Malamang narinig na ang sigaw niya sa buong palapag, pero walang kahit isang tao ang naglakas-loob lumapit. Bago pa siya makasagot ulit, lumapit ang walong bodyguard ni Claire, matikas, malalaki ang katawan, at mukhang kayang magpatumba ng sampung tao gamit ang isang suntok. "Kung sisigaw ka pa at istorbohin ang pahinga ng young miss namin, ihahagis ka namin pababa." Malamig na banta ni Claire. Biglang tumahimik si Emelita. Napatingin siya sa mga bodyguard, matangkad, malalakas, at mukhang seryoso sa pagbabanta. Alam niyang wala siya sa Pilipinas. Nasa Switzerland siya. At dito, wala siyang kapangyarihan para magwala. Wala siyang nagawa kundi pumasok sa elevator at umalis nang may poot sa puso. Samantala, sa kabilang kwarto... Mahimbing ang tulog nina Daniel at Daniella. Sa kabilang banda, sa ward sa baba, kahit wala pa sa ulirat si Austin, hindi ito tumigil sa pagsasalita ng kung anu-anong walang kwentang bagay buong gabi. Paulit-ulit niyang binabanggit ang pan
"Ikaw ang nagpaalis sa pasyente sa penthouse?" Malamig ang tingin ni Emelita habang pinagmamasdan ang paggalaw ng mga tao sa ospital."Sino ba talaga ‘yung pasyente? Alam mo?"Hindi mapigilan ni Emelita ang labis na pagtataka.Sa isang maliit na lugar gaya ng Montreux, sino ang may kakayahang magpauwi ng pasyente nang ganoon kadali at may ganitong engrandeng eksena?At higit sa lahat, sino ang may lakas ng loob na humingi ng 100 milyong dolyar para sa isang gabi ng pananatili sa penthouse?!Kahit sa Pilipinas, hindi nila kayang gawin 'yon.Tahimik lang si Lee, hindi siya sumagot.Pero sa isip niya… may hinala na siya kung sino ang nasa likod nito.Sino pa nga ba?Ang pamilya Tan.Hindi naman sila nakatira sa Montreux, pero dumating sila kahapon para sa isang bisita.At kagabi lang, tatlong Cullinan ang nakita niya mismo sa bakuran ng bahay ng mga Tan.At nang makita niya sina Mario at Yllana, bawat isa may kargang bata…Kumpirmado.Tama ang hinala niya."Pamilya Tan pala!" bulalas ni
"Anak!"Nataranta si Emelita at agad na lumapit, "Anong ginagawa mo? Kamusta ka na?""Cailyn..."Sa sandaling ito, hindi lang katawan ni Austin ang masakit, pati na rin ang ulo niya, pero hindi niya iyon alintana. Pilit siyang bumangon. "Nakita mo ba siya kanina?""Wala akong nakita!"Pinindot ni Lee ang call bell at sabay pinigilan si Austin sa kama. "Paano naman niya tayo makikita? Kakakita lang natin sa pamilya Tan.""Hindi, si Cailyn 'yon! Siya 'yon!"Hingal si Austin habang pilit na bumabangon. "Gusto ko siyang makita! Hayaan niyo akong makaharap siya! Kailangan ko siyang makita—"Bago pa matapos ang sinasabi niya, biglang hinampas ni Lee ang mukha niya.Tahimik.Nanginig ang ospital sa katahimikan. Napatingin si Emelita kay Lee, gulat na gulat. "Ganito na nga ang lagay ni Austin, bakit mo pa siya sinampal?""Kailangan ko! Kung hindi ko gagawin, paano siya mahihimasmasan?" sigaw ni Lee. Sumilab ang galit sa kanyang mga mata habang nakatitig kay Austin."Noong nasa 'yo pa siya, hi
Nang lumabas sina Lee at Austin mula sa bahay ng pamilya Tan, dumaan ang dalawang itim na Rolls-Royce Cullinan sa hindi kalayuan.Dahan-dahang umusad ang mga sasakyan papunta sa villa sa likuran ng bahay ng mga Tan.Sinundan ni Austin ang mga sasakyan gamit ang mata niya, hindi inaalis ang tingin hanggang sa tumigil ito. Bumukas ang pinto at may bumaba mula sa likuran.Malinaw ang paningin niya, isang tingin lang, alam niyang si Raven iyon.Mabilis na bumilis ang tibok ng puso niya, parang nasa lalamunan na.Si Cailyn ay nasa loob ng villa na iyon.Alam niya. Sa sandaling ito, sa mismong villa na ito, nandito si Cailyn.Kita niyang pagkalabas ni Raven sa sasakyan, dumiretso ito sa villa.Wala nang nagawa ang paa niya kundi lumakad papunta roon. Pero bago pa siya makalapit, hinarang siya ni Lee."Austin, sumunod ka na lang. Huwag na tayong pumunta. Baka wala siya diyan, at kahit andiyan siya, hindi ka niya haharapin," pagod na sabi ni Lee, mahigpit ang hawak sa kanya."Dad..."Nangingi
Sa loob ng ilang dekada, siyam sa sampung nasa mataas na posisyon sa Sev ay malapit nang magretiro. Kung tatanggalin sila ngayon, kailangang bayaran sila ng malaking halaga ayon sa labor law—pero hindi ibig sabihin nito ay makukuha nila ang gusto nila."At ano ang ibig mong sabihin...?" tanong ni Raven, may bahagyang ngiti sa labi.Alam na niya ang iniisip ni Cailyn, pero gusto lang niyang marinig ito nang direkta mula sa kanya."Kung ayaw nilang sumunod sa mga desisyon ni Mariel, babaan natin ang sahod nila, i-demote sila, ipadala sa production line, o i-assign sa field para sa sales," diretsong sagot ni Cailyn.Tumango si Raven. "Magandang ideya.""Sigurado akong ang karamihan sa mga tumututol kay Mariel ay sinulsulan ng mag-amang Sevilla. Iniisip nila na may laban pa sila dahil sa pamilya nila.""Tama ka," sang-ayon ni Raven. "Kahit na vice president lang si Max ngayon, malakas pa rin ang impluwensya niya sa Sev, higit pa kay Mariel."Mula sa simula, ang Sev ay pundasyon ng pamilya
Pagkatapos ng hapunan sa bahay ni Cailyn, umuwi si Raven bandang alas-otso ng gabi.Si Mario ay nakaupo sa maliit na sala sa ibaba, nanonood ng soap opera kasama si Yllana.Sa totoo lang, ang mahalaga lang ay hintayin si Raven.Galing si Raven sa isang business trip, pero dumiretso agad sa bahay nina Cailyn pagkauwi. Sanay na ang matatanda na ginagawa niya ito."Mom, Dad." Pagpasok niya sa bahay, narinig niya ang boses mula sa maliit na sala. Lumapit siya."Ah, Raven, andito ka na!" Masayang tinapik ni Yllana ang puwesto sa tabi niya. "Halika, upo ka."Tinanggal ni Raven ang scarf niya, hinubad ang coat at iniabot sa kasambahay. Tahimik siyang umupo."Kumain ka na ba?" tanong ni Yllana. "Pinagluto kita ng paborito mong crispy meat. Gusto mo bang kumain?"Umiling si Raven at ngumiti. "Hindi na, busog pa po ako."Tiningnan siya ni Yllana mula ulo hanggang paa, nakangiti pa rin. "Mula alas-tres ng hapon, dumiretso ako kila Cailyn. Ngayon lang ako umuwi. Ikaw, dito ka na naman sa bahay?"
"Wow, ikaw si Ate Cailyn!"Lumaki si Yanyan na sobrang inaalagaan ng pamilya niya kaya inosente pa rin siyang mag-isip. Napansin niya si Cailyn sa tabi ng kanyang kuya, kaya agad niyang binitawan si Yanyan at tumakbo papunta rito, hinawakan ang braso ni Cailyn, at pinagmasdan ito mula ulo hanggang paa."Oo, Yanyan. Ako si Cailyn. Ang saya kong makita ka sa wakas!" Nakangiti si Cailyn nang maaliwalas at malambing habang nakatingin kay Yanyan."Wow, Ate Cailyn, ang ganda-ganda mo at ang bait mo! Mas maganda at mas mabait ka pa sa inaasahan ko!" Titig na titig si Yanyan, para bang ayaw niyang magkamali sa nakita niya.Si Cailyn sa harap niya, maliwanag ang mga mata, makinis ang balat na parang niyebe, perpekto ang hugis ng kilay, at ang ngiti niya ay parang simoy ng tagsibol.Samantala, si Yanyan ay naiwan mag-isa sa may entrance. Walang pumansin sa kanya, pakiramdam niya bigla siyang naging invisible.Lumingon siya kay Cailyn, saka mabilis na ibinaba ang tingin, hindi alam kung ano ang
Simula nang sapilitang ilabas si Yuna mula sa bahay ng pamilya Tan, naging tahimik na siya. Wala na siyang lakas ng loob para magwala o lumaban.Dinala siya ng mga bodyguard ng pamilya Tan sa Fairmont Hotel at binigyan ng magandang suite.Siyempre, sagot ng pamilya Tan ang lahat ng gastusin niya sa hotel.Pagkaalis ng mga bodyguard at pagsara ng pinto, malalim siyang huminga at dali-daling kinuha ang cellphone niya para tawagan ang ama niyang si Anthony.Ginamit niya ang kaawa-awang tono niya at kunwaring nagpakabait para lang mapapayag si Yanyan na isama siya pauwi para sa Spring Festival—isang plano na mismo ang ama niyang si Anthony ang nag-utos sa kanya.Naalala ni Anthony si Yanyan noong bata pa siya nang makita niya ito.Noong ipinasok niya ang anak niya sa isang university sa London, nakilala niya si Yanyan, isang kaklase ni Yuna. Matapos ang maraming pagsisiyasat, natuklasan niya na si Yanyan ay anak ni Mario.Sino ba si Yanyan? Isang bigatin sa global investment industry.Kun
Sa nakaraang kalahating buwan, hindi nagkaroon ng payapang araw si Emelita.Maraming bagay ang bumabagabag sa kanya, pero ang matinding sakit ng ulo na ilang buwan nang bumabalik ay muling umatake.Noong nandoon pa si Cailyn, tuwing sumasakit ang ulo niya, ito ang naghahanda ng gamot para sa kanya at marunong din magmasahe. Napakakomportable ng paraan ng pagmamasahe nito—isang beses lang siya mahilot, halos hindi na bumabalik ang sakit ng ulo niya.Kaya nang paalisin niya si Cailyn, nakalimutan niyang ito pala ang may pinakamabisang paraan para maibsan ang kanyang sakit.Ngayon, kahit uminom siya ng gamot at matulog, wala nang bisa.Sa nakaraang dalawang linggo, halos pumuti na ang kalahati ng kanyang buhok dahil sa matinding pahirap ng sakit ng ulo. Pumayat na rin siya nang husto.Nang iulat ng mayordoma na naroon si Dahlia, agad siyang sumigaw sa galit, “Palayasin mo siya!”Naguluhan ang mayordoma, hindi alam kung bakit nagbago ang ugali ni Emelita kay Dahlia. Nanginginig nitong sag
“Pasensya na.” Napakamot sa noo si Cailyn. “Hindi ko dapat hinayaang makatulog ako.”“Hindi ka ba nakatulog nang maayos kagabi?” tanong ni David habang patuloy na nagre-record ng data at tinatanong siya.“Ayos lang, hindi ko rin alam kung paano ako nakatulog.” Sabi ni Cailyn habang tumatayo.Pagkabangon niya, agad na nahulog ang blazer ni David na nakapatong sa kanya.Mabilis niya itong pinulot at tiningnan.Walang duda, pagmamay-ari talaga ito ni David.“Salamat sa coat mo, bakit hindi mo na lang ito isuot?”“Ikaw na muna, susuotin ko na lang mamaya.” Sabi ni David nang hindi man lang tumitingin.Sunud-sunuran si Cailyn at isinabit ang coat sa sandalan ng upuan. Saka niya iniabot ang kamay niya rito.“Tara na.”“May limang minuto pa bago tayo umalis, linisin mo na ang gamit mo para makakain na tayo.” Sabi ni David.Tumingin si Cailyn sa data na naitala niya, saka ngumiti at masunuring nag-ayos ng gamit niya.Nang mailigpit na niya ang mga gamit na kailangang kolektahin, napatingin si
Sakto namang may klase nang hapon at si Sophia ang professor.Pagkatapos ng klase, sinubukan siyang habulin ni Cailyn para kausapin.Pero tinapunan lang siya ni Sophia ng matalim na tingin, sinabihan ng "p*ta" nang pabulong, at dire-diretsong naglakad palayo na parang walang nakita."Uy, Professor Sophia, alam mo ba kung bakit mas pinili ng Dean na ikaw ang umalis kesa ako ang matanggal?" patuloy na habol ni Cailyn habang tinatanong ito.Napakunot-noo si Sophia.Huminto rin siya sa wakas, at malamig na tumitig kay Cailyn. "Hindi ba dahil nakatulog ka na kina Adonis at David? Syempre, ipagtatanggol ka nila."Napangiti si Cailyn. "Ah, so ganun pala ang tingin mo kay Professor David? Kung ganyan, bakit mo pa siya gusto?"Napahiya si Sophia, hindi alam ang isasagot."'Yung halaga na naibibigay ko sa university, hindi mo kayang ibigay. Walang Dean na tatanggi sa isang malaking donasyon mula sa mga sponsors para lang protektahan ang isang professor—lalo na kung may baho ang professor na ‘yo
Hindi napigilan ni Uncle Wade ang mapabuntong-hininga. “Si Cailyn ay napakabuting babae. Bakit hindi kayo magkasundo? At bakit mo siya iniwan?”Matanda na si Uncle Wade, pero ilang dekada siyang naglingkod sa pamilya Tan. Kahit pinalaya na siya at bumalik sa probinsya, hindi niya kailanman nakalimutan ang mga nangyari sa pamilya Tan.Isang taon na ang nakalipas mula nang pumutok online ang love triangle nina Austin, Helen, at Cailyn. Natural lang na umabot rin sa kaalaman ni Uncle Wade ang eskandalo.“Uncle Wade, kasalanan ko ang lahat. Ako ang may mali.” Napayuko si Austin, ramdam ang bigat ng konsensya at guilt. “Pinabayaan ko si Cailyn. Sinaktan ko siya. Hindi ko siya pinahalagahan…”Kung may pagkakataon lang sanang ulitin ang lahat…Pero nakakalungkot. Walang rewind button ang buhay.Matapos ang hapunan nila ni Uncle Wade, sinigurado muna ni Austin na makakauwi nang maayos si Uncle Wade at ang kanyang apo.Iniutos din niya kay Felipe na magpadala ng ₱500,000 bilang pasasalamat kay
Sa loob ng itim na Maybach, tahimik na nagbabasa ng mga dokumento si Austin habang ang driver na si Kristopher ay nakatutok sa daan. Biglang may humarang sa harapan ng sasakyan—isang bodyguard na halatang nagmamadali. Agad na inapakan ni Kristopher ang preno.Mabuti na lang at kalalabas pa lang nila ng garahe, kaya hindi ganoon kabilis ang takbo ng sasakyan. Ngunit ramdam pa rin ang biglaang paghinto.Hindi nag-angat ng tingin si Austin, ngunit bahagyang gumalaw ang kanyang talukap at tumingin sa windshield.“Boss, bodyguard ni Dahlia.” Agad na iniulat ni Felipe, na nasa passenger seat.Napatingin si Austin sa harapan. Bumaba mula sa isang kotse si Dahlia at mabilis na lumapit, halatang hindi niya intensyong umalis hangga’t hindi siya kinakausap nito. Bahagyang sumikip ang kanyang mga mata at malamig na inutusan si Kristopher, “Huwag mong pansinin, patakbuhin mo.”Walang tanong-tanong, tinapakan ni Kristopher ang accelerator. Umungol ang makina ng sasakyan—isang mabangis na paalala na
Sa Opisina ng Buenaventura Group.Abala si Austin sa pagbabasa ng mga dokumento nang biglang may kumatok. Pumasok si Felipe."Hindi ba kita pinapasok?" tanong ni Austin nang hindi man lang tumitingin.Nanatiling tahimik si Felipe, halatang may gustong sabihin pero nag-aalangan.Hindi siya pinansin ni Austin at tinapos muna ang binabasa. Matapos pirmahan ang huling pahina, saka lang siya napatingin kay Felipe at doon niya napansin ang kaba at takot sa mukha nito."Sabihin mo na," malamig na sabi niya, pero ramdam na niya ang hindi magandang balita.Ibinaling ni Felipe ang tingin sa sahig. "Boss… kagabi sa engagement party, may pinadalang ‘regalo’ si Raven para sa’yo."Napakunot ang noo ni Austin sa narinig.Si Raven?Hindi sila magkaibigan. Wala silang anumang koneksyon.Kahit may kaunting pakikisama si Lee sa pamilya Tan noon, alam nilang ang pamilya Buenaventura ang may utang na loob sa mga Tan—hindi baliktad.Kaya anong dahilan ni Raven para regaluhan siya? Malamang, may mas malalim
Maya-maya, lumapit ang butler at sinabing handa na ang hapunan. Lahat ay agad na tumuloy sa dining area, kung saan nakahain na ang napakaraming masasarap na pagkain sa bilog na mesa."Wait lang, 10 minutes lang, magluluto pa ako ng dalawang side dish," sabi ni Cailyn bago pa sila makaupo.Dahil nangako siya kay Prof. David na siya mismo ang magluluto para sa kanya, hindi niya ito pwedeng balewalain."Ang dami nang pagkain, sapat na ‘to," sabat ni Yllana.Ngumiti si Cailyn, parang pamilya na ang turing niya sa Tan family at hindi na nagdalawang-isip na sabihin, "Pinangako ko kay Prof. David na ako mismo ang magluluto para sa kanya, at hindi ko pwedeng baliin ‘yon."Hindi kalayuan, nakatayo si Mario at tahimik na pinagmamasdan ang usapan. Napatingin siya kay David nang may bahagyang pagbabago sa kanyang ekspresyon.Ngumiti si David, bakas sa mukha ang banayad na pag-aalaga. "Tama siya, sobra-sobra na ang pagkain ngayon. Kung magluluto ka pa, masasayang lang."Tiningnan muli ni Cailyn an
Sa Cambridge City.Sa ika-100 araw nina Daniel at Daniella, dumating ang pamilya Tan sa Weston Manor—kasama si Yanyan.Handang-handa si Yllana para sa kanyang mga "apo." Apat na sasakyan ang puno ng mga regalo—mula sa pagkain, damit, laruan, at kung anu-ano pang mamahaling gamit. Halos lahat ay custom-made, walang tipid, walang kulang.Pero pagdating nila sa manor, wala roon si Cailyn. Abala ito sa kanyang research sa laboratoryo ni David.Walang nakakaalam sa pagdating ng pamilya Tan. Gusto nilang sorpresahin si Cailyn. Nang tanungin sila ng butler kung gusto nilang ipatawag ito, mabilis na sumagot si Raven, "Huwag. Hayaan natin siyang mag-focus muna."Kaya habang hinihintay nila si Cailyn, pinaglaruan muna nina Yllana at Yanyan sina Daniel at Daniella.Pero ang totoo, may mas malalim pang dahilan kung bakit naroon si Yanyan.Nais niyang humingi ng tawad kay Cailyn.Noon, bulag siya sa katotohanan—pinaniwalaan niya si Yuna at muntik nang gumawa ng malaking pagkakamali. Nang ipagtangg
Nang mapagtanto ni Emelita ang sitwasyon, bigla siyang tila may naisip.Saglit siyang nag-alinlangan, pero sa huli, sinabi niya, “Dahil wala si Austin… mas mabuti sigurong ituloy na lang ang engagement—”“Hindi, Mommy.”Bago pa matapos ni Emelita ang sasabihin niya, agad siyang pinutol ni Dahlia Song. Agad itong tumayo, halatang kabado pero determinado. “Kaya kong mag-isa. Tulad ng sinabi ni Austin, kaya kong tapusin ang engagement kahit wala siya.”“Oo, tama.” Mabilis ding sumang-ayon si Lydia, ina ni Dahlia, pilit na ngumingiti para mapanatili ang dignidad nila. “Siguradong may mas mahalagang dahilan si Austin kung bakit hindi siya nakadalo. Hindi natin siya masisisi.”Alam ni Emelita na ayaw ng mga Sevilla na matanggal ang engagement nila ni Austin, lalo na sa harap ng napakaraming tao. Dahil mukhang tanggap naman ng pamilya Sevilla ang nangyari, wala na siyang nagawa kundi hayaan ito.At sa ganitong paraan, ang dapat sana’y pinakamagandang engagement party ng dalawang prominenteng