“Why? I’m sure Silvestre will do everything for his fianceé. I’ve already calculated this, hindi papayag si Darwin na bumagsak at masira ang kompanya ni Razel dahil iyon nalang din ang pinagkukunan nila ng pera. Kaya kailangan na humingi ng tulong ni Arsen kay Silvestre. And as her knight in shining armor, he’d do something to save the damsel in distress.” Tila lumamig ang kaniyang sikmura nang maisip ang mga posibleng mangyari. “And what would happen next? Kompanya naman ni Silvestre ang pababagsakin mo?” Bumaba ang tingin niya sa screen ng laptop. May pait siyang nalasahan sa dulo ng kaniyang dila at dahan-dahan iyong naglakbay sa kaniyang lalamunan, hanggang sa manatili sa kaniyang tiyan. “Let’s see.” She trailed off. “I just want to prove Arsen that no one could save her from the disaster I’ve prepared for her.” Malamig niyang saad. Samantalang sa opisina ni Silvestre ay pinag-uusapan na ang biglang paglabas ng balita tungkol sa mababang kalidad ng mga produkto ng MHFS.
“Based on my research Sir, there are three legitimate sons of David Cuesta. Si Rafael Cuesta, ang panganay. Si Uriel Cuesta, ang pangalawa. And,” pinakli ni Gino ang dalang papel. “Pangatlo sa magkakapatid si Aeverie Cuesta, nag-iisang babae, I mean…” tumikhim si Gino. “Nag-iisang lihitimong anak na babae. Tsaka si Sage Azrael Cuesta ang huli o bunsong lihitimong anak na lalaki.” Muli ay pinakli na naman ni Gino ang dalang papel. “Based on there profile, si Rafael Cuesta ang namamahala sa lahat ng negosyo ng mga Cuesta. Si Uriel ay isang prosecutor. Si Sage,” pinakli na naman nito ang papel. Nagtagal ang paghahanap nito ng impormasyon na ikinakunot ng noo ni Silvestre. “Ito, dating sundalo si Sage. May nakalap din akong balita na isa na siyang agent sa ibang bansa. Kaya iyan, konti lang talaga ang nakuha kong impormasyon kasi pribado masyado ang buhay ni Sage.” “And how about Aeverie? Anong natapos niya? What did she do in life?” Nasa huling pahina na si Gino. Huminga it
“I don’t know what to do for now. Pag-aaralan ko muna kung paano matutulungan sila Arsen.” Sagot ni Silvestre. Mas lalong umiyak si Fatima, yumakap siya sa kaniyang asawa para maghanap ng kakampi. “Silver, this is an urgent matter.” Ani Bart. Sa wakas ay naramdaman din ni Bart ang kaniyang pagiging desperada. “Maybe we could do something? Or we can talk to the Cuestas and asked them to take down all the news?” Suhestyon ni Bart. Huminga ng malalim si Silver. Imposible na makuha sa maayos na usapan ang mga Cuesta. They’re too powerful to go against. Reklamo ng isip ni Silver. Mayaman at maimpluwensya si David Cuesta, kilala at kinakatakutan si Rafael Cuesta ng mga negosyante’t entrepreneur. Malakas ang kapit sa batas ng mga Cuesta dahil kay Uriel. At isa pa, isang opisyal ng gobyerno si Sage. Pero kung si Aeverie Cuesta ang kakausapin niya, baka may pag-asa pa? Niluwagan niya ang kaniyang kurbata dahil nagbabara ang kaniyang lalamunan. Hindi niya pa kailanman nakita a
“Sh*t!” He gritted his teeth. Mabilis siyang kumilos at binuksan ang pinto ng sasakyan. Itinulak niya papasok si Aeverie bago kinuha ang baril sa loob ng dashboard. “The car’s bulletproof, don’t go out!” Bilin niya sa babae bago iyon isinara. Hindi pa nakakalayo ang SUV nang gumanti siya ng putok. Umikot ang SUV at nagpaulan muli ng putok. Nakapagtago na siya’t mabilis na umikot sa naunang sasakyan. Kyumpansa siyang hindi mapapahamak si Aeverie sa loob ng sasakyan, pero dahil sa nararamdamang takot para sa kaligtasan nito kailangan niyang mapatigil ang mga nagpapaputok sa kanila. Nang muling lumagpas ang SUV ay tumayo siya’t pinuntirya ang gulong nito. Isang putok lang ay agad na nabutas ang gulong ng sasakyan. Nagpagiwang-giwang iyon hanggang sa bumungga sa isang poste. Nakita niyang lumabas ang mga guard ng mall para tingnan ang nangyayari ngunit walang nangahas na lumapit para tumulong sa kaniya. Tinakbo niya ang distansya ng SUV at nakitang mga walang malay ang nasa l
Kinabukasan ay hindi na pinag-usapan ang tungkol sa nangyaring insidente. Tahimik lamang sila sa hapag. Wala si Sage dahil maagang umalis, si Uriel at Rafael lamang ang kaniyang nakasabay. “Silvestre is planning to meet you.” Ani Rafael. Hindi niya nadinig ng maayos ang sinabi nito kaya kumunot ang kaniyang noo. “Huh?” “He tried to call your office. Si Blue ang tumanggap ng tawag, gusto ni Silvestre na makipag-meeting sa iyo. He didn't directly report this to you. Sa akin niya sinabi para alamin kung anong magiging desisyon ko.” Pormal na saad ni Rafael. “Meeting?” Mas lalong nagsalubong ang kaniyang kilay. “Yes, I think he’d persuade you to take down the news.” She uncomfortably shifted on her seat. “Tingin ko, inaalam na ni Silvestre ang pagkakakilanlan mo, Aeve. He would definitely help his lover, kung kailangan na kumbinsihin ka niya ay gagawin niya.” “He’d definitely do everything for Arsen.” Segunda niya. “Anong sinabi ni Blue?” Dagdag niya. “I told him to put Silvest
Sa family gathering ay tahimik na pinagmamasdan ni Aeverie ang tatlong babae na nagkwekwentuhan. Lahat sila’y magaganda at kung hindi niya kilala ang tatlo, iisipin niyang magkakapatid o magkakaibigan ito.Ikiniling niya bahagya ang ulo. Ang nasa gitnang babae ay si Felistia, ang unang asawa ni David Cuesta. Matangkad, balingkinitan, at singkit ang mga mata.May lahing Chinese si Felistia at ipinangako kay David Cuesta noong dalaga pa ito. Nagpakasal ang dalawa at nagbunga ang kanilang pagsasama, si Rafael at Uriel.Sa kanan naman ay si Marideth, ang mahinhin at dalisay na babae sa kanilang pamilya. Kilala niya ang kaniyang ina, hindi ito marunong na magmalupit sa ibang tao o magalit, kaya siguro kahit mahirap ay tinanggap pa rin nito ang masalimuot na sitwasyon ng kanilang pamilya.Pinagbubuntis na siya ni Marideth nang malaman nitong kasal na pala si David Cuesta kay Felistia, ngunit ganunpaman, lihim pa rin na nagpakasal ang dalawa para masiguradong makukuha niya ang apelyidong Cue
Gusto niyang ngumiti ngunit naging hilaw iyon. Pinagmasdan niya ang mukha ng kaniyang ina at ni Larissa, walang inggit o paninibugho… tila alam nilang kailangan nilang makihati sa katawan at pagmamahal ni David Cuesta. Mapait siyang ngumiti, sumikip ang kaniyang dibdib at napaiwas ng tingin. Noon ay palagi niyang isinusumpa ang kaniyang ama dahil sa pagiging babaero nito. Ilang taon niyang kinimkim ang galit at paninibugho. Bakit ganoon? Bakit ang daming babae na nakapaligid sa kaniyang ama? Bakit ang dami nitong asawa? Hindi ba sapat ang isang babae lang? Hindi ba sila naging sapat na kailangan pa nitong pakasalan si Larissa? Ang Cuesta La Palacio ay malaking tahanan noon para sa tatlong pamilya na binubuhay nito. Doon sila lumaki nina Rafael, Uriel, at Sage. Sabay-sabay silang namulat sa magulong relasyon ng kanilang mga magulang. Nang maunawaan na niya kung gaano kagulo ang kanilang pamilya, nagsimula na siyang mamuhi kay David… at sa mga babae nito. Dahilan para ipangako ni
“How are you, Aeverie?” Naupo ang kaniyang ina sa kaniyang tabi. Pangatlong champagne na niya ito, pero hindi pa naman gaanong umeepekto ang alak sa kaniyang katawan. “I’m fine, Mom. Akala ko nasa Iloilo pa kayo?” “We came from Iloilo, Aeve. Magkasama kami ni Larissa sa Iloilo, and we were planning to travel abroad next week. Pumayag naman ang Daddy mo kaya baka sa Canada na muna kami para makapagbakasyon.” “Kayo ni Tita Larissa?” “Yes.” Matipid na ngumiti ang babae. Napasimsim siya sa kaniyang inumin. Tumango siya at hinanap ng kaniyang mga mata si Larissa. May kausap itong mga bisita. “How’d you been, Mom?” Bumaling siya ng tingin sa ina. Kahit pa tumatanda na ito’y napakaganda pa rin tingnan. Maamo pa rin ang mukha at tila hindi kakikitaan ng kapintasan ang hitsura nito. Marami ang nagsasabi na kamukhang-kamukha niya si Maredith. Namana niya ang maamo nitong mga mata, ang manipis at hugis puso na mga labi, ang makapal na kilay, at ang maganda nitong buhok. Dati ay natutuwa
“Aeverie.” Sinundan siya ni Maredith nang pumasok siya sa bahay. Malakas ang tibok ng kaniyang puso at hindi maitago ang matinding pagkayamot sa ekspresyon ng kaniyang mukha. Sumunod si David sa kanilang mag-ina. “Hindi namin napag-usapan ang tungkol sa arrange marriage kagaya ng iniisip mo, Aeverie.” Matigas na saad ni David. “I just want you to know CK Huo better. As a future president of the AMC Group, you have to learn how to expand your knowledge, influence and power in this field. You need great alliance with powerful and influential people.” Tumigil sila sa salas. Hinarap niya muli ang kaniyang ama at sarkastikong nginitian ito. “We were able to stand on our own for the past decades! AMC Group and Hou Group are two different group of company. Magkaiba sila, malakas pareho pero malaki ang pagkakaiba sa larangan ng tinatahak na negosyo! You cannot f**l me now, why don't you just tell me directly that you’re trying to merge the two companies by setting us up with each other!”
“CK,” mabilis siyang lumakad nang dumiretso ang lalaki malapit sa swimming pool.“What the h*ck is going on right now? Is there something you need to tell me?”Nang sapat na ang kanilang distansya sa kanilang mga magulang, tumigil si CK at humarap sa kaniya. Sanay siya na palaging may pang-aasar sa ekspresyon ng mukha nito. Ngunit seryoso masyado ang mukha ngayon ng binata.Bahagya siyang natigilan at mas lalo pang kinabahan.“I think, it's you who has to tell me something.” Malamig nitong sabi.“Alam ba ni Silver na isa kang Cuesta?”Saglit siyang nawalan ng sasabihin nang mabanggit nito si Silvestre. She straightened her back.“Alam na niya, but I think Silvestre has nothing to do with us now. What’s really going on?” Nakakunot noo niyang tanong.Huminga ng malalim si CK at nag-iwas ng tingin. Tila bigo ito.“You lied about your identity. You weren't Avi Mendoza. Your parents weren't dead. You’re hardly a poor woman. Avi’s personality and identity were far from your real one.” Bigo
Maybe the guilt was too strong. Naisip ni Aeverie ang kaniyang mga kasalanan na maaaring naging dahilan kung bakit pinapatawag siya bigla ni David at gustong makipaghapunan ng eksklusibo sa kanilang mag-ina. Sinalubong siya ni Pablo, ang sekretaryo ni David Cuesta, na naging malapit din sa kaniya noong kabataan niya. Sa parking lot ay natanaw niya si Pablo na matuwid na nakatayo at tila naghihintay sa kaniyang pagdating. “Good evening, Young Lady.” Bati nito nang bumaba siya sa sasakyan. “Good evening, Pablo.” Bati niya pabalik. Malaki ang villa na ito. Noong hindi pa sila dinadala ni David Cuesta sa mansyon, dito sila nakatira ng kaniyang inang si Maredith ng ilang taon. Dito siya tumira noong bata pa siya, habang itinatago silang mag-ina ni David Cuesta kay Felistia. Ang villa na ito, na dating isang masayang tahanan, ay naging malungkot na alaala na lamang para kay Aeverie. Para sa kaniya, sa tahanan na ito nagsimula ang lahat ng kasinungalingan ng kaniyang pamilya na akala niy
Hapon nang makatanggap ng tawag si Aeverie galing sa matandang sekretaryo ni David Cuesta.“Young Lady,” pormal na bati ni Pablo sa kabilang linya nang tanggapin niya ang tawag.“I want to inform you that Mr. Cuesta wants to see you tonight at Madam Maredith’s villa. He wants to have dinner with you and your mother.” Imporma nito.Maredith's villa. May kakaibang lamig sa kaniyang sikmura. Of course, that's my Mom’s property. Nakapangalan nga pala sa kaniyang ina ang villa na iyon dahil regalo ito ni David Cuesta.She was hesitant at first.“Young Lady, do I have to pick you up from the hotel?” Tanong ni Pablo.Umayos siya ng upo.“Hindi na, Pablo. I will come to the villa. Pagkatapos ko sa hotel, didiretso ako sa villa.” Sagot niya.“Your father is expecting you, Young Lady.” Bilin nito.Saka nito ibinaba ang tawag.Nang maibaba niya ang cellphone sa mesa, natulala siya saglit. May kakaibang kabog ang kaniyang dibdib na hindi niya kayang ipaliwanag. Saktong pumasok si Blue at natanaw
Maayos na ang kondisyon ni Silvestre, ngunit madalas pa rin siyang matulala habang nagtratrabaho. Ngayon ang araw na plano niyang puntahan si Aeverie sa hotel nito, ngunit may kumukontra sa likod ng kaniyang utak. Hindi siya ang humihingi ng oras at atensyon sa mga tao. Ang mga tao ang pumupunta sa kaniya para hingin ang kaniyang oras at atensyon. What’s so special with her that I considered this st*p*d idea? Sarkastiko niyang tanong sa sarili. Si Aeverie ang dapat na pumunta sa kaniya dahil ito ang may kasalanan, at hindi siya. Kagabi pa niya iniisip si Aeverie at ang planong puntahan ito sa hotel para makausap ito.Ngunit palaging nagtatalo ang kaniyang isipan at ego. Pupuntahan niya ang babae para isuko nito ang totoong may kasalanan, pero sa tuwing naiisip niya na mag-aaksaya siya ng lakas at panahon para makausap lamang ito, parang natatapakan ang kaniyang pagkalalaki. Biglang nagambala ang tahimik na opisina nang mag-ring ang kaniyang cellphone. Sinulyapan niya iyon ng ti
“Have you heard about the word ‘Paradoxial Intention’?” Bigla’y tanong ni Blue. Kumunot ang kaniyang noo. “Huh?” Never heard of it. Hindi niya pa narinig ang ganoong salita kaya naging kuryuso siya sa tanong nito. “Paradoxial Intention or Law of Reverse Effort. I have a friend, major in Psychology siya. He once tried to explain it to me. Sabi niya sa akin, the more na hinahabol mo, pinapangarap mo, o ginugusto mo ang isang bagay, the more na hindi mo ‘yon makukuha o makakamit. You became so obsessed with it, to the point that you’re exerting too much effort just to get or achieve it. But in the end… hindi mo pa rin makuha. Kaya sumuko ka.” Ngumiti si Blue, kumuha ito ng tissue at inilapag malapit sa kaniya nang makitang may dumi sa kaniyang labi. “Then, you suddenly lose interest over that thing or person. You started to attract it afterwards. Kung kailan hindi mo na siya hinahabol o ipinipilit, saka mo naman siya nakuha. That’s Paradoxial Intention.” Pinunasan ni Aeverie ang ka
Totoo ang sinabi ni Sage na inalis lahat ng wine at champagne sa cellar. Maging ang mga inumin sa maliit na bar counter ng mansyon ay wala nang naka-display.Aeverie still couldn't remember what happened last night. Kung totoo na nakatulog siya sa bathtub at nakalubog ang kaniyang mukha, baka nalunod na lamang siya dahil sa sariling kapabayaan.Mabuti at naabutan pa siya ni Sage at maagang naiahon bago pa siya mawalan ng pulso.Her near death experience feels like a dream. Hindi niya alam at hindi niya maalala.Sage's still mad. Si Uriel ay hindi rin makausap. Mas lalo na si Rafael na pumasok pa rin sa trabaho kahit na masama ang mood ngayong araw para lang hindi sila magkausap dahil galit din ito sa kaniya.“Ano ang gusto mong kainin, Aeve?” Tanong ni Blue.Hindi pumayag si Sage at si Uriel na magtrabaho siya ngayong araw, kaya magkasama sila ni Blue sa mansyon. Naatasan itong bantayan siya’t samahan maghapon, hanggang sa makabalik ang tatlo.“I don’t know. Maybe a cucumber salad.”U
Nagising siya kinabukasan na masakit ang ulo. Parang may mga langgam sa loob ng kaniyang utak na kinakagat siya’t tinutusok. Dahan-dahan siyang bumangon sa kama, naghahanap ng tubig na maiinom, ngunit ang bumungad sa kaniya ay si Sage na madilim ang ekspresyon ng mukha. “S-sage.” Utal niyang tawag sa kapatid nang makita ito sa paanan ng kama. Mas lalong dumilim ang ekspresyon ng mukha nito. Tumayo si Sage at inalalayan siyang makaupo ng maayos. Sinapo naman niya ang kaniyang ulo nang maramdaman na parang nanunuyo ang dugo nito sa loob. “Why are you here? Anong oras na ba?” Tanong niya. Bumukas ang pinto, pumasok si Uriel. Nang makita siya nito ay dumilim din ang ekspresyon ng mukha. “How is she? Do we still have to send her to the hospital?” Tanong ni Uriel kay Sage. Kumunot ang kaniyang noo, hindi maintindihan ang nangyayari. “Hospital? Why would you send me to the hospital? I’m fine.” Aniya. “You almost drown last night, Aeve. And I think you don't know it yet.” Malamig na s
Mabigat ang loob ni Aeverie nang umuwi siya sa mansyon. Nauna silang umalis ni Sage, dahil may biglaan itong meeting ngayong dis oras ng gabi. Hindi na siya halos nakapagpaalam dahil gusto na lamang niyang makapagpahinga.The family dinner wasn’t that great. Bulong ng kaniyang isip nang lumubog siya sa bathtub.Si Achilles lamang at ang asawa nito ang pumunta pagkatapos ng halos dalawang oras na paghihintay sa iba pang anak ni David Cuesta. Pagkatapos na salubungin si Achilles, ay hindi na siya nagsalita pa sa hapag.Hinintay na lamang niyang matapos silang kumain at nang makauwi na siya.Her phone rings suddenly.Hindi pa nag-iisang oras simula nang makauwi siya ay sunod-sunod na tawag na ang kaniyang natatanggap. Nasa gilid lamang ng maliit na mesa ang kaniyang cellphone kaya madali lamang abutin.Sumimsim siya sa baso ng champagne bago sagutin ang tawag. Panglimang baso na niya iyon at ramdam na niya ang kaunting epekto nito sa kaniyang sistema.“Where are you?” Bumati agad sa kani