PAGDATING ni Catherine ng bahay. Pagkabukas niya ng main door ay agad tumambad sa paningin niya ang maraming cartons ng mga laruan. Inilapag niya sa maliit na lamesa ang bag at computer bag niya. “Nelia, kanino galing ang mga laruan na ito?” tanong niya kay Nelia na kalalabas lang nito mula sa kusina.“Galing kay Sir Travis,” sagot ni Nelia nakatingin din sa mga cartons ng mga laruan nasa sahig.Marahas napa buga ng hangin si Catherine. Pakiramdam niya ay mas lalong sumakit ang ulo niya. Nanghihina ang mga tuhod niya naupo sa may sofa.Talagang ayaw ni Travis tumigil sa kalokohan nito para bwisitin lang siya. Pati ang anak niya ay dinadamay pa. Hindi pa nakontento sa mga bulaklak na pinadala nito sa opisina niya, pati ba naman si Miggy dinadamay sa kalokohan nito.“Itapon mo ang mga iyan, Nelia,” utos niya kay Nelia nakatayo lang at nakatingin sa kanya na nag-aalangan.“Nelia…” untag niya rito.“Ma’am Cath, kapag itapon ko ang mga laruan. Tiyak hahanapin ni Miggy at malaking gulo ka
Pareho sila napatingin doon sa main door ng tumikhim si David. Kanina pa ba ito dito? Pareho hindi nila napansin ang presensiya ni David.“Pumasok na ako, nakabukas naman ang gate,” pormal at seryoso sabi ni David.” Halatang kakarating lang nito mula sa business trip dahil sa hindi pa nakapagpalit ng damit.“Papa David,” wika ni Miggy, sabay takbo palapit kay David na naglalakad patungo rito. “I miss you.”Bahagyang yumukod si David upang magpantay sila ni Miggy. “I miss you too, little boy,” ginulo nito ang buhok ni Miggy dahilan agad ito lumayo.“Papa David, don’t mess up my hair,” nakabusangot wika ni Miggy, inilayo ang ulo mula kay David. Pinagtawanan lang ni David.“Ano ang ginagawa mo dito, Mr Dela cuesta?” Madilim ang itsura tanong ni Travis. Tumayo ng tuwid si David, atsaka ningitian si Catherine na nakatayo sa tabi ni Travis.“Sinusundo ko lang ang mag-ina ko, Mr Monteiro,” ani David, hinawakan ang isang kamay ni Catherine. “Let's go honey,” anito sa malambing na boses ng bi
Tumayo si Catherine, mula sa inuupuan swivel chairs. Pahablot dinampot ang bag niya.“Lena, cancel all my meetings and appointments today.” Aniya bago tinalikuran ang secretary niya na nakatingin lang at hindi agad nakapag-react.“Hah, ma’am Cath, importanteng client po si Mr. Reyes,” pahabol sabi ni Lena nakatingin sa likod ni Catherine.Huminto si Carherine sa paglalakad atsakaa pumihit paharap dito. “Reschedule ang meeting at tawagan mo na rin ang secretary niya.” Hindi niya na hinintay na makapagsalita uli si Lena. Lumayas na siya.Malalaki ang bawat hakbang ng kanyang mga paa patungo roon sa parking lot. Kung saan naka park ang kotse niya.Kung tama ang hinala niya na sinasadya ni Travis. Ang paghinto ng mga trabahante roon sa site. At kung totoo ang hinala niya na iniiwasan siya ng lalaking ‘yon. P’wes! humanda si Travis sa kanya.Ilang linggo na rin ang nakalipas na hindi nagpapakita si Travis. Tumigil na rin ito sa pagpapadala ng mga bulaklak sa office niya. At kahit kay Migg
“What if we have dinner together one of these days? Kung okay lang sa ‘yo?” Ani Tristan na may alanganin ngiti sa mga labi nito.“Sure,” nakangiti rin sabi ni Catherine. “Puntahan ko muna ang kuya mong tarantado at malaki ang atraso n’on sa ‘kin,” aniya kinindatan pa si Tristan.“Sure, go ahead Cath. Paalis na rin ako.”She’s different from Catherine now. Kaya niya ng itago ang totoong naramdaman niya. Unlike the Catherine before, masyadong emotional at showing sa kung ano ang nararamdaman niya. “Cath, wait…” Pigil ni Tristan, hinawakan sa braso si Catherine.“Hah…” Nagtatakang tiningnan niya si Tristan na nakahawak sa braso niya.“Can I have your contact number…”“Don’t touch her bastard!” boses ni Travis ng dumadagundong. Naglalakad ito patungo rito at madilim ang itsura nito. “Kung ayaw mo maputulan ng kamay.”Nagkatinginan sila ni Tristan. “ May nagawa ba ako?” Pabulong tanong ni Tristan.Nagkibit ng isang balikat si Catherine. “I don’t know.”“Kuya naman, selos agad?” Tumatawa
Humugot siya ng malalim na hininga bago nagsalita. “Pumunta ako dito dahil pinagtataguan mo ako,” naiinis turan ni Catherine.“Ako?” ani Travis itinuro pa ang sarili. “Hindi ako nagtatago.”“Tumawag ang secretary ko dito, Mr Monteiro and your secretary said, your out of town.”“Yun ba?” pigil ang pilyong ngiti sa mga labi ni Travis ngunit dagli lamang iyon. Muli naging seryoso ang nakalarawan sa itsura nito.“Direct to the point, why did you drop your worker from the construction sites?” biglang bumangon ang galit sa dibdib niya ng naalala ang ginawa nitong pagpapatigil ng mga trabahante nito roon sa sites. “They need for rest,” bale-walang sabi ni Travis.“You know what? You are impossible!” pigil ang boses sabi ni Catherine. “I want to remind you, Mr. Monteiro may contract ang nasabing proyekto ang ibig sabihin lang ay…” Hindi niya nasabi ang ibang sasabihin ng muling nagsalita si Travis.“So…” Nag-iisang linya ang makapal nitong mga kilay.‘Don’t act like you are immature, Mr Mon
Nagpapantig ang bagang ni Travis, kinoyomos ang kapirasong papel hawak niya. Atsaka binato roon sa pinakamalapit na basurahan. Kuyom ang kamao binagsak niya sa ibabaw ng lamesa. Ramdam niya ang sakit sa kamao niya ngunit mas masakit ang natuklasan niya na nakasaad sa kapirasong papel. Magkahalong ang nararamdaman niya nang mga sandaling iyon. Umaasa pa naman siya pero disappointed siya sa result ng DNA test nila ni Miggy. Negative ang DNA test, ibig sabihin lang ay hindi niya anak si Miggy. Umaasa pa naman siya at ramdam niya na anak niya ang bata. Awtomatiko siya napatingin doon sa may pintuan ng may kumatok roon. “Sir, I want to remind you. You have a meeting with Mr. Dela Cruz, this afternoon…” “Cancel all my meetings and appointments for today,” pakli niya sa ibang sasabihin ng secretary niya. “But Sir, Important client si Mr. Dela Cruz,” giit pa rin sabi ng secretary niya. Napapitlag na lamang ito ng magsalita si Travis na mataas ang tuno ng boses at galit. Nilag
“Kung wala ka man lang sabihin matino, p’wede ba umalis ka na lang,” pigil ang galit sa boses sabi ni Catherine.Bumontong-hininga ng malalim si Travis bago nagsalita. “Who’s the father of your child?”Biglang nabitawan ni Catherine ang hawak na dokumento at sign pen.“Ano ang sabi mo?” tanong niya dahil pakiramdam niya ay bigla na lang siya nabingi sa uri ng tanong ni Travis. “Pakiulit ng sinabi mo.”“Sino ang ama ni Miggy?” Tiim bagang tanong ni Travis, naka kuyom ang kamao nito. “Pumunta ka lang ba dito para itanong kung sino ang ama ng anak ko, Mr. Monteiro?” Nanggigil sa galit tanong ni Catherine.Pakiramdam niya ay biglang nanginig ang buong katawan niya sa sobrang galit na kinikimkim niya nang mga sandaling iyon. Ang kapal ng mukha ni Travis para itanong sa kanya kung sino ang ama ni Miggy.“Yes, gusto ko malaman kung sino ang ama ng anak ng asawa ko. May iba ka pa bang naging karelasyon maliban sa akin noon?”Talagang humagalpos na ang galit ni Catherine. “How dare you! Nev
“Get out, Mr. Monteiro!” mabalagsik sabi niya sa kabila ng mga luhang namilisbis sa kanyang pisngi. Hindi niya na nakayanan na maging tapang-tapangan sa harapan ni Travis, kusang bumigay na ang kanyang mga luha. Kahit kailan ay naging mahina siya pagdating lalaking ito. Ang lalaking walang ginawa kung di saktan siya.“Cath…” Akmang lalapitan ni Travis si Catherine ngunit bigla rin napahinto ng muling nagsalita si Catherine.“Don’t dare lumapit dito! Umalis ka na Travis, nakikiusap ako,” pakli niya sa ibang sasabihin ni Travis.Bumuga ng hangin si Travis, napasabunot pa ito sa sariling buhok. “Okay pero babalik ako para makapag-usap tayo.”Hindi na siya sumagot. Patuloy na lang siya sa pag-iyak ng tahimik. Lumapit si Travis para sana punasan ang mga luha niya. Ngunit matalim niya pinukol ng tingin ang lalaki.“Huwag mo akong hawakan. Umalis ka na Travis!”“Okay,” ani Travis nakataas pa ang dalawang kamay. Animo ay sumusuko. “But please calm down.” “Alis…”Nagkibit ng balikat si Travi
NAPABUNTONG-hininga ng malalim si Bella, bago pumihit paharap dito.“Ano ang kailangan mo?” Tanong niya kahit may ideya na rin siya kung bakit ito lumapit sa kanya. Inihanda niya na rin ang kanyang sarili sa mga maanghang na salita sasabihin ni Tristan.Hindi ito sumagot bagkos patuloy itong naglalakad palapit dito sa kinatatayuan niya. “May kailangan ka?” singaw sa ilong tanong niya ulit.“Lets talk,” nakatiim bagang sabi ni Tristan.“Tristan, nag-uusap na tayo,” pabalang sabi niya.“Huwag kang pelosopo Bella,” may iretasyon sa boses sabi ni Tristan.Lihim napangiti si Bella. Asar talo na naman ito sa kanya. “Bakit gusto mo akong makausap?”“Inutusan mo si Nica para ipahiya si Mavie, right?”Tumawa ng pagak si Bella. “Do you think gagawin ko iyon? Turuan ng masama ang anak ko? Atsaka but ko namann gagawin ‘yun?”“For your own interest, kaya ginamit mo si Nica.”“My own interest?” kusang nagtaas ang isang kilay sabi ni Bella. “Hindi ko gagamitin ang anak ko sa sariling interest sina
NARAMDAMAN na lamang ni Bella na may yumoyogyog sa balikat niya. Dahilan nagpabalik sa kanya sa kasalukuyan.“Mommy, Im hungry,” ungot ni Nica. Sabay hatak nito sa isang kamay niya para pumunta roon sa buffet table. Ngunit bigla na lamang ito napahinto sa paghakbang ng mga paa nito.“Baby why?” nagtatakang tanong niya.“Mom, look, iba na naman ang kasamang babae ni Daddy,” nakabusangot sabi ni Nica, hindi kayang ipinta ng magaling na pintor ang itsura nitto.Sinundan ni Bella ang direksyon na itinuro ni Nica. Si Tristan at ang kasama nitong babae. Magkatabi ang mga ito sa upuan ngunit magkadikit ang mga katawan ni Tristan at ng babae nito. Tila walang pakialam ang mga ito sa mga taong naroon. Hindi man lang naisip ni Tristan ang maaaring maramdaman ng kanilang anak.“Nica,” bulalas tawag niya sa anak ng mabilis itong lumakad. “Saan ka pupunta?”“Doon kay Daddy, mom.”“Bumalik ka dito…” Sundan niya sana ang anak. Ngunit natigil siya ng may humawak sa isang braso niya. “Hayaan mo na s
TRISTAN AND BELLA STORYILANG sandali pa ay hinakbang na rin ni Bella ang kanyang mga paa. Naupo siya sa upuan na katabi ng inuupuan din ni Nica. Ang unica hija niya.“Mommy.” anang ng sampung taong gulang na si Nica. Ningitian niya ang anak. “Hey, baby,” aniya sa mahinang boses. “Bakit ngayon lang kayo dumating, mommy? Late na kayo ni Tita Cath. Ang akala ko hindi na matutuloy ang kasal nila ni Daddy Travis,” mahabang litanya ni Nica, animo’y katulad sa matanda kung magsalita.“Nakalimutan ko kasi ang bridal boutique ni Tita Cath mo, kaya binalikan ko. Atsaka ang tagal kong napapayag ang Tita Cath mo na pumunta dito. Buti nga napapayag ko pa siya,” mahabang explanation niya kay Nica.Nang magsimula na ang seremonya ay parehas na silang natahimik na mag-ina. Ilang sandali pa ang nakalipas ay natapos na rin ang seremonya ng kasal. Umani iyon ng malakas na palakpakan at pagbati sa bagong kasal.“Mommy, what happened?” nagtatakang tanong ni Nica, nakatingin doon kay Travis sa sumigaw
HUMAHANGOS na tumatakbo si Bella, upang sa ganoon maabutan niya si Catherine. Ngunit bigla na lamang siya napahinto ng makita niya roon sa di kalayuan si Catherine na may kausap na lalaki. Kilalang-kilala niya ang kausap nito. Si Tristan Monteiro, ang asawa niya at ama ng kanyang anak.Napabaling ang tingin niya sa babaeng kasama ni Tristan. Animo’y katulad sa butiki nakadikit ang katawan nito sa katawan ni Tristan.Bigla tuloy siya nakaramdam ng pagka concious for herself. Dahil sa kakatakbo niya ay tagatak ang kanyang pawis.Bigla siya nataranta ng ihakbang ni Catherine ang mga paa nito. Hindi p’wedeng pumasok doon sa hidden garden si Catherine na hindi nito hawak ang bridal boutique nito.Yes, its Catherine’s wedding day. Ngunit hindi nito alam na sariling kasal ang pupuntahan nila. Ang sabi kasi niya ay pupunta lang sila ng party. At kailangan niya pilitin ito kanina para lang sumama sa kanya.“Catherine!” tawag niya sa pangalan ng kaibigan, sa medyo may kalakasan boses ng sa ga
ANONG ginagawa ni Tristan dito? Tanong niya sa sarili. Naglalakad ito palapit dito sa kinatatayuan niya.“Tistan,” aniya ng tuluyan ng nakalapit dito si Tristan at ang kasama nitong babae.“Hi, Cath, I’m happy to see you again,” malapad ang ngiti nakapaskil sa mga labi nito.“Attend rin ba kayo ng party?” Tanong niya. Wala pa rin siyang ideya kung anong klaseng party ang dadaluhan nila ni Bella. Ang magaling na Bella ay bigla na lamang ito nawala.“Yeah,” maikling sagot ni Tristan, tumitingin ito sa paligid. “Bakit ikaw lang mag-isa? Nasaan ang kasama mo, Cath?” Sunod-sunod tanong ni Tristan.Kahit paano ay nabunutan siya ng tinik sa kanyang dibdib sa kaalaman makasabay niya sina Tristan. Hindi siya mapagkamalan gate-crash party. Kapag nagkataon, talagang nakakahiya. “Tristan, do you have an idea, what kind of party…” Hindi niya nasabi ang ibang sasabihin ng muling nagsalita si Tristan.“Wala ka pa rin bang alam Cath?” Balik tanong ni Tristan.Umiling siya. “Wala eh. Basta na lang
“MALAYO pa ba tayo?” nababagot tanong ni Catherine, nakatingin doon sa unahan nitong kotse sinasakyan niya.“We almost therea,” sagot ni Bella, habang nagmamaneho ng kotse. “Umidlip ka na lang muna. Gisingin na lang kita kapag nakarating na tayo roon,” suhistiyon nito.“Hindi ako inaantok,” aniya isinandal ang ulo sa may headrest ng inuupuan niya. Pero sa totoo lang wala siyang tiwala kay Bella. Mamaya kung saan siya dalhin nito.“Talagang party ba ang pupuntahan natin?” Hindi pa rin mapakali tanong niya. Napapansin niya rin na malayo na sila mula sa city. Ang kotse sinasakyan nila ay ang mataas na bahagi ng kalsada ang binabaybay niyon.“Just relax, Catherine,” mahinahon ang boses sabi ni Bella. “Don’t worry wala akong masamang gawin para sa ipapahamak mo.”“Wala akong sinabi mo.”“Pero ‘yun ang nasa isip mo.”Guilty siya sa sinabi ni Bella. Mas minabuti niya na lamang na tumahimik.Habang nasa byahe ay binalot ng mahabang katahimikan sa loob ng sasakyan na tumatakbo.Habang bin
ILANG araw na rin ang nakalipas, simula ng lumabas mula sa hospital si Travis. Katulad sa napag-usapan nila ay bumalik ng mansion Monteiro, sina Catherine at Miggy.Nagising si Catherine na mabigat ang pakiramdam niya. Confirm. She’s pregnant. Ngunit hindi pa rin niya sinasabi kay Travis, tungkol sa pagdadalang-tao niya.Gusto niya kasi surprisahin ang asawa. Kaya naman todo pag-iingat ang ginagawa niya na hindi mahalata ni Travis na buntis na siya sa ikalawang- anak nila.Lumipad ang tingin niya roon sa wall clock. Alas-siete pa lang ng umaga at higit sa lahat ay week end ngayon. Ngunit wala na si Travis sa tabi niya.Bumangon siya mula sa pagkakahiga niya sa malambot na kama. Upang tumungo na roon sa loob ng banyo. Pagkatapos niya gawin ang morning ritwal niya ay lumabas na rin siya ng kwarto nilang mag-asawa. Dumiritso na siya roon sa baba.Siguradong magkasama na naman ang kanyang mag-ama. Buhat ng iisang bahay na lang sila nakatira ni Travis ay mas lalong naging malapit sa isa’t
“Nag-aaway pa rin kayo?” Tanong ulit ni Miggy na nakasalubong na ang mga kilay nito. Talagang may pinagmanahan itong anak niya.Bigla na lamang natarantana si Catherine ng makita si David na naglalakad papasok dito sa loob ng kwarto. Gusto niya tuloy tumalon mula sa ibabaw ng kama.“Hindi ah…”“Hindi kami nag-aaway ng mommy mo, buddy,” sabi naman ni Travis. Naramdaman ni Catherine, hinapit siya ni Travis palapit sa katawan nito.“Anong ginagawa mo?” pabulong niyang tanong sa asawa.“Gusto ko lang maramdaman ang init ng katawan mo, sweetheart,” pabulong din sabi ni Travis sa bandang punong- taenga niya. Nakaramdam siya ng kakaibang init ng maramdaman niya ang mainit na hininga nito sa balat niya.“Stop it Travis, nakakahiya nandito ang anak natin at si David.”Ngunit tila walang narinig si Travis. Akmang aalis siya sa tabi ni Travis, ngunit hinigpitan nito ang pagkakayapos ng isang braso nito sa bewang niya.“Ano ba? Let me go,” mahina pa rin niyang sambit. Tinapunan niya ng masakit
KINABUKASAN-nagising si Travis na may malapad na ngiti naka paskil sa kanyang mga labi. Habang tinitigan ang maamong ni Catherine na natutulog pa rin ito.Tila ayaw pa rin niya maniwala nasa mga bisig niya na ang babaeng pinakamamahal niya at sa wakas ay napatawad na rin siya ni Catherine.Kung panaginip lamang ang lahat nangyayaring ito. Ayaw niya na magising sa napaka gandang panaginip niya.Tinanggal niya ang ilang hibla ng buhok ni Catherine nakatabing sa mukha nito. Bahagyang kumilos si Catherine. Magkatabi silang natulog nang nagdaang gabi. Ayaw niya rin palagpasin ang pagkakataon na muling makatabi ang asawa sa pagtulog sa iisang kama. “Good morning,” aniya kinintilan ng maliit na halik sa noo si Catherine.“Good morning,” sabi ni Catherine, medyo namamaos nitong boses. Nakapikit pa riin ang mga mata nito. “Ang aga mo naman yata nagising.”“Hindi kasi ako makatulog.”Nagmulat ng mga mata si Catherine. “May masakit ba sa’yo?” nag-alala nitong tanong.“Katabi kasi kita ka