Habang si Avigail Suarez ay naguguluhan, bigla na lang pumasok ang lalaki sa pintuan.Pagkakita niya sa babae sa kama, agad na nag-twist ang kilay ni Dominic.Sa isang sulyap, nakita niyang mas malala ang lagnat ng babae kaysa sa huling pagkakataon."Mr. Villafuerte." Nang hindi na niya kayang magtago pa, napilitan si Avigail Suarez na batiin siya nang malayo, at agad ding ibinaling ang tingin, hindi na niya nais pang magsalita pa sa kanya.Napansin ni Dominic na iniiwasan siya ng maliit na babae, at tumaas ang mga mata niya nang bahagya. Bumaling siya kay Dr. Guazon at nagsabi, "Pakitulungan siya."Tumango si Dr. Guazon at lumapit kay Avigail Suarez upang gamutin siya.Nang makita ni Avigail Suarez ang isang estrangherong lalaki sa kanyang silid, medyo naguluhan siya at hindi agad nakapag-react dahil sa lagnat."Siya ang family doctor ng Pamilya Vilafuerte. Dinala ko siya dito upang tulungan ka," paliwanag ni Dominic sa malalim na boses.Nang marinig ito, may bahagyang pagtutol sa ma
Matapos ang ilang sandali, pumasok si Doctor Guazon mula sa labas na may dala-dalang mga kagamitan para sa IV drip.Matapos isabit ang IV para kay Avigail Suarez, tumingin si Doctor Guazon kay Dominic at nagsalita. "Kailangan ni Miss Avi ng maraming IV drip. Maaaring kailanganin niyang may mag-alaga sa kanya ngayong gabi at tulungan siyang palitan ang IV drip."Nang marinig ito, halos magsalita agad si Avigail Suarez, "Tita Kaye, pasensya na at abala ko pa kayo ngayong gabi."Natural na naramdaman ni Tita Kaye na obligasyon niyang gawin ito. Nang magtangkang sumagot, may nagsalita bago siya, "Mananatili ako dito para alagaan ka."Pagkasabi nito, nagbago ang ekspresyon ng mga tao sa silid.Medyo nagulat si Tita Kaye. Naalala pa niya na noong nakaraan, parang hindi matanggap ni Miss Avi na mag-stay si Mr. Villafuerte sa bahay, at ayaw din ang dalawang bata. Pero dahil dinala ni Mr. Villafuerte ang doktor, hindi na siya makakapagsalita.Tumingin si Tita Kaye kay Avigail Suarez ng may pag
Nang umalis si Dominic mula sa bahay ni Avigail Suarez, dalawang tao sa labas ng kalsada sa harap ng bahay ni Avigail Suarez ang bahagyang nagbago ang ekspresyon at agad na kumuha ng kanilang mga cellphone para magtawag.Katatapos lang dumating ni Lera Gale sa kumpanya at handa na sanang magsimula ng morning meeting. Nang makita ang tawag, agad niyang pinahinto si Len at sinabi na siya na lang ang mag-asikaso nito, at nagbalik sa opisina para sagutin ang telepono."Miss Ferrer, ilang araw na kaming nagmamatyag sa labas ng komunidad ni Avigail Suarez. Pumunta si Mr. President at si Miss Skylei kahapon, at hindi umalis hanggang kaninang umaga."Pagkarinig ng mga salitang ito, agad na tumigas ang mukha ni Lera Gale.Simula nang sinabi sa kanya ni Dominic na nais nitong ikansela ang kanilang engagement, ipinadala niya ang mga tauhan para imonitor si Avigail Suarez, upang malaman kung gaano na kalapit si Dominic sa babae.Ngunit sa hindi inaasahan, sinabi ng namamahalang tao sa pagmamasid
Pagkatapos mawala ang lagnat ni Avigail, patuloy pa rin siyang nag-aalala sa kalagayan ng dalawang bata, kaya't pinayagan niyang magpahinga pa siya ng dalawang araw sa bahay.Nang ganap na siyang gumaling, ipinadala ni Avigail ang dalawang bata sa kindergarten nang maaga at naghahanda nang magmaneho papuntang institute. Habang papasok siya sa sasakyan, bigla na lang tumunog ang kanyang cellphone.Tiningnan niya ang caller ID at nakita niyang tawag ito mula kay Professor Miguel Tan.Inisip ni Avigail na tungkol sa proyekto ang tawag, kaya't mabilis niyang sinagot ang telepono. "Teacher, anong nangyari?"Sa kabilang linya, maririnig ang boses ni Professor Miguel Tan na may kabigatan, "May na-offend ka ba?"Nang marinig ito, naguguluhan si Avigail, "Ano'ng ibig mong sabihin?""Mukhang may nag-iimbestiga sa mga nangyari sa'yo sa abroad nitong mga nakaraang araw," sagot ni Professor Miguel Tan. "Kaya naisip ko, baka may na-offend sa'yo dito sa bansa at gusto nilang gamitin ang mga nangyar
Sa parehong oras, sa kmpanya pamilya Ferrer.Nakatayo si Len sa harap ni Lera Gale na may masamang mukha."Ms. Ferrer, hindi ko alam kung sino ang nasa abroad na sadyang humahadlang sa amin para imbestigahan ang mga bagay tungkol kay Avigail, lalo na ang tungkol sa dalawang bata, kaya..."Bago pa man siya makapagtapos ng pagsasalita, ininterrupt siya ni Lera Gale ng malamig na boses na medyo pasigaw."Kaya't wala pa kayong nahanap!"Tahimik si Len.Isang saglit, naging malamig ang atmosphere sa opisina.Tinitigan siya ni Lera Gale ng matagal, saka nagsalita ng galit na galit ang boses. "Ang haba ng oras mo para maghanap pero hanggang ngayon hindi mo pa rin nahanap ang simpleng bagay na ito, anong silbi mo!"Bago pa makapagsalita si Len, sumigaw si Lera Gale nang malakas, "Lumayas ka dito ngayon na!"Mabilis na tumalikod si Len at umalis.Habang pinapanood ang pintuan ng opisina na magsara, labis na inis si Lera Gale.Ilang araw na mula nang sabihin ni Dominic na nais niyang kanselahi
Pagkababa ng telepono, isang malupit na ekspresyon ang lumitaw sa mukha ni Lera Gale. Tumawag siya muli at nagbigay ng ilang utos sa kabilang linya.Sumapit ang weekend, maaga pa lang ay nagmaneho na si Lera Gale papunta sa bahay ng mga VillafuerteHabang kumakain ng agahan si Luisa, ngumiti siya nang makita si Lera Gale. "Bakit ang aga? Nakapag-agahan ka na ba? Gusto mong maupo muna at kumain ng konti?"Iniling ni Lera Gale ang ulo, "Hindi na po, dumaan lang po ako rito para sunduin ka."Nang marinig ito, hindi na pinilit ni Luisa. Habang kumakain, nakipagkwentuhan siya kay Lera Gale.Pagkatapos mag-agahan, dinala ni Lera Gale si Luisa sa ayala malls kung saan sila mamimili ng mga branded clothes, bags and shoes."Tita, kamusta na si Skylei?" tanong ni Lera Gale habang naglalakad. "Nag-aalala ako sa kanya, pero hindi ko pa siya nakita mula nang mangyari iyon."Nang mabanggit ang pangalan ni Skylei, medyo lumungkot ang mukha ni Luisa. "Natakot si Skylei sa pagkawala. Kamakailan, nagi
Dahan-dahan na huminto ang sasakyan sa parking lot ng mall.Mahigpit na hinawakan ni Lera Gale ang braso ni Luisa at magkasabay silang naglakad palabas ng parking lot.Habang naglalakad papasok sa mall, hindi na binanggit ni Lera Gale ang tungkol kay Dominic, na para bang talagang iniiwasan na niya ang kasal na iyon.Pagdating ng tanghali, parehong lumabas ng mall ang dalawa, may mga bag sa kanilang mga kamay."Nag-book na po ako ng restaurant. Nakita ko sa mga review online na maganda doon, at naisip ko na baka magustuhan mo." suhestiyon ni Lera Gale na may kasamang ngiti.Sumang-ayon si Luisa nang walang kumento.Ang restaurant na ipinag-book ni Lera Gale ay hindi located sa ayala malls, kaya’t kailangan nilang magmaneho patungo roon. Pumunta sila sa paradahan dala kanilang mga bags na pinamili.Habang papalapit na sila sa pasukan ng paradahan, biglang may isang sasakyan na mabilis na umalis mula roon.Napahinto sandali ang dalawa at mabilis silang umatras sa gilid.Akala nila, norm
Habang papunta sa ospital, agad na tinawagan ni Luisa si Dominic.Agad itong sumagot. "Mom, anong nangyari? May problema ba?""Paki-contak na ang ospital. Kakaunti na lang parating na kami. Nagkaroon ng aksidente sa parking lot kanina. Nasaktan si Lera sa braso para iligtas ako."Dahil dito, agad na tumugon si Dominic.Pagkatapos ng tawag, tinawagan ulit ni Luisa sina Alliana at ang asawa nito para ipaalam ang pagkakasugat ni Lera Gale sa kamay.Nang marinig nilang nasaktan ang kanilang anak, labis silang nag-alala. Inalam nila kung saang ospital sila pupunta at agad nilang pupuntahan ito.Magaling si Dominic. Nang dumating si Luisa at si Lera Gale sa ospital, may doktor na naghihintay sa pinto."Mrs. Villafuerte, Miss Ferrer, paki-dala sila dito." Utos ng doctor sa mga nurse at inalalayan ang mga ito. Sinuri ng doktor ang sugat ni Lera Gale at inihatid sila papunta sa isang departmento.Hinihimas ni Lera Gale ang kanyang braso habang pinapa-check up, at tila wala ng dugo sa mukha.S
Makalipas ang isang linggo, kinausap ni Avigail ang kambal at pinakiusapang ipagpatuloy na nila ang kanilang kindergarten schooling. Ngunit matigas ang tanggi ng dalawa. Masyado na raw silang advanced kumpara sa mga kaklase nila, at wala rin naman silang gana pumasok, lalo na't palaging si Skylie ang laman ng kanilang isipan.Alam ni Avigail kung gaano kaapektado ang kambal sa mga pangyayari. Kaya kahit masakit, naging matatag siya. Ayaw niyang malugmok sila sa lungkot—ayaw niyang hayaang lamunin ng kawalang-kasiguraduhan ang murang isipan ng kaniyang mga anak.Sa halip, itinutuon niya ang oras sa isa pang matagal nang sugat—ang sariling pamilya. Ang pamilyang minsang ipinagpalit siya sa pera."Wow! Mukhang galante at sobrang yaman mo na ngayon, Avigail," pang-uuyam ng kaniyang ina, si Trina, habang nakataas ang kilay. "Akala ko noon, sa kangkungan ka na lang pupulutin matapos mong layasan ang mayamang pamilyang pinakasal namin sa’yo. Sa totoo lang, kinabahan kami no'n... baka bawiin p
Nang masikaso na ni Angel si Avigail at magkausap na sila ng mga anak, agad ding umalis si Angel sa bahay ng mga ito. Alam niyang kailangan ni Avigail at ng kambal na mag-usap ng maayos, at hindi siya ang tamang tao na maging saksi sa lahat ng ito.Tahimik na lumabas si Angel, at nang makaalis na siya, lalo pang bumigat ang pakiramdam sa loob ng bahay. Ang mga mata ng kambal ay puno ng takot at pangamba. Hindi nila kailanman nakita ang kanilang ina na ganoon — parang hindi nila kilala. Si Avigail na laging matatag at maligaya, ngayon ay tila nawala ang sigla sa mata, at ang pagkabagabag sa bawat galaw nito ay hindi nila maikaila.Habang ang kambal ay tahimik na naghihintay, takot na takot, naglakad si Avigail patungo sa kusina. Lumipas ang ilang saglit bago siya bumuntong hininga, tila umaasa na sana’y magbabalik ang lahat sa normal. Tumayo siya sa harap ng kalan at nagsimula magluto ng tanghalian. Ang tanging ingay na naririnig ay ang tunog ng kawali at mga palayok sa kanyang paligid,
“Dominic, pasensya ka na, ha. Nabigla yata sila…” Mahinang sabi ni Avigail, halos pabulong habang tinatanaw sina Angel na inaakay palayo ang kambal.“Kakausapin ko muna sila.” Nilunok niya ang kaba sa lalamunan, dama ang kirot ng eksenang iyon bilang isang ina at isang babae.Tahimik lang si Dominic. Halos ilang segundo rin bago siya sumagot, at nang magsalita siya, ramdam ang lungkot sa tinig niya.“Naiintindihan ko…” mahinahon niyang simula. “Pasensya na rin. Pero… gagawin ko ang lahat para makuha ko ulit ang loob nila.” Bumuntong-hininga siya bago tumingin kay Avigail, sinserong sinisid ang mga mata nito.“Alam ba nila ang nangyari sa atin?” tanong niya, may halong kaba. “Mukha kasing alam nila… na hindi kita trinato ng tama.”Napalingon si Avigail sa direksyon ng kambal, bakas ang pag-aalala sa kaniyang mukha.“Matalino ang kambal,” wika niya sa wakas. “Madami silang tanong, Dominic. At mas pinili kong sagutin ‘yon kaysa magsinungaling. Hindi ko kayang itago sa kanila kung bakit w
“Mommy!!” sigaw ni Dale habang mabilis na lumapit kay Avigail. “Nakausap na namin si Skylie. Sabi ng doktor kay Ninang, limited time lang daw po kami puwedeng manatili sa loob. Kaya po lumabas na kami.”Nagulat si Avigail nang makita silang lumabas ng ICU. Hindi niya namalayang siya pala’y umiiyak na sa bisig ni Dominic. Agad siyang napahawak sa mukha, tinatago ang luha.“Iuuwi ko na sila. Sasamahan ko na lang—”“Ninang!” putol ni Dane habang hinahawakan ang kamay ng kaniyang ninang. “We want to stay here. Puwede po ba kaming maupo lang dito? Gusto lang po naming panoorin si Skylie.”Lumingon si Angel kay Dominic, saka kay Avigail, ngunit bago pa man siya makasagot, napatingin si Dominic sa kambal—at tila napako ang kaniyang tingin doon.Hindi siya makapaniwala.Ngayon lang niya lubos na pinagmasdan sina Dale at Dane, at parang unti-unting nabura ang mundo sa paligid niya. Para siyang nanonood ng lumang alaala—ng sarili niyang kabataan—nang bigla niyang mapansin: magkakamukha sila. Ang
Tahimik ang hallway ng ospital. Tanging ang mahihinang tunog mula sa ICU monitor sa loob ng silid ang maririnig, kasabay ng malamig na hum ng aircon. Nakaupo sa bench sina Dominic at Avigail—magkatabing tila magkalayo pa rin. Walang salitang binibitawan, tanging mga mata at buntong-hininga ang nagpapahiwatig ng bigat sa kanilang dibdib.Sa loob ng ICU, si Skylei ay nakaoxygen at bantay-sarado ng doktor. Kasama niya roon sina Dale at Dane, tahimik na nakaupo sa gilid ng kama habang hawak ang kamay ng kapatid. Nasa loob din si Angel, ang ninang nila, taimtim na nagdarasal sa isang sulok.Sa labas, sa isang sandaling may kapayapaan, biglang umalingawngaw ang matalim na sigaw mula sa may elevator.“Dominic Villafuerte! Anong ginagawa ng babae niyan dito?!”Napalingon agad ang mga nurse at bantay sa paligid. Mabilis na tumayo si Dominic habang si Avigail ay napaatras at bahagyang nataranta. Sa harap nila ay ang ina ni Dominic—si Mrs. Luisa Villafuerte, ang reyna ng pamilyang Villafuerte, an
“Sinasabi mo bang nanganak ka mag-isa sa tatlong bata?” tanong ni Dominic, puno ng gulat at lungkot ang boses.Tahimik lamang na tumango si Avigail.“Pero bakit nahiwalay si Skylei sa mga kapatid niya? Kung hindi ikaw ang may kagagawan, sino? Sino ang naghiwalay sa iyo kay Skylei?” Halata sa tono ni Dominic ang pagkalito, ang galit, at ang pagkabigo. “May sakit si Sky noon. Malala. Kung hindi namin naagapan… baka noon pa, wala na siya.”Napaluhod si Avigail sa harap ni Dominic. Wala siyang nagawa kundi ang humagulgol.“Patawarin mo ako...” nanginginig ang tinig niya. “Sinabi sa akin ng doktor na isa sa triplets ang mahina. Kaya nang sinabi nilang hindi na niya kinayang mabuhay pa kahit isang araw, tinanggap ko na lang. Ang sakit. Sobrang sakit. Pero kailangan kong magpatuloy… kasi may dalawa pa akong anak na umaasa sa akin.”Umiiyak siyang napayuko, nanginginig ang balikat.“Pero kahit kailan… kahit kailan, hindi ko nakalimutan ang bunso kong babae. Hindi ko siya inalis sa puso’t isip
"Kamusta si Skylei? May improvement na ba ang lagay niya?" tanong ni Avigail.Hindi siya nakatulog kagabi habang iniisip kung paano siya naging pabayang ina—kung paanong naniwala agad siyang patay na ang kanyang bunsong anak. Sa tulong ni Miguel Tan, ni Angel, at ni Dr. Daven Cruz, inalaman nilang lahat ang nangyari sa araw ng panganganak ni Avigail sa ibang bansa. Gustong-gusto ni Avigail na siya mismo ang gumawa ng hakbang, ngunit hindi katulad ng mga taong ito, wala siyang koneksyon—maliban na lang sa pagiging kilala niyang doktor sa traditional medicine."Akala ko hindi ka na babalik. Mabuti naman at nandito ka na," malungkot na sabi ni Dominic habang nakaupo sa bench sa labas ng ICU, at nakatingin sa bintana nito kung saan makikita si Skylei na nakahiga at maraming tubong nakakabit."Mommy! Tito!""Mom! Dad—I mean, Tito, hello po sa inyo.""Pasensya na. Iniwan mo sa akin ang mga bata para dalhin sa kindergarten. Nalaman ng teacher nila ang nangyari kay Sky, kaya binigyan sila ng p
"Avigail!! Heto na, nakakuha ako ng mabilis na proseso ng DNA testing sa hospital namin. Ang galing nga kasi pinadeliver pa nila!" sigaw ni Angel habang mabilis na pumasok sa bahay ni Avigail, hawak ang isang brown envelope na may seal ng ospital.Nagulat ang kambal na sina Dane at Dale sa biglang pagsulpot ng kanilang Ninang. Dahan-dahan pa itong lumapit, nahihiyang ngumiti sa kanila."Ninang! Kumain ka na po ba?" tanong ni Dane na laging concern sa mga bisita nila."Mom, Ninang… para saan po ba ang DNA test na iyan? May problema po ba?" tanong naman ni Dale habang hawak ang laruang robot.Tumingin si Avigail sa dalawang bata. Naisip niyang wala na siyang maitatago pa sa kanila. Limang taon pa lang ang kambal, pero sobrang talino na nila—mga batang marunong magbasa ng damdamin at sitwasyon."Oo… Sorry kung ginawa ito ni Mommy nang hindi kayo sinabihan. Naguguluhan na kasi ako. I can't give birth twice in a row. Alam niyo ‘yung ibig sabihin, di ba?""Opo, Mommy," sagot ni Dale. "Pero d
"Ano? Sinabi mo talaga 'yon kay Dominic? Gosh, Avigail!" Galit na ang tono ni Angel habang nakaupo sa tapat ng kaibigan. Halos malaglag ang hawak niyang baso sa narinig."Nagpakumbaba na siya. Inamin niya ang pagkukulang niya, halatang sobra na siyang nagsisisi—pero bakit hindi mo man lang binigyan ng kaunting puwang ang salita niya? Kahit hindi mo siya patawarin, sana hindi mo na lang nasabi ‘yon."Napatingin si Avigail, halatang pinipigilan ang luha."Galit ako nun, Angel. Sa tingin mo ba madali ‘yon? Iniisip niyang kaya kong itapon ang sarili kong anak? Anak ko!""Oo, gets ko ‘yon. Tama ang dahilan mo—may point ka, pero hindi pa rin tama ang naging sagot mo. Avigail, kung marinig ‘yon ni Sky, ano’ng mararamdaman niya? Na tinanggihan siya ng sariling ina?"Tumayo si Avigail at naglakad palayo sa sofa. "Pero hindi pa rin sigurado na anak ko siya, Angel! Pinipilit lang nilang paniwalaan ko ‘yon!""Pero paano kung totoo?" balik ni Angel, seryoso na rin ang tono. "Sinabi ng doktor na bu