Ang kanyang mga salita ay parang simpleng opinyon lamang, ngunit tanging si Vanessa lang ang nakakaalam kung gaano kasakit ang tinik na idiniin niya sa puso ni Jenny. Sa lumang bahay ng pamilya Wood— Sa loob ng silid, pinanood ni Hillary ang buong video mula sa kanyang telepono, pagkatapos ay iniabot ito kay Hugo Gavinski. "Kahit hindi niya direktang pinagsalitaan nang masama ang mga magulang ko, hindi ko makakalimutan ang malamig niyang tingin at ang matinding pang-aalipusta sa kanila. Hindi ko pinagsisisihang lumaban ako sa kanya. Wala akong ginawang mali." "Hindi ko naman sinabing may mali ka. Natural lang na ipagtanggol mo ang pamilya mo. Pero—" "Walang pero!" Hindi pa natatapos ni Hugo ang sasabihin niya, nang putulin ito ni Hillary. Matapang siyang tumingin kay Hugo at nagbabanta, "Kapag ginulo mo ang pamilya ko, babanatan din kita." Hindi napigilan ni Hugo ang matawa. "Haha! Napakaangas mo." Inabot niya ang kanyang hintuturo at marahang itinapik sa noo ni Hillar
Matatag ang tingin ni Jenny. "Gagawin ko." Napangisi siya. "Akala ng bagong manugang na iyon, siya na ang may-ari ng bahay. Tama ka Vanessa, hindi ko siya palalagpasin." "Ate Jenny, palagi akong nasa likod mo." Sa mga sandaling iyon, may kumatok sa pinto. Isang lingkod ang nagpaalam, "Miss Vanessa, narito po si Mayor Harry para sunduin ang kanyang asawa." "Honey," gulat na sambit ni Jenny. Mabilis siyang tumayo mula sa kama ni Vanessa at naglakad papalabas. Ngunit hinawakan siya ni Vanessa at sinadyang pigilan. "Ate, manatili ka muna rito ngayong gabi. Kailangan nating mag-usap nang maayos. Sabihin mo kay kuya na hindi naman kita pinapabayaan dito." Gusto sanang manatili ni Jenny, pero naisip niyang mismong asawa niya na ang sumundo sa kanya. Kahit gustuhin niyang magtagal, alam niyang kailangan niyang harapin ito. Hindi ito ang bahay niya, at bilang isang asawa, may mukha siyang dapat ingatan. Buntong-hininga niyang sagot, "Lalabas muna ako para kausapin si Harry at ipa
Kinabukasan, maagang bumangon si Hillary mula sa sofa. Hindi nagtagal, nagising na rin si Hugo Gavinski. "Kung gusto mong pumunta sa bahay ninyo, ihahatid kita," alok nito habang kinakalma pa ang sarili mula sa pagkakagising. "Huwag na. Kapag dumating tayo nang masyadong maaga, magdududa ang mga magulang ko," sagot ni Hillary nang hindi man lang lumilingon. Abala siya sa pag-aayos ng kanyang mga gamit, maingat na tinutupi ang kanyang mga pajama bago ipinasok sa maleta. Tahimik lang siyang pinagmasdan ni Hugo. Ilang araw na rin niyang napapansin ang routine nito—maagang nagigising, maingat sa mga gamit, at palaging handang umalis. Saglit na pumasok sa isip niya ang ideyang hayaan na lang si Hillary na gamitin ang kanyang aparador upang hindi na ito mahirapan sa pag-aayos ng mga damit. Pero agad din niyang isinantabi ang ideyang iyon. Bakit niya kailangang intindihin ang hirap ni Hillary? Wala dapat siyang pakialam. At dapat manatiling nonchalant.Nang mag-almusal sila, wala s
Sa gabi ng hapunan, si Hillary ang huling dumating sa mesa. Nang magsimula ang hapunan, napansin niyang karamihan sa kanila ay naghuhugas muna ng kamay bago kumuha ng pagkain. Ngunit hindi na siya nag-abala. Kinuha niya ang kanyang chopsticks at nagsimulang kumain, hindi naghihintay ng utos mula kay Mr. Joaquin Gavinski. Sa isang tabi, tahimik na nakaupo si Hugo, ngunit ramdam niyang bumibilis ang tibok ng kanyang puso. Hindi niya maintindihan kung paano nagkaroon ng ganitong epekto sa kanya si Hillary. Samantala, hindi pinalampas ni Jenny ang pagkakataong manggulo. "Hillary, alam mo ba ang tamang asal sa hapag-kainan? Dapat maghugas muna ng kamay bago kumain. Hindi ka ba tinuruan ng mga magulang mo?" malamig niyang puna. Biglang inihampas ni Hillary ang kanyang chopsticks sa mesa, dahilan upang matahimik ang lahat. Itinaas niya ang kanyang tingin at tinitigan nang diretso si Jenny. "Ate, mukhang dahil gumagaling na ang pasa mo sa mukha, nakalimutan mo na kung paano k
Si Hillary ay matatag na tumingin kay Mr. Joaquin Gavinski at walang takot na sinabi, "Ang sabi sa patakaran ng pamilya Gavinski, ang mga nakatatanda ang dapat masunod. Kung ganon, hindi ba dapat kasama roon ang mga magulang ko? Ngayon na kasal na ako kay Hugo Gavinski, may kaugnayan na rin sila sa pamilyang ito. Kahit hindi sila kasing tanda ng hipag ko, pareho sila ng henerasyon ni Papa. Ibig sabihin, dapat tawagin sila ni hipag na tiyuhin at tiyahin." Lumingon siya kay Jenny na nananatiling tahimik. "Noong bumisita ang mga magulang ko, hinarap mo sila at ipinahiya. Hindi ba iyon salungat sa patakaran ng pamilya? Kung talagang sinusunod ng pamilyang ito ang kanilang mga tuntunin, dapat siguraduhin ni hipag na tinutupad niya rin ito," dagdag niya habang ang titig niya ay nakatuon kay Mr. Joaquin. Ang mukha ng matanda ay tila naging kasing-itim ng ulap bago bumagyo. "Tama ba ako, Dad?" tanong ni Hillary, wala ni katiting na takot sa kanyang tinig. Tahimik ang buong pamilya.
Dahil gusto niyang bumili ng bahay, tiyak na may dahilan ito. Kaya muling nagtanong ang assistant, "Sir, ilang kwarto po ang gusto ninyo sa pagkakataong ito? Villa ba o modernong bahay? Para ba ito sa investment o tirahan? Mayroon bang partikular na lokasyon na nais ninyo? Ano po ang pinakamataas na halaga na maaari nating ilaan?" Mahigpit na hinawakan ni Hugo Gavinski ang cellphone at malamig na sumagot, "Nagtrabaho ka na ba sa real estate agency?" Agad na kinabahan ang kanyang assistant at mabilis na nagpaliwanag, "Hindi po, boss! Sumpa ko, lahat ng nakasulat sa resume ko ay totoo. Ngayon lang ako inutusan na bumili ng bahay para sa inyo, kaya hindi ko pa alam ang mga eksaktong gusto ninyo." Napabuntong-hininga si Hugo at naiinip nang sagot, "Villa. Malaya, walang katabing bahay. Sa labas ng lungsod. Walang limitasyon sa presyo." "Opo, boss! Aayusin ko na agad." Pagkababa ng tawag, agad siyang umakyat sa itaas. Napagtanto niya na ngayong hindi na talaga maaaring manati
"Jeah, pwede ba akong manatili rito ngayong gabi?" "Ano ka ba? Hindi lang isang gabi, kahit habambuhay okay lang!" Hinila ni Jeah si Hillary papasok sa kwarto niya. "Hillary, ano palang nangyari sa'yo? Ginugulo ka ba ng pamilya Gavinski?" Tumango at umiling si Hillary nang sabay. Sinabi ni Jeah, "Ayaw mong mag-alala si tito at tita kaya hindi mo sinasabi sa kanila, pero hindi mo dapat itago sa akin. May nang-away ba sa'yo?" "Oo, inaapi nila ako, pero lumaban ako." "Buhay ka pa ba?" "Hindi naman ako napatay." "Kung may mang-api ulit sa'yo, patayin mo na lang. Sabi ng kuya ko, ang pagtatanggol sa sarili ay hindi labag sa batas." Ngumiti si Hillary at tumango sa kaibigan. "Oo nga." Kinagabihan, dumating mula sa trabaho si Cedrick. Sinadya niyang isabit ang kanyang amerikana sa braso. May disente at maayos na itsura si Cedrick. Nagtatrabaho siya sa istasyon ng pulisya at kilala sa pagiging matuwid. Ang paraan ng kilos niya, pananalita, at gawa ay tulad ng kanyang ama—p
Tiningnan siya ni Hugo Gavinski. Kagabi, sa bugso ng damdamin, iniwan niya ang bahay at hindi na bumalik magdamag. Ngayon, gusto rin niyang malaman kung patuloy pa ring makikipagtalo si Hillary. "Hindi ko alam kung ano ang mali sa ginawa ko." Sagot ni Hillary, na hindi binigo ang inaasahan ni Hugo sa kanya. Napakatigas ng kanyang ulo. Ang sagot niya ay lalong nagpagalit kay Mr. Joaquin, na kanina pa nagtitimpi. "Kung ganoon, pumunta ka sa silid at pag-isipan mong mabuti ang ginawa mo. Lumabas ka lang kapag natutunan mo na ang pagkakamali mo," malamig na utos ni Mr. Joaquin. Tinawag niya ang butler at itinuro ang isang direksyon. "Dalhin siya roon at hayaang magnilay-nilay." Pinilit siyang kausapin ng butler, "Sir, bata pa si Hillary at bago pa lang sa pamilya natin. Baka matakot siya masyado." "Anong ibig mong sabihin? Sasalungat ka rin ba sa akin?" Matigas ang tingin ni Mr. Joaquin sa mahinahong butler. Wala nang nasabi si Arthuer Butler at wala siyang nagawa kundi sund
Maya-maya, tumayo si Hugo, hinawakan ang kamay niya, at lumabas ng tindahan na may hawak na rosas. "Ang tugtugin dito sa western resto ay nakakaantok. Mahal, pwede mo ba akong dalhin sa paborito kong resto sa susunod? Mas gusto ko ang ambiance doon." Pumayag si Hugo. “Sure.”Pagdating nila sa bahay, agad na napansin ni Mr. Joaquin ang hawak na rosas ng kanyang anak. "Oh, hindi masama! Mukhang lumaki ka na at natuto nang bumili ng rosas para kay Hillary. Sa wakas, naging matalino ka rin." "Ano? Dad, ako ang bumili ng rosas para sa asawa ko!" Sabat ni Hillary."Ano?" Napatingin si Mr. Joaquin kay Hugo. "Hinayaan mong ang asawa mo ang bumili ng bulaklak para sa'yo? Wala ka bang hiya?!" Hinila ni Hillary ang braso ng kanyang asawa habang yumuko upang palitan ang kanyang tsinelas. "Dad, si Hugo naman ang gumastos sa date namin. Kung ikukumpara, mas nakinabang pa rin ako." "Kaya pala ang sinasabi mong romantic date ay kasama ang tiyuhin ko," sabi ni Jackson sabay tawa. Tumango si Hil
"Nag-makeup ka ba?" tanong niya. Sa sandaling nakita niya ang kanyang asawa, alam na niya agad kung ano ang ginawa nito sa loob ng banyo kanina. Kitang-kita niya na inayos ng kanyang asawa ang buhok nito at nag-iba rin ang kulay ng kanyang labi. Umupo si Hillary sa tabi niya. "Honey, okay ba ang makeup ko?" Sanay si Hugo sa pagiging direkta at hindi mahusay sa pagbibigay ng papuri sa kanyang mga tauhan. Para sa kanya, ang pinakamalaking pagpapatunay ay isang simpleng pangungusap na may dalawang salita, "It’s okay." Gayunpaman, hindi tauhan ni Hugo ang kanyang asawa, kaya nagkaroon ng ibang kahulugan ang kanyang sinabi sa pandinig ni Hillary. "Hindi maganda? Sige, aalisin ko at maglalagay ulit," ani Hillary. "Maganda, sobrang ganda!" Hinawakan ni Hugo ang kamay ng kanyang asawa para pigilan itong tumakbo palayo. "Hindi mo na kailangang magpaganda dahil maganda ka na." Ngumiti siya. "Sabi nga nila kapag mga matatandang asawa, mahilig magpapuri sa asawa." Si Hugo ay tinawag na nam
Namula agad ang mukha ni Hillary. Nahiya siya nang maalala ang sinabi nila. "Huwag niyo na pong tingnan, hihi.”Agad namang huminto sa pang-aasar ang mga tao sa paligid at magalang na ibinaba ang ginagawa nila habang pinapanood ang kanilang boss at ang asawa nito na lumabas. Tiningnan ni Hugo ang kanyang masiglang asawa at napuno ng saya ang kanyang puso. Dumating ang elevator at pumasok silang dalawa."Ano ang kahulugan ng labindalawang bouquet ng rosas?" Agad na tanong ni Hugo."Wala ka bang cellphone? Search mo nalang." sagot niya nang nahihiya."Gusto kong marinig na ikaw mismo ang magsabi." Pinagdikit ni Hillary ang kanyang mga labi. Nang maisip niya ang ibig sabihin noon, hindi niya kayang sabihin. Naghihintay pa rin ang lalaki sa kanyang sagot. Lalong nagulo ang isip ni Hillary at inikot-ikot niya ang kanyang mga daliri. "Asawa ko, basta alam mo na ‘yon sa puso mo." "Kung hindi mo sasabihin, paano ko malalaman?" Gusto niyang marinig mismo mula sa kanya ang sagot. Pinasasab
"Asawa ko, pikit ka." Nasa kalagitnaan ng pag-iisip si Hugo nang lumitaw ang kanyang asawa mula sa likuran. "Hillary, dumalaw ka ba para makita ako?" "Hoy, sabi ko pikit ka!” malambing na sabi ni Hillary. Ibinaba ni Hugo ang telepono at lumitaw sa kanyang mukha ang isang mapagmahal na ngiti. Matapos marinig ang sinabi ng kanyang asawa, ipinikit niya ang kanyang mga mata. Dahan-dahang inilapit ni Hillary ang bungkos ng rosas na hawak niya sa dibdib ng asawa. Lumapit siya, tumingkayad, at marahang hinalikan ang pisngi ni Hugo. Bahagyang lumunok si Hugo, saka dahan-dahang iminulat ang kanyang mga mata. Ang unang bumungad sa kanya ay isang bungkos ng matingkad na rosas, mas makulay pa kaysa sa alak, at ang bango nito ay tila sumiksik sa kanyang puso. Sa likod ng mga rosas ay nakatayo ang kanyang maliit na asawa, na ang ngiti ay mas maganda pa kaysa sa mga bulaklak sa kanyang mga bisig. Muli niyang pinahanga ang kanyang asawa. Sanay si Hugo sa mga pagsubok sa buhay, kaya niyang har
Tuwing nagkakaganito si Jeah, wala siyang magawa. Noong bata pa siya, nang mahuli siyang patagong kumakain ng kendi, kumapit siya sa kanya na parang isang baby kangaroo at nagpa-cute. Pinagbigyan niya ito. Makalipas ang ilang taon, patago siyang naglaro ng video games at nahuli. Yumakap siya sa baywang ng kapatid at nagpa-cute, gaya ng ginagawa niya ngayon. Pinagbigyan niya ulit ito. Ngayon, ang dating maliit na kapatid ay ganap nang dalaga, pero pareho pa rin ang ginagawa niya—yumayakap at naglalambing. At oo, pinagbigyan niya ulit ito! "Sige na, bitawan mo na ako at tumayo nang maayos. Titingnan ko kung may sugat ka." "Kuya, nasaan sina Hillary at Jackson?" "Kaninang hapon, dinala na sila ng pamilya nila. Ligtas sila at walang natamong pinsala." Sa narinig, saka lang binitawan ni Jeah ang baywang ng kapatid. Ngumiti siya nang may pang-aamo at sinabi, "Thank you, Kuya!" Kinatok ito ni Cedrick sa noo, "Kapag nalaman kong nasangkot ka ulit sa gulo, kahit pa kapatid kita, ikukulon
"Asawa ko, nag-aalala rin ang hipag mo para sa akin." Binitiwan ni Hugo ang kanyang asawa at tumayo upang buksan ang pinto. Nang makita siya ni Jenny, muli nitong ipinaabot ang kanyang pag-aalala kay Hillary. "Ate, pumasok ka. Ayos lang ako," sabi ni Hillary habang nakaupo sa kama at suot na muli ang kanyang nightgown. Pumasok si Jenny sa kwarto ng kanyang hipag, naupo sa kama, hinawakan ang braso ni Hillary, at sinuri ito. "May sugat ka ba sa mga binti?" Inunat naman ni Hillary ang kanyang mga binti upang ipakita. "Wala, huwag kang mag-alala." "Wala bang masakit sa tiyan mo o likod?" tanong ni Jenny. Tumingin si Hillary sa kanyang asawa, at agad na naintindihan ni Hugo ang kanyang tingin. Nagsalita siya upang maitago ang totoo. "Ate, sinuri ko na si Hillary kanina habang naliligo siya. Wala siyang sugat." "Buti naman kung ganoon. Ano bang nangyari? Bakit ka nakipag-away? Hindi ako sumilip sa forum ng school mo, kaya hindi ko alam ang buong pangyayari." Hinawakan ni Hillary ang
Si Mayor Harry at ang istasyon ng pulisya ay natapos na ang proseso ng piyansa, at siya mismo ang naglabas sa kanyang anak. Ang pamilya Gavinski, na binubuo ng anim na tao, ay umalis ng sabay sa presinto,Samantala, mahigit dalawampung kaklase na nakakulong sa isa pang bakal na selda ay nanatiling tahimik. Isa itong malaking hindi pagkakaunawaan. Ang mga balitang natanggap ngayong araw ay sapat na upang yanigin ang university nila. Una, hindi pala isang sugar daddy ang sumusuporta kay Hillary, kundi ang matandang lalaki ay kanyang biyenan! Pangalawa, ang pinakamagandang babae sa unibersidad ay kasal na pala, at ang kanyang asawa ay walang iba kundi ang internationally famous na negosyante, si Hugo Gavinski! Pangatlo, ang campus gangster/heartthrob ay hindi lang isang anak ng opisyal, kundi isa ring tagapagmana ng malaking yaman! Pang-apat, hindi pala magkasintahan sina Hillary at ang campus heartthrob. Magkamag-anak sila—tiya at pamangkin! Sa isang iglap, pakiramdam nila na parang
Itinuro ni Jackson ang mukha ni Hillary at nagreklamo, "Lolo, matagal ko nang sinabi sa'yo, huwag kang palilinlang sa itsura niya. Sobrang tapang niya." Tinadyakan ni Hillary si Jackson at sinubukan niyang ipagtanggol ang sarili para mapanatili ang kanyang mabuting imahe sa harap ni Mr. Joaquin. "Dad, hindi naman ako palasigaw o mainitin ang ulo. Hindi ba tingin mo, mabait at mahinhin ako sa bahay? Pero sa pagkakataong ito, ibang tao ang nag-umpisa kaya ako nagalit. Sino ba namang hindi umiinit ang ulo kapag nagagalit, di ba?"Tumango si Mr. Joaquin, nag-iisip, ngunit bigla rin siyang natigilan. "Pero teka, kahit mainitin tayo minsan, hindi naman kami ganun kabagsik gaya mo." Pinadugo ang anit ng iba at ikiniskis ang bibig ng isang babae sa sahig. Biglang naalala ni Hillary na dapat niyang ipakita ang kanyang mabait na panig. "Pero Dad, sabihin mo nga, hindi ba't nararapat lang silang bugbugin?" Naalala ni Mr. Joaquin ang masasakit na sinabi ng mga taong iyon laban sa kanyang manug
Ang mga babae sa paligid ay naglakas-loob na atakihin si Hillary nang sama-sama dahil isa lang siyang babae. Pero walang sinuman ang nangahas na lumapit kay Jackson, dahil siya ang tinaguriang gangster sa campus.Maging ang mga lalaking estudyante sa paligid ay hindi rin naglakas-loob na lumapit. Masyadong brutal si Jackson. Akma sana nilang sugurin si Hillary pero agad kinuha ni JoaquinAng mga guro na nasa paligid ay nais nang pumigil, pero biglang sumigaw si Mr. Joaquin. "Huwag kayong makialam!" Gusto niyang makita kung paano tatanggapin ng babaeng iyon ang parusa mula sa kanyang apo! Samantala, si Butler Arthuer ay mabilis na pumunta sa grupo ng mga kababaihang umatake kay Hillary upang protektahan siya “Hillary, mag-ingat po kayo." "Huwag kang mag-alala, Butler! Hindi ako mabubuhay nang mapayapa hangga't hindi ko nababali ang mga bibig ng mga babaeng ito!" Hinawi ni Hillary ang butler, sinabunutan ang isang babae, hinawakan ang leeg nito gamit ang kanyang kamay, at itinulak siy