⚠️depiction of self harm ⚠️NAKAHALUKIPKIP na lang si Caroline, habang nakatayo at kunot-noo na inirapan ang lalaki sa kanyang harapan. Hilaw naman na ngumiti si Diego, at nararamdaman nito na hindi siya welcome. Kasalanan niya rin naman kung bakit padalos-dalos siya kung kumilos. Nahihiya rin siya kung kaya hindi agad nakasagot ng tanungin s’ya ni Caroline. He wanted to hold and hugged her so tight. But, he can't, dahil galit ito sa kanya at ayaw niya na dagdagan pa ang sama ng loob nito sa kanya. It's his fault after all, however, it wasn't his intention to put her into that situation. They're just victims. And no one has to be blamed. “I’m sorry, if I came here without asking your permission first," he said in his low tone. Caroline, heaved. And has no choice. “Okay!" Pabagsak niyang salita. She glanced at Raven who was standing in the corner. Pinanliitan niya ‘to ng mata. Nang magtagpo ang kanilang mga mata ay unang umiwas si Raven, at mag-exit na sana. She felt something. “
PABALIK-BALIK sa kanyang nilalakaran si Caroline, at hindi mapakali. Hindi mawala sa kanyang isipan ang pangyayari na naganap kanina lang. Nanginginig pa rin siya dahil sa nangyari kay Diego. Hindi niya ito napa kalma kaya takot siya, at pati na rin siya ay hindi na rin kumalma. Mabuti na lang at mabilis na tumawag ng doctor si Raven at naturukan agad si Diego ng pang pakalma. At dinala na rin ito sa hospital. “Babe, pahinga ka na muna," basag katahimikan ni Raven. “Why?" usal ni Caroline. Nagtataka naman si Raven. Kaya mabilis itong lumapit sa kanya. “Why did you do it?” lumuluhang salita nito. She was really hurt a lot. She couldn't get Diego's scared face out of her mind. “Babe, hindi ko naman alam na mangyayari ‘to eh. Ang gusto ko lang naman ay mag-usap kayo ng masinsinan. No one expected that this would happen,” he explained. He held her hands and tried to comfort her. “Sana pinalampas mo na lang muna," ani Caroline sa mahinang boses. "Sana pinalampas ko na lang talaga mun
TUMIGIL sa pagkain ang mag-ina dahil sa hindi inaasahan na bisita. Muntik ng nabilaukan ang mga ‘to. Dali-dali naman na uminom ng tubig si Dina. She composed herself and walked like nothing happened. “What brings you here, Caroline?” malditang wika nito habang nakahalukipkip. “Visiting a friend, I guess!" Sarkastikong wika naman ni Caroline at umupo sa sofa. "What a nice house,” she said while roaming her eyes inside the living room. "You're not welcome here!” sabat naman ni Daniella. "Hi, Tita D. How are you?” Caroline fakely smiles. “Ano ba ang kailangan mo at pumunta ka dito sa bahay?" usal ni Dina. “Like I said, I am visiting a friend. I mean, ex-friend!" “I am not happy to see you! Sinira mo lang talaga ang araw ko, alam mo ba ‘yon?" singhal ni Dina at kakaladkarin sana siya nito palabas. “Oops! No touch!” Caroline said. Seryoso niya itong tinitigan sa mga mata habang papalapit sa rito. “You're ugly!" Nanlaki naman ng mga mata ni Dina at hindi inaasahan
NAGISING na wala na sa tabi NJ Iya si Caroline. He thought na maaga lang n gising si Caroline at hindi na siya ginising nito, dahil galit pa rin ito sa kanya. Late na rin na natulog so Caroline kagabi dahil iniiwasan siya nito. Pero kahit pa man ay hindi siya kinakausap ni Caroline ng dalawang araw ay katabi pa rin niya itong matulog, at malaya siyang napagmamaadan ito. Ngunit nasasaktan siya sa pag-ignore at pag-iwas nito sa kanya. Hindi niya rin masisisi si Caroline dahil kasalanan niya rin naman. Hihintayin na lamang niya na kausapin siya ni Caroline. "Good morning, kids..." pag-bati ni Raven sa mga anak at isa-isa itong hinalikan sa noo. "Kumusta naman ng tulog ng baby ko?" malambing na wika ni Raven kay Baby Venus. Binuhat niya ito at sinayaw-sayaw pa. The baby giggles and the place filled with laughter. Sarap naman kasi sa pakir na may bata sa loob ng bahay. Iba ang saya na naibibigay nito. "Nak, have you seen your mommy?" tanong ni Raven kay Matthew na busy sa kanyang k
HAPON na rin ng makauwi si Caroline sa bahay. Dinalaw niya pala ang kanyang mga magulang sa kanilang bahay. Isang linggo na rin ang lumipas simula ng bumalik ang mga magulang sa mansyon. At hindi lang din siya nagtagal at umalis na. Pero bago siya dumeretso sa bahay ay dinalaw na muna niya ang puntod ng kanyang Ina na si Carolina. Ilang taon niya din itong hindi na bisita kaya agad na siyang pumunta sa cemetery. She stayed for 30 mins.and then left the cemetery. Madilim na nang makauwi siya sa bahay, mabuti na lang at hindi siya nadatnan ng ulan sa labas. At timing din na dumating na siya ng bahay bago bumuhos ang malakas na ulan. “Mommy, where have you been? Bakit ngayon lang po kayo nakauwi? Daddy is so worried about you, dahil hindi mo sinagot ang tawag niya.” salubong ni Matthew at binigyan ng kiss ang mommy niya sa pisngi. "Really? I am sorry if I make everyone worried. May dinaanan pa kasi si mommy eh,” paliwanag naman niya sa bata at hinalikan ang noo nito. “It's oka
HINDI mapigilan ni Caroline ang sabunutan ang nakaluhod na ngayon na si Raven. Habang dinidilaan ang kanyang pagkababae na ilang araw na din walang dilig. Hindi mapigilan ni Caroline ng napaigtad sa tuwing dumadapo ang mainit at basang sila nito sa kanyang pagkababae na napaka-senstibo.“Ugh!! B-babe, yes…I like it,” nakapikit ang mga matang sambit nito ng binilisan ni Raven ang paggalaw ng kanyang dila sa kanyang klitoris. Napahiyaw siya ng biglang hagurin ni Raven ang kanyang klitoris gamit ang hinlalaki nito. Pabigat ng pabigat ang hininga ni Caroline, at mas diniinan pa ang pagsubsub ng mukha ni Raven sa kanyang pagkababae. “M-malapit n-na," hinihingal nitong salita. Mas lalong diniinan ni Raven ang kanyang ang pagkain sa pagkababae niya ng sabihin niyang malapit na siya sa sukdulan. Nanlalambot ang tuhod ni Caroline at nanginginig ang katawan, hudyat na siya ay nilabasan na. Ibinaba ni Raven ang kabilang paa nito na nakapatong sa balikat nito ng simulan na niyang paligayahin a
GUMISING nang maaga si Caroline dahil may appointment siya ngayon sa kanilang wedding planner. She’s excited, somehow anxious over something. Iniisip niya kasi si Diego. They are not legally annulled or divorced, and now she’s getting married. There’s hesitation. Iniisip niya si Raven kung ano ang magiging reaksyon nito na nagdadalawang isip siya sa kasal nila.Habang nasa malalim na pag-iisip ay hindi namalayan ni Caroline ang pagbaba ng hagdan ni Raven. Nasa sala lang kasi siya at nakaupo sa sofa. Umupo ito sa tabi niya ngunit hindi niya pa rin namalayan ang pag-upo nito sa tabi niya. “Babe?” sambit ni Raven at kinalabit siya. Bumalik naman ito sa kanyang diwa at binaling ang attention sa kanya. “Babe, kanina ka pa ba d’yan?” mahinang tanong niya at isinandal ang ulo sa balikat nito.“Ngayon lang, Babe. You were in your deep thought kaya hindi mo ako namalayan,” tugon naman ni Raven. “Pasensya ka na, may iniisip lang.” Ngumiti naman si Raven at niyakap na lang siya. He knows exac
DIEGO was left speechless. He was surprised, matapos sabihin ni Caroline ang tungkol sa kanyang anak. Hindi niya alam kung ano ang kanyang magiging reaksyon dahil tulala pa rin siya hanggang sa nakaalis na si Caroline sa cafeteria kung saan sila nagkita. Hindi pa rin mag-sink sa utak ni Diego na may anak silang dalawa ng dating asawa. Halo-halong emosyon ang kanyang naramdaman. Masaya dahil may anak pala sila ni Caroline. Malungkot, dahil baka ayaw sa kanya ng kanyang anak. Kinakabahan, dahil hindi niya alam kung paano haharapin ang anak. Hindi niya pa rin talaga lubos maisip na nagbunga pala ang nangyari sa kanila ng asawa siyam na taon na ang nakalilipas. Pero masaya siya dahil may anak siya kay Caroline. "May anak pala kami? At lalaki pa?" wala sa sariling salita habang nakatakip ang isang kamay sa bibig nito, habang nagpipigil na malakas ang kanyang boses. "Maya anak talaga kami ni Caroline? Hindi talaga siya joke, alam kung hindi nag-jo-joke si Caroline, and she's not prankin