รถเก๋งคันสวยจอดหน้าหอตั้งแต่เช้า รุ่นน้องที่ผ่านไปผ่านมาทักทายรุ่นพี่หนุ่มสุดหล่อที่ยิ้มรับไหว้อย่างใจดี“พี่บอย มารอใครคะ” รุ่นน้องแอบถามแล้วยิ้มให้ประธานวิศวะสุดหล่อและยังเป็นประธานสโมสรนักศึกษาอีกด้วย" ไม่บอกครับ " คำตอบที่ตอบทีเล่นทีจริงทำเอาคนฟังอดเขินไม่ได้ ใครกันที่พี่บอยมารับร่างบอบบางเดินหอบถุงหนังสือและกระเป๋าผ้าเดินลงมา พร้อมกับรอยยิ้มกว้างของคนที่รอ ทรายวิศวะนั่นเอง ที่ทำให้ชายหนุ่มมายืนรอแต่เช้า" สวัสดีค่ะพี่บอย " รุ่นน้องสาวยกมือไหว้ทักทายอย่างสุภาพเล่นเดิม และเตรียมหากุญแจรถของตัวเอง" มาครับพี่ช่วยถือ " คนที่ตั้งใจมารอยื่นมือออกไป แต่คนที่ถือของในมือส่ายหน้า" ทรายเกรงใจค่ะ พี่บอยมารับทรายไปทานข้าวเช้าใช่ไหมคะ "เจ้าตัวถามถึงเหตุผลที่เค้ามารับเธอ ก็แค่อยากคุยด้วยแบบส่วนตัวก็เท่านั้นเอง" วันนี้ทรายมีเรียนสองตึก ต้องไปห้องสมุดด้วย ทรายเอารถไป แล้วไปเจอกันที่โรงอาหารคณะนะคะ "น้องปี1ยิ้มหวานให้1กรุบแล้วเดินไปที่เวสป้าสีฟ้าของตัวเอง สตาร์ทรถแล้วขี่ออกไป ทิ้งให้คนที่รอยืนยิ้มอยู่คนเดียว ทำไมน่ารักแบบนี้ละครับน้องทราย ไม่ใช่เล่นตัวเลย แต่เป็นธรรมชาติมาก น่ารักเหลือเกิน
เพราะระยะที่นั่งห่างกัน แต่ก็ไม่ทำให้ระยะการมองเปลี่ยนไป คนข้างหน้านั่งอยู่กับกลุ่มผู้หญิงหลายคนเป็นกระจุกเดียว แต่สายตาของเค้ากลับโฟกัสที่เธอใบหน้าขาวแดงขึ้นมาทันที เมื่อสายตาของเค้าและเธอ มองกัน หัวใจที่เต้นเป็นปกติมาตลอดกลับใจสั่นรัว บ้าแล้ว ไอ้ดิน ความร้ายกาจ เสน่ห์ที่เคยมีมันหายไปไหนหมด มีแต่คำว่าปอดแหกขึ้นมาแทนที่" เทอมแรกเรียนวิชาพื้นฐานเบื้องต้นไปก่อน แล้วจะยากขึ้นเรื่อยๆ " อาจารย์บอกเสียงอ่อนโยน พยายามเข้าใจน้องใหม่ที่กำลังปรับตัว สั่งการบ้านอีกหลายข้อ แล้วเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ทีเอแจกเอกสารประกอบการเรียน แล้วให้กำลังใจนักศึกษาอีกครั้งโทรศัพท์สั่นครืดคราดเมื่อกำลังเดินออกจากห้อง" ค่ะ มี๊ " ลูกสาวรับสายเสียงหวาน แล้วโบกมือให้เพื่อนเดินลงไปก่อน ชี้ไปที่โทรศัพท์ " กลับบ้านไหมลูก มี๊จะไปรับ " มี๊น้ำคิดถึงลูกสาวจะแย่แล้ว" มีเรียนช่วงเย็นวันศุกร์ด้วยค่ะมี๊ เดี๋ยวยังไงพี่ทรายโทรหาอีกทีนะคะ ว่าจะกลับเย็นวันศุกร์หรือเช้าวันเสาร์ " ลูกสาวอ้อนหม่ามี๊ แล้วคนที่เดินออกมาทีหลังแอบได้ยินเสียงมุ้งมิ้งของคนที่คุยโทรศัพท์ก็ยิ้มออกมา แล้วก็ตกใจกันทั้งสองคน เมื่อเธอหันมาเห็นเค้า" อุ
รถตู้คันใหญ่ของที่บ้าน จอดรอพี่ทรายที่หน้าหอพักในช่วงค่ำวันศุกร์ ผู้ปกครองหลายบ้านขับรถมารอรับบุตรหลานจำนวนมาก เดือนแรกของเฟรชชี่ปีหนึ่ง ผ่านไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงที่เริ่มจะเข้าที่เข้าทางรถเวสป้าสีฟ้าจอดที่หน้าตึกหอพัก ล้อกรอล้อกล้ออย่างดี แล้วเจ้าของรถก็วิ่งขึ้นไปบนห้อง เห็นรูมเมทกำลังรีบเก็บของก็คว้ากระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กขึ้นมา แล้วโบกมือบ๊ายบายก่อนจะวิ่งลงมาข้างล่างอย่างรวดเร็วคนที่จอดรถแอบมองอยู่หน้าหอพักหญิงแอบยิ้มเมื่อเป็นเธอกลับบ้าน ใบหน้าคมเข้มมองรถตู้ขับออกไปจนลับตา แล้วขี่รถของตัวเอง กลับมาที่หอพัก ที่ตอนนี้เงียบกว่าปกติ วันหยุดเสาร์อาทิตย์ แบบนี้หลายคนก็กลับบ้านกัน แต่เพราะเค้าไม่อยากกลับไปเป็นส่วนเกินของคนที่บ้าน ดังนั้นจึงตั้งใจจะทำอะไรบางอย่างให้ได้ประโยชน์ที่สุดกีต้าร์ตัวโปรดที่วางอยู่ถูกหยิบขึ้นมาเล่นเพลงที่ใครบางคนอยากร้อง เพลงที่เธอบอกว่า เธอชอบ เสียงเพลงในยูทูป ถูกเปิดและหยุดเปิดและหยุด เป็นระยะ ก่อนจะเริ่มท่อนแรกได้สำเร็จ ภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงโทรศัพท์สั่นครืดคราดทำเอาคนที่กำลังโฟกัสตรงหน้าหงุดหงิดกับสายที่โทรเข้ามา“กลับบ้านไหมคีย์ไปรับ” เธอยังตาม
เสียงของเพื่อนใหม่ที่เรียกชื่อ ทราย ทรายครับ ดังก้องในหู มันอ่อนหวาน มันละมุนบอกไม่ถูก คนพิเศษที่ไม่รู้ว่าพิเศษมากหรือน้อย แต่มันพิเศษก็พอแล้ว ร่างบอบบางในชุดนอนสีชมพู หน้าร้อนผ่าว แม้แอร์ในห้องจะเย็นฉ่ำ ความเพลียความง่วงหายไปหมด มีแต่ภาพของเค้า ข่าวคราวที่ได้ยินมา ก็แอบทำให้กังวลใจ แผ่นดินเคยมีแฟนมาแล้ว และแฟนเก่า อาจจะกำลังอยากจะกลับมา แล้วเค้าละ อยากจะกลับไปไหม ความว้าวุ่นใจทำให้นอนไม่หลับ เปิดโทรศัพท์ขึ้นมา ดูไอจีที่ไม่ได้เข้ามาเล่นนานนับเดือน ภาพสุดท้าย เป็นภาพที่สวมชุดนักศึกษาวันแรก ที่ป๊าพาไปมอบตัวนั่นเองผู้ติดตามกดติดตามเพิ่มขึ้นนับสิบคน เป็นเพื่อนใหม่ในห้องและเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัย ที่เรียนวิชาเลือกด้วยกัน คงเสริชเจอแล้วกดติดตามกัน รูปโปรไฟล์ที่เป็นภาพที่ถ่ายจากมุมข้างของใครบางคน ทำให้กดเข้าไปดู ภาพในไอจีเป็นภาพหน้าร้านกาแฟ รูปท้องฟ้า รูปรถติดบนถนน ไม่มีภาพเค้าเลยสักภาพเดียว แต่ที่รู้ว่าเป็นเค้า ก็คือ คำอธิบายที่ลงเอาไว้แผ่นดิน din นักศึกษา รูปไม่หล่อ พ่อไม่รวย กับเวสป้าคู่ใจมือบางกดติดตามกลับทันที แล้วปิดโทรศัพท์ยัดลงใต้หมอน มือลั่นหรือตั้งใจ ไม่มีคำตอบที่บอกตัวเองได้เลย ห
@พี่ทราย@เพลงเพราะดี ทรายชอบ@แผ่นดิน@ชอบเพลง???@พี่ทราย@แล้วเราคุยเรื่องอะไรกันอยู่?@แผ่นดิน@เรา………@พี่ทราย@เรื่องเพลงของเราใช่ไหม?@แผ่นดิน@ใช่คำตอบของเค้า ทำเอาคนที่ตั้งใจจะชวนคุยเงียบอีกครั้ง สัญญาณของอีกคน ไม่ชัดเจน จนอยากจะปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่อยากฝืน ดูแล้วเค้าคงแค่หยอกเล่น ตามประสาผู้ชายมีสไตล์@แผ่นดิน@ทราย@พี่ทราย@ว่า@แผ่นดิน@ถามได้ไหม?@แผ่นดิน@พี่บอยจีบทรายหรือเปล่า?@พี่ทราย@น่าจะ@แผ่นดิน@ใครๆ เค้าก็พูดกันว่าพี่บอยเป็นคนดี@พี่ทราย@ทรายยังไม่ได้คิดอะไรเธอตอบความในใจไปแล้วบางส่วน หวังว่าเค้าจะพอคิดได้บ้าง@แผ่นดิน@กลับหอวันไหน@พี่ทราย@มีอะไร@แผ่นดิน@อยากเจอ…….เค้าหยอดเธออีกแล้ว ถ้าบอกว่าอยากเจอ จะเบี่ยงประเด็นอะไรไปอีก@พี่ทราย@มีอะไรหรือเปล่า?@แผ่นดิน@แค่อยากเจอทรายครับ@พี่ทราย@ทำไมถึงอยากเจอทราย?@แผ่นดิน@ตอนนี้ยังตอบไม่ได้จริงๆ ดินก็ยังไม่เข้าใจ แต่อยากเจอทราย@พี่ทราย@คิดอะไรอยู่ บอกได้ไหม?@แผ่นดิน@คิดถึงทรายครับเค้าบอกกับเธออีกครั้ง แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา" ทรายครับ ทำอะไรครับ พี่บอยโทรมากวนไหม "คนที่ตื่นมาอยากได้ยินเสียงสดใส จึงโทรม
เสียงเพลงของคนตรงหน้าหวานละมุนจนคนที่ได้ฟังอดเขินไม่ได้ ยิ่งท่อนสุดท้ายที่เค้าสบตา ยิ่งทำให้ใจเต้นรัว ถ้าเค้าจะโปรยเสน่ห์ใส่เธอขนาดนี้ เธอก็คงต้องยอมเสียงปรบมือของคนที่อยู่ตรงหน้า ทำเอาใจสั่นสะท้าน ใบหน้าขาวใสแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด" ทรายไม่ต้องทำอะไรหรอกมั้ง แค่นั่งเฉยๆ ร้องคลอเบาๆ ก็พอ เพราะดินเล่นดีมาก รับรองว่าชนะแน่ๆ " " ทำสิ ทรายต้องนั่ง สบตาเหมือนเมื่อกี้เลยนะ อย่าละสายตาไปจากดิน ไม่งั้น ฟีลมันไม่ได้ " เค้าบอกเสียงนุ่มแล้วเก็บกีต้าร์ใส่กระเป๋า มือบางส่งกล่องคุ้กกี้ที่อบมาจากบ้าน ยื่นให้เพื่อนตรงหน้า" ทำเอง เอามาเยอะ " เธอบอกแก้เขิน ไม่ได้บอกว่า ตั้งใจจะแบ่งมาให้เค้า ได้ชิมฝีมือตัวเอง" กินได้แน่นะ " ซอฟคุ้กกี้แผ่นใหญ่ในกล่อง เปิดออกมากลิ่น หอมกรุ่น ทำเอาคนทำยิ้มกว้าง เมื่อเค้าดมกลิ่นหอมๆ แล้วบิชิมไปครึ่งชิ้น ทีเดียว" อร่อย ทำไมทำได้ " คนได้ชิมชมจากใจ แม้ไม่ใช่ทางสายที่ชอบ แต่มันอร่อยจริง แม้ไม่ใช่ฝีมือของเธอ ถ้าเค้าได้ชิมก็ต้องชม" เก่งเนอะ สวยด้วย เก่งด้วย หาได้ที่ไหน " คนอวยตัวเอง ลุกขึ้นเดินตามเค้าออกมาจากห้องซ้อม แต่คนตรงหน้าหยุดเดินทำให้จมูกและหน้าชนกับแผ่นหลังทันที
“เล่าไม่เล่า พูดมาเลย” หมอยาถามเพื่อนสาวคนสวยที่เดินวนไปวนมาอยู่ไม่ห่าง ไม่ยอมเปิดปากเล่าสักที" ไม่มีอะไร เพื่อนกัน " คนถูกถามยังเฉไฉเต็มที่ ไม่บอกไม่เล่า เพราะอยากเก็บไว้ เป็นเรื่องส่วนตัว" โอเค เพื่อนก็เพื่อนแหละจ้า แต่ดูทรงคนทางโน้น เค้าไม่คิดแค่เพื่อน " เพราะทุกสามสิบวิ คนทางโน้นจะเงยหน้าจากเตามามองหาคนทางนี้ แล้วคนทางนี้ก็สบตากัน ก่อนจะเฉไฉไปทางอื่น อาการแบบนี้ มันสปาร์คแหละ แต่ปากแข็งเพื่อนสาวที่หายหน้าหายตาไปติวหนังสือแอบอมยิ้ม แล้วเดินกลับมาที่โต๊ะ วางหมูจานใหญ่ แล้วมองหน้าคนตรงหน้า" ดิน อะหน้าตาดี มีแฟนไหม " คำถามตรงไปตรงมา ทำเอาคนฟังสำลักน้ำทันที" เคยมีแต่เลิกไปแล้ว " เค้าตอบชัดเจน มองไปที่อีกคนที่ก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์ แล้วยิ้มออกมา รู้แหละว่า ฟังอยู่โทรศัพท์ของชายหนุ่มมีข้อความเข้ารัวๆ ทำให้ต้องกดอ่านแล้วทำหน้างง" มีอะไรหรอ?" หญิงสาวถามขึ้นมา แล้วมองหน้าเค้าที่ยังทำหน้าแปลกๆๆ" เพื่อนชวนกินหมูกระทะ " คนฟังยิ้มกว้างทันที" ชวนมาสิ มากินด้วยกัน " หมอยาบอกยิ้มๆ ยักคิ้วให้รูมเมทที่ยิ้มออกมา ตั้งใจจะมากินสองคน ทำไมกลายเป็นแบบนี้" ผมชื่อทินครับ เรียนสัตวบาล "" ผมช
@แผ่นดิน@นอนหรือยัง?@พี่ทราย@ยัง@แผ่นดิน@อยู่กับกี้หรอ?@พี่ทราย@กี้ไปติวห้องเพื่อน@แผ่นดิน@ ไปหานะ@พี่ทราย@มาทำไม?????@พี่ทราย@ดิน@พี่ทราย@ดินเค้าไม่ยอมตอบอะไรเธอกลับมาเลย คนที่รอคำตอบ ปิดไฟในห้อง เปิดโคมไฟอันเล็ก แล้วล้มตัวนอน วันนี้พี่บอยไม่น่ารักเลย ไม่น่ารักเหมือนที่คนอื่นบอกไว้ เค้าทำคล้ายกับว่า เค้าและเธอคบกันเสียงโทรศัพท์สั่นครืดๆ ทำให้เธอต้องหยิบขึ้นมาดู" ดิน " เสียงหวานตอบรับ กับเบอร์ที่โทรมา" ออกมาข้างหลังหน่อย " แสงไฟข้างหลังห้องเปิดส่องสว่าง รถสีดำจอดอยู่ริมถนน แต่คนที่ยืนอยู่ เดินเข้ามาตรงแสงไฟ" มาทำอะไร " เธอเขินแหละ ตกใจด้วยที่เค้ามาหาถึงหอ แปลกใจนิดหน่อยว่าทำไมรู้ว่าอยู่ห้องไหน“นอนไม่หลับ” เค้าตอบแล้วเงยหน้าขึ้นมามองเธอ แม้จะอยู่ห่างกัน แต่ก็ยังเห็นอีกคนระยะไกล" ทราย พี่บอยเป็นอะไรกับทรายหรือเปล่า? " เค้าถามอีกครั้งด้วยความไม่เข้าใจ เพราะอะไร รุ่นพี่ถึงทำแบบนี้" ไม่ได้เป็นอะไรเลย ไม่เชื่อหรอ " คนตอบย้อนถามกลับไป ไม่เข้าใจว่าทำไมแคร์เค้ามาขนาดนี้" แล้วดินละทราย ดินกับพี่บอย " เค้าพูดแค่นั้นไม่ถามต่อ ไม่กล้าเอาตัวเองไปเทียบเคียง ตั้งใจแล้วว่า จะปล่อยให้เ
นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่4กลุ่มใหญ่ เดินลงมาจากห้องเรียนพร้อมกับใบหน้าเคร่งเครียด การเรียนยากขึ้น ยากขึ้นทุกวัน การเรียนรู้ไม่มีจบไปง่ายๆ " กินข้าว เสร็จแล้วไปเรียน เรียนเสร็จ ลงมา อ่านหนังสือ " คนที่นั่งหน้ายุ่ง ทำหน้าเครียด เพราะเวลามันบีบคั้นไปหมด " พูดเยอะนะ ไปซื้อข้าว กินข้าวแล้วไปเรียน " ทุกคนต้องทำเวลาของตัวเอง ก่อนจะเดินแยกย้ายไปหาซื้ออาหารกลางวัน @ม่อน@หน้าบึ้งเชียว @ม่อน@แต่น่ารักอยู่ คนที่เพิ่งได้หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดอ่านข้อความที่เค้าส่งมา แล้วอมยิ้มก่อนจะเดินไปต่อแถว ซื้ออาหารกลางวัน " ไข่เจียวกับหมูทอดครับ " นักเรียนแพทย์สั่งอาหาร ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเบาๆ ที่เอว " อ้าวตกใจอะไร " คนที่สวมเสื้อช้อปสีเลือดหมู ยืนอยู่ข้างหลัง สวมเสื้อยืดข้างในสีดำ อมยิ้มอยู่ " มาได้ไง " เค้าถามเสียงเบา แล้วรับอาหารตรงหน้า " เอาเหมือนกันอีกจานครับ "ทิวเขาเดินเลี่ยงมาที่โต๊ะเครื่องปรุง เทซอสพริก แล้วหยิบช้อนมา2คู่ เดินนำมาที่โต๊ะที่มีเพื่อนกลุ่มใหญ่นั่งอยู่ " อ้าว " เค้กที่ตั้งใจจะไปนั่งกับทิวเขามองเพื่อนต่างคณะ แล้วยิ้มให้ " เพื่อนทิว ชื่อ ม่อน " เค้าแนะ
" ม่อนเป็นเมียทิวนะครับ " คนตรงหน้าถามย้ำอีกที แล้วจูบที่ริมฝีปากบางเบาๆ สัมผัสของร่างกายเปลือยเปล่าเสียดสีกัน อวัยวะของคนสองคนแนบชิด แม้จะเป็นความไม่คุ้นเคยแปลกใหม่ แต่ไม่น่ารังเกียจสักนิด แต่กลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์ทางเพศที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน ให้มีชีวิตมีพลัง มือเรียวยาวที่เคยจับแต่ปากกา สัมผัสอวัยวะของคนตรงหน้า อาวุธอวบใหญ่ คงจะทำให้มีความสุขได้ ด้วยร่างกายบางอย่าง " ทิว " เสียงเรียกชื่อดังออกมา เมื่อปลายลิ้นอุ่นร้อน สัมผัสที่ปลายยอดของอาวุธประจำกาย คนที่นอนอยู่ใจสั่นรัว ปากแดงๆ ใบหน้าหล่อเหลา ดูดชิมร่างกายของตัวเองอย่างไม่รังเกียจ มือที่ว่างอยู่ ลูบผมเอาไว้แล้วร้องเสียงหวานออกมา สัมผัสแบบนี้ไม่ใช่เพิ่งเคยเกิดขึ้น แต่มันสุขยิ่งกว่าครั้งไหน เมื่อได้รับสัมผัสจากทิวเขาที่มอบให้มา ลิ้นอุ่นตวัดชิมลงมาข้างล่างเลียไล้อย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะใช้มือขยับรูด สัมผัส ร่างกายถูกปลุกเร้าอย่างเต็มที่จนนอนอยู่ไม่ได้ต้องลุกขึ้นมานั่ง แล้วปล่อยให้เค้าใช้มือทำให้ต่อ ริมฝีปากอ่อนนุ่มจูบกันแลกเปลี่ยนน้ำลายอย่างไม่มีใครรังเกียจ กลิ่นฟีโรโมนฟุ้งกระจายไปทั่ว ก่อนที่ปากของทิวเขาจะไล่ลงมาที่คอขาว ดูดทำ
" ทิว " เสียงเรียกชื่อสั่นไหว ร่างกายมันถูกปลุกเร้าแปลกๆ คนตรงหน้ามีเสน่ห์เกินต้าน แต่เพราะความไม่เคย ทำให้ต้องหยุดนิ่ง " รังเกียจหรอ " ทิวเขาถามออกมา หยุดการกระทำ มองใบหน้าของคนตรงหน้าใจสั่นรัว " ม่อนไม่เคย " เค้าบอกออกมา ตามตรง ทิวเขาลุกขึ้นยืน จับมือของคนที่นั่งอยู่ แล้วพาเดินมานั่งที่โซฟา " ทิว ก็ไม่เคยเหมือนกัน " เค้าบอกเสียงสั่น แต่เพราะหัวใจมันสั่งให้ทำ คนตรงหน้า น่ารักมีเสน่ห์เย้ายวน จนแทบทนไม่ไหว มือที่ลูบแก้มสัมผัสเบาๆ ที่คอขาว ไ่มาที่กระดูกไหปลาร้า แล้วลูบตรงเสื้อยืด ที่สวมอยู่ " ถอดได้ไหม "เค้าถามแบบไม่ต้องการคำตอบ ทิวเขาลุกขึ้นยืน ถอดเสื้อของคนตรงหน้า แล้วนั่งลงที่พื้นหน้าโซฟา เลียริมฝีปากของตัวเอง กลืนน้ำลายลงคอ อย่างยากลำบาก มือที่ลูบไล้ที่ขาเล็ก ที่มีกางเกงขายาวสวมอยู่ ก่อนจะขยับตัวเข้าไป ประคองใบหน้าของคนตรงหน้าเอาไว้ ม่อนน่ารักเหลือเกิน ใบหน้าเล็ก จมูกโด่ง ปากแดง นิ้วโป้งที่อยู่ตรงหน้า ไล้ไปที่ริมฝีปากแดงเบาๆ " ม่อนครับ ทิวจูบม่อนนะ "เค้าไม่รอแล้ว ริมฝีปากบางสัมผัสเบาๆ กับคนตรงหน้า แว่นตาที่สวมอยู่ถูกถอดออก แล้ววางบนโต๊ะ ความจริงก็ไม่ได้สายตาสั้นอะไร
" ว่าไง " คนที่สวมกางเกงนอนขายาว เสื้อยืด เดินมาทางด้านข้าง ในมือมีไอแพดติดมือมาเครื่องเดียว " ไหนบอกจะมาอ่านหนังสือ " เจ้าของห้องถามแล้วกดลิฟต์กลับขึ้นไปห้องตัวเอง บรรยากาศในลิฟต์ทำเอาอึดอัด ทิวเขา ยืนอยู่ด้านหน้า โดยที่คนที่มาหา อยู่ข้างหลัง " สูงเท่าไหร่ " เค้าถามออกมา " 185 " คำตอบที่บอกออกไป แล้วหันกลับกักตัวเค้าให้ชิดผนัง " เฮ้ย " คนที่ตกใจที่อยู่ดีดีคนตรงหน้าก็หันมากักตัวเองเอาไว้ ระยะห่างแค่คืบเดียว " แล้วคุณละ สูงเท่าไหร่ " ทิวเขาย้อนถาม อมยิ้มกับภาพคนตรงใจ หน้าแดงไปหมด ยิ่งน่ารักน่าแกล้ง " 178 ขยับออกไปด้วย อึดอัด " " อึดอัด หรือ อาย " คนขี้แกล้งถาม แล้วเดินออกจากลิฟต์เดินมาที่ห้องของตัวเอง ห้องวีไอพีขนาดใหญ่ แอร์เย็นฉ่ำทันทีที่เปิดเข้าไป รองเท้าสลิปเปอร์วางอยู่หน้าประตู พร้อมกับที่เจ้าของห้อง วางรองเท้าคู่ใหม่ให้คนที่มา " จะมาอ่านหนังสือใช่ไหม ไม่ใช่มากวนนะ "คนที่อยากอ่านหนังสือของตัวเองถามเสียงดุ เปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าออกมาส่งให้ " อือ เอาหนังสือคุณมา ผมยืมก่อน แล้วจดลงไอแพด "เค้าบอกแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ของโต๊ะกินข้าว มองรอบๆ ห้อง ที่จัดตกแต่งอย่างสวย
@ทิวเขา@ ผมจีบม่อนได้ไหมล่ะ@ม่อน@ บ้าหรอ ตั้งใจเรียนนะ ไม่คุยแล้ว คนที่อ่านข้อความเขินจัด จีบบ้าจีบบออะไร วิศวะต้องจีบหมอสิวะ ทำไมหมอต้องมาจีบ ไอ้หมอบ้า คนที่อ่านข้อความไปมาเพียงไม่กี่บรรทัด แต่อมยิ้มออกมา จนเพื่อนถาม" อะไรรับไอ้ม่อน มึงคุยกับใครทำไมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนั้น สารภาพมา "เพื่อนเสียงดังลั่น เมื่อเห็นคนหล่อที่สุดในกลุ่มอมยิ้มอยู่คนเดียวกับโทรศัพท์" ป่าว มึงบ้าบออะไร กูป่าวยิ้ม " เสียงหนุ่มๆ ที่นั่งอยู่โห่เสียงดังลั่น " เฮ้ย มึงเบาๆ พวกหมอเค้าเรียนกันอยู่ " เพราะไม่อยากตกเป็นเป้าสายตา และเกรงใจนักเรียนแพทย์กลุ่มใหญ่ จึงได้แต่ปรามเพื่อน นักเรียนแพทย์หันมามองทางวิศวะเป็นตาเดียว คนที่กำลังรู้สึกอะไรบางอย่าง ฟุบหน้าลงทันที จะมองทำไมไอ้บ้าทิว ม่อนบ่นกับตัวเอง ทิวเขาเอากระดาษในมือปิดหน้าแล้วอมยิ้มป่านนี้เขินแย่แล้วมั้ง " มีอะไรหรือเปล่าทิว " เค้กถามแล้วมองคนข้างๆ " เปล่า ไม่มีอะไร " เค้าตอบกลับไป ชำเลืองมองอีกคนที่โผล่หน้าขึ้นมา ใบหน้าขาวแดงจัด แล้วก็แอบหลบต่อไปอีก เสียงบรรยายโรคต่างๆ ของเพื่อนที่ทำสรุปมา แล้วนำมาแยกโรคด้วยกันอีกครั้ง สมาธิของคนตรงหน้า โฟกัสที่เสียงเ
อาคารเรียนรวมวันนี้ มีจำนวนนักศึกษามากเป็นพิเศษ คนที่ลงวิชาตามเพื่อนไม่ทันจำใจต้องเรียนวิชาที่ตัวเองไม่ได้ชอบ ใบหน้าบึ้งตึง ในเสื้อช้อปสีเลือดหมู เดินตรงมาที่ห้องเรียน นักศึกษาชั้นปีที่4นับร้อยคนนั่งอยู่ในห้องเรียนรวม กันเต็มห้อง และทุกคนมีเพื่อนของตัวเองมาด้วยทั้งนั้น ใบหน้าขาวใสสวมแว่นสายตานั่งอยู่ข้างหลังสุด ชุดนักศึกษาที่เป็นเสื้อแขนยาวสีขาว กับกางเกงสีดำ ถูกระเบียบเรียบร้อยทุกอย่าง คนใจเต้นรัว เดินเข้าไปนั่งข้างๆ มุมในสุด ทีเอที่เป็นรุ่นพี่เพียงไม่กี่ปี เดินเข้ามาทักทายรุ่นน้อง แล้วเรียกชื่อตามลำดับ " เดี๋ยวพี่ขอเช็คชื่อก่อน น้องๆ ขานรับ แล้วรบกวนบอกคณะให้เพื่อนๆ ได้รู้จักกันนะครับ เพราะว่า วิชาเรียนรวม วิชานี้ อาจารย์ให้จับคู่กันเรียน เนื่องจากจำนวนนักศึกษาค่อนข้างมาก เกือบร้อยคน ดังนั้น เมื่อจับคู่กัน งานและคะแนนจะเท่ากัน ถ้าไม่อยากให้เพื่อนอีกคนเดือดร้อน เราต้องรับผิดชอบทุกอย่างให้ดีที่สุด "ทีเอบอกรายละเอียดคร่าวๆ แล้วเริ่มทันที เกือบทั้งหมดในคลาสนี้เป็นนักศึกษาคณะ มนุษยศาสตร์ บัญชี เศรษฐศาสตร์ มีเพียง " ทิวเขา " “แพทยศาสตร์ครับ" มานนท์ " " วิศวะครับ "สองชื่อที่ด
ตารางเรียนของเทอมนี้ออกแล้ว คนที่เรียนหนักมากมาตลอดเห็นตารางเรียนแล้วถอนหายใจออกมา ตำราเรียนและอุปกรณ์การเรียน วางเป็นระเบียบอยู่ที่ชั้นหนังสือ มือบางหยิบหนังสือออกมา ไอแพด และกระเป๋าเครื่องเขียน ใส่กระเป๋าเป้ แล้วแต่งตัวให้สุภาพเรียบร้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องมา นิติบุคคลสาว มองนักศึกษาที่เรียนแพทย์ด้วยความชื่นชม น้องทิวรูปหล่อ สุภาพ แถมยังเรียนดีอีกด้วย ใบหน้าหล่อเหลายิ้มอายๆ แทบทุกครั้งที่ได้เจอ " น้องทิว ไปอ่านหนังสือหรือคะ " " ครับ "เพราะมหาวิทยาลัยอยู่ไม่ไกลจากคอนโดเลย ดังนั้นการไปนั่งอ่านหนังสือ ที่นั่นก็ดีกว่าอยู่ที่นี่ วันหยุดแบบนี้ที่มหาวิทยาลัยมีคนน้อยมาก มีนักศึกษาที่มาเรียนปริญญาโท เป็นส่วนใหญ่ ชายหนุ่มยื่นบัตรนักศึกษาให้เจ้าหน้าที่ ก่อนจะเดินไปที่มุมหน้าต่าง ที่เป็นที่ประจำ ห้องสมุดหลายชั้นที่แบ่งแยกหนังสือเอาไว้หลายประเภท มุมนี้เป็นมุมด้านในที่เงียบสงบ มีหน้าต่างให้มองพักสายตาออกไปข้างนอกเวลาที่เครียดจัด คนที่ต้องอ่านหนังสือ เสียบหูฟังเอาไว้ แล้วเริ่มการทบทวนตำราทางวิชาการทันที " ไอ้เชื่ย มึงนะมึง เสือกมาใช้กู "คนที่ต้องเอาหนังสือมาคืนแทนเพื่อน เดินหอบหนัง
เสียงเพลงในผับดังจนปวดหู คนที่ไม่คุ้นชินกับบรรยากาศแบบนี้เดินออกมาข้างนอก เพื่อผ่อนคลายอารมณ์ หลังจากสอบเสร็จ นักเรียนแพทย์ที่เรียนมาอย่างหนักหน่วงตลอดปี ได้มาลองเปิดหูเปิดตากับสถานบันเทิง ใกล้กับมหาวิทยาลัย นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของทิวเขา เพียงแค่เค้าไม่ค่อยชอบ เบียร์ขวดเล็กที่ถือติดมา ยกดื่มหมดขวดแล้ววางทิ้งเอาไว้ข้างนอก ภาพข้างที่ตรงมุมมืด เป็นภาพคนหลายคนกำลังล้อมคนคนเดียวอยู่ " มึงถือว่ามึงหล่อมากหรอวะ จะจีบใครก็ได้งั้นหรอ " คนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ได้ยินทั้งหมด " ก็ผู้หญิงเค้ามาหากูเอง พวกมึงจะมาวอแวทำไม คราวหน้ามึงก็ล่ามโซ่ผู้หญิงของมึงเอาไว้ให้ดีแล้วกัน "คนที่ยืนอยู่คนเดียวต่อปากต่อคำ ไม่สนใจใครทั้งนั้น แล้วมองคนตรงหน้าที่เตรียมจะหาเรื่องเต็มที่ เสียงตุบตับตุบตับดังลั่นบริเวณตรงนั้น ทิวเขาเดินหันหลังกลับเข้ามา ไม่ใช่เรื่องที่ต้องไปยุ่งเลย ต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกัน นักเรียนแพทย์นับสิบคนกินดื่มอย่างเต็มที่ เพื่อนสาวๆ หลายคนเริ่มเมาแล้ว " กลับเถอะ ดึกแล้ว " เค้าบอกกลุ่มเพื่อน แล้วพยายามจะพาหญิงสาวที่เมาเดินออกมา สวนกับคนที่เดินเข้าไป คนที่โดนตึ้บมา ผิวขาวจัด ใบหน้ามีรอยแดงช้ำหลายจุ
พี่สาวกอดน้องชายคนที่สองแน่น ทิวเขาของพี่ ต้องทุกข์ใจมากแค่ไหน ต้องเก็บเรื่องราวเอาไว้นานเป็นปี ไม่ปริปากบอกใคร จนเจ้าเมฆตัวดี จับได้ขึ้นมาจึงยอมบอก น้องชายคนเล็กที่เเข็งแกร่งไม่แพ้ใคร เก็บความลับให้พี่ชาย ไม่ปริปากบอกใครออกมา จนกระทั่งปรึกษาพี่ดิน ที่เป็นดั่งพี่ชายคนโตของบ้าน แม้ในใจจะคิดว่า พี่ทรายเลิกกับพี่ดินไปแล้ว แต่เมฆน้องชายคนเล็ก บอกพี่ทิวว่า เชื่อเถอะว่า พี่ดินไม่มีวันปล่อยพี่ทราย และพี่ทราย แค่รอเวลาให้พี่ดินมาง้อเช่นกัน งานเลี้ยงส่งพี่ทรายและพี่ดิน จัดขึ้นที่ดาดฟ้าของโรงแรม ที่เป็นที่ตั้งของร้านอาหารชื่อดัง งานนี้น้องชายขออนุมัติจากพ่อแม่เป็นผู้จัดการเลือกร้านอาหารเอง พี่สาวพยักหน้า ได้เท่านั้น จะท้วงติงอะไรไม่ได้ " เมฆ อยากไปเอง แล้วเอาพี่มาอ้างใช่ไหม ตัวแสบ "น้องชายที่กำลังฮอตเต็มที่ส่ายหน้า แล้วยิ้มให้พี่สาว ตอนนี้ ที่ไหนดัง ที่ไหนฮิต ไม่มีสักที่ ที่เมฆยังไม่ได้ไป เหยี่ยวราตรี และ เพลย์บอยหนุ่มบอกยิ้มๆ " ถ้าทิวสะดวกจะพาแฟนมา พี่ก็ยินดีนะ " พี่ทรายให้โอกาสน้องชายได้พาแฟนมาเจอ แต่คนที่ยังไม่พร้อมส่ายหน้า และน้องชายก็พูดแซวขึ้นมา " เมฆไปคอนโด