Bata pa lamang si Elyana, pangarap na niya ang magkaroon ng isang malaking pamilya dahil alam niya ang pakiramdam ng walang kapatid. Kaya naman nang makasal siya kay Finn na isang bilyonaryong taga-England, sinubukan nila ang lahat ng paraan para matupad iyon kahit ilang beses na silang nabigo. Sa limang taon nilang pagsasama, unti-unting nagbago si Finn na kapansin-pansin sa mga mata ni Elyana. Hanggang isang araw pinasundan niya ito sa isang tao at napag-alam na may kalaguyo pala ito. Ang masama pa, nahuli niya siya na maykas*ping sa kama sa mismong rest house na regalo pa ni Finn noong wedding anniversary nila. Nang muli silang nagkaharap, naglakas-loob si Elyana na itanong kung ano ang dahilan, bakit siya nagtaksil at ang sagot ni Finn, iyon ay dahil hindi raw kaya ni Elyana na mabigyan siya ng anak. Napakasakit para sa kaniya na marinig ang mga iyon. Nag-file siya ng diborsyo at nang maaprubahan, nagpasyang umuwi ng Pilipinas upang kalimutan ang lahat. Sa tulong ng matalik na kaibigang si Felicity, unti-unti niyang tinanggap na hindi na kailanman matutupad ang panngarap na iyon, ngunit isang araw, babalik si Finn dala ang katotohanan at ayusin ang nasira nilang buhay. Nararapat ba para kay Finn ang kapatawarang kan'yang hangad? Mapapatawad pa kaya ni Elyana ito matapos nitong wasakin ang kan'yang puso, pagkatao na halos ikabaliw niya noon at ang tiwala na walang pagdadalawang-isip na inalay rito?
Lihat lebih banyak"Where are you going today? How about let's have a breakfast together first before you leave?" tanong ko't alok dahil lagi na lamang akong mag-isa na kumakain sa hapag dahil madalas siyang wala sa bahay.
"I'm in a hurry right now. I'm going on a business trip. Let's eat outside once I came back," sagot niya sa akin na hindi man lang ako binalingan at ipinagpatuloy niya lang ang paglalagay ng kaniyang neck tie."But you just came—" pagproprotesta ko sana pero hindi ko na itinuloy. Alam ko na kasi kung saan posibleng mauuwi iyon sa pagtatalo."O-Okay," matamlay kong sagot kahit deep inside ay pinipiga ang puso ko dahil once again I was rejected by my husband who doesn't have time for me anymore.Lumabas na siya ng kwarto na hindi man lang humalik gaya nang dati. Napansin kong iniwan niya ang iba niyang gamit na karaniwan niyang dinala kapag may lakad siyang business related. Hindi ko tuloy mapigilang maghinala. Sinilip ko na lamang ang sasakyan niya mula sa bintana ng aming silid at nanatili roon hanggang sa hindi ko na matanaw ang kaniyang sasakyan.LIMANG TAON... limang taon na 'kong kasal sa asawa kong si Finn pero hindi pa rin kami nabibiyayaan ng anak. We've been trying so hard in past few years pero wala talaga. We already went to different doctors na mga kakilala rin ni Finn to make our situation confidential dahil may reputasyon siyang pinangangalagaan kuno.Wala naman daw problema sa aming mag-asawa ayon na rin sa kanila. Maraming nag-suggest na method for us to conceive with the help of science na noong una ay okay sa aming dalawa pero binawi rin niya kalaunan ang planong iyon dahil napakalaki raw ng magagastos at oras namin na masasayang kapag pinagtuunan namin ng panahon na totoo naman dahil napakaraming mga proseso at appointments sa doktor.Sinabi niya sa akin na subukan na lang namin ulit sa natural na paraan at maghintay. We're both healthy pero ganoon siguro talaga may tamang panahon sa lahat ng bagay at dapat lang maghintay nang tamang panahon.I understand his frustration, nag-iisa siyang anak and my in-laws are pressuring us to have a baby as soon as possible. Well, higit na pressure and Dad niya na may edad na rin kasi ngayon.Ako rin naman, nag-iisang anak ako pero ni minsan ay hindi ako minamadali ng mga magulang ko pero nitong nakaraang buwan ay napansin ko ang pagbabago kay Finn. Kapag tinatanong ko siya kung may problema, sasabihin niya naman wala.Akala ko okay kami, pero hindi pala.Dahil ayaw niyang sabihin sa akin kung ano ang problema, I hired an agent to spy on him. I know it's too much pero kasi—hindi ako mapalagay na panay na lang siya iwas. He always make himself busy sa trabaho at halos hindi na kami nagkakausap o nagkakatabi sa pagtulog and last night, he came home. I tried to be sweet because I missed him a lot. I'm missing his smell, his touch, but he made an excuse na pagod siya. He didn't even kiss me to say good night.I fell asleep with a heavy heart. That wasn't the first time he did that at mas lalo akong kinutuban na may nangyayari ngang hindi ko alam.Nagising akong paalis na siya. Nakaligo na at amoy na amoy sa buong kwarto namin ang pabango niya na tila inubos na niya ang isang bote sa katawan niya nang umaga na 'yon. Mukhang ibang pabango rin ang ginamit niya. Hindi ang pabango na alam kong paborito niya at gusto ko dahil hindi matapang ang amoy at hindi masakit sa ilong.Dumiretso na ako sa banyo para maligo at maghanda sa pagpunta sa opisina ngayong araw.I'm working in the same company, his family's company to be exact. We're in the same fields, we're both civil engineers. Kaya we got along easily the first day we met ay dahil pareho kami halos ng mga interests, but it seems right now his interest already changed.Pilit kong kinalimutan ang paghihinala ko, ngunit binabagabag naman ako at nang hindi ko na talaga matiis, I immediately called his secretary kahit na roon din naman ako pupunta ngayong araw para magtrabaho.Hindi na makapaghihintay ang tanong ko, I just want to confirm something, but before that, kailangan ko mung suhulan ang sekretarya niya para makakuha ako ng impormasyon."Hello, Lucy! Good morning! Can you please order me a coffee? Order yourself too, my treat!" hingi ko ng pabor at panunuhol sa kaniya."Sure, ma'am!" masiglang sagot nito mula sa kabilang linya. Mabuti at hindi umangal at nagduda na siya ang inutusan ko kahit na may sarili naman akong sekretarya."Thank you! By the way, can you please check my husband's schedules today? He just came back home, I'm planning to prepare an early dinner for us both, but I'm not sure if it could be possible with his hectic schedules," pagsisinungaling ko."About that, ma'am—Sir Finn cancelled all his engagements today, so your plans could be possible," magalang na sagot ng sekretarya niya na mukhang na-excite sa naisip kong alibi."Oh my! That would be great then! Thanks, Lucy! Is he there?" Itinuloy ko lang pagpapanggap ko, but a grin was already forming on my lips right after hearing what my husband did that I don't think he did for me."Sir Finn didn't arrive yet, ma'am," mabilis niyang sagot at napaawang na lamang ang labi ko dahil hindi naman kalayuan ang company at hindi gaya sa Pilipinas ang traffic dito sa England kaya mabilis siyang makararating."Okay, Lucy. Thanks again!""No worries, ma'am," anito at doon ko na tinapos ang tawag.I dialed another number, na agad sinagot ng may-ari ng numero."It seems my husband is somewhere today. I want you to follow him. He's alone and using the black BMW," utos ko."Right away, ma'am," sagot naman nito agad nang wala ng tanong-tanong.Matapos ko siyang makausap ay sinipat ko ang oras sa cellphone na hawak ko at tinapos na ang paghahanda para sa pag-alis. I planned to go to the office pero nagdadalawang isip ako.I took a seat muna sa single seater na upuan na nasa loob lang ng kwarto naming mag-asawa. Sitting there and staring blankly on the king size bed na ako mismo ang nag-ayos kanina. I'm slowly tapping one of my fingers on the armrest habang nanghihintay ng balita.A few minutes passed. I heard the message tone of my phone at agad tiningnan kung kanino galing at kung ano ang laman."He's in a coffeshop with a lady right now," basa ko sa mensahe.I sent a reply right away. Asking him to send me a picture of my husband and the person he was with at maya-maya lang ay natanggap ko na ang litrato. He sent me five pictures na iba't-iba ang ayos nila.Mabilis niyang nahanap si Finn dahil sa tracking device na nilagay ko sa sasakyan niya. The agent gave me that device for future purposes at hindi ko akalain na ngayon na namin mapakikinabangan iyon.I know who is with him. She's a so-called friend, ayokong bigyan ng malisya ang pagkikita nila pero—there's something off about them in those pictures.I told him to follow them and update me about what they were doing. Nanatili akong nakaupo habang nag-iisip kung pupunta ba ako sa office o hindi na. The day felt frustrating even wala pa namang nangyayari.A few more minutes passed. Naghintay ako ng update kung ano na ang nangyayari roon. Kinakain na ako ng kaba sa paglipas ng mga minuto. Kinukutuban at hindi na mapakali like my instinct was telling me there's something absurb going on already—at heto na nga. Another message came and those were also pictures.I wasn't prepared to see any of those. My world was shaken in an instant as my knees trembled at nasusuka na hindi ko malaman.Finn and Diane was too close, not just close. They were kissing at nasa parking area pa sila ng sikat na coffeeshop. Kung sinuman ang makakikita sa kanila, ang unang maiisip ay para silang magkasintahan na kay tagal na hindi nagkita sa mga itsura nila.They were making out in public na walang katakot-takot at mukhang miss na miss ang isa't-isa! Nasaan na ang Finn na may reputasyon na pinangangalagaan kun at takot na masira? Sa mga itsura nila, para silang mga hayop na gutom at hindi na makapaghintay na magawa na maibsan ang nararamdaman na pangungulila sa isa't-isa at doon na lamang iraraos ang dapat iraos.Finn and I never did that to me. Hindi sa naiinggit ako. Sadyang hindi lang ako pinalaki ng mga magulang ko na basta-basta na lang at kung saan-saan papatol na parang walang breeding.Never in my entire life I would. Kahit pa sa asawa ko at sa taong mahal na mahal ko.“Why here?" nagtatakang tanong ni Elyana kay Florentin habang binabasa ang malakingkaratula ng Camilla's Flower Garden kung saan siya dinala nito. "Are you sure na narito si Felipe?" Kaniyang dugtong pang tanong habang tinatanaw mula sa bintana ng sasakyan ang labas private garden na naroon. Mababakas sa tono ng kaniyang boses ang panggigigil nang mga sandaling 'yon. Mula pa nang nagdaang araw ay kung ano-anong mga bagay na ang pumapasok sa isip niya na maaring dahilan kung bakit hindi umuwi si Felipe at kung saan maaring nagpunta. Nagtatagis ang panga niya sa daan pa lamang sila at ini-imagine na kung ano ang gagawin sakaliman na makaharap na niya ang matchmaker."Wait lang, bawal yata mag-park dito. Mauna ka ng pumasok, susunod na lang ako," wika niFlorentin imbes na sagutin ang mga tanong ng naggagalaiting si Elyana.Wala naman itong nagawa kundi ang bumaba na at mauna sa pagpasok, ngunit dahil hindi niya alam kung saan eksaktong makikita ang kanilang hinahanap, nanatili siya il
Sabado nang umaga, maagang nagising si Felipe matapos ang isang matamis na gabi na pinagsaluhan nilang muli ni Elyana. Unti-unti na niyang nagagamit ang mga turo ng pilyong si Florentin. Napakaraming alam ng dating playboy na kanilang kaibigan.Hindi na niya ginising si Elyana at hindi niya rin sinabi rito ang kaniyang plano para sa araw na iyon. Alas nuebe na nang magising si Elyana. Nagising sa nakasisilaw na liwanag mula sa bintana.Una niyang hinanap sa kaniyang pagmulat ay si Felipe ngunit wala na ito sa kaniyang tabi. Bumangon na siya sa pag-aakala na baka nauna na sa baba, ngunit matapos niyang makapaligo at makapagbihis ay wala siya nakitang Felipe sa paligid. Wala rin sa nursery nang silipin niya ang kaniyang anak na gising na at pinaliliguan ng kaniyang yaya at ni Daldalita.Tumuloy na siya sa kusina kung nasaan ang ibang mga kasambahay upang tanungin sila dahil walang alam ang dalawa na nag-aasikaso sa bata.“Wala bang nasabi sa inyo si Felipe kung saan siya pupunta?” tanong
Felicity's Point of View "Parang gusto ko na lang magpakabakla ulit. Nakakapagod palang maging lalaki at manligaw lalo na kung alam niyang he’s doing it with great reasons." Pabagsak akong naupo sa swivel chair ko sa office dahil sa labis na pagkadismaya. Galing kasi ako nag-lunch sa mansion. Inuwi ko na rin ang nakita kong magandang dress na nabili ko para kay Elyana. May client kasi na sa Mall nakipagkita. Napadaan ako sa isang boutique at nakita ang floral dress na suot na mannequin na kasing katawan ng bruha kanina. Una kong naisip na bagay sa kaniya kaya ko binili pero nang ibinigay ko na sa kaniya, hindi man lang tinignan kung anong laman ng paper bag at wala akong narinig na pasalamat. Inabot niya sa isa sa mga kasambahay at ipinadala sa kwarto. I somehow understand na may kausap siya sa cellphone that time pero nakakatampo lang kasi dahil hindi iyon ang unang beses na nangyari. Hindi na lang ako nagreklamo o nagsalita ng kahit na ano. Iwanan ko na lang siya na may kausap s
Elyana’s Point of ViewNagpabalik-balik kami ni bakla sa pagbisita kay Helen sa loob isang linggong pamamalagi namin sa England. There was discomfort between me and Finn that Felipe kept noticing and he even told me that I should better talk to him. It sounded like I was the one who did something wrong in the past para ako pa ang mag-initiate ng conversation. Isa pa, hindi naman siya ang ipinunta ko roon, pero iyong baklang ‘yon made me realized na tama lang na makapag-usap kami dahil at that moment, Finn needed something na kahit papaano mapagpapagaan ng sitwasyon niya. Sa mismong araw kung kailan kami uuwi. Helen requested na roon kami mananghalian bago kami lumipad pabalik sa Pilipinas. Pinaunlakan na namin para sa ikaliligaya niya. Pagkatapos namin managhalian, doon na isip ni bakla na gumawa ng paraan na makapagsarilinan kami ni Finn. “We’ll be flying tonight and you still haven't seen the whole place, Elyana,” pag-uudyok ni bakla and when Helen heard it, agad siyang nagkoment
Walang problema sa mga magulang ni Elyana ang kaniyang planong pag-alis. Batid kasi nilang pareho kung gaano naging malapit ang kanilang anak sa ginang.Mayroon naman silang mga contact sa England na siyang magdadala kay Elyana sa lugar kung saan kasalukuyang naninirahan ang mag-inang Finn at Helen. Sila na rin ang aatasan ng mag-asawa na maging bantay ng anak upang matiyak ang kaligtasan nito roon.Nag-book agad siya ng ticket pagkatapos kumunsulta kay doktora Lilia kung maari na ba siyang magbiyahe sa malayo dahil magdadalawang buwan naman na halos ang hiwa sa kaniyang tiyan mula sa C-section.Ang pagdadahilan niya, humilom na sa labas at hindi na rin sumasakit gaya ng mga unang linggo kaya binigyan siya agad ng permiso. Binilinan na lamang na mag-ingat dahil hindi pa lubusang naghihilom iyon sa kaloob-looban at alam naman niya't nararamdaman niya rin minsan ang pagkirot sa kaloob-looban ng kaniyang tiyan.Namili na rin siya ng mga maaring ipasalubong sa ginang na hindi makasasama ri
Marami ang nagulat sa biglaang pagbabago ni Felicity. Karamihan sa kanila ay natuwa sa kaniyang naging pasya para sa kabutihan ng kaniyang anak na si Aquia. Oo, may kaunting pag-uudyok galing sa pari na huli niyang nakausap tungkol sa kaniyang personal na suliranin ngunit nasa kaniya pa rin nagmula ang mga hakbang at una pa lamang ay isa na iyon sa mga ideyang nasa isipan nito. “Masaya ako anak dahil sa wakas mayroon ka na ring nakitang dahilan para ituwid ang buhay mo.” Kaniyang nakuhang komento sa ina nang dumalaw siya kinabukasan sa kanila upang doon mananghalian gaya nang kaniyang nakagawian. “Para namang sinabi mo, mother Earth na dating patapon ang buhay ko,” maarteng reklamo ni Felicity dahil sa sinabi nito. “Hindi ko naman sinabing patapon ang buhay mo noon, a! Wala akong anak na patapon ang buhay!” “Relax lang, mudra! Sisigaw agad? Kulang na lang bugahan mo ako ng apoy,” pagpapakalma niya sa ginang habang natatawa sa reaksyon nito. “E, loko ka kasing bata ka,” halos pabu
The next day, sa nursery ako tumambay habang nagbabasa ng libro. Aquia was asleep, kaya nasa kani-kanilang mga gawain ang both parents ko. Busy ako at pagbabasa nang may biglang humarang na bungkos ng mga rosas kung saan nakatutok ang mga mata ko. Damang-dama ko pa naman na rin ang eksena dahil nasa intense part na ang kwento. E kaso may istorbo.I raised my head and saw Felicity. Pinaningkitan ko ng mga mata. Ngingiti-ngiti pa."Isn't lovely? A client gave it to me kanina. Naisip kong iuwi na lang kaysa malanta sa office. If you like, sa'yo na lang," saad nito habang nakataas ang isang kilay at parang naiilang na tumitig sa akin.Na-touch na sana ako na binigyan ako ng flowers. Pero galing pala sa client at dahil manghihinayang, he decided to just give it to me. Ginawa pa yata akong trash can."T-Thank you! Kahit papaano, naalala mo ako," usal ko na medyo tunog sarkastiko pero dedma lang naman ni bakla. "You're welcome!" Patili niyang sagot. Ang sakit sa tainga dahil napakatinis ng
Elyana’s Point of ViewNang nakarating kami sa kusina tatlo, hiyang-hiya ang mga kasambahay sa presensya ng bisita namin. Binati niya pa ang mga ito samantalang hindi na nga sila magkandaugaga nang nakita nila siya. Kahit si Daldalita na likas naman talaga na walang tigil ang bibig ay parang natameme biglaan.Natatawa na lang ako habang pinagmamasdan sila. I didn’t expect they would react like that sa harapan ng nagpapanggap na si Felicity. Sinakyan ko na lang ang trip nila kaysa masabihan pa akong killjoy ng dalawa. Pati si mom todo ang acting pero pasimple ang talikod at tatawa nang mahina. Kuhang-kuha niya ang baritonong boses ni Felix at pati ang kilos. Habang umaarte siya, I couldn't take my eyes of him. Hindi ko na matandaan kung kailan niya huling ginawa iyon. If I was not mistaken, way back high school pa noong huli kong nakitang lalaking-lalaki talaga ang kilos niya at iyong mga panahon pa hindi pa siya naglaladlad.Magkamukhang-magkamukha talaga sila ng kakambal niya kaya ma
Elyana's Point of View The night became so long dahil punong-puno ng kung ano-ano ang isip ko. I was awake until midnight at kahit napakaraming mga bagay na gumugulo sa isip ko, I felt at ease—at peace. Hindi mabura-bura ang ngiti sa labi ko. Walang gabi na hindi ko naiisip lahat ng mga problemang pinagdaanan ko. Iyong mga insidenteng halos nagwakas ng puso ko. But look at me, I am still standing, smiling, at sa totoo lang, I felt contented sa anumang mayroon ako sa kasalukuyan. I couldn’t deserve the happiness my son brought me. Buong akala ko noong umalis ako sa England at nagpasyahang magpag-isa na lang dahil it seemed it was my only choice pero hindi pala. May naghihintay pala sa akin na mas maganda and never in a second pinagsisihan ko na umuwi ako sa Pilipinas. Aminado naman akong malaki ang naging papel ni Felicity sa lahat. From start at hanggang sa kasalukuyan nand’yan pa rin siya to stand beside me. Ewan lang sa baklang ‘yon kung aong plano niya sa buhay niya. Hindi na
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Komen