Home / วัยรุ่น / Be mine วิศวะเถื่อน / ตอนที่ 11 Be mine วิศวะเถื่อน (ใคร?)

Share

ตอนที่ 11 Be mine วิศวะเถื่อน (ใคร?)

Author: NaLa.Sri
last update Last Updated: 2025-04-24 16:15:47

“เย็นนี้สั่งอะไรมากิน” ร่างสูงเดินเข้ามาภายในบ้าน เสือเอ่ยถามใบบัวส่วนมือหนาของเขากำลังถอดเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูพาดเอาไว้บนขอบโซฟา

ขายาวเดินก้าวเข้าไปหาแม่ของลูกที่กำลังจัดโต๊ะอาหาร โดยมีลูกสาวตัวน้อยนั่งอยู่การ์ตูนผ่านมือถือเครื่องหรู

“คุณพ่อ” เมอร์ลินเงยหน้าจากจอมือถือ เพียงแค่ได้ยินเสียงทุ้มของพ่อตัวเอง รอยยิ้มสดใสจนเห็นฟันซี่เล็กที่เรียงตัวสวย แก้มป่องนวลน่ารัก ทำให้คุณพ่อยังหนุ่มอดใจไม่ไหวเดินเข้าไปหอมแก้มลูกสาวฟอดใหญ่

“ว่าไงครับ คนสวยของพ่อ”

“เมอร์ลินคิดถึงคุณพ่อที่สุดเลยค่ะ”

“แค่เมอร์ลินเหรอครับ? ที่คิดถึงพ่อ” ตาคมเหล่ตามองแม่ของลูกด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เมื่อเห็นคุณแม่ยังสาวยังคงเงียบ

“คุณแม่ก็คิดถึงค่ะ” เสียงใสของเมอร์ลินตอบกลับคุณพ่อของตัวเองอย่างเอาใจ เมื่อเห็นตาคมของผู้เป็นพ่อจ้องเอาคำตอบจากแม่ของเธอ

“เมอร์ลิน พูดอะไรลูก แม่ไม่ได้บอกสักคำ” เสียงหวานเอ่ยติเตือนลูกสาวของตัวเองด้วยความร้อนรน

“เมอร์ลินรู้ เมอร์ลินเห็น” รอยยิ้มตาสระอิของเมอร์ลิน ทำให้ใบบัวถึงกับกลืนน้ำ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 12 Be mine วิศวะเถื่อน โพผัวแห่งมอ K

    เพียงแค่ขายาวของเสือเดินก้าวเข้ามาภายในตึกคณะ เสียงคุยโหวกเหวกโวยวายของกลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่โต๊ะไม้กลางตึกคณะดังไม่หยุด “พวกมึงเห็นเด็กใหม่คณะบริหารยังวะ” “ได้ข่าวว่าโคตรหล่อเลย แบบนี้มันจะมาล้มความหล่อของไอ้เสือคณะวิศวะของเรารึเปล่าวะ” “หล่อขนาดนั้นเลยเหรอวะ” “ไอ้ทรอย มึงดูไอจีนี่ครับ” มิกซ์ยื่นมือถือของตัวเองไปตรงหน้าของทรอย เพื่อขอความเห็นความหล่อเหลาเจ้าของไอจี “หล่อดีนะ” “พูดถึงใครวะ?” เสียงทุ้มของเสียงดังขึ้น คิ้วเข้มขมวดกันเป็นปมเมื่อได้ยินชื่อของตัวเองอยู่ในบทสนทนาด้วย “คนหล่อที่กำลังมาท้าชิงตำแหน่งของมึง” “ตำแหน่งเชี่ยอะไร” ตำแหน่งที่ถูกยัดเยียดไม่พึงประสงค์ต่อใจของเสือเลยสักนิด เพราะเขาจะไม่ยอมเป็นผัวของคนอื่นแน่นอนนอกจากเมียที่บ้าน “โพผัวแห่งมอ N ไง” มิกซ์เหมือนกำลังอธิบายเรื่องราวให้เสือเข้าใจ แต่เจ้าตัวกลับงุนงงเข้าไปใหญ่ “เกี่ยวอะไรกับกู” “อ้าว ก็มึงคือสมบัติของมอ แถมยังเป็นหน้าเป็นตาให้กับคณะเรา มึงก็หัดบริหารเสน่ห์บ้างเถอะว่ะ”

    Last Updated : 2025-04-24
  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 13 Be mine วิศวะเถื่อน(พี่มีลูกแล้วจ้า)

    “ไอ้ทรอย กูจะไปกินข้าว มึงพากูมาที่นี่ทำเชี่ยอะไร” เมื่อเสือเห็นสถานที่ที่ทรอยขับรถมาจอด ร่างสูงก็รีบหันไปมองหน้าทรอยด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดใจอย่างเห็นได้ชัด “กูนัดสาวบริหารกินข้าวที่คณะนี้” “เกี่ยวอะไรกับกู” เสียงทุ้มติดรำคาญเอ่ยบอกกับเพื่อนรักของตัวเอง เพราะเขาเบื่อสายตาของผู้หญิงที่มองมาอย่างมีความหมาย ซึ่งเขาไม่ชอบ และยิ่งคณะบริหารส่วนมากจะมีแต่ผู้หญิง “อ้าว!! มึงเพื่อนกูไงไอ้เสือ มึงต้องมาส่งกูสิ” “มึงดูหน้าไอ้ปาร์คด้วย” ใบหน้าเรียบเฉยของปาร์คบ่งบอกถึงความเซ็งได้เป็นอย่างดี เมื่อถูกทรอยลากมาถึงที่นี่แทนที่จะกินข้าวหน้ามหา’ลัย “เออน่า พวกมึงก็มาเป็นเพื่อนกูหน่อยดิวะ” เมื่อเห็นเพื่อนรักทั้งสองไม่โอเค ทรอยจึงส่งสายตาอ้อนวอนขอร้องเสือและปาร์คให้เดินลงจากรถไปยังโรงอาหารของคณะบริหาร “กูเบื่อมึงจริง ๆ ไอ้ทรอย ตั้งแต่เรียนมามีโรงอาหารคณะไหนบ้างที่มึงยังไม่เคยไป” เสียงทุ้มติดเบื่อหน่ายของปาร์คพูดออกจากจี้ใจดำของทรอยไม่น้อย “ไอ้สัด!! พูดยาวจนกูรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเจ้าชู้เลย”

    Last Updated : 2025-04-24
  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 14 Be mine วิศวะเถื่อน(ไม่มีวันค่ะ)

    “ไว้เจอกันนะครับพี่บัว” หลังจากที่ตกลงรายละเอียดกับจองอินได้สักพัก หนุ่มน้อยจึงขอตัวกลับไปเรียน โดยปล่อยให้ใบบัวอยู่กับติวเตอร์และเหล่าน้องชายของเธอที่นั่งอยู่รวมโต๊ะด้วย “เอ่อ พี่บัวคะ” ใบบัวที่กำลังนั่งกดมือถืออยู่ถึงกับรีบเงยหน้าขึ้นมองตามเสียงเรียกชื่อเธอ “คะ” “นิรินกำลังจีบน้องชายพี่บัวอยู่ค่ะ” นิรินสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนที่เธอจะพ่นประโยคที่ตัวเองกำลังคิดออกมา “คะ” คิ้วเรียวสวยขมวดกันเป็นปมด้วยความสงสัย ใบบัวงุนงงไม่น้อยกับประโยคคำพูดของผู้หญิงตรงหน้า “ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” ใบบัวเผลอตัวเลิกคิ้วขึ้นน้อย ๆ รอยยิ้มหวานแฝงไปด้วยความข้องใจ “พี่ไม่มีน้องชาย” “นิรินกำลังจีบพี่เสืออยู่ค่ะ” “เหรอเสือ?” ใบหน้าสวยหันไปจดจ้องใบหน้าด้านข้างของเสือ เพื่อหาข้อยืนยันว่า คำพูดของนิรินจริงหรือเท็จ “......” “เสือ!!” ใบบัวเอียงหน้าไปกระซิบข้างหูของเสืออีกครั้ง เมื่อเขาไม่ยอมตอบคำถามของเธอ มือเล็กจึงจิกเข้าที่หน้าขาของเสืออย่างแรง “น้องเขาก็บอกอยู่นี่ บัวจ

    Last Updated : 2025-04-24
  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 15 Be mine วิศวะเถื่อน(เสืองอน)

    “เสือ นี่นายไปกินเหล้า หรือนายไปซื้อร้านเหล้ากันแน่” เพียงแค่ขายาวเดินก้าวเข้ามาภายในบ้านเป็นอันต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงของใบบัวดังมาจากห้องรับแขกของบ้านเสียงบ่นที่มักได้ยินเป็นประจำ เมื่อเขารูดบัตรเครดิตเยอะกว่าปกติ และครั้งนี้ก็คงไม่รอดสายตาของเธอไปได้ “นี่เสือ มาคุยกันก่อน” ใบบัวเดินมาดักตรงหน้าของเสือที่กำลังจะเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน “มีอะไร” เสียงทุ้มเอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่แฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง “นี่นายโกรธฉันงั้นเหรอ” คิ้วเรียวสวยขมวดกันเป็นปม ประโยคคำพูดของติวเตอร์กลับลอยเข้ามาภายในหัวของเธอทันที เมื่อเห็นท่าทางและการกระทำของชายหนุ่ม “ไม่ได้โกรธ” “ทำไมไม่ตอบคำถามฉัน” ใบบัวยังคงข้องใจไม่น้อย และเธอต้องได้คำตอบจากเรื่องนี้ “เหนื่อย ง่วง จะนอน” เสือตอบคำถามใบบัวเพียงเท่านี้ ก่อนที่เขาจะก้าวเดินขึ้นไปบนชั้นสองของบ้านไม่แม้แต่จะเหลียวมองกลับมา “อ้าว!!” ใบบัวเปิดประตูเข้ามาภายในห้องนอนที่เงียบสงัดซึ่งแตกต่างจากทุกวันที่เคยเป็น ดวงตากลมโตโฟกัสไปยังเตีย

    Last Updated : 2025-04-24
  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 16 Be mine วิศวะเถื่อน (ไอ้โหด)

    ภายในห้างสรรพสินค้าชื่อดังใจกลางกรุง ซึ่งวันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้มีผู้คนพลุกพล่านมากกว่าปกติ ใบบัวและเสือเดินเข้ามาภายในห้างพร้อมกัน โดยมีเสือเดินถือกระเป๋าเอกสารตามใบบัวไม่ห่าง “นัดใครไว้” เสียงทุ้มหันมาถามใบบัวด้วยความสงสัย ใบบัวยุ่งคุยงานผ่านมือถือตั้งแต่ออกจากบ้านโดยที่เธอไม่มีเวลาบอกกล่าวอะไรให้เสือฟังเลยสักนิด “นัดเซ็นสัญญาพรีเซ็นเตอร์กับจองอิน” “ไอ้เหี้ยนั่นอะนะ” เสียงทุ้มปนดุพูดโพล่งออกมา สีหน้าและแววตาเป็นประกายด้วยความไม่พอใจออกมาชัดเจน “เหี้ยไหน?” คิ้วเรียวสวยขมวดกันเป็นปม งุนงงกับประโยคที่เสือเอ่ยออกมาไม่น้อยจนลืมไปว่า เสือและจองอินเคยเจอกันมาก่อน “ก็ไอ้ที่มันจะจีบบัวไง” “อ๋อ คนนั้นแหละ” “ทำไมไม่ให้คนอื่นมาวะ” เสือกัดฟันกรอด เขาพ่นลมหายใจอย่างหมดความอดทน เมื่อต้องมาเจอกับบุคคลที่เขาฟาดหัวแตกมาเมื่อคืน “คุณเสือคะ นี่มันคืองานค่ะ กรุณาแยกแยะด้วย” เมื่อเห็นว่าเสือเริ่มไม่มีเหตุผล ใบบัวยกมือขึ้นลูบแขนแกร่งเบา ๆ เพื่อปลอบประโลมให้เขาใจเย็นขึ้น “ให้มันเป็นแค่เ

    Last Updated : 2025-04-24
  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 17 Be mine วิศวะเถื่อน (มีผัวเด็กใจต้องสู้)

    “ค่าเสียหายเท่าไรคะ เรียกมาได้เลย แต่ขออย่าแจ้งความก็พอ” หลังจากเหตุชุลมุนจบลง ใบบัวหันไปถามผู้จัดการร้าน ขอเคลียร์ค่าเสียหายทันที “คุณกี้ รบกวนพาจองอินไปโรงพยาบาลด้วยนะคะ ค่าเสียหายแจ้งมาได้เลยค่ะ” ใบบัวหันไปคุยกับผู้จัดการส่วนตัวของจองอินด้วยน้ำเสียงสุภาพ “แบบนี้ไม่ไหวนะคะคุณบัว ถ้าจองอินต้องเจอเหตุการณ์อะไรแบบนี้” ผู้จัดการส่วนตัวของจองอินถึงกับโวยวายออกมากับเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้น ยิ่งเห็นสภาพใบหน้าที่ปูดบวม แถมเกรอะกรังไปด้วยเลือดของจองอิน เธอแทบอยากจะเป็นลมล้มพับอยู่ตรงนั้น “สั่งสอนมันสิวะ!! อย่าให้มันไปล่อตีนผัวคนอื่น” เสือพูดโพล่งออกมาด้วยความใจร้อน เพียงแค่เห็นใบหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของใบบัว “มึง!!” คำอุทานที่เต็มไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจของจองอินดังขึ้น แต่ก็ถูกผู้จัดการรั้งแขนเอาไว้ก่อนจะเกิดเหตุการณ์ชกต่อยเหมือนสักครู่ ซึ่งเธอเห็นว่าจองอินแทบสู้เสือไม่ได้เลยสักนิด “พอ!! กันทั้งคู่” น้ำเสียงติดหงุดหงิดใจของใบบัวเอ่ยห้ามทั้งเสือและจองอิน เธอเริ่มรำคาญกับพฤติกรรมของผู้ชายทั้งสองคนนี้มาก แทบอยากจะระเบิดด่

    Last Updated : 2025-04-24
  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 18 Be mine วิศวะเถื่อน (ส่งการบ้าน)

    “คุณพ่อ คุณแม่ มาแล้ว” เสียงใสของเมอร์ลินดังออกมาจากประตูบ้านหลังใหญ่ของคุณตาและคุณยาย น้ำเสียงดีใจของเด็กน้อยเรียกรอยยิ้มจากคนแก่ในบ้านได้เป็นอย่างดี “ฉันโชคดีจังเลยค่ะคุณธี ที่ได้เห็นหลานเร็วกว่าคนอื่น” คุณหญิงวิลันเอ่ยบอกกับสามีของตัวเองที่ยืนมองหลานสาวซึ่งกำลังรอคุณพ่อและคุณแม่ของเธอเดินลงจากรถ “ผมก็ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ ยิ่งใบบัวยิ่งแล้วใหญ่ ทำท่าทางเหมือนคนจะโสดไปตลอดชีวิต” รอยยิ้มกว้างประดับบนใบหน้าที่เริ่มมีริ้วรอยของผู้ใหญ่ทั้งสอง ย้อนไปเมื่อสามปีก่อน หลังจากที่ใบบัวรู้ว่า ตัวเองตั้งท้อง เธอจึงพาเสือเข้ามากราบขอขมาพวกเขา และให้เหตุผลว่าไม่ต้องการงานแต่งงาน แต่ด้วยฝ่ายชายที่คัดค้านหัวชนฝา เด็กหนุ่มนามว่าเสืออยากจัดงานแต่งงาน และพร้อมรับผิดชอบค่าจัดงานทั้งหมด รวมถึงสินสอดทองหมั้น สร้างความพึงพอใจให้กับครอบครัวใบบัวไม่น้อย และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นการใช้ชีวิตคู่สามีภรรยาที่ถูกต้องตามพฤตินัยและนิตินัยของทั้งคู่ โดยมีผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายดูอยู่ห่าง ๆ “คุณพ่อขา อุ้มเมอร์ลินหน่อยค่า” เมอร์ลินยื่นแขนป้อม

    Last Updated : 2025-04-24
  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 19 Be mine วิศวะเถื่อน (มองพี่สาว)

    “ทำไมวันนี้ คนสวยของพ่อตื่นเช้าจังครับ” เสียงเอ่ยถามลูกสาวที่เดินออกมาจากห้องรับแขกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น “เมอร์ลินนอนอิ่มแล้วค่ะ” เสียงใสตอบกลับผู้เป็นพ่อ เพียงแค่เสือได้เห็น ดวงตากลมโตประกายความสดใสของลูกสาว ชีวิตของเขาก็ช่างเบิกบานไปตลอดทั้งวัน “วันนี้วันหยุด เราจะทำอะไรกันดีคะคุณพ่อ” “หนูอยากทำอะไร อยากไปไหนล่ะลูก” เสียงทุ้มละมุนเอ่ยถามลูกสาว มือหนาลูบศีรษะเล็กอย่างนึกเอ็นดูในความน่ารักของลูกสาวที่กำลังทำหน้าครุ่นคิดอยู่ “หนูอยากไปเล่นบ้านบอลค่ะ” “งั้นเราไปชวนคุณแม่กันครับ” “ไปกันเลย” เสือจูงมือลูกสาวเดินมายังห้องครัว ภาพที่ปรากฏตรงหน้าเป็นภาพที่คุณแม่ยังสาวใส่ผ้ากันเปื้อนและกำลังงุ่นง่านทำอาหารเช้าอยู่หน้าเตา “คุณแม่ขา” เสียงใสของเมอร์ลิน ทำให้ใบบัวหันหลังกลับมามองลูกสาวคนสวยของตัวเองพร้อมกับตอบรับลูกสาวเสียงหวาน “ว่าไงคะ” “วันนี้เราไปเล่นบ้านบอลกันมั้ยคะ” ใบหน้าและน้ำเสียงออดอ้อนของลูกสาว เพียงแค่เมอร์ลินเอ่ยขอ เธอก็พร้อมจะหามาให้เมอร์

    Last Updated : 2025-04-24

Latest chapter

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนพิเศษ 2 Be mine วิศวะเถื่อน

    “เสือ เอาจริงดิ” ใบหน้าสวยดูตกใจไม่น้อย เมื่อได้ยินในสิ่งที่เสือกำลังพูดออกมา เธอแทบกุมขมับด้วยซ้ำกับความดื้อของสองพ่อลูกที่ไม่ยอมห่างจากกันไปไหน “เสือแค่ไปอบรมเอง อีกอย่างวันนี้บัวก็มีประชุมสำคัญไม่ใช่เหรอ” ช่วงนี้เขาไม่มีเรียนสำคัญอะไรแล้ว นอกจากแนะนำ อบรม ประชุมสโมสร สามารถเอาลูกสาวไปมหาลัยด้วยได้สบายมาก “แต่เมอร์ลิน นั่งเล่นอยู่ในห้องทำงานของบัวได้” “ไม่ครับ เมอร์ลินจะเหงา” เสือยังค้านหัวชนฝา เขาไม่เห็นด้วยที่จะให้เมอร์ลินที่กำลังแขนเจ็บไปนั่งเล่นคนเดียวในห้องทำงานของใบบัว “เสือ!!” “เมอร์ลินจะไปกับพ่อหรือแม่ครับ” เมื่อเห็นว่าเสือยังคงหัวแข็งไม่ยอมท่าเดียว ใบบัวจึงหันไปถามลูกสาวที่กำลังนั่งดูการ์ตูนอยู่ “พ่อค่ะ” คำตอบของลูกสาว ทำให้ใบบัวถึงกับยีผมตัวเองด้วยความไม่เข้าใจ ช่วงนี้เมอร์ลินติดพ่อมาก เสียงหือฮาของเหล่านักศึกษาดังขึ้น เมื่อเห็นสุดหล่อของมหาลัยอุ้มหนูน้อยน่ารักเข้าไปใต้ตึกคณะ ช่างเป็นเรื่องน่าแปลกสำหรับชายหนุ่มที่โหดแบบเสือไม่น้อย “สวัสดีค่ะ ลุงทรอย ลุงปาร์ค ลุงมิกซ์

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนพิเศษ 1 Be mine วิศวะเถื่อน

    @ หกเดือนผ่านไป การดำเนินชีวิตของใบบัวและเสือยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง มีลูกน้อยที่น่ารักเต็มไปด้วยเสียงเจี๊ยวจ๊าวไม่เคยได้พัก ไม่ได้สร้างความรำคาญใจให้กับเสือเลยสักนิด ตรงกันข้ามยิ่งเขาได้ยินเสียงใสของลูกสาวหัวใจกับพองโตในพัฒนาการลูกสาวอยู่ตลอด “เดี๋ยวเย็นนี้ พ่อกับแม่มารับนะครับ” หลังจากที่เคยให้สัญญากับเมอร์ลินเอาไว้ เสือและใบบัวใช้รถยนต์เพียงคันเดียว ส่งลูกสาวเสร็จ เสือก็ต้องขับไปส่งใบบัวที่บริษัทในทุกวัน “รับทราบค่ะ” ตาคมมองแผ่นหลังของเมอร์ลินที่กำลังเดินเข้าไปภายในโรงเรียนไม่ละสายตา รู้สึกโหวงเหวงภายในใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “เสือเป็นอะไรรึเปล่า” เมื่อเห็นท่าทางที่ดูเปลี่ยนไปของเสือ ใบบัวที่จับสังเกตได้ถึงกับเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ความคิดของชายหนุ่ม “เปล่าครับ วันนี้เสือแค่รู้สึกแปลก ๆ” “ไม่มีอะไรหรอกหน่า เรารีบไปกันเถอะ เดี๋ยวสาย” เสือหันไปพยักหน้าตอบรับบัว มือหนาจับมือเล็กเดินเคียงข้างกันไปที่รถ “ไอ้เสือ วันนี้มึงทำหน้าเหมือนเมียมีชู้” ทรอยเอ่ยแซวเพื่อนรักที่นั่งทำหน้าไม่รับแขกอยู่เก้าอี้หินอ่อนหน

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 30 Be mine วิศวะเถื่อน END

    ช่วงเย็นของวันพระอาทิตย์กำลังจะลาลับขอบฟ้า สายลมเย็นโบกพัดโชยมากระแทกใบหน้าของใบบัวและเสือที่กำลังเดินขึ้นไปบนอัฒจันทร์ข้างสนามแข่งรถขนาดใหญ่ “เรามาทำอะไรที่นี่เหรอ” คิ้วเรียวสวยขมวดกันเป็นปมด้วยความสงสัย ดวงตากลมโตกวาดตามองโดยรอบสนามอันกว้างขวางมีเพียงแค่เธอและเขาสองคนเท่านั้น “มีหุ้นส่วนที่นี่แต่ใช้ชื่อบัวนะ” เสือเอ่ยบอกกับแม่ของลูก วันนี้สนามที่เขาสร้างขึ้นสำเร็จแล้ว ผู้คนมากมายเข้ามาใช้บริการที่สนามแห่งนี้จนเติบโตและกวาดรายได้มหาศาล “ชื่อบัวเป็นหุ้นส่วน ที่นี่เนี่ยนะ” เมื่อได้ยินคำตอบจากชายหนุ่ม ใบหน้าสวยที่ดูตกใจสุดขีดแทบไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง “ครับ” “อย่าบอกนะ ว่าที่สนามแห่งนี้ คือรายได้ที่โอนให้บัวทุกเดือน” ดวงตากลมโตเบิกตากว้างด้วยความตกใจ จำนวนเงินที่เสือโอนให้ในแต่ละเดือนเป็นจำนวนเยอะพอสมควร “ใช่ เสืออยากสร้างที่นี่เป็นของขวัญให้บัว” “ของขวัญ” คิ้วเรียวสวยขมวดกันเป็นปม เธอเอ่ยทบทวนประโยคคำพูดของเสือท่าทางงุนงง “ของขวัญตอบแทนที่อุ้มท้องและเลี้ยงดูเมอร์ลินอย่างดี” คำตอบของเสื

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 29 Be mine วิศวะเถื่อน (นั่นเมียกู!!)

    “คุณพ่อขา ค่อย ๆ นั่งนะคะ” เสียงใสของลูกสาวเอ่ยบอกกับผู้เป็นพ่อที่พึ่งกลับบ้าน หลังจากได้นอนดูอาการที่โรงพยาบาลสองคืนเต็ม ๆ โดยที่ใบบัวต้องฝากเมอร์ลินเอาไว้บ้านคุณตาและคุณยาย เพื่อจะได้ดูแลเสือได้สะดวกไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง แต่หลังจากที่เสือได้กลับมาพักผ่อนที่บ้านก็มักจะได้ยินเสียงใสของลูกสาวคนสวยไม่หยุด “มีลูกสาวดูแลดีขนาดนี้ พ่อเลยหายเร็ว” เสียงทุ้มละมุนเอ่ยบอกกับลูกสาวตัวเอง รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาของเสือ เขาดึงลูกสาวเข้ามากอดและหอมฟอดใหญ่ด้วยความคิดถึง “เมอร์ลินจะดูแลคุณพ่อไปจนแก่” คำพูดของเมอร์ลิน ทำให้หัวอกของคนเป็นพ่อฟูฟ่อแทบทะลุอก ดีใจไม่น้อยที่สวรรค์ส่งนางฟ้าตัวน้อยมาให้เขาดูแล “เมอร์ลินลูก” “คุณพ่อกับคุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ” ใบหน้าและน้ำเสียงมุ่งมั่นบ่งบอกได้ถึงความจริงใจปนไร้เดียงสาของเด็กน้อยที่กำลังนั่งยิ้มเป็นตาสระอิให้กับคุณพ่อของเธอ “วันนี้ขับรถไปส่งที่มหาลัยหน่อยสิ ปวดหัว” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกกับใบบัวที่กำลังเดินออกมาจากห้องแต่งตัวช่วงเช้าของวัน “ปวดมากมั้ย”

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 28 Be mine วิศวะเถื่อน (ห่ามส่งโรงพยาบาล)

    “นอนกกเมียไปแล้ว โทรมาหากูทำเหี้ยอะไร” ทรอยกดรับสายจากเสือที่โทรหาเขาหลังจากที่ขอตัวกลับบ้านได้ไม่นาน “พากูไปโรงบาลที” น้ำเสียงอ่อนเพลียของเสือเอ่ยบอกกับปลายสายและคำตอบที่ได้กลับทำให้เขาอยากใช้หัวตัวเองโขกข้างฝาอีกครั้ง “มึงเป็นเชี้ยอะไร เป็นโรคขาดความรักรึไง” “ไอ้สัด!! พูดมาก รีบมารับกูเดี๋ยวนี้!!” เมื่อเห็นทรอยยังคงถามมากเสือจึงย้ำเพื่อนรักอีกครั้ง “เมีย มึงไปไหน? ” “ไอ้ทรอยกูไหว้ล่ะ รีบมารับกูก่อนที่เลือดกูจะไหลหมดตัว” “เออ ไปเดี๋ยวนี่แหละ” เมื่อได้ยินน้ำเสียงจริงจังของเสือ ทำให้ทรอยหยุดเล่นและรีบขับรถมาหาเพื่อนที่บ้านโดยมีบอสตันพี่ของใบบัวมาด้วย พวกเขาปล่อยให้ปาร์คดูแลสนามต่อเพียงลำพัง “ไอ้เสือ ใครดับกระทืบมึง” ทรอยขับรถมาจอดที่หน้าบ้านของเสือ เขาเห็นเพื่อนรักนั่งรออยู่บริเวณประตูรั้วของบ้านอยู่แล้ว มือหนาของเสือใช้ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กห้ามเลือดเอาไว้ กัดฟันข่มความเจ็บปวดที่เริ่มโจมตีเข้ามา “เมีย” “นี่มึงอย่าบอกนะ ว่าเป็นฝีมือพี่ใบบัว” ทรอยรีบพยุงเ

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 27 Be mine วิศวะเถื่อน (รอยลิปสติกของใคร?)

    ภายในสนามแข่งที่มีผู้คนมากมายรวมทั้งผู้หญิงผู้ชายรวมตัวกันอยู่ในสนามแห่งนี้ ที่กำลังมีแมตซ์สำคัญจ่อลงแข่ง เพื่อนตรวจดูความเรียบร้อยกลุ่มของเสือรวมไปถึงบอสตันออกจากห้องรับรองเดินลงมายังลานสนาม ตุบ!! เสือที่กำลังยืนมองความเรียบร้อยภายในสนามเป็นอันต้องชะงัก เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งเดินมาชนเขาอย่างจัง “อุ๊ย!! ขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจ คุณ.. ” หญิงสาวที่เดินชนเสือช้อนตามองใบหน้าหล่อเหลาของเสือ ใบหน้าทรงเสน่ห์และโดดเด่นเป็นที่หมายตาของสาว ๆ ในสนามไม่น้อย “ไม่เป็นไร” ชายหนุ่มตอบกลับหญิงสาวที่เดินชนตัวเองไร้เยื่อใย เสือก้มมองเสื้อของตัวเอง ใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ใดออกมา “จะไม่เป็นไรได้ยังไงคะ? ฉันเดินชนคุณนะ!!” เมื่อเห็นชายหนุ่มไม่มีท่าทีสนใจเธอเลยสักนิด เธอจึงพูดแย้งขึ้นมาเพราะอยากแสดงความรับผิดชอบแต่คำตอบที่ได้ยังคงเหมือนเช่นเดิม “ไม่เป็นไร” “ฉันรู้สึกผิดค่ะ เบียร์หกเปื้อนเสื้อคุณด้วย ให้ฉันซื้อคืนให้นะคะ” หญิงสาวตรงหน้ายังคงคะยั้นคะยออยากรับผิดชอบชายหนุ่มที่กำลังยืนทำหน้าเบื่อโลก “ไม่เป็นไร เดี๋ยวให

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 26 Be mine วิศวะเถื่อน (เมียใคร ใครก็รัก)

    “คัท ผ่านครับ” ภายในสตูถ่ายโฆษณาผลิตภัณฑ์ตัวหนึ่งผ่านเรียบร้อยไปด้วยดี ร่างสูงของจองอินจึงเดินเข้าไปหาใบบัวที่กำลังงุ่นง่านอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ “พี่ใบบัว ผมขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ยครับ” จองอินเดินมาหยุดตรงหน้าของใบบัว เขาเอ่ยถามเธออย่างสุภาพและคำตอบที่ได้จากใบบัว เรียกรอยยิ้มจากจองอินได้เป็นอย่างดี “ได้สิ” “นายมีอะไรกับพี่รึเปล่า” ใบบัวเดินนำจองอินออกมานอกสตูดิโอที่รายล้อมไปด้วยสวนย่อมที่ไร้ซึ่งผู้คน “ผมชอบพี่ครับ” จองอินสารภาพความในใจของตัวเองให้ใบบัวได้ทราบอีกครั้ง แววตาและน้ำเสียงที่ดูจริงจัง ทำให้ใบบัวถึงกับพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหนักใจ “แต่พี่มีครอบครัวแล้ว” “ครับ ข้อนี้ผมทราบดี ตอนแรกผมก็คิดว่าตัวเองยังมีความหวัง” จองอินพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดมาโดยตลอดเพียงแค่เขารู้ว่าสามีของผู้หญิงที่เขาแอบชอบยังเรียนอยู่ นั่นก็เท่ากับว่าเขายังมีสิทธิ์แต่สิ่งที่เขาคิดกับผิดมหันต์ “จองอิน นายยังต้องเจอผู้หญิงอีกเยอะ อย่ามาอะไรกับพี่เลย” ใบบัวพยายามพูดให้จองอินเข้าใจ อีกอย่างจองอินยังเด็กแยกแยะไม่ออกระหว่าง

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 25 Be mine วิศวะเถื่อน (สรุปใคร)

    “ไอ้เชี้ย ไม่อยากจะเชื่อ” หลังจากที่อาจารย์เดินออกจากห้องสอน เสียงพึมพำของปาร์คดังขึ้นเบา ๆ ซึ่งเสือและทรอยที่นั่งข้างกลับได้ยินชัดเจน “มีอะไรวะ”ทรอยเอ่ยถามปาร์คด้วยความสงสัย ใบหน้าเรียบเฉยก่อนหน้านี้ดูอึ้งไปไม่น้อย เมื่อเห็นข้อมูลในมือถือของตัวเอง “ข้อมูลคนทำ” “สรุป?” น้ำเสียงเรียบเฉยหันมาถามปาร์คด้วยความอย่างรู้ เขารอเรื่องนี้อยู่ รอเจอบุคคลที่ใส่ร้ายเมียตัวเอง “นิรินหรือไอ้จองอิน” ทรอยเองก็รอคำตอบอยู่เหมือนกันระหว่างนิรินกับจองอินใครกันแน่ที่เป็นคนทำ “ไม่ใช่ทั้งสอง” คำตอบของปาร์คสร้างความงุนงงให้กับเสือและทรอยไม่น้อย ถ้าหากไม่ใช่สองคนนี้แล้วจะเป็นใคร? “ไอ้เสือ มึงแม่ง!!ศัตรูเยอะ ฉิบหาย” “สรุปใคร” “น้องปลายฟ้าที่เราพึ่งเจอเมื่อเช้า” เพียงแค่ได้ยินชื่อบุคคลที่เป็นต้นเรื่อง พวกเขาตกใจไม่น้อยบุคคลที่ปล่อยข่าวกลับเป็นรุ่นน้องในคณะที่แทบไม่เคยได้เจอกันเลยสักครั้ง ยิ่งสร้างความแปลกใจให้กับเสือไม่น้อย เขาไม่เคยรู้จักผู้หญิงคนนี้และเขาก็มั่นใจว่าใบบัวเองก็ไม่รู้จักเธอ “ไอ

  • Be mine วิศวะเถื่อน   ตอนที่ 24 Be mine วิศวะเถื่อน (จ้างสิ)

    “คุณแม่ขา” เสียงใสของเมอร์ลินเอ่ยเรียกแม่ของตัวเองตั้งแต่เดินเข้าประตูบ้าน โดยมีคุณพ่อยังหนุ่มเดินตามระวังไม่ให้ลูกสาวล้มไม่ห่าง “ว่าไงคะ คุณสวยของแม่” เสียงหวานของคุณแม่ยังสาวเอ่ยถามลูกสาวด้วยความละมุน “วันนี้คุณพ่อซื้อเค้กร้านโปรดให้เมอร์ลินด้วย” รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของเธอ นึกเอ็นดูใบหน้าดีใจของลูกสาวที่ได้เค้กร้านโปรดที่พ่อมักจะซื้อมาให้เป็นประจำ “น่ากินมั้ยคะ” “สุด ๆ ไปเลยค่ะ” ความสดใสในทุกวันของเธอ ป่วนจนบางครั้งถึงกับต้องรีบกุมขวับแต่ทุกความวุ่นวายของลูกคือความสุขและความบันเทิงใจของพ่อแม่ “ใช้เสียงแบบนี้พูดกับผมบ้างสิ” เมอร์ลินสนใจเค้กตรงหน้าของเธอไม่แม้จะสนใจคุณพ่อและคุณแม่ของตัวเองเลยสักนิด “จ้างสิ วางเงินมาค่ะ” ใบบัวแบมือตรงหน้าของเสือ สายตาซุกซน รอยยิ้มหวานพิมพ์ใจ หยอกล้อพ่อของลูกท่าทางน่ารัก “พอมั้ย” เสือล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์ของตัวเอง หยิบแบล็คการ์ดใบสีดำ วางบนมือของใบบัวด้วยใบหน้าเรียบเฉย “เฮ้ย!! ให้จริงดิ” ดวงตากลมโตเบิกตากว้าง ตกใจไม่น้อย เมื่อเห็นบัตรแบล็คก

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status