“Damn…”
Umupo siya sa kanyang kama at inayos ang sarili. Nakatitig lamang siya sa laptop na nakapatong sa ibabaw ng desk. The screen contains the public information about her mother’s fiancé, Aiden Ivanov. She tilted her head and bit her lower lip.
He is a famous businessman; one of the youngest and richest tycoon in Europe and Asia. Marami itong business at sikat din ito sa larangan ng drag racing. Aiden is also a full-blooded Russian man. Kaya’t hindi nakakapagtaka ang physical feature nito na hindi man lang nababahiran ng pagiging pinoy.
But the question is: Paano ito nakilala ng kanyang ina.
Look, she’s not trying to be a villain here. Nang makita niya ang uri ng ngiti ng kanyang ina nang magkwento ito tungkol sa mapapangasawa ay kahit papano’y nagbibigay ginhawa sa kanya dahil sa katotohanang masaya ito sa napiling mapapangasawa. But now that she met this man, she’s having doubts. Lalo pa’t marami ang mga news articles tungkol sa binata na na-li-link sa iba’t ibang babae, especially models and famous actresses. Hindi niya mapigilang mabahala.
Ano kaya ang pakay ng binata sa kanyang ina? Or maybe it’s just her. Maybe this man loves her mother that’s why he decided to propose to her.
“Aish!” kastigo niya sa sarili. “I’m being judgmental again.”
Napagdesisyonan niya na lang na bumaba para makapalanghap ng sariwang hangin. It’s already three in morning. Hindi siya makatulog. Maybe her body is still adjusting to this country. Sana lang ay makapag-adjust siya kaagad dahil sumasakit pa naman ang ulo niya kapag hindi siya nakakatulog nang matino.
It’s her mother’s day and any later now, magiging busy na ang buong bahay para maghanda sa isa kaarawan ng ina. Ngunit heto siya, binabagtas ang daan patungong hardin ng bahay. Na sa first floor lang kasi ang kanyang silid. She personally requested it. Pakiramdam niya kasi ay nakikihati na siya sa bahay kung tatanggapin niya ang silid sa second flood na katabi lamang ng silid ng kanyang mommy at ni Aiden.
It feels awkward to call him Tito. Parang ilang taon lang ang kanilang pagitan. Mas matanda ang mommy niya. And isa iyon sa mga rason kung bakit nababahala siya. Hindi kaya’t may ibang dahilan kung bakit nag-propose ito sa kanyang mommy?
Umupo siya sa isang bench at tumingala sa kalangitan. Sobrang bilis ng mga pangyayari. Next month, she’ll be turning twenty four. Habang ang mommy niya naman ay fifty one ngayon. Magkasunod lamang ang buwan ng kanilang mga kaarawan.
“Why are you still awake?”
Halos mapugto ang kanyang hininga nang marinig ang tinig na ‘yon. She looked at the person who said it. Walang iba kundi ang lalaking laman pa lang ng isipan niya. Mariin niya itong tinitigan bago siya nag-iwas ng tingin dito.
“I can’t sleep,” she replied casually. It was as if she’s not a little intimidated by his aura.
“Do you mind if I sit beside you?” tanong nito.
Nangunot ang kanyang noo ngunit tumango siya. Umusog siya upang mabigyan ng espasyo ang binata. Nang makaupo ito ay agad na nanuot sa kanyang ito ang natural na bango nito. His manly scent made all of the butterflies in her stomach twitch.
Damn, what’s wrong with me?
Saglit silang binalot ng katahimikan bago siya nagdesisyong basagin ito.
“Do you really love my mom?” she asked, her eyes are still gazing at the sky. Hindi niya kayang tignan ito.
“Why do you think I’d ask her to marry me?” Mahaba ang kanyang sinabi ngunit hindi niya ito nahihimigan ng kung ano mang emosyon. He’s cold.
Hindi siya makaimik sa balik-tanong nito. She bit her lower lip. Umihip ang malamig na hangin at napayakap siya sa kanyang sarili. She looked at her wristwatch and noticed the time. Tumikhim muna siya saka siya tumayo.
“I’m heading inside.” Tipid siyang ngumiti rito at nagsimula nang humakbang. Ngunit bago pa man siya tuluyang makalayo sa binata ay tumigil siya saglit. “And please, take good care of my mother. She’s the only one that I have.”
--
“Oh my gosh!”
Wala sa sarili siyang napalingon sa nagsalita at nabungaran ang kanyang mommy. Pumasok ito sa loob ng kanyang silid at pinasadahan siya ng tingin. Bliss frowned at her mother’s reaction.
“What’s wrong?”
“You look so gorgeous!” sambit nito habang nakatingin sa kanya.
Tumingin siyang muli sa harap ng salamin. She’s wearing a red bodycon mini cowl neck dress. Sobrang hapit nito sa kanyang katawan kaya’t kitang-kita ang hugis nito.
Mahina siyang natawa at kumindat. “This is still fifty percent, mom. I don’t want to outshine the birthday girl.”
Natawa rin ito. “How about going out so I can introduce you to my friends?”
Masaya siyang tumango rito. Hinawakan siya ng kanyang mommy sa kamay at sabay silang lumabas. The party has just started. Pinakilala siya ng ina sa mga kaibigan nito at iilang pang mga kasosyo sa negosyo. May iilan pa ngang nakakakilala sa kanya.
“I can’t believe Miss Luna is your daughter. Totoo nga ang sabi nila. Like mother, like daughter. Parehong magaling sa negosyo,” sambit ng isang lalaking kausap nila.
Kung tama ang kanyang pagkakaalala, this man is Mr. Robinson. Hindi niya lang matandaan kung sa aling meeting niya ito nakasama. Pero kahit papano ay natatandaan niya pa naman ang mukha nito.
The night went on. Bawat bisita ng kanyang ina ay kinakausap niya. She entertained them as if they’re also her visitor. Palalim na rin nang palalim ang gabi ngunit hindi niya nakita ang kasintahan ng kanyang ina. Hindi niya rin naman ito hinanap.
Nang makaramdam siya ng pangangalay dahil sa suot niyang five inches YSL pumps ay nagdesisyon siyang maupo muna sa counter para tumagay. Mas maganda kasing uminom na nakaupo lang. Hindi ka masyadong nahihilo.
“Another shot, please.” Ngumiti siya sa bartender.
“Nakailang shots ka na, anak?”
She turned to her mother who approached her and smiled. “Just… enough.”
“Enough to make you drunk?” Ngumiti ito. “How about you get inside and rest now? Marami pa akong bisita.”
“I’m not drunk.” Mahina siyang natawa at umiling. “Nagkakamali ka lang, mommy.”
Hinawakan siya nito sa braso at pinatayo. Doon pa lang napagtanto ni Bliss na medyo naparami na pala siya ng inom. She looked at the bartender and noticed her world is starting to spin. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi.
“Yeah,” she mumbled. “I think… I think I need to go.”
Rinig niya ang mahinang pagtawa ng kanyang ina. “Can you make it to bed?”
“Of course,” she replied and looked at her mother. Namumungay na ang kanyang mga mata, tila nakikiusap na pumikit. “I need to rest for now, mommy. Happy birthday! I hope you liked my gift.”
Niyakap niya ang ina nang sobrang higpit na sinagot din naman nito ng mahigpit. “Thank you, sweetie. Just having you here is already a gift.”
Parang may kung anong humaplos sa kanyang dibdib matapos marinig ‘yon sa ina. Matapos niyang magpaalam sa kanyang ina ay agad na siyang pumasok ng bahay. Pasuray-suray siyang naglakad patungo sa kanyang silid. Medyo natatapilok pa siya dahil suot niyang heels. She decided to take it off and walked inside her room barefooted.
Tinapon niya ang kanyang heels sa sulok at sumalampak sa kama. Tumihaya siya at mahinang napadaing dahil sa pagkahilo.
“Fucking whiskey,” she mumbled.
As she was about to sleep, something soft landed on her lips. Nang una ay inakala niyang panaginip lamang ‘yon. Sunod niyang naramdaman ay ang mainit na palad na humaplos sa kanyang tiyan.
Fuck. Is she wet dreaming… again?
Severe headache woke her up the next morning. As much as she doesn’t want to wake up, ramdam niya ang pananakit ng kanyang ulo. The first thing she wanted to do is to throw up everything she ate and drank last night.Ngunit sa kanyang pag-ikot ay nakaramdam siya ng kung anong mabigat na nakapatong sa kanyang tiyan. She can also feel a breathing fanning against her neck. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at dahan-dahang dinilat ang mga mata. Saglit na umikot ang mundo sa kanyang pagdilat. Kinakailangan niya pang kumurap-kurap. Ngunit kahit anong kurap niya ay nakakaramdam pa rin siya ng hilo.Dahan-dahan siyang bumaling sa kanyang tabi para tignan kung saan nanggagaling ang nararamdaman niyang paghinga. Ang inaantok niyang diwa ay tila nagising nang unti-unti niyang makilala ang lalaking kanyang katabi.Aiden Ivanov?!Her heart started pounding so fast and loud, loud enough that she can heart it. Agad niyang nilibot ang tingin upang tingnan kung na sa tamang silid ba siyang pinasu
Tahimik na nagmamasid si Bliss sa labas ng bintana. Sobrang liwanag ng city lights sa baba. For a moment, she felt at peace. O baka sadyang niloloko niya lamang ang sarili? It’s been five years now. Limang taon na ang nagdaan ngunit wala pa rin siyang mukhang ikapapakita sa kanyang ina dahil sa pangyayaring ‘yon. She wanted to tell her mother about what happened.“Mommy!”But how?She turned to the little baby who called her mother and smiled. Binaba niya ang hawak na baso ng champagne at sinalubong ang anak. Agad niya itong kinarga at hinalikan sa pisngi. Isang ngiti ang sumilay sa kanyang labi nang halikan siya ng anak pabalik.“How was your day?” she asked softly.“I had a great day! Look!” Pinakita nito ang braso na punong-puno ng mga stars. “My teacher awarded me with a lot of stars!”“Wow!” she exclaimed, matching the excitement on her daughter’s face. “What a surprise! Very good!”Kanina pa nakauwi ang kanyang anak galing sa school. Mukhang hindi nito tinanggal ang mga stamps n
“Sige ka, magtatampo ako sa ‘yo kapag hindi ka nagpunta sa pinakaimportanteng araw ko,” saad nito mula sa kabilang linya.Mahina siyang natawa sa sinabi ng ina at humugot ng malalim na hininga. She bit her lower lip and stared at the house in front of her. “How about you go out and check if the package I ordered was already delivered?”“Huh?” Ramdam niya ang pagtataka ng kanyang ina. “What do you mean? Did you send me a package?”“I did. A congratulatory gift. Get out and get it.”“Okay, just a moment.”Agad na pinatay ni Bliss ang tawag at hinintay ang kanyang ina na makalabas. And yes, she wanted to surprise her mother. Noong nagdaang gabi pa siya lumipad at sobrang pagod ng kanyang katawan ngayon. She wanted to rest. And she misses her baby.Kamusta na kaya si Miracle ngayon? Mahigpit pa namang bilin nito na tumawag agad kapag nakarating na sa kanyang ‘business meeting’. Yes, she had to lie to her daughter about leaving. Alam niyang pupupugin siya nito ng tanong kung sakaling sabih
“We meet again, Bliss Luna.”Pakiramdam niya’y tumigil sa pag-inog ang kanyang mundo. Wala sa sarili niya itong nilingon at bumungad sa kanya ang binata. He has this displeased look on his face that made her feel like he doesn’t like her here. Wala sa sarili siyang napaiwas ng tingin at napalunok.“Good afternoon, Sir.” Hilaw siyang ngumiti.“Anong Sir?”Napatingin siya sa babaeng kakarating pa lamang ng kusina habang ang binata ay nanatili ang tingin sa kanya. Ramdam ni Bliss ang malapot na pawis sa kanyang sintido na ipinagsawalang bahala niya na lang.“Mom,” she called. “Are you done fixing the bed?”Tumango ang ina at lumapit sa kanya. Hinawakan siya nito sa kamay at nilingon si Aiden. Yes, it was Aiden. Nakakunot ang natural na makapal nitong kilay habang nakatingin sa kanya. She’s intimidated, she must admit that. Habang ang kanyang ina ay parang hindi na ito bago.Well, maybe they knew each other long enough for him to propose her, right?“I know, you guys, didn’t have the time
“Kain ka nang marami, anak.” Nakangiting nagdagdag ng kanin si Marcella sa kanyang pinggan.Saglit siyang tumigil sa pagsubo at tinignan ito. “Mommy, I’m full. I could even barely finish this.”Tumingin din ang kanyang mommy sa kanya at sa ulam na niluto nito para sa kanya. Hilaw siyang ngumiti rito. “Dinamihan ko pa naman kasi gusto kong marami kang kainin.”“I’m already full, mommy.” Hilaw siyang ngumiti rito. “I love the dishes but my tummy’s capacity can’t cater more.”“I know,” sagot ng ina at matamis na ngumiti. “Akala ko ay heavy eater ka na ngayon. I forgot you’re on a diet.”Bliss bit her lower lip. Hindi niya maintindihan ang biglang lungkot na nararamdaman. It was like something came into her and it suddenly made her sad. She looked at her mother in confusion and realized… maybe it was because her mother doesn’t know her much.And the idea itself made her heart skip a beat… painfully. Agad siyang napaiwas ng tingin. Isa ito sa mga rason kung bakit medyo hindi siya komportab
Tahimik na tinatanaw ni Bliss ang buong hardin. Nandito ulit siya, nakatulala sa kawalan. Hindi siya makatulog. Hindi niya matanto kung tama ba ang desisyon niyang pagpayag sa hiling ng kanyang ina. She doesn’t intend to stay here longer. She wanted to leave right away. Hindi lang trabaho niya ang naghihintay sa kanyang pagbabalik doon kundi pati na rin ang kanyang anak.Mariin niyang pinikit ang mga mata at humugot ng malalim na hininga. She have to calm down so she can think properly. Ngunit kahit anong gawin niya, hindi niya pa rin maiarok sa kanyang isipan kung bakit siya pumayag sa gusto ng kanyang ina. Alam niyang sobrang delikado kapag malapit sila ng magiging asawa nitong si Aiden.She opened her eyes and looked at her wristwatch. Humugot siya ng malalim na hininga at nagdesisyong tumayo. Marami pa siyang kailangang gawin at kailangan niyang magpahinga. And besides, kailangan niya ring kausapin ang kanyang lolo’t lola tungkol sa kanyang desisyon.Papasok na sana siya ng kanyan
“Where are we going?” takhang tanong niya sa kanyang ina nang makita niyang abala ito sa ginagawang pag-uutos sa mga tauhan nito para ilabas ang ilang mga bagahe.Bumaling sa kanya ang ina. “Did you pack your stuff?”She tilted her head. “I haven’t even took those ones out. Why?”Pumalakpak ito na mas lalo niyang ipinagtaka. “That’s great! Well, ilabas mo ‘yun at nang makuha na ng mga guards natin.”“Why? Where are we going?” Kung possible ang magkaroon ng question mark sa ulo ay paniguradong kanina pa ito visible sa kanyang noo. “I’m confused. What’s happening?”Tumigil ang kanyang ina sa ginawa nito at ngumiti sa kanya. “I have decided to take a little break. Kasi napagtanto kong kung ikaw nga ay nagpapahinga sa trabaho, then I should too.”Bliss nodded her head. Ngunit nalilito pa rin siya kung ano na ang nangyayari. “And then?”“And then we’re going to a Aiden’s hometown, in Pangasinan. We’re also taking this opportunity para naman ma-explore mo ang lugar na hindi lamang puro syud
“Coffee?”She looked at her mother and smiled. “Yes, please.”Maingat na nilapag ng kanyang ina ang isang tasa ng kape sa ibabaw ng mesang gawa sa babasaging salamin. Kasalukuyan silang na sa terrace ng bahay at tinatanaw ang bukirin at malawak na taniman ng palay sa kanilang harapan.This place is therapeutic indeed. Nakakakalma ang ihip ng hangin. Malayo ang kanyang natatanaw at nakakawala ‘yon ng kung ano mang pressure na kanyang nararamdaman dahil sa kanyang buhay at trabaho.And to be honest, she’s starting to love this place.“I never thought a day would come…” Napalingon siya sa kanyang ina nang magsalita ito. “… that I would sit here and watch the sunset with you, anak.”Tipid siyang ngumiti rito. She heaved a deep breath and nodded her head. “So do I. I thought I’m not going to share this kind of moment with you.”Ngumiti pabalik ang ina. “Day by day, I would always imagine myself that I am with you. Kung alam mo lang kung ilang beses kong pinagdasal sa maykapal na sana… sana
MABILIS PA SA alas kwatro niyang hinila ang kanyang kamay na hawak nito. He frowned at him and he saw how different emotions passed through her eyes. Ngunit agad din itong natakpan ng luha na nagsisimula nang manubig sa mga mata nito.“No,” he firmly replied.“Why?” Pinunasan nito ang luha sa mga mata. “You still love me, right? Mahal mo pa rin naman ako, ‘di ba? What you felt for my daughter is just infatuation. You’re just attracted to her because she’s younger than me and surely, my daughter reminds you of me. Yung puso mo ay na sa akin. Ako ang mahal mo at hindi ang anak ko.”Umiiling-iling ito. Aiden took a very deep breath.And with all the calmness in the whole world, hinugot niya rin ang envelope na nasa kanyang likuran at inabot ito kay Marcella. Kita niya ang pagkalito sa mukha nito habang nakatingin sa brown envelope na binigay niya.“What’s this?” tanong nito sa kanya.“Open it.”Kita ni Aiden ang pagdadalawang-isip sa mga mata nito. Ngunit wala itong ibang nagawa kundi bu
“Mommy, this is a nice place.”Nilapag niya ang kanyang tinimplang gatas sa mesa at umupo sa tabi ng kanyang anak. Hinaplos niya ang buhok nito at humugot ng malalim na hininga. Hindi niya alam kung ano ang tunay na estado nila ngayon.She kept asking Cydine ngunit alam niya sa kanyang sarili na wala siyang makukuhang matinong sagot dito. Halata naman sa binata na mayroon itong iniiwasan. Or more like, ayaw talaga nitong magsabi ng totoo. At hindi naman niya sigurog pwedeng pilitin itong magsalita ng totoo, ‘di ba?Cydine is not the type of person who lies. Mas pipiliin pa nga nito ang iiwas ang usapan kaysa ang magsinungaling.“Indeed,” she replied to her daughter and sighed. “This is such a pretty place.”“But why are we here?” biglang tanong ng kanyang anak at nag-angat ng tingin sa kanya. “Daddy didn’t tell me a thing. He just told me to go and be with that uncle and they brought me here. Riding that aircraft was cool, though. I love riding it again.”That made her smile. Ngumiti
Aiden was tapping his fingers on the table as he waited for the sun to rise. Nang makaalis si Cydine ay hindi na siya natulog pa. Basta na lamang siyang nagtungo rito sa maliit na opisina sa loob ng bahay at dito na naghintay kay Marcella.Panatag ang kanyang loob na nasa mabuting kalagayan ngayon si Bliss kahit na labag sa kanyang loob ang ipasama it okay Cydine. But he knows that man. Alam niyang hindi ito magiging interesado sa dalaga. That’s why she’s a little calm about it.“You waited.”Humugot siya ng malalim na hininga at nag-angat ng tingin sa nagsalita. Bumungad sa kanya si Marcella. Mayroon itong multo ng ngiti sa labi at hindi niya maintindihan ang namumuong inis na kanyang nararamdaman sa kanyang dibdib.But despite the confusing emotions he felt, pinilit niyang maging kalmado. Tipid siyang ngumiti rito at tumayo.“What brought you here?” he asked. “You didn’t even call me when you landed.”“What for?” Kumunot ang noo nito at pumasok sa loob ng silid. “I… I just want to s
BLISS ROAMED her eyes all over the place as she sat on the bench outside the house. Na sa countryside nga sila. There’s a huge lake in front of her and it makes her feel like she’s home. Masyadong green ang paligid at mayroong kabayo sa malayo.She’s confused. Hindi pa rin magrehistro sa kanyang isipan kung paano siya nakarating dito. The last time she can recall is she slept beside her daughter and Aiden. Ngunit bakit sa kanyang paggising ay si Cydine ang bumungad sa kanya?Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. She tried thinking of it in many ways. And she come with the idea that she was drugged. Pansin niya kasi ang pagkahilo pa rin niya at parang lutang siya. So the only thing she can assume is that she was drugged by someone. And that someone could be Cydine.Speaking of the evil, napansin niya itong lumabas ng bahay. Agad siyang nagkunwari na wala siyang nakikita. She busied herself looking at the scenery in front of her. Mayroong social distancing ang mga bahay rito. It’s lik
HINDI ALAM ni Bliss kung ilang oras na siyang natutulog. It feels like she’s been sleeping a long time. Naalimpungatan siya nang matamaan ng sinag ng liwanag ang kanyang mga mata. Umikot siya patalikod at muling natulog.But the unfamiliar scent of the room made her open her eyes. Wala sa sarili siyang napabangon at naglibot ng tingin. It wasn’t the same room where she slept beside her daughter. Nilingon niya ang kanyang tabi at nakitang wala itong laman.Wala sa sarili siyang nag-angat ng tingin at napansing wala na ang snow.Nasaan ba siya?“Awake?”Muntikan na siyang mapatalon nang marinig ang tinig na ‘yon. Nilingon niya kung saan nanggaling ang boses at ganoon na lamang ang panlalaki ng kanyang mga mata nang makilala kung sino ito.“Cydine!”Hindi niya alintana ang kumot na nakatakip sa kanyang katawan. Basta na lamang siyang bumaba sa kama at patakbong yumakap sa binata. Rinig niya ang mahina nitong pagtawa nang mayakap niya na ito.Cydine didn’t hesitate to answer her hug. Hind
TAHIMIK NIYANG pinagmamasdan ang kanyang mag-ina na ngayon ay payapang natutulog sa kama. Kanina pa siya nakatayo at nakatitig sa mga ito. Hindi niya alam kung ano ang kanyang dapat gawin. He’s worried. Walang alam si Bliss na sobrang delikado ng pinaplano nitong pagsasabi kay Marcella tungkol sa bata.But what is there to hide? Alam naman na ni Marcella na mayroon siyang anak. Mas una pa nitong nalaman kaysa sa kanya na mismong ama ng bata. And right now, for sure, alam na ni Marcella na mayroong namamagitan sa kanila ni Bliss.Kung nagawa ni Marcella ang bagay na ‘yon sa sariling apo, paniguradong kaya rin nitong gawin ang bagay na ‘yon kay Bliss. And that’s what scared him the most. Paano kung hindi niya magawang protektahan si Bliss?Napatingin siya sa pinto nang mayroong kumatok dito. Agad niya itong nilapitan at binuksan ang pinto. Bumungad naman sa kanya si Bridgette na mukhang kakagising pa lang. Paano niya nasabi? Busy pa kasi ito sa pagkakapa sa mga mata kung mayroong ba ito
“Mommy.”“Hmm?”“Can you tuck me to sleep?”Napatingin siya kay Aiden. Kasalukuyan silang na sa living room ng bahay at abala si Miracle sa pagkukwento ng mga bagay-bagay. Pinaliwanag ni Aiden dito na mayroong iilan sa mga alaala niya ang nawala at hindi niya pa naaalala.And because she was able to raise a very intelligent child, mabilis itong nakaintindi. Tuluyan nang nawala ang pagtatampo ng bata sa kanya at ngayon ay abala na ito sa pagkukwento. She’s even showing pictures na kung saan ay naroroon siya at si Miracle.“Do you want me to?” malambing niyang tanong.Sunod-sunod na tumango ang bata at matamis na ngumiti. “And I want to sleep between you and daddy. Can I?”Nag-angat siya ng tingin kay Aiden at pansin niya ang mahinang pagtango nito. Hinaplos niya naman ang buhok ng kanyang anak. She has the same s-wave type of hair. Maitim ang buhok nito na sa tuwing natatamaan ng ilaw ay parang nagiging dark purple. Or maybe it was just from the light.“Are you sleepy now?”Sa kanyang
Nanatili roon si Bliss. Her phone kept on buzzing and messages from her grandmother and Kenji are left unread in her inbox. Wala siyang ganang sagutin ito. Ang mahalaga ay sinabihan na niya ng kanyang lola na okay lang siya at na sa maayos na kalagayan siya ngayon.“Hindi pa ba siya lalabas?” mahinang tanong niya habang nakatitig sa pinto ng silid ng kanyang anak.“Here. Eat something. Hayaan mo muna magtampo ang bata. She was just really sad to spend her Christmas alone and inside that hospital.”Nag-angat siya ng tingin dito. “Bakit hindi mo sinabi sa ‘kin agad na mayroon akong anak? Kahit naman wala akong maalala, onel glance at my daughter and I already knew she’s mine. She just… looks exactly like me. From hair, nose, lips, and even eyes. Naghalo lang ang berde mong mga mata but she’s like a clone of me. You could’ve told me.”Umupo si Aiden sa couch at tumingin din sa pinto ng silid ng kanyang anak. “Well, to answer that question, your grandma didn’t let me. I also heard that yo
NAGLAPAG ng isang baso ng gatas si Aiden sa kanyang harapan. Tipid niya itong nginitian at mahinang nagpasalamat. Nandito pa rin syia sa bahay ni Aiden at hindi siya aalis hangga’t hindi niya nakakausap nang matino ang kanyang anak.She must admit, labis siyang nasaktan sa mga pang-aakusa nito kahit na wala pa siyang maalala tungkol sa mga bagay-bagay. Just by seeing her daughter cry is enough to make her heart ache.“Stop worrying about it,” anito. “That little kid was just emotional. But she misses you. Mawawala rin ang pagtatampo niyan mamaya.”“Sana.” She sighed. “This must be how you felt when you found out you have a daughter with me. Ngayon pa lang, humihingi na ako ng sorry.”Umupo ito sa kaharap niyang upuan at humugot ng malalim na hininga. “I was actually thankful you did that,” anito at tipid na ngumiti. “You raised our daughter alone. And I think it was the bravest thing you did. So don’t be sorry about what you did. Ginawa mo lang ang tama.”Mahina siyang natawa at nag-a