“คุณคงรู้ว่าฉันดีใจมากที่คุณกลับมา และฉันดีใจที่คุณยืนตรงนี้”“คุณจะเชื่อไหมว่าสิ่งที่พูดมามันไม่ได้ทำให้ฉันอยากหนีออกห่างคุณไปเลยค่ะ” น้ำเสียงหวานเอ่ยอย่างจริงใจ สบตาเขาระหว่างพูดไปด้วย“ต่อให้ในวันข้างหน้าฉันต้องเสียใจ แต่ฉันจะไม่ยอมเสียคุณไปค่ะ”“เธอชอบฉันใช่ไหม”“ไม่บอกหรอก ไม่อยากแพ้ คนชนะจะได้เอ่ยความต้องการ ฉันจะรอจนกว่าคุณจะเป็นคนบอก ห้าปี สิบปี”“ฉันก็จะรอค่ะ”พรึบ อีวานโอบกอดเธอราวกับหวงแหนหญิงสาว คำพูดทุกคำของเธอมันกำลังเกาะกุมเจาะลงไปที่หัวใจที่ถูกปิดผลึกเอาไว้ ตอนนี้ก่อนผลึกนั้นได้เกิดรอยร้าวเป็นที่เรียบร้อย รอเวลาเพียงให้มันสลายหายไประหว่างนั้นที่พวกเขากำลังกอดกัน พี่ชายขนมปังก็เดินออกมาตาม พร้อมบอกว่ามีคนมาหาเธอและผู้มาเยือนใหม่คนนั้นทำอีวานตกใจ ถึงขั้นขบกรามเข้าหากัน มือก็กำเอาไว้แน่นเมื่อได้ยินชื่อของคนนั้น“ขนมปัง คุณเลย์ตันมาน่ะ”“เลย์ตัน?”“เธอรู้จักกับเลย์ตันด้วยเหรอ”อีวานบีบไหล่เธอแรงมาก จนหน้าเธอแสดงออกว่าเจ็บ“อีวานก็รู้จักคุณเลย์ตันเหรอคะ”“เธอไปรู้จักกับมันได้ยังไง”น้ำเสียงเขาเปลี่ยนเป็นเยือกเย็น แววตามีความกังวล“อีวานฉันเจ็บ”“เอ่อ สองคนเป็นอะไรเหรอเปล่
สองหนุ่มพี่น้องยืนจ้องกันด้วยแววตาเชือดเฉือนไม่มีใครยอมใคร เลย์ตันเลือกเอ่ยปากพูดก่อนเมื่อตรงนี้เหลือแค่พวกเขา“ได้ข่าวว่าพ่อตายแล้ว เสียใจด้วยนะน้องชาย อย่างนี้แกก็คงเหลือตัวคนเดียวแล้ว” น้ำเสียงไม่ได้มีความเห็นใจแต่ฟังดูเหมือนเหยียดหยามกันมากกว่า“เสือก” ตอบกลับทันควัน อีวานไม่อยากเสวนากับเลย์ตัน เขากำลังจะเดินหนี เลย์ตันก็พูดขึ้นมาอีก“หายไปตั้งสี่เดือนกลับมาอีกทำไมวะ”“ไปแล้วก็ควรจะไปลับซิวะ” มือหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ยืนเก๊กวางท่าเลย์ตันไม่อยากให้อีวานกลับเข้ามายุ่งกับขนมปังอีก เพราะว่าตอนนี้เขาจะแย่งเธอจากอีวาน จะทำให้ทุกคนที่อยู่ข้างมันกลายมาเป็นคนของเขาให้หมด!“กูกลับแล้วมันทำไม มึงนั่นแหละมาทำเหี้ยอะไรอยู่ตรงนี้ ไม่กลับไปอยู่ที่ของมึงอย่างที่เคยเป็น”“หลบ ๆ ซ่อน ๆ อย่างลูกชู้” น้ำเสียงเย็นชาพูดข่ม มองด้วยสายตาเหยียดหยามเต็มประดา“ไอ้อีวาน! มึงพูดเหี้ยอะไร” เลย์ตันโกรธจนเส้นเลือดปูดขึ้นหน้าเมื่อเจอคำพูดแทงใจดำ“กูพูดผิดตรงไหน ก็มึงคือลูกชู้” เน้นย้ำคำว่าชู้กระแทกใส่หน้าเลย์ตัน เพราะแม่แต่งงานกับพ่อถูกต้องตามกฎหมายแต่กับพ่อของมันไม่ใช่ ต่อให้รักกันแต่เลือกทำสิ่งที่ผิด
เธอกับพี่ชายก็นำเงินบางส่วนไปทำบุญให้ทางวัด ตอนจบงานจะนำส่วนที่เหลือไปบริจาคให้บ้านเด็กกำพร้า โรงพยาบาล และโรงเรียน เป็นผลบุญกุศลให้พ่อกับแม่“เอาไปพี่อยากให้ พี่ก็อยากทำดีกับเขาบ้าง”คำพูดกำกวมนี่มันอะกัน“รับไป มันตั้งใจให้” อีวานเอ่ยเสียงเรียบ เพราะอีวานก็แอบเอาเช็กกับสดไปให้พายช่วยงานกับค่าใช้จ่ายของงานตั้งแต่วันนี้ถึงวันสุดท้าย“ขอบคุณนะคะคุณ..พี่ลูเซียโน่”เธอยกมือขึ้นไหว้ กำลังจะขอตัวออกมา อีวานจับข้อมือแล้วเอ่ยถาม“จะไปไหน” อีวานมองดูในศาลาแขกที่มาก็ทยอยออกไปจนจะหมดแล้วจะเหลือก็ไอ้เสี้ยนหนามที่มันตำตาเขาเห็นจะมีแค่ไอ้เลย์ตัน!“ฉันต้องเดินไปส่งเขาก่อนค่ะ”“อย่า มันมาเองได้ก็ให้มันเดินกลับออกไปเอง จะไปส่งมันทำไม”“ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ”สิ้นประโยคนั้นขนมปังก็แกะมืออีวานออกได้สำเร็จ อีวานได้แต่มองตามเธอเดินไปหามัน อยากจะลุกขึ้นเดินตามไปแต่ก็กลัวอดใจจะได้เปิดฉากต่อยตีอีกรอบขนมปังเดินมาหาเลย์ตัน เขายืนรอเธอให้ไปส่งอย่างที่ทำทุกวัน เลย์ตันมางานศพพ่อแม่ขนมปังตั้งแต่วันแรกและเขาก็จะมาทุกวันจนเสร็จงาน“ขอบคุณที่มาร่วมงานทุกวันเลยนะคะคุณเลย์ตัน”“เดินไปคุยไปดีกว่าครับ”เลย์ตันชวนขน
ระหว่างเดินกลับมาศาลาหลังจากไปส่งเลย์ตันขึ้นรถเสร็จ ขนมปังได้รับข้อความจากเพื่อนสนิท นั่นคือผิงอันเธอส่งเมสเซนเจอร์มาทางโทรศัพท์ เป็นข้อความที่ทำให้เธอทั้งตกใจทั้งเสียใจในเวลาเดียวกัน ตัวเธอสั่นเทา ขาแขนรู้สึกอ่อนแรงหลังจากได้เห็นข้อความทั้งหมด ติ๊ง! Messages from Pingan Pingan : ขนมปัง Pingan : พรุ่งนี้ฉันน่าจะถึงบ่าย ๆ Pingan : ไปกับพวกพี่แฝด Kanoompang : โอเค เจอกันแก Pingan : แกรู้ยังเรื่องพ่อคุณอีวานอะ คือ..ท่านเสียแล้วนะ Pingan : เสียวันเดียวกับคุณพ่อคุณแม่เลย Pingan : พี่เคลว์บอกว่าพอเสร็จงานคุณพ่อเขาวันนี้ คุณอีวานก็รีบไปหาแกเลย Kanoompang : แก ไว้ฉันจะทักไปใหม่นะ ร่างบางก้าวเท้าเดินอย่างว่องไวเพื่อไปหาอีวาน ทำไมเขาไม่บอกอะไรเธอเลย เขาจะเสียใจมากแค่ไหนตอนนี้ คงยังทำใจไม่ได้เหมือนกับเธอ ขนาดความเสียใจเขายังไม่แสดงออกมาให้เธอเห็น เขาต้องแสร้งทำว่าตัวเองเข้มแข็งไปถึงไหนกัน อ่อนแอบ้างก็ได้.. พอเดินมาถึงศาลาขนมปังก็ต้องปรับอารมณ์ให้เข้มแข็งต่อหน้าเพื่อน กล่าวขอบคุณเพื่อน ๆ ที่มาช่วยงานก่อน ถึงใจตอนนี้จะไปอยู่ที่เรื่องของเขาอย่างเดียวแล้ว “ขอบคุณพวกแกทุกคนเลยนะมาช่วย
‘อาแต่ก็มีอีกคนที่เกลียดความรักไม่แพ้กัน เจริค’ ทำไมมีแต่ตัวตึงจังวะ ถ้าขนมปังคือคนที่ปลดล็อกอีวาน ส่วนเจริคก็คงจะเป็นน้องดิสนีย์.. ‘ความรักก็ไม่ได้ดีหรือแย่ ใช้ชีวิตให้สนุกแบบฉันดีกว่า วันนี้ทำอะไรดีล่ะ..’ ‘ไปดูมวยดีกว่า’ การชกมวยในความหมายลูเซียโน่ไม่ใช่การต่อยมวยธรรมดา แต่เป็นมวยชีวิตแลกชีวิต..ขนมปังเดินมาขึ้นรถยนต์คันหรูของอีวานที่จอดไว้โดยบอดี้การ์ด แน่นอนว่าบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันอยู่รอบ ๆ แค่ไม่ได้ทำให้เอิกเกริก หรือเป็นเป้าสายตาจนเกินไป แต่คงไม่ทันสายตาของนั่งข่าวที่แอบแชะภาพขนมปังกับอีวานในวันนี้ และรอเขียนข่าวในวันพรุ่งนี้จรรยาบรรณของพวกเขาไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการเรียกกระแสอีกแล้ว บนรถ 🚙 “เธอจะพูดอะไรกับฉัน” “ถึงบ้านแล้วค่อยพูดทีเดียวค่ะ” ขนมปังไม่เคยนิ่งอย่างนี้มาก่อนเลย เรื่องอะไรที่ทำให้เธอโกรธเขา เรื่องผู้หญิง? ไม่น่าจะใช่ เขาไม่ได้ยุ่งกับผู้หญิงคนไหนอยู่แล้วนะ ก็มีแต่เธอคนเดียว “เอางั้นก็ได้” ทำให้บนรถตกอยู่ในความเงียบ เงียบเสียจนได้ยินลมหายใจของกันและกัน บรรยากาศน่าอึดอัดนี้มันอะไร พวกเขากำลังจะทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ.. เมื่อถึงบ้านขนมปังก็ลากแขนอีวานไปยังห้องน
“มันไม่ได้สำคัญถึงขั้นให้เธอต้องใส่ใจ” อีวานหลบสายตาเธอครั้งแรก และคงเป็นขนมปังคนแรกด้วยที่เขาไม่กล้าสู้ทางสายตาด้วย กลัวว่าสายตาที่เคยว่างเปล่านั้นจะเผยความรู้สึกแท้จริงออกมา ว่าตัวเขาเองก็เสียใจเป็น “แล้วความรู้สึกคุณมันไม่สำคัญเหรอคะ” “ความรู้สึกฉัน..” หัวใจแกร่งสั่นไหวไปหมดแล้วตอนนี้ “ใช่ ความรู้สึกของคุณ อย่าทำเหมือนมันไม่มีความหมายเลยค่ะ” “ตัวคุณและความความรู้สึกของคุณมีความหมายกับฉันนะคะอีวาน” สายตาของเธอสะท้อนทุกความรู้สึกออกมาโดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากพูด เธอคือคนที่ห่วงใยเขามากที่สุด พรึบ! ขนมปังดึงอีวานมากอด เธอกอดปลอบเขาแน่นไม่อยากให้เขารู้สึกโดดเดี่ยว ความอ่อนหวานกำลังเข้ากอบกุมหัวใจมาเฟีย.. “อีวานไม่ได้อยู่คนเดียวนะคะ คุณมีฉัน” “ฉันรอได้ค่ะ” เธอผละออกห่างโน้มใบหน้าลงไปจุมพิตปากบางไม่ทันให้เขาได้รู้ตัว อีวานจูบตอบอย่างอ่อนโยน ความสัมผัสเพียงแผ่วเบา แต่กลับหนักแน่นไปด้วยความรู้สึก มือหนาประคองใบหน้าหน้าสวยไปด้วยขณะจูบปากเธอ ลิ้มรสความหอมหวานที่ไม่ได้ชิมมานานหลายเดือน เมื่อพวกเขาได้ลิ้มรสความละมุนในปากของกันและจนพอใจ ร่างบางจึงเอ่ยถามถึงเรื่องที่เขาจะคุยกับเธอ
อีวานใจร้อนลงมือจัดการถอดเสื้อผ้าที่เหลือให้เธอเอง เขาดันเธอไปอยู่ใต้ฝักบัวหมุนให้น้ำไหลลงมายังโดนร่างกายพวกเขา อีวานบีบครีมอาบน้ำใส่มือเธอกับมือเขา พวกเขาผลัดกันลูบไล้ครีมลงบนผิวกายให้กัน “ตั้งแต่ไม่อยู่ด้วยกัน มีใครได้แตะต้องคุณไหมคะ” มือเล็กถูไถบริเวณหน้าอกแกร่งเลื่อนไปตรงไหล่ ย้อนกลับมาที่เดิมแล้วต่ำลงไปจนถึงหน้าท้อง กล้ามเนื้อแข็งขึ้นเป็นก้อนบ่งบอกว่าออกกำลังกาย “ตั้งแต่เจอเธอฉันก็ไม่เคยมองผู้หญิงคนไหนอีกเลย” มาเฟียหนุ่มลูบครีมอาบน้ำทั่วแผ่นหลังเนียน ลูบไปจนถึงก้นงอน “อ๊ะ! อีวาน” อีวานบีบขย้ำก้นสวยของเธอ ดึงเธอเข้ามาใกล้ทำให้ทั้งคู่แนบชิดกันไปทุกส่วน มือหนึ่งข้างของเขาย้ายมาตรงเนินความสาว ลูบไล้แหวกนิ้วสอดใส่เข้าไปในช่องทางรักของเธอ นิ้วยาวใส่เข้าไปสองนิ้วควงไปมา ดึงเข้าดึงออกและแวะเล่นกับจุกที่ทำให้ผู้หญิงมีความสุข “อ๊าส์ อ๊ะเสียวจังเลยค่ะ” “ถ้ามากกว่านิ้วจะขนาดไหน” “ก็เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นเลยค่ะ” เสียงเล็กหวานออดอ้อน “ฉันไม่มีถุงยาง วันนี้คงทำได้แค่ภายนอก” “ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้ปลอดภัย” ขนมปังมีแอปพลิเคชันนับรอบเดือน ซึ่งวันนี้ปลอดภัยไม่ต้องห่วง แต่ถ้าให้ดีที่สุดก็คื
“ไปต่อกันที่เตียง”อีวานอุ้มร่างบางออกมาจากห้องน้ำโดยที่ยังเสียบแก่นกายคาไว้ในช่องทางรัก เขายื่นมือหยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนตรงหน้าประตูมาเช็ดน้ำที่เปียกตามร่างกายพวกเขาออก“ฉันต้องการเธอมากกว่านี้”“ฉันก็ต้องการคุณค่ะ ใส่มันเข้ามาเลยค่ะอีวาน”ดันร่างบางลงนอนราบกับเตียง ขึ้นคร่อมพร้อมสอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปได้ครึ่งหนึ่งชักออกจนเกือบสุดแล้วดันมันเข้าไปทีเดียวมิดด้าม ดอกไม้งามกลืนมันเข้าไปทั้งอันได้จนหมด“อ๊าส์ เสียวมาก”“อยากให้ฉันขยับเลยไหม”“ขยับได้ตามใจชอบเลยค่ะ”จบประโยคนั้นอีวานแหวกขาเธอแยกออกจนสุด กระแทกแก่นใหญ่โตเข้าไปเน้น ๆ จนชนกับพนังมดลูก“อ๊ะ อืม” เธอเม้มปากสะกดกลั้นความจุกกับเสียววาบไปทั่วท้องในเวลาเดียวกันสองมือหนาจับล็อกสะโพกเธอกดลงกับเตียง ตั่บ ๆ ตั่บ ๆ“เจ็บหรือเปล่า”“ไม่ค่ะ เสียวมากกว่า”“งั้นก็ร้องออกมาดัง ๆ เลยครับ”ตั่บ ๆ ปักๆ ปัก ๆอีวานจับสะโพกเธอยกขึ้นจากเตียง รวบตึงขาเธอพาดบ่าแล้วกระหน่ำเด้งท่อนเอ็นร้อนชมพูเข้าไปในรูสวาท“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ เสียว เสียวมาก”“อืม ฉันชอบเสียงร้องของเธอ”“ฉันจะเสร็จแล้ว อ๊ะ อีวาน”“อืม เหมือนกัน ขนมปังเรียกชื่อฉัน”“อีวาน อีวานคะ” เสียงหวานเอ่
เช้าวันใหม่เริ่มขึ้นอีกวัน และวันนี้ท้องฟ้าสว่างสดใสกว่าทุกวัน พระอาทิตย์สาดส่องแสงแดดอบอุ่นในยามเช้าตรู่กระทบกับเปลือกตาปลุกให้ร่างบางตื่นจากภวังค์“อื้มม..”เธอกะพริบตาปริบ ๆ ปรับโฟกัสให้มองเห็นชัดขึ้น เมื่อหันมาทางซ้ายก็พบใบหน้าหล่อเหลาของอีวานนอนตะแคงข้างจดจ้องเธออยู่ก่อน“อรุนสวัสดิ์ตอนเช้าค่ะ”“อรุนสวัสดิ์ครับ”อีวานขยับตัวขึ้นคร่อมเธอแล้วสอดใส่แก่นกายใหญ่ที่ตื่นตัวอยู่ในตอนเช้าเข้าไปทักทายช่องทางรักอันคับแคบ“อื้อออีวานคะ..”น้ำเสียงหวานร้องครางแผ่วเบา มือเล็กดันอยู่บนหน้าอกแกร่งของชายหนุ่ม ยิ่งเธอดันเขายิ่งทิ้งตัวลงมา น้ำหนักที่มากกว่ากับแรงอันน้อยนิดยังไงก็สู้ไม่ไหว“ว่าไงคนดี..”ใบหน้าที่โน้มลงมาใกล้จนริมฝีปากแนบชิดใบหูเล็ก เขากระซิบถามจนขนมปังสัมผัสได้ถึงลมหายใจกระเซ่าเร่าร้อน“คิดจะทำอะไรคะ มันเช้าแล้วนะ”“ก็แค่ทักทาย”ยกสะโพกออกแล้วกดแก่นกายเข้าไปซ้ำด้านในอีกรอบอย่างเชื่องช้า แต่ทำเธอเสียวซ่านจนกัดปาก“คุณมันผู้ชายนิสัยไม่ดี”“ถึงฉันจะเป็นผู้ชายนิสัยไม่ดี แต่ก็พร้อมปกป้องและทำลายทุกคนเพื่อเธอนะ”อีวานสามารถฆ่าคนทั้งโลกเพื่อเธอได้ถ้าเธอต้องการโดยที่ไม่สนใจเลยว่านั่นจะเป็นค
ร่างบางเกร็งตัวกระตุกปลดปล่อยน้ำในตัวเธอพุ่งกระจายสวนออกมาจากรูและแก่นกายที่ยังแทงสวนคาในรูสวาท จนน้ำนี่ไหลเต็มที่นอน เช่นเดียวกับน้ำเชื้อสีขาวอย่างดีที่ได้ปล่อยออกมาเต็มถุงยางอนามัยอีวานก้มไปดูดจุกนมสีชมพูหวาน อีกเต้าก็ไม่ปล่อยให้ว่างเขี่ยเล่นจนมันขึ้นเป็นไตแข็ง“รู้สึกไงบ้าง”“ความรู้สึกโล่งไปหมดเลยค่ะ..”อีวานชักแก่นกายออกจากดอกกุหลาบ ขนมปังนอนหายใจหอบเหนื่อยต่างจากเขาที่ยังคงกระปรี้กระเปร่าเริงร่า เขาดึงถุงยางเอาเก่าออกแล้วจัดการใส่ถุงยางอันใหม่เข้าไปในแก่นกายที่ยังแข็งชูชันพร้อมออกรบ“เดี๋ยวค่ะ”“?”เขาเดินกลับมาหาเธอแต่ยังไม่ทันที่จะได้ใส่แก่นกายใหญ่เข้าไปก็ต้องนั่งนิ่งบนเตียงเมื่อร่างบางลุกขึ้นนั่งลูบไล้หน้าอกแกร่งลากมือผ่านซิกแพคต่ำลงไปเรื่อย ๆ“สัมผัสฉันให้มากกว่านี้อีกได้ไหมคะ”“อยากให้ฉันสัมผัสเธอแบบไหนล่ะ หื้ม?”“ถอดมันออกได้ไหมคะ”“วันนี้วันปลอดภัย”เธอเลื่อนมือลงไปสัมผัสท่อนเอ็นที่ห่อหุ้มด้วยถุงยางอนามัยอย่างดี เธอลูบไล้มันขึ้นลง“อืมม.. มันเสี่ยงไป”พรึบ!ขนมปังผลักอีวานให้นอนราบลงไปกับที่นอน ส่วนตัวเองก็ขึ้นมานั่งทาบทับที่ตัวเขา“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยากได้ไออุ่นมากกว่านี
อีวานยังคงไม่หยุดกลั่นแกล้งร่างบางที่นอนอยู่ใต้ร่างหนาของตน มาเฟียหนุ่มขยับแก่นกายตอกเข้าไปจนสุดโคนจนชนกับผนังมดลูกแล้วชักออกจนถึงปลายแล้วกระแทกลงไปอีกครั้ง“อื้อออ๊างง อ๊ะ อีวาน ก็บอกว่าหายหนาวแล้วไงคะ”“แต่ฉันยังหนาวอยู่เลย”“โกหก คนโกหก”“หื้ม โกหกอะไร”“ลองจับดูไหมว่าตัวฉันเย็น”“อีวาน!!”เขาดึงมือเธอขึ้นมาจับแก่นกายที่ดึงออกมาวางบนท้องเธอ มันทั้งอุ่นและแข็งสู้มือขนมปัง.. “เป็นไงเย็นไหม”“คนนิสัยไม่ดีหยุดทำเลยนะ ฉันจะนอนแล้ว” เธอดึงมือกลับแล้วใช้สองมือดันไปยังหน้าอกแกร่งที่โน้มเข้ามาอย่างใกล้ชิดแต่พอให้เธอจับแก่นกายเสร็จ เขาก็ยัดมันกลับเข้าไปในตัวเธออีกครั้งพรวดปัก!“อื้ออ!! อีวานหยุด”“ไม่อยากให้ทำต่อจริงเหรอ?”อีวานใช้แขนหนึ่งข้างยันกับเตียง ส่วนอีกมือเลื่อนมันลงไปใช้นิ้วเขี่ยติ่งเนื้อที่ทำให้เธอไม่อาจทนต้านทานไว้ เธอเหมือนจะเหลวละลายไปกับที่นอน มันมีความสุขมากทุกครั้งที่เขาสัมผัสติ่งสีชมพูของเธอ“อื้อ ไม่อยาก”“คิดดูอีกที”อีวานขยับแก่นกายเข้าออกช้า ๆ แต่เข้าสุดออกสุดทุกครั้ง แล้วยังมีการกระแทกท่อนเอ็นลงไปจนเนื้อกระทบกันจนเกิดเสียง“อีวาน อีวาน”เสียงหวานร้องครางกระเส่า แอ่
“ฉันไม่น่าหลับเลยเสียดายจัง” “น่าจะได้พูดคุยสนิทกับเพื่อน ๆ คุณให้มากกว่านี้ ไม่อยากโดนมองว่าทำลายบรรยากาศเลยค่ะ” “ไม่เป็นไร ไม่มีใครคิดแบบนั้นหรอกนะ และก็ยังเหลือเวลาให้ได้สนุกอีกหลายวัน” “จริงนะคะ..” “อืม อย่าคิดมาก” อีวานพูดปลอบใจเธอ เขากลัวเธอจะงอแงที่ตัวเองหลับไปทั้งที่ยังอยากสนุกต่อ “เธอรออาบน้ำต่อฉันละกัน” อีวานกำลังถอดเสื้อผ้าเตรียมไปอาบน้ำอีกรอบ พอเขาอาบเสร็จก็มารอเธอบนเตียง ส่วนเธอพออาบน้ำเสร็จเดินออกมาพร้อมผ้าขนหนูที่พันไว้รอบตัวแต่ไม่สามารถบดบังเนินหน้าอกใหญ่โตนั้นได้ “หนาวจังเลยค่ะ ขนาดเปิดน้ำอุ่นแล้วก็ไม่ช่วยเลย” “รู้ไหมมันมีวิธีทำให้หายหนาวอยู่นะ” อีวานปิดหนังสือที่อ่านรอเธอลง กวาดสายตามองเธอโดยเฉพาะหน้าอกที่เป็นจุดเด่นให้เขาวางสายตา “วิธีไหนคะ” อีวานลุกขึ้นเดินตรงไปหาเธอ ดึงร่างบางเข้ามาแนบชิดทำให้บริเวณเต้านมสวยแนบชิดติดกับหน้าอกแกร่งที่เปลือยเปล่าของมาเฟียหนุ่ม เขากระตุกผ้าขนหนูเธอออกจนมันหลุดไปอยู่ปลายเท้าร่างบาง “ทำอะไรคะ!” เธอมีอาการตกใจกับสิ่งที่อีวานทำนั่นคือการที่เขาใช้สองมือบีบก้นเธออย่างแรง “วิธีที่จะช่วยให้เธอหายหนาว” ‘ทำไมเธอ
หมับ! “ไอ้ขายาวฝากหยิบมาให้ฉันด้วยนะ ฉันก็อยากดื่มไวน์เหมือนกันอะ” เนเรียยื่นมือออกไปจับแขนอีวานก่อนที่เขาจะได้ลุกออกไป เธอแค่จะวานให้เขาหยิบแก้วไวน์มาให้เธอด้วยเหมือนกัน แต่การกระทำนี้ดูจะสร้างความไม่พอใจให้ขนมปังอย่างแรง “โอเค ยัยขาสั้น” “โอ๊ย ไอ้บ้านี่อย่ามาผลักหัวฉันนะ!” อีวานผลักหัวเพื่อนสาวคนสนิทเบา ๆ ขนมปังมองทุกอิริยาบถของทั้งคู่ข่มอารมณ์ความหึงที่ผุดขึ้นมาจนหน้าเธอแดงก่ำ! ‘ใจเย็นไว้ขนมปัง’ ‘ท่อนเอาไว้ว่าเขาเป็นเพื่อนกัน’ “ถ้าไม่ให้ผลักจะให้ดึงเหรอยัยขาสั้น” “ก็ลูบหัวฉันเหมือนที่ลูบหัวสาว ๆ สิจ๊ะ!” ขนมปังเบือนหน้าหันหนีไปอีกทางไม่อยากมองความสนิทสนมระหว่างอีวานกับเพื่อนสาวแสนสวยของเขาที่หยอกล้อกันตาอหน้าเธอ จนเกิดความรู้สึกหึง.. ‘บอกฉันว่าอย่าสนใจใครแต่ตัวเองกับหยอกล้อกับเพื่อนตัวเองไม่แคร์กันเลย!’ “ไหนลองลูบหน่อยสิคะคุณอีวาน” “พูดไร้สาระเนเรีย” อีวานกวาดสายตาไปมองทางขนมปังทันทีว่าเธอมีท่าทีอย่างไรกับคำพูดเนเรีย ขนมปังถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาก็รู้ได้เลยว่าเธอกำลังไม่พอใจ “ไร้สาระอะไร ความจริงทั้งนั้น” “คนต่อไปจะเป็นสาวชนชาติไหนล่ะคะคุณเพื่อน”
อีวานที่นั่งสนใจแค่ขนมปังก็ยังต้องแวะพูดถึงความสัมพันธ์ของลูเซียโน่กับสาวในความลับ “ไอ้สัตว์อย่ามาพากันรุมกูได้ไหม กูเอาเรื่องตัวเองอยู่เว้ยไม่ต้องให้ใครช่วย พวกมึงนั่นแหละเอาเรื่องความสัมพันธ์ของตัวเองให้รอดก่อน” “ที่พูดรอมาก็มีเหตุผล แต่กูจะรอดูเลยว่าคนที่บอกว่าเอาอยู่สภาพจะเป็นยังไง” เจริคเอ่ยขึ้นเบา ๆ ถ้าเพื่อนจัดการปัญหาตัวเองได้มันก็ดี แต่เห็นมาเยอะแล้วที่พูดว่าเอาอยู่สุดท้ายก็เจ็บเจียนตายทุกคน… ยังไม่เจอกับตัวก็เลยยังกล้าพูด เราสามารถอวดเก่งกับความสัมพันธ์คนอื่นได้แต่ไม่ใช่กับความสัมพัทธ์ของตัวเอง “พี่เจคคะ” “ว่าไงครับ” “อยากลองดื่มไวน์จังเลยค่ะ” เธอชี้ไปที่แก้วไวน์ในมือเจริค “พี่ว่าไม่ดีนะครับ เรายังเด็กอยู่” เจริควางมือลงบนหัวดิสนีย์ลูบสองที เธอทำหน้ามุ่ยใส่เขาทันทีไม่พอใจ “หนูอยากลองดื่มอ่ะ นะ ๆๆๆ ได้ไหมคะ” “ไม่ได้ครับ” เจริคทำเสียงเข้ม “เชอะ! ไม่ขอจากพี่ก็ได้” เธอหันไปทางพี่ชายคนรอง คนที่ตามใจเธอที่สุด “โดนงอนแล้วดิ ชอบตามใจดีนักโดนงอนซะบ้างมึง” คาร์ลเตอร์หันไปพูดกับเจริค “พี่ชายคะ น้องอยากดื่มค่ะ ขอดื่มไวน์ได้ไหม” “แก้วเดียวพอนะ” “เย้ ได้ค่ะ
แคมป์ปิ้ง 🏕 เมื่ออาหาร เครื่องดื่ม และของทานเล่นถูกจัดเตรียมพร้อมเรียบร้อยสำหรับรับประทาน ทุกคนก็เริ่มเข้ามานั่งล้อมวงรอบกองไฟเป็นรูปวงกลม ลำดับการนั่ง ให้คาร์ลเตอร์เป็นจุดแรก ต่อมาถัดมาทางซ้ายมือคือเคอร์วิน เรนเดล ลูเซียโน่ ขนมปัง อีวาน เนเรีย ดิสนีย์ เจริค ที่นั่งติดอยู่ทางขวามือคาร์ลเตอร์ “ลองกินอันนี้ดู” อีวานหั่นสเต๊กเนื้อวัวให้ขนมปังลองชิม เขามองแก้มเนียนเคี้ยวตุ่ย ๆ “อื้ม! อร่อยค่ะ” “อร่อยก็กินเยอะ ๆ น้ำหนักเธอลงไปเยอะเลยนะจากที่อุ้มเมื่อวาน” “คะ!!!” “แฮ่ม! เพื่อนยังนั่นกันอยู่ตรงนี้เนอะ” ลูเซียโน่ยิ้มมุมปากมองอีวานมันทำเหมือนตรงนี้มีแค่มันกับน้องไปได้ไอ้นี่ “อ้าว มีมึงอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ กูมองไม่เห็น คิดว่าเป็นอากาศ” “ขนมปังดูเอานะครับคนแบบนี้” ลูเซียโน่หันหน้าฟ้องขนมปัง ทำหน้าล้อเลียนอีวานเมื่อโดนดุ “อีวานทำไมพูดกับเพื่อนแบบนั้นคะไม่น่ารักเลย” ขนมปังหันมองตาขวาง “พี่ลูเซียโน่จะเสียใจนะคะ” พอเธอพูดประโยคนั้นจบอีวานก็เอื้อมมือไปประคองใบหน้าเธอให้หันมามองเขาแล้วเอ่ยพูดน้ำเสียงจริงจัง “อย่าไปสนใจความรู้สึกมันหรือใคร สนใจแค่ฉันก็พอนี่ไม่ใช่คำขอแต่
เมื่อเห็นว่าอีวานกำลังจ้องเขม็งไปทางอาร์มอ ขนมปังจึงรีบอธิบาย ไม่อยากให้ลูกน้องเขาโดนดุ“ขอโทษนะที่ออกมาช้า”“ไม่เป็นไรค่ะ คุณคงจะสนุกเลยอยู่นานเป็นคนสุดท้ายเลย”ทั้งคำพูดและรอยยิ้ม เธอช่างไร้เดียงสา โลกของเขากับเธอต่างกันขนาดนี้ แล้วจะให้เขาดึงเธอมาอยู่ในโลกดำมืดนี้ได้ยังไง…ตัดมาที่เจริคเขาเดินอุ้มกระต่ายขนปุยสีน้ำตาลไปให้ดิสนีย์“พี่เอากระต่ายมาฝาก”“น่ารักมากเลยค่ะพี่เจค หนูชอบมาก”เธออุ้มกระต่ายมาแนบอก ก่อนจะทำสิ่งที่เจริคก็ไม่ขาดคิด คือการเข้ามากอดเขาโดยที่เธอไม่สนสายตาใครเลย เพราะการกอดมันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเธอที่เติบโตมาในต่างประเทศ“ขอบคุณนะคะ เป็นของฝากที่ดีที่สุดเลย”“ครับ ดีใจที่เราชอบ”“วันนี้เรามาทำสเต๊กกันกินดีกว่าไหมวะ”ลูเซียโน่ที่อยากกินสเต๊กจึงเอ่ยขึ้น“เอาดิ กูอยากกินพอดี” เรนเดลตอบ“แล้วคนอื่นอยากกินอะไรอีก เดี๋ยวสั่งให้ลูกน้องกูไปซื้อมาเพิ่ม”เคอร์วินเสนอแล้วก็ยังอาหารอื่น ๆ อีกมากมาย เข่น สปาเกตตี พิซซ่า ปิ้งมาชเมลโล่ ปิ้งมัน และที่ขาดไม่ได้เลยคือเครื่องดื่ม วอดก้า ไวน์ขาว ไวน์แดง น้ำผลไม้สำหรับพวกเธอที่บางครั้งอาจจะไม่อยากดื่ม“ไอ้ลูซกับไอ้อีวานไปเตรียมเนื้อ
Camping 🏕 บ้านไม้กลางป่าตั้งอยู่ในที่ดินตระกูลมาร์ติเนซ เป็นบ้านพักตากอากาศสองชั้นขนาดใหญ่ ถูกสร้างขึ้นตามคำสั่งอีวาน เพื่อใช้สำหรับพักผ่อนจากกิจกรรมล่าสัตว์กับกลุ่มเพื่อนสนิท บ้านหลังนี้จึงมีถึงหกห้องนอน การดีไซน์ห้องนอนแต่ละห้องก็เป็นตามความต้องการของหกหนุ่ม และยังมีห้องนั่งเล่น รวมถึงมีห้องใต้ดิน การล่าสัตว์จบลงแล้วสามสาวมีผู้ติดตามคอยดูแลอยู่ห่าง ๆ ไม่ได้เข้าไปวุ่นวายในเส้นทาง ถึงสองสาวอย่างขนมปัง ดิสนีย์ ไม่ได้ไล่ล่าสัตว์ตัวไหนเลยก็ตาม ส่วนเนเรียก็ยิงนกไปได้สองตัว นอกนั้นพวกเธอก็เดินเล่นแล้วออกมารอหนุ่ม ๆ ที่บ้านพักตากอากาศกับบอดี้การ์ดหนุ่มหลายคน“ทานมาการองกันไหมครับ เดี๋ยวผมไปเอาออกมาให้ครับ” อาร์มอกับบอดี้การ์ดของหนุ่ม ๆ แก๊งบรูทิชคอยดูแลผู้หญิงทั้งสามคนอย่างใกล้ชิด ถึงจะอยู่ในเขตตระกูลมาร์ติเนซที่ไม่มีใครเข้ามาได้แต่กับพวกสัตว์ไม่ใช่แบบนั้น“หรือนายหญิงอยากทานขนมปังทาแยมสตรอว์เบอร์รี่ไหมครับ”“เอาทั้งคู่มาไว้ก็ได้อาร์มอ” ขนมปังเอ่ยบอก เธอกำลังอร่อยกับน้ำส้มคั้นถ้ามีขนมด้วยยิ่งดี“เสียงนกร้องนี่ไพเราะจัง”“พวกพี่ ๆ เขาคงจริงจังกันมากเลยนะคะ”ดิสนีย์ชวนคุย ขยับขาไปตามจังหว