Alam ni Alana na mahalaga para kay Marcus ang proyekto ng light rail, kaya pumunta siya kay Ricky Miranda upang kumbinsihin ito, iniisip na magagamit niya ang pagkakataong ito upang muling makuha ang tiwala at pabor ni Marcus.Sino’ng mag-aakala na mauungusan siya ng babaeng ahas na si Beatrice.Nakakainis!Hindi mapigilan ni Alana ang pagt stamp ng kanyang mga paa sa galit.Muli na namang nagalit ang Heneral: “Aw! Aw! Aw! Aw!”Natakot si Alana at umatras ng ilang hakbang.Di nagtagal, dinala ni Carlos ang mga dokumento at ibinigay kay Ricky Miranda upang pirmahan.Pinirmahan ni Ricky ang lahat ng papeles sa likod ni Marcus, iniwan ang kanyang fingerprint at isinulat ang kanyang ID number.Tumingin si Beatrice kay Marcus: “Ayos lang ba ito?”Bahagyang bumaba ang talukap ng mata ni Marcus at tumango nang marahan.Matapos makuha ang kumpirmasyon, lumapit si Beatrice sa Heneral.Binalaan siya ni Marcus: “Mag-ingat ka asawa ko!”Lumingon si Beatrice sa kanya at ngumiti: “Mahal ko, huwag k
Pagdating nila sa restaurant para sa blind date, nanlaki ang mga mata ni Shaira at agad niyang itinulak si Gilbert palayo."Magtago ka muna! ‘Yang tao na ‘yan ay matagal nang kaibigan ng tatay ko. Kapag nalaman niyang may kasama ako sa blind date, yari ako."Hindi inaasahan ni Gilbert ang biglaang pagtulak sa kanya, kaya sumalpok siya sa isang kahoy na poste sa loob ng Japanese restaurant.BANG! Isang umbok ang agad na lumitaw sa kanyang noo.Habang hinihimas ang namuong bukol, hindi niya napigilang magreklamo sa isip niya…Anong klaseng babae ba ‘to?Bakit ang lakas ng kamay?!Samantala, inayos ni Shaira ang kanyang sarili at naglakad papunta sa itinakdang pwesto.Ang lalaking kaharap niya ay may nagngangalang Freddie Marquez. Matapos ang ilang pormal na pagbati, umupo si Shaira sa booth.Sa simula, normal lang ang usapan nila, pero habang tumatagal, unti-unti itong nagiging hindi kaaya-aya."Shaira, ano bang madalas mong gawin para maglibang?" tanong ni Freddie.Sandaling nag-isip s
Hindi na makatawa si Freddie. "Haha~ Paano naman namin maikukumpara kay Mr. Gilbert ang maliliit naming laban?""Oh." Walang emosyon na tugon ni Gilbert, saka muling binuksan ang usapan tungkol sa investment. Maginoo ang paraan niya ng pagsasalita, at tuwing sumasagot siya, palaging tinatamaan ang mga paksang pabor kay Freddie.Nagulat si Shaira. Hindi niya inasahan na ganito pala si Gilbert kapag seryoso.Ang kanyang pakikipag-usap at kilos ay tunay na nagpapakita kung bakit siya kabilang sa apat na mararangal na anak ng bansa.Uminom ng herbal tea si Freddie ngunit hindi niya napigilan ang pagtulo ng pawis sa kanyang noo.Iba si Gilbert. Hindi siya katulad nina Marcus Villamor at Bryan Montenegro na may malakas na presensya. Sa halip, tila madali siyang pakisamahan sa umpisa, pero habang tumatagal, unti-unti niyang inilalabas ang kanyang awtoridad—unti-unting bumabalot sa'yo, dinudurog ka, hanggang sa hindi ka na makahinga.Ngayon lang naramdaman ni Freddie Marquez na hindi siya ba
"Mrs. Villamor, maligo tayo nang magkasama?"Tahimik na inilagay ni Marcus ang langis ng hangin sa kanyang palad at lumapit nang dahan-dahan.Nang maramdaman ni Beatrice na may kakaiba, naidikit na ni Marcus ang langis sa ilong ng heneral."Awooo--" Tumahol nang malakas ang heneral sa loob ng opisina.Paikot-ikot itong tumatakbo, umiiyak at humahagulgol.Hindi nito kayang magalit sa amo nito, pero hindi rin nito matiis ang pangangati sa ilong, kaya't kusot ito nang kusot kung saan-saan."Awooo~"Sa huli, pinatawag ni Beatrice ang tagapag-alaga ng aso upang linisin ang heneral at dalhin ito sa pet hospital para sa isang buong pagsusuri—para matiyak kung naapektuhan ang katawan nito mula sa huling beses na nalason ito.Pagkaalis ng heneral, handa nang magalit si Beatrice, pero bigla siyang binuhat ni Marcus at dinala sa banyo ng silid-pahingahan.Bago pa siya makapagsalita, inilubog na siya sa bathtub na may tamang temperatura."Marcus!" Tiningnan niya ito nang masama.Hindi naman siya
"So? Hindi mo rin natalo si Beatrice, tama ba?" Tumawa nang magaan si Monica mula sa kabilang linya.Sa narinig, madaling naisip ni Alana kung paano nakaupo si Monica sa isang swivel chair, umiindak pa kaliwa’t kanan, habang pinagtatawanan siya gamit ang kanyang mapupulang labi!Sa sobrang galit ni Alana, parang sasabog na ang kanyang baga. Pero bago pa siya makapagsalita, nagsalita ulit si Monica."Huwag mo na akong lokohin. May mga tao ako sa Villamor Corporation. Sinabi na nila sa akin ang lahat."Lalong pumangit ang mukha ni Alana at hindi na napigilan ang sarili."Monica Cristobal! Ano ba talaga ang gusto mong sabihin?!Huwag mong kalimutan, ikaw mismo ang nagsabi sa akin na pigilan sina Beatrice at Nikki! Paano ko malalaman na maghihiwalay sila ng kilos?!""Hindi, hindi, hindi… Hindi ito pakiusap—ito ay pagbabanta." May pangungutyang ngiti sa boses ni Monica."Alana, kung hindi ko ba ginamit ang tungkol kay Lele para takutin ka, makikinig ka ba sa akin?""Akala ko magaling ka. A
May kaguluhan sa labas. Nagkatinginan sina Beatrice at Shaira, agad na tumayo, at mabilis na lumabas.Nagtipon-tipon ang mga boluntaryo, interns, at staff ng pundasyon, at maririnig ang kanilang mga pag-uusap."Alexis, ayos ka lang ba?""Ah – may dugo!""Malapit nang magsimula ang pagbubukas, tapos nabasag ang plorera at may dugo pa. Ang malas nito!"Pagkasabi noon, isang pamilyar na boses ng lalaki ang narinig sa tabi nila."Anong kalokohan 'yan! Anong panahon na ngayon, at naniniwala pa rin kayo sa mga pamahiin!"Lumapit si Albert sa kumpulan ng mga tao.Nang makita nilang ito ang batang senyorito ng pamilya Villamor, kusa silang nagbigay-daan.Lumuhod si Albert upang suriin ang sugatang binti ng intern, inutusan ang kanyang bodyguard na dalhin ito sa ospital, at pinaayos ang kalat mula sa nabasag na plorera.Kalmado siyang kumilos at maayos na nagbigay ng mga utos.Sa isang iglap, natapos ang maliit na gulong iyon.Matapos ayusin ang lahat, lumingon si Albert at nakita niyang nakat
"Ahhh! Tulungan niyo ako! Iligtas niyo ako! Pinapakagat ako ni Beatrice sa aso niya!"Histerikal na nagsisigaw si Monica, halos mawalan ng kontrol sa takot.Kung gaano siya kayabang kanina, ganoon naman siya ngayon kahiya-hiya.Lumapit ang General nang dahan-dahan, inamoy siya nang dalawang beses, saka bumahing at padabog na lumingon sa ibang direksyon na may matinding pagduduwal sa mukha.Tapos… tinalikuran siya nito.Itinaas ang buntot.At—Puff!Naglabas ito ng isang napakalakas na utot.Tahimik ang buong paligid.Ang ilang ginang ay napahawak sa ilong, ang iba ay muntik nang matawa pero pinigilan ang sarili.Samantalang si Monica, hindi makapagsalita… Napahiya siya nang todo!At bago pa siya makabangon sa kahihiyan, biglang tumakbo ang General papunta sa korona ng bulaklak, tumalon, at itinumba ito!Crack!Bumagsak ang frame sa sahig.Pero hindi pa doon natapos—tumalon ulit ang General sa ibabaw nito, tapak dito, tapak doon.Sa bigat nitong 180 kilo, nagkalat ang mga bulaklak at n
Sa sumunod na sandali, narinig ni Oscar ang kalmadong boses ni Beatrice."Isang taon, bumili ka ng dalawang kahon ng almond biscuits. Gusto kong kumain ng isa, pero sinabi mong hindi pa nakakauwi si Abby kaya hindi ko muna pwedeng kainin.Nang bumalik si Abby, nagustuhan niya ito at gusto niyang ibahagi sa kanyang mga kaklase.Sinabi ko na ipinangako ni Papa na may maiiwan para sa akin. Pero bago pa ako matapos magsalita, kunot-noo mo akong tiningnan at sinabing, ‘Ano bang silbi ng pag-aagawan sa ilang pirasong almond biscuits?’‘Bilang isang nakatatandang kapatid, napaka-makasarili mo naman na hindi mo ito ibibigay sa iyong kapatid.’Pagkatapos noon, tiningnan ako ni Abby na may panunuya sa harap mo, at sa huli, kunwaring nagkataon lamang, hinulog niya ang almond biscuits sa sahig—gaya lang ng nangyari ngayon.Kitang-kita mong sinadya niya iyon, pero ni hindi mo siya pinagsabihan. Sa halip, sinabi mong malas ko lang, at ni hindi mo man lang ako hinayaang hawakan ang mga almond biscu
Nang marinig ito ng mga tao sa paligid, nagbago ang kanilang mga mukha."Ang sama naman ni Abby.""Parang mabait siya at laging tinatawag ang mga tao, pero hindi ko akalain na ganito pala siya sa private.""Ngayon mo lang nalaman? Matagal ko nang alam. Ganyan ang trato nila sa panganay nilang anak na babae, parang ampon lang, at binubuhay naman ang bunso nila na parang diyosa. Kung hindi, paano magiging ganito kalakas ang yabang niya?"...Hindi pa nakita ni Oscar ang video at nilapitan niya si Lucy, "Ano'ng nangyari?"Nag-atubili si Lucy at sa wakas ay humingi ng paumanhin sa lahat, "Misunderstanding lang ito. Noong bata kami, medyo mahigpit ako sa dalawang magkapatid. Ang bracelet... sa wakas ay natagpuan..."Nang marinig ito ni Abby, tinapakan niya ang kanyang mga paa sa galit: "Mom, anong kalokohan ang sinasabi mo! Si ate ang nagnakaw! Nagnakaw siya sa bahay, kaya ka galit na galit!"Sinubukan ni Abby na magpahiwatig kay Lucy, at si Oscar ay sobrang galit na iniangat ang kamay at
Tumawa si Mrs. Marquez, "Pero ang asawa ni Marcus Villamor ay buntis ng kambal ngayon, at ikaw ang hindi magkakaroon ng anak.""H-hindi, hindi!" Tinakpan ni Abbh ang kanyang mga tainga, ayaw makinig.Sumigaw siya ng hysterically, "Hindi ako pwedeng matalo sa babaeng iyon, si Beatrice!"Nang marinig ito, tumigas ang mukha ni Oscar at hinawakan siya nang madiin."Tama na, hindi mo ba naiisip na sobrang kahiya-hiya na? Bumalik ka na sa kwarto mo!"Pagkasabi nito, ngumiti si Oscar at tinawag ang mga tao sa paligid, "Pasensya na po, mga kaibigan, pinatawa ko pa kayo. Pinalaki ko kasi ang anak kong ito, kaya naging spoiled. Pakiusap, pumunta po kayo sa food buffet area. Kanina lang po ay nagpa-order ako ng ilang dagdag na putahe sa kusina..."Ang mga tao ay nag-alisan, para bigyan ng galang si Marcus Villamor.Pagkatapos ng lahat, walang nakakaintindi kung ano ang layunin ni Marcus sa pag-organize ng birthday party ni Oscar.Habang tinitingnan ang wala nang kontrol na si Abby, naalala ni Be
Bumagsak ang boses ni Abby na parang hindi siya makapaniwala, at nagsimulang magbulungan ang mga tao sa paligid niya."Putang ina, buntis siya. Swerte naman ng pamilya Marquez.""Tama, anong pamilya ang magpapakasal sa ganitong klase ng tao? Takot pa siguro silang magka-problema sa pamilya nila.""Isa na namang biro sa mga tao sa bansa!"...Ang bawat salitang narinig ng mga tao sa paligid ay pumasok sa mga tenga nina Oscar at Lucy, at ang dalawang kapatid na lalaki.Parang may nangyaring pagbabago.Bakit ang pinaka-mahal nila na si Abby ay naging ganito kababa ang halaga?Bibigyan ba siya ng lahat ng katawa-tawang tingin ng lahat?Sa oras na iyon, hindi natakot si Mrs. Marquez na masakal ni Abby sa hawak ng kanyang kamay, kundi ngumiti na lang at tinignan siya."Magaling ka palang bata. Bata ka pa, pero marami kang kalokohan. Sayang nga lang at hindi ka karapat-dapat maging sa isang pormal na lugar."Tumingin si Mrs. Marquez kina Oscar at Lucy at sinabi, "Kayo, bakit hindi niyo ba da
"Ano?"Sa puntong ito, lubos na naguluhan ang isipan ni Abby."Sino ka? Mrs. Marquez ? Alin... alin na Mrs. Marquez?"Narinig ni Abby ang pagkatalon ng kanyang tinig sa huling tanong."Aling Mrs. Marquez, ang iyong magiging biyenan, si Mrs. Marquez!" May nagsimula nang mag-ingay mula sa crowd. Si Mrs. Marquez ay may dalang mamahaling bag at ngumiti habang nagbibiro ng maayos: "Huwag niyo akong gawing katawa-tawa. Wala namang butas sa pwet ang anak ko, kaya't disabled siya, at hindi karapat-dapat kay Miss Abby."Parang muntik nang mawalan ng malay si Lucy nang marinig ito, kaya't agad niyang niyakap si Abby sa balikat at mahinang bumulong: "Magtanong ka agad, humingi ka ng paumanhin sa iyong magiging biyenan."Si Oscar naman ay lihim na nag-rolling ng mata, "Anong biyenan, hindi ba't kitang-kita na hindi siya masaya!"Si Abby ay halos matigas na ang mukha, parang babagsak na ang kanyang foundation.Naglakad siya pababa nang hindi komportable, at nang dumaan siya sa harap ni Beatrice, M
Si Mrs. Marquez ay hindi talaga nag-alala nang tawagin siyang "chismosa". Sa halip, siya ay nakaramdam ng magaan at natuwa na hindi na kailangang pag-usapan ang kasal sa isang babae tulad ni Abby Aragon.Ngumiti siya at nagsalita, "Gusto ko lang ipaalam sa inyo na kahit ang ari-arian ng pamilya Villamor ay mahati sa napakaraming bahagi, pati na ang mga apo’t apo sa tuhod ay makakakuha ng bahagi. Isa sa kanila ay malamang na tatalo sa pamilya Marquez. Kahit na ang maliit na bahagi na iyon ay maaaring sampung beses o isang daang beses pa ang kabuuan ng ari-arian ng pamilya Marquez.""Tulad ng sabi ko, mga kabataan, kung wala kayong sapat na kaalaman, huwag magsalita ng wala sa lugar, dahil baka magmukha lang kayong katawa-tawa."Nang marinig ito ni Mrs. Marquez, may mga tao na nakakakilala sa pamilya Villamor na tumango nang may pasasalamat."Ay, mukhang ang sinabi ng ginang ay isang mababang pagpapahayag lang.""Ang pamilya Villamor ay may kayamanang kasing laki ng isang bansa, hindi l
Pagkatapos nun, siguradong magiging isang magandang kwento siya sa bansa!"Hindi na hindi ko kayang magkumpara, at walang saysay. Ang dalawang singsing na ito ay hindi mo at hindi ko binili.Hindi ko nakikita na may saysay na dalawang babae ang tumayo dito at magkumpara ng halaga ng diamond rings na binili ng mga kalalakihan para sa kanilang mga sarili.Kung gusto mong magkumpara, magkumpara tayo sa pagiging propesyonal at iba pang mga kakayahan. Masaya akong makipagkumpitensya sa iyo.Ang pagpapahayag mo ng walang kwentang bagay ay nakakabagot at mababang uri."Pagkatapos ng sinabi niyang iyon, lumabas si Mrs. Marquez mula sa crowd."Maaari kong patunayan! Si Miss Abby kanina ay gumawa ng kwento mula sa wala. Si Miss Abby ang unang nagsalita at ipinagmayabang ang kanyang diamond ring sa harap ni Miss Beatrice.Ayaw magsalita ni Miss Beautiful at lumabas na. Si Miss Abby ay sumigaw sa kanyang likuran at siniraan siya, na nagsabing hindi niya pinaniniwalaan na totoo ang diamond ring na
Pumihit si Beatrice at tiningnan si Abby, at nakita niyang patuloy na nagmamalaki at nag iinarte si Abby, na may mga matang pulang-pula, at nagtanong."Ate, kahit na asawa mo si Marcus Villamor at magkaroon ng kayamanan at karangyaan, hindi mo ba ako titingnan nang mabuti bilang kapatid?Ano nga ba ang sinabi ni Freddie... Tapat siya sa akin, pero ikaw... Ikaw pa talagang nagsabi na peke ang diamond ring na ito.Ngayon, magtatanong na ako, may eksperto ba sa pagtukoy ng diamond! Hayaan niyo akong suriin, gusto kong makita ngayon kung ang diamond na ibinigay sa akin ni Mr. Marquez ay mas mahalaga, o ang diamond na ibinigay sa'yo ni Marcus Villamor."Nakita ito ni Oscar at mabilis na lumapit, at bago pa siya makapagsalita, tinapik ni Abby ang kanyang mga paa at umasta ng parang batang nagmamagaling."Hindi, Wala akong pakialam, Dad. Anuman ang sabihin mo ngayon, makikipagkumpitensya ako sa ate ko. Sino ba kasi ang nang-api sa'kin at nagmamataas sa aki !"Pabulong na pinagsabihan ni Osc
Medyo nagbago ang mukha ni Oscar nang marinig ito, at mabilis niyang hinawakan ang kamay ni Abby, senyales na huwag gumawa ng gulo."Ganoon kasi. Si Marcus Villamor ay low-key..." Sinubukang linisin ni Oscar ang sitwasyon.Ngunit bago pa siya makapagsalita nang buo, sumagot si Marcus ng may malumanay na ngiti: "Ang regalo mula sa akin, ay syempre isang hindi-mabilang na regalong walang kapantay. Maghintay lang kayo, ipapakita ko ang regalo sa pinakamagandang bahagi, at mamaya ay sabay-sabay nating lahat makikita."Ang mukha ni Oscar ay nagbago at ngumiti.Dahil sinabi ng Marcus tiyak na ang regalong ito ay napaka-luxury!Si Beatrice ay hindi talaga alam kung ano ang tinatawag na regalo. Dahil magulo si Marcus, naging sobrang curious din siya kung ano iyon.Nang makita ng lahat si Marcus, nagsimula silang magsiksikan upang magbigay puri at gamitin ang pagkakataong makalapit sa kanya.Sa araw-araw, hindi sila makapunta sa mga mataas na antas ng salo-salo. Ngayon na may pagkakataon silan
Hindi ko pa natanong ang sarili ko ng malalim kung mahal ko ba si Albert o kung angkop ba siya para sa akin. Gusto ko lang makaalis sa ganitong pamilya, kaya't sabik akong magpakasal.Pero habang tumatagal, lalo akong hinihila ni Albert. Nang sumunod, nakilala kita, at ikaw ang nag-propose na magpakasal sa akin ng walang pag-aalinlangan. Nagulat talaga ako at tuwang-tuwa.Buti na lang, hindi ako pinabayaang magkamali ng Diyos sa aking pagkalito. Siguro, para itama ang aking magulo at hindi perpektong karanasan sa pagkabata at kabataan, ipinadala ka ng Diyos sa akin.Marcus, mahal kita, talagang mahal kita, hindi ang klase ng pagmamahal na magpapakasal lang ako para makatakas sa pook na ito."Narinig ni Marcus ang confession ng kanyang asawa, at ang kanyang puso ay napuno ng kaligayahan, kaya't kusang niyakap niya at hinalikan ang mga labi ng kanyang asawa."Beatrice, mahal din kita.""Pero, hindi ganoon kadami ang mga bagay na itinadhana ng Diyos sa mundong ito.Ang iba, plano ko lang