เธอก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปในห้อง "ใช่..." เซนิออสรู้สึกผิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่สายตาของเขากลับกลายเป็นแน่วแน่ภายในเสี้ยววินาที “ฉันบอกคุณอารองแล้วว่าดีเอ็นเอของคุณตรงกับเด็ก คาร์ลี่ คุณเป็นแม่แท้ ๆ ของเด็กคนนั้น และฉันก็เป็นพ่อแท้ ๆ ของเขา เขาเป็นลูกที่หายไปของเรา!” ขณะพูด เขาจับมือชาร์ล็อตอย่างตื่นเต้น เขารู้ว่า ถ้าชาร์ล็อตรู้ความจริงว่าเขาโกหกเธอในภายภาคหน้า ด้วยนิสัยของเธอ เธอจะเกลียดเขาอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม จะไม่มีการหวนกลับ นับตั้งแต่เขาตัดสินใจที่จะโกหก เขาต้องทำให้ทุกอย่างออกมาให้เนียบเนียนและโกหกจนกว่าจะหมดเวลา และเท่าที่มันจะเป็นไปได้! นอกจากนี้ เขาและคาร์ลี่มีลูกด้วยกัน เขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อตามหาลูกแท้ ๆ ของพวกเขากลับมา แซคคารีไม่รักคาร์ลี่ ดังนั้น ให้เธอแต่งงานกับแซคคารีต่อไปก็ไม
เซนิออสตกตะลึงเมื่อได้รับความสุขอย่างกะทันหัน เขาจ้องไปที่แซคคารีอย่างแน่วแน่ขณะเดินจากไปและกลับมารู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อแซคคารีอยู่ที่ประตูแล้ว “ขอบคุณครับ คุณอารอง! คาร์ลี่และผมจะขอบคุณคุณตลอดไป…” “คุณอารอง ผมรักคุณอา!” แซคคารีเดินออกจากวอร์ดอย่างเฉยเมยและเด็ดขาด โดยไม่หันกลับมามองชาร์ล็อต “คาร์ลี่ คุณร้องไห้ทำไม!” เมื่อหันกลับมามองหน้าของชาร์ล็อต เซนิออสก็ตกใจ เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเธอกำลังร้องไห้ เขาเข้าใจเหตุผลเบื้องหลังน้ำตาเหล่านั้นในวินาทีถัดมา “คาร์ลี่ คุณอารองรักลอร์เรนอย่างสุดซึ้งมาโดยตลอด และเขาไม่มีความรู้สึกต่อคุณเลย คุณทั้งคู่ก็แค่แต่งงานกันในนาม ข่าวนี้มันเหมาะสมแล้วสำหรับน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ ในที่สุดคุณก็หลุดพ้นจากการแต่งงานในนามสักทีนะ” เมื่อได้ยินสิ่งที่เซนิออสพูด น้ำตาของชาร์ล็อตไหลพรากเข้าไปใหญ่ 'แซคคารีห่วงเซนิออส! สำหรับเขา ฉันเป็นแค่ของประดับตกแต่ง ดังนั้น นั่นจึงสมเหตุสมผลที่เขาจะหย่ากับฉันเพื่อเซนิออส’ ชาร์ล็อตคิดว่าแซคคารีอาจยอมแพ้ในสักวันหนึ่ง เพราะการตื๊ออย่างไม่หยุดยั้งของเซนิออส อย่างไรก็ตาม โลกภายในจิตใจของเธอยังคงเต็มไปด้วยไฟเมื่อถึงเวลานั
แม้ว่าเซนิออสจะไม่เต็มใจปล่อยเธอไป แต่เขาก็พูดไม่ออก ท้ายที่สุด แซคคารีบอกว่าเขาจะหย่ากับคาร์ลี่ในอีกสามวันเท่านั้น ดังนั้น สิ่งที่เขาทำได้คือต้องทนทุกข์ไปอีกสามวัน! “นายหญิง ไปกันเถอะครับ!” ลูคัสดึงข้อมือของชาร์ล็อต และเธอก็ตามลูคัสออกจากวอร์ดไป “เฮ้อ! มีอะไรกันครับ? เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับนายท่านรอง? ผมไม่เข้าใจเลย นายท่านรองรักคุณ นายหญิงของผม คุณขอเขาแต่งงานกับเซนิออสใช่ไหมครับ? ไม่งั้น นายท่านรองจะไม่ทำแบบนี้แน่” ลูคัสถอนหายใจหลังจากออกจากวอร์ด ชาร์ล็อตไม่พูดอะไร ได้แต่ส่ายหัวด้วยน้ำตาคลอเบ้า “นายหญิงของผม คุณกับนายท่านรองนี่หัวดื้อเหมือนกันเลยนะครับ พวกคุณไม่ยอมพูดอะไรเลยสักนิด! ลองทำในแบบของผมสิ มันอาจจะยังไม่สายเกินไป แต่คุณจะต้องขอโทษนายท่านรองนะครับ เขาต้องมีความคิดงี่เง่าแน่ ๆ เพราะตอนนี้เขาเสียสติไปแล้ว หัวใจของเขาจะละลายลงทันทีที่คุณขอโทษเขา และเขาจะไม่ยอมหย่ากับคุณ” ‘แซคคารีจะคืนคำเพื่อฉันงั้นเหรอ?” ชาร์ล็อตเม้มปากอย่างประชดประชัน และน้ำตาของเธอก็ไหลลงมา “คุณกำลังทำให้ผมวิตกกังวลมาก นายหญิงของผม! ลึก ๆ แล้วคุณคิดอะไรอยู่? คุณพูดอะไรหน่อยได้ไหม? นายหญิง-" “
“เฮ้อ! หากเป็นแบบนี้ ก็แค่แกล้งทำเป็นว่าผมไม่ได้พูดอะไรเลยแล้วกัน ลืมมันไปเถอะ...” ลูคัสส่ายหัวด้วยความผิดหวัง ความหวังริบหรี่ในดวงตาของแซคคารีหายไปในทันที ขณะที่รถสีดำสุดหรูเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ในอดีต ทุกครั้งที่แซคคารีนั่งในรถคันเดียวกันกับชาร์ล็อต เขามักจะนั่งกับเธอเสมอ แต่คราวนี้แซคคารีนั่งตรงข้างคนขับ และเธอนั่งกลางรถคนเดียว ชาร์ล็อตกลับไปที่เขตวิหารศักดิ์สิทธิ์ และเธอก็ไม่เห็นแซคคารีอีกเลย สามวันผ่านไป ทันทีที่เธอลุกขึ้น ลูคัสที่รอเธออยู่ในห้องนั่งเล่นก็ทักทายเธอว่า “นายท่านรองพร้อมแล้ว คุณพร้อมหรือยังครับ?” ชาร์ล็อตไม่สนใจเมื่อมองแบบผิวเผิน “มันไม่ใช่แค่การหย่าเหรอ? ฉันจะต้องเตรียมตัวอะไร? ไปกันเถอะ!" ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ลูคัสขับรถพาชาร์ล็อตมาถึงโรงพยาบาล ทันทีที่ชาร์ล็อตลงจากรถ ร่างสูงอันแข็งแรงก็พุ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว เขาใช้มือกดไหล่ของเธอเบา ๆ แล้วผลักเธอไปที่ประตูรถ “คาร์ลี่ นี่สำหรับคุณ!” เซนิออสหยิบช่อกุหลาบแดง 99 ดอกจากด้านหลังของเขาราวกับเป็นมายากล แล้ววางมันไว้ในอ้อมแขนของชาร์ล็อต ชาร์ล็อตตกใจในเสี้ยววินาที และเธอก็รู้ทันทีว่ามีบางอย
“คุณอารอง คุณกับคาร์ลี่จะหย่ากันแล้วในอีกไม่กี่นาที คุณอา—” "ปล่อยเธอไป!" เสียงของแซคคารีเฉียบคมและเคร่งขรึมราวกับคำสาปจากยมโลก เมื่อมองดูใบหน้าของเขาอีกครั้ง มันช่างหนาวเหน็บจนดูน่ากลัวกว่าธารน้ำแข็งเสียอีก เซนิออสถอยกลับด้วยความตกใจและปล่อยมือของชาร์ล็อตโดยอัตโนมัติ จากนั้นเขาก็จ้องไปที่การแสดงออกของแซคคารีที่มืดมนราวกับท้องฟ้ามืดครึ้ม “ผมไม่เข้าใจ… คุณอารอง วันนั้นคุณอาบอกเองว่าจะปล่อยคาร์ลี่ไป แล้วมาวันนี้ คุณอาจะไม่ไปหย่ากับคาร์ลี่ที่อำเภอในอีกไม่กี่นาทีนี้? ในอีกสิบนาทีบวกลบ คาร์ลี่จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณอาแล้ว และเธอจะเป็นภรรยาของผม—” “ทำไมนายถึงมั่นใจนัก นายคิดว่าเธอจะเป็นภรรยาของนาย?” นอกจากความเย็นชาตามปกติแล้ว ยังมีความหึงหวงแฝงอยู่ลึก ๆ อยู่ในน้ำเสียงของแซคคารี “นายจะเอาชนะเธอได้ไหม มันขึ้นอยู่กับความสามารถของนาย” เซนิออสตกตะลึง ลูคัสอึ้งไป แม้แต่ชาร์ล็อตก็ยังตกใจเช่นกัน แซคคารีดูเหมือนจะเหลือบมองชาร์ล็อตอย่างเฉยเมย และมุมปากที่โค้งมนสมบูรณ์แบบของเขาก็ยกขึ้น “เนื่องจากนายได้สืบเรื่องทั้งหมดระหว่างชาร์ล็อตต์กับฉันแล้ว นายต้องรู้ว่าในตอนแรก ฉันต้องแต
“ผมอยากจะขอโทษคุณอารอง ผมคิดว่าคุณอาจะไม่รักษาสัญญา ขอโทษที่ตะคอกใส่ครับ เดาว่าผมคงเข้าใจผิด คุณอาแค่ล้อเล่นกับผม” เซนิออสยื่นมือขวาออกไปนอกหน้าต่างและโบกมือให้แซคคารี การแข่งรถแดร็กเป็นรูปแบบหนึ่งของศิลปะ ความผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ เพียงครั้งเดียวอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ที่เลวร้ายได้ แขนขวาของเซนิออสอาจได้รับบาดเจ็บ แต่นั่นไม่ได้เป็นปัญหากับฝีมือการขับรถของเขาเลย แซคคารีถูกมัดแขนขวาไว้แล้ว ไม่ว่าเขาจะมีฝีมือมากแค่ไหน ยังไงเขาก็แพ้ แซคคารียังคงนิ่งเฉย มีเพียงดวงตาที่เยือกเย็น มืดมิด และมืดมนของเขาเท่านั้นที่หรี่ลงอย่างอันตราย เมื่อลูคัสตะโกนว่า "ไป!" ซูเปอร์คาร์สุดหรูสีดำและสีขาวก็เหาะออกจากจุดเริ่มต้น ลูคัสขับรถพาชาร์ล็อตตามหลังพวกเขาไปติด ๆ “ตอบมาตรง ๆ นะครับ นายหญิงของผม คุณเชียร์ใคร?” ลูคัสถามด้วยรอยยิ้ม ชาร์ล็อตขมวดคิ้วแต่ไม่ตอบ ไม่สำคัญว่าเธอเชียร์ใคร! เธอเชี่ยวชาญในการแข่งรถแดร็ก ดังนั้น ตอนที่แซคคารีเสนอว่าจะขับรถด้วยแขนข้างเดียว เธอก็รู้ผลแล้ว แซคคารีไม่ได้เสียใจเลย! เขากำลังจะแพ้เกมหลานชายของเขา ก่อนที่จะหย่ากับเธอ! ตามที่คาดไว้ เมื่อรถออกจากโรงพยาบาล แซคคารีก็
“แซคคารี!” เมื่อรู้ว่าแซคคารีไม่รับสายของลูคัส ชาร์ล็อตจึงเปิดประตูและวิ่งไปที่แม่น้ำด้วยความตื่นตระหนก “แซคคารี ใจเย็น ๆ มันเป็นแค่เกม ชนะหรือแพ้ไม่สำคัญ นายไม่จำเป็นต้อง—” เสียงเร่งเครื่องจากรถของแซคคารีหยุดเธอ เธอมองดูรถของแซคคารีแล่นไปในแม่น้ำ หัวใจของชาร์ล็อตเต้นไม่เป็นจังหวะ ซู่ม! เธอได้ยินเสียงดังมาจากด้านล่างขณะที่รถจมลงไปในน้ำ ชาร์ล็อตไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น จากมุมมองของมืออาชีพ โอกาสที่แซคคารีจะประสบอุบัติเหตุอยู่ที่ 99.9% ดังนั้น เธอจึงกลัวเกินกว่าจะมอง เธอยืนอยู่กลางถนนด้วยความงุนงงราวกับหุ่นเชิด เมื่อต้องนึกถึงสถานการณ์อันน่าสยดสยองของแซคคารี มันทำให้เกิดคลื่นแห่งความทุกข์ทรมานผุดขึ้นในตัวเธอ “คุณทำได้ นายท่านรอง! เอาไปเลยสองนิ้ว นายท่านรอง! ผมรักคุณ นายท่านรอง!” เสียงเชียร์ของลูคัสดังก้องจากริมแม่น้ำ ชาร์ล็อตจึงรวบรวมความกล้าและเดินเข้าไปใกล้ ๆ เธอมองดูรถของแซคคารีขับผ่านเสาหินราวกับว่ามันกำลังเหยียบน้ำและขับเข้าไปในอุโมงค์อย่างมั่นคง ชาร์ล็อตถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอรู้สึกเย็นและรู้สึกเปียกที่หลังมือ เธอก้มศีรษะลงและตระหนักได้ว่าเธอกำลังร้องไห้
"บาดแผลทางอารมณ์ของนายท่านรองในวันนี้ค่อนข้างแย่ การดื่มน้ำอุ่นเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะบรรเทาอาการของเขาได้ เขาต้องการความสงบและเงียบ"ชาร์ล็อตดูเหมือนจะคิดได้ในทันที "ฉันไม่คิดว่าเขาจะเจ็บปวดขนาดนั้น เพียงเพราะเขาได้เจอกับแกริสันในวันนี้และทำให้นึกถึงลอร์เรน วันนี้เขาได้เจอกับลอร์เรนแล้วหรือยัง?""ลอร์เรน? ฮ่า!" ลูคัสยิ้มอย่างมีเลศนัย"นายหญิง ถ้าคุณสนุกกับการแต่งเติมความคิดแบบนี้ ทำไมไม่ลองขยายจินตนาการของคุณดูล่ะ?"ชาร์ล็อตเกือบจะสติหลุด"นายกำลังพูดอะไร?"ลูคัสหันกลับมา ส่งยิ้ม และขยิบตาให้เธอ "เอาล่ะ มีหลายคนเคยได้ยินข่าวลือว่านายท่านรองเป็นเกย์จริง ๆ ทำไมคุณไม่พิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่แกริสันจะมีความรักที่แท้จริงกับนายท่านรองล่ะ? บางทีบาดแผลของเขาอาจจะถูกรบกวนอย่างมากเพราะเขารู้ว่าแกริสันหลงใหลในตัวคุณแค่ไหน?""นั่น... เป็นไปได้ยังไงกัน!?" ดวงตาของชาร์ล็อตเต็มไปด้วยความตกใจลูคัสยิ้มอย่างลึกลับ "ผมไม่รู้ คุณสามารถถามนายท่านรองได้เสมอ บางทีเขาอาจจะให้คำตอบกับคุณได้... โอ้!"เขาตะโกนขณะที่ชาร์ล็อตตบเข้าที่หัวของเขาเวลาไม่นานนัก ชาร์ล็อตก็กลับมาถึงเขตวิหารศักดิ์
ชาร์ล็อตตกตะลึง "ไม่ใช่ว่าฉันจะมีพลังวิเศษนะ ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอีกสี่ปีข้างหน้า?" เธอและแกริสันมีสัญญาสิบปีระหว่างกัน ตอนนี้ก็หกปีแล้ว สัญญาจะครบกำหนดในอีกสี่ปี เธอจะแต่งงานกับเขาอย่างที่เธอพูดไว้หรือเปล่า?" แซคคารีถามด้วยสีหน้าจริงจังมาก"เฮอะ!" ชาร์ล็อตหัวเราะออกมาราวกับว่าเธอได้ยินเรื่องที่ตลกที่ใหญ่ที่สุดในโลก"ถ้านายกำลังจะพยายามเล่นตลก ก็ไม่จำเป็นต้องดูจริงจังขนาดนั้นก็ได้ จริง ๆ แล้วนายดูดีมากเลยนะเวลายิ้ม มาเถอะ ยิ้มหน่อย!"แซคคารีดูบูดบึ้งยิ่งกว่าที่เคย รูม่านตาน้ำแข็งของเขาที่จ้องมาที่เธอดูน่ากลัวยิ่งกว่าเดิมชาร์ล็อตเข้าใจทันทีว่าแซคคารีไม่ได้พูดเล่น ๆ กับเธอเลย!'พอได้แล้ว! เราแต่งงานกันมาเกือบสามเดือนแล้ว และฉันไม่เคยได้ยินแซคคารีพูดเรื่องตลกมาก่อน ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าก้อนน้ำแข็งที่อยู่ในร่างกายของเขาเริ่มหลอมละลายตอนไหนกัน!'เธอส่ายศีรษะอย่างงุ่มง่าม"ถึงแม้ว่าแกริสันจะโง่เขลาพอที่จะรออยู่ที่สะพานนั้นเป็นเวลาสิบปี ฉันก็ไม่มีวันแต่งงานกับเขา ฉันบอกเรื่องนี้กับเขานับครั้งไม่ถ้วนตลอดหกปีที่ผ่านมา รวมทั้งวันนี้ด้วย แต่เขาก็ปฏิเสธที่จะฟัง มันเป็นเรื่อ
เป็นเวลาหนึ่งปีแล้วที่แซคคารีไม่เคยพบหรือติดต่อกับเขาเลย เขาคิดว่าความเย่อหยิ่งและถือตัวของแซคคารีนั้น จะทำให้แซคคารีไม่มีวันที่จะติดต่อกับเขาอีกเว้นแต่เขาจะเป็นคนเริ่มทำเช่นนั้นเอง มันทำให้เขาประหลาดใจที่แซคคารีเป็นคนทำลายกำแพงระหว่างพวกเขาเพราะเห็นแก่ชาร์ล็อต!แซคคารีช่วยพยุงแกริสันออกจากสะพานชาร์ล็อตรู้ดีถึงความสัมพันธ์ของแกริสันและแซคคารี ดังนั้นเธอจึงไม่แปลกใจที่พวกเขารู้จักกัน แต่สิ่งที่น่าแปลกใจนั้นก็คือ ในช่วงห้านาทีที่ผ่านมาตั้งแต่ที่แซคคารีช่วยพยุงแกริสันลงมาจากสะพานแล้วเดินไปยังรถของเจมส์สัน พวกเขาไม่พูดอะไรกันเลย แท้ที่จริงแล้วพวกเขาไม่แม้แต่จะมองหน้ากันด้วยซ้ำ...ดังนั้นพวกเขาจริงเดินไปด้วยกันด้วยใบหน้าที่เย็นชาในลักษณะที่แปลกประหลาดไปตลอดทาง ราวกับภูเขาน้ำแข็งสองลูกที่มาบรรจบกันที่ด้านหนึ่งชาร์ล็อตที่ยืนอยู่ข้างพวกเขา รู้สึกราวกับว่าเธอเสี่ยงที่จะถูกแช่แข็งตายเพราะพวกเขา ดังนั้น เมื่อพวกเขาลงมาจากสะพานแล้ว เธอจึงไม่เดินไปกับพวกเขาต่อ เธอหันหลังและมุ่งหน้าไปที่รถจองแซคคารีแทน"อ่า! คุณคอนเนอร์ ผมคิดว่าคุณจะไม่มาเจอคุณลาร์สันอีกแล้ว ช่างน่าประหลาดใจเสียนี่กระไร..." เ
ชาร์ล็อตหันกลับมาและเห็นแกริสันนั่งคุกเข่าบนสะพานโดยมีมือทั้งสองข้างของเขาพยุงตัวเองไว้กับพื้น ใบหน้าของเขาซีดเผือดและหน้าผากเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ แขนและขาของเขากำลังสั่น"ดูฉันตอนนี้สิ แค่เจ็บป่วยเล็กน้อยยังทำให้ฉันดูไร้ประโยชน์ขนาดนี้เลย ฉันยังเดินตรงไม่ได้ด้วยซ้ำ อย่าช่วยฉันนะ ฉันลุกขึ้นเองได้"เขาบังคับตัวเองให้ยืนขึ้น แต่เพราะเขาเจ็บป่วยและอ่อนแอมาก เขาจึงไม่สามารถยืนขึ้นได้เลยชาร์ล็อตเม้มริมฝีปากของเธอแกริสันคือความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมของพวกเขาในอดีต ไม่เพียงแต่เขาจะเป็นนักปราชญ์ที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องเท่านั้น แต่เขายังเป็นความภาคภูมิใจและความสุขของคุณครูสอนพละอีกด้วย และเขาเคยทำลายสถิติการวิ่งระยะไกลอีกสองสามรายงานไม่น่าแปลกใจเลยที่เจมส์สันมาขอร้องเธอให้ช่วยพูดกับเขา แกริสัน แชมป์นักวิ่งที่ตอนนี้ป่วยจนแทบจะเดินไม่ได้!"หยุดฝืนตัวเองได้แล้ว มาเถอะ"ชาร์ล็อตเดิยมาอยู่เคียงข้างเขาและยื่นมือออกมาหาเขาแกริสันประหลาดใจกับการแสดงความรู้สึกที่กระทันหันจนน่าสับสนนี้ จากนั้นเขาก็คว้ามือของชาร์ล็อตไว้อย่างรวดเร็ว"ขอบคุณ!"แกริสันที่สุขภาพดีและแข็งแรงในตอนนี้ดูเหมือนชายชรา
เนื่องจากเขาไม่ได้รับการตอบรับใด ๆ จากแซคคารี ลูคัสจึงดึงโทรศัพท์ออกมา เปิดข้อมูลมี่เขาพบ และยื่นให้แซคคารีดู"ฟังนะครับ แกริสันมอบช่อดอกไม้ให้นายหญิงคอนเนอร์ 237 ช่อ เขียนจดหมายรัก 698 ฉบับ และสารภาพความรักที่เขามีต่อเธอ 1,966 ครั้งในช่วงหนึ่งภาคการศึกษา และอาจจะมากกว่านั้นหากเราพิจารณาถึงช่วงเวลาที่ไม่มีใครรู้หรือช่วงเวลาที่ไม่สามารถติดตามได้"แซคคารียังคงอยู่ในภาวะตึงเครียด ดวงตาของเขามืดลงจนน่ากลัวลูคัสทำได้เพียงพยายามปลอบเขา"แต่ถึงอย่างนั้น นายหญิงคอนเนอร์ก็ยังไม่ไปไหน เธอเคยล้อเล่นกับเขาด้วย... โดยการขอให้เขารอเธออยู่ที่สะพาน นั่นหมายความว่าแกริสันเป็นเพียงของเล่นที่ขาดไม่ได้สำหรับเธอ" "นายพูดอะไร?" ในที่สุดแซคคารีก็พูดขึ้นลูคัสจดจ่ออยู่กับข้อมูลในโทรศัพท์ของเขาอย่างเต็มที่ เขาไม่ได้สังเกตว่าการจ้องมองของแซคคารีนั้นลดลงกลายเป็นแสงสะท้อนสันทรายที่เยือกเย็น เขายังคงอธิบายต่อไป "เอ่อ พูดตามตรงนะครับ สำหรับนายหญิงคอนเนอร์แล้ว แกริสันเป็นเหมือนพี่ชายที่คอยดูแลเธอที่มีสถานะเดียวกับทิฟฟานี่ มิลเลอร์นายหญิงคอนเนอร์ไม่สนใจเขาเลยจริง ๆ เมื่อเธอเล่นกับเขาเสร็จแล้ว เธอจะ... แอ๊ะ!"
ดังที่กล่าวไว้ ไม่ว่าชาร์ล็อตจะปฏิเสธแกริสันอย่างโหดร้ายสักกี่ครั้ง เขาก็ไม่เคยยอมแพ้และยังคงไล่ตามเธอด้วยความมุ่งมั่นเมื่อหกปีที่แล้ว โรงเรียนของพวกเขาได้จัดทัศนศึกษามาที่ "สะพานสายรุ้ง" แกริสันได้สารภาพและมอบจดมายรักให้กับชาร์ล็อตที่สะพานสายรุ้งแห่งนี้ต่อหน้านักเรียนจำนวนมากเนื่องจากไม่มีทางเลือกอื่น ชาร์ล็อตจึงชี้ไปที่ "สะพานสายรุ้ง" และพูดว่า "เอาล่ะ แกริสัน คุณบอกว่าคุณจะไม่ยอมแพ้ใช่ไหม? ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะต้องมาที่สะพานแห่งนี้ทุกวันและรอฉันสองชั่วโมง ไม่ว่าฝนจะตกหรือแดดออก ถ้าคุณสามารถรักษามันไว้ได้เป็นเวลาสิบปีโดยที่ไม่ล้มเหลว หลังจากผ่านไปสิบปี ฉันจะแต่งงานกับคุณและเป็นภรรยาของคุณ"ชาร์ล็อตเดินจากไปทันทีหลังจากนั้น และเธอก็โยนจดหมายรักที่แกริสันมอบให้เธอลงไปในแม่น้ำด้วยชาร์ล็อตรู้สึกโล่งอกที่แกริสันจะต้องยอมแพ้เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูดไป เพียงเพราะว่าเธอไม่เคยคาดหวังตั้งแต่แรก แต่แกริสันโดดเรียนทุกวันและมารอเธอที่สะพานสายรุ้ง โดยไม่คำนึงถึงสภาพอากาศ เขาทำแบบนี้มาหกปีแล้ว..."ที่นี่อากาศหนาวและชื้น และเธอค่อนข้างอ่อนแอ แค๊ก... ดังนั้นเธอควรกลับไปเดี๋ยวนี้" เสียงท
ลูคัสตัวสั่นเทาด้วยความกลัวต่อเสียงอันเคร่งขรึมของแซคคารี จากนั้นลูคัสก็สงบสติอารมณ์และยิ้มกว้างให้เขา "เอาล่ะ เอาล่ะ เพื่อความปลอดภัย ได้โปรดจิบน้ำอุ่นในแก้วนี้ไปก่อน นายท่านรอง"น้ำอุ่นหนึ่งแก้วถูกยื่นให้กับแซคคารี แต่เขาปัดมันออกไปอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาดูลุ่มลึกราวกับว่าเขาสามารถกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนี้ได้ในขณะที่เขาคำราม "นายรีบขับรถบ้านี่ไปเดี๋ยวนี้!""ครับ!" ลูคัสตะโกนตอบรับดังลั่น'ดูเถอะ! แม้แต่ชายผู้สูงศักดิ์และมีการศึกษามากที่สุดในรอธเซย์ยังสบถหยาบคาย ทั้งคุณ นายหญิงคอนเนอร์ และคุณแกริสัน ลาร์สัน อย่าทำอะไรโง่ ๆ เลยนะ!""สะพานสายรุ้ง" เป็นสะพานคู่ขนานสองเส้นเหตุผลที่ "สะพานสายรุ้ง" เป็นที่รู้จักในชื่อสะพานสายรุ้งก็เพราะมีหมอกหนาเป็นชั้น ๆ ตลอดเวลาในพื้นกว้างระยะสองเมตรระหว่างสะพานทั้งสองที่สร้างขนานกันเหนือน้ำ เมื่ออากาศไม่ดี คนบนสะพานด้านหนึ่งจะมองไม่เห็นคนที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของสะพาน เพราะฉะนั้นช่วงที่อากาศแจ่มใสและดวงอาทิตย์ขึ้นสูงเท่านั้นที่คนบนสะพานทั้งสองฝั่งจะมองเห็นกัน ในช่วงเวลานั้น รุ้งกินน้ำจะเกิดขึ้นระหว่างสะพานสองเส้นนี้ และคู่รักที่ยืนอยู่บนสะพานทั้ง
แซคคารีเลื่อนกระจกลงชายวัยกลางคนกล่าวอย่างเร่งรีบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวล "สวัสดี คุณคอนเนอร์...""ฉันเลิกยุ่งกับเธอแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเธอไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย" แซคคารีพูดตัดบทชายคนนั้นให้สั้นลง ดวงตาที่เยือกเย็นของเขานั้นไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากความแน่วแน่นและไม่แยแส"จำสิ่งที่ฉันจะพูดไว้ มิสเตอร์ฟอสเตอร์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอในอนาคต อย่ามาหาฉันอีก""เกี่ยวกับเรื่องนั้น..." มิสเตอร์ฟอสเตอร์พูดอย่างเชื่องช้า "ผมไม่ได้มาหาคุณ คุณคอนเนอร์ ผมมาหาคุณซิมม่อนส์ต่างหาก!"ใบหน้าที่ปราณีตของแซคคารีมีความประหลาดใจเล็กน้อยลูคัสหันหน้าจากที่นั่งคนขับเพื่อมองชาร์ล็อตมิสเตอร์ฟอสเตอร์เป็นพ่อบ้านของครอบครัวลาร์สัน ในช่วงเวลาที่แซคคารียังคงอยู่กับลอร์เรน มิสเตอร์ฟอสเตอร์มักจะตามลอร์เรนไปด้วยเสมอ'เป็นไปได้ไหมว่าแม่ของแซคคารีและมิสเตอร์ฟอสเตอร์จะเป็นเพื่อนกัน?'ชาร์ล็อตมุ่ยปากอย่างกังวลและพูดว่า "คุณต้องการอะไรจากฉัน?""เป็นเพราะคุณลาร์สัน" มิสเตอร์ฟอสเตอร์ถอนหายใจขณะที่จ้องมองใบหน้าอันบอบบางของชาร์ล็อต "คุณซิมมอนส์ คุณควรรู้ว่าคุณลาร์สันเป็นคนหัวแข็งและหยิ่งเหมือ
เสียงของแซคคารีดังขึ้นที่ข้างหูของชาร์ล็อต เมื่อเธอจ้องมองไปที่ขี้เถ้าในถังโลหะอย่างเลื่อนลอยรอยยิ้มว่างเปล่าเหยียดตรงริมฝีปากของเธอขณะที่เธอพูดว่า "ไม่ ต่อให้นายไม่ได้เป็นคนเผารูปพวกนี้ให้ฉัน สุดท้ายฉันก็จะเผามันเอง..."บางทีเธออาจจะมีความรู้สึกผิดหรือเหตุผลอื่นที่ตัวเธอเองเท่านั้นที่รู้ ดังนั้นเธอจึงปกปิดมันไว้และพูดเสริมว่า "ฮ่าฮ่า ฉันไม่ได้โกหกนาย ฉันกำลังพูดจากก้นบึ้งหัวใจของฉันเลย... อ๊ะ!"ช่วงครึ่งหลังประโยคของเธอถูกตัดขาดด้วยเสียงร้องของเธอเอง เมื่อแซคคารีใช้แขนของเขาโอบรอบเอวเล็ก ๆ ของเธอราวกับเป็นเครื่องหนีบเหล็ก แล้วดึงเธอเข้าไปกอด บีบรัดร่างที่บอบบางและอ่อนนุ่มกับหน้าอกที่แข็งแกร่งเหมือนแผ่นเหล็กของเขาเมื่อลมหายใจที่เยือกเย็นและเย้ายวนของเขาห้อมล้อมเธอไปทั้งตัว สมองของเธอก็ว่างเปล่า"จำไว้นะ ชาร์ล็อต ซิมม่อนส์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าพูดถึงข้อตกลงก่อนสมรส ว่าฉันต้องการไล่เธอออกไปจากบ้าน ฉันห้ามไม่ให้เธอพูดอีกถ้าฉันไม่ได้พูดถึงมัน"น้ำเสียงที่เยือกเย็นและมีเสน่ห์ของเขาแว่วเข้ามาในหูของเธอราวกับท่วงทำนองที่มาจากยอดของภูเขาหิมะชาร์ล็อตใช้เวลานา