Home / โรแมนติก / TIE LOVE | พันธะสวาท SM+ / พันธะสวาท_4 | ใครสักคน

Share

พันธะสวาท_4 | ใครสักคน

last update Last Updated: 2025-03-28 16:41:16

โชคดีของชีวิตเด็กบ้านๆอย่างฉันที่สามารถเป็นเด็กทุนของมหาวิทยาลัยชื่อดังระดับประเทศ เพราะถ้าพูดให้เห็นภาพเลยก็คือ สถานะการเงินของฉันไม่สามารถที่จะซื้อข้าวกลางวันในราคาห้าร้อยบาทเป็นอย่างต่ำ ย้ำนะคะอย่างต่ำ.. โชคดีที่เด็กทุนไม่ต้องเสียค่าอาหารใดๆแม้แต่น้ำแก้วนึงก็ไม่เสีย เพราะพวกเราต้องแลกมากับการสอบให้ได้เกณฑ์ที่สูงเกินกว่ามาตราฐานของระบบการศึกษา

เอแบค เป็นมหาวิทยาลัย ที่เด็กสอบชิงทุนจะต้องทำเกณฑ์ให้สูงเกินเกณฑ์ระบบศึกษา และแต่ละภาคเรียนจะรับเด็กทุนแค่5คนเท่านั้น เพราะสวัสดิการที่นี่แพงมาก นี่แหละค่ะชีวิต

ไม่มีอะไรที่พวกคนรวยจะให้ฟรีๆโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน การที่จะเข้าเรียนที่นี่ได้ สมองคุณต้องกะทิเลยทีเดียว นี่อาจจะเป็นเรื่องเดียวที่ฉันทำได้ดีก็ได้ เพราะจะให้นิยามมหาวิทยาลัยแห่งนี้ให้อข้าใจได้ง่ายๆสั้นๆ คืิถ้าไม่ใช่คนรวยสมองของคุณก็ต้องเก่งเกินเกณฑ์ เรียกว่ารวมทั้งคนที่มีชาติตระกูลและมากความสามารถไว้ในที่เดียวจริงๆ

"นี่ กินแค่นี้จริงๆเหรอ แกเป็นเด็กทุนนะธิชา เรื่องการกินเนี่ยเด็กทุนไม่เสียอะไรอยู่แล้ว พวกฉันต่างหากที่ต้องเสีย"

"ไม่เอาอะ แค่นี้ก็พอแล้ว"

"พอเพียงดีจริงๆ อยากสมองดีเท่าแกจัง ฉันจะได้ไม่ต้องเสียค่าอาหารเป็นพันต่อมื้อแบบนี้"

"ฉันไม่ค่อยจะชินกับอาหารดีๆนะ ปกติกินแต่ข้าวกระเพราอะไรแบบนั้น"

"กระเพราเหรอ?" (0[]0]

"..ไม่รู้จักเหรอ?" หน้าฉันเหวอมากนะตอนนี้ มีอยู่จริงนะเหรอคนที่ไม่รู้จักข้าวกระเพราไข่ดาวอะไรแบบนี้อะ

"รู้จักแต่ไม่เคยกินนะสิ ฉันอยากกินมานานแล้ว" ..ไปไม่เป็นเลยฉัน.. แต่ก็พอเข้าใจได้ ที่นี่มีแต่คนมีเงิน ฉันนี่สิแปลกประหลาดสำหรับที่นี่ต่างหาก

"..เอางี้ไหม ถ้าไม่อย่างนั้นเลิกเรียนฉันเลี้ยงข้าวกระเพราเอง รู้จักร้านอร่อยๆด้วยนะ"

"เอาสิ! งั้น.. ฉันขอโทรบอกพ่อกับแม่ก่อนนะว่าให้คนรถมารับช้าหน่อย"

"..อืมม" ดูเหมือนว่าจะมีหลายอย่างที่ต้องปรับตัวสำหรับที่นี่เลยจริงๆ บางทีคนรวยในละครที่ฉันดู..ชีวิตจริงก็ไม่ได้ต่างนะ

ธิชานั่งกินอาหารตรงหน้าด้วยความไม่คุ้นชิน อาหารเช้าธรรมดาๆ แต่ช้อนส้อมและมีดทำให้เธอค่อนข้างกังวลในการใช้มัน เธอไม่ถนัดอะไรสักอย่างแต่ยังมีบุ๊คที่คอยบอกว่าเธอควรใช้มันยังไงอยู่ไม่ห่าง รอยยิ้มแหยๆกับจานอาหารตรงหน้า ธิชาอยู่กับมันเกือบครึ่งชั่วโมง

"ทรมานมาก"

"เอาน่าเดี๋ยวก็ชิน" ฉันเห็นบุ๊คทำนั่นนี่ด้วยความคุ้นเคย ผิดกับฉัน.. ก็อดคิดบางเรื่องไม่ได้

"..ไม่รังเกียจคนที่ใช้ส้อมกับมีดแบบฉันไม่เป็นเหรอ"

"นี่ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ฉันไม่ตัดสินใคร และการใช้ชีวิตแบบที่เธอมีมันเป็นความฝันของฉันเลยนะ กินอะไรง่ายๆ นอนที่ง่ายๆ ไม่ต้องคอยให้มีคนมารับมาส่งคอยจับปิดคอยจับเวลากลับบ้านหรือต้องรายงานทุกอย่างเวลาทำอะไรเสมอ เหมือนนกในกรงแบบเนี่ย.. ยอมบินทั้งๆที่ปีกหักยังจะดีซะกว่า"

"แต่เป็นกรงทองเลยนะ"

"จะกรงไม้กรงทองอะไรก็ช่างไม่สนหรอก"

"....."

"นี่ ฉันอยากเป็นเพื่อนกับแกจริงๆนะธิชา"

"..ขอบคุณนะ" บุ๊คยื่นมือมากุมมือฉันเพียงครู่ก่อนจะเก็บของ และกำลังจะยกจานไปเก็บ ฉันก็เลยรีบเก็บของตัวเองบ้างและลุกตามพร้อมๆกัน แต่จังหวะที่หมุนตัวไม่ทันได้ระวังไง

ผลัก! ฉันทำจานกระแทกกับแก้วน้ำของใครสักคนที่ตัวสูงมากๆ ภาพแรกที่เห็นคือรองเท้าเงาดำเลอะไปด้วยอาหารในจานของฉันและน้ำที่เขาถือไว้

"แย่แล้ว! ขอโทษค่ะ"

"อาหารที่นี่ไม่อร่อยหรือไง"

"..ค๊ะ?" และพอฉันเงยหน้าเท่านั้นแหละ ก็ต้องยืนแข็งทื่อ พวกเขามองในระยะไกลก็ดูน่าเกรงขามแล้วนะ นี่ฉันกำลังยืนประชันหน้ากับผู้ชายสี่คนที่สาวๆในมหาลัยหมายปองพวกเขา... แถมตัวสูงเหมือเสาไฟฟ้าทุกคนเลยด้วย

"อะ.. เอ่อ.."

"ไง?"

"ปละ เปล่าคะ.. ขอโทษนะคะเดี๋ยวหนูไปเอาทิชชู่" ธิชาอึ่กอักแล้วกำลังจะรีบไปหยิบทิชชู่ในจุดบริการ แต่กลับถูกร่างสูงรั้งแขนเอาไว้ ภาพที่เห็นต่อมาคือทุกคนที่ทานข้าวอยู่มองมาที่ฉันเป็นตาเดียว

"ไม่ต้อง"

"แต่ว่าหนูทำ"

"กูขอทิชชู่หน่อย" เขาหันกลับไปพูดกับเพื่อนคนตัวสูง ซึ่งเพื่อนของเขามองมาที่ฉันก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะในลำคอเพียงนิด แต่ยอมออกไปตามคำร้องของของ พี่คาร์เตอร์

"เธอยังไม่ตอบฉัน ว่าอาหารที่นี่มันไม่อร่อยหรือไง ถึงกินเป็นแมวดมแบบนี้"

"เปล่าค่ะ หนูแค่ไม่ค่อยหิว"

“เด็กทุนนี่หว่า.. คนนี้ที่มึงเจอในลิฟต์?”

“อืม” พี่คาร์เตอร์ตอบเพื่อนของเขานิ่งๆ ทั้งที่ยังจับแขนฉันและมองฉันไม่ละสายตา ฉันรีบหันหน้ามองบุ๊คซึ่งรายนั้นหน้าแหยไปแล้ว

“งั้น.. หนูขอตัวนะคะ”

“เดี๋ยว”

“….”

“เธอยังไม่ตอบฉันเหมือนกัน ว่าเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า”

“….”

“อย่าคิดว่าฉันจะใช้มุขตื้นๆนี่จีบเธอ เเต่เพราะหน้าเธอมันทำให้ฉันนึกใครสักคน”

“….” คะ ใครสักคนงั้นเหรอ เขาใช้คำว่า ใครสักคน มากกว่าจะใช้ ใครบางคน แสดงว่าเขานึกไม่ออกจริงๆ

“จนฉันเริ่มรำคาน”

“….”

“แต่ถ้าเราไม่เคยเจอกันมาก่อน ก็ต้องขอโทษด้วย”

มือบางกำแน่น ป่านนี้เหงื่อที่มือฉันคงไหลท่วมจนถึงตาตุ่มเท้าแล้ว ไหนๆโอกาสก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว ธิชามองไปรอบๆ การมีคนอยู่ในที่เกิดเหตุก็เครื่องการันตีได้ว่า คาร์เตอร์ เป็นคนเข้าหาเธอก่อนเพราะฉะนั้น.. เธอคงไม่ถูกตราหน้าว่าเป็นฝ่ายไปหาคาร์เตอร์ถึงที่.. ก็ต้องใช้โอกาสนี้แหละ

ธิชาวางจานข้าวกับโต๊ะ คาร์เตอร์ปล่อยแขนของเธอเมื่อธิชามองมือที่เขาไม่ปล่อยเธอสักที ก้มลงและหยิบซองจดหมายสีเก่าๆตามกาลเวลา แล้วยื่นให้คนตัวสูงทันที

“..จดหมายเหรอ?” คาร์เตอร์เอ่ยถาม ซึ่งธิชาพยักหน้า

“..ต่อให้หนูบอกพี่ตอนนี้พี่ก็คงจำหนูไม่ได้หรอก”

“….”

“อ่านมันด้วยนะคะ มันเป็นสิ่งที่พี่ควรจะได้รู้”

“..เธอมาแปลกวะ” ทีนี้เป็นเพื่อนเขาอีกแล้ว ตัวสูงๆผมสีเทาควันบุหรี่ ไม่รู้จักชื่อ แต่หน้าดีมาก

“มันมีคำตอบที่พี่อยากได้อยู่ในนั้น”

“….” คาร์เตอร์หรี่ตาภายใต้กรอบแว่น เขารับซองจดหมายสีขาวจนจะเหลือง ต่างจากจดหมายสารภาพรักที่บรรดาผู้หญิงชอบยื่นให้เขา

“หนูขอตัวนะคะ คนมองกันเยอะแล้ว เดี๋ยวหนูจะใช้ชีวิตที่นี่ลำบาก”

ธิชารีบคว้าจานของตัวเองแล้วก้มหน้าเดินออกไปจากโรงอาหารทันที โดยที่มีบุ๊คที่กำลังกระอั่กกระอั่กแล้วรีบเดินตามธิชาไป

“ไม่ได้คำตอบไม่พอ เดินหนีมึงซะงั้น.. คนแรกเลยมั้งเดินหนีมึงแบบนี้”

“เสียเซลฟ์ตายห่าเลยสิมึง” อัลฟ่าที่กลับมาพร้อมทิชชู่ยืนแซะอยู่ข้างๆ ชิริวกับเรียวก็มองหน้ากัน ก่อนที่จะเป็นชิริวที่เป็นคนสุดท้ายที่เลือกจะเอ่ยวาจา

“กูเห็นด้วย”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_5 | รวบรวมความกล้า

    “เดี๋ยว! ธิชาาาา!!” บุ๊ครีบออกแรงวิ่งตามจนพุ่งมาขวางทางของฉันตรงหน้า เธอมองฉันแล้วถอนหายใจก่อนจะหยิบจานที่มือฉันออกแล้ววางมันซะตรงโต๊ะใกล้ตัว“แกเป็นอะไรเนี่ย ได้เจอพี่เตอร์แล้วไง มีโอกาสคุยแล้วไง แต่แกเดินหนีออกมาแบบเนี่ย.. คือไรอะ?” บุ๊คยกมือทั้งสองข้างในท่าที่ไม่เข้าใจฉันมากๆกับสิ่งที่ฉันได้ทำไป“เหตุผลเดียวเลยแก”“คือ?”“…ฉันตื่นเต้น>““..แล้วแบบนี้พี่เขาจะจำได้ไหมเนี่ย”“..ขอให้จำได้ก็แล้วกัน ถึงฉันจะตามหา ตามเขาจนเจอ ก็ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะเข้าหาเขาหรอกนะ แค่อยากจะเอาจดหมายมาให้ ..ก็แค่”“อย่าบอกนะ ว่าไอ้การสอบติดเป็นเด็กทุนเนี่ย.. เหตุผลรองอะ?”“…อืม”“เยี่ยม!(น้ำเสียงประชด) แล้วยังไงต่อ? คือจะรอให้พี่เขาระลึกชาติขึ้นได้เองเหรอ? เดินไปบอกพี่เขาตรงๆจะดีกว่าไหมอะ”“ก็เห็นแล้วนิว่าพี่เขาจำฉันไม่ได้เลย.. ปล่อยไปแบบนี้แล้วคอยมองอยู่ห่างๆแห

    Last Updated : 2025-03-28
  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_6 | เหตุผลที่มายืนอยู่ตรงนี้

    เหมือนฉัน.. กำลังเริ่มปฎิบัติการแย่งผัวใครสักคน ไม่คิดว่าชีวิตจะต้องมาอยู่ในจุดที่แค่อยากจะขอบคุณผู้มีพระคุณ ก็ต้องหลบๆซ่อนๆเหมือนเมียน้อยเขาก็ไม่ปาน“..ยังไม่ถึงอีกเหรอ”“จะถึงแล้ว” ไอ้การลัดเลาะเข้าตามซอกตามมุมตามหลืบตามช่องแบบนี้.. เหมือนฉันเป็นเมียน้อยพี่เขาจริงๆนะ“อะ ถึงแล้ว”“ไหนอะ?”“ห้องที่ประตูใหญ่ที่สุด นั่นแหละห้องทำงานของพี่เขา”เหมือนสวรรค์เป็นใจ พี่คาร์เตอร์เดินเข้าไปในห้องพอดี แถมคนเป็นเพื่อนที่เดินตามๆกันมาก็แยกย้ายกันไปซะหมด“ตอนนี้แหละ รีบเข้าไปบอกซะ”“อ้าว! แล้วแกอะ?”“จะให้ฉันเข้าไปทำอะไรเล่า แกต้องเข้าไปบอกเรื่องจดหมายและความหลังอะไรของแก ฉันเข้าไปก็เป็นส่วนเกิน ขอรออยู่ตรงนี้ดีกว่า”“เอางั้นเหรอ?”“อื้ม รีบไปเถอะจะได้สบายใจ”ฉันพยักหน้า ยังไงซะวันนี้ก็ต้องเป็นวันที่ฉันได้บอกความจริงหลังจากที่..อีดออดเพราะตื่นเต้นอยู่นาน ความรู้สึกเหมือนกำลังจะบุกเข้าห้องพี่เขาเพื่อบอกรักมากกว่าบอกเหตุผลหลักอย่างเรื่องจดหมาย พอถึงตอนนี้ ก็ไม่รู้ว่าถอนหายใจไปกี่รอบแล้วธิชามองซ้ายมองขวาเพื่อความแน่ใจว่าไม่มีชะนีบ่างข้างเก้งที่ไหนวนเวียนอยู่แถวนี้ เพราะเท่าที่ฟังจากที่บุ๊คพูดๆมา คน

    Last Updated : 2025-03-28
  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_7 | พี่ชอบหรือเปล่า

    จะว่าไป คำพูดของฉันจะทำให้พี่เขาไม่สบายใจหรือเปล่านะแต่ฉันพูดความจริงนี่น่า.. และถึงแม้จะพูดออกไปแบบนั้น ฉันก็ไม่มีความคิดที่จะออกจากมหาลัยนี้หรอกนะ ฉันไม่รวยแต่ฉันเก่งกว่าหลายคนที่นี่เพราะงั้นถึงได้เข็มกลัดเด็กทุนของมหาลัยยังไงละ มือบางจับและสัมผัสเข็มกลัดรูปหมวกปริญญาเล็กๆที่ปกเสื้อด้านซ้าย ฉันจะไม่ยอมดูถูกหรือไม่ให้เกียรติตัวเองเด็ดขาด ฉันได้โอกาสได้อยู่ที่นี่และฉัน.. จะไม่สละสิทธิ์เพียงเพราะ.. ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับฉัน ฝันไปเถอะ!“..ปลุกระดมใจตัวเองอยู่หรือไง เปลวไฟในตาพุ่งพล่านมาก” บุ๊คถ่ายรูปฉันแล้วก็ยื่นให้ดู.. จริงด้วยแฮะ เหมือนพร้อมออกสู่สนามรบที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด “ก็ประมาณนั้น ฉันกำลังให้กำลังใจตัวเองอยู่”“..ทำได้ด้วยเหรอ?”“ได้สิ กำลังใจที่ดีที่สุดก็มาจากตัวเราเองนี่แหละ ถ้าใครไม่เห็นค่าเรา แต่เราเห็นคุณค่าในตัวเองซะอย่าง ก็ไม่มีอะไรน่ากลัวแล้ว”“เจ๋งอะ.. ข้าน้อยขอคาราวะท่านอาจารย์!” บุ๊คทำท่าคำนับและก้มหัวแบบที่ฉันเคยเห็นในละคร ก่อนจะหัวเราะออกมาแบบเขินๆพร้อมกับเกาหัวตัวเองไปด้วย“บ้าบอเนอะ^^”“จริง^^”หลังจากที่ออกมาจากห้องทำงานของพี่คาร์เตอร์ เราสองคนก็ไม่ย่างก

    Last Updated : 2025-03-28
  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_8 | ทวงบุญคุณ?

    ตึก ตึก ตึก.. เสียงส้นรองเท้าตันๆลอยตามหลัง หลังจากกินกระเพราสมใจอยากของบุ๊คแล้ว พี่คาร์เตอร์ที่เสนอตัวมากินข้าวด้วยก็ไม่เห็นพูดเรื่องอะไรกับฉันสักคำ แถมยังเดินตามหลังแบบนี้อีก..ธิชากับบุ๊คมองหน้ากัน เมื่อมีร่างสูงเดินตามหลัง ความรู้สึกอึดอัดจึงก่อตัวขึ้นกึก… ก่อนจะเป็นธิชาที่หยุดเดินและหันหลังกลับไป“ไหนบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วยไง จนถึงตอนนี้ก็ไม่เห็นพูดอะไรสักคำ แล้วไอ้ที่พี่จ่ายค่าข้าวให้ในตอนที่หนูมีเงินจ่ายแล้วแบบนี้.. ไม่ขอเรียกว่าติดบุญคุณนะ”“ก็ไม่ได้จ่ายเพื่อหวังอะไรจากเธออยู่แล้ว”“งั้นก็ไปทำงานสิ ระดับเจ้าของมหาลัยเนี่ย คงไม่มีเวลาว่างมาเดินตามนักศึกษาหรอกนะ?”“พูดงี้เลยอ่อ?” บุ๊คกระซิบถาม“ก็ต้องพูดแบบนี้แหละ ก็สิ่งที่พี่เขาทำอยู่มันจะทำให้เราเดือดร้อน”“นี่ ฉันไม่ใช่อาชญากรข้ามชาติ หรือนักโทษแหกคุก ไม่มีอะไรให้ต้องกลัวขนาดนั้น”“ใช่ค่ะจริงๆก็ไม่มีอะไรให้น่ากลัวหรอก แต่หนูเป็นเด็กทุน เด็กทุนที่ใช้สมองเข้ามาเรียนที่นี่ ไม่ได้ใช้เงิน”“….”“สำหรับสังคมที่ใช้เงินตัดสินทุกอย่าง แม้แต่คุณค่าความเป็นคนเนี่ย มันก็เป็นเรื่องที่น่ากลัวสำหรับคนที่ไม่มีเงินมากพอนะคะ”“….”“เชิญค่ะ ถึ

    Last Updated : 2025-03-28
  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_9 | ถึงเวลาตอบแทนบุญคุณ

    “เดี๋ยว! แกจะรีบเก็บของไปไหนเนี่ย”“ก็จะรีบกลับบ้านไง ไม่แน่นะพี่เขาน่าจะมาดักรอฉันหน้าห้องก็ได้!”“เดี๋ยว เดี๋ยวสิ!”“โทษนะบุ๊คไว้เดี๋ยวฉันโทรหา บ๊ายยยย” ถ้าฉันยังอยู่ในเขตมหาลัยเขาตามตัวฉันได้ไม่ยากแน่ๆ เพราะงั้นต้องรีบกลับบ้านก่อน พรุ่งนี้จะเอาไงค่อยว่ากัน! เออ! เครื่องช็อตไฟฟ้า! ฉันจำเป็นต้องมีมัน!ธิชารีบคว้าของทุกอย่างและรีบวิ่งออกจากห้องเรียนไป แต่ก็ได้ชนปะทะกับชายร่างสูงอย่างจังผลัก! ซึ่งกลับเป็นตัวเธอเองที่เซถลาทั้งๆที่เป็นฝ่ายพุ่งเข้าไปชนอีกฝ่ายแท้ๆ“อ๊ะ!”“….”“ขะ ขอโทษค่ะ!” ถึงจะเป็นเพื่อนพี่คาร์เตอร์ก็เถอะ แต่ก็ไม่ได้สนหรอกว่าชื่ออะไร ธิชารีบวิ่งไปที่ลานจอดรถ แต่เหมือนทุกอย่างไม่เข้าข้างเธอซะเลยหมับ!เพราะจู่ๆก็มีมือปริศนารั้งแขนเธอไว้ก่อนจะออกแรงกระตุกแล้วลากเธอเข้ามุมตึก“อ๊ะ! อื้อออ!!” พร้อมกับใช้มือปิดปากเธอทั้งที่ยืนเบียดกันอยู่ในช่องหลืบแคบๆจนร่างกายแทบจะแนบชิดติดกัน ดวงตาของธิชาเบิกโต คนที่เธอพยายามจะหนี กลับเป็นคนที่ลากเธอเข้ามาที่มุมตึกในตอนนี้“ชู่ว์~”“อื่ออออ!!”“เงียบ แล้วไปกับฉัน” คนตัวสูงก้มลงพูดกับเธอ ก่อนจะลดมือที่ปิดปากลง“..พะ พี่จะพาหนูไปไหน! หนูไม่ใ

    Last Updated : 2025-03-28
  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_10 | ฉันต้องการเธอ

    ธิชาที่ค้างอึ้งอยู่นาน สมองแบลงค์ราวกับถูกทุบหัว.. นี่ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?เพี๊ยะ! ก่อนจะตบหน้าตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติ ก็ไม่ได้ฝันนี่นา..พลันประตูรั้วที่สูงตระหง่า สีทองอะหร่ามตรงหน้า ให้ความรู้สึกว่าฉันกำลังเห็นกรงสวรรค์ก็ไม่ปาน ยิ่งตัวรถขับแล้นเข้าหลังประตูรั้วมา บ้านหลังใหญ่มันอภิมหาอลังการเท่าที่ชีวิตนี้เคยพบเคยเห็นมาเลย“ชะ ช่วยบอกหนูทีว่าที่นี่คือสวรรค์ ไม่ใช่บ้านพี่”“บ้านพี่ครับ” “….” น้ำตาจะไหล ไม่มีวัน ไม่มีทางที่ชีวิตฉันหลังจากนี้จะใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุขอยู่ในรั้วมหาลัยแน่ๆ เปิดเรียนวันแรก หลังจากตามหาพี่เขามา15ปี ฉันในตอนนี้กำลังจะหลายเป็นเมียเขา.. ถึงจะแค่ในนามก็เถอะกึก เมื่อรถหรูจอดนิ่ง ยังไม่ทันได้เปิดประตูรถก็มีคนวิ่งมาต้อนรับแถมยังก้มคำนับไปอีก แล้วพี่เขาก็เปิดประตูรถออกทั้งที่ฉันนั่งทับตักเขาอยู่แบบนี้“….” ดูสีหน้าของผู้ชายที่มองเข้ามาสิ ตาโตอย่างกับไข่ห่าน>“แม่ฉันอยู่ไหน”“..อยะ อยู่ในครัวครับ” คาร์เตอร์ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป“จะลงเองหรือให้พี่อุ้มลง”“อ๊ะ! ลง ลงเองได้ค่ะ!”ธิชาพุ่งพรวดลงจากรถทันควัน ก่อนจะยืนเก้ๆกังๆกับชายชุดดำที่ก้มคำนับฉันเหมือนพี่เตอร์ไม่มีผิด

    Last Updated : 2025-03-28
  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_11 | อยากโดนพี่ซื้อหรือยัง?

    ‘ฉันไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่’นั่นคือประโยคที่ท่านผู้หญิงแห่งวังสวรรค์นี่พูดกับฉัน ถามว่าฉันรู้สึกอะไรไหมนะเหรอ.. ไม่รู้สึก เพราะฉันไม่ได้ต้องการให้คุณเขายอมรับสักนิด แต่ปัญหาของฉันในตอนนี้คือฉันที่ไม่สามารถปฎิเสธการเป็นเมียแบบปลอมๆนี่ได้จริงๆ เพราะไม่อย่างนั้น.. ฉันโดนตามรังควานยันที่มอแน่ๆ แบบนั้นฉันยิ่งไม่ต้องการธิชาที่นั่งเงียบกริบอยู่คนเดียวใต้ต้นไม้ที่ร่มที่สุดที่นี่ โดยที่มีแม่บ้านอีกคนเดินมาเสริฟ์น้ำให้ “น้ำค่ะคุณธิชา”“…ขอบคุณนะคะ เอ่อ อีกนานไหมคะกว่าพี่เตอร์เขาจะออกมา”“ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ แต่คิดว่าไม่น่าจะนาน เพราะคุณท่านมีเรื่องที่ต้องไปจัดการที่ต่างประเทศแบบปุ๊บปั๊บค่ะ”“..อ๋อ”“ต้องการอะไรอีกไหมคะ? ขนมไหมคะ? น้ำหวานเกินไปหรือเปล่า?”“..ไม่แล้วค่ะ แค่นี้ก็พอแล้ว” สีหน้าของแม่บ้านสาวดูเกร็งและจริงจังมาก เพราะฉันหรือเปล่านะ“..ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ค่ะ ..หนูไม่ได้ซีเรียสอะไร^^”“ไม่ได้หรอกค่ะ คุณเตอร์ไม่เคยพาผู้หญิงที่ไหนมาที่บ้านค่ะ พวกเราเลยไม่ค่อยชิน”“..พวกเราเหรอคะ?”แม่บ้านสาวพยักหน้า ก่อนจะหันไปทางเข้าที่ประตูบ้าน มีแม่บ้านหลายคนเลยที่ชะโงกหน้าออกมามอง....คงเป็นเ

    Last Updated : 2025-03-28
  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_12 | ถ้าพี่เมา เดี๋ยวหนูไปส่ง

    เขาพาฉันมาห้างจริงๆ ห้างที่เต็มไปด้วยของแบรนด์เนมราคาแพง แพงชนิดที่ต่อให้ฉันหาเงินได้เท่าราคากระเป๋า ฉันก็ไม่คิดจะซื้อมัน เพราะฉันไม่สามารถดูแลมันได้ จะซื้อมาให้เสียดายเงินทำไม“ไม่เห็นต้องพามาที่แบบนี้เลย อย่าบอกนะว่าคิดจะลงทุนกับผู้หญิงที่ไม่ได้อยากจะเป็นเมียพี่แบบหนู”“ระหว่างพาเธอมาที่นี่กับพาเธอไปห้างธรรมดา เธอคิดว่าแม่ฉันจะเชื่อแบบไหน? ถ้าให้คนมาสะกดรอยตาม”“….”“ฉันคาร์เตอร์นะ นี่คือที่ของฉัน”“..จ๊ะ พ่อคนรวย” พอเป็นคนรวยที่พูดจาอะไรแบบนี้มันก็ดูเท่ห์ขึ้นมาจริงๆนั่นแหละ คาร์เตอร์พาธิชาเดินวนอยู่ในห้างไปเรื่อยๆจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ช้อปช้อปนึง พนักงานต้อนรับแต่งตัวเรียบหรูก่อนจะเดินเข้ามายกมือไหว้คนข้างๆฉันอย่างคุ้นเคย“สวัสดีค่ะคุณคาร์เตอร์.. วันก่อนไม่ใช่คนนี้นี่คะ^^”“…..”“พูดไปเรื่อยน่า” คาร์เตอร์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันไปหาธิชาที่ยืนมองหน้าเขา“เรากำลังจะไปดื่มกัน ฝากที”“ได้ค่ะ ผู้หญิงของคุณคาร์เตอร์ต้องสวยที่สุด^^”“รบกวนด้วยครับ” เขาก้มหน้านิดๆราวกับการขอความช่วยเหลือ ส่วนฉันนะเหรอ..“พี่จะไม่ทิ้งหนูอยู่คนเดียวใช่ไหม?”“?”“คือหนูไม่ค่อยชินกับที่แบบนี้ ไหนๆก็เป็นคนพ

    Last Updated : 2025-03-28

Latest chapter

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_75 | คลั่งจะตายอยู่แล้ว

    ธิชาได้แต่แอ่นตัวรับความเสียว แม้เป็นเพียงปลายลิ้นที่แสนธรรมดา กับผู้ชายอย่างคาร์เตอร์.. ไม่คิดว่า จะทำได้ขนาดนี้!“อะ อื่อ~” สายตาคมเหลือบมองอยู่พักใหญ่ ยิ่งสันจมูกโด่งๆนั่นสัมผัสกับเนินอูมฉันแบบไม่ได้ตั้งใจ ก็ชวนเคอะเขินสิ้นดี พี่เตอร์ดูไม่รังเกียจกันสักนิด ยิ่งจังหวะที่ฉันพยายามผลักหัวมีเขาออก ก็เหมือนจะโดนสอดแหย่ลึกเข้าไปกว่าเดิม ก่อนจะตามมาด้วยเสียงดูดจ๊วฟจ๊าบ จนฉันแทบจะอยากมุดหน้าหนีความเปียกชุ่มขยายอณาเขต ไม่รู้ว่าเป็นเพราะน้ำลายของพี่เขาหรือเพราะ… ของฉันกันแน่“อยะ อย่าเล่นพิเรนทร์นะ อื่ออ!”“ตรงไหนที่พิเรนทร์?”“กะ ก็..” ก็ที่ทำอยู่นี่ไง>ก็ได้แต่พูดในใจ เพราะเอาเข้าจริงก็ไม่ได้อยากให้เขาหยุดสักนิด อยากโดนเล่นงานจนหมดแรงแล้วสลบไปแบบนั้นเลย แต่.. ไอ้การทำแบบนี้นี่มันครั้งแรกเลยนะ ฉันขอเวลาจัดการกับอารมณ์สักหน่อยไม่ได้เหรอ“อะ อ๊าา!!” ซนเป็นบ้าเลย! ดันจี้จุดเสียวซะเต็มๆแบบนี้เกิดฉันฉี่แตกขึ้นมาจะทำยังไงกัน!เหมือนจะรับรู้ถึงคำขอร้องของฉัน พี่เตอร์ยอมดันตัวเองขึ้นจากตรงนั้น ใช้หลังมือปาดที่ริมฝีปากตัวเองก่อนจะเลียมันด้วยท่าทีที่อยากจะ.. จับกดหัวเขาลงตรงนั้นอีกสักรอบ จะทำอ

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_74 | กลัว 18+

    ซ่า~ เสียงคลื่นซาดซัด กลิ่นของทะเลแม้จะยามค่ำคืนก็ยังให้ความรู้สึกสงบในใจ ฉันได้แต่มองร่างสูงๆของพี่เตอร์ไขกุญแจเข้าไปยังตัวบ้าน เครื่องดื่มถูกหิ้วมาวางที่ริมระเบียงหน้าบ้าน ไฟดวงน้อยเปิดสว่างเห็นชายน้ำทะเลที่เกิดฟองกระทบกับหาดทรายอย่างเบาบางซ่า~“ดื่มต่ออีกหน่อยไหวหรือเปล่า”“ทั้งที่ลากกลับมาเพราะว่าเมาแท้ๆ ยังจะชวนดื่มอีก?”“หรือจะไม่ดื่ม?”“..ดื่มก็ได้ ยังไงก็ หนูอยากกอดพี่เเบบไม่ต้องรู้สึกเขินอาย” ธิชาหน้าแดงไปถึงไหนๆ ดวงตาหยาดเยิ้มนั่งหันหน้ารับลมทะเลที่ปะทะใบหน้า หลับตาพริ้มและโยกเอนตัวราวกับมีจังหวะที่ชอบอยู่ในใจคาร์เตอร์ถอดเสื้อสูทที่ตัว พาดมันทิ้งไว้กับพนักเก้าอี้ในบ้าน บ้านพักตากอากาศที่ไม่ได้ให้ความหรูหรา แต่ให้ความสบายใจ คาร์เตอร์กระดกดื่มเบียร์กระป๋องหลังจากลังเลว่าจะเป็นเบียร์หรือเหล้ากันแน่ที่ตนจะดื่ม“ขอบคุณค่ะ” ฉันรับเบียร์กระป๋องจากพี่เตอร์ กระดกดื่มเพลินๆ ฉันไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่าไอ้หลักการการดื่มเหล้าดื่มเบียร์ ที่ถ้าเราดื่มเหล้าไปแล้วก็ควรจะดื่มแต่เหล้า ไม่ควรสลับเหล้าทีเบียร์ที เพราะมันจะทำให้เมาจนโงหัวไม่ขึ้น.. แต่ช่างเถอะ ฉันรู้ลิมิตตัวเองหลังจากรู้ว่าตัวเองเ

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_73 | อย่าไปทำตัวเป็นฮีโร่ของใครอีก

    คั่วผู้ชาย.. งั้นเหรอวะ?หมับ! มือหนาคว้ากระตุกแขนบาง สายตานิ่งเรียบติเตือนดุปราม“เธอรู้ไหมว่าฉันทำงานเหนื่อยแค่ไหน”“ไม่รู้ เพราะไม่เห็น”“เธอนี่มัน…”คาร์เตอร์ถอนหายใจก่อนจะมองทุกคนที่ร่วมวงดื่ม “ใครชวนยัยเด็กนี่มา?”“ด เด็กเหรอ?” กลับมาจากอเมริกานี่ คำพูดคำจาแต่ละคำไม่เข้าหูเอาซะเลยอะ “ฉันเองอะ มีอะไรป้ะ?” กะปอมยกมือยอมรับ แม้จะยังจองที่นั่งที่ดีที่สุด คือตักของชิริว“มึงจะชวนยัยนี่ไปไหนก็ได้ แต่ไม่ใช่ร้านเหล้า”“แล้ว?”“….”“ก็ดูคอแข็งกว่าสามีนี่นา~ มาม้ะ มาหอมแก้มที” จริงจังแฮะ ผู้ชายแกงค์นี้ไม่มีปกปัดสัมผัสจากพี่สาวเลยสักนิด ยอมให้กอดให้หอมกันแบบไม่มีใครเขอะเขิน “ฉันไม่ชอบ”“ไม่ชอบ?”“..ยัยนี่แรดเงียบ”“อ้าว! พูดงี้ก็สวยดิ!” ธิชาลุกขึ้นแม้จะเซไปบ้างก็ตาม เธอเดินเข้าประชิดตัวแล้วผลักคาร์เตอร์ที่ไม่เซถอยหลังแม้แต่น้อย“พูดแบบนี้ไม่ต้องกลับมาเลยดีกว่า”“เเล้วเธอก็ไม่ควรเมาถ้าไม่มีฉัน”“แล้วเมากับเพื่อนพี่ มันต่างกันยังไงอะ? ดูแต่ละคนสิ แค่หนูนั่งอยู่โต๊ะนี้ก็ไม่มีผู้ชายที่ไหนอยากจะรู้จักแล้ว~ ดูนั่น คนนึงหน้าตาย คนนึงไม่ยักกะพูดอะไร ส่วนอีกคน นั่น! เห็นไหมปืนนะปืนนน คนโง่เท่านั

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_72 | อดคั่วผู้ชายเล่นเลย

    ฉันไม่รู้จะทำยังไง~ เหมือนใจมันจะขาด~ ชีวิตมันดูอ้างว้าง วังเวงไปทุกอย่าง~“..ใช่วังเวงสุดๆเลย” ความเมาทำได้ทุกอย่าง โต๊ะข้างๆทางออก เปลี่ยนเพลงพี่บอย พีชเป็นทำนองสยองขวัญราวกับเพิ่งไปผจญภัยที่ป่าช้าก็ไม่ผิด “เริ่มต้นการดื่มได้อย่างมีมิติสุดๆ”“พี่ไปดื่มด้วยกันไหม ไหนๆก็มาส่งหนูแล้ว”“ไปเถอะ ขืนฉันอยู่พวกมันรุมฉันแน่”“พวกนั้นไม่ได้ป่าเถื่อนขนาดนั้นหรอกน่า”ฉันพูดกับพี่กอล์ฟ แต่ก็เหมือนว่าพี่เขายังยืนยันคำเดิม“เป็นเพื่อนกับไอ้คนที่บุกบ้านฉันโดยไม่รู้สึกกลัวกฎหมายแบบนั้น.. ฉันว่าพวกมันก็ไม่ปกติ” กอล์ฟยืนล้วงกระเป๋ากางเกง ก่อนจะเพยิดหน้าไล่ให้ธิชาเข้าร้านนั่งดื่มตรงหน้า โต๊ะที่อยู่ไม่ไกลจากธิชายังคงร้องเพลงโหยหวนแม้จะไม่มีไมค์ให้สวมบทนักร้อง แต่เสียงก็ดังพอจะสร้างความรำคานให้คนรอบข้างถึงระหว่างฉันกับพี่เขาจะมีระยะห่างกันมากขึ้น แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันไปเลยแบบนั้น ฉันว่าเป็นแบบนี้มันก็ดีแหละ ดีกว่าห่างเหินแบบไม่พูดไม่จาต่อกัน ยิ่งเป็นแบบนั้นมันยิ่งหมายความว่าพี่กอล์ฟยังรักฉันอยู่ ฉันไม่ต้องการแบบนั้น และฉันคิดว่า.. พี่กอล์ฟเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน“เอางั้นเหรอ?”“อืม ตามนี้แหละ” ฉั

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_71 | ไม่พอใจก็ทำโทษฉันสิ

    “ถามจริง.. ชุดเนี่ย โจ๊ะโม๊ะก็ปิดไม่หมดนะ==^” เห็นไหม เห็นชุดที่ฉันจับได้ไหม!! มันสั้นมาก!! แค่อ้าขาเดินก็เห็นไปถึงเครื่องในแล้วนะ!! สั้นขนาดนี้ฉันไม่ถือว่ามันเป็นชุดด้วยซ้ำอะ เรียกว่าเศษผ้าหรือชุดหมาชุดแมวง่ายกว่า คือนึกออกไหมว่าถ้าคนที่จับได้ชุดนี้สูงแค่ร้อยห้าสิบนิดๆอะมันโอเคเว้ย! แต่ฉันสูงหนึ่งร้อยหกสิบเจ็ดนะ! มันสั้นมากๆสำหรับฉัน!!“ใจเย็นสิจ๊ะ ก็เพราะอย่างนี้ไง พวกเธอทุกคนถึงต้องการฉัน”“..ยังไง?”“ฉันมาเพื่อจัดการให้ชุดของทุกคนเหมาะสมกับคนที่ใส่ ส่วนไอ้เรื่องกำหนดชุดจับฉลากเนี่ย ถ้าใช้สมองนิดนึงก็จะรู้ว่าใะนเป็นตรีมของปีนี้”เหมือนหลอกด่าว่าฉันไม่ใช้สมองยังไงยังงั้น ไม่เป็นไรฉันถือว่าฉันไม่ได้โง่คนเดียว เพราะคนอื่นที่ได้เข้าประกวดก็มีสีหน้าไม่เป็นมิตรกับเศษผ้า.. ที่ก่อนหน้านี้มองมันว่าสวยไม่ต่างจากฉัน“..ให้ตายเถอะ เศษผ้าแบบนี้ ฉันกำลังจะโคฟเวอร์เป็นเจ้าป่า ทาร์ซาน ภูติป่าภูติเขาใช่ไหม==^” เออๆคนข้างๆฉันนี่แบบหนักกว่าฉันมาก ก็ไม่อยากจะขำอะนะ แต่พอลองสังเกตเศษผ้าของแต่ละคน ตรีมงานเดียวเลยที่นึกได้และเห็นรูปร่างมากที่สุด..“..ตรีมป่างั้นเหรอ?”“เยส! ฉลาดมากลูกสาว!”..คงต้องฉลาดแ

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_70 | ประเพณีประจำมหาลัย

    ฉันรู้สึกว่ายังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่เคลียร์ และฉันไม่ชอบมากๆที่จะต้องค้างคา หลายคนชอบพูดว่าทุกอย่างมีเวลาเป็นตัวแปรของทุกสิ่ง.. ฉันแค่รู้สึกว่า.. นั่นไม่ใช่ทั้งหมดเพราะเรื่องบางเรื่อง เวลา ก็ทำให้ทุกอย่างมันแย่ลง เพราะงั้นฉันต้องรีบเคลียร์ปัญหาในส่วนของฉันนี่ก็ตกหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ฉันกับพี่เตอร์ไม่ได้เจอกัน เราได้แต่คุยกันผ่านไลน์และวิดิโอคอลกัน ฉันต้องกลับไปทำงานในสถานการณ์ที่พี่กอล์ฟรักษาระยะห่างกับฉัน ฉันต้องไปเรียนในขณะที่ทุกคนให้ความสนใจในตัวฉันไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่ง และแน่นอนว่า.. พวกเขาไม่ได้สนใจในความฉลาดของฉัน และพี่เตอร์เองก็.. ต้องคอยไปต่างประเทศกับคุณแม่ท่านพอเอาเข้าจริง เวลาที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ก็เหมือนโลกคู่ขนานชัดๆ ไม่มีทางที่จะวนมาเจอกันหรือใช้ชีวิตในกราฟเดียวกันได้“..นี่ ไม่ร่าเริงเลยนะ” บุ๊คทักและสติฉันก็กลับมา ก่อนจะเห็นบรรดาผู้ติดตามอารักขาของนางแล้วใจมันก็.. ฟู๊ฟูว์~“นี่ มีผู้ติดตามหล่อกันขนาดนี้ รู้สึกสวยขึ้นมาไหม~”“ไม่สักนิด อึดอัดมากกก”“ไหงงั้นอะ.. ไปทำอะไรมาที่บ้านถึงส่งคนติดตามรายล้อมขนาดนี้อะ.. เหมือนในหนังเลย ฟิวแบบลูกสาวเจ้าพ่อมาเฟียอะไรแบบเ

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_69 | ยอมพี่ไม่ไหวแล้ว

    "อื้ออ" ร่างกายตึงเปรี๊ยะยิ่งกว่าหนังกะติ๊กซะอีก.. ฉันที่แค่พูดยั่วพี่เตอร์ไปแบบนั้น ไม่คิดว่าพี่เขาจะจัดให้กันยันฟ้าสางจริงๆ กินอะไรมานะถึงได้ฟิตปั๋ง เอวดีขนาดนั้น ฉันเนี่ยไม่อยากจะเห็นสภาพตัวเองในกระจกเลยมันต้องแย่มากๆแน่ๆแอดดดด~ ไม่นานนักที่เสียงแง้มประตูดังขึ้น พร้อมกับพี่เตอร์ที่เดินสาวผมยาวๆของเขาเข้ามาในห้อง ครั้นสายตาสอดประสานกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ"ตายอดตายอยากมาจากไหนก่อน ทำกันขนาดนี้""เมื่อคืนเธอก็ดูพอใจ""..ปวดจะตายชักแล้วเนี่ย" บอกเลยว่าถ้าหวังฉากโรแมนติกแบบในนิยาย หลังจากที่ฉันโดนกระซวกจนตับจนจ๋อยบวมแบบนี้ บอกเลยไม่มีทาง หาความฟินไม่เจอเลยตอนนี้“..อุ้มหน่อยได้ไหม”“จะไปไหน”“..อยากอาบน้ำ” ฉันคิดว่าถ้ายังนอนซมอยู่แบบนี้นะ สภาพฉันคงไม่ต่างจากผักช้ำ รีบๆลุกอาบน้ำแต่งตัวให้เหมือนคนปกติน่าจะดีที่สุดหลังจากที่คาร์เตอร์ช้อนอุ้มร่างน้อยๆที่มีความบอบช้ำอย่างเบามือ เขาก็ค่อยวางหย่อนร่างบางลงในอ่างอาบน้ำในห้องน้ำ จัดการเปิดน้ำและลงครีมอาบน้ำให้กับธิชาโดยที่ไม่ได้พูดอะไร ส่วนคนตัวน้อยถึงแม้จะแปลกใจกับการกระทำของอีกฝ่าย แต่ก็พอเข้าใจได้ว่ามันคงเป็นคำขอโทษจากคนอย่างคาร์เตอร์ ที่เล่น

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_68 | ฉันก็ให้ไปแล้วไง

    เตียงไซส์คิง ฝ้าเพดานสูงๆ.. ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในปราสาทในนิยาย ยิ่งภาพที่เห็นสโลว์ราวกับมีปัญหาทางสายตาแบบนี้.. เหมือนจะหมดแรงแล้ว.. ธิชาผลอยหลับไปหลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น เสียงหัวใจ และแรงดึงที่ถูกสวมกอด“ธิชา~”“หื้ม~”“…จะอ้วก”“ห๊ะ!” ช็อตฟีลเวอร์! เวรกรรมอะไรของฉันวะเนี่ย กำลังเคลิ้มจนจะหลับแล้วนะ ยังต้องดีดตัวขึ้นมามองสภาพของไอ้คนที่บอกว่า เมาเอาไม่ได้! “แค่ยอมรับว่าเมา มันยากตรงไหนวะพี่!” ธิชาต้องเป็นฝ่ายลุกขึ้น แล้วดึงพยุงร่างสูงๆของคาร์เตอร์ให้ลุกขึ้นยืน หมดกันความโรแมนติกที่คิดว่าจะมีแบบใครๆเขา คนมีกะตังค์เวลาเมาก็เหมือนหมาทุกตัวเลย! อย่าหาทำนะ เมาและดูแลตัวเองไม่ได้สร้างภาระให้กันเว่อร์ๆ!ฉันเนี่ยต้องลากพี่เตอร์ให้เข้าห้องน้ำ อย่างน้อยๆจะอ้วกสักชอตสองชอตและ ถ้าคออ่อนขนาดนั้นแล้วเมื่อกี้.. ก็โยกเอวซะ เครื่องในฉันเคลื่นที่ไปหมด จะขะย่อนอ้วกก็ไม่แปลก“….” แต่พอมาถึงห้องน้ำ พี่เตอร์ไม่อ้วกไง เขาแค่ควักน้ำขึ้นมาล้างหน้า หันหน้าผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดตาและประคบเช็ดใบหน้าอย่างเบามือ แม้หูจะแดง แก้มแดง และหัวนมก็แดง แดงยันหัว…(ฉันคงต้องเซ็นเซอร์)แค่อยากให้รู้ว่าพี่เตอ

  • TIE LOVE | พันธะสวาท SM+   พันธะสวาท_67 | พี่เคยทำให้เราผิดหวัง? NC++

    มุมสูง.. แบบนี้..มือหนาวางสัมผัสเบาๆที่กล้ามเนื้อหน้าท้อง แม้เพียงปลายนิ้วที่แตะสัมผัส มันก็เหมือนกับว่าฉันจะเตลิดเปิดเปิงไปซะแล้ว ก่อนจะถูกมือหนารั้งเอวบางให้ก้มลงแนบชิดกาย ลมหายใจเย็นๆมีกลิ่นแอลกฮอล์ที่ฉันเพิ่งจะทันสังเกต เนินอกที่แนบขนานกับแผงอกหนา พลันประสานเสียงหัวใจให้ดังกึกก้อง นานสองนานที่พลัดกันจ้องมองอย่างไม่ละสายตา“..ทำไมถึงเป็นหนูนะ”“เธอมีอะไรที่ฉันไม่ควรเลือก อย่างนั้นเหรอ?”“..พี่เมาหรือเปล่าเนี่ย”“ไม่รู้ดิ”“….”“อย่าพูดมาก อยากเอาแล้ว” พี่เตอร์ถึงแม้จะเหมือนคนเมาขนาดไหนก็เถอะ แต่สติก็ยังพอมีนั้นแหละ ฉันนอนทับร่างพี่เตอร์ที่กำลังเหยียดมือควานหาบางสิ่งที่แถวลิ้นชักหัวเตียง ก่อนจะคีบมันออกมาให้ฉันพอเข้าใจ“..ทั้งที่มีมันไว้ที่ห้องแท้ๆ”“แค่รอได้ทำกับเธอแค่นั้นแหละ”“อึ่ก!”“ใส่ให้หน่อย~”“สะ ใส่เองสิ ของตัวเอง ตัวเองก็ต้องใส่”“งั้นฉันไม่ใส่”“ห๊ะ?”“ก็เธอไม่ใส่ให้ ฉันก็เอาสด~”เพี้ยะ! หัวหมอนักนะ! ธิชายอมหยิบซองที่ว่าขึ้นมา นั่งคร่อมทับส่วนที่แข็งตึง มันตอดกระตุกเมื่อสัมผัสกับความชื้นที่ร่างกายฉันปล่อยออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ดูเหมือนว่าฉันเอง.. ก็อยากจะ เอา พี่เตอร์ไม่ต่

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status