Share

บทที่ 24-1

Author: SUNISAYOK
last update Last Updated: 2025-03-23 17:36:04

คาเฟ่น้องแมว

เวลา 16.35 น.

“ดูทำหน้า งอนพี่หรือไงครับ” ฉันหลุดออกจากภวังค์ของตัวเองที่เอาแต่คิดเรื่องที่กำลังจะใกล้มาถึงนี้ ส่วนเรื่องช่วงเช้าฉันไม่ได้งอนเลยสักนิด แต่คงต้องทำตัวเนียนไปก่อน วันนี้ฉันอ้อนขอให้พี่โลคาพามาคาเฟ่แมว ฉันอยากมานานแล้วแต่ก็ไม่มีโอกาสสักที

ฉันน่ะชอบแมวมาก แต่ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะไม่ชอบนะ พอเวลาน้องแมวมาคลอเคลียพี่โลคาก็จะดันน้อง ๆ ออกตลอด เห็นแล้วตลกดี ไม่ชอบแต่ก็ไม่บอก ยังฝืนเพื่อฉันอีก

“งอนสิ เสาร์อาทิตย์ก็ยังบ้างานอีก” พี่โลคาเอื้อมมือมายีหัวฉันอย่างเอ็นดู เพราะไม่ใช่แค่น้ำเสียงงอนของฉันเพียงเท่านั้น แต่ฉันยังใส่ท่าทางให้น่าเอ็นดูเข้าไปด้วย

“ถ้าพี่ไม่ทำงานแล้วพี่จะเอาเงินที่ไหนมาเลี้ยงยัยหนูของพี่ล่ะครับ” ดูพูดเข้า ฉันละอ๊ายอายพูดออกมาได้หน้าตาเฉย คนอะไรก็ไม่รู้ ทีตอนตามจีบนะเย็นชาแสนจะเย็นชา

“เน่รวยค่ะ เน่เลี้ยงพี่โลคาได้ ไม่ต้องทำแล้วงาน” ฉันพูดติดตลกออกไป

“ผู้ชายที่ไหนจะปล่อยให้แฟนตัวเองเลี้ยงได้ละครับ พูดไม่คิดเลยนะเราอะ” พี่โลคาหยิกแก้มทั้งสองข้างของฉันอย่างหมั่นเขี้ยว ส่วนเท้านางฉันเห็นนะว่านางกำลังดันเจ้าแมวน้อยออกไปให้ห่างจากตัวอยู่

“เปลี่ยนร้านไหม
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 24-2

    “ขอบคุณที่เข้าใจพี่นะครับ” พี่โลคาเอื้อมมือมากุมมือของฉันที่วางอยู่บนโต๊ะ ฉันจึงหมุนมือให้หันกลับไปสอดจับเข้ากับมือของพี่เขา มือของพี่เขามันช่างอบอุ่นจัง“ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งเราสองคนเกิดเลิกกันขึ้นมา…”“มันจะไม่มีวันนั้น!” ฉันยังพูดไม่ทำจบพี่โลคาก็แทรกขึ้นมาเสียงดุ พร้อมกับกุมมือฉันแรงขึ้นจนฉันรู้สึกเจ็บ“เจ็บน้า” เหมือนว่าพี่โลคาจะรู้ตัว เขาก็ผ่อนแรงที่ใช้บีบฉัน“ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจ”“เน่ผิดเองที่พูดอะไรก็ไม่รู้ออกมา” ฉันยิ้มให้พี่โลคาแทน ส่วนพี่โลคาก็มองฉันด้วยสายตารู้สึกผิด“อย่าพูดอะไรแบบนั้นอีก พี่จะไม่ยอมปล่อยยัยหนูของพี่ไปไหนแน่” ฉันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก และได้แต่ขอโทษพี่เขาภายในใจRrrrr rrrr ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรออกไปเสียงมือถือของพี่โลคาก็ดังขึ้นมา พี่เขาก็ทำท่าทางขอตัวไปรับสาย ฉันจึงพยักหน้าให้แทน พี่เขาจึงยันตัวลุกขึ้นแล้วเดินออกจากร้านไป “สำคัญขนาดไม่อยากให้ฉันได้ยินเลยหรือไง” ฉันพูดบ่นกับตัวเองเบา ๆ พลางเท้าคางดูดน้ำปั่นมองพี่เขาผ่านกระจกไปด้วยความรู้สึกเซ็ง “ว่าไงคะเจ้าเหมียว แอบชอบแฟนฉันหรือไงฮะ” ฉันหันไปอุ้มเจ้าลูกแมวสีน้ำตาล

    Last Updated : 2025-03-23
  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 24-3

    “ขอบใจมากนังหนู เจริญ ๆ นะลูก ตามผัวเองให้ทันล่ะ” ฉันได้แต่ยิ้มแก้เขินไป ลุงแกคงรู้แหละว่าฉันกำลังไล่ตามผู้ชาย“ว่าแต่พี่เขามาคุยงานที่นี่งั้นเหรอ” ฉันเดินไปสอดส่องแถวหน้าร้าน ทำให้พนักงานต้อนรับต่างมองมาทางฉันจนหนึ่งในนั้นก็เดินมาหาฉัน“ขอโทษด้วยนะครับ วันนี้ทางร้านเรางดให้บริการหนึ่งวันครับ ไม่ทราบว่าลูกค้าต้องการจองโต๊ะเป็นวันอื่นแทนได้ไหมครับ” โหนี่ถึงขนาดปิดร้านเลยเหรอ น่าจะหมดเงินไปไม่น้อยเลยนะ“อ่อ งั้นไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” ฉันว่าจบก็รีบเดินออกมายืนหน้าร้านแทน จะทำไงดีละเนี่ย อุตส่าห์จะใช้แผนการไปเนียนเป็นลูกค้าซะหน่อย จบละที่นี้ เอาไงดี“สวยมากเลยหนูด้า” ฉันที่กำลังยืนคิดหาวิธีกลับต้องชะงักแล้วเดินไปหาที่แอบ เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแถมยังเอ่ยชื่อของอดีตเพื่อนรักฉันอีก ฉันวิ่งมาแอบแถวถังน้ำแข็งพลางย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วก็แอบมองผู้มาใหม่“คุณน้าเองก็สวยมากเลยค่ะ” ทำไมยัยด้ากับคุณป้า แล้วก็คุณลุง ถึงมาอยู่ที่นี่กันได้ล่ะ อย่าบอกนะว่าธุระสำคัญที่พี่โลคาพูดคือเรื่องนี้“บอกแล้วไงว่าให้เรียกน้าว่าแม่ได้แล้วจ้าหนูด้า ยังไงอีกไม่นานเราก็จะต้องมาเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่แล้วนะ” ด

    Last Updated : 2025-03-23
  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 24-4

    ปัก! พอพี่แบล็คพูดจบฉันก็จัดการปาหมอนไปโดนหน้าอิพี่เขาเต็ม ๆ พูดมาได้ไงว่าฉันไปเป็นเมียน้อยพ่อพี่โลคา ตลกแล้ว “บ้าหรือไง! พูดออกมาได้” “สรุปคือไม่ใช่?” โอ๊ยอยากจะบ้าตาย “ไม่ใช่! เน่ชอบพี่โลคานะไม่ได้ชอบพ่อเขา พี่แบล็คคิดได้ไง เป็นบ้าไปแล้วเหรอ” ฉันเลยจัดการด่านางไป นาน ๆ ทีจะได้ด่าก็เหอะ อัดอันมานานล่ะ “ใครมันจะไปรู้วะ ก็เห็นอาจารย์ว่ากันแบบนั้น” พี่แบล็คกลับไปสนใจตัวเกมต่อ ส่วนฉันได้แต่กุมขมับแทน พวกอาจารย์เข้าใจผิดไปกันใหญ่ละ “ช่างเหอะ งั้นเน่ขอไปนอนก่อนละกัน” ฉันเตรียมจะลุกขึ้นแต่ก็ต้องนั่งลงที่เดิม เมื่อพี่แบล็คยังพูดไม่จบ “เดี๋ยว…แล้วเรื่องย้ายมอคืออะไร มึงก็ใกล้จะจบแล้ว อีกแค่สองปีทำไมถึงจะย้ายมอ?” พี่แบล็คพูดขึ้นในขณะที่ตัวเองก็นอนเล่นเกม และไม่ได้หันมามองฉันเลย “แค่อยากย้าย” พี่แบล็คยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วกดปิดมือถือ พลางหันมาจ้องฉันอย่างจับผิด “อยากย้าย? ในตอนที่มึงคบกับไอ้คาแล้วเนี่ยนะ มึงคิดว่ากูจะเชื่อเหรอ กูให้มึงพูดใหม่ ไม่งั้นเรื่องนี้ถึงแม่มึงแน่ กูมั่นใจว่ามึงคงยั

    Last Updated : 2025-03-23
  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 25-1

    QB Animal Zoo “ยังโกรธเรื่องเมื่อเช้าอยู่อีกเหรอคะ” ฉันเดินกุมมือพี่โลคาเข้ามาภายในสวนสัตว์ เราทั้งสองคนเพิ่งมาถึงสวนสัตว์ได้ไม่นานนี่เอง การมาเที่ยวสวนสัตว์ครั้งนี้ก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่อยู่ในลิสต์ของฉันเช่นกัน ฉันนะชอบพวกสัตว์น่ารัก ๆ มากเลย ไม่จำเป็นต้องเป็นหมาแมวอย่างเดียวหรอกนะ แต่สัตว์อื่น ๆ ฉันก็ชอบเหมือนกัน แล้วดูอีกคนสิ เอาแต่ทำหน้าบึ้งตั้งแต่ในรถยันมาถึงสวนสัตว์แล้ว พี่โลคาก็ยังทำหน้านิ่งใส่ฉันอยู่เลย เรื่องเมื่อเช้าฉันก็ได้เคลียร์กันแล้วว่าไม่ได้มีอะไรในกอไผ่ พี่แบล็คเองก็ช่วยยืนยัน สุดท้ายก็ตกลงกันได้ แต่ไหงตอนนี้กลับมาโกรธฉันไม่ยอมคุยด้วยเฉยเลยง่า “ไม่ได้โกรธ” แหนะดูสิ อย่างกับผู้หญิงขี้งอนเลย “เน่ไม่เชื่อ โถ่พี่โลคา เน่สาบานเลยว่าเน่ไม่ได้คิดอะไรกับพี่แบล็คเลย คนที่เน่รักมากที่สุดก็คือพี่โลคาเท่านั้นนะคะ” ฉันพูดพร้อมกับชูสามนิ้วให้อีกคนเชื่อว่าฉันพูดจริง “คิดว่าตัวเองกำลังเรียนลูกเสืออยู่หรือไง เด็กเอ๋อ” ในที่สุดพี่โลคานางก็ยิ้มแล้ว แถมยังเอามือมาวางไว้บนหัวฉัน เท่านั้นไม่พอยังขยี้หัวฉันเล่นอีก

    Last Updated : 2025-03-23
  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 25-2

    บ้านเลเน่เวลา 19.35 น. พี่โลคามาส่งฉันที่บ้านตามเคย แต่รอบนี่ฉันขอให้พี่โลคามาส่งแค่แถวหน้าปากซอยบ้านแทน เนื่องจากวันนี้แม่ของฉันกลับไว และฉันก็ไม่อยากมีปัญหากับแม่สักเท่าไหร่ในตอนแรกพี่โลคาก็มีอาการไม่พอใจ แต่พอฉันให้เหตุผลไปนางก็ยอม แต่ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันจะไปบอกเลยว่าแม่ฉันไม่ปลื้มพี่เขา อันนี้ฉันไม่พูดหรอกนะ ฉันก็สรรหาเหตุผลร้อยแปดพันเก้ามาพูดนั่นแหละ“บ้านไม่รู้จักอยู่นะ” ก้าวขาเข้าบ้านได้เพียงแค่ข้างเดียวก็โดนแม่บ่นเข้าให้แล้ว ตอนนี้แม่ฉันกำลังนั่งดูทีวีพร้อมกับทานขนมอยู่ แม่ฉันสายชิลน่ะ“แม่ เน่จะย้ายมอนะ” ฉันเดินไปหย่อนตัวลงนั่งข้างแม่พร้อมกับพูดถึงเรื่องนี้ แม่ฉันหยุดการเคลื่อนไหวทุกอย่าง จากนั้นก็วางชามลงกับโต๊ะกระจกหน้าโซฟาหันมามองฉันอย่างไม่เข้าใจ“อะไรนะ” แม่ฉันเริ่มมีน้ำโหแย้ว ฮือ กลัวว“เน่ทำเรื่องย้ายมอไปแล้ว เน่จะไปอยู่ที่เชียงใหม่ จะไปเรียนที่นู้น เน่อยากลองไปใช้ชีวิตเองดูบ้างอะแม่” ฉันพูดออกไปแบบไม่หายใจ พอพูดจบก็สูดอากาศเข้าปอดพร้อมกับเตรียมรับฟังคุณนายบ่น“อยากไปก็ไปสิ ดีเหมือนกันจะได้หัดทำอะไรเองบ้าง วัน ๆ เอาแต่เที่ยว คิดได้ก็ดีแล้ว” ฉันนั่งงงเป็นไก่

    Last Updated : 2025-03-23
  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 25-3

    โลคา Talkเวลา 18.35 น. “ถ้าไม่มีอะไรแล้วงั้นผมขอจบการประชุมไว้เพียงเท่านี้ครับ” เสียงอาจารย์หมอเอ่ยขึ้นหลังจากที่ผมได้เข้ามาประชุมนานกว่าหลายชั่วโมงแล้ว ตั้งแต่ช่วงเช้ายันตอนนี้การประชุมก็เพิ่งจบ ทำไมถึงได้ประชุมนานแบบนี้ก็เพราะเคสที่ผมได้รับเป็นเคสผ่าตัดที่ใหญ่พอสมควร ผมถูกย้ายให้ไปทำหน้าที่ผ่าคนจริงแทนกับการไปคลุกคลีอยู่แต่กับศพ และคนที่ทำเรื่องย้ายผมได้ง่ายแบบนี้ก็ไม่ใช่ใคร แม่ผมคงจัดการเองทั้งหมด แม้ผมจะกำลังเรียนด้านวิทยาศาสตร์อยู่ก็จริงแต่ผมเข้าเรียนก่อนคนอื่น และแม่ก็ได้ส่งผมไปเรียนต่อที่ต่างประเทศทางด้านการแพทย์ตั้งแต่ผมอายุไม่ถึงยี่สิบ ตอนนั้นหัวสมองผมนับว่าก้าวกระโดดไปไกลกว่าคนอื่นมาก บวกกับที่นู่นเป็นคนที่แม่ผมรู้จักเลยไม่ยากที่จะให้ผมเข้าเรียนได้อย่างง่ายดาย แถมยังเป็นคณะแพทย์อีก ผมจบออกมาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง พอกลับมาถึงที่ไทยผมจึงเข้าเรียนต่อที่คณะวิทย์เพราะผมอยากต่อยอดความชอบของตัวเอง พ่อแม่ผมเองก็ไม่ได้ห้ามอะไร แถมยังสนับสนุนผมเต็มที่ พวกท่านทั้งสองไม่รู้หรอกว่าผมได้ผลิตสิ่งหนึ่งขึ้นมา และได้ขายให้กับใครไป

    Last Updated : 2025-03-23
  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 25-4

    สนามบินเวลา 22.56 น. “ขอโทษด้วยนะคะ ทางเราไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลได้ค่ะ ทางเจ้าตัวได้สั่งห้ามเอาไว้ ทางเราต้องขออภัยเป็นอย่างสูงเลยนะคะ”ปัง! “ผมไม่สนใจว่าทางเจ้าตัวจะสั่งห้ามพวกคุณยังไง แต่นั่นคือเมียผม บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเธอบินไปที่ไหน!” ผมโมโหมากจนใช้มือทุบลงบนโต๊ะเคาน์เตอร์เสียงดัง นาทีนี้ผมไม่สนใจรอบข้างแล้วว่าจะมองผมเป็นอย่างไร สิ่งที่ผมสนใจมากที่สุดคือการได้รู้ว่าเมียผมไปอยู่ที่ไหน “ต้องขออภัยจริง ๆ ค่ะคุณโลคา ทางเราไม่สามารถบอกได้จริง ๆ” พนักงานตรงหน้าผมเริ่มมีอาการสั่นกลัว ดูท่าแล้วคงลำบากใจน่าดู เธอคงรู้ว่าผมเป็นใคร ทั้งที่รู้แต่ก็ยังไม่กล้าเปิดเผยข้อมูลให้ผม คาดว่าอีกฝั่งที่หนุนหลังให้เมียผมก็คงจะมีอำนาจไม่น้อย อยากบอกนะว่าเมียผมหนีไปกับกิ๊ก?! “ขอประทานโทษด้วยนะครับ” ระหว่างที่ผมกำลังยืนคิดอยู่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในสนามบินก็ต่างเข้ามาล็อกตัวผมเอาไว้ “ปล่อยสิวะ!” ผมสะบัดตัวให้ออกจากการจับกุมของเจ้าหน้าที่ ผมทั้งโมโหและหงุดหงิดมาก เมื่อไหร่ที่ฟิวส์ผมขาดขึ้นมาผมก็จะเลือกกระทำกับคนตรงหน้าแบบไม่ยั้งมือ

    Last Updated : 2025-03-23
  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 26-1

    เวลา 11.00 น.ห้องอาหารของบ้านโลคาผลัวะ! “นี่มันหมายความว่ายังไงโลคา!” ผมที่กำลังรับประทานอาหารเช้าอยู่ หนังสือพิมพ์ก็ถูกโยนมาไว้บนโต๊ะอย่างแรง โดยคนเป็นแม่เป็นผู้โยนมา ผมกลับมาอยู่บ้านได้สักพักแล้ว ตั้งแต่ที่ต้องเริ่มทำงานที่โรงพยาบาลอย่างจริงจัง เนื่องจากผมต้องเข้าโรงพยาบาลบ่อยขึ้นจึงทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้ทำอะไรเลย อย่างน้อยกลับมาอยู่บ้านก็มีแม่บ้านช่วยเตรียมของไว้ส่วนงานของพ่อเพียงแค่เรียนรู้งานก็จบแล้ว ไม่จำเป็นต้องศึกษาให้ละเอียดอย่างงานของแม่ผม งานตรงนั้นเพียงแค่ไปเรียนรู้การบริหารเพิ่มเติมเท่านั้น มาเข้าเรื่องกันต่อหนังสือพิมที่แม่ผมโยนมาก็คือข่าวของวงการไฮโซที่กำลังเขียนข่าวเกี่ยวกับผมตอนไปสร้างเรื่องเมื่อวานนี้ “ถ้าแม่อ่านเนื้อความในข่าวแล้วผมก็ขอไม่พูดอะไร เพราะเนื้อความในข่าวก็เป็นแบบนั้นจริงครับ” ผมพูดออกไปตามความจริง เนื้อความในข่าวไม่ได้ใส่สีตีไข่อะไร ผมเห็นข่าวก่อนแม่อีก “โลคา!” แม่ผมขึ้นเสียงเรียกชื่อผมอย่างโมโห จนคุณพ่อที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหารถึงกับมองไปที่แม่อย่างแปลกใจ แม่ผมนาน ๆ ทีจะมีอาการแบบ

    Last Updated : 2025-03-23

Latest chapter

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 30 END-3

    “พี่หิวไหมคะ เดี๋ยวเน่จะได้ไปจัดโต๊ะให้” ฉันเดินเข้าช่วยพี่โลคาถอดเสื้อนอกออก จากนั้นก็ถือเสื้อนอกไว้ในมือตัวเอง พลางถามคนตรงหน้าที่เพิ่งกลับมาจากที่ทำงานเหนื่อย ๆพี่โลคาตอนนี้ขึ้นทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการของโรงพยาบาลแทนแม่พี่เขาแล้ว พ่วงด้วยดูแลมหา’ลัยแยกอีก แต่ดีที่การดูแลมหา’ลัยไม่ได้ลำบากมากนัก เพราะการเป็นอธิการบดีไม่จำเป็นต้องเข้าไปดูแลทุกวันเหมือนกับโรงพยาบาล จึงไม่ใช่งานหนักอะไรพี่โลคาของฉันไม่ได้จบปริญาโทเท่านั้น แต่พี่โลคาใฝ่เรียนจนจบเด็กเตอร์เหมือนกับพ่อแม่ของตัวเองได้ในอายุที่ยังน้อย ส่วนฉันจบตรีได้ก็ถือว่าบุญมากแล้ว T^T“ครับ มานี่ก่อนเร็ว” ฉันเดินเข้าไปหาพี่โลคาด้วยสีหน้ายิ้ม ทุกครั้งที่พี่เขากลับมักจะอ้อนแบบนี้ตลอด ฉันรู้ดีว่าพี่เขาจะทำอะไร เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมาพี่เขาก็มักจะทำแบบนี้เสมอเวลาที่กลับมาบ้านหรือว่าจะออกไปทำงานฟอด~ “หายเหนื่อยเลยครับ” ปากหวานตลอด ฉันไม่อยากจะบอกเลยว่ายิ่งอยู่กับพี่โลคานานขึ้นพี่โลคาก็มักจะทำอะไรที่ฉันไม่คาดคิดมาก่อนเสมอ ไม่ว่าจะชอบชมฉัน ชอบเซอร์ไพรส์ทุกครั้งที่เป็นวันเกิดหรือวันครบรอบ เอาเป็นว่าพี่เขาโรแมนติกมากขึ้นเรื่อย ๆ เ

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 30 END-2

    “รับผิดชอบยัยหนูด้วยการหมั้นไงละครับ” หมั้นอย่างนั้นเหรอ! “หา! หมะ...หมั้นเหรอคะ!” ฉันมองแม่พี่โลคากับพี่โลคาสลับกันไปมาด้วยความตกใจ “เรียนจบเมื่อไหร่แม่สัญญาว่าจะรีบจัดงานแต่งงานให้ไวที่สุดเลย เพราะงั้นหนูเลเน่รีบเรียนให้จบไว ๆ นะลูก ส่วนเรื่องมหา’ลัยถ้าหนูอยากกลับมาเรียนที่เดิมก็ไม่เป็นปัญหา แม่จะไปคุยกับพ่อพี่เขาให้เอง” เรื่องหมั้นฉันยังตกใจไม่หาย นี่มาเรื่องเรียนจบแล้วแต่งงานอีก ให้ตายเถอะ “เอ่อ...คือว่า เรื่องนี้มันเป็นเรื่องใหญ่ หนูคงต้องขอคุยกับแม่ก่อนค่ะ” ฉันพูดออกไปด้วยความนอบน้อม เรื่องหมั้นเรื่องแต่งงานมันเป็นเรื่องที่ใหญ่มาก แถมวันนี้แม่ฉันก็ไม่ได้มานั่งฟังด้วย เพราะงั้นฉันต้องไปเล่าให้แม่ฟังก่อน “เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงเลย เดี๋ยวแม่จะไปคุยกับพราวเองจ้ะ” ฉันยิ้มให้แม่พี่โลคา แต่ภายในใจก็รู้สึกกังวลกลัวว่าแม่ฉันจะไม่ยอม เอาจริงแล้วฉันดีใจมากที่จะได้หมั้นกับพี่โลคา แต่แค่กลัวว่าที่พี่เขาทำแบบนี้มันจะเป็นเพราะโดนบังคับให้ทำหรือเปล่า พี่เขาเต็มใจใช่ไหม...เวลา 13.23 น. “พี่โลคาแน่ใจแล้วเหรอคะว่าอยากจะหมั้นกับเน่จริ

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 30 END-1

    ผลั๊ก! เสียงกระชากเปิดประตูของฉันดังขึ้น เรียกความสนใจให้สองแม่ลูกที่นั่งอยู่ตรงโซฟาต่างหันมามองที่ฉันเป็นทางเดียว ฉันพยายามใช้มือลูบผมที่กำลังยุ่งให้ดูเรียบร้อยขึ้นแล้วเดินไปยกมือไหว้แม่พี่โลคาด้วยท่าทางเกร็ง แม่พี่โลคาเองก็พยักหน้ารับไหว้ฉันเหมือนกัน “หนะ...หนูอธิบายได้นะคะ ท่านกำลังเข้าใจผิด” ฉันพูดด้วยเสียงตะกุกตะกัก รีบเดินไปทางแม่พี่โลคาเพื่อจะอธิบายเรื่องนี้ไปในทางที่ดี แม้ฉันจะต้องโกหกท่านก็เถอะ แต่เพื่ออนาคตพี่เขาแล้วฉันจะทำตัวน่าสงสัยแบบนี้ไม่ได้ “ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น เห็นเต็มสองตาขนาดนี้ยังจะแก้ตัวอะไรได้อีก” แม่พี่โลคาพูดในขณะที่สายตายังคงจ้องหน้าลูกชายตัวเองด้วยความโมโห “ท่านคะ! เป็นความผิดหนูเองค่ะ คือ...คือหนูอะ...อ่อยพี่เขาค่ะ! หนูสัญญาค่ะว่าจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก” ฉันวิ่งเข้าไปนั่งกอดขาแม่พี่โลคาพลางพูดรัวพูดมั่วไปหมด คิดอะไรได้ก็พูดเพื่อให้พี่โลคาไม่ซวย “ยัยหนู!/หนูเลเน่!” ฉันมองทั้งสองคนด้วยความงุนงง เนื่องจากทั้งสองต่างพากันเข้ามาจับฉันให้ยืนขึ้น “เลเน่ ทำไมหนูทำแบบนี้ละลูก” ฉันมึนเ

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 29 NC-2

    “อ๊า” ฉันนอนหอบหายใจเมื่อตัวเองได้ปลดปล่อยบางอย่างออกมา ฉันรู้สึกโล่งตัวอย่างบอกไม่ถูก แต่เพียงแค่แป๊บเดียวเท่านั้น เพราะตอนนี้ฉันกำลังจะกลับมาเกร็งอีกรอบเมื่อเห็นว่าพี่โลคาขยับตัวลงมานั่งติดกับส่วนนั้นของฉัน “พะ...พี่โลคา” ฉันพูดด้วยเสียงหอบหมายจะห้ามพี่เขา แต่ทำไมเหมือนกับว่าตรงส่วนนั้นมันขยายใหญ่มากขึ้นกว่าเดิมได้ล่ะ แถมมัยยังกระตุกขยับไปมาเล็กน้อยอีกด้วย “รู้ตัวไหมเวลาที่ยัยหนูนอนพูดด้วยสีหน้าแบบนั้นมันทำให้พี่มีอารมณ์มากขึ้นแค่ไหน” พี่โลคาชักรูดส่วนนั้นของตัวเองพลางมองหน้าฉันไปด้วย ไม่นานพี่โลคาก็ใช้แขนมาค้ำยันลงที่ข้างหูฉัน อีกมือก็จัดการจับเจ้าส่วนนั้นของพี่โลคามาถูที่น้องสาวสุดหวงของฉันไปด้วย “อือ ดะ...เดี๋ยวสิคะ” แม้ฉันจะร้องห้ามแต่ขาทั้งสองข้างของตัวเองกลับขยับออกห่างเองโดยอัตโนมัติ เพื่อให้สิ่งนั้นถูไถได้ง่ายขึ้น “ชอบเหรอครับ” พี่โลคายิ้มมุมปาก พลางก้มหน้าจ้องมองฉันที่กำลังใช้มือปิดปากตัวเองไว้เพราะไม่อยากส่งเสียงน่าเกลียดออกมา แต่ภายในใจจริง ๆ ก็กำลังก่นด่าตัวเองด้วยที่ดันไปขยับขาออกเพื่อรับสัมผัสอย่างน่าอับอาย “ส

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 29 NC-1

    “ปล่อย” ฉันพูดด้วยเสียงนิ่งและจริงจังเพื่อให้อีกคนรับรู้ว่าฉันไม่ได้พูดเล่น ส่วนพี่โลคานางก็เลิกยุกยิกกับฉันเลยเมื่อเห็นว่าฉันเริ่มจะไม่มีท่าทีเล่นแล้ว “ยัยหนู...” พี่โลคากอดเอวฉันจากทางด้านหลังไว้หลวม ๆ พลางเกยคางไว้บนไหล่ของฉัน จากนั้นนางก็เริ่มเรียกฉันแบบที่ชอบเรียกด้วยเสียงอ้อน “ออกไป เน่ขอร้อง” เสียงของฉันเริ่มจะสั่นเครือแล้ว ความรู้สึกของฉันมันเริ่มจะไม่เชื่อฟังตัวฉันซะแล้ว ยอมรับเลยว่าวันนี้ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขมาก แต่มันเป็นความสุขที่ฉันจะต้องเก็บเอาไว้ภายใต้จิตใจของฉัน ฉันพยายามแสดงออกให้พี่เขาเห็นมากที่สุดว่าฉันไม่ต้องการกลับไปยุ่งกับพี่เขาแล้ว “อย่าไล่พี่ ยัยหนูไม่รักพี่แล้วงั้นเหรอ” ฉันจุกกับคำพูดของพี่เขาจนตัวเองนั่งนิ่งเงียบไป ไม่รักงั้นเหรอ เหอะ! ถ้าฉันไม่รักพี่เขาฉันก็คงไม่ยอมให้ตัวเองมาทรมานแบบนี้หรอก “…” พี่โลคาจับฉันให้นั่งหมุนตัวหันไปตรงหน้าพี่เขา เราสองคนต่างมองตากันด้วยความรู้สึกที่ต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าอีกคนคิดอย่างไรกับเรา ใบหน้าพี่เขาเริ่มเลื่อนเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นเรื่อย ๆ “คิดถึง” พี่

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 28-2

    กลับไปก็ต้องรีบไปทำควิซอีก เพื่อเก็บคะแนนตรงนี้ให้เป็นคะแนนช่วยเวลาที่คะแนนสอบออกมาได้ไม่ดีอะไรแบบนี้ วิชานี้เป็นวิชาที่ยากมากพอสมควรเลยคอนโดเลเน่ พอฉันเปิดประตูเข้าไป จมูกก็ได้กลิ่นหอมออกมาจากทางห้องครัว ไม่ต้องบอกก็พอเดาได้ว่าใครเข้ามาในห้องของฉันถ้าไม่ใช่พี่โลคา ส่วนที่นางเข้ามาได้อย่างไรอันนี้ฉันคงไม่ต้องไปคิดให้ปวดหัว คงจะใช้อำนาจอีกนั่นแหละ “กลับมาแล้วเหรอครับ หิวไหม?” พี่โลคาหันกลับมามองฉันที่เดินตามกลิ่นหอมยั่วยวนนี้เข้ามาในห้องครัว ฉันแอบตกใจและแปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้เห็นพี่โลคาในมุมที่ใส่ชุดแบบนี้ พี่เขาสวมผ้ากันเปื้อนลายกระต่ายสีชมพูของฉันอยู่นะสิ อยากขำนะแต่ต้องเก๊กหน้านิ่งเอาไว้ก่อน “ใครอนุญาตให้พี่เข้ามาทำอาหารในนี้กันคะ” ฉันยืนกอดอกพูดกับพี่เขาด้วยน้ำเสียงเข้มแบบที่พี่เขาเคยทำใส่ฉัน “พี่อนุญาตตัวเอง ไปนั่งรอก่อนจะเสร็จแล้ว” คนหน้ามึนพูดจบก็หันกลับไปทำกับข้าวต่อโดยไม่สนใจเลยว่าฉันยืนจ้องตาเขม็ง สุดท้ายฉันก็ต้องยอมแพ้ออกมานั่งเปิดโน้ตบุ๊กเพื่อทำควิซแทน “ยากจัง” ฉันนั่งทำควิซมาได้สักพักแล้วแต่ก็ยังไม่เ

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 28-1

    “เห็นว่ามุงดูคนหล่อกันค่ะ” คนหล่องั้นเหรอ...หรือว่า!! “ขอบคุณมากค่ะ” ฉันพูดขอบคุณรุ่นน้องเสร็จก็รีบวิ่งออกไปจากตรงนี้ให้ไวที่สุด ทางเข้ามหา’ลัยไม่ได้มีแค่ทางเข้าเดียว ฉันไปเข้าอีกทางก็ได้ ส่วนคนหล่อที่รุ่นน้องพวกนั้นพูดก็คงไม่พ้น “ยัยหนู!” นั่นไงล่ะ เป็นพี่โลคาจริง ๆ ด้วย ฉันหันกลับไปมองก็พบว่ามีหลายสายตาต่างจับจ้องมาที่ฉันด้วยสายตาแบบว่า...ริษยา ส่วนพี่โลคาก็หมายจะวิ่งเข้ามาหาฉัน แต่ดันติดฝูงคนตรงนั้นจนทำให้พี่เขาไม่สามารถตามฉันมาได้ “เกือบไปแล้ว” ฉันใช้มือทั้งสองข้างก้มจับเข่าพลางหอบหายใจด้วยความเหนื่อย ประตูอีกด้านที่สามารถเข้ามหา’ลัยได้ก็คือประตูหลังที่อยู่ติดอีกถนน มันไกลจากประตูหน้าพอสมควร แค่เดินธรรมดาก็เหนื่อยแล้วกว่าจะใช้เวลามาถึง แต่นี่ฉันดันวิ่งมา แน่นอนว่าฉันเหนื่อยแทบจะล้มตัวลงไปนอนหายใจเลย “น้องเน่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” ฉันที่กำลังก้มตัวหอบหายใจอยู่ ก็มีมือของใครบางคนมาแตะลงที่ไหล่ของฉัน ฉันจึงเอียงคอขึ้นไปมองก็พบว่าเป็นพี่บลูนั้นเอง “ไม่เป็นอะไรค่ะ” ฉันขยับตัวออกห่างจากพี่บลูจนมือที่เขาแตะไว้ในตอนแรกเลื่อนออกไป

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 27-2

    “ปล่อยนะ!” ฉันพยายามดิ้นไปมาเพื่อให้หลุดออกจากอ้อมกอดที่คุ้นเคย ฉันไม่อยากหวนคิดถึงมันอีก “หนีพี่มาทำไม ยัยหนูไม่รักพี่แล้วงั้นเหรอ” พี่โลคากอดฉันแน่นขึ้น แถมยังใช้มือขึ้นมาลูบผมฉันเบา ๆ อีก มันยิ่งทำให้ฉัน “ฮึก” ฉันกำเสื้อของพี่โลคาแน่น และกำมันด้วยความแรงที่ฉันกำลังเจ็บปวดอยู่ภายในใจตัวเอง พร้อมกับปล่อยน้ำตาให้ไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่ได้ พี่โลคาก็ยังคงลูบผมฉันอยู่อย่างนั้น “ขอโทษนะ” พี่โลคาเอ่ยขอโทษออกมา พี่เขาไม่ผิดเลย พี่เขาจะมาขอโทษฉันทำไมฉัน “ฮึก พะ...พี่จะมาขอโทษหนะ...หนูทำไม” ฉันพูดด้วยเสียงอู้อี้และสะอึกร้องไห้ไปด้วย “ขอโทษที่วันนั้นพี่ไม่ได้อยู่ช่วยยัยหนู ขอโทษที่ปล่อยให้คนในครอบครัวมาทำร้ายยัยหนูไงครับ พี่ขอโทษ พี่ไม่รู้เลยว่ายัยหนูของพี่จะเก็บเรื่องนั้นไว้คนเดียวตลอด คงเจ็บมากเลยใช่ไหม” พี่โลคาดันตัวฉันออกเล็กน้อย และพี่เขาก็ก้มลงมามองฉันที่กำลังร้องไห้อยู่ “มะ...ไม่ ฮึก พี่ไม่ได้ผิดเลย” ฉันส่ายหน้าไปมาพร้อมกับน้ำตาที่กำลังรินไหล พลางเงยหน้ามองพี่เขาด้วยสายตาจริงใจว่าฉันไม่โกรธหรือโทษพี่เขาเลยสักนิด

  • GENTLEMAN บุรุษเย็นชา   บทที่ 27-1

    เลเน่ Talk “ขอบคุณที่มาส่งนะคะพี่บลู” ฉันก้มตัวลงไปไหว้รุ่นพี่ที่คณะของตัวเอง พี่เขาก็ยิ้มตอบกลับมาพร้อมกับพยักหน้าเป็นเชิงว่ารับคำขอบคุณจากฉัน นี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ พวกเพื่อน ๆ และรุ่นพี่ที่มหา’ลัยต่างใจดีกับฉันเกือบทุกคนเลย เป็นคณะที่อบอุ่นพอตัวเลย อีกอย่างฉันเข้ามาเรียนกลางคันด้วย ถ้าเป็นที่อื่นเขาคงไม่รับ แต่ฉันมีคนจัดการให้พร้อมก็เลยไม่เป็นปัญหาอะไร “ไม่เป็นไรครับ น้องเน่ก็รู้ว่าพี่เต็มใจมากแค่ไหน” ฉันทำได้เพียงแค่ยิ้มตอบกลับไป พี่บลูเป็นรู่นพี่ที่คณะของฉัน และยังเป็นนักศึกษาที่ได้ฉายาว่าเจ้าชู้ตัวพ่อ พี่เขาตามจีบฉันตั้งแต่เข้าเรียนวันแรก จนถึงวันนี้นางก็ยังคงตามจีบฉันไม่เลิก ทั้งที่ฉันบอกไปหลายรอบละนะว่าฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่นั่นไม่ได้ทำให้พี่เขาหยุดตามตอแยฉันได้เลย และที่วันนี้พี่เขามาส่งฉันได้ก็เพราะได้รุ่นพี่อีกคนมาช่วยเป็นกำลังเสริม ฉันก็เลยต้องเลยตามเลยไป “งั้นเน่ขอตัวก่อนนะคะ” พูดจบฉันก็ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบเพราะเดี๋ยวมันจะยาว ฉันจึงรีบเดินไว ๆ เข้าตึกคอนโดของใครก็ไม่รู้แทน ฉันไม่ได้ให้พี่เข

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status