“Eldreed, matanda na rin ako. Hindi na rin kagaya ng dati ang katawan ko... araw-araw ay humihina na.”Napakunot ang noo ni Eldreed nang marinig ito, at agad siyang kinabahan. Kasabay nito, nakaramdam siya ng lungkot.Sa tagal ng panahon, si Arellano ang naging haligi ng pamilya—malakas, matatag. Pero ngayon, naririnig na niya ang katotohanang hindi maiiwasan ng kahit sinong tao: ang pagtanda.Napabuntong-hininga si Eldreed at naging seryoso ang mukha. Alam niyang may mahalagang sasabihin ang matanda.“Ang Sandronal ay isang malaking pamilya. Mula pa sa panahon ng lolo ko, pinaghirapan na naming itaguyod ito. Sa mga sumunod na henerasyon, pinagsikapan namin itong mapalago hanggang sa narating natin ngayon.”“Mula nang ipanganak ka, sinanay na kita bilang magiging tagapagmana ng Sandronal. At hindi mo ako binigo.”Napalunok si Eldreed. Alam niya kung gaano siya kamahal at pinapahalagahan ng kanyang lolo—mahigpit man ito, ito rin ang pinakaunang tumulong at sumuporta sa kanya, kaya buon
Pagkatapos ng bangungot na gabi sa tinuluyang B&B, sobrang pagod na si Cassy—hindi lang sa katawan kundi pati sa isip. Nawalan na siya ng lakas ng loob.Noong una, matibay ang paninindigan niyang kakayanin niyang mag-isa sa Amerika at hahanapan ng paraan na makalapit kay Eldreed. Pero sa loob lang ng isang gabi, tuluyan siyang nagbago ng isip dahil sa sobrang sama ng kalagayan ng lugar na tinuluyan niya. Gusto na lang niyang umalis. Kahit pa umuwi agad sa Pilipinas at isuko ang plano niyang akitin si Eldreed, ayos lang—basta makaalis lang siya sa lugar na iyon.Hindi siya makatawag kay Jerome. Hindi rin siya makapagsabi kay Mayor Vasquez ng tunay niyang kalagayan. Labis siyang balisa at natatakot. Sa gitna ng pagkataranta, bigla niyang naisip ang isang tao—si Carla.Dali-dali niyang kinuha ang cellphone at tinawagan ang kanyang ina. Alam niyang kahit anong pagkakamali pa ang nagawa niya, hinding-hindi siya pababayaan ni Carla. Sa buong mundo, ito lang ang taong mas inuuna siya kaysa s
Si Divina ay isang ulila—walang pamilya, walang tagapag-alaga. Dahil mahina at sakitin na siya mula pagkabata, hindi rin siya nagkaroon ng kaibigan.Walang anumang kaugnayan noon si Eldreed sa kanya, pero sampung taon na ang nakalipas nang aksidenteng mailigtas ni Divina ang buhay niya. Alam niyang kung hindi dahil sa kanya noon, malamang ay wala na siya ngayon. Kaya bilang pasasalamat, tinulungan niya si Divina sa loob ng ilang panahon.Alam niyang may sakit si Divina, kaya dinala niya ito sa isang ospital na may pinakamahusay na kagamitan. Nagpadala siya ng espesyalista at mga tagapag-alaga para maalagaan ito ng maayos. Unti-unting bumuti ang lagay ni Divina, at dahil wala naman siyang pamilya o kaibigan, pinatuloy na rin siya ni Eldreed sa bahay nito. Nang lumipat si Eldreed sa Pilipinas para magtrabaho, isinama rin niya si Divina.Bagamat may sakit, napakabait ni Divina. Hindi siya naging sagabal kay Eldreed, bagkus ay siya pa ang nag-aalaga rito. Sa mga panahong abala si Eldreed
Sa isang eleganteng silid, abala si Shayne sa pag-compute ng mga komplikadong problema sa harapan niya. Kahit nag-iisa siya sa malawak na lugar, hindi siya nakakaramdam ng inip dahil nakatutok ang isip niya sa pagresolba ng problema.Isa siyang college student, na nasa 3rd year. Sa edad niyang kasing-ganda ng bulaklak, pinipilit siya ng lolo at ama niya na mag-blind date. Hindi naman siya nawalan ng market o hindi kaaya-aya, kaya hindi niya maintindihan kung bakit sila nagmamadali.Napabuntong-hininga siya at itinapon ang lapis na hawak sa gilid. Madalas sabihin ng pamilya niya na nerd daw siya at wala siyang alam kundi mag-aral. Alam naman niya ang ibig nilang sabihin. Bilang anak ng pamilya Morsel, kailangan niyang mag-ambag sa pamilya kapag nasa adulting stage na siya.Halimbawa, isang kasal na may kaugnayan sa negosyo. Katulad na lang ng pangalawa niyang kapatid na babae na ipinasal sa isang kalbong matandang lalaki ilang taon na ang nakalipas. Ngayon, mukhang siya naman ang sunod
"May hindi magandang nangyari sa akin kalahating buwan na ang nakalipas." Ang madilim na mga mata ni Eldreed ay nakatuon kay Shayne. Iniunat niya ang mahahaba niyang binti at unti-unting lumapit sa kanya. Mas matangkad siya ng higit sa kalahating ulo kay Shayne, at tumingin siya pababa sa halatang kinakabahang mukha nito. Isang hinala ang pumasok sa isip niya, kaya isa-isang binigkas ang mga salita, "Noong gabing iyon, ikaw ba iyon?!""Hindi!" Agad na sagot ni Shayne."Ayon sa psychology, ang taong mabilis sumagot sa tanong ay kadalasang may itinatago." Ang malamig na tingin ni Eldreed ay dumaan sa mukha niya, parang isang kutsilyong tumatagos."Ngayon ko lang nalaman na ang sikat na si Eldreed Sandronal pala ay isang psychologist din." Nahuli ni Eldreed ang iniisip niya, kaya hindi na nakatiis si Shayne at sumagot na rin nang patutsada."Si Shayne, na nerd daw ayon sa kanyang mga kaklase, ay may matataas na grado, may mahinahon na ugali, hindi kailanman nagagalit, at isang mabuting a
Biglang nanigas ang maliit na mukha ni Shayne, tumayo siya at walang alinlangang sinampal si Eldreed, "Gago ka! Walanghiya ka!”Madaling nasalo ni Eldreed ang kanyang kamay, at ang malamig niyang boses ay tila yelo sa tuktok ng bundok na hindi natutunaw kahit libu-libong taon na, "Sino sa atin ang walang hiya? Shayne, bago ang araw na ito, hindi kita kilala sa buong buhay ko, pero sinadya mo akong pagplanuhan?"Bahagyang nag-iba ang mukha ni Shayne, ngunit agad niya itong naitago at nagbalik sa normal. Ang kanyang mga mata ay kumikislap sa panunukso. Sa halip na kumawala sa pagkakahawak ni Eldreed, lalo pa niyang idinikit ang kanyang kamay sa kanya, at ngumiti nang kakaiba, "Hmm, hindi ba nawalan ka ng malay noon? Paano mo natatandaan?"Ang ngiti sa mga mata ni Eldreed ay napalitan ng lamig, at ang tingin niya ay matalim na parang isang lobo na naghahanap ng biktima sa kapatagan. Ang kanyang mga labi ay mahigpit na nakatikom, nagpapakita ng malamig na disposisyon. Si Shayne naman, hin
Matapos tanggapin ang kasunduan, tiningnan ni Eldreed si Shayne, pinaikot ang papel ng agreemnt gamit ang kanyang mga daliri, at ngumisi. "Masaya akong makikipagtulungan."Naibenta ang sarili nang wala sa oras, masama ang loob ni Shayne, at pakiramdam niya ay gusto niyang manakit ng tao dahil sa pagkainis.Tumayo si Eldreed nang matagal, at bago lumabas sa pinto, tumigil siya. Sa malamig na tono at hindi lumingon ay nagsalita siya, "Sa totoo lang, wala akong maalala tungkol sa gabing iyon sa loob ng kalahating buwan. Ikaw ang unang nagbanggit ng kalahating buwan, at pagkatapos ay nagsinungaling ako nang basta-basta. Sinabi mo na ang lahat, Shayne, naglakas-loob kang paglaruan ako? Hindi pwedeng walang kapalit ang ginawa mo."Pagkatapos noon, binuksan niya ang pinto at umalis.Ilang segundo bago nakapag-react si Shayne na naiwan sa loob ng silid. Hindi niya napigilan ang pagtataas ng kanyang boses, "Eldreed! Hayop ka! Nagbabago-bago ka ng salita, lalaki ka pa ba talaga?!"Napahagikhik
Pagkababa ng cellphone, agad na sumakay si Shayne ng taxi papunta sa Wanten.Ang lugar na ito ay isang Taiwanese hall na itinayo ng kanyang panganay na kapatid tuwing wala itong magawa. May espesyal na kwarto dito para sa pamilyang Morsel, at ilang beses na rin siyang nakapunta rito. Walang waiter na naghatid sa kanya, kaya’t pumasok siya sa kwarto nang pamilyar. Tiningnan niya ang oras sa relo at nakita niyang may dalawang minuto pa bago ang takdang oras na kalahating oras.Kumuha siya ng cue stick at nagsimulang maglaro ng billiards, maganda ang kanyang postura at malinis ang mga galaw."Shayne, hindi ako tagapaglingkod mo, ha?" sabi ni Andeline nang dumating ito sakto sa oras. Binuksan nito ang pinto habang dala ang kanyang schoolbag. Nasa ikatlong taon na siya ng high school sa edad na 16-years old. Kung hindi lamang siya takot makaagaw ng atensyon, dahil sa talino niya, malamang nasa kolehiyo na siya ngayon."Maglaro tayo. Kung sino ang matalo, kailangang magsabi ng totoo. Game?
Si Divina ay isang ulila—walang pamilya, walang tagapag-alaga. Dahil mahina at sakitin na siya mula pagkabata, hindi rin siya nagkaroon ng kaibigan.Walang anumang kaugnayan noon si Eldreed sa kanya, pero sampung taon na ang nakalipas nang aksidenteng mailigtas ni Divina ang buhay niya. Alam niyang kung hindi dahil sa kanya noon, malamang ay wala na siya ngayon. Kaya bilang pasasalamat, tinulungan niya si Divina sa loob ng ilang panahon.Alam niyang may sakit si Divina, kaya dinala niya ito sa isang ospital na may pinakamahusay na kagamitan. Nagpadala siya ng espesyalista at mga tagapag-alaga para maalagaan ito ng maayos. Unti-unting bumuti ang lagay ni Divina, at dahil wala naman siyang pamilya o kaibigan, pinatuloy na rin siya ni Eldreed sa bahay nito. Nang lumipat si Eldreed sa Pilipinas para magtrabaho, isinama rin niya si Divina.Bagamat may sakit, napakabait ni Divina. Hindi siya naging sagabal kay Eldreed, bagkus ay siya pa ang nag-aalaga rito. Sa mga panahong abala si Eldreed
Pagkatapos ng bangungot na gabi sa tinuluyang B&B, sobrang pagod na si Cassy—hindi lang sa katawan kundi pati sa isip. Nawalan na siya ng lakas ng loob.Noong una, matibay ang paninindigan niyang kakayanin niyang mag-isa sa Amerika at hahanapan ng paraan na makalapit kay Eldreed. Pero sa loob lang ng isang gabi, tuluyan siyang nagbago ng isip dahil sa sobrang sama ng kalagayan ng lugar na tinuluyan niya. Gusto na lang niyang umalis. Kahit pa umuwi agad sa Pilipinas at isuko ang plano niyang akitin si Eldreed, ayos lang—basta makaalis lang siya sa lugar na iyon.Hindi siya makatawag kay Jerome. Hindi rin siya makapagsabi kay Mayor Vasquez ng tunay niyang kalagayan. Labis siyang balisa at natatakot. Sa gitna ng pagkataranta, bigla niyang naisip ang isang tao—si Carla.Dali-dali niyang kinuha ang cellphone at tinawagan ang kanyang ina. Alam niyang kahit anong pagkakamali pa ang nagawa niya, hinding-hindi siya pababayaan ni Carla. Sa buong mundo, ito lang ang taong mas inuuna siya kaysa s
“Eldreed, matanda na rin ako. Hindi na rin kagaya ng dati ang katawan ko... araw-araw ay humihina na.”Napakunot ang noo ni Eldreed nang marinig ito, at agad siyang kinabahan. Kasabay nito, nakaramdam siya ng lungkot.Sa tagal ng panahon, si Arellano ang naging haligi ng pamilya—malakas, matatag. Pero ngayon, naririnig na niya ang katotohanang hindi maiiwasan ng kahit sinong tao: ang pagtanda.Napabuntong-hininga si Eldreed at naging seryoso ang mukha. Alam niyang may mahalagang sasabihin ang matanda.“Ang Sandronal ay isang malaking pamilya. Mula pa sa panahon ng lolo ko, pinaghirapan na naming itaguyod ito. Sa mga sumunod na henerasyon, pinagsikapan namin itong mapalago hanggang sa narating natin ngayon.”“Mula nang ipanganak ka, sinanay na kita bilang magiging tagapagmana ng Sandronal. At hindi mo ako binigo.”Napalunok si Eldreed. Alam niya kung gaano siya kamahal at pinapahalagahan ng kanyang lolo—mahigpit man ito, ito rin ang pinakaunang tumulong at sumuporta sa kanya, kaya buon
Saglit na natigilan si Eldreed habang nakatitig sa kumikislap na screen ng telepono. Matagal siyang nagdalawang-isip bago tuluyang sagutin ang tawag."Hello," maikling bati niya. Bahagya ang tono, pero halatang malamig at malayo ang loob."Eldreed, narinig kong bumalik ka na sa Amerika?"Napakunot ang noo ni Eldreed. Alam na niya kung ano ang gusto sabihin ni Mr. Cruz, pero hindi niya inaasahang ganito kabilis ang balita. Para bang sabik na sabik ang matanda na ibalita agad ito."Oo, may kailangan lang ayusin sa U.S. branch. Hindi rin ako magtatagal. Si Mr. Cruz ba ang nagsabi sa ’yo?""Ah gano’n ba. Eh kung nandito ka na rin lang, bakit di ka na lang umuwi? Mas kumportable sa bahay kaysa sa kung saan-saan ka lang. Ilang taon ka nang ’di umuuwi—miss ka na ng mga tao rito."Mas lalong lumalim ang kunot sa noo ni Eldreed. Totoo ba talaga ’yon? Miss siya? Eh hindi ba't sila rin ang nagsabing mas mabuti nang ’di na siya bumalik?Pakiramdam niya, sa tuwing sinasabi iyon ni Lolo Nathan, may
Si Eldreed naman, ay hindi rin mapakali.Pinilit niyang bumalik sa trabaho, pero hindi siya makapag-concentrate. Laging pumapasok sa isip niya ang mukha ni Shayne, pati na rin ang boses nito na parang paulit-ulit na naririnig sa tenga niya. Muntik na niyang isipin na may auditory hallucination na siya.Matagal na rin mula nang huli siyang maka-experience ng ganito, at hindi niya alam kung anong dapat gawin.Napabuntong-hininga siya, binato ang ballpen sa lamesa, tumayo, kumuha ng bote ng alak sa cabinet, nagsalin sa baso, at pumwesto sa harap ng floor-to-ceiling window.Tanghali sa Amerika. Tahimik ang paligid ng business district—seryoso ang atmosphere, walang masyadong tao. Pero kahit ganoon, hindi mawala sa isip niya si Shayne.Habang tulala siya, biglang nag-ring ang cellphone sa mesa. Pero hindi niya ito narinig agad—malayo na ang isip niya, para bang nasa ibang mundo na.Nag-blink ang screen ng phone, nag-dim. Ilang beses itong naulit, pero nanatiling tahimik si Eldreed sa harap
Narinig ni Eldreed ang maikling “beep” mula sa kabilang linya. Tahimik siyang tumayo, hindi gumalaw nang matagal.Magulo ang nararamdaman niya—may halong lungkot, panghihinayang, at hindi matanggap na pakawalan si Shayne. Hindi niya maipaliwanag, pero parang pinapahirapan siya ng oras. Para siyang nawawala, hindi alam kung ano ang dapat gawin.Samantala, sa kabila naman, nanatiling tulala si Shayne sa malawak na kwarto. Naiwan pa rin ang isip niya sa mga huling sinabi ni Eldreed.Nang tuluyan na siyang bumalik sa sarili, bigla siyang napahiga sa kama, gumulong-gulong habang yakap ang unan, parang baliw na hindi mapakali."Hayop ka! Sobrang hayop ka! Maid na nga ako na pinagluluto mo, tatawag ka pa mula sa U.S. para lang tanungin kung marunong na akong magluto? Sobrang hayop! Galit ako sa’yo! Sobrang galit! ‘Wag kang bumalik! Pag bumalik ka, lalagyan ko ng pampurga ang pagkain mo!"Napa-hysterical siya sa galit, kaya nagkagulo sa ibaba. Agad na nagmamadaling umakyat ang mga kasambahay
Hawak pa rin ni Eldreed ang cellphone niya, nakatulala. Matagal siyang nag-isip bago tuluyang nagdesisyong tawagan ulit si Shayne.Dapat kalmado ako ngayon. Dapat kontrolado ko ang sarili ko. Hindi na pwedeng kabahan ulit.Siguradong galit na ito matapos niyang ibaba ang tawag ng dalawang beses. Paano niya ipapaliwanag? Wala siyang maisip na matinong dahilan.Pero bago pa niya maisaayos ang sasabihin, awtomatikong gumalaw ang kamay niya at muling pinindot ang tawag.Parang droga ang boses niya—isang beses mo lang marinig, gusto mo ulit marinig… Pero sa pagkakataong ito, hindi sinagot ni Shayne ang tawag.Nakatitig lang siya sa screen ng cellphone habang nagdadalawang-isip. Pero dahil matigas ang kanyang loob, nanindigan siya sa sinabi niya kanina—hindi ko siya sasagutin!Hindi niya rin maiwasang mag-isip ng dahilan. Baka naman hindi sinadya ni Eldreed na ibaba ang tawag kanina? Baka mahina ang signal?Pero agad niya ring sinaway ang sarili. Signal? Sa Wall Street? Sinong niloloko mo?!
Nang marinig ni Cassy ang sinabi ni Eldreed, para siyang nanigas. Agad siyang sumigaw nang matinis, “Ako ang nagbayad sa kwartong ito! Wala akong nilabag na batas, wala akong ginawang masama sa hotel! Bakit niyo ako pinapaalis?! Hindi ako papayag! Ireklamo ko kayo!”Habang nagpupumiglas siya, unti-unting lumayo ang kanyang boses hanggang sa tuluyan siyang maisakay sa elevator.Tahimik na pinakinggan ni Eldreed ang kanyang hiyaw, ngunit ramdam niya ang inis. Malalim ang kunot ng kanyang noo.Papapasok na sana siya sa kwarto nang biglang may pumigil sa pinto gamit ang isang malaking kamay.Nagulat siya at napatingin sa may-ari ng kamay—ang general manager ng hotel, nakangiti nang hilaw."Sir, nandito na kayo sa Amerika, bakit hindi muna kayo umuwi? Siguradong matutuwa sila kapag nalaman nilang nandito na kayo," anito nang may lambing.Bahagyang napakunot ang noo ni Eldreed. “Mr. Cruz, nandito ako para sa negosyo, hindi para mamasyal.”“Mas mabuting umuwi rin kayo kahit papaano,” pangung
Matapos kumain ng dumplings, inayos ni Eldreed ang mga dokumentong pinirmahan niya ngayong araw, nagbasa ng financial magazine, at pagkatapos ay nakatanggap ng tawag mula sa kanyang assistant."Mr. Sandronal, natunton na namin ang lokasyon ni Cassy, siya ay nasa—" biglang natigil sa pagsasalita ang assistant.Kumunot ang noo ni Eldreed. Alam niyang walang magandang balita ang kasunod nito, kaya kalmado niyang sinabi, "Sige, sabihin mo na. Nasaan siya?"Sigurado siyang nasa malapit lang ito sa hotel. Kung hindi, paano nito malalaman ang bawat galaw niya? Bukod pa rito, pagkatapos ng nangyari kagabi, hindi na siya magugulat kahit sabihin ng assistant na si Cassy ay nasa mismong kwarto niya."Gamit ang tracking sa cellphone niya, natuklasan namin na siya ay nasa Room 2, sa top floor ng TRL Hotel..."Malamig na ngisi ang gumuhit sa labi ni Eldreed. Kaya pala kagabi, nang kunin ng waiter ang kanyang order, bigla ring nawala si Cassy. Nakatira pala ito sa kwarto sa tapat niya!Alam ng lahat