”Gusto mong hanapin siya? Matagal na ang nakalipas. Sandali.”Tumawag si Chase sa housekeeping agency at sandaling nagcheck bago maabot si Aunty Linda. “Si Aunty Linda ay nagtatrabaho bilang kasambahay sa villa na ito.”Binigyan siya ni Chase ng isang address. “Ihahatid kita ron.”“Hindi na kailangan.” Kinuha ni Shaun ang address. “Salamat.”“Huwag mo nanag banggitin ito. Hindi ako sanay sayong umaasta ng ganito.” Binato ni Chase sa kanya ang susi. “Pwede mong dalhin ang sasakyan ko papunta ron, Maghahapunan tayong magkasama mamaya.”“Hindi karaniwan ‘yan.” Sumulyap si Shaun sa lalaki. “Bihira mo nang i-contact kaming tatlo ngayon. Ilang beses kang pumunta ng Canberra at hindi kami inimbitahan para kumain? Mukhang komportable kang nananatili sa Melbourne mag-isa.”Sa ano mang rason, bigla siyang nainggit kay Chase.Bagaman maliit ang Melbourne, si Chase ay basically ang overlord dito. Ang buhay rito ay hindi kasing insufferable sa Canberra.Awkward na ngumiti si Chase. “Hindi k
Maiintindihan ito na makalimot ng isa o dalawang bagay, pero talagang kakaiba na nakalimutan ni Shaun lahat ng pruweba na may pakialam siya kay Catherine.Hindi niya maisip na muntik na siyang mamatay sa pagsubok na iligtas ang babae isang beses.Sinamahan niya pa ang babae na kumain ng hotpot at sumakit ang tiyan.Hindi kailanman ay kakain siya ng hotpot.Gaano kaespesyal si Catherine sa kanya?Gusto niya na agad itong malaman, pero bigla siyang natakot.Natakot siya na si Catherine at siya ay talagang malalim na nagmamahalan, ngunit dahil pinakialaman ang ala-ala niya, maya-maya’y inabandona niya ang babae at sinaktan ang kanilang mga anak.Natakot siya na nasaktan niya ang babae ng mas malalim kaysa sa akala niya.Umupo siya sa loob ng sasakyan ng kalahating oras bago pumunta para kitain si Aunty Linda.Matapos sagutin ni Aunty Linsa ang tawag niya, agad siyang lumabas na may hawak na lumang booklet. Nang makita niya si Shaun, pansamantala siyang tumawag, “Eldest Young Mast
”Edi, kami ba ay… intimate?” Tanong ni Shaun sa mahinang boses. Sa alaala niya, hindi niya gusto kapag si Catherine ay lumalapit at hinahawakan siya tatlong taon na ang nakalipas. Sinamantala pa nito ang pagiging lasing niya para mabuntis.Namula si Aunty Linda. “Oh, syempre naman. Bawat beses na hahalikan ka ni Ms. Jones, halatang masaya ka. Mayroon isang beses noong nainjured ka, nagsinungaling ka sa kanya at sinabi sa kanya na titigil ang pagsakit nito kapag hinalikan ka niya, at talagang pinaniwalaan ka ni Ms. Jones. Kahit ang mukha ko ay namula nang makito ko ito.”“Salamat…” Matapos marinig ‘yun, nagpapasalamat na hinayaan ni Shaun na bumalik si Aunty Linda.Wala siyang maalala sa kung anong sinabi sa kanya ni Aunty Linda, pero alam niya na kagaya ng mga sinabi ni Chase, itong lahat ay malamang totoo.Gayunpaman nakalimutan niya ito. Nakalimutan niya na tatlong taon ang nakalipas, minsan niyang minahal ang isang babae na nagngangalang Catherine Jones.Lahat ng naaalala ng is
“Isang kabiguan lang naman ‘yan. Sa kakayahan mo, mapa-law man or finance, tiyak na mabilis kang makababalik sa dati mong karangyaan dito sa Melbourne.”“Hindi iyon.” Binuksan ni Shaun ang isang bote ng beer at tinungga ito. Namumula pa rin ang kanyang mga mata.Laking gulat ni Chase. “Ano ba’ng pumasok sa’yo?”Higit sampung taon na niyang kilala si Shaun, ngunit iyon ang unang pagkakataon niyang makitang maiyak ang lalaki. Tila ba’y isang multo ang nasa kanyang harapan.“Hindi mo naiintindihan. Nawala sa akin ang pinakamahalagang bagay sa aking buhay.” Tumingala si Shaun at sinabi. “Chase, maaari mo bang ikwento kung paano kami ni Catherine noon? Gusto kong malaman kung paano kami nagkakilala, nagkamabutihan ng loob, at nahulog para sa isa’t isa.”“Sige ba. Mga tatlong taon na siguro ang nakakalipas, noong kararating mo lang sa Melbourne…” Bagama’t hindi pa rin alam ni Chase kung bakit ipinapaliwanag sa kanya ng lalaki ang tungkol sa kanila ni Catherine, tinuloy niya pa rin ang k
“Ano ka ba, ‘wag kang humingi ng sorry. Hindi ako galit sa’yo. Hindi ko lang maintindihan ang mga taong ‘tulad ni Thomas.” Nangalit ang mga ngipin ni Rodney. “Sarah, pwede bang pakitawagan mo siya? Oo, gusto ko siyang turuan ng leksyon. Maaari mo ba akong tulungan?”“‘Wag mong sabihin ‘yan. Kailangan siyang turuan ng leksyon. Tatawagan ko siya upang malaman ko kung nasaan siya, ngunit hindi lang ako sigurado kung sasagot pa siya.”Nakita niya ang number ni Thomas sa kanyang phone sabay dial nito, ngunit walang sumagot. Nangalit din ang mga ngipin ni Sarah at sinabing, “Kahit mga tawag ko’y hindi niya sinasagot. Ay, siya nga pala, kumusta si Shaun? Higit sampung taon na rin kaming magkakilala. Im…imposibleng hindi ako mag-alala para sa kanya.”“Ah, nasa Melbourne siya.” Huminga nang malalim si Rodney. “Kahit ako’y hindi alam kung bakit nandoon siya. Nag-inuman sila ni Chase.”Melbourne...Panandaliang napahinto ang pagtibok ng puso ni Sarah.Naalala niyang sa Melbourne nagkakilala
”Ganoon…”Nanigas si Rodney. Akala niya ay sasangayon si Sarah nang hindi nag-aalinlangan.Hindi ito ang inaasahan niya.Si Sarah ngayon ay parang kaibigan na nakahanap ng iba’t-ibang rason para hindi magpahiram ng pera sa mabuting kaibigan na nasa kritikal na sandali.“Kung gayon, kalimutan mo na. Gabing-gabi na, kaya aalis na ako ngayon. Magpahinga ka na. Hindi na kita aabalahin pa.” Kumaway si Rodney, wala na sa mood para magtagal pa.“Rodney, pasensya na dahil hindi kita matulungan.” Mukhang maiiyak na si Sarah sa pagsisisi.“Ayos lang. Kaya namin tulungan ni Chester si Shaun kung kailangan niya ng pera. Nagtanong lang ako.”Walang ganang inalo siya ni Rodney bago naglakad palabas ng villa.Habang nagmamaneho siya paalis, lumingon siya muli sa villa. Kahit na nasa tabi ito ng dagat, ang beach na iyon ay sobrang ganda, ang tubig ay kulay asul, at ito ang pinakamalapit sa siyudad. Ito ang pinakamahal na lupa sa tapat ng dagat sa Canberra. Binili ito ni Shaun noon sa halagang
"Thomas Neeson, masyado mo inaabuso ang kapatid mo at kaming tatlo nitong mga taon na ito para makagawa ng maraming masamang bagay sa labas. Sa tingin mo ba talaga hindi namin alam?"Dahan-dahan sinabi ni Chester ito, ngunit ang pwersa sa paa niya ay tumataas. "Isinalba ka ni Shaun nang paulit-ulit, ngunit hindi ka lang hindi nagpasalamat, kundi sinipa mo pa siya habang nasa baba. Sa istorya ng magsasaka at ahas, ikaw ang ahas."Sobrang nasasaktan na si Thomas na hindi siya makapagsalita. Narinig pa niya ang tunog ng pagkabali ng daliri niya.“Hayaan mo na tanungin kita. Ikaw lang ba ang may alam tungkol dito? O may iba sa likod ng mga eksena na nagdidirekta sa iyo?” Biglang nagsalita si Chester.Umiling si Thomas habang namumutla. Wala siyang lakas para magsalita.Hindi siya tanga. Kung aamin siya na si Sarah ito, hindi rin siya palalampasin ni Chester. Kapag nagpakasal si Sarah sa pamilyang Snow, maghihiganti rin siya balang araw.“Lumpuhin mo siya.” Kinaway ni Chester ang kama
”Ang Campos Corporation ay mas mataas sa Landell, ngunit hindi pa rin sila nasisiyahan.” Binuksan ni Shaun ang bibig niya at malamig na sinabi, “Sobrang sakim.”“Ngayon at sila na ang nangungunang kumpanya sa Australia, gusto siguro nila palawakin ang teritoryo nila sa ibang bansa.” Sumang-ayon si Hadley sa kanya.Biglang nanahimik si Shaun, ngunit ang mapanghamak niyang mata ay nakatitig kay Hadley.“Y-Young Master Hill, may sinabi ba akong mali?” Nabalisa si Hadley sa titig niya.“Hadley, ikaw ang may kakayahan kong assistant. Kahit saan man ako magpunta, sumusunod ka. Dapat mas kilala mo ako kaysa sa iba.” Isang malamig at nakakasakal na kislap ang lumabas sa mata ni Shaun. “Hindi mo ba napansin ang biglaang pagbabago ng ugali ko tatlong taon na ang nakaraan?”Nanginig ang mata ni Hadley.Nakita ni Shaun ang ekspresyon sa mata niya.“Anong… Anong pagbabago? Eldest Young Master, hindi ba at ganito ka na dati pa?” Mabilis na kumalma si Hadley at sumagot.“Hadley, mapapaniwalaa
Ng ibaba ni Freya ang kanyang tingin, napagtanto niyang may nilagay na diamond necklace si Ryan sa kanyang leeg."Ikaw…""Ito ay isang regalo para sayo." Hinalikan siya ni Ryan sa noo. "Hindi pa kita nabibigyan ng regalo kahit na matagal na tayong nagde date.""Hindi iyan totoo. Lagi kang bumibili ng mga regalo ni Dani…”“Walang kwenta iyan. Ang pagbili ng mga regalo para sa aking anak na babae ay natural. Ang pagbili ng mga ito para sayo ay isang bagay din siyempre."Labis na naantig si Freya. Si Dani ay hindi anak ni Ryan, ngunit sinabi pa rin niya ang mga salitang iyon…Minahal niya talaga siya.Gayunpaman, siya ay napakahina at mahiyain."Kailan mo balak umalis? Ihahatid na kita sa bago mong tahanan," Sabi ni Ryan.“Balak ko lumipat bukas. Pupunta ang mga magulang ko sa Canberra kinabukasan. Magkakaroon tayo ng family dinner sa gabi."“Mm. Sasamantalahin ko ang pagkakataong manatili at kumain kapag pinapunta na kita, okay?" Hinawakan ni Ryan ang mukha niya at nagtanong.
Ibinaba ni Freya ang mga bagay na hawak niya. Lumingon siya at umikot sa baywang ni Ryan gamit ang dalawang kamay. "Walang tutulong dito. Kung patuloy akong mananatili dito, at patuloy kang... ganito, matutuklasan din tayo sa madaling panahon.""Tulad ng ano?" Ang malungkot na boses ni Ryan ay umalingawngaw mula sa kanyang leeg.“Basta... ganito. Gaya ng ginagawa mo ngayon." Namula si Freya. "Palagi kang naghahanap ng mga dahilan upang mapunta ako sa iyong lugar sa umaga o pumunta sa aking lugar pagkatapos ng trabaho sa gabi. May makakahanap na kakaiba sa madaling panahon. Kung lilipat ako, walang mga taong tumitingin sa bawat galaw namin. Magiging mas maginhawang mag date din sa labas."Ilang oras ding tinitigan ni Ryan si Freya. Siya ay napabuntong hininga. “Pero kailangan kong magtrabaho ng dagdag na oras ng madalas. Malalaman ng tatay ko kung hindi ako babalik pagkatapos ng trabaho. Kung madalas akong lumabas, maghihinala sila."“Huh?”Napakurap si Freya. "Anong gagawin natin?
...Sa parking lot sa ibaba.Nag thumbs up si Freya kay Catherine dahil sa paghanga. "President Jones, ang iyong dominanteng aura ay nag uumapaw ngayon lang. Napakasatisfying panoorin.”“Naiinis din ako kay Rodney. Hindi pa rin siya malinaw sa kanyang sitwasyon hanggang ngayon. Siya ay kumikilos na parang salamat sa kanya na nakuha namin ang Osher Corporation." Binuksan ni Catherine ang pinto ng kotse at pumasok."Tama iyan. Gusto niyang magpakita tayo ng respeto sa kanya? Sino siya sa tingin niya?"Isang harrumph ang pinakawalan ni Freya. Pagkasuot pa lang niya ng seatbelt ay tinawag siya ni Forrest. “Nakatakda na ang petsa ng paglipat sa villa. Sa susunod na Lunes na. Ang pamilya Lynch ay magkakaroon ng piging sa isang hotel at mag iimbita ng ilang kamag anak at kaibigan sa Canberra."Malapit na yan..." Nagulat si Freya."Diba sabi mo gusto mong umalis sa lalong madaling panahon? Kaya naman pinatrabaho ko ang mga contractor ng overtime. Ang pagsasaayos ay natapos na sa loob ng
Makalipas ang limang minuto, bumalik si Freya. Si Catherine at ang abogado ay tapos ng tingnan ang mga dokumento. "Walang problema. Pirmahan natin."Pagkatapos maglagay ng pirma nina Freya, Catherine, at Rodney, nagmamadaling sinabi ni Rodney, “Malaking araw ngayon. Payagan akong imbitahan kayong lahat na kumain sa malapit na restaurant. Kunin natin ito bilang isang pagdiriwang para sa tagumpay ng pagkuha ng Freycatheli—”“Sasamahan ka ni General Manager Hoffman mula sa aming kumpanya, President Snow. Si President Lynch at ako ay may ilang iba pang mahahalagang bagay na aasikasuhin mamaya." Magalang na tumanggi si Catherine ng hindi hinintay na matapos ni Rodney ang kanyang pangungusap."President Jones, ginagawa mo akong masama." Hindi masyadong maganda ang ekspresyon ni Rodney. "Dapat mong malaman na maraming mga lokal at overseas na kumpanya ang interesado sa pagkuha ng Osher Corporation. Gayunpaman, hindi ko sila pinansin. Unang pumasok sa isip ko si Freycatheli, at hindi ko sin
“Magaling iyan.”Naghiyawan ang lahat ng nasa meeting room.Sinabi ng tagapamahala ng departamento ng marketing, "Naisip pa namin na ang pagkuha ay tatagal ng ilang buwan. Hindi ako makapaniwala na makukumpleto sa loob ng isang linggo. Masyadong nakakagulat.""Ang Osher Corporation ay isang ginugol na puwersa. Ang paghawak ay magiging isang pag aaksaya lamang ng pera." Ngumiti ng mahina si Catherine. "Sige. Kapag matagumpay nating nakuha ang Osher Corporation, magkakaroon ng malaking pagbabago sa loob ng mga panloob na empleyado ng kumpanya. Syempre, tataas din ang katayuan ng Freycatheli sa Australia, kaya dapat maghanda ang marketing department. Ipaalam sa mga tagalabas ang tungkol sa pagkuha na ito, at linawin sa kanila na ang magiging boss ng Osher Corporation ay hindi na si Rodney kundi ang Freycatheli.""Pagkatapos ng acquisition, dapat bang tanggalin ang shop-in-shop ng Osher Corporation sa mga mall?""Hindi, ngunit baguhin ang lahat ng mga signage sa Freycatheli."“...”
Pagsakay ni Freya sa sasakyan ay nakonsensya pa rin siya.Ang pakiramdam ng pagiging malihim sa The Lodge ay tiyak na magpapahirap sa kanya sa kabaliwan maaga o huli.Hindi nagtagal, pinadalhan siya ni Ryan ng isang mensahe sa WhatsApp: [I miss you…]Halos itapon ni Freya ang phone niya sa message na iyon. Binabaliw siya nito.Pagkarating niya sa kumpanya, isang katulong ang nagdala ng bouquet sa kanya. "Manager Lynch, may nagpadala sayo ng bouquet."Ibinaba ni Freya ang test tube sa kanyang kamay, tinanggal ang kanyang gloves, at kinuha ang mga bulaklak na nakabalot sa pink na wrapping paper. Hindi lamang isang uri ng bulaklak ang naroroon. Sa katunayan, ang mga hydrangea, bellflower, tulips, at marami pang ibang uri ng magagandang bulaklak ay pinagsama sama. Ito ay napakarilag at mabango.May maliit na card sa bouquet. Binuksan ni Freya ang card, na nakasulat, "I miss you, my princess..."Wala siyang maisip na iba pang magsusulat ng ganoong katamis na salita maliban sa isang t
Laking gulat ni Freya kaya bumilis ang tibok ng puso niya. Napasilip siya sa pintuan ng kwarto. Ng mapagtanto niyang nakasara na ang pinto ay nakahinga siya ng maluwag.Gayunpaman, hindi siya ganap na komportable. Medyo kinakabahan pa rin siya.Paano kung biglang umakyat ang katulong?Paano kung…"Mangyaring manatiling nakatutok."Ang malalim at mahinang boses ni Ryan ay narinig mula sa kanilang manipis na mga labi.Hindi nakaimik si Freya. Paano siya mananatiling nakatutok?Palusot sila at nagmukha siyang magnanakaw.“Halika na. Na miss kita." Binigyan siya ni Ryan ng mahaba at malalim na halik habang kinulong ang mukha niya. Sa gitna ng mapusok na halik, paos ang boses ng lalaki na para bang may dumaan na kuryente sa kanya. Namamanhid ang buong katawan niya. “Na miss mo ba ako?”"...Bilisan mo."Hindi mapakali si Freya."Tinatanong kita kung na miss mo ba ako." Kinagat ni Ryan ang kanyang labi. "Kung hindi ka tapat sa akin, hindi kita bibitawan.""Namiss kita. Namiss kita
Matagal na rin simula nang makatanggap ng ganoong sampal si Heidi. Siya ay lumipad sa matinding galit. “Oo, problema ito ng iyong pamilya, pero si Freya ay aking goddaughter. Mangyaring umalis sa aming bahay ngayon din."Ng matapos siyang magsalita, kinaladkad ng ilang bodyguard sa likod niya si Rodney palabas ng The Lodge.Nagbabala si Heidi, “Tandaan mo siya. Hindi ko na siya gusto sa The Lodge."Galit na galit si Rodney. "Aunty Heidi, huwag kang snob.""Snob ako?" Si Heidi ay nadala sa pagkagalit.Sa kabutihang palad, hindi nagtagal ay naalis si Rodney.Medyo natulala sina Freya at Ryan. Hindi nila inaasahan na magiging ganoon ang mga bagay.Si Nathan, na napahawak sa gitna, ay nakaramdam ng pinaka naiilang. "Bakit galit na galit ka sa isang bata?""Hindi mo ba narinig kung gaano siya sarcastic?" Galit na sinabi ni Heidi, "Sapat na ako sa kanya. Ang ginawa niya ay nagdulot ng napakaraming problema para sa amin, ngunit kailangan naming ayusin ang kanyang gulo. Bukod dito, ang
Dinala nina Freya at Ryan si Dani sa harap ng bakuran para mag almusal.Si Dani, na nasa yakap ni Ryan, ay tumingin sa paligid gamit ang malaki at maitim niyang mga mata.Walang kahihiyang sumama si Rodney. "Dani, ihahatid kita sa bahay ni Lola, okay?"Agad na napalingon si Dani. Pinulupot niya ang kanyang mga kamay sa leeg ni Ryan na para bang si Ryan ang kanyang biological father.Nagseselos si Rodney. “Ryan, ibalik mo sa akin ang anak ko. Ibinabalik ko siya sa dating tirahan, at ngayon lang sinang ayunan ni Freya.""Maaari mo siyang dalhin doon pagkatapos kong umalis para sa trabaho." Seryosong sabi ni Ryan, “Ayokong makipaghiwalay si Dani sa akin ngayon. Kung pilit ko siyang ibibigay sayo, iiyak siya. Hindi na siya ang sanggol na walang alam. Maaari na siyang gumulong, at mayroon siyang sariling mga opinyon. Naiintindihan mo ba?""Naiintindihan ko, at iyon ang dahilan kung bakit gusto kong makipag bonding sa kanya." Naiinip na sinabi ni Rodney, “Ryan, sinusubukan mong maging