Pinoy Dorm Novels & Stories

Wala naman halos nakatira dito dahil laging wala yung mag lola due to businesses that needs to be done. “Y-yeah, sorry there is too much dirt and hindi maayos yung bahay namin. Both of us ay palaging wala rito, that's why sobrang kalat nung bahay. We would hire some kasambahay pero we forgot this month,” he said, as he opened the lights sa malaking living room. “We have 10 bedrooms in total, you can stay wherever you like except the first two na makikita niyo pagakyat ng hagdan. It also has one restroom each kaya hindi na kayo mahihirapan. We also have the kitchen, living room as you can see, a large garden sa likod, and we also have a rooftop sa third floor. I am very sorry if very sudden i

3rd Person's Point of View* Mahimbing pa ring natutulog si Dorryn habang nakayakap pa rin kay Nando. Nakaupo ngayon si Nando sa isang VIP room at nakaupo sa kandungan nito ang walang malay na si Dorryn na parang baby na mahimbing na natutulog at may natutuyong luha pa rin sa mga mata nito. "Boss, saan mo ba nakita ang babaeng yan? Teka hindi ka na nandidiri sa mga babae?"

Niyakap nila ako parehas kaya napangiti ako. "Fine...just promise us you won't do it again.." mom whispered. Just give me more days...to be with him and after that...I'm ready from everything. Nang magising ako kinabukasan ay agad kong naalala na wala nga pala ako sa bahay. I'm in Perfi's place. Agad akong bumangon at pinagmasdan ang buong kwarto. Mismong kwarto ito ni Perfi, si Perfi naman ay natulog yata sa salas. Dalawa lang ang kwarto dito sa rest house niya ang, ang isa ay kwarto niya ang isa naman ay naging library niya daw kaya wala akong choice kung hindi dito matulog.

sabi nito nang diretso. “Huh? Dito ka matutulog?” “Yeah, kasya naman tayo rito. O kung gusto mo transfer tayo sa master’s.” “Pero, Dave?” “We sleep together with Davvy in the same room and bed sa Pampanga, right?” “Oo nga po, Tita. Come, dito ka na po sa kabilang side ko mahiga. Malaki naman ang space ng bed ng room mo, e. Same sa bed ng hotel,” sang-ayon naman ni Davvy.

Iyon ay kung may mapapahiram siya, mukhang shorts at oversize na t-shirt lang kasi ang madalas kong nakikitang suot niya. Habang wala pa si Nanay Caring, nilibot ko muna ang maliit na silid kung nasaan ako. Maliit lang ang kwarto, they have a bed made of bamboo, may dresser na may design na parang ratan, but just made of plastic. Walang upuan o kaya lamesa sa loob. Walang aircon o kahit electric fan. Ang higaan nila mukhang matigas dahil manipis lang ang foam at may nakakabit pang mosquito net doon.

Scholar man o hindi, kung paano ka mag-aral pa rin ang basehan ng lahat. Kapalit naman ng pagpayag ni Dad na mag-dorm ako, ang paniniguro niya na maayos ang lahat sa dorm namin. I even occupied the biggest dorm at kasama ko sina Joanna at Tyler dahil gusto ni Dad na makasiguro na okay lang ako. Okay lang din naman sa akin iyon dahil nasanay naman talaga ako na kasama sila, saka balak ko rin naman na i-share sa kanila ang mga appliances na binili ni Dad para sa akin.

Tahimik akong gumuguhit sa dorm na tinitirahan ko ngayon na nahanap ni Laze malapit sa school at sa cafe, uhm actually condominium siya pero for rent dahil nasa ibang bansa yung owner. May gamit na, may kama at maliit lang naman siya. May sariling banyo, may sariling dining, maliit na kitchen at maliit na sala tapos ang tanging divider ng room ay ang isang book shelf na pinuno ko naman ng mga plates, mga gamit sa school at models.

HIRAYA ALMENDRAL Dumating kami sa condo ni Doc Yasmir dito sa Cebu. Iisa lang ang kwarto kasi minsan lang naman daw siya dito, and mostly sa mansion ito natutulog. "You can use the bedroom, I'm okay here." Sabay turo sa sofa nito. "Ako nalang sa sofa doc, ikaw na sa kwarto." Pagpupumilit ko sa kanya.

“Wow! Is this for me?!” Damon nodded. “All yours.” The boy turned to Luna, eyes wide. “Mommy, can I sleep here tonight?” Luna smiled softly. “Of course, anak.” Si Nanay Rina naman ay inilapag ang bag sa upuan saka sumalampak sa sofa bed. “Ay naku, parang hotel, Luna. Ang yaman talaga ng lugar. Kahit ako, gusto kong dito na tumira.”

Pagkabigay nila sa akin sa code ng kwarto ay agad ko nang niyaya si Nick na magtungo sa aming kwarto. "I'm not sleepy anymore." Sambit ni Nick pagkapasok namin sa loob ng kwarto namin, sobrang laki ng kwarto dahil isa itong family suite, mayroong dalawang maliit na kama at may isang king-size bed kung saan sumalampak ng higa si Nick. "I'm not sleepy too but I want to rest, medyo masakit na rin iyong kamay ko sa pagmamaneho." Tugon ko kay Nick at tumabi sa kanya sa pagkakahiga sa malaking kama.