“พี่ภูพูดถึงใครเหรอคะ”“เปล่าหรอก ลุงวีครับเรื่องที่ผมเล่าให้ฟังเมื่อครู่”“อืม ลุงเข้าใจแล้วไม่ต้องห่วงหรอกเรื่องนี้ลุงจัดการให้ได้อยู่แล้ว ดูท่าแล้วคุณจิตรานี่จะใช้แฟนเราทำเรื่องจริง ๆ สินะนี่”“นั่นสิคะพี่ภู น่าสงสารเธอนะคะแค่เห็นพี่ทำแบบนี้กับรสาเธอก็หน้าซีดแล้วทำไมไม่ง้อเธอหน่อยละคะ”“รสาก็เห็น พี่มีโอกาสที่ไหนขนาดเมื่อกี้นี้รสาไปดูต้นทางให้พี่หน้าห้องยังคุยกับเธอไม่รู้เรื่องเลย”“เฮ้อ…พี่ภูก็อ่อนโยนหน่อยสิคะเรื่องแบบนี้ไม่น่าให้สอนเลยนี่คะ”“เราไม่ต้องไปยุ่งกับพี่เขาเลย ตัวเองยังสามวันดีสี่วันทะเลาะกับตารามอยู่เลยทำเป็นไปสอนพี่เขา”“พ่อ!! นี่ลูกเองค่ะ หึ ชวนมากินข้าวด้วยเพราะแบบนี้สินะ พี่ภูรู้ได้ยังไงว่ายัยป้านั่นจะพาแฟนพี่มากินข้าวที่นี่”“แกถามโง่ ๆ รสาเรื่องของแฟนตัวเองมีใครที่จะไม่รู้บ้างล่ะ ตาภูพ่อจะกลับมาเมื่อไหร่ยังไม่มีกำหนดเลยเหรอ”“ยังเลยครับงานที่ฮ่องกงค่อนข้างยุ่ง เห็นว่าจะเปิดสาขาเพิ่มอีกเพราะออเดอร์ของทางฝั่งนั้นมีมากกว่าที่คาดเอาไว้ครับ”“ตั้งแต่แม่ของภูจากไปพ่อของภูก็แทบจะไม่กลับเมืองไทยเลยนะ”“ผมเข้าใจพ่อนะครับ เป็นผมก็คงไม่อยากจะอยู่ในที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำ
Terakhir Diperbarui : 2025-02-03 Baca selengkapnya