แชร์

Episode 7 : ทำไมต้องรู้สึก

ผู้เขียน: ฺBlackStorm
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2024-11-09 12:28:46

น้อยหน่า

"จะให้พี่รักหน่าแทนอย่างนั้นหรอ"

ฉันพูดเสียงเบาพรางคิดถึงคำพูดของพี่คีย์เมื่อเช้า พี่คีย์นี่แม่งชอบพูดอะไรแบบนี้อ่ะ แล้วกูจะมานั่งคิดมากทำซากอะไรวะในเมื่อมันไม่มีอะไรที่จะเป็นไปได้เลยเรื่องของฉันกับพี่คีย์น่ะ

"หน่าตอนเย็นไปผับ"

"หน่าไม่ได้อยากเป็นแฟน..........."

"อีหน่ากูถามมึงได้ยินมั้ยเนี่ย"

ฉันสะดุ้งเมื่อคิตตี้ตะโกนใส่หูฉัน ฉันหันไปมองเพื่อนตัวเองที่ยืนจ้องจับผิดฉันอยู่ แล้วเมื่อกี้ฉันหลุดพูดอะไรออกไปหรือเปล่าวะ

"มึงไม่ได้อยากเป็นแฟนใคร"คิตตี้ถามฉัน

"ไม่มีมึงอ่ะหูฝาดแล้วคิด"ฉันรีบบอกก่อนจะเปิดแฟ้มเอกสารดู

"ทำตัวมีพิรุธนะมึงน่ะ แล้วจะไปมั้ยผับ"คิตตี้ถามฉัน

"ไปก็ได้"ฉันบอกเพื่อนไป

"ไปก็ดีเพราะวันนี้ไอ้เจ้ามันก็ไปด้วย"โบว์เดินมาบอกพรางส่ายหัวเบาๆ

"กูสงสารเจ้ามัน แต่กูก็ไม่รู้จะช่วยยังไงอ่ะ"ยิ่งฉันเห็นเพื่อนร้องไห้ฉันก็ยิ่งอยากจะฆ่าไอ้เวรนั่นให้ตายคามือ

"ให้เวลามันทำใจหน่อยแล้วกัน คนอกหักก็แบบนี้แหละ"คิตตี้พูดพรางนั่งลงข้างฉัน

"เจ็บน่าดูเลยเนาะ"ฉันบอกไป

"พูดเหมือนมึงก็อกหักน้อยหน่า"

ผับ

"จะ...เจ้ากลับคอนโดกับกูนะ"

ฉันกำลังห้ามเพื่อนรักอย่างจันทร์เจ้าที่เปิดศึกกับไอ้แฟนเก่าและคุณขุนพลอยู่ ซึ่งรายหลังนี่แม่งโคตรน่ากลัวเลยอ่ะ ขนาดฉันยังไม่กล้าเข้าใกล้เลย

"กลับกันดีกว่าเนาะ ได้เวลานอนแล้ว"คิตตี้รีบพูดเสริมอีกแรง

"ถ้าอยากจูบวันหลังคุณก็ไปหาฉันที่ห้องสิคะ"นี่แหละค่ะเพราะก่อนหน้านี้จันทร์เจ้ามันอาละวาดแล้วบอสของฉันเข้าไปห้ามด้วยการจูบเรื่องมันถึงเลยเถิดมาแบบนี้

"กลับพี่จะไปส่ง"ฉันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงของพี่คีย์ที่ยืนอยู่ด้านหลังฉัน

หลังจากนั้นฉันก็ลากเพื่อนรักตัวเองออกจากผับและแยกย้ายกันกลับ ส่วนตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถกับพี่คีย์และจันทร์เจ้านั่งอยู่เบาะหลัง

"มึงเมาป่ะ"ฉันหันกลับไปถามเพื่อนตัวเอง

"นิดหน่อย"หึ..ไม่หน่อยแล้วเพื่อนรัก

"ตอนแรกก็เมามากแต่พอโดนเพื่อนพี่จูบเข้าไปส่างเลย"ฉันหันไปมองพี่คีย์ที่พูดแทรกขึ้นมา

หลังจากนั้นพี่คีย์ก็ขับรถมาส่งและระหว่างทางก็ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ ทำไมพี่คีย์ถึงได้ยิ้มทั้งๆ ที่เพื่อนรักของเขาอย่างคุณขุนพลจูบผู้หญิงที่ตัวเองชอบต่อหน้าต่อตา ฉันลอบมองพี่คีย์ที่ขับรถอยู่ก่อนที่พี่คีย์จะหันมาสบตาฉันพอดี

"มีอะไรจะถามพี่"พี่คีย์ถามเสียงดุ

"ไม่มีค่ะ หน่าไม่มีอะไรจะถามพี่คีย์หรอก"ฉันรีบบอกไป

คีย์

หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยอะไรกับสองสาวต่อหรอก และเรื่องที่เพื่อรักของผมทำกับจันทร์เจ้าวันนี้ผมเองก็พอจะดูออกอยู่แล้ว แต่ผมอยากจะแน่ใจอะไรให้มากกว่านี้ก่อน

"รีบนอน"ผมพูดเสียงดุก่อนจะขับรถออกมาทันที

ครืด ครืด

ผมมองมือถือตัวเองที่ดังอยู่ก่อนจะกดรับสาย

"ครับ"

(คิดถึงจังเลยค่ะ)

"คิดถึงเหมือนกันครับ เดี๋ยวพี่ไปหา"ผมวางสายก่อนจะเปลี่ยนเส้นทาง เพราะผมมีธุระที่ต้องไปทำ

ผมไม่ได้กลัวการอกหักหรอกนะ และผมเคยบอกไปแล้วไงว่าผมไม่ชอบบังคับความรู้สึกของใคร เรื่องความรักถ้ามันจะมีเดี๋ยวมันก็มีเองนั่นแหละเพราะผมเองก็คงไม่วิ่งตามใครให้มันเหนื่อย ถ้ารู้ว่าไม่ใช่แล้วผมก็ถอยออกมาเท่านั้นเอง ถึงผมจะรักจันทร์เจ้าแต่ถ้ามันความรู้สึกเราไม่ได้ตรงกันผมเองก็ไม่มีความสุข

.

.

"จันทร์เจ้าไปทำงานหรือยัง"ผมถามไอ้ขุนพลที่เดินเข้ามา

ตอนนี้ผมกำลังอยู่ที่ผับเพราะไม่รู้ว่าจะไปไหน ที่จริงผมก็ถามไปอย่างนั้นแหละเพราะผมรู้อยู่แล้ว และที่สำคัญสิ่งที่ทำให้ผมนอนไม่หลับมาสองสามวันมันก็เป็นความจริง

"ทำไมมึงจะจีบจันทร์เจ้า"ไอ้ขุนพลถามผม

"แล้วมึงคิดว่ายังไง"

มันเองก็รู้แหละว่าผมรู้สึกยังไง แต่เรื่องนี้มันไม่ได้มีแค่ผมกับไอ้ขุนพลมันยังมีคนกลางอย่างจันทร์เจ้าด้วยไง ผมไม่อยากให้จันทร์เจ้ามองว่าพวกผมเห็นเธอเป็นของเล่น

"มึงชอบเธอ"ผมถามเพื่อนรักอย่างไอ้ขุนพล

"อย่าทำให้เจ้าเสียใจก็แล้วกัน มึงอย่าทำสันดานเหมือนไอ้เวรนั่นกูขอแค่นี้"ผมบอกเพื่อนตัวเอง

ที่ผมถอยให้เพราะผมรู้ไงว่าจันทร์เจ้ายังไงก็ต้องเลือกไอ้ขุนพล เพราะผมเองไม่ได้เริ่มต้นกับจันทร์เจ้าแบบคนทั่วไปผมเริ่มต้นกับจันทร์เจ้าด้วยคำว่าพี่น้อง

"พวกมึงสองตัวน่ะ"ผมหันไปมองไอ้โบ๊ทที่เรียกผมกับไอ้ขุนพล

"อะไรของมึง"ผมถาม

"จะจีบใครก็ได้แต่กับน้อยหน่าคนนี้กูขอนะ กูหวังแต่งจริงๆ"ผมมองหน้าไอ้โบ๊ทที่พูดถึงน้อยหน่า หวังแต่งอย่างนั้นหรอ

"กูกลับก่อนนะพอดีมีธุระ"

หลังจากที่ผมคุยกับเพื่อนอยู่นานและตอนนี้มันจะห้าทุ่มแล้ว และที่ผมกลับก็เพราะผมขี้เกียจคุยกับพวกมันนั่นแหละยิ่งไอ้โบ๊ทที่คุยแต่เรื่องของน้อยหน่าจนผมรำคาญ

"รีบไปไหนครับ"ไอ้โบ๊ทถามผม

"ไปนอนกอดสาวว่ะ"

ผมบอกไป ผมขับรถออกจากผับเพื่อไปคอนโดซึ่งมันไม่ใช่คอนโดผมหรอก ผมรู้ว่าไอ้โบ๊ทจีบน้อยหน่าแต่เชื่อผมสิว่ามันจีบน้อยหน่าไม่ติดหรอกเพราะมันเองก็เจ้าชู้ไม่ต่างจากผม และผมเองก็ไม่ชอบให้น้อยหน่ามีน้ำตาด้วย

ก๊อก ก๊อก

ผมยืนเคาะประตูห้องของน้อยหน่าซึ่งเคาะนานแล้วก็ไม่เปิดให้ผมสักที และนี่ไม่ใช่เวลาที่น้อยหน่าจะนอนหรอกเพราะเธอนอนดึกจะตาย

ก๊อก ก๊อก

แกร๊ก

ผมมองดุคนที่เปิดประตูแล้วยิ้มให้ผม คืออะไรวะใส่หูฟังจนไม่ยินเสียงผมเคาะอย่างนั้นหรอ ผมมองมือถือของน้อยหน่าที่เธอถืออยู่ก่อนจะมองดุอีกครั้ง

"มาทำไมอ่ะ"แล้วดูถามดิ

"คุยกับใครอยู่"ผมถามพรางมองไปที่มือถือก่อนจะดึงหูฟังออกจากหู

"ฟังเพลงค่ะ แล้วมาทำไมตอนนี้คะ"น้อยหน่าถามเมื่อผมเดินเข้ามาในห้อง

"พี่ก็มาของพี่เกือบทุกวัน"ผมบอกก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะกินข้าว

"งั้นก็ตามสบายค่ะ หน่าจะเข้าไปนอนแล้ว"

"กินแล้วทำไมไม่เก็บหน่า จะให้มดให้แมลงสาบมามากินก่อนหรือไง"ผมชี้จานเค้กที่มันวางอยู่บนโต๊ะ

"พี่คีย์จะกินมั้ยล่ะ ถ้าไม่ จุ้บ....อืม"ผมลุกขึ้นก่อนจะก้มลงจูบน้อยหน่าที่ยืนถามผมอยู่

ตุ้บ ตุ้บ

"อ่อย....."

"เอาจานไปเก็บ"ผมพูดเสียงดุ

"พี่คีย์ทำแบบนี้ทำไม พี่คีย์เห็นหน่าเป็นอะไรคะ ไม่คิดว่ามันเห็นแก่ตัวไปหน่อยหรอ"น้อยหน่าจ้องหน้าผมแล้วถามอย่างเอาเรื่อง

"ที่พี่ทำไป หน่าไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ"ผมถามกลับ

ผมเองก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมต้องจูบน้อยหน่า อาจจะเพราะความหมั่นไส้ที่น้อยหน่าชอบเถียงแหละมั้ง ยิ่งเห็นปากเล็กๆของน้อยหน่าผมยิ่งอดใจไม่ได้

"แล้วทำไมหน่าต้องรู้สึกด้วยล่ะคะ หรือว่าพี่คีย์รู้สึกล่ะ"น้อยหน่าย้อนถามผม

"พี่ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ"ผมบอกไป

"ความรู้สึกเดียวกับหน่าเลย"

บทที่เกี่ยวข้อง

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 8 : ไม่มีสิทธิ์

    น้อยหน่า"หน่าไม่มีความรู้สึกหรอกค่ะ เพราะหน่าแกล้งไม่รู้สึกเก่ง"ฉันบอกพี่คีย์ที่ยืนมองหน้าฉันอยู่ วันนี้พี่คีย์ทำเกินไปถ้าถามว่าโกรธมั้ย ฉันแค่ไม่เข้าใจมากกว่าว่าทำไมพี่คีย์ถึงทำกับฉันแบบนี้เพราะคนที่พี่คีย์ต้องการคือจันทร์เจ้าไม่ใช่ฉัน"หน่าเป็นอะไร"พี่คีย์ถามฉันเสียงเบา"พี่คีย์อย่ามาทำแบบนี้กับหน่า พี่คีย์อย่าเห็นแก่ตัวค่ะ"ฉันบอกพี่เขาไป"พี่เห็นแก่ตัวยังไง""ผู้หญิงทุกคนมีความรู้สึกหมดนะคะ หน่าเองก็เป็นผู้หญิงถึงวันนี้หน่าไม่รู้สึกแต่วันข้างหน้าถ้าหน่ารู้สึกขึ้นมา พี่คีย์จะรับผิดชอบความรู้สึกหน่ามั้ย"ฉันถาม"เป็นอะไรมากมั้ยเรา"พี่คีย์เดินมายีผมฉันเบาๆ ก่อนจะยิ้มให้ฉัน"ออกไปเลยไอ้คนนิสัยไม่ดี"ฉันปัดมือพี่คีย์ออก"พี่ขอโทษ ก็หน่าพูดกวนพี่ก่อน"ฉันช้อนตามองพี่คีย์ที่พูดอยู่ นี่คือกูผิดใช่ป่ะวะ"โว้ะ...หน่าโกรธอยู่นะ""ที่หน่าถามเมื่อกี้ พี่ตอบได้เลยว่าพี่พร้อมรับผิดชอบนะ"อึก..ฉันลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อได้ยินพี่คีย์ตอบคำถามของฉันหลังจากนั้นทุกอย่างก็เงียบ พี่คีย์เองก็นั่งอยู่ข้างฉันไม่ได้ไปไหน จนมาถึงวันนี้ฉันเองก็ยังไม่เข้าใจและไม่เคยเข้าในพี่คีย์เลยสักนิดว่าทำไมถึงต้องเป็นฉันทั้งท

    ปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-09
  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 9 : เป็นห่วง

    น้อยหน่าเหมือนกำแพงความรู้สึกที่ฉันสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองจากพี่คีย์มันกำลังร้าวและมันคงจะพังลงในไม่ช้า ยิ่งพี่คีย์ทำดีกับฉันมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งทำให้ฉันคิดเข้าข้างตัวเองทั้งที่จริงมันไม่ใช่ด้วยซ้ำ เพราะพีคีย์ก็ทำกับทุกคนเหมือนกันหลังจากที่ฉันคุยกับพี่คีย์เสร็จฉันก็เดินออกจากห้องทันที เพราะขืนคุยกันไปได้ทะเลาะกันแน่ๆ และฉันเองไม่ชอบการทะเลาะยิ่งกับพี่คีย์แล้วฉันยิ่งไม่อยากทะเลาะตามจริงวันนี้ฉันมีนัดกินข้าวกับคนที่ฉันคุยด้วยอยู่ แต่เพราะพี่เขามีธุระด่วนและอารมณ์ของฉันตอนนี้ก็ไม่อยากเจอใครด้วยแหละ ฉันเลือกที่จะขับรถมาที่ห้างเพราะไม่รู้ว่าจะไปไหน ไปหาเพื่อนพวกมันก็ต้องจับผิดฉันอยู่แล้ว"มาทำอะไรคนเดียวที่ห้างหน่า"ฉันสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงดุ"หน่ามาซื้อของค่ะ"ฉันหันกลับไปมองก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเป็นพี่โบ๊ทที่เข้ามาทักฉัน เรื่องของฉันกับพี่โบ๊ทก็ยังเรื่อยๆ แต่ฉันก็ยังยืนยันคำเดิมอยู่ว่าเป็นพี่น้องกันสบายใจสุด"มาคนเดียว แล้วเพื่อนไปไหน"พี่โบ๊ทถามเสียงดุ"เดี๋ยวก็กลับแล้วค่ะ แล้วนี่พาสาวมาซื้อของหรอคะ"ฉันถาม"ถ้าพี่พาสาวมาคะแนนพี่ก็ลดอ่ะดิ ปกติก็ไม่เคยเพิ่มอยู่แล้ว"พี่โบ๊ทพูดเสียงเบ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-09
  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 10 : คำพูดของเขา

    น้อยหน่าฉันกำลังนั่งฟังพี่คีย์พูด และสิ่งที่ฉันได้ฟังเมื่อกี้ฉันไม่รู้ว่าเพราะอารมณ์หรืออะไรพี่คีย์ถึงได้พูดแบบนั้นออกมา ตอนนี้พี่คีย์น่ากลัวมากจนฉันยังไม่อยากมองหน้าเลย"เงียบทำไมหน่า""แล้วหน่าเป็นโลกใบที่เท่าไหร่ของพี่คีย์คะ"ฉันตัดสินใจถามจนโดนพี่คีย์มองหน้าอย่างเอาเรื่อง"โลกมันมีใบเดียวไม่ใช่หรือไงน้อยหน่า"ฉันสะดุ้งเมื่อพี่คีย์ตะคอกใส่หน้าฉัน"หน่าไม่รู้หรอกค่ะเพราะบางทีโลกของเรามันอาจจะขนานกันก็ได้"ฉันบอกไป"หยุดพูดอะไรที่มันไม่เข้าหูพี่ แล้วเรื่องไปเที่ยวหน่าจะให้พี่ทำยังไงกับหน่าดี"อึก...ฉันลอบกลืนน้ำลายเมื่อพี่คีย์วนกลับมาเรื่องไปเที่ยว คือกูไม่น่าไปเลยส่วนเรื่องเมาฉันไม่ได้เมามากขนาดนั้นหรอกนะแต่ที่ฉันขับรถชนเสาไฟเพราะทางมันมืดไง รถชนเสาไฟยังไม่น่ากลัวเท่าคนตรงหน้าฉันเลยเอาจริงๆ ตอนแรกที่ฉันเห็นพี่คีย์ฉันถึงกับไปไม่เป็น ไม่คิดว่าเจ้าหน้าที่จะโทรหาอ่ะ"หน่าเจ็บแผลค่ะ"ฉันรีบบอก"หน่าเจ็บแผลแต่พี่เจ็บใจไง ถ้าวันนี้หน่าเจ็บมากกว่านี้ล่ะจะให้พี่ทำยังไง"พี่คีย์ชี้หน้าว่าฉัน"ไม่ไปแล้วค่ะ ครั้งนี้ครั้งสุดท้าย"ฉันพูดเสียงสั่นเอาจริงนะครั้งนี้พี่คีย์น่ากลัวกว่าครั้งก่อนมาก ทั้งสาย

    ปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-09
  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 11 : ขอบคุณนะ

    น้อยหน่า"น้ำหอมของผู้หญิง ซึ่งมันไม่ใช่ของหน่า"ฉันบอกพี่คีย์ที่นั่งมองหน้าฉันอยู่ฉันเคยบอกไปแล้วไงว่าจะไม่เล่นกับไฟแบบพี่คีย์เด็ดขาด เพราะฉันเองคงไม่เอาความรู้สึกของตัวเองไปให้ใครเหยียบเล่นหรอก"หน่าไม่ได้ว่าพี่คีย์นะเพราะมันเป็นสิทธิ์ของพี่คีย์ แต่ถ้าพี่คีย์คิดจะให้ความรู้สึกกับหน่า หน่าขอเป็นคนเดียวที่ได้รับมัน"ฉันบอกพี่คีย์ไป มันไม่ใช่แค่ฉันหรอกที่อยากเป็นที่หนึ่งผู้หญิงทุกคนก็เช่นกัน ไม่มีใครอยากใช้คนรักร่วมกับคนอื่นหรอกฉันพูดถูกมั้ย ถึงพี่คีย์จะทำหน้าที่ดูแลฉันเป็นห่วงฉันแต่นั่นมันก็ไม่ได้หมายความว่าพี่คีย์จะทำให้ฉันคนเดียว"ก็ตามนั้น"พี่คีย์พูดเสียงดุ"แต่ตอนนี้หน่ายังไม่อยากจะรับความรู้สึกนั้น ไว้เมื่อไหร่ที่หน่ามั่นใจพอและพี่คีย์เองยังอยู่ตรงนี้อยู่ข้างหน่า วันนั้นพี่คีย์ไม่ต้องพูดอะไรเลยเพราะหน่าจะเป็นคนพูดมันเองค่ะ"ตอนนี้ความรู้สึกของฉันเองมันให้พี่คีย์ไปแล้วครึ่งใจ แต่เพราะฉันไม่อยากเจ็บหรือร้องไห้ไงก็เลยเลือกที่จะเก็บความรู้สึกตัวเองเอาไว้ อย่างน้อยการเป็นพี่น้องมันก็ยังทำให้เรามองหน้าไปไหนมาไหนด้วยกันได้ ฉันไม่อยากกลายเป็นแค่คนเคยรู้จักหรอกนะ"พี่คีย์ไปพักผ่อนเถอะค่ะ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-09
  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 12 : พี่จองแล้ว

    น้อยหน่า"รับสายสิคะ เขาอาจจะมีธุระด่วนก็ได้นะ"ฉันพูดเสียงดุเมื่อพี่คีย์ไม่ยอมรับสายสักที"คีรินครับ"พี่คีย์รับสายก่อนจะเปิดโฟนให้ฉันฟังด้วย(พี่เบญนะคะ พอดีมือถือพี่แบตหมดค่ะก็เลยเอาเบอร์อื่นโทรหาคุณคีย์แทน)"ครับพี่เบญ มีอะไรมั้ยครับ"(เอกสารที่ให้พี่ตามเรียบร้อยแล้วนะคะ อาทิตย์นี้พี่ลาพักร้อนนะคะถ้าติดตรงไหนโทรหาพี่ได้เลยค่ะ)"ขอบคุณมากครับ"ฉันนั่งฟังพี่คีย์คุยโทรศัพท์กับพี่ทำงานแหละมั้ง พี่คีย์วางสายก่อนจะหันมายิ้มให้ฉัน ซึ่งก็ไม่รู้แหละว่าพี่เขายิ้มทำไม"มีคนหวงว่ะ"พี่คีย์พูดพรางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉัน"ออกไปเลย"ฉันบอกพรางผลักพี่คีย์ออก"ไม่ต่อหรอหน่า""พี่คีย์"ฉันชี้หน้าดุคนที่กำลังยกยิ้มใส่ฉันอยู่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ฉันเกือบจะเกินเลยกับพี่คีย์ไปแล้ว และถ้ามันเป็นแบบนั้นฉันจะเป็นผู้หญิงที่ใจง่ายมากเลยสินะ ตอนนี้ฉันนั่งมองพี่คีย์ที่ทำงานอยู่ที่โต๊ะ เวลาพี่คีย์นิ่งคือน่ากลัวมากและมันมากสะจนฉันไม่อยากจะเข้าใกล้ด้วยซ้ำ"พี่ทำอาหารให้แล้วนะเลิกมองพี่แล้วไปกินข้าวได้แล้ว หรือหน่าจะกินพี่แทน"พี่คีย์หันมาบอกฉัน"ทำเป็นด้วยหรอคะ ปกติเห็นชอบใช้หน่าอย่างกับทาส"ฉันถามประชด"ก็เพราะพี่ช

    ปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-09
  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 13 : เล่นกับไฟ NC++

    น้อยหน่าตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่ที่ผับของพี่โบ๊ท วันนี้เป็นวันที่ฉันและเพื่อนรักฝึกงานเสร็จก็เลยมาฉลองกันหน่อย ส่วนเรื่องของฉันกับพี่คีย์ก็ดีขึ้นตามลำดับแหละ"กูสาบานเลยถ้าพี่คีย์เห็นมึงในชุดนี้กูว่ามึงไม่ได้เกิดอีหน่า"คิตตี้เดินเข้ามาก่อนจะผลักไหล่ฉัน"วันเดียวเอง ไม่เป็นไร"ฉันบอกเพื่อนไปเรื่องของฉันกับพี่คีย์ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครรู้หรอกค่ะ ไม่ใช่ว่าฉันอยากปิดนะแต่เพราะฉันอยากจะให้มันมั่นใจกว่านี้ก่อน ส่วนเรื่องของไอ้เจ้าตอนแรกที่ฉันรู้เรื่องมันกับบอสนี่แทบเป็นลม แต่ก็ดีอย่างน้อยบอสฉันก็เป็นคนดีและเพื่อนฉันเองมันก็คงจะปรึกษาหัวใจของมันดีแล้ว"หน่ามึงว่าเราจะโดนอะไรวันนี้"ไอ้โบว์กระซิบถามฉัน"โดนตีนไงวะ"ฉันหันไปมองพี่โบ๊ทที่เดินเข้ามาในห้องฉันมองตามพี่โบ๊ทก่อนที่พี่คีย์จะเดินตามหลังมา ฉันรีบหลบสายตาของพี่คีย์ทันทีตอนแรกที่ใส่ชุดมันก็มั่นใจอยู่หรอกแต่ตอนนี้ตัวกูหดเหลือสองนิ้วแล้วไง"กล้ามากนะน้อยหน่า เธอกล้ามาก"พี่คีย์เดินมากระซิบข้างหูฉันอึก..ฉันลอบกลืนน้ำลายก่อนจะตามหลังของพี่คีย์ ฉันรีบเดินมานั่งลงข้างคนหน้าบึ้งซึ่งก็รู้แล้วแหละว่าโดนโกรธแต่ก็ใส่มาแล้วจะให้ถอดก็คงไม่ใช่"พี่ว่าพี่เอ

    ปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-10
  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 14 : รู้ทั้งรู้

    น้อยหน่าตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังโดนไฟเผาทั้งเป็น เรื่องเมื่อคืนฉันจำมันได้ทุกฉากทุกตอนว่าฉันกับพี่คีย์ทำอะไรกันบ้าง ถ้าต่อจากนี้มันจะมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปลี่ยนแปลงไปฉันเองก็คงต้องทำใจยอมรับเพราะทั้งหมดฉันเป็นคนเริ่ม"จะมองหน้าพี่อีกนานมั้ย"ใช่ค่ะตอนนี้ฉันกำลังนอนมองหน้าของพี่คีย์ที่นอนข้างฉันอยู่ ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหนก่อนเพราะสถานะของเราสองตอนนี้มันเลยคำว่าพี่น้องมาแล้ว"หน่าแค่อยากมองคนที่หน่าให้ใจไปก็แค่นั้นเองค่ะ"ฉันบอกไปตามตรงฉันไม่ได้เผื่อใจไว้เจ็บกับความรักครั้งนี้เลย ความรักที่ฉันมีฉันยกให้พี่คีย์ไปหมดแล้ว จนฉันเองก็ไม่รู้ว่าถ้าวันนึงเราสองคนไปต่อด้วยกันไม่ได้ชีวิตของฉันมันไปเป็นยังไง"จุ้บ พี่จะดูแลมันอย่างดี""หน่าให้พี่คีย์หมดแล้วนะ ถ้าวันไหนพี่คีย์ไม่ต้องการได้โปรดพาความรักของหน่ามาคืนด้วย"ก็รู้ทั้งรู้แหละการเล่นกับไฟมันเสี่ยงแค่ไหนแต่ฉันก็ยังเลือกที่จะให้เผาตัวเอง"พี่ไม่มีวันจะคืนความรักที่หน่าให้พี่เด็ดขาด"พี่คีย์พูดเสียงดุก่อนจะดึงฉันเข้าไปกอดถ้าถามว่าฉันเชื่อคำพูดของพี่คีย์มากแค่ไหนฉันเองก็บอกไม่ได้หรอก ใจนึงฉันเองก็ยังกลัวอยู่แต่ถ้าจะให้ฉันเดินถอยหลังฉั

    ปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-10
  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 15 : พึ่งเริ่มก็จบแล้ว

    น้อยหน่าสร้อยเส้นนี้เส้นที่ไอ้โบว์อยากได้ แค่พี่คีย์พูดว่าสั่งทำมันก็พอจะทำให้ฉันรู้ทุกอย่างแล้ว ถึงฉันจะไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้นแต่น้ำหอมที่ฉันได้กลิ่นจากตัวเธอมันเป็นกลิ่นเดียวกับวันที่มันติดตัวพี่คีย์มา และยิ่งเรื่องสร้อยที่พี่คีย์ให้มันยิ่งทำให้ฉันมั่นใจว่าเธอคือผู้หญิงของพี่คีย์"พี่คีย์รู้จักเธอสินะคะ"ฉันถามคนที่ยืนนิ่งอยู่"มันก็แค่สร้อยมั้ยหน่า""ใช่ค่ะมันก็แค่สร้อย แต่ที่หน่าถามเพราะหน่าอยากจะรู้ว่าพี่คีย์จะโกหกหน่าไปถึงเมื่อไหร่"ฉันถาม"ก็แค่คนรู้จักหน่าจะไปคิดอะไรมาก"ยิ่งคำพูดของพี่คีย์ที่พูดออกมาเหมือนมันไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันก็ยิ่งทำให้ฉันมั่นใจว่าพี่คีย์ไม่เคยเปลี่ยนตัวเองเพื่อฉันเลย ไม่สิพี่คีย์ไม่เคยทำเพื่อใครเลยต่างหากทุกอย่างที่เขาทำก็เพื่อตัวเองเท่านั้น"ถ้าวันนี้พี่คีย์ปฏิเสธหรือรีบแก้ตัวสักนิดหน่าจะดีใจมาก หน่าก็ยังพอที่จะคิดเข้าข้างตัวเองบ้างแต่พี่คีย์กลับเลือกที่จะเงียบ""ก็มันไม่มีอะไรไงหน่าแล้วหน่าจะถามเพื่ออะไร""พี่คีย์จะเห็นแก่ตัวไปถึงเมื่อไหร่คะ ที่บอกว่ารักหน่ามันแค่ลมปากใช่มั้ยหรือที่จริงพี่คีย์ไม่เคยรักหน่าเลย ที่พี่คีย์ทำก็เพราะเห็นว่าหน่าง่ายใช่หรือเปล

    ปรับปรุงล่าสุด : 2024-11-10

บทล่าสุด

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 36 : ตอนพิเศษ

    สองปีผ่านไปน้อยหน่า"มีอะไรให้ช่วยอีกมั้ยมึง"จันทร์เจ้าเดินเข้ามาถามฉันวันนี้เป็นวันเกิดของพี่คีย์และฉันเองก็จัดงานวันเกิดเล็กๆ ให้ที่บ้าน พี่คีย์เองก็ยังไม่รู้หรอกว่าฉันจัดงานให้ เรื่องของฉันกับพี่คีย์ก็ยังคงเหมือนเดิมเรายังเป็นพ่อและแม่ของคีตะ ตอนแรกฉันไปๆ มาๆ ระหว่างกรุงเทพและแม่ฮ่องสอนแต่เพราะพี่คีย์สงสารลูกที่ต้องเดินทางบ่อยเขาก็เลยขอให้ฉันมาอยู่ที่กรุงเทพถ้าจะกลับก็ต้องเป็นวันหยุดยาว"ใจอ่อนได้แล้วมั้งหน่า"พี่ขุนพลเดินมาก่อนจะพูดเสียงดุ"หน่าใจอ่อนตั้งนานแล้วค่ะ"ฉันบอกไป"คีตะไปไหนหน่า เจ้าขาถามหาน่ะ"จันทร์เจ้าถามฉัน"ไปทำงานกับพี่คีย์"คีตะกลายเป็นเด็กติดพ่อ ทุกวันตื่นมาจะต้องอ้อนขอไปทำงานด้วยตลอด และนิสัยเอาแต่ใจก็ยังแก้ไม่หายยิ่งพี่คีย์ไม่เคยดุลูกเลยมันยิ่งทำให้คีตะได้ใจ พี่คีย์เปลี่ยนไปมากจริงๆ นะ จากคนที่ไม่เคยเลี้ยงเด็กแต่พี่คีย์ใช้เวลาในการทำความเข้าใจไม่นานเลยพี่คีย์พาคีตะไปทำงานเพราะวันนี้ไม่มีประชุมฉันก็เลยยอม ตั้งแต่มีพี่คีย์ช่วงเลี้ยงลูกฉันสบายขึ้นเยอะเลยบางวันฉันแทบจะไม่ได้คุยกับลูกด้วยซ้ำ และคำพูดของพี่คีย์ที่เคยบอกฉันวันนี้พี่คีย์ทำมันได้หมดทุกอย่าง"ขอบคุณนะคะ

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 35 : หน้าที่พ่อและแม่ END

    น้อยหน่าตอนนี้ฉันกำลังนั่งมองลูกชายตัวเองที่แสดงอาการไม่พอใจใส่ฉัน เมื่อเช้าพี่คีย์ไปประชุมแต่เช้าและลูกชายของฉันดันตื่นสาย พอตื่นมาไม่เจอหน้าพ่อเท่านั้นแหละ"กินข้าวมั้ยครับ"ฉันถามลูก"ป๊าไหน""คีตะครับฟังแม่นะ ป่ะป๊าของหนูไปทำงานเดี๋ยวตอนเย็นก็กลับมาเล่นกับหนูแล้ว ฟังแม่อยู่มั้ย"นอกจากจะไม่ได้ฟังที่ฉันพูดแล้วคีตะยังไม่มองหน้าของฉันอีก ฉันมองลูกชายตัวเองที่เดินเข้ามุมแล้วนั่งกอดอกปรายตามองคนเป็นแม่อย่างฉัน"เดี๋ยวปู่พาไปหาป๊าดีมั้ยลูก แต่ต้องไปกินข้าวก่อนนะครับ"ฉันมองพ่อของพี่คีย์ที่เดินเข้ามาในห้องฉันไม่ได้อยากพาลูกไปที่บริษัทเพราะฉันไม่อยากไปรบกวนพี่คีย์ตอนทำงาน เมื่อเช้าก็กว่าจะออกจากบ้านได้ก็ลีลาอยู่นานสุดท้ายฉันก็ต้องแพ้ทางลูกชายสุดที่รักของตัวเอง คุณปู่ของคีตะขับรถมาส่งที่บริษัท ส่วนเรื่องที่ฉันคุยกับพี่คีย์เมื่อวานฉันเองคิดไม่ถึงว่าพี่คีย์จะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ และที่เหลือฉันเองก็คงต้องปล่อยให้เวลามันตัดสิน"ขอบคุณนะคะ"ฉันพาคีตะเดินเข้าบริษัทซึ่งแน่นอนพนักงานต่างพากันมองแล้วซุบซิบกันใหญ่ และนี่เป็นเหตุผลที่ฉันไม่อยากมาฉันไม่อยากให้คนอื่นคิดว่าฉันเอาลูกมาอ้างทั้งที่จริงมันไ

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 34 : ได้แค่นี้ก็ดีใจแล้ว

    น้อยหน่า"นะ..หน่าจริงๆ ใช่มั้ย"พี่คีย์พูดพลางเดินเข้ามาหาฉัน คำพูดและแววตาของเขามันสั่นจนฉันรู้สึกได้ ฉันกลับมากรุงเทพได้สองวันแล้วล่ะ ใช่ค่ะฉันได้ลูกชายและฉันเป็นคนตั้งชื่อให้เขาเอง"สบายดีนะคะ"ฉันถามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน"ขอพี่กอดได้มั้ยหน่า"ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับไปฉันเพียงแค่ยิ้มให้พี่คีย์พี่คีย์เดินเข้ามากอดฉันแน่น ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันได้อยู่กับตัวเองมากขึ้นหลายอย่างมันทำให้ฉันเปลี่ยนความคิดตัวเองใหม่ ฉันว่าฉันโตขึ้นเยอะเลยนะตั้งแต่มีลูกฉันใจเย็นขึ้นมาก"ฮึก พี่ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ"พี่คีย์พูดเสียงสั่นและน้ำตาของเขามันหยดลงเสื้อฉันจนเปียก"เรื่องมันผ่านมาแล้ว หน่ายกโทษให้พี่คีย์ค่ะ"ฉันผละกอดออกแล้วยิ้มให้"ลูกของเราใช่มั้ยหน่าเขาคือลูกของเรา"พี่คีย์ชี้ไปที่คีตะที่นั่งยิ้มอยู่"ชื่อคีตะค่ะ"ฉันบอกไปพี่คีย์เปลี่ยนไปเยอะค่ะทั้งคำพูดและการกระทำ ที่ผ่านมาฉันก็พอจะรู้เรื่องของพี่คีย์อยู่บ้าง ฉันว่าสิ่งที่ฉันทำมันคุ้มค่านะอย่างน้อยพี่คีย์ก็เปลี่ยนตัวเองได้จริงๆ มันก็ดีกับตัวพี่คีย์เอง"แปลกใจใช่มั้ยคะว่าทำไมคีตะถึงไม่กลัวพี่คีย์"ฉันถามคนที่ยืนมองลูกอยู่ฉันไม่เคยปิดบังเรื่องพี่คีย์กับลูกเ

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 33 : คีตะ

    สามปีผ่านไปคีย์"เจ้าขานั่งรอลุงคีย์อยู่ตรงนี้นะครับ""ค่ะ"ผมพูดกับหลานรักของตัวเอง วันนี้ผมพาเจ้าขามาทำงานที่บริษัทด้วย ส่วนเรื่องของน้อยหน่านี่มันก็ผ่านมาตั้งสามปีแล้วที่ผมไม่เจอแม้แต่เงาของเมียตัวเอง ตอนนี้สิ่งที่ผมทำได้คือแค่ให้ความหวังตัวเองอยู่ทุกวันเผื่อว่าวันนึงน้อยหน่าจะพาลูกกลับมาหาผม และถ้ามันจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงผมก็ยินดีที่จะรับมันขอแค่ได้เจอพวกเขาอีกครั้ง"พี่ดีใจนะคะที่เห็นคุณคีย์เปลี่ยนแปลงตัวเองได้"พี่เบญเดินเข้ามาก่อนจะยิ้มให้ผม"ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้พี่เบญต้องลำบากไปด้วย""สู้มาขนาดนี้แล้วก็ต้องสู้ให้สุดนะคะอีกหนึ่งกำลังใจจากพี่"ถ้าวันนี้ผมยังมีน้อยหน่าอยู่ข้างกายผมจะมีความสุขที่สุด สามปีที่ผ่านมาไม่เคยมีสักวันที่ผมจะนอนหลับแบบเต็มตา ภาพของน้อยหน่าที่ร้องไห้มันยังตามผมทุกครั้งที่ผมหลับตา"ลูกผมคงจะเดินได้แล้วเนาะพี่เบญ"ผมถามพี่เบญเสียงสั่น"เลี้ยงเจ้าขาไปก่อนเนาะ"พี่เบญรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีผมหันมากอดเจ้าขาที่นั่งอยู่ข้างผม ตอนนี้เจ้าขาสามขวบแล้วลูกของผมก็คงห่างจากเจ้าขาไม่มาก"พี่ต้องทำยังไงหน่าถึงจะใจอ่อนพาลูกกลับมาหาพี่ พี่เปลี่ยนตัวเองแล้วนะหน่าเปลี่ยนไปแล้วจ

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 32 : รอยยิ้มของคนชนะ

    น้อยหน่า"แม่บอกว่าให้อยู่เฉยๆ ไงลูก"ฉันสะดุ้งกับเสียงดุจนต้องรีบวางของที่ถืออยู่ลงบนโต๊ะก่อนจะค่อยๆ หันกลับไปมองผู้หญิงที่เดินเข้ามาหาฉัน ที่ผ่านมามีเรื่องเกิดขึ้นกับฉันมากมาย แต่ตอนนี้ฉันมีความสุขและสบายดีกับสิ่งที่เป็นอยู่ มันก็อาจจะมีคิดถึงบ้างแต่ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันโตขึ้นอีกก้าว"ทำไมดื้อแบบนี้ล่ะลูก ยิ่งท้องอยู่ด้วยนะ"เสียงของผู้หญิงวัยกลางคนที่กำลังดุฉันอยู่ก็คือคุณแม่ของพี่คีย์ วันนั้นท่านตั้งใจไปเจอฉันที่สนามบิน ท่านรู้เรื่องของฉันกับพี่คีย์ทุกอย่าง"หน่าแค่อยากช่วยค่ะอยู่ว่างๆ หน่าเบื่อ"ฉันรีบบอกไปฉันไม่ได้ไปเชียงใหม่เพราะคุณแม่ของพี่คีย์ขอให้ฉันมาอยู่ที่แม่ฮ่องสอนกับท่าน ตอนแรกฉันกลัวว่าท่านจะบอกพี่คีย์ว่าเจอฉัน แต่ท่านบอกฉันว่าท่านอยากดัดนิสัยของพี่คีย์และท่านเองก็ยอมรับในการตัดสินใจของฉัน ที่นี่เป็นสวนดอกไม้มันเป็นธุรกิจของแม่พี่คีย์ที่ทำมานานมากแล้วและฉันเองก็ชอบที่นี่มากด้วย"ไว้ใจแม่หรือยังลูก"ท่านถามก่อนจะยิ้มให้ฉันฉันยอมรับว่าแรกๆ ที่เข้ามาอยู่ฉันไม่ไว้ใจใครเลยสักคน ฉันกลัวว่าพี่คีย์จะรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่แต่พอมาวันนี้ท่านพิสูจน์ให้ฉันเห็นแล้วว่าฉันไว

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 31 : สิ่งสุดท้ายที่จะขอ

    คีย์แล้วผมจะทำยังไงต่อไปดี ผมทำร้ายคนที่ผมรักมาตลอดและสิ่งที่ผมเจอมันไม่ได้เหมือนกับที่ผมคิดไว้ สุดท้ายคนที่แพ้ก็คือตัวผมเอง ผมดูถูกความรักของน้อยหน่าผมเอาทุกอย่างไปทิ้งด้วยมือของผมเอง"ลูกกับเมียกูล่ะพล ฮึก"ผมถามเพื่อนตัวเอง"ทำไมมึงถึงพึ่งมาเรียกร้องวะคีย์ มึงมีโอกาสตั้งกี่ครั้งมึงก็ไม่ทำ น้อยหน่าให้โอกาสมึงมาตลอดแต่มึงก็เลือกที่จะทำผิดซ้ำซาก กูจะบอกให้นะมันไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หรอกนะที่จะใช้คนรักร่วมกับคนอื่น ใจน้อยหน่ามีแค่นี้เองคีย์ทำไมมึงไม่รู้จักดูแลรักษา มึงปล่อยให้คนของมึงมาก้าวก่ายน้องกูตั้งกี่ครั้ง มึงเคยรู้บ้างมั้ยมึงสนุกแต่น้องกูนั่งร้องไห้"ไอ้ขุนพลพูดขึ้นและน้ำเสียงของมันกำลังไม่พอใจผมอยู่ผมรู้ ผมนิ่งไปกับคำพูดของเพื่อนรักตัวเองเรื่องที่มันบอกผมไม่เคยรับรู้ด้วยซ้ำ"โถ่ว...โว้ย!!! ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้""ก็เพราะตัวมึงเองทั้งนั้นมึงไม่ต้องโทษใครเลยคีย์"เพื่อนผมพูดถูกทุกอย่างผมคิดว่ายังไงน้อยหน่าก็ยังรักผมและเธอไม่มีทางจะทิ้งผมไปไหน แต่ตอนนี้แม้แต่คำขอโทษที่ผมอยากจะพูดผมยังไม่มีโอกาสเลย"ไอ้หน่ามันรักพี่คีย์มากแค่ไหนพี่คีย์เคยรับรู้บ้างมั้ย ไม่ว่าพี่คีย์จะเลวจะชั่วจะนอ

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 30 : สายไปแล้ว

    น้อยหน่าการตัดขาดจากใครสักคนโดยเฉพาะคนที่เรารักมันยาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้เหมือนกับที่ฉันกำลังทำอยู่ตอนนี้ ทุกอย่างมันหมดแล้วจริงๆ ทั้งความรู้สึกและความเชื่อใจที่ฉันมีต่อพี่คีย์ ที่ฉันทำได้ตอนนี้คือเก็บเขาไว้ในความทรงจำและฉันจะเลือกจำแค่เรื่องที่ดีเท่านั้น"นะ..นี่มันเรื่องจริงใช่มั้ยมึง"คิตตี้ถามฉันเสียงสั่นเมื่อมันเห็นบางอย่างวางอยู่ที่โต๊ะ"ไม่เป็นไรกูเตรียมใจมาแล้ว"ใช่ค่ะสิ่งที่เพื่อนรักของฉันเห็นคือที่ตรวจครรภ์และมันขึ้นเส้นสีแดงสองขีด ตอนแรกที่เห็นใจของฉันมันหล่นไปอยู่ที่พื้นแต่พอฉันตั้งสติได้ฉันรีบโทรหาคิตตี้ทันที"แล้วมึงจะเอายังไงต่อ ถ้าพี่คีย์รู้เขาไม่มีวันยอมแน่ๆ"คิตตี้ถามฉัน"กูเคยบอกมึงแล้วไงว่ากูจะไม่มีวันกลับไปหรือให้โอกาสเขาอีกแล้ว"ฉันบอกเพื่อนก่อนจะเดินมานั่งที่โซฟา"อีหน่ามึงอย่าบอกนะว่ามึง........"คิตตี้ทำเสียงดุก่อนที่จะชี้มาที่ท้องของฉัน"หมามันยังรักลูกของมันเลย แล้วทำไมกูจะไม่รักลูกของกูล่ะ ในเมื่อเขาเลือกที่จะมาอยู่กับกูแล้วกูจะรักและดูแลเขาให้ดีที่สุด กูจะเป็นทั้งพ่อและแม่ของเขาเอง กูจะเลี้ยงเขาด้วยความรักที่กูมี"ฉันบอกเพื่อนไปตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ใช่ว่า

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 29 : คนแพ้

    น้อยหน่า"ฝากบอกเขาว่าสุขสันต์วันเกิดด้วยนะคะ เกิดชาติหน้าอย่าได้พบได้เจอกันอีกเลย"ฉันเดินออกมาจากบ้านของเพื่อนรักเพราะมันไม่มีประโยชน์อะไรที่ฉันต้องอยู่ต่อแล้ว ไม่ว่าจะผ่านไปกี่เดือนพี่คีย์ก็ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลงตัวเองเหมือนคำพูดที่เขาบอกกับทุกคน"ไปค่ะ เดี๋ยวกูอยู่เป็นเพื่อนมึงเอง ไอ้โบว์รอคุยกับพี่คีย์"คิตตี้เดินเข้ามาจับมือของฉันก่อนจะยิ้มให้"ขอบใจนะที่อยู่ข้างกูมาตลอด""หมดแล้วใช่มั้ยหน่า คือกูหมายถึงเรื่องของพี่คีย์"คิตตี้ถามฉันเสียงเบา"ก็เขารักตัวเองไม่ได้รักกูแล้วกูจะเหลืออะไรให้เขาอีก วันนี้กูให้โอกาสแต่เขากลับเลือกที่จะทิ้งมันอีกครั้งมึงจะให้กูทำยังไง กูรักเขากูลืมเขาไม่ได้แต่กูไม่รอเขาแล้ว"ฉันถามเพื่อนตัวเอง"มึงน่ากลัวมากเลยนะน้อยหน่า น่ากลัวกว่าทุกครั้ง""เพราะสิ่งที่กูได้รับตั้งแต่ตอนแรกจนมาถึงตอนนี้มึงจะให้กูยิ้มอยู่หรอ ไม่ต้องมองหาน้ำตากูหรอกมันไม่มีแล้ว"ฉันบอกเพื่อนไปคิตตี้ไม่ได้ตอบอะไรฉันกลับมาหรอกและฉันเองก็ไม่อยากจะพูดเรื่องนี้แล้ว ความรู้สึกของฉันตอนนี้มันไม่เหลืออะไรให้แล้ว แม้แต่หน้าของพี่คีย์ตอนนี้ฉันยังไม่อยากเห็นด้วยซ้ำ"หน่า...ที่สมุยมันเกิดอะไรขึ้น"ฉันน

  • Once upon a time : คน (เคย) รัก   Episode 28 : ไม่เหลืออีกแล้วความรู้สึก

    น้อยหน่าอือ...ทำไมฉันถึงได้ปวดหัวและปวดตัวแบบนี้กันนะ เมื่อคืนฉันจำได้ว่าฉันกินข้าวกับพี่คีย์อยู่ที่ร้านอาหารของโรงแรมแล้วฉันก็กินไวน์ซึ่งไม่รู้ว่ากี่แก้ว ฉันหันไปมองนาฬิกาที่อยู่ตรงผนังให้ตายเถอะนี่ฉันนอนหรือซ้อมตายกันตอนนี้ห้าโมงเย็นของอีกวันแล้ว"นี่กูเมาไวน์ใช่มั้ยวะ"ฉันพูดกับตัวเอง"ใช่หน่าเมาไวน์"สะ...เสียงนี้ทำไมฉันถึงได้คุ้นเคย ฉันค่อยๆ พลิกตัวกลับมาก่อนจะเจอคนที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกับฉัน เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมถึง...."พี่คีย์"ฉันเรียกพี่คีย์ที่หลับตาอยู่พี่คีย์ลืมตาก่อนจะมองหน้าฉัน ทำไมเขาถึงได้มาอยู่บนเตียงเดียวกับฉัน ฉันรีบเปิดผ้าห่มก่อนจะเจอว่าตัวเองไม่ได้ใส่อะไรเลย"หน่าเมามากใช่มั้ย"ฉันถามเสียงเบา"อืม..ใช่หน่าเมามาก ส่วนเรื่องเมื่อคืนจะให้พี่อธิบายหรือเปล่า"พี่คีย์ถามฉันเสียงดุ"ทำไมพี่คีย์ถึงทำกับหน่าแบบนี้ มันไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรอ"ฉันถาม"เหตุผลข้อเดียวคือพี่รักหน่า และความรักของพี่มันเพิ่มขึ้นทุกวัน"ฉันไม่รู้ว่าเมื่อคืนฉันพูดอะไรออกมาบ้าง ฉันไม่ได้จะตั้งใจกินให้เมาหรอกนะ แต่ยิ่งฉันเห็นหน้าของพี่คีย์ฉันเองทำอะไรไม่ถูก เราสองคนไม่ค่อยได้เจอหรือคุยกันเล

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status