Share

บทที่ 33

Author: ลอร์ด ลีฟ
เอเลนล่องลอยและไม่ค่อยอยากจะเชื่อเมื่อเธอได้ยินคำพูดของเอเซล เงินของเธอเพิ่มขึ้นจาก 18 ล้านเป็น 20 ล้าน!

เธอถามด้วยความประหลาดใจ “นี่คุณแน่ใจเหรอ? คุณให้ฉัน 20 ล้านจริง ๆ เหรอ?”

เอเซลพยักหน้าอย่างรีบร้อน "แน่นอนครับ! มันเป็นของคุณทั้งหมด!"

“ว้าว วิเศษมาก!” เอเลนร้องเสียงหลงด้วยความตื่นเต้น

เมื่อเห็นเอเลนไม่เพียงแต่ได้เงินคืน แต่ยังได้เงินเพิ่มอีกสองล้านบาท เหล่าบรรดาลุงป้าที่เหลือก็เขย่งเท้าด้วยความกระวนกระวายใจ พวกเขารู้สึกว่าเมื่อเอเลนได้รับเงินคืนแล้วพวกเขาก็ควรได้รับแบบเดียวกันไม่ใช่เหรอ?

ดังนั้นบางคนจึงเริ่มพูดขึ้นว่า “คุณจอร์แดนแล้วเงินของพวกเราล่ะ?”

เอเซลหันไปหาอัลเบิร์ตด้วยความโกรธ

อัลเบิร์ตรู้สึกหนักใจที่จะยอมจำนนเงินทั้งหมดที่มีในกระเป๋า แต่เขาต้องต่อสู้กับตระกูลเวดที่เขาไม่สามารถต่อสู้ด้วยได้ เขาอาจถึงขั้นเสียชีวิต ดังนั้นเขาจึงโพล่งว่า “แค่คืนเงินเอง คืนเงินไปให้หมด! เพื่อประโยชน์ของคุณเวด พวกเขาจะได้รับเงินต้นและเงินปันผลคืน!”

ฝูงชนโห่ร้องอย่างยินดี

ทันใดนั้นเสียงเย็นชาของชาร์ลีก็ดังขึ้น “ดอน อัลเบิร์ต คำว่า ‘เพื่อประโยชน์ของผม’ หมายความว่ายังไง ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 34

    ชาร์ลีจ้องมองเขาอย่างเย็นชาและพึมพำ “ผมไม่มีความเกี่ยวข้องหรือความสัมพันธ์ใด ๆ กับคุณ แต่คุณเอาแต่เหยียดหยามและล้อเลียนผม แต่ตอนนี้อยากจะมาให้ผมช่วยอย่างนั้นเหรอ? ฝันต่อไปเถอะ!”เควินทรุดตัวลงและคร่ำครวญ “ชาร์ลี ฉันขอโทษจริง ๆ ช่วยฉันเถอะนะ…”เมื่อมองไปที่สีหน้าไม่พอใจของชาร์ลี อัลเบิร์ตก็ตะโกนบอกคนของเขาว่า “ไอ้โง่ รออะไรอยู่? ล็อกมือมันซะ!”บอดี้การ์ดของเขาสะดุ้งด้วยความตกใจ จากนั้นพวกเขาก็คว้าคอและผมของเควินอย่างรวดเร็วและเริ่มทุบตีเขา!ในไม่ช้าเลือดก็ท่วมปากของเควินและฟันของเขาหลุดไปสองสามซี่ แต่บอดี้การ์ดของอัลเบิร์ตไม่แสดงท่าทีว่าจะหยุด การตบทุกครั้งที่พวกเขาพุ่งเข้าหาใบหน้าของเควินนั้นทั้งเร็วและแรง!อัลเบิร์ตหันไปหาชาร์ลีและถามด้วยรอยยิ้มที่ประจบ “คุณเวดครับ คุณพอใจกับงานของเราไหมครับ?”ชาร์ลีพยักหน้าอย่างสบาย ๆ "ดีมาก แค่นั้นแหละ ผมต้องไปแล้ว”อัลเบิร์ตยื่นนามบัตรให้ชาร์ลีด้วยความเคารพและกล่าวว่า “คุณเวดครับ นี่เบอร์ผมนะครับ คุณโทรหาได้เสมอหากคุณมีธุระที่อยากให้ผมช่วยจัดการ”ชาร์ลีพยักหน้าเล็กน้อยและใส่การ์ดลงในกระเป๋าเสื้อ จากนั้นเขาก็หันไปหาเอเลนแล้วพูดว่า "คุณแม่กลั

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 35

    หลังจากจัดการปัญหาของเอเลนแล้ว เอเลนและชาร์ลีก็แยกทางกัน เธอกอดกระเป๋าเดินทางอย่างมีความสุขเหมือนเด็กถืออมยิ้ม เอเลนไปที่ธนาคารเพื่อฝากเงินต่อขณะที่ชาร์ลีกำลังกลับบ้านเมื่อเข้ามาในบ้าน ชาร์ลีเห็นรองเท้าของแคลร์อยู่ที่โถงทางเดินเขาจึงรู้ว่าเธอกลับมาแล้วและตรงไปที่ห้องนอนของพวกเขาทันทีที่เขาเข้าไปในห้อง เขาเห็นภรรยาของเขาวางสายโทรศัพท์ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจและตื่นเต้นเขาถามอย่างอยากรู้อยากเห็นว่า "ที่รักคุยกับใครเหรอ?"แคลร์ร้องเสียงหลงอย่างตื่นเต้น “เพื่อนซี้ของฉันน่ะค่ะ ลอรีน! คุณจำเธอได้ไหม?”“อ๋อ ผมจำได้สิ” ชาร์ลีพยักหน้าและพูดต่อ “เขาเคยเรียนที่โอลรัสฮิลล์ และสนิทกับคุณมาก อันที่จริงถ้าผมจำไม่ผิด เขาเป็นลูกสาวของตระกูลโธมัสที่ร่ำรวยในอีสต์คลิฟฟ์ใช่ไหมครับ?”"ใช่แล้ว!" แคลร์กล่าวว่า “ครอบครัวของลอรีนค่อนข้างโดดเด่นในอีสต์คลิฟฟ์”ชาร์ลียิ้มและถามว่า “แล้วมันเกิดอะไรขึ้น? เขาจะมาหาคุณที่โอลรัสฮิลล์เหรอครับ?”“ไม่ใช่แค่มาเยี่ยมนะคะ เธอยังมาทำงานที่นี่ด้วย!”ชาร์ลีขมวดคิ้วสับสน “เขาเป็นลูกสาวของตระกูลที่มีชื่อเสียงในอีสต์คลิฟฟ์ ทำไมเขาไม่ทำงานให้กับบริษัทของครอบค

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 36

    ชาร์ลีสั่งให้เธอจับตาดูลอรีนหลังจากที่เธอเริ่มทำงานและรายงานให้เขาทราบเสมอหากมีความผิดปกติเกิดขึ้นหลังจากคุยกับดอริสแล้ว ชาร์ลีก็นั่งแท็กซี่ไปรับลอรีนที่สนามบินเมื่อถึงสนามบินชาร์ลีลงจากรถแท็กซี่และกำลังจะไปที่อาคารผู้โดยสารขาเข้า เมื่อ Mercedes Benz G-Class เบรกกะทันหันและหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแฮโรลด์ลูกพี่ลูกน้องของแคลร์ยื่นหัวออกไปนอกหน้าต่างรถและขมวดคิ้วเมื่อเห็นชาร์ลี "นายมาทำอะไรที่นี่?"“ฉันมารับเพื่อนของแคลร์ แล้วนายมาทำอะไร?"ชาร์ลีก็ขมวดคิ้วเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยนั่งอยู่ในรถ นอกจากแฮโรลด์แล้วยังมีเจอรัลด์และเวนดี้แฮโรลด์หัวเราะเยาะ “นายหมายถึงคุณโธมัสเหรอ? พวกเรามาที่นี่เพื่อมาดูแลเธอ นายมันไม่มีอะไรสักอย่าง ออกไปซะ!”ชาร์ลีสูดหายใจอย่างไม่แยแสและพูดว่า “นายนั่นแหละออกไปซะ”ชาร์ลีจึงไม่สนใจพวกเขาและเดินตรงเข้าไปในอาคารผู้โดยสารขาเข้าของสนามบินใบหน้าของแฮโรลด์กลายเป็นสีแดงน่าเกลียด เขากำลังจะสบถด่าใส่ชาร์ลี เวนดี้ก็ดึงแขนเขาอย่างรวดเร็วและพูดว่า “นี่ คุณโธมัสจะมาถึงแล้ว คุณย่าเตือนให้นายสร้างความประทับใจให้กับเขา จำได้ไหม? ถ้านายทำให้เขากลายมาเป็นภรรยาของนายได้ สถ

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 37

    ชาร์ลีรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าแฮโรลด์จองห้องสวีทที่เฮเว่นสปริงส์ด้วยช่างเป็นเรื่องบังเอิญ อัลเบิร์ตไม่ได้บอกว่าเขาเป็นเจ้าของเฮเว่นสปริงส์ ด้วยหรอกเหรอ? เขาก็เตรียมห้องสวีทสำหรับชาร์ลีไว้ที่ร้านอาหารนี้ด้วยไม่ใช่เหรอ?ในขณะเดียวกันเจอรัลด์ก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ “ว้าว แฮโรลด์ นี่นายจัดการจองห้องโกลเด้นสวีทที่เฮเว่นสปริงส์ได้จริงเหรอ? ไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้นะเนี่ย!”แฮโรลด์หัวเราะอย่างมีชัย “พูดตามตรงนะ ว่านอกจากไดมอนด์สวีทที่อยู่ไกลเกินเอื้อมแล้ว ห้องสวีทอื่น ๆ ก็ง่ายเหมือนปอกกล้วยนั่นล่ะ”แม้จะมีคำพูดโอ้อวดแต่ก็ไม่มีอะไรนอกจากการคุยโวของแฮโรลด์ความจริงก็คือ การที่จะทำการจองห้องโกลเด้นสวีท แม้แต่คุณท่านวิลสันเองก็ได้ร้องขอความช่วยเหลือจากหลาย ๆ คนให้จองห้องนี้ลอรีนเคยได้ยินเกี่ยวกับเฮเว่นสปริงส์แม้กระทั่งในอีสต์คลิฟฟ์ เธอรีบพูดว่า “เราเป็นเพื่อนกันคุณไม่จำเป็นต้องเตรียมอะไรที่ฟุ่มเฟือยขนาดนี้ให้ฉันเลย”แฮโรลด์พูดอย่างไม่พอใจ “โอ้ ไม่เลย คุณเป็นแขกคนสำคัญของผม ผมจะปฏิบัติต่อคุณเหมือนเพื่อนธรรมดาได้ยังไงกันล่ะครับ?”จากนั้นเขาก็หันไปหาชาร์ลีและถามว่า "นี่ฉันสงสัยจังเลย

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 38

    เวนดี้ถามด้วยรอยยิ้มเหยียด ๆ "ชาร์ลี นายก็จองที่นี่ไว้ไม่ใช่เหรอ? ห้องไหนล่ะ? พาพวกเราไปดูหน่อยสิ!”ชาร์ลีพูดอย่างเรียบๆว่า “ฉันไม่ได้คิดเลยว่าจะจองห้องไหนดี ให้พูดตรงๆนะ ฉันแค่ส่งข้อความไปหาเจ้าของและขอให้เขาจัดการให้ฉันน่ะ แป๊บ ให้ฉันดูข้อความก่อน”แฮโรลด์หัวเราะเยาะอย่างดูถูก “หุบปากของนายเถอะ! นายรู้ไหมว่าเจ้าของที่นี่คือใคร? ดอน อัลเบิร์ต โรดส์ที่มีชื่อเสียง! กล้าพูดพล่ามแบบนี้ได้ยังไง? ระวังเถอะ ถ้าเขาได้ยินเข้า เขาจะบีบนายให้ตายด้วยปลายนิ้ว”ชาร์ลีไม่สนใจคำพูดไร้สาระของพวกเขาและตรวจดูข้อความในโทรศัพท์ “เขาบอกว่าเขาจองไดมอนด์สวีทไว้ให้ฉันน่ะ”แฮโรลด์หัวเราะทันที “ฮ่าฮ่าฮ่า…ไดมอนด์สวีทเลยเหรอ? ชาร์ลีอย่าทำให้ฉันหัวเราะได้ไหม นายรู้ไหมว่าใครสามารถเข้าห้องไดมอนด์สวีทได้บ้าง? ไม่เกินสิบคนในโอลรัสฮิลล์ทั้งหมด! นายได้เป็นอะไรไปมากกว่าเศษขยะ!”ลอรีนนิ่งเงียบท่ามกลางความวุ่นวาย แม้ว่าความคิดจะค่อย ๆ เกิดขึ้นในใจของเธอ เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าชาร์ลีจะเป็นคนขี้แพ้ได้ขนาดนี้ เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครจะได้รับสิทธิพิเศษรับประทานอาหารในไดมอนด์สวีทอย่างนั้นเหรอ? เธอเคยคิดว่าผู้ชายคนนี้ไม่มีเงิน

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 39

    ลอรีนตะลึงด้วยความประหลาดใจและงุนงงเธอไม่ได้คิดว่าแฮโรลด์จะเป็นที่รู้จักในโอลรัสฮิลล์ เขาดูน่าเชื่อถือกว่ามากเมื่อเทียบกับชาร์ลี เธอครุ่นคิดว่ามันคงจะสะดวกกว่าที่เธอจะได้ใกล้ชิดกับแฮโรลด์สำหรับกิจวัตรประจำวันของเธอชายในชุดสูทสีดำเดินนำไปที่ประตูห้องไดมอนด์ สวีท เขาหยิบบิลเก็บเงินส่งให้ชาร์ลีโดยตรงและพูดเบา ๆ ว่า “ท่านครับ รบกวนเซ็นชื่อตรงนี้”ไดมอนด์สวีทได้รับการสงวนไว้เป็นพิเศษสำหรับชาร์ลีและต้องมีลายเซ็นของเขาเพื่อยืนยันชาร์ลียิ้มพลางหยิบปากกาและกระดาษ แต่ก่อนที่เขาจะเซ็นชื่อเสียงกรีดร้องของแฮโรลด์ก็ดังขึ้น“ไอ้บ้าเอ้ย! วางปากกาลงซะ!”แฮโรลด์เดินไปข้างหน้าด้วยใบหน้าที่โกรธเคือง เขาฉวยปากกาและกระดาษจากมือของชาร์ลีเซ็นชื่ออย่างรวดเร็วและตะโกนใส่ชาร์ลีว่า “ไอ้หน้าด้าน! นายไม่รู้เหรอว่าใครเป็นคนจองห้องนี้? คิดว่าตัวเองเป็นใครมาเซ็นชื่อตัวเองที่นี่!”ชายในชุดดำตกใจกับการแทรกแซงอย่างกะทันหันและหยาบคายของแฮโรลด์ เขามองไปที่ชาร์ลีและตั้งคำถามราวกับจะถามเขาว่าเขาต้องการความช่วยเหลือในการสอนบทเรียนหรือไม่ชาร์ลีส่ายหัวเบา ๆ “ไม่เป็นไรให้เขาเซ็น ถ้าเขาอยากเซ็นก็แย่เลย”ชาร์ลีไม่ต้อง

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 40

    ในทางกลับกันเขารู้สึกกลัวขึ้นมา เพราะเมนูจัดเลี้ยงที่หรูขนาดนี้มีเพียงชุดเดียวสำหรับไดมอนด์สวีทและได้เสิร์ฟให้กับพวกคนเหล่านี้ไปแล้ว เขาจะทำอย่างไรหากแขกผู้มีเกียรติตัวจริงมาที่นี่?ฮาโรลด์ลุกขึ้นยืนและตะโกนด้วยความตกใจ “นี่แกกำลังทำอะไร? ฉันจองห้องสวีทนี้ไว้แกคิดว่าแกเป็นใครถึงมาสร้างปัญหาที่นี่?”บิลชี้ไปที่แฮโรลด์ และถามว่า “แกคือแฮโรลด์ วิลสันใช่ไหม?”แฮโรลด์พยักหน้าและพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “ใช่ ฉันเอง!”บิลสั่งอย่างเย็นชา “พามันมานี่!”ชายร่างกำยำสองคนดึงแฮโรลด์ออกจากที่นั่งทันทีและลากเขาออกไป“แกคิดว่าแกกำลังทำอะไรอยู่? ปล่อยฉันนะโว้ย!"“ไอ้เวรนี่ หุบปากซะ!”ชายคนหนึ่งเตะเข่าของแฮโรลด์ให้คุกเข่าตรงหน้าบิลขณะที่เขาร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวดบิลมองแฮโรลด์ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่เย็นชาและเฉียบคมทำให้เขาตัวสั่นเหมือนแมวที่กำลังหวาดกลัวเพียะ!ใบเสร็จถูกโยนตรงไปที่หัวของแฮโรลด์บิลตะโกนเสียงดัง “ใครให้สิทธิ์แกใช้ห้องนี้?”แฮโรลด์กระแอมในลำคอเพื่อเรียบเรียงและพูดว่า “มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด ฉันจองห้องโกลเด้นสวีทไปล่วงหน้า ฉันจ่ายเงินมัดจำไปสามล้านแล้วด้วยซ้ำ!”เจอรัลด

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 41

    เจอรัลด์ตกใจมากจนตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เขาแทบจะฉี่ราด เสียงตะกุกตะกักของเขาดังขึ้น “พี่ใหญ่บิล ผมคือคนในตระกูลไวท์…”“ตระกูลไวท์?” บิลยิ้มอย่างน่ากลัว "เชี่*ไรเนี่ย? อย่าทำให้ฉันหัวเราะสิวะ โอเค้!”บิลถ่มน้ำลายอย่างเหยียดหยาม เขาเตะเจอรัลด์ล้มลงกับพื้นและคำราม “ดอนเพิ่งจะสั่งสอนไอ้คนงี่เง่าจากตระกูลไวท์ไปหมาด ๆ เมื่อวานนี้ ไอ้เวรนั่นโดนตบหน้าไปหมื่นครั้ง! นี่แกยังกล้าพูดถึงชื่อตระกูลไวท์กับฉันอีกเหรอ!”"ฮะ?" เจอรัลด์ตกใจมากสุดขีดเขาคิดว่าเควินถูกทุบตีขณะถูกปล้น แต่กลับกลายเป็นว่าดอน อัลเบิร์ต เป็นคนทุบตีเขา!ในขณะที่เขายังคงอยู่ท่ามกลางความตกใจและหวาดกลัวขั้นสุด บิลก็ยกไม้เบสบอลฟาดมันลงไปบนหัวของเขา!ปัง!เจอรัลด์รู้สึกว่าโลกหมุน เสียงวิ๊งยังคงวนอยู่ในหัว เลือดไหลออกจากปากและจมูก การมองเห็นของเขาพร่ามัวและในที่สุดเขาก็หมดสติไปเวนดี้กรีดร้องอย่างหวาดกลัว!เจอรัลด์เป็นคู่หมั้นของเธอและเธอมีโอกาสเดียวที่จะได้แต่งงานกับตระกูลไวท์ เธอต้องแย่แน่ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา“รถพยาบาล! โทรเรียกรถพยาบาลเดี๋ยวนี้!”เวนดี้ตะโกนด้วยความตื่นตระหนก เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาด้วยมือที่สั่นระร

Latest chapter

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1600

    “โอเค” ชาร์ลีพยักหน้าก่อนจะพูดว่า “เอาล่ะ ถึงเวลาที่นายต้องออกเดินทางแล้ว”ในเวลานี้จาเวียร์ก็วิ่งเข้าไปหาพวกเขาพร้อมกับแบตเตอรี่สำรองในมือ หลังจากนั้นเขาก็ยื่นแบตเตอรี่สำรองกับสายชาร์จให้กับดีแลนในขณะที่พูดว่า “ดีแลน นี่แบตเตอรี่สำรอง!”ดีแลนหยิบแบตเตอรี่สำรองใส่ไว้ในเป้ หลังจากปาดน้ำตาออกจากใบหน้าแล้ว เขาก็พูดกับทุกคนว่า “คุณยาย คุณตา พ่อ แม่ ลุง อา ผมจะไปแล้วนะคับ…”ทุกคนโบกมือให้เขา “ไปเถอะ อย่าลืมใส่ใจในเรื่องความปลอดภัยบนท้องถนนนะ!”ดีแลนมองไปที่ชาร์ลีอีกครั้งก่อนจะโค้งคำนับแล้วพูดว่า “ผมจะไปแล้วนะครับคุณเวด…”ชาร์ลีส่งเสียงพึมพำในขณะที่พูดว่า “รีบไปเถอะ ไม่งั้นนายจะถูกทำโทษที่ไปถึงช้านะ”ดีแลนรีบพยักหน้าในขณะที่พูดว่า “ไม่ต้องเป็นห่วงครับ! ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ!”ชาร์ลีโบกมือแล้วพูดว่า “อืม ไปได้แล้ว!”ดีแลนพยักหน้าก่อนจะหันกลับไปมองเหล่าญาติ ๆ อย่างไม่เต็มใจ จากนั้นเขาก็เริ่มปั่นจักรยาน Phoenix 28 คันใหญ่อย่างหนักหน่วง หลังจากถีบจักรยานไปได้สองสามครั้ง ในที่สุดดีแลนก็ถีบจักรยานจากไปในลักษณะโคลงเคลงซิลเวียเริ่มร้องไห้อย่างขมขื่น ลีโอนาร์ดจึงรีบคว้าเธอมาปลอบโยนอยู่ในอ้อ

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1599

    เมื่องานเลี้ยงวันเกิดสิ้นสุดลง และแขกคนอื่น ๆ ได้กลับไปแล้ว ดีแลนก็เข็นรถจักรยาน Phoenix 28 คันใหม่ออกมาในเวลานี้จู่ ๆ ดีแลนก็นึกถึงเพลงฮิตที่เขาเคยเห็นในคลิปวิดีโอสั้น ๆ…เพลงนี้ก็คือเพลง ‘ขี่มอเตอร์ไซต์แสนรักของฉัน’...ในขณะที่เขานึกถึงเพลงนี้ เขาก็มองไปที่จักรยาน Phoenix 28 ในสภาพเก่าที่ดูน่าเกลียดนั้น แล้วอดที่จะถอนหายใจไม่ได้ในขณะที่คิดกับตัวเองว่า ‘ถ้าฉันขี่มอเตอร์ไซค์ไปโอลรัสฮิลล์ได้ก็คงจะดีไม่น้อย เพราะจะทำให้ฉันสามารถเดินทางได้ประมาณสามถึงสี่ร้อยกิโลเมตรต่อวัน ซึ่งจะช่วยให้ฉันเดินทางไปถึงโอลรัสฮิลล์ได้เร็วที่สุด จะได้ไม่ต้องทนทุกข์กับความคับข้องใจและความอยุติธรรมมากมายในระหว่างทาง…’แต่ช่างน่าสงสารเหลือเกินที่เขารู้ว่าชาร์จะไม่มีทางเปิดโอกาสให้เขาได้ต่อรองอะไรเลย เขาจึงทำได้แค่เข็นจักรยานออกมาเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางเจริล… ลุงของเขาถือหมวกกันน็อกสีเขียวอยู่ในมือ ในขณะที่พยายามจะสวมให้กับดีแลน ดีแลนหลบเลี่ยงหมวกใบนั้นในขณะที่ถามอย่างอึดอัดใจว่า “ทำไมถึงซื้อหมวกกันน็อกสีเขียวมาให้ผมล่ะลุง? หมวกสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของผู้ชายที่โดนสวมเขานะ…”“อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลยน่า” เจร

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1598

    "หา? เร็วไปไหม? คุณจะไม่อยู่ที่อีสต์คลิฟฟ์ต่ออีกสักสองสามวันเหรอ?”“ผมทำธุระของผมเสร็จหมดแล้วน่ะ ไม่มีธุระอะไรให้ผมต้องอยู่ที่นี่อีก ผมจะออกเดินทางพรุ่งนี้เลย”เมื่อลอรีนได้ยินดังนี้ เธอก็พูดขึ้นอย่างไม่ลังเลเลยว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะออกจากอีสต์คลิฟฟ์พรุ่งนี้ด้วย เราเดินทางกลับโอลรัสฮิลล์พร้อมกันดีไหมคะ? เราจะได้นั่งเครื่องบินลำเดียวกันชาร์ลีอยากจะปฏิเสธเธอ แต่เมื่อเขาเห็นสีหน้าที่แสดงความวิงวอนของเธอแล้ว เขาก็ปฏิเสธเธอไม่ลงเพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม… นับเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนเป็นเพื่อนกัน ที่ต้องนั่งเครื่องบินลำเดียวกัน ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถหลบเลี่ยงการนั่งเครื่องบินเที่ยวบินเดียวกับเธอได้ชาร์ลีจึงพูดว่า “ได้สิ เรากลับด้วยกันก็ได้”ลอรีนรีบพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวคุณให้รายละเอียดบัตรประจำตัวกับฉันมานะ ฉันจะได้ซื้อตั๋วเครื่องบินของเราพร้อมกัน!”“โอเค”***ในขณะที่งานเลี้ยงวันเกิดยังคงดำเนินอยู่นั้น ลุงและอารองของดีแลนก็ได้ตระเตรียมการเดินทางด้วยการปั่นจักรยานไปยังโอลรัสฮิลล์ให้ดีแลนเรียบร้อยแล้วพวกเขาได้ให้คนไปซื้อจักรยาน Phoenix 28 รุ่นเก่ามา แล้วติดตั้งชั้นวางสัมภา

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1597

    หลังจากนั้นงานเลี้ยงวันเกิดก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการมีการจัดที่นั่งให้กับชาร์ลีเป็นพิเศษในฐานะที่เขาเป็นแขกผู้มีเกียรติสูงสุด โดยเขาได้นั่งอยู่ข้างนายท่านโธมัสกับลอรีนและริกลีย์หลังจากนั้นสมาชิกของตระกูลโธมัสก็ผลัดกันดื่มอวยพรให้เขา โดยทั้งการแสดงออกทางสีหน้า น้ำเสียง และการกระทำล้วนเต็มไปด้วยการสรรเสริญเยินยอ ชาร์ลีไม่มีอะไรจะพูดมากนัก เมื่อมีคนมาดื่มอวยพรให้เขา เขาก็แค่ดื่มอวยพรกลับไป ซึ่งถึงแม้ดีแลนจะเป็นคนมาดื่มอวยพรให้เขา เขาก็ดื่มอวยพรกลับไปอย่างง่ายดายในเวลานี้ริกลีย์ก็ยังมาดื่มอวยพรให้กับชาร์ลีอย่างระมัดระวังด้วย โดยเขาได้เยินยอแล้วพูดว่า “คุณเวดครับ ผมมีเรื่องจะถามคุณหน่อยครับ…”ชาร์ลีรู้อยู่แล้วว่าเขาจะถามอะไรก่อนที่เขาจะเริ่มพูดออกมาด้วยซ้ำไป เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการให้ชาร์ลีช่วยฟื้นคืนสมรรถภาพ เพื่อให้เขากลับมาแข็งแกร่งได้อีกครั้งแต่เมื่อพิจารณาถึงเรื่องเลวร้ายทั้งหมดที่ครอบครัวของพวกเขาได้ทำกับครอบครัวของยูลแล้ว ชาร์ลีก็ยังแน่ใจว่าเขาจะไม่ยอมฟื้นคืนสมรรถภาพให้พวกเขาในตอนนี้ผู้ที่เป็นผู้ใหญ่แล้วจะต้องชดใช้และรับผิดชอบต่อการกระทำของพวกเขา ไม่อย่างนั้นแล้วพวกเขาจะได้บทเ

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1596

    ชาร์ลีหยิบภาพวาดที่ยูลมอบให้เขาจากมือของดีแลน ก่อนจะยื่นให้กับยายของลอรีนด้วยตัวเอง หลังจากนั้นเขาก็พูดว่า “คุณยายโธมัสครับ นี่เป็นของเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแคลร์และผมครับ ผมหวังว่าคุณยายจะรับมันไว้ และผมอยากจะขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นไปเมื่อกี้นี้ ด้วยวันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของคุณยาย ผมหวังว่าคุณยายคงจะให้อภัยผมนะครับ”คุณท่านโธมัสรู้สึกปลื้มใจแล้วรีบพูดขึ้นว่า “คุณเวด ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ จริง ๆ แล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้เป็นเพราะหลานชายของฉันทำอะไรผิดไป ฉันมาคิดดูแล้ว… ทั้งหมดนั้นเป็นเพราะเราละเลยในการอบรมสั่งสอนหลานของเรา จึงทำให้คุณเวดต้องเดือดร้อน”ในขณะที่เธอพูดอยู่นั้น เธอก็มองดูภาพวาดก่อนจะพูดว่า “คุณเวดคะ ภาพวาดนี้มีมูลค่ามากเหลือเกิน ฉันคงรับของขวัญชิ้นนี้ไว้ไม่ได้หรอกค่ะ!”ชาร์ลีรีบพูดว่า “คุณยายโธมัสครับ ของขวัญชิ้นนี้เป็นเพียงของเล็ก ๆ น้อย ๆ จากแคลร์และผม มูลค่าของของขวัญชิ้นนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลย คุณยายไม่ต้องเกรงใจผมหรอกครับ พูดตามตรงนะครับ ผมไม่ได้ใช้จ่ายเงินกับของขวัญชิ้นนี้เลยด้วยซ้ำ เพราะคุณโกลดิ้งจากโกลดิ้งกรุ๊ปมอบภาพวาดนี้ให้ผม แล้วผมก็นำมา

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1595

    เมื่อได้ยินว่าเขาจะต้องไปขนปูนซีเมนต์ในไซต์ก่อสร้าง ดีแลนก็ส่ายหัวอย่างบ้าคลั่งทันที!เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว เขาคงต้องทนทุกข์ทรมานและรู้สึกคับข้องใจเพียงเล็กน้อย ถ้าเขาต้องอาศัยอยู่ในชุมชนแออัด โดยมีค่าครองชีพเดือนละหนึ่งหมื่นบาท แต่ถ้าเขาต้องไปขนปูนซีเมนต์ในไซต์ก่อสร้าง เขาก็คงต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก และต้องเจอะเจอความยากลำบากมากมายในไซต์ก่อสร้างแห่งนั้นเขาจึงพยักหน้าแบบไม่คิดอะไรทันที “คุณเวดครับ ผมยอมรับเงื่อนไขทั้งหมดของคุณแล้ว ผมจะไม่ต่อรองอะไรกับคุณแล้วครับ! ขอแค่อย่าส่งผมไปไซต์ก่อสร้างนั้นเลยนะครับ…”ชาร์ลีรู้สึกพอใจมากแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “อย่าลืมปรับปรุงเปลี่ยนแปลงและกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดีหลังจากนายไปถึงที่โอลรัสฮิลล์แล้ว อย่าสร้างปัญหาอะไรเพิ่มขึ้นมาอีกล่ะ ถ้านายยังคงอยู่ที่อีสต์คลิฟฟ์ต่อไป ทายาทที่ชอบเยาะเย้ยถากถางคนอื่นอย่างนาย ก็อาจก่อให้เกิดหายนะที่ร้ายแรงกว่านี้ได้ในสักวันหนึ่ง นายอาจเข้าไปพัวพันและทำให้ให้ตระกูลโธมัสและตระกูลโคชต้องเดือดร้อนได้!”ในเวลานี้สองพี่น้องอย่างเจริลและจาเวีย์ก็อดที่จะตัวสั่นขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้ดูเหมือนคำพูดของชาร์ลีจะทำให้คนทั้งคู่

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1594

    สิ่งที่เจ็บปวดที่สุดก็คือ การปั่นจักรยานอย่างยากลำบากจากอีสต์คลิฟฟ์ไปยังโอลรัสฮิลล์แต่นั่นก็เป็นเรื่องที่ยังพอรับได้ การที่ต้องปั่นจักรยานเป็นเวลาครึ่งเดือน ก็ยังดีเสียกว่าการนอนบนเตียงอยู่ครึ่งเดือนหลังผ่าตัดนอกจากนี้เขายังรู้สึกคับข้องใจอย่างมากในระหว่างการผ่าตัดครั้งล่าสุด ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ยังไม่หายดีเลย ถ้าเขาต้องเข้ารับการผ่าตัดแบบเดิมอีกครั้งในเร็ว ๆ นี้ เขาก็จะต้องได้รับความเจ็บปวดเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอย่างแน่นอนในเวลานี้ชาร์ลีพูดขึ้นมาว่า “ฉันให้นายไปที่โอลรัสฮิลล์ก็เพื่อให้นายได้ไปปรับปรุงตัวและกลับเนื้อกลับตัวใหม่ นายคิดว่า การที่ฉันให้นายไปที่โอลรัสฮิลล์เพื่อให้ไปสนุกสนานกับชีวิตที่นั่นเหรอ? จะบอกอะไรให้นะ นายจะต้องปั่นจักรยานธรรมดา ๆ อย่าง Phoenix 28 เท่านั้น ใช้อย่างอื่นไม่ได้เลย! ไม่งั้นฉันจะให้นายปั่นจักรยานไปโอลรัสฮิลล์พร้อมกับเกวียนที่บรรทุกก้อนอิฐไปจนเต็มคัน!”“แล้วหลังจากนายไปถึงโอลรัสฮิลล์ นอกจากนายจะต้องคอยขับรถรับส่งให้กับลอรีนแล้ว นายต้องเช่าห้องเดี่ยวในชุมชนแออัดคลิฟฟ์คูลส์ด้วย ค่าใช้จ่ายรายเดือนรวมถึงค่าเช่าบ้านของนายจะต้องไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาท!”

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1593

    เมื่อเขาได้ยินว่า จะต้องขี่จักรยานจากอีสต์คลิฟฟ์ไปยังโอลรัสฮิลล์ตลอดทาง และต้องอยู่ในโอลรัสฮิลล์ในฐานะคนขับรถเป็นเวลาหนึ่งปี ดีแลนก็รู้เหมือนกำลังจะตายไปแล้วจริง ๆ ประเด็นก็คือระยะทางจากอีสต์คลิฟฟ์ไปโอลรัสฮิลล์นั้น มีระยะทางมากกว่า 1,200 กิโลเมตร เขาจะไม่ตายเพราะหมดแรงถ้าต้องปั่นจักรยานไปตลอดทางจริง ๆ เหรอ?แล้วตอนนี้ก็อยู่ในเดือนธันวาคมซึ่งเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว เขาจะต้องขี่จักรยานตลอดทางไปจนถึงภาคใต้ แล้วไม่ได้รับอนุญาตให้พักในโรงแรมเลยด้วย ข้อกำหนดเหล่านี้รุนแรงเกินไปไม่ใช่เหรอ?ดีแลนรู้สึกเสียใจมากและน้ำตาก็เริ่มไหลอาบใบหน้านี่มันเรื่องบ้าบออะไรกันเนี่ย… เขาเป็นนายน้อยคนที่สามของตระกูลโคช แต่จะต้องขี่จักรยานไปจนถึงโอลรัสฮิลล์? เขาจะไม่ล้มตายไปในระหว่างทางหรอกเหรอ?คงจะน่าทึ่งมากถ้าเขาสามารถปั่นจักรยานได้วันละห้าสิบ หรือหกสิบกิโลเมตรระยะทางกว่า 1,200 กิโลเมตร เขาจะต้องปั่นจักรยานไปประมาณยี่สิบวัน!แต่นี่มันเดือนธันวาคมแล้วนะ!เขาสะอึกสะอื้นพร้อมกับพูดว่า “คุณเวดครับ ถ้าผมเริ่มปั่นจักรยานไปโอลรัสฮิลล์ กว่าจะถึงที่นั่นก็คงเป็นเดือนมกราคมแล้ว น้องสาวผมจะต้องกลับมาฉลองปีใหม่ที่

  • กลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ   บทที่ 1592

    ลอรีนดีใจมากแล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ขอบคุณมากนะคะชาร์ลี!”ชาร์ลีรีบพูดว่า “รอเดี๋ยวนะ ผมจะไม่บังคับให้เขากลืนจี้หยกเข้าไป แต่ยังต้องลงโทษเขาด้วยวิธีอื่น ไม่งั้นเขาคงไม่จดจำไว้เป็นบทเรียน”ลอรีนรีบถามว่า “คุณจะลงโทษเขาด้วยวิธีไหนคะ ชาร์ลี? คงไม่ร้ายแรงไปกว่าการกลืนจี้หยกเข้าไปแล้วใช่ไหมคะ?”“ไม่หรอกครับ ชาร์ลียิ้มเบา ๆ ก่อนจะพูดว่า “คุณมั่นใจได้เลยว่า การลงโทษครั้งนี้จะส่งผลดีกับตัวเขาอย่างแน่นอน”ในที่สุดลอรีนก็รู้สึกสบายใจในขณะที่พูดอย่างเสน่หาว่า “ขอบคุณนะคะชาร์ลี ขอบคุณที่ให้อภัยพี่ชายของฉัน และปล่อยเขาไปเพราะเห็นแก่ฉัน ถ้าอย่างนั้น คุณให้โอกาสฉันได้ตอบแทนคุณดีไหมคะ…”ชาร์ลีถามด้วยความประหลาดใจ “คุณจะตอบแทนผมยังไงเหรอ?”ลอรีนกะพริบตาในขณะที่ยิ้มและพูดอย่างตั้งใจว่า “ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับคุณ และให้กำเนิดลูกชายตัวอ้วน ๆ เพื่อคุณ! คุณคิดว่ายังไงคะ?”ชาร์ลีตอบด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “อย่าพูดอะไรแบบนี้อีก ผมเป็นสามีของเพื่อนสนิทของคุณนะ!”ลอรีนพยักหน้าก่อนจะพูดอย่างจริงจังว่า “ฉันรู้ค่ะ แต่คุณทั้งคู่แต่งงานกันแบบปลอม ๆ นี่! ก็ยังไม่ถือว่าเป็นการแต่งงานกันอย่างแท้จริง! จริง ๆ แล

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status