Matapos kumain ng dumplings, inayos ni Eldreed ang mga dokumentong pinirmahan niya ngayong araw, nagbasa ng financial magazine, at pagkatapos ay nakatanggap ng tawag mula sa kanyang assistant."Mr. Sandronal, natunton na namin ang lokasyon ni Cassy, siya ay nasa—" biglang natigil sa pagsasalita ang assistant.Kumunot ang noo ni Eldreed. Alam niyang walang magandang balita ang kasunod nito, kaya kalmado niyang sinabi, "Sige, sabihin mo na. Nasaan siya?"Sigurado siyang nasa malapit lang ito sa hotel. Kung hindi, paano nito malalaman ang bawat galaw niya? Bukod pa rito, pagkatapos ng nangyari kagabi, hindi na siya magugulat kahit sabihin ng assistant na si Cassy ay nasa mismong kwarto niya."Gamit ang tracking sa cellphone niya, natuklasan namin na siya ay nasa Room 2, sa top floor ng TRL Hotel..."Malamig na ngisi ang gumuhit sa labi ni Eldreed. Kaya pala kagabi, nang kunin ng waiter ang kanyang order, bigla ring nawala si Cassy. Nakatira pala ito sa kwarto sa tapat niya!Alam ng lahat
Nang marinig ni Cassy ang sinabi ni Eldreed, para siyang nanigas. Agad siyang sumigaw nang matinis, “Ako ang nagbayad sa kwartong ito! Wala akong nilabag na batas, wala akong ginawang masama sa hotel! Bakit niyo ako pinapaalis?! Hindi ako papayag! Ireklamo ko kayo!”Habang nagpupumiglas siya, unti-unting lumayo ang kanyang boses hanggang sa tuluyan siyang maisakay sa elevator.Tahimik na pinakinggan ni Eldreed ang kanyang hiyaw, ngunit ramdam niya ang inis. Malalim ang kunot ng kanyang noo.Papapasok na sana siya sa kwarto nang biglang may pumigil sa pinto gamit ang isang malaking kamay.Nagulat siya at napatingin sa may-ari ng kamay—ang general manager ng hotel, nakangiti nang hilaw."Sir, nandito na kayo sa Amerika, bakit hindi muna kayo umuwi? Siguradong matutuwa sila kapag nalaman nilang nandito na kayo," anito nang may lambing.Bahagyang napakunot ang noo ni Eldreed. “Mr. Cruz, nandito ako para sa negosyo, hindi para mamasyal.”“Mas mabuting umuwi rin kayo kahit papaano,” pangung
Hawak pa rin ni Eldreed ang cellphone niya, nakatulala. Matagal siyang nag-isip bago tuluyang nagdesisyong tawagan ulit si Shayne.Dapat kalmado ako ngayon. Dapat kontrolado ko ang sarili ko. Hindi na pwedeng kabahan ulit.Siguradong galit na ito matapos niyang ibaba ang tawag ng dalawang beses. Paano niya ipapaliwanag? Wala siyang maisip na matinong dahilan.Pero bago pa niya maisaayos ang sasabihin, awtomatikong gumalaw ang kamay niya at muling pinindot ang tawag.Parang droga ang boses niya—isang beses mo lang marinig, gusto mo ulit marinig… Pero sa pagkakataong ito, hindi sinagot ni Shayne ang tawag.Nakatitig lang siya sa screen ng cellphone habang nagdadalawang-isip. Pero dahil matigas ang kanyang loob, nanindigan siya sa sinabi niya kanina—hindi ko siya sasagutin!Hindi niya rin maiwasang mag-isip ng dahilan. Baka naman hindi sinadya ni Eldreed na ibaba ang tawag kanina? Baka mahina ang signal?Pero agad niya ring sinaway ang sarili. Signal? Sa Wall Street? Sinong niloloko mo?!
Sa isang eleganteng silid, abala si Shayne sa pag-compute ng mga komplikadong problema sa harapan niya. Kahit nag-iisa siya sa malawak na lugar, hindi siya nakakaramdam ng inip dahil nakatutok ang isip niya sa pagresolba ng problema.Isa siyang college student, na nasa 3rd year. Sa edad niyang kasing-ganda ng bulaklak, pinipilit siya ng lolo at ama niya na mag-blind date. Hindi naman siya nawalan ng market o hindi kaaya-aya, kaya hindi niya maintindihan kung bakit sila nagmamadali.Napabuntong-hininga siya at itinapon ang lapis na hawak sa gilid. Madalas sabihin ng pamilya niya na nerd daw siya at wala siyang alam kundi mag-aral. Alam naman niya ang ibig nilang sabihin. Bilang anak ng pamilya Morsel, kailangan niyang mag-ambag sa pamilya kapag nasa adulting stage na siya.Halimbawa, isang kasal na may kaugnayan sa negosyo. Katulad na lang ng pangalawa niyang kapatid na babae na ipinasal sa isang kalbong matandang lalaki ilang taon na ang nakalipas. Ngayon, mukhang siya naman ang sunod
"May hindi magandang nangyari sa akin kalahating buwan na ang nakalipas." Ang madilim na mga mata ni Eldreed ay nakatuon kay Shayne. Iniunat niya ang mahahaba niyang binti at unti-unting lumapit sa kanya. Mas matangkad siya ng higit sa kalahating ulo kay Shayne, at tumingin siya pababa sa halatang kinakabahang mukha nito. Isang hinala ang pumasok sa isip niya, kaya isa-isang binigkas ang mga salita, "Noong gabing iyon, ikaw ba iyon?!""Hindi!" Agad na sagot ni Shayne."Ayon sa psychology, ang taong mabilis sumagot sa tanong ay kadalasang may itinatago." Ang malamig na tingin ni Eldreed ay dumaan sa mukha niya, parang isang kutsilyong tumatagos."Ngayon ko lang nalaman na ang sikat na si Eldreed Sandronal pala ay isang psychologist din." Nahuli ni Eldreed ang iniisip niya, kaya hindi na nakatiis si Shayne at sumagot na rin nang patutsada."Si Shayne, na nerd daw ayon sa kanyang mga kaklase, ay may matataas na grado, may mahinahon na ugali, hindi kailanman nagagalit, at isang mabuting a
Biglang nanigas ang maliit na mukha ni Shayne, tumayo siya at walang alinlangang sinampal si Eldreed, "Gago ka! Walanghiya ka!”Madaling nasalo ni Eldreed ang kanyang kamay, at ang malamig niyang boses ay tila yelo sa tuktok ng bundok na hindi natutunaw kahit libu-libong taon na, "Sino sa atin ang walang hiya? Shayne, bago ang araw na ito, hindi kita kilala sa buong buhay ko, pero sinadya mo akong pagplanuhan?"Bahagyang nag-iba ang mukha ni Shayne, ngunit agad niya itong naitago at nagbalik sa normal. Ang kanyang mga mata ay kumikislap sa panunukso. Sa halip na kumawala sa pagkakahawak ni Eldreed, lalo pa niyang idinikit ang kanyang kamay sa kanya, at ngumiti nang kakaiba, "Hmm, hindi ba nawalan ka ng malay noon? Paano mo natatandaan?"Ang ngiti sa mga mata ni Eldreed ay napalitan ng lamig, at ang tingin niya ay matalim na parang isang lobo na naghahanap ng biktima sa kapatagan. Ang kanyang mga labi ay mahigpit na nakatikom, nagpapakita ng malamig na disposisyon. Si Shayne naman, hin
Matapos tanggapin ang kasunduan, tiningnan ni Eldreed si Shayne, pinaikot ang papel ng agreemnt gamit ang kanyang mga daliri, at ngumisi. "Masaya akong makikipagtulungan."Naibenta ang sarili nang wala sa oras, masama ang loob ni Shayne, at pakiramdam niya ay gusto niyang manakit ng tao dahil sa pagkainis.Tumayo si Eldreed nang matagal, at bago lumabas sa pinto, tumigil siya. Sa malamig na tono at hindi lumingon ay nagsalita siya, "Sa totoo lang, wala akong maalala tungkol sa gabing iyon sa loob ng kalahating buwan. Ikaw ang unang nagbanggit ng kalahating buwan, at pagkatapos ay nagsinungaling ako nang basta-basta. Sinabi mo na ang lahat, Shayne, naglakas-loob kang paglaruan ako? Hindi pwedeng walang kapalit ang ginawa mo."Pagkatapos noon, binuksan niya ang pinto at umalis.Ilang segundo bago nakapag-react si Shayne na naiwan sa loob ng silid. Hindi niya napigilan ang pagtataas ng kanyang boses, "Eldreed! Hayop ka! Nagbabago-bago ka ng salita, lalaki ka pa ba talaga?!"Napahagikhik
Pagkababa ng cellphone, agad na sumakay si Shayne ng taxi papunta sa Wanten.Ang lugar na ito ay isang Taiwanese hall na itinayo ng kanyang panganay na kapatid tuwing wala itong magawa. May espesyal na kwarto dito para sa pamilyang Morsel, at ilang beses na rin siyang nakapunta rito. Walang waiter na naghatid sa kanya, kaya’t pumasok siya sa kwarto nang pamilyar. Tiningnan niya ang oras sa relo at nakita niyang may dalawang minuto pa bago ang takdang oras na kalahating oras.Kumuha siya ng cue stick at nagsimulang maglaro ng billiards, maganda ang kanyang postura at malinis ang mga galaw."Shayne, hindi ako tagapaglingkod mo, ha?" sabi ni Andeline nang dumating ito sakto sa oras. Binuksan nito ang pinto habang dala ang kanyang schoolbag. Nasa ikatlong taon na siya ng high school sa edad na 16-years old. Kung hindi lamang siya takot makaagaw ng atensyon, dahil sa talino niya, malamang nasa kolehiyo na siya ngayon."Maglaro tayo. Kung sino ang matalo, kailangang magsabi ng totoo. Game?
Hawak pa rin ni Eldreed ang cellphone niya, nakatulala. Matagal siyang nag-isip bago tuluyang nagdesisyong tawagan ulit si Shayne.Dapat kalmado ako ngayon. Dapat kontrolado ko ang sarili ko. Hindi na pwedeng kabahan ulit.Siguradong galit na ito matapos niyang ibaba ang tawag ng dalawang beses. Paano niya ipapaliwanag? Wala siyang maisip na matinong dahilan.Pero bago pa niya maisaayos ang sasabihin, awtomatikong gumalaw ang kamay niya at muling pinindot ang tawag.Parang droga ang boses niya—isang beses mo lang marinig, gusto mo ulit marinig… Pero sa pagkakataong ito, hindi sinagot ni Shayne ang tawag.Nakatitig lang siya sa screen ng cellphone habang nagdadalawang-isip. Pero dahil matigas ang kanyang loob, nanindigan siya sa sinabi niya kanina—hindi ko siya sasagutin!Hindi niya rin maiwasang mag-isip ng dahilan. Baka naman hindi sinadya ni Eldreed na ibaba ang tawag kanina? Baka mahina ang signal?Pero agad niya ring sinaway ang sarili. Signal? Sa Wall Street? Sinong niloloko mo?!
Nang marinig ni Cassy ang sinabi ni Eldreed, para siyang nanigas. Agad siyang sumigaw nang matinis, “Ako ang nagbayad sa kwartong ito! Wala akong nilabag na batas, wala akong ginawang masama sa hotel! Bakit niyo ako pinapaalis?! Hindi ako papayag! Ireklamo ko kayo!”Habang nagpupumiglas siya, unti-unting lumayo ang kanyang boses hanggang sa tuluyan siyang maisakay sa elevator.Tahimik na pinakinggan ni Eldreed ang kanyang hiyaw, ngunit ramdam niya ang inis. Malalim ang kunot ng kanyang noo.Papapasok na sana siya sa kwarto nang biglang may pumigil sa pinto gamit ang isang malaking kamay.Nagulat siya at napatingin sa may-ari ng kamay—ang general manager ng hotel, nakangiti nang hilaw."Sir, nandito na kayo sa Amerika, bakit hindi muna kayo umuwi? Siguradong matutuwa sila kapag nalaman nilang nandito na kayo," anito nang may lambing.Bahagyang napakunot ang noo ni Eldreed. “Mr. Cruz, nandito ako para sa negosyo, hindi para mamasyal.”“Mas mabuting umuwi rin kayo kahit papaano,” pangung
Matapos kumain ng dumplings, inayos ni Eldreed ang mga dokumentong pinirmahan niya ngayong araw, nagbasa ng financial magazine, at pagkatapos ay nakatanggap ng tawag mula sa kanyang assistant."Mr. Sandronal, natunton na namin ang lokasyon ni Cassy, siya ay nasa—" biglang natigil sa pagsasalita ang assistant.Kumunot ang noo ni Eldreed. Alam niyang walang magandang balita ang kasunod nito, kaya kalmado niyang sinabi, "Sige, sabihin mo na. Nasaan siya?"Sigurado siyang nasa malapit lang ito sa hotel. Kung hindi, paano nito malalaman ang bawat galaw niya? Bukod pa rito, pagkatapos ng nangyari kagabi, hindi na siya magugulat kahit sabihin ng assistant na si Cassy ay nasa mismong kwarto niya."Gamit ang tracking sa cellphone niya, natuklasan namin na siya ay nasa Room 2, sa top floor ng TRL Hotel..."Malamig na ngisi ang gumuhit sa labi ni Eldreed. Kaya pala kagabi, nang kunin ng waiter ang kanyang order, bigla ring nawala si Cassy. Nakatira pala ito sa kwarto sa tapat niya!Alam ng lahat
Bumalik si Eldreed sa restaurant at nang narating niya ang counter, malamig siyang nagtanong. “Sino ang waiter na nag-deliver ng pagkain kagabi sa Room No. 1 sa top floor?”Nang marinig ito, agad na naging alerto ang staff sa counter. Ang kanilang hotel ay isang six-star establishment, at ang top floor ay inuupahan ng mga elite mula sa iba’t ibang panig ng mundo. Agad siyang ngumiti at magalang na sumagot, “Sandali lang po, sir. Iche-check ko.”Mabilis nilang nahanap ang pangalan ng waiter, ngunit isang bagay ang nakaakit sa atensyon ni Eldreed—nag-resign na ito matapos maghatid ng hapunan kagabi.Malamig siyang napangisi. Mukhang alam na nito na hahanapin siya kaya agad nang naglaho. O baka naman binayaran na siya nang malaki ng employer niya para hindi na bumalik?Wala nang sinabi pa si Eldreed. Tumalikod ito at iniwang isang malamig na babala, “Ang susunod na magdadala ng pagkain sa akin, siguraduhin ninyong mapagkakatiwalaan.”Napalunok ang staff sa takot at mabilis na tumango. “Op
Natakot siya sa nararamdaman niya at hindi niya alam kung paano haharapin si Shayne. Hindi lang basta paghanga ang nararamdaman niya—gusto niya itong angkinin. Gusto niyang maging kanya ito nang buo.Pero paano kung malaman ni Shayne ang iniisip niya?Siguradong matatakot ito. Ang inakala niyang kasunduang kasal na tatagal ng dalawang taon, kung saan magiging maayos silang magkasama at susuportahan ang isa’t isa, biglang nagkaroon ng ibang kahulugan. Kung malalaman ni Shayne ang nararamdaman niya, malamang hindi na ito papayag na matulog pa sa tabi niya.Dahil sa nangyari ngayon, tuluyang nagising ang matagal niyang pinigilang pagnanasa kay Shayne. Hindi na niya tiyak kung kaya pa niyang yakapin ito nang walang ibang iniisip. Paano pa kaya kung muling matutulog sila sa iisang kama? Sigurado siyang hindi na lang basta yakap ang magagawa niya.Nakakatakot ang pagnanasa ng tao—kapag nagsimula ka nang magnasa ng higit pa, mahirap nang umatras.Mahigpit niyang hinawakan ang telepono, nakat
Nang marinig ni Eldreed ang boses ni Shayne sa telepono, biglang nanlaki ang kanyang mga mata. Sino nga ba ang babaeng nasa ilalim niya?Mabilis niyang tiningnan ito, at doon siya tuluyang natauhan.Sa kabilang linya, hindi agad narinig ni Shayne ang sagot ni Eldreed kaya napakunot-noo ito. “Eldreed, nakikinig ka ba? Anong ginagawa mo?”Nagmukhang iritable si Cassy. Hindi niya matanggap na sa mismong sandaling ito, biglang sisirain ni Shayne ang plano niya.“Eldreed, huwag mo siyang pansinin. Ituloy na natin, gusto mo rin naman, ‘di ba?” bulong niya habang muling yumakap sa lalaki.Napahawak si Eldreed sa sentido at mariing inalog ang ulo. Nang unti-unti siyang luminaw ang isip, nakumpirma niyang hindi si Shayne ang babaeng kasama niya. Muli niyang hinaplos ang noo at sa wakas, nakita niya nang malinaw kung sino ang nasa harapan niya.Matalim ang naging tingin niya kay Cassy bago mabilis na bumangon at lumayo. Galit niyang sinabi, “Lumayas ka!”Ramdam ang malamig na tono sa boses niya
Hindi pa lang nasabi ng buo ng waiter, agad tumayo si Cassy mula sa sofa at tinanong ito nang may pananabik. "Ano, kumusta?""Maayos naman po, Miss. Hindi siya nagduda, at hindi ko rin muna ipinasara ang pinto, kunwari'y may nakalimutan akong pagkain," sagot ng waiter nang magalang. Ngunit sa huli, tila nag-alinlangan ito bago muling nagsalita. "Miss, sigurado po ba kayong walang mangyayaring masama sa kanya?""Syempre naman! Balak ko siyang maging asawa sa hinaharap, paano ko hahayaan na may mangyari sa kanya?" sagot ni Cassy na may halong panlalambing, ngunit hindi maitago ang kasabikan sa kanyang mukha.Sa sandaling matapos ang gabing ito, si Eldreed ay magiging kanya."Pwede ka nang umalis. Huwag kang mag-alala, tinutupad ko ang pangako ko. Wala ka nang kailangang gawin dito." Matapos niyang paalisin ang waiter, agad siyang nag-ayos at nagbihis.Samantala, matapos makakain ng ilang subo, naramdaman ni Eldreed na may kakaiba sa kanyang katawan. Unti-unting nagiging malabo ang kanya
Umiling si Shayne, bakas sa mukha niya ang pag-aalala. Napabuntong-hininga siya at nagsalita, "Hindi pa rin siya nagigising. Sabi ng doktor, nakadepende na lang sa kanya. Baka sa loob ng ilang araw, baka umabot ng isa o dalawang buwan… o baka… tatlo hanggang limang taon, o higit pa."Napasinghap si Andeline. Mahirap na itong solusyonan ngayon. Kung problema lang ito ng medikal na teknolohiya, madali silang makakahanap ng mas mahusay na ospital sa ibang bansa. Pero ang tunay na isyu ay hindi sa mga doktor o sa teknolohiya—kundi kay Jerome mismo."Sinamahan ko siya nitong mga nakaraang araw. Sabi ng doktor, makakatulong kung kakausapin siya araw-araw, babasahan ng dyaryo, o ikukuwentuhan. Pero parang wala namang nangyayari. Alam kong hindi ito minamadali, pero natatakot ako… paano kung wala pa ring pagbabago araw-araw?"Pumikit si Shayne at ibinaba ang ulo.Ngayon lang nakita ni Andeline ang kaibigan niyang ganito kahina at walang magawa. Dahan-dahang hinawakan niya ang kamay nito. "Huw
Tumango si Andeline, ngunit halata pa rin ang pag-aalala niya tungkol sa nawalang cellphone. "Wala ka namang ginagawang masama gamit ang cellphone mo, 'di ba? Ilan ba ang contacts mo ro'n? Alam na ba nila nawala ang phone mo? Baka gamitin ng kumuha ang number mo para gumawa ng masama, tulad ng panghihingi ng pera..."Napangisi si Shayne. Kahit may punto si Andeline, tatlong araw na ang lumipas at wala naman siyang nabalitaang may natanggap na kahina-hinalang mensahe mula sa kanya. Sa totoo lang, kakaunti lang naman ang nasa contacts niya—pamilya niya at si Eldreed lang. Wala siyang masyadong kaibigan sa labas.At kung sakali mang may sumubok manloko gamit ang number niya, duda siyang malilinlang ang pamilya niya o si Eldreed. Sa katunayan, mas gusto pa nga niyang may magtangkang manloko gamit ang phone niya—dahil mas madali niyang matutunton kung sino ang kumuha nito."Huwag kang mag-alala, wala namang mahalagang tao sa contacts ko. Tsaka tatlong araw na, wala namang natanggap na kaka