Home / รักโบราณ / เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80 / ตอนที่ 19 ผมชอบคุณตอนนี้ที่สุด

Share

ตอนที่ 19 ผมชอบคุณตอนนี้ที่สุด

last update Last Updated: 2025-01-19 21:00:31

สบู่เหลวที่ภรรยาเตรียมไว้ให้เมื่อฟอกลงบนผิวกายจนเกิดฟองสีขาว กลิ่นหอมนี้เขาจำได้ว่าเป็นกลิ่นเดียวกับกลิ่นกายของภรรยา พลันมุมปากปรากฎรอยยิ้มจาง ๆ จากนั้นจึงอาบน้ำชำระร่างกายส่วนต่าง ๆ เพื่อไม่ให้ภรรยารอนานเกินไป ยังดีที่ภรรยาพันแผลด้วยแผ่นใสบาง ๆ ให้ เขาจึงไม่จำเป็นต้องกังวลว่าน้ำจะเข้าแผลจนทำให้อับชื้น

“เสร็จแล้วครับ”เสียงทุ้มบอกภรรยาที่ยืนรออยู่หน้าห้องน้ำทันทีที่สวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว

จางซิ่วอิงเปิดประตูเข้ามาพอดีกับที่สามีกำลังมองมาที่ประตูพอดี สองสายตาสบประสานกันอย่างพอดิบพอดี ราวกับบรรยากาศโดยรอบหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ก้อนเนื้อในอกพลันเต้นระรัวเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาคู่นั้นของเขา แม้จะชอบหยอกล้อให้เขาต้องเขินอายอยู่บ่อย ๆ แต่พอมาสบตากันตรง ๆ เช่นนี้กลับเป็นเธอเองที่รู้สึกขัดเขินจนใบหน้าร้อนผ่าว

ด้านสามีเองก็มีท่าทีขัดเขินไม่ต่างกัน ใบหน้าเล็กที่ยื่นเข้ามาก่อนตัวนั้น ไม่ได้ซูบตอบอย่างเช่นที่ผ่านมา ผิวพรรณที่นวลเนียนขึ้นกว่าแต่ก่อน และผมยาวสลวยที่พลิ้วไหวระไปกับข้างแก้มที่ขึ้นสีแดงเลือดฝาด เขารู้สึกว่าภรรยาเขาสวยขึ้นกว่าแต่ก่อนมากเสียจนหัวใจแกร่งนั้นสั่นไหวนับครั้งไม่ถ้วนที่ใกล้ชิดกัน

หญิงสาวที่ได้สติก่อนจึงเดินตรงเข้าไปช่วยพยุงร่างหนาให้นั่งบนรถเข็นได้สะดวก เธอสังเกตเห็นผมของเขาที่ยังมีหยดน้ำเกาะอยู่จึงหยิบผ้าผืนเล็กมาเช็ดให้จนแห้ง หยางซีห่าวเองก็นั่งนิ่งตัวแข็งทื่อให้ภรรยาเช็ดผมให้โดยไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกมา จนกระทั่งผมแห้งสนิทดีแล้ว

“ฉันว่าจะอาบน้ำที่นี่เลย คุณจะรอที่เตียงก่อนไหมคะ?”ไหน ๆ ห้องนี้ก็มีอุปกรณ์อาบน้ำพร้อมแล้ว แถมยังสะดวกกว่าห้องน้ำด้านนอกอีก คิดว่าต่อไปอาบน้ำที่นี่ก็ไม่เลว

“คุณอาบเถอะครับ ผมรอกลับพร้อมคุณได้”

“ค่ะ เดี๋ยวฉันจะรีบอาบ”ได้ยินดังนั้นจางซิ่วอิงจึงเข็นสามีให้ออกมานั่งรอไม่ไกลจากห้องน้ำมากนัก จากนั้นจึงเข้าไปอาบน้ำชำระสิ่งสกปรกบ้าง แม้ในห้องนี้ไม่มีน้ำอุ่น แต่อากาศที่นี่ก็ถือว่าคงที่ ไม่หนาวหรือร้อนเกินไป ทำให้ร่างบางอาบน้ำอย่างมีความสุข ทั้งห้องน้ำที่ปิดมิดชิดเช่นนี้ เรียกได้ว่าหมดกังวลเลยก็ว่าได้

สองสามีภรรยาออกจากมิติในเวลาต่อมา หยางซีห่าวถูกพาขึ้นมานอนบนเตียงเรียบร้อยแล้ว โดยมีภรรยาค่อย ๆ แกะแผ่นฟิล์มที่พันขาให้อย่างเบามือ จากนั้นตะเกียงดวงสุดท้ายก็ถูกดับ จางซิ่วอิงปีนขึ้นมานอนบนเตียงเคียงข้างสามีอย่างเช่นที่เคยทำ

บ้านหลังนี้ไม่มีเตียงเตา มีเพียงเตียงเก่าสภาพผุพังหลังนี้เท่านั้น ซึ่งอากาศยามค่ำคืนก็เริ่มหนาวขึ้นเรื่อย ๆ ร่างบางจึงขยับเข้าสู่อ้อมกอดของสามี โดยหยางซีห่าวเองก็โอบกอดภรรยาเอาไว้ในอ้อมแขนเช่นกัน

“ฝันดีนะคะ สามี”ไม่พูดเปล่า ทว่าศีรษะเล็กกลับถูไถไปบนแผงอกกำยำอย่างออดอ้อน พร้อมหัวเราะคิกคักราวกับถูกอกถูกใจมากทีเดียว

หยางซีห่าวมองการกระทำของภรรยาในอ้อมแขนผ่านความมืดอย่างจนใจ แต่ก็ตอบกลับไปอย่างไม่อิดออด และไม่ลืมเป็นฝ่ายแสดงความรักกับภรรยาบ้าง “ฝันดีเช่นกันครับ จุ๊บบบ!!”

คนโดนสามีจูบกลางหน้าผากถึงกับใบหน้าเห่อร้อน ตอนที่เธอแกล้งเขาชายหนุ่มคงรู้สึกแบบนี้เองสินะ เธอรู้สึกเขินอายจนอยากจะกรีดร้องออกมา แต่ติดที่ตอนนี้กำลังถูกคนเป็นสามีโอบกอดอยู่ จึงได้แต่ข่มกลั้นความเขินอายจนปวดแก้ม หลังจากนั้นความเหนื่อยล้าตลอดทั้งวันก็ช่วงชิงสติของเธอให้หลับไหลในอ้อมกอดอบอุ่นในเวลาเพียงไม่นาน

หยางซีห่าวที่ได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของภรรยาก็เข้าใจว่าเธอคงหลับไปแล้ว “ผมชอบคุณตอนนี้ที่สุด…ซิ่วอิง”

เสียงทุ้มแผ่วเบาดังขึ้นท่ามกลางความมืดยามค่ำคืน ริมฝีปากหยักประทับลงบนหน้าผากมนอีกครั้ง ฝ่ามือใหญ่ลูบแผ่นหลังบางของภรรยาอยู่เพียงไม่นานก่อนจะหลับตามเธอไปในที่สุด

เช้าวันต่อมาหญิงสาวตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของสามีเช่นเดิม ร่างบางค่อย ๆ ขยับลงจากเตียง เธอเลือกเข้าไปทำอาหารในครัวก่อน วันนี้หญิงสาวเลือกทำข้าวต้มปลาหอมกรุ่น โดยไม่ลืมต้มไข่ไก่สามฟองเช่นเดิม

ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำในมิติ อาบน้ำเสร็จออกมาจากมิติสามีก็ตื่นพอดี ร่างบางจึงยกน้ำเข้าไปในห้องให้สามีล้างหน้าล้างตา จากนั้นจึงออกมาทานมื้อเช้าด้วยกัน

“วันนี้ฉันออกไปขายของอีกนะคะ จะรีบกลับมาก่อนเที่ยง”เธอบอกกับเขาขณะที่มือเรียวนั้นกำลังเรียกองุ่นพวงใหญ่สีเขียวสดใสออกมาจากมิติและวางลงบนจานใบใหญ่ ขนมปังสอดไส้ต่าง ๆ อีกสามสี่อย่าง น้ำผลไม้และนมแบบกล่อง ก่อนจะนำไปไว้ในห้องนอนเพื่อให้สามีทานรองท้องเผื่อติดขัดอะไรแล้วกลับช้าเขาจะได้ไม่ต้องทนหิวรอเธอ

“ครับ คุณระวังตัวด้วย”หยางซีห่าวยังคงตื่นตะลึงกับการเรียกสิ่งต่าง ๆ ออกมาจากอากาศของภรรยาอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ตกใจอย่างเช่นตอนแรกแล้ว

นัยน์ตาคมกริบมองร่างเล็กที่สะพายกระเป๋าผ้าใบเก่งเดินออกจากห้องไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย หากเขาเดินได้ปกติคนแรกที่เขาจะดูแลเป็นอย่างดีคือ ภรรยาอย่างจางซิ่วอิง หยางซีห่าวให้คำมั่นกับตนเองในใจเงียบ ๆ

ตั้งแต่เขากลับมาคนตัวเล็กนั้นวิ่งวุ่นไม่หยุด เธอทั้งออกไปทำการค้า ดูแลสามีเช่นเขา ไหนจะจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างน่าทึ่งโดยที่ปากเล็ก ๆ นั่นไม่ได้ปริปากบ่นออกมาว่าเหน็ดเหนื่อยเลยสักครั้ง เขาอยากให้เธอได้พักบ้าง แต่ตนเองก็ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรเธอได้เลย ในตอนนี้จึงพยายามปฏิบัติตัวตามคำสั่งของภรรยาอย่างเคร่งครัดเพื่อให้บาดแผลหายไว้ที่สุด ภรรยาจะได้พักผ่อนอยู่บ้านสักที คิดอะไรเพลิน ๆ ได้ไม่นานพลันฤทธิ์ยาที่ทานไปจะเริ่มออกฤทธิ์ เขาจึงเอนกายนอนพักผ่อนอย่างเช่นทุกวัน

ทางด้านหญิงสาวนั้นเดินออกมาขึ้นเกวียนของหมู่บ้านโดยไม่ได้รับรู้ถึงความคิดสามีแต่อย่างใด วันนี้ดีหน่อยที่บนเกวียนไม่ได้มีมนุษย์ป้าอย่างเช่นที่แล้วมา การเดินทางในเช้านี้หญิงสาวจึงรู้สึกปลอดโปร่งกว่าทุกวัน

วันนี้จางซิ่วอิงเลือกนำเนื้อออกมาขายเช่นเดิม และเน้นหนักไปที่ผักผลไม้สด ๆ เกรดพรีเมี่ยมที่เชื่อว่าหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้วในตอนนี้ เธอทำสัญญาเนื้อแปรรูปกับร้านค้าตระกูลเฉิงไปแล้ว วันนี้จึงไม่ได้เอาของเหล่านั้นมาขายอีก

ผลไม้สดที่อยู่ในลังยังไม่ทันได้นำออกมาวางเรียงลูกค้าคนแรกก็มาถามซื้อเสียแล้ว หลังจากนั้นไม่นานทั้งลูกค้ารายใหม่และรายเก่าเจ้าประจำก็เข้ามารุมล้อมแผงขายสินค้าของเธออย่างเนืองแน่น เวลาผ่านไปราวชั่วโมงครึ่งตรงหน้าของเธอก็เหลือเพียงผ้าปูเปล่า ๆ สร้างรอยยิ้มกว้างให้กับแม่ค้าตัวน้อย

มือเรียวพับผ้าปูรองอย่างมีความสุข ก่อนจะยัดเข้าไปในกระเป๋าผ้าใบเก่ง จากนั้นจึงเดินออกจากตลาดมืด เธอตั้งใจจะซื้อเสื้อผ้าเพิ่มอีกสักสามสี่ชุดสำหรับตัวเองและสามี เพราะที่มีอยู่มีเพียงแค่คนละสองชุดเท่านั้น

“พี่สาวเยว่ สวัสดีค่ะ”คนอายุน้อยกว่าก้มศีรษะทักทายหญิงสาวรุ่นพี่อย่างนอบน้อม พลางส่งยิ้มให้อย่างเช่นที่ผ่านมา ดวงตาคู่เรียวพยายามมองหาสินค้าที่ตัวเองนำมาฝากขายไว้ครั้งก่อนแต่ก็ไม่พบ

เยว่ผิงอันเห็นท่าทีของคู่ค้าเช่นนั้นก็เข้าใจได้ทันที จึงกล่าวออกไปด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “ถ้ามองหาของเหล่านั้น พี่ก็คงจะบอกเธอว่ามันหมดไปตั้งแต่เมื่อวานเย็นแล้วล่ะน้องสาว”

จางซิ่วอิงที่ได้ยินดังนั้นก็ตาโตด้วยความตื่นเต้น เธอตั้งราคาไว้ค่อนข้างสูงทีเดียว ไม่คิดว่าคนที่นี่จะมีกำลังซื้อมากขนาดนี้ ทั้งยังเป็นที่นิยมในเวลารวดเร็วอีกต่างหาก “ว๊าวววว! ขายดีขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”

หญิงสาวรุ่นพี่ยิ้มตอบ “พี่ก็ทำตามที่ซิ่วอิงแนะนำน่ะสิ ถึงได้ขายหมด แล้วนี่มีของมาให้พี่ขายอีกหรือเปล่าล่ะ ?”

เป็นเพราะวิธีทำการตลาดของจางซิ่วอิงที่สอนเธอมา สินค้าจึงถูกขายออกไปจนหมดในเวลาอันรวดเร็ว ตั้งแต่ตอนที่ได้สินค้ามาหญิงสาวก็แกะขึ้นมาใช้และเดินออกนอกร้านไปนั่นนี่ หลายครั้งที่มีหญิงสาวที่ชื่นชอบได้เห็นและสอบถาม เยว่ผิงอันจะตอบกลับอย่างเป็นมิตรว่านี่คือสินค้าใหม่จากร้านของเธอเอง

หลังจากนั้นก็มีลูกค้าหลั่งไหลเข้ามาเพื่อซื้อกิ๊บและผ้าผูกผมลวดลายทันสมัยจากร้านเธอไม่ขาดสาย จนกลายเป็นว่าหากหญิงสาวคนไหนที่ต้องการของเหล่านี้ที่มีลวดลายสวยงามทันสมัยก็มาซื้อได้ที่ร้านผ้าของเธอ นั่นยิ่งทำให้สินค้าอื่นในร้านถูกซื้อไปด้วย ยอดขายในร้านจึงพุ่งสูงขึ้นภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน ทำเอาเถ้าแก่เนี๊ยรุ่นเยาว์อย่างเยว่ผิงอันขายของไปยิ้มไปอย่างมีความสุขตลอดเวลา

“มีค่ะ เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้นะคะ”จางซิ่วอิงพยักหน้าตอบรับในทันที เมื่อนึกถึงเม็ดเงินที่กำลังจะไหลเข้ามาในกระเป๋าทำให้หญิงสาวกระตือรือร้นเป็นพิเศษ

“จ๊ะ ขอเยอะกว่าเดิมหน่อยนะ”เพราะหลังจากสินค้าชุดเก่าหมด ลูกค้าที่ไม่ทันได้ซื้อก็เข้ามาถามไถ่เป็นจำนวนมาก พอได้รับคำตอบไปว่าหมดก็เดินคอตกออกจากร้านไปตาม ๆ กัน

“ได้เลยค่ะพี่สาว”ร่างบางรีบวิ่งออกจากร้านผ้าเพื่อไปหาที่จัดเตรียมสินค้าจนขาแทบจะพันกันอยู่รอมร่อ พลันคิดถึงบ้านหลังใหญ่ที่อยากได้ยิ่งมีกำลังใจวิ่งไปข้างหน้าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ชีวิตที่มีเป้าหมายมันทำให้เรารู้สึกมีไฟเช่นนี้สินะ…

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 20 รายได้เป็นกอบเป็นกำ

    จางซิ่วอิงกลับมาพร้อมกับเครื่องประดับผมถุงใหญ่ และถุงเสื้อโค้ดกันหนาวอีกหนึ่งถุงใหญ่ ร่างเล็กหอบเอาถุงสินค้าขนาดใหญ่เข้ามาในร้านอย่างทุลักทุเลจนเยว่ผิงอันอดสงสารไม่ได้จึงให้ลูกจ้างในร้านไปช่วยถือ“เสื้อโค้ดบุนวมเหรอ?”เถ้าแก่เนี๊ยรุ่นเยาว์เอ่ยถามอย่างนึกแปลกใจ การจะขายชุดกันหนาวในตอนนี้นับว่าสาวน้อยตรงหน้านั้นมองการณ์ไกลไว้มากทีเดียว ทั้งที่ยังเด็กแต่การเลือกของมาทำการค้าของเธอนั้นเรียกได้ว่าฉลาดเลือกไม่เบา“ถุงนี้ฉันอยากจะฝากพี่ขายที่ร้านได้ไหมคะ? พอดีฉันไม่ค่อยมีเวลาปล่อยของเลย” หญิงสาวรุ่นน้องพูดจบก็แสดงสีหน้ายุ่งยากออกมาในทันทีต้องยอมรับว่าเสื้อกันหนาวพวกนี้เป็นที่ต้องการของลูกค้ามาก แต่การขายออกไปแต่ละตัวต้องใช้เวลา เพราะลูกค้าต้องลองสวมและราคาก็นับว่าสูง อีกอย่างเธอจะต้องรีบขายให้เสร็จเพื่อกลับไปให้ทันขึ้นเกวียนก่อนเที่ยงเพราะมีสามีรออยู่ที่บ้าน ฉะนั้นพี่สาวเยว่ที่ขายเสื้อผ้าอยู่แล้ว หากจะขอฝากขายสักหน่อยก็นับเป็นตั

    Last Updated : 2025-01-20
  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 21 พาสามีไปหาหมอ

    เสียงไก่ขันในยามเช้าตรู่ที่มีเพียงแสงอาทิตย์เพียงรำไรช่วยปลุกร่างบอบบางตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนแกร่งของสามี ใบหน้าเล็กซุกซบหาความอบอุ่นจากอกกว้าง พลางกอดกระชับแขนเล็กกับเอวสอบไว้หลวม ๆอากาศเช้านี้ดีมากจริง ๆ เธอเริ่มคุ้นชินกับการถูกโอบกอดเช่นนี้เสียแล้วชายหนุ่มที่ถูกใบหน้าเล็กถูไปมาบริเวณอกกว้างพลันตื่นขึ้นมาในทันที ก่อนมือหนาจะกดศีรษะภรรยาเข้ากับอกเพื่อให้เธอหยุดถูไถเสียที เพราะเกรงว่าบางสิ่งที่หลับอยู่ก็คงจะตื่นขึ้นมาในไม่ช้านี้“นอนต่ออีกหน่อยเถอะภรรยา”เสียงทุ้มงัวเงียกล่าวขึ้น พลางลูบลงบนผมนิ่มของร่างในอ้อมแขนแผ่วเบา“ฉันต้องไปขายของนะคะ”หญิงสาวตอบกลับอย่างเป็นกังวล พลันเงยหน้าขึ้นมองปลายคางของสามีด้วยสายตาเว้าวอน เธออยากออกไปทำงาน อยากได้เงินเยอะ ๆ แต่อากาศวันนี้มันดีเกินไปเสียจนทำให้คนขยันอย่างเธออยู่ ๆ ก็รู้สึกขี้เกียจขึ้นมาเสียอย่างนั้นซึ่งหญิ

    Last Updated : 2025-01-21
  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 22 ไปดูบ้านพร้อมสามี

    “เป็นอย่างไรบ้างครับ?”เสียงทุ่มถามภรรยาทันทีที่เห็นร่างบางเดินตรงเข้ามาหา เขานั่งรออยู่ตรงนี้เกือบชั่วโมงแล้วกว่าภรรยาจะออกมา ทำเอาเขาเป็นห่วงจนกระวนกระวายใจแทบนั่งไม่ติด“ที่ผ่านมาคงเพราะขาดสารอาหารมานานค่ะ หลังจากนี้คงต้องบำรุงร่างกายให้มากขึ้น”จางซิ่วอิงตอบคำถามด้วยสีหน้าผ่อนคลายลงกว่าตอนเข้าไปมากทีเดียว อาจะเพราะร่างกายนี้ไม่ได้รับสารอาหารที่เพียงพอเป็นระยะเวลานาน หากค้นจากความทรงจำก็คงจะตั้งแต่ช่วงที่แม่ของจางซิ่วอิงคนก่อนเสียชีวิต เพราะผู้เป็นพ่อไม่ได้ใส่ใจเธอมากนักอาหารแต่ละมื้อนั้นเหมือนกินเพื่อให้อิ่มท้องแต่เพียงเท่านั้น แล้วยิ่งมีแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างสายเลือดเพิ่มเข้ามา ชีวิตจางซิ่วอิงในตอนนั้นไม่เคยได้กินอิ่มท้องด้วยซ้ำ แม้ต่อหน้าพ่อของเธอ แม่เลี้ยงจะทำทีให้เธอได้กินอาหารดี ๆ แต่พอลับหลังลูกติดของแม่เลี้ยงก็จะมายึดอาหารเหล่านั้นคืนไป แต่ละวันร่างนี้จึงได้กินเพียงแค่น้ำข้าวต้มใส ๆ ที่นับเม็ดข้าวได้เพียงเท่านั้น

    Last Updated : 2025-01-22
  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 23 ฉันเลี้ยงคุณได้ค่ะ

    จางซิ่วอิงและสามีมาถึงสำนักงานที่ดินก่อนเวลาปิดทำการครึ่งชั่วโมงพอดี หญิงสาวเข็นรถพาสามีเข้าไปด้านในสำนัหงานด้วยกัน ซึ่งเธอเดินเข้าไปติดต่อซื้อบ้านกับพนักงานคนเดิมที่แนะนำให้เธอในวันนั้น เพราะเธอมั่นใจว่ายุคนี้น่าจะมีการให้เปอร์เซ็นต์การขายกับพนักงานไม่ต่างจากยุคที่เธอจากมาแน่นอนในเมื่อพนักงานคนนี้ไม่ได้รังเกียจสภาพมอมแมมราวกับขอทานของเธอในวันนั้น แถมยังบริการอย่างเต็มใจ มีหรือคนอย่างจางซิ่วอิงจะไม่ตอบแทนและเมื่อหญิงสาวยืนยันว่าต้องการซื้อบ้านราคาสองพันหยวน พนักงานสาวก็มีท่าทีดีใจเป็นอย่างมาก หลังตกลงทุกอย่างเรียบร้อยพร้อมกับเอกสารซื้อขายและจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว พนักงานแจ้งว่าอีกประมาณหนึ่งสัปดาห์จะได้เอกสารแสดงสิทธิ์ ซึ่งยังแจ้งอีกว่าเจ้าของคนใหม่สามารถย้ายเข้าอยู่ก่อนได้เลยแต่จางซิ่วอิงทำเพียงแค่ตอบรับและบอกว่าในวันที่เอกสารมาถึงเธอจะมารับอีกครั้งด้วยตนเอง แล้วค่อยย้ายเข้าอยู่จะสบายใจมากกว่า ซึ่งพนักงานสาวก็ยิ้มรับอย่างเข้าใจ

    Last Updated : 2025-01-23
  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 24 สามีภรรยารักใคร่

    เมื่อเป็นฝ่ายถูกเกี้ยวขึ้นมาบ้างพลันแก้มสองข้างกลับขึ้นสีแดงระเรื่อลามไปถึงใบหู อัตราการเต้นของก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายนั้นรุนแรงราวกับแผ่นดินไหว ไอร้อนจากริมฝีปากหนายังคงตราตรึงอยู่ไม่จางหาย หญิงสาวไม่อาจต้านทานสายตาร้อนแรงของคนเป็นสามีได้จึงยอมแพ้อย่างหมดท่า ก่อนจะยกมือสองข้างขึ้นปิดบังใบหน้าแล้วหันหลังวิ่งหนีเข้าห้องครัวไปอย่างรวดเร็วการกระทำแสนน่ารักของภรรยานั้นเรียกเสียงหัวเราะร่วนจากร่างหนาที่นั่งอยู่บนรถเข็นได้เป็นอย่างดี เพราะมัวแต่เกี้ยวกันไปมาเขาจึงยังไม่ถึงโต๊ะอาหารสักที เหลือระยะทางอีกราวสามสี่เมตร ชายหนุ่มจึงค่อย ๆ หมุนล้อของรถเข็นเพื่อเคลื่อนตัวไปยังโต๊ะอาหารด้วยตนเองแม้จะเริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาบ้างแล้วแต่หยางซีห่าวไม่ได้คิดจะเอ่ยเร่งแต่อย่างใด เพราะอาหารทุกจานภรรยาล้วนใส่ใจและตั้งใจปรุงเป็นอย่างมาก หากจะต้องใช้เวลามากขึ้นสักหน่อยในการทำอาหารแต่ละมื้อเขาที่เป็นสามีย่อมไม่ขัดข้องจางซิ่วอิงมักจะทำอาหารจานผัดหนึ่งจาน ทอดหนึ่งจานและต้มอีก

    Last Updated : 2025-01-24
  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 25 บ้านของเรา

    ภาพหญิงสาวรูปร่างเพรียวบาง ใบหน้าเรียวเล็กประดับด้วยรอยยิ้มสดใสกำลังทำแผลให้กับคนเป็นสามีอย่างใส่ใจนั้นเป็นภาพที่เริ่มชินตาสำหรับหยางซีห่าวไปเสียแล้วตลอดระยะเวลาเกือบสองสัปดาห์เขาได้รับการดูแลเอาใจใส่จากภรรยาเป็นอย่างดีจนบางครั้งเขาเองกลับรู้สึกราวกับฝันไปด้วยซ้ำ“เรียบร้อยค่ะสามี แผลคุณสมานได้เร็วกว่าที่คิดไว้อีกนะคะ”เจ้าของเสียงหวานคลี่ยิ้มกว้างด้วยความดีใจซึ่งรอยยิ้มนั้นช่วยส่งให้ใบหน้าเรียวเล็กนั้นดูสดใสขึ้นมาเป็นเท่าตัวหลังจากดูแลทำความสะอาด พร้อมบำรุงด้วยอาหารอย่างดีมาตลอดหลายวันเธอสังเกตได้ว่าแผลของเขาเริ่มตื้นขึ้นมากแล้ว ทั้งยังสมานกันได้เป็นอย่างดี บริเวณขอบของรอยแผลก็มีทั้งที่สะเก็ดหลุดแล้ว และกำลังตกสะเก็ด เห็นทีว่าคงจะใกล้ความจริงขึ้นมาบ้างแล้ว“เพราะคุณดูแลมันเป็นอย่างดี ขอบคุณนะครับ”หยางซีห่าวกล่าวออกมาอย่างจริงใจ แววตานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณมากมายจนท่วมท้น

    Last Updated : 2025-01-25
  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 26 บอกลาคนบ้านโจว

    จางซิ่วอิงและสามีกลับมาถึงบ้านหลังเก่าในเวลาเย็นย่ำมากแล้ว ท้องฟ้านั้นทอประกายสีเหลืองอมส้มจากดวงอาทิตย์ที่คล้อยต่ำจนแทบลับขอบฟ้า หญิงสาวเดินตรงเข้าไปทำอาหารมื้อเย็นในครัวเช่นเคย โดยมีสามีนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารอย่างเช่นทุกวันหยางซีห่าวมองไปรอบกายด้วยความรู้สึกยากอธิบาย เขากับภรรยาอยู่บ้านหลังนี้มาตั้งแต่แต่งงานกันวันแรก นี่ผ่านไปเกือบสองปีแล้วอย่างไรบ้านหลังนี้ก็เต็มไปด้วยความทรงจำทั้งดีและร้าย แต่สุดท้ายแล้วที่นี่จะเป็นเพียงอดีตนับจากพรุ่งนี้เป็นต้นไป เขาและภรรยาตกลงกันแล้วว่าจะย้ายไปอยู่บ้านใหม่ในวันพรุ่งนี้ ส่วนเงินค่าเช่าที่จ่ายเกินไปก็ถือว่าทำทาน ซึ่งพอภรรยาพูดเช่นนั้นเขาก็ไม่ขัดข้อง“มาแล้วค่ะ มาแล้ว”เสียงใสที่ดังขึ้นก่อนร่างบางจะปรากฎตัวพร้อมกับอาหารสองจานในมือที่ยังคงมีควันลอยขึ้นมาบ่งบอกว่ากำลังร้อน ๆ อยู่ กลิ่นหอมที่ลอยฟุ้งในอากาศนั้นตลบอบอวลจนน้ำย่อยในกระเพาะนั้นเริ่มทำงาน“ขอบคุณครับ”หยางซีห่าวไม่ลืมกล่าวขอบคุณภรรยาสำหรับอาห

    Last Updated : 2025-01-26
  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 27 ย้ายเข้าบ้านใหม่

    หลังจากเกวียนเคลื่อนออกจากหมู่บ้าน สองข้างทางเป็นป่ารกร้างในยามกลางวันเช่นนี้สองข้างทางยังพอมีผู้คนเดินเท้าอยู่บ้าง ดวงตาคู่เรียวมองไปยังภาพทิวทัศน์สีเขียวชอุ่มกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาพลางคิดวางแผนชีวิตต่อจากนี้หยางซีห่าวไม่ได้พูดอะไรออกมาระหว่างการเดินทาง เขาเข้าใจว่าภรรยาคงมีเรื่องให้ต้องคิดบ้าง ทั้งคู่จึงเพียงแค่นั่งจับมือกันไปตลอดทางโดยไร้เสียงพูดคุยจวบจนกระทั่งเกวียนมาจอดบริเวณหน้าบ้านหลังใหม่ จางซิ่วอิงพยุงสามีนั่งรถเข็นเรียบร้อยแล้วจึงรับห่อผ้ามาจากคุณลุงและจ่ายเงิน ก่อนจะกล่าวขอบคุณและพาสามีเข้ามาในบ้านบ้านหลังนี้คือบ้านของเราอย่างแท้จริงจางซิ่วอิงคิดอย่างนั้น บ้านที่ไม่ต้องเช่าหรืออาศัยใคร มีรั้วรอบขอบชิด ประตูหน้าต่างแน่นหนา ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครบุกเข้ามาระรานคนในบ้าน ของทุกชิ้นล้วนหามาด้วยตนเองบ้านที่ปกป้องเธอและสามีจากสภาพอากาศภายนอกไม่ว่าจะฤดูกาลไหน หรือแม้หิมะจะตกอย่างไรก็ไม่ต้องกลัวว่าหลังคาจ

    Last Updated : 2025-01-27

Latest chapter

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 65 ชีวิตที่สมบูรณ์แบบ (จบ)

    ภายในบ้านหลังสีขาวขนาดกลางในย่านการค้าสำคัญ เสียงหัวเราะพูดคุยของคนที่อาศัยอยู่ในบ้าน ช่วยทำให้บรรยาของบ้านหลังนี้ดูอบอุ่นไม่น้อยในช่วงเช้าอากาศสดใสจางซิ่วยืนมองหน้าท้องที่เริ่มนูนเล็กน้อยของตนเองผ่านกระจกเงาบานใหญ่ ใบหน้าเอิบอิ่มของคุณแม่ยังสาวนับวันยิ่งสวยขึ้นจนผิดหูผิดตาตอนนี้เธอตั้งครรภ์ได้สี่เดือนแล้ว หลังจากที่เจ้าสองแสบเข้าโรงเรียนได้ไม่นาน สามีอย่างหยางซีห่าวที่ขยันบอกรักภรรยาเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ขยันมากขึ้นอีกหลายเท่า จนผ่านไปสองเดือนเจ้าหัวผักกาดหัวที่สามก็ถือกำเนิดขึ้นมาในท้องของเธอในที่สุด“ผมต้องไปแล้วครับ คุณก็อย่าหักโหมนะครับ ผมเป็นห่วง”ชายหนุ่มเอ่ยเตือนภรรยาประโยคเดิมเช่นทุกวัน น้ำเสียงนุ่มทุ้มฟังดูอบอุ่น ทั้งแววตาที่มองภรรยานั้นอ่อนโยนกว่าตอนที่อยู่ต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นไหน ๆเพราะภรรยาของเขานั้นขึ้นชื่อเรื่องความขยันขันแข็ง ในแต่ละวันเธอทั้งทำงานนอกบ้าน ทำอาหาร เลี้ยงลูก

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 64 สะสางความแค้น

    จางซิ่วอิงยังต้องอยู่รักษาตัวที่โรงพยาบาลต่ออีกหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งก็ทำให้ลูกน้อยทั้งสองต้องอยู่กับเธอด้วย หยางซีห่าวก็เช่นกัน เขาทำเรื่องลางานถึงหนึ่งเดือนเพื่อมาดูแลภรรยาและลูกน้อยทั้งสองด้วยตนเอง“เด็ก ๆ ป้ามาแล้ววววว!!”เยว่ผิงอันส่งเสียงเรียกหลานทั้งสองก่อนที่ตัวเองจะเข้ามาในห้องเสียอีก เธอเข้ามาเยี่ยมหลาน ๆ พร้อมกับสามีที่ถือของพะรุงพะรังตามหลังมาจางซิ่วอิงยิ้มให้กับคนเห่อหลานทั้งสองเล็กน้อย ก่อนจะให้สามีรับข้าวของเหล่านั้นและนำไปเก็บไว้ก่อน“ผมฝากดูแลเธอและเด็ก ๆ ด้วยนะครับ แล้วผมจะรีบกลับมา”หยางซีห่าวพูดขึ้นอย่างเป็นกังวล วันนี้เขากับพี่ภรรยามีธุระที่ต้องไปสะสางจึงต้องฝากเธอกับลูกไว้กับพี่สะไภ้เสียก่อนจางซิ่วอิงยังไม่หายดีนัก ส่วนลูกทั้งสองแม้จะเป็นเด็กเลี้ยงง่ายแต่การมีคนคอยช่วยเหลือย่อมดีกว่า เขาไม่อยากให้ภรรยาเหนื่อยจนเกินไป“ไปจัดการ

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 63 พรข้อสุดท้าย

    สายลมวูบหนึ่งพัดผ่านร่างโปร่งแสงไปอย่างแรงจนผมยาวพลิ้วไสวไปตามแรงลม จางซิ่วอิงเผยรอยยิ้มยินดีออกมาในทันที เธอเข้าใจว่าคุณยายรับรู้ความปรารถนาของเธอแล้วจึงเอ่ยพรข้อที่สามออกไป“พรข้อสุดท้ายฉันขอให้ฉันและลูก ๆ ปลอดภัยค่ะ ขอโอกาสให้ฉันได้คลอดพวกเขา ให้พวกเขาได้ออกมาใช้ชีวิตบนโลกอย่างปลอดภัยด้วยนะคะ”คำอ้อนวอนปนเสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวลอยหายไปตามสายลม ก่อนจะได้รับรู้ได้ถึงลมอีกระลอกหนึ่งพัดผ่านร่างของเธอไปอย่างรวดเร็ว สายลมแรงนี้ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกหนาวเหน็บ แต่ทว่ากลับทำให้รู้สึกถึงความอบอุ่นที่โอบรอบตัวเธอเอาไว้ต่างหาก“พรของหล่อนถูกใช้หมดแล้วนะ ต่อจากนี้ยายขอให้หล่อนมีชีวิตที่ดี”เสียงของหญิงชราดังแว่วอยู่ไกล ๆ จางซิ่วอิงพยายามมองหาเจ้าของเสียงแต่ก็ไม่พบ ทว่าเมื่อมองไปยังหน้าห้องคลอดที่มีร่างของเธอนอนนิ่งอยู่ กลับเห็นเด็กชายหญิงหน้าตาน่ารักยืนยิ้มแฉ่งให้เธออยู่

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 62 คลอดฉุกเฉิน

    ซ่งเฟยหลงประกาศกร้าวพร้อมยกปืนขึ้นเล็งไปยังผู้ก่อเหตุทั้งหมด อันธพาลสี่คนที่ถูกจ้างมาให้คอยช่วยเหลือหวงไฉ่หง เมื่อเห็นชายในชุดเครื่องแบบทหารพร้อมปืนก็หวาดกลัวจนต้องยกมือขึ้นเหนือหัว ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นตามคำสั่ง แม้แต่หวงไฉ่หงเองที่เป็นเพียงชาวบ้านชนบทมีหรือจะกล้าขัดขืนพันโทซ่งเฟยหลงย้ายมาประจำการที่นี่ในวันนี้ซึ่งเขาไปรายงานตัววันแรก พอเรียบร้อยแล้วก็เจอเข้ากับลูกน้องเก่าอย่างหยางซีห่าวกำลังออกจากค่ายพอดี เขาจึงขอติดรถออกมาด้วยเพื่อหาบ้านพักชั่วคราว ระหว่างรอทำเรื่องขอบ้านพักสวัสดิการ ซึ่งหยางซีห่าวก็รับปากว่าจะพาไปดูบ้านพัก แต่ขอไปรับภรรยาที่กำลังท้องแก่เสียก่อน แต่เมื่อรถเข้ามาจอดภาพเหตุการณ์อุกฉกรรจ์นี้ก็ทำให้เขาต้องเร่งฝีเท้าวิ่งมาจากรถที่จอดอยู่อีกด้านทว่าจากที่ซ่งเฟยหลงคิดว่าเป็นเหตุการณ์ของชาวบ้านธรรมดาทั่วไปคงไม่ใช่แล้ว เพราะลูกน้องอย่างหยางซีห่าวรีบวิ่งไปประคองหญิงท้องแก่ พร้อมตะโกนเรียกชื่อภรรยาดังลั่น“ซิ่วอิง ภรรยา!”

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 61 เรื่องราววิ่งเข้าหา

    กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ไม่ทันไรจางซิ่วอิงก็อุ้มท้องเจ้าหัวผักกาดมาได้จนถึงแปดเดือนแล้ว เพราะขนาดท้องที่ใหญ่กว่าปกติของคุณแม่ลูกแฝดทำให้การเดินเหินค่อนข้างเป็นไปอย่างยากลำบากโดยปกติแล้วการมาทำงานของจางซิ่วอิงจะต้องมีพี่ชายหรือสามีอยู่ด้วยเพื่อคอยระมัดระวังหากเกิดเหตุไม่คาดคิด แต่ทว่าเมื่อวานโรงงานผลไม้กระป๋องของเธอที่อยู่ต่างเมืองมีปัญหาพี่ชายอย่างจ้าวคุนจึงรับอาสาไปดูแทนส่วนสามีนั้นติดภารกิจตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว ซึ่งอันที่จริงเขาทำภารกิจนี้เรียบร้อยแล้วตั้งแต่เมื่อวาน แต่ต้องอยู่ต่ออีกนิดเพื่อทำเรื่องลาหยุดงานมาดูแลเธอจนกระทั่งคลอด ซึ่งคนเป็นภรรยาเองก็เข้าใจและไม่ได้เร่งรัดอะไรจากคนเป็นสามี เพราะอย่างไรวันนี้เธอก็ตั้งใจจะมาทำงานวันสุดท้ายอยู่แล้ว ท้องเธอโตมากและใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว การเดินทางไปทำงานคงไม่สะดวกนัก หลังจากนี้จึงตั้งใจว่าจะให้พี่สะไภ้เอางานส่วนของเธอมาให้ที่บ้านแทนจางซิ่วอิงเดินไปยังลานจอดรถโดยมีพี่สะไภ้คอยประคองอย

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 60 เจ้าหัวผักกาดมาแล้ว

    “ฉุนเหรอคะ?” คำพูดของเจ้านายสาวทำเอาแม่บ้านซุนคิดหนัก หญิงวัยกลางคนขมวดคิ้วเข้าหากันจนเป็นปม พยายามนึกถึงอาหารแต่ล่ะจานว่าเธอทำผิดพลาดที่ตรงไหนกัน มีส่วนผสมอะไรที่ผิดแปลกหรือพิศดารจึงได้ทำให้เจ้านายอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุงเช่นนี้“ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่ได้ว่าอาหารของป้าซุนไม่ดี แต่ว่าฉันได้กลิ่นแล้วรู้สึกเวียนหัวมากจริง ๆ”หญิงสาวกล่าวขอโทษแม่บ้านทั้งน้ำตาคลอหน่วย เธอเห็นแก่ความทุ่มเทของป้าซุนที่พยายามรังสรรอาหารหลากหลายอย่างเพื่อเอาใจเธอ แต่กลิ่นแบบนั้นเธอไม่สามารถทนได้จริง ๆแม่บ้านวัยกลางคนได้รับคำยืนยันเช่นนั้นก็คิดหนัก แต่ก็ทำได้เพียงพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เห็นทีฝีมือการทำอาหารของเธอคงตกเสียแล้ว พลันวิ่งเข้าไปเตรียมยาดมและยาหอมมาให้กับเจ้านายเพื่อบรรเทาอาการเยว่ผิงอันที่ยืนอยู่ข้างกันกับคู่หมั้นหนุ่มพอฟังอยู่ไม่ไกลนั้นรู้สึกแปลกใจกับน้องสาวขึ้นมาในทันที อาหารบนโต๊ะนั้นแน่นอนว่าล้วนเป็นอาหารอย่างดี ถูกรังสรรขึ้นมาจนหน

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 59 ก่อนวันรวมญาติ

    เพียงชั่วพริบตาเวลาก็เวียนผ่านมาราวสามเดือนแล้ว ตอนนี้จางซิ่วอิงค่อนข้างสนุกกับการใช้ชีวิตไม่น้อย ในวันที่สามีไม่มีภารกิจยามเช้าเธอก็จะตื่นมาในอ้อมกอดของสามี ทานมื้อเช้าร่วมกัน ออกไปทำงานพร้อมกัน ช่วงเย็นก็กลับมาเจอกันที่บ้าน ทานอาหารแล้วเข้านอนพร้อมกันตามประสาคนรักนับว่าชีวิตของเธอในชาตินี้ค่อนข้างลงตัว เธอมีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตครอบครัวที่ดี มีหน้าที่การงานมั่นคง แถมยังร่ำรวยมากอีกด้วย แต่ความรู้สึกของเธอกลับรู้สึกขาดบางสิ่งไป นั่นคือเจ้าหัวผักกาดที่เธอกับสามีตั้งตารออยู่ตลอด“คิดอะไรอยู่ครับ”เขาเห็นภรรยายืนเหม่ออยู่หน้ากระจกได้สักพักแล้ว ก่อนใบหน้างามจะค่อย ๆ หม่นหมองลงราวกับมีเรื่องไม่สบายใจ เขาจึงเดินเข้ามาโอบกอดเธอไว้แล้วถามออกมาด้วยความเป็นห่วง“ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วค่ะ ว่าฉันยังจะมีลูกให้คุณได้จริง ๆ”จางซิ่วอิงตอบสามีอย่างเป็นกังวล แม้เขาจะพูดมาตลอดว่าไม่มีก็ไม่เป็นไร แต่หลายครั้งเธอแอบเห็นสายตาของเขาเวลามองเด็กเล

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 58 เธอคือพี่สะไภ้ของน้อง

    เช้าวันต่อมาจ้าวคุนขับรถมารอรับคุณหนูเยว่ไปทำงานอย่างที่ได้พูดเอาไว้ และทันทีที่ได้ยินเสียงเครื่องยนต์เยว่ผิงอันก็ออกมาจากบ้านทันทีชายหนุ่มออกมายืนรอด้านข้างรถ ก่อนจะเปิดประตูให้เธอเข้าไปนั่ง จากนั้นจึงกลับไปนั่งประจำที่คนขับรถ ตลอดทางไปยังห้างสรรพสินค้าจ้าวคุนไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกมาสักประโยค เขาเพียงแต่นั่งรออยู่เงียบ ๆ เท่านั้นแต่หารู้ไม่ว่าการที่เขาไม่พูดอะไรออกมาเลยมันกำลังทำให้หญิงสาวที่นั่งมาด้วยรู้สึกอึดอัดจนแผ่นหลังนั้นหลั่งเหงื่อออกมาเป็นจำนวนมากผ่านไปราวยี่สิบนาทีรถยนต์คันหรูก็เข้าจอดยังตำแหน่งที่เตรียมไว้สำหรับผู้บริหาร ก่อนชายหนุ่มจะเป็นฝ่ายหันมาสบตากับหญิงสาวที่เขานั่งรอคำตอบมาตลอดทาง “คำตอบคืออะไรครับ?”เยว่ผิงอันลังเลเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เกรงกลัวหากจะถามออกไป“ฉันขอถามได้ไหมคะ?” เสียงใสพูดจบก็เหลือบมองใบหน้าของคุณชายจ้าวเล็กน้อย เมื่

  • เมื่อฉันกลายเป็นภรรยาขี้โรคในยุค 80   ตอนที่ 57 คุณควรรับผิดชอบผม

    จ้าวคุนที่ไปคุยธุระด้านนอกตั้งแต่เช้าเมื่อกลับมาในสำนักงานชั้นบนของห้างสรรพสินค้าก็ได้ยินเรื่องที่พนักงานกำลังพูดถึงกันอย่างออกรส ไม่รอช้าความร้อนใจทำให้เขาเร่งฝีเท้าลงมาหาน้องสาวยังร้านอ้ายเหม่ยในทันทีร่างหนาในชุดสูทเรียบหรูสีกรมท่าผลักประตูห้องทำงานน้องสาวเข้าไปด้วยความเป็นห่วง ทว่าภาพที่เขาเห็นกลับเป็นน้องสาวที่กำลังนั่งทำงานอย่างขมักเขม้นโดยมีน้องเขยที่ไม่รู้กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่นั่งเฝ้าอยู่บรรยากาศเงียบสงบภายในห้องทำงานทำให้ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจ“เป็นอย่างไรบ้าง?”เสียงทุ้มปนหอบเหนื่อยถามออกไป ก่อนจะทรุดกายนั่งข้างน้องเขย หยางซีห่าวเห็นพี่ภรรยาก็รีบลุกขึ้นทักทายในทันที แต่จ้าวคุนไม่ได้สนใจเรื่องมารยาทในตอนนี้เท่าใดนัก นัยน์ตาคมเพ่งสำรวจไปยังร่างกายน้องสาวเพียงคนเดียวไม่วางตา“สบายมากค่ะ”จางซิ่วอิงเพียงตอบออกไปด้วยน้ำเสียงปกติ ไหล่สองข้างยกขึ้นเพียงเล็กน้อย ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มกว้

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status