Dahil gusto niyang bumili ng bahay, tiyak na may dahilan ito. Kaya muling nagtanong ang assistant, "Sir, ilang kwarto po ang gusto ninyo sa pagkakataong ito? Villa ba o modernong bahay? Para ba ito sa investment o tirahan? Mayroon bang partikular na lokasyon na nais ninyo? Ano po ang pinakamataas na halaga na maaari nating ilaan?" Mahigpit na hinawakan ni Hugo Gavinski ang cellphone at malamig na sumagot, "Nagtrabaho ka na ba sa real estate agency?" Agad na kinabahan ang kanyang assistant at mabilis na nagpaliwanag, "Hindi po, boss! Sumpa ko, lahat ng nakasulat sa resume ko ay totoo. Ngayon lang ako inutusan na bumili ng bahay para sa inyo, kaya hindi ko pa alam ang mga eksaktong gusto ninyo." Napabuntong-hininga si Hugo at naiinip nang sagot, "Villa. Malaya, walang katabing bahay. Sa labas ng lungsod. Walang limitasyon sa presyo." "Opo, boss! Aayusin ko na agad." Pagkababa ng tawag, agad siyang umakyat sa itaas. Napagtanto niya na ngayong hindi na talaga maaaring manati
"Jeah, pwede ba akong manatili rito ngayong gabi?" "Ano ka ba? Hindi lang isang gabi, kahit habambuhay okay lang!" Hinila ni Jeah si Hillary papasok sa kwarto niya. "Hillary, ano palang nangyari sa'yo? Ginugulo ka ba ng pamilya Gavinski?" Tumango at umiling si Hillary nang sabay. Sinabi ni Jeah, "Ayaw mong mag-alala si tito at tita kaya hindi mo sinasabi sa kanila, pero hindi mo dapat itago sa akin. May nang-away ba sa'yo?" "Oo, inaapi nila ako, pero lumaban ako." "Buhay ka pa ba?" "Hindi naman ako napatay." "Kung may mang-api ulit sa'yo, patayin mo na lang. Sabi ng kuya ko, ang pagtatanggol sa sarili ay hindi labag sa batas." Ngumiti si Hillary at tumango sa kaibigan. "Oo nga." Kinagabihan, dumating mula sa trabaho si Cedrick. Sinadya niyang isabit ang kanyang amerikana sa braso. May disente at maayos na itsura si Cedrick. Nagtatrabaho siya sa istasyon ng pulisya at kilala sa pagiging matuwid. Ang paraan ng kilos niya, pananalita, at gawa ay tulad ng kanyang ama—p
Tiningnan siya ni Hugo Gavinski. Kagabi, sa bugso ng damdamin, iniwan niya ang bahay at hindi na bumalik magdamag. Ngayon, gusto rin niyang malaman kung patuloy pa ring makikipagtalo si Hillary. "Hindi ko alam kung ano ang mali sa ginawa ko." Sagot ni Hillary, na hindi binigo ang inaasahan ni Hugo sa kanya. Napakatigas ng kanyang ulo. Ang sagot niya ay lalong nagpagalit kay Mr. Joaquin, na kanina pa nagtitimpi. "Kung ganoon, pumunta ka sa silid at pag-isipan mong mabuti ang ginawa mo. Lumabas ka lang kapag natutunan mo na ang pagkakamali mo," malamig na utos ni Mr. Joaquin. Tinawag niya ang butler at itinuro ang isang direksyon. "Dalhin siya roon at hayaang magnilay-nilay." Pinilit siyang kausapin ng butler, "Sir, bata pa si Hillary at bago pa lang sa pamilya natin. Baka matakot siya masyado." "Anong ibig mong sabihin? Sasalungat ka rin ba sa akin?" Matigas ang tingin ni Mr. Joaquin sa mahinahong butler. Wala nang nasabi si Arthuer Butler at wala siyang nagawa kundi sund
Nasa airport naman ngayon si Hugo, at naroon na ang apat na naghihintay sa kanya. Si Johanson ay nakasuot ng kayumangging polo at itim na kurbata. Ang kanyang mahahabang mata ay puno ng tusong ngiti nang makita ang bagong dating. "Dumating na ang bagong kasal." Kauupo pa lang ni Hugo Gavinski nang lumapit si Gabrielle. "Narinig ko kay Johanson na may bagong minamahal ka na?" Si Dave naman ay sumabat. "Talagang isa siyang lalaking nagsimula nang maghanap ng init. Hindi niya napigilan buong gabi." Tumingin si Hugo kay Dave. "Ano ang gusto mong sabihin?" Nagkibit-balikat si Dave. "Hindi ko gustong mamatay nang maaga." Napailing si Hugo at sinuntok siya sa braso. “Loko kayo.” Tsaka sinunod niya ang dalawa pang kaibigan na pinagtatawanan siya kanina. Makalipas ang isang oras, sa wakas ay nakaupo na ang lima upang uminom nang mapayapa. Nasaktan ang braso ni Dave sa suntok ni Hugo kanina. Ginamit niya ang kanang kamay para ipitin ang kanyang pulso habang tinaas ang baso gamit a
Marahil ay ikinulong siya ni Mr. Joaquin sa madilim na silid upang mailabas ang galit niya kay Jenny, o baka naman alam na ni Jenny na lilipat na si Hillary kasama si Hugo, kaya hindi na siya nag-abala pang makipagtalo ngayong gabi. "Kumain na tayo dahil nandito na ang lahat," sabi ni Mr. Joaquin, saka nagsimula nang kumain ang lahat. May mahigit sampung putahe sa mesa, ngunit dalawa lang ang tiningnan ni Hillary. Una, hindi siya masyadong gutom. Pangalawa, gusto niyang maging tahimik hangga't maaari upang hindi na siya sipain ni Jenny. Dahil paalis na rin siya, wala na siyang balak makipagtalo kay Jenny ngayong gabi. Nasa kalagitnaan sila ng pagkain nang may dumating sa bulwagan. Sunod-sunod ang maririnig na hindi pamilyar na tinig. "Tito Joaquin, nandiyan ka ba?" Malinaw na narinig ng lahat ang pagtawag. Isa-isang sumunod ang iba pang boses. Ibinaba ni Mr. Joaquin ang kanyang utensils, tumayo siya, at may bahagyang tuwa sa kanyang mukha. "Si Jojo at ang mga kasama niya
Ipinasok niya ang braso sa baywang ni Hugo at inalalayan siya papunta sa kama. "Matutulog muna ako sa sofa sandali. Ikaw na sa kama." Mahinang sagot ni Hillary, "Masyadong maliit ang sofa, hindi ka kasya roon. Kapag nahulog ka sa gitna ng gabi, hindi kita matutulungan. Mas mabuti pang humiga ka sa kama... aray, tumagilid ka, nadaganan mo ang kamay ko." Inalalayan niya si Hugo upang hindi ito matumba habang naglalakad, ngunit nang ihiga niya ito sa kama, nadala rin siya pabagsak dito. Ang likod ni Hugo ay dumagan sa kanyang braso. Napahiga si Hillary sa tabi niya, ngunit naiwan sa ilalim ng katawan ng lalaki ang kanyang kaliwang braso. Napabuntong-hininga siya, "Hugo, tumagilid ka, nadaganan mo ang braso ko, alam mo ba iyon?" Bagamat lasing, bahagyang may malay pa si Hugo. Naramdaman niyang may nakasiksik sa kanyang likuran, kaya lumingon siya pakanan. Sa kanan niya, nakahiga si Hillary. Walang babala, ngunit bigla na lang may "bundok" na dumagan sa katawan niya. Kasabay
Pumikit si Hugo Gavinski at hindi siya pinansin. May bahagyang tuwa sa tono ng boses ni Hillary. "Sabi ng nanay ko, ang mga lasing na lalaki ay parang patay na baboy—kahit anong gawin mo, hindi mo sila kayang gisingin." Napangiti siya nang may kapilyahan. "Naku, hindi ko akalain na ang isang 'patay na baboy' ay mahuhulog sa kamay ko." Inabot ni Hillary ang pisngi ni Hugo at marahang pinisil. Ginawa niyang parang luwad ang mukha ng kanyang asawa, nilaro ito pataas, pababa, kaliwa’t kanan. Habang patagal nang patagal, lalo siyang natuwa sa kanyang ginagawa. "Bago mo ako binully dati, ngayon babawi ako," bulong niya. Nang matiyak niyang mahimbing ang tulog ni Hugo at hindi ito magigising, lalo siyang naging mapangahas. Umupo siya sa kama at dumistansya nang kaunti para mas komportable siya sa kanyang ginagawa. Hinawakan niya ang ilong ni Hugo para hindi ito makahinga. Ilang segundo ang lumipas bago niya ito agad binitiwan. Sa isang bahagi ng kama na hindi niya kita, mahigpit n
Narinig niyang dumadaloy ang tubig mula sa loob ng banyo, kaya idinikit niya ang tainga sa pinto at nagtanong, "Hugo, naliligo ka ba?" "Oo." "Nahihilo ka ba? Kailangan mo ba akong tawagin para kumuha ng tulong?" "Hindi." Magalang siyang sinagot ni Hillary, "Ah, sige, tawagin mo na lang ako kung may kailangan ka." "Pwede mo akong kuskusin sa likod?" pabirong sabi ni Hugo sa kanyang maliit na asawa. Sa narinig, sinipa ni Hillary ang pinto ng banyo, tila gusto niyang sipain si Hugo mismo. "Tatawagin ko si Papa para siya ang magkuskos sa iyo." Umupo siya sa sofa at napaisip. Mawawalan kaya ng alaala ang lalaking ito kapag nalasing? Kung oo, mabuti na rin dahil hindi niya malalaman ang halik na nangyari sa kanila. Pero kung hindi, siguradong magiging awkward ang pagkikita nila mamaya. Tumingala si Hillary at napabuntong-hininga. Ang kanyang unang halik, wala na. Makalipas ang ilang saglit, tinawag nga siya ni Hugo, "Hillary." "Ano ‘yon? Huwag mong sabihing gusto mo ta
“Bakit hindi ka nag-ayos?” “Wala ako sa mood para mag-ayos.” Hinila niya si Jackson at nagmadaling lumabas.Si Mr. Joaquin ay abala pa rin sa paggamit ng bagong download niyang social media account habang nasa sofa sa sala. Binusisi niya ang buong post ni Hillary mula umpisa hanggang dulo. Pagkatapos ay binuksan niya naman ang account ng apo niya at inisa-isa rin ito mula dulo pabalik sa simula.Nag-like siya, nag-comment, at nag-send pa ng mga emoticons. Parang nasa sarili siyang mundo ng kasiyahan habang ang apo at manugang niya ay halos mabaliw na sa pag-aalala.Nagmaneho si Jackson papunta sa kumpanya ni Hugo, pero laking gulat nila nang malamang wala ito roon.“Saan ba madalas pumunta si Hugo?”Hindi naglakas-loob ang taga front desk na ipaalam kung saan pupunta ang boss niya. Kung malaman man niya, baka isipin ng iba na hindi maganda ang intensyon niya. “Kailangan niyo pong itanong ‘yan kay Chief Secretary o kay Assistant Lyle.”“Pakibigay ang telepono, tatawagan ko siya ngayon
Agad na nagtago si Hillary sa ilalim ng kumot, parang pagong na itinatago ang ulo. Pakiramdam ni Hugo, sobrang marupok ng asawa niya. Konting galaw lang, natitinag agad.Kung palagi niya itong hahayaan sa ganitong kahihiyan, baka hindi niya ito makaharap ng maayos kailanman. Habang nag-iisip si Hugo kung ano ang dapat gawin, biglang tumunog ang cellphone niya na nakapatong sa tea table.Lumapit siya at sinagot ito habang nasa kwarto."Hello, si Hugo Gavinski ito.""Oo, pwede ako.""Pupunta ako ngayon. Ilan ang babae?""Sige, ayusin muna natin sa ganitong paraan. Nandiyan ako sa loob ng kalahating oras."Pagkatapos noon, ibinaba na ni Hugo ang tawag. Napatingin siya sa kama, kung saan ang maliit na asawa niya ay biglang lumabas mula sa ilalim ng kumot nang marinig ang salitang "babae."Ngayon, nakatitig ito sa kanya na parang may kasalanan siya, puno ng paghuhusga ang tingin."Saan ka pupunta?" Deretsahang tanong ni Hillary.Ang tono ng kanyang pagtatanong ay malayo sa mahiyain niyang
Sa wakas, makalipas ang isang oras. Si Mr. Joaquin ay matagumpay na naka-add kina Hillary at Jackson sa social app gamit ang sarili niyang kakayahan. Nagpadala rin siya ng paanyaya sa tatlo pang tao pero wala pa siyang natatanggap na sagot."Ayos na ba lahat?" tanong ni Mr. Joaquin.Tumango si Hillary. "Oo, Dad. Pwede mo na kaming i-add lahat sa isang group at gumawa ng group chat para sa pamilya natin.""Sige!" Sagot ni Mr. Joaquin habang patuloy na nilalaro ang kanyang cellphone."Nag-steak ba kayo kagabi? Saan? Kumusta naman?" tanong ni Mr. Joaquin habang tinitingnan ang mga post ng kanyang manugang.Matapos ang romantikong hapunan nina Hillary at Hugo Gavinski kagabi, nag-post si Hillary ng mga larawan sa kanyang circle of friends. Nang makita ito ni Mr. Joaquin habang nag-i-scroll, ginaya niya si Jackson at nag-like din siya.Sa oras na iyon, nakita ni Hugo ang request na gusto siyang i-add bilang kaibigan. Naningkit ang mata niyang makita ang profile picture ng ama na nakangiti
Biglang tumayo si Hillary at kinuha ang kutsara para lagyan ng maraming ulam ang plato ng asawa niya. “Isda, manok at baboy, at hindi ko na alam kung anong karne pa 'to... lahat 'yan, ilalagay ko sa’yo! Para kumain ka nang marami, tumaba ka, at lumakas lalo!” Parang tuloy-tuloy na bugso ng salita ang pagkakasabi ni Hillary, diretsong lumabas sa bibig niya.Pagkatapos niyang magsalita, hindi niya alam na pinagtatawanan na siya ng mga tao sa paligid.Nilagay ni Hillary ang plato sa harapan ng asawa niya na punong-puno ng tinatawag niyang pagmamahal.“Sino ba kasi ang nagsabing ikaw lang ang pwedeng magsandok at magsubo sa akin? Ako rin, magsasandok para sa'yo, kainin mo 'yan.” sabi ni Hillary sa asawa niya.Ngumiti si Hugo at sinabi, “Kasi pinakain lang kita kanina.”Namutla ang mukha ni Hillary sa inis, “Eh kung ako ang magpakain sa’yo, wala na akong kamay para sa sarili kong pagkain!”Pagkasabi niya noon, biglang humagalpak ng tawa si Jenny na katabi niya. Tumawa rin si Hugo.Nagbir
Nang marinig ni Jackson ang pagpasok ng mag-asawa, agad siyang tumahimik. Nang makita ang mag-asawa, maayos siyang umupo.Sa kabilang banda, pumasok ang mag-asawa na pareho ang kamay na marumi."Ano'ng nangyari sa mga kamay ninyo? Bakit ganyan ka-dumi? Naglaro ba kayo sa putikan?" tanong ni Mr. Joaquin.Umiling si Hillary at sumagot, "Naghukay ako ng libingan para sa patay na bulaklak."Tinuro ni Jackson ang kamay ni Hugo at nagtanong, “Eh bakit pati ang kamay ni Tito marumi rin?"Alam niyang hindi kailanman hahawak ng lupa ang marangal at malinis niyang tiyuhin. Lalong hindi ito maghuhukay ng libingan para sa bulaklak.Pinaliwanag ni Hillary, "Siya ang naghukay ng butas, ako naman ang naglibing."Nanlaki ang mga mata nina Mr. Joaquin at Jackson. Halos hindi sila makapaniwala sa narinig."Si Hugo, naghukay ng lupa?” Bulyaw ni Mr. Joaquin.Hindi maintindihan ni Hillary kung bakit ganoon na lang ang gulat ng lahat. Tumango siya at nagsabi, "Oo, bakit, nakagugulat ba?"Hindi na hinayaang
Pangalawang beses nang kinabit ni Hugo ang kanyang seatbelt. Umikot ang sasakyan sa harap ng bakuran ng tatlong beses at tumigil sa may fountain. Ibinuwelta ni Hillary ang sasakyan sa kabilang direksyon.Sumigaw si Hugo, "Ihinto mo ang sasakyan."Agad namang huminto ito at muling napasubsob ang kanyang katawan sa unahan. Buti na lang at nailigtas siya ng seatbelt. Itinuro ni Hugo ang tamang direksyon sa rotonda sa kanyang asawa, at muling pinaandar ni Hillary ang sasakyan."Ihinto mo ulit ang sasakyan."Muli na namang nailigtas ng seatbelt si Hugo sa ikalawang pagkakataon."Hillary, huwag kang magmamaneho sa gitna ng kalsada. Dapat nasa isang gilid ka lang."Makalipas ang sampung minuto. Sumigaw ulit si Hugo, "Ihinto mo ang sasakyan!"Muli, seatbelt na naman ang tumulong sa kanya. Pangatlong beses na. Medyo sumakit na ang dibdib niya dahil sa sunod-sunod na pagbangga.Umubo siya ng dalawang beses at tinanong ang kanyang asawa, "Anong naramdaman mo habang nagmamaneho ka kanina?""Yung
"Hindi, abala siya sa pag-aaral, at magkaiba kami ng oras, kaya sina Mama at Papa na lang ang tinatawagan niya."Minsan, kapag tumatawag si Harvey, palihim niya itong sinasagot kaya hindi nalalaman ni Hugo. Hindi na nag-usisa pa si Hugo at tumango na lang. "Umiikot ka muna sa bakuran ng ilang beses, tapos iparada mo sa may fountain."Luminga-linga si Hillary at tinanong ang asawa, "Honey, walang handbrake ang kotse mo?""Huwag mo nang gamitin ang handbrake ngayon. Sa susunod, papalagyan kita."Muli siyang nag-utos, "Simulan mo na."Kinabahan si Hillary at muli niyang pinindot ang busina, tapos binitawan ang preno, hinayaang umusad ng kusa ang sasakyan, at unti-unting inapakan ang silinyador.Dahil sa sunod-sunod na busina sa bakuran, nagising si Mr. Joaquin.Lumabas siya at nakita ang apo sa sala. "Ano 'yung ingay sa labas?""Tinuturuan po ni Tito si Tita magmaneho."Napabuntong-hininga si Mr. Joaquin, "Sobrang wala na talaga siyang magawa. Pati mamahaling sasakyan, gusto niya pang pa
Naalala ni Hillary ang malungkot niyang karanasan noong siya'y nag-practice magmaneho, kaya sinubukan niyang kausapin muli ang asawa niya.“Honey, kapag ako ang nagmaneho, may mamamatay talaga.” “Eh 'di sabay tayong mamatay.” Sabi ni Hugo.Hindi nakapagsalita si Hillary sa sobrang inis dahil sa biro ng asawa niya.Pagkatapos kumain, isinama ni Hugo si Hillary palabas. Ibinigay niya ang susi ng kotse sa kamay ng asawa, “Sakay ka na.”“Honey, palitan mo ng mas murang kotse,” sabi ni Hillary. “Okay lang sa akin kung makabangga ako ng mumurahing sasakyan. Ang importante, kaya ko bayaran.”Sagot ni Hugo, “Wala tayong murang kotse sa bahay, kaya gamitin mo na lang 'tong sasakyan na 'to.”Napatingin si Hillary sa mga luxury cars sa parking area na hindi kalayuan, halatang nadismaya. Pati pala pag mayaman ang napangasawa mo, may problema rin. Halimbawa, wala siyang makitang luma o sirang sasakyan para pagpraktisan lang. Ang lahat ng sasakyan ay milyon ang halaga.“Hon, kapag nabangga ko 'to
Tumayo si Hillary mula sa pagkakaupo sa kandungan ng kanyang asawa, mahigpit na hawak ang hintuturo nito. Magkasabay silang lumabas ng silid. "Ang asawa ni Sir Hugo ay sobrang malambing. Tuwing hindi niya nakikita si Sir Hugo, hinahanap niya ito kahit saan," bulong ng dalawang kasambahay habang nag-uusap sa may hagdanan. "Tama, noong nakaraang beses na nagising siya at wala si Hugo dahil nasa trabaho, naglibot siya sa buong bahay at tinanong ang lahat kung nasaan ito. Nang malaman niyang nasa opisina ito, agad siyang pumunta roon para hanapin siya." "Kanina nga lang, mag-aalmusal na sana siya pero nang marinig niyang nasa studyroom si Hugo, agad siyang bumalik sa taas para puntahan ito." "Kapag bagong kasal talaga, dikit na dikit sa isa't isa. Hindi makahiwalay si Hillary kay Hugo, parang anino na palaging nasa tabi nito." Narinig ng mag-asawa ang mga bulungan ng mga kasambahay habang bumababa sila ng hagdan. Habang patuloy sa pakikinig, lalong lumaki ang pisngi ni Hillary sa pa