Share

บทที่ 594

Author: เฉินเจียเสี่ยวเกอ
“ผู้ตรวจการเฉิน เจ้าไม่ได้เพิ่งทำการค้ากับแคว้นฉู่หรอกหรือ? เช่นนั้นก็เอาเงินห้าแสนตำลึงให้กับนายกองทหารชุยโดยเร็วแถอะ ทหารอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเนื้อสัตว์” เสิ่นหยวนเลี่ยงเร่งเร้าตาม ชุยต๋าหลุน

เขาติดสินบนคนในสมาคมการค้าแคว้นฉู่

เขาได้ข่าวว่าแม้ว่าการค้าจะมีข้อสรุปเบื้องต้นแล้ว แต่ยังไม่ได้เงิน คราวเดียวจำนวนห้าแสน ตีให้ตายเฉินฝานก็ไม่มีปัญหาหามาได้

“เจ้าเอาเงินมา ข้าจะกลับกองทัพหมาป่าทันที จอมพลกับนายทหารยังรอข้ากลับไป”

“เห็นแก่เจ้าที่รู้จักกับจอมพล ข้าจะไม่ทูลต่อฝ่าบาทให้เจ้ารับผิดชอบอีก” ชุยต๋าหลุนกล่าว

“ส่วนเรื่องเงิน…...”

“ผู้ตรวจการเฉิน รีรออะไรอีกเล่า? นายกองทหารชุยรีบกลับกองทัพหมาป่า!” เสิ่นหยวนเลี่ยงเร่งเร้า เฉินฝาน

เสิ่นหมิงหยวนยังคงเงียบ

แต่หลังจากเสิ่นหยวนเลี่ยงกล่าวเร่งเร้า สายตาของเขาก็ดูแปลกชอบกล

เฉินฝาน

เจ้าเป็นคนฉลาด แต่น่าเสียดายที่ได้พบกับซูซิวฉีก่อน เจ้าจึงมีชะตากรรมที่ไม่ดี

“นายกองทหารชุย สำหรับเงินนั้น ตอนนี้ข้าไม่มีจริง ๆ……แต่!” เฉินฝานพลันเปลี่ยนบทสนทนา “นายกองทหารชุย อย่าเพิ่งใจร้อน ข้าไม่มีเงิน แต่ข้ามีเนื้อสัตว์”

“เนื้อสัตว์? เนื้อสัตว์ก็ได้ แล้วเนื้
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Related chapters

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 595

    ขุนนางใจเสาะรีบหลับตา กลัวว่าเปิดประตูแล้วจะเห็นฉากนองเลือดขุนนางใจกล้าแอบย่องเท้า เอียงคอและมองอย่างสงสัยว่าเฉินฝานเป็นศพที่มีครบทุกส่วนหรือไม่“ห้ะ?!”เมื่อเห็นคนที่เดินออกมา ทุกคนต่างตกตะลึง“น้องฝาน เมื่อครู่นี้ข้าผิดเอง!” ชุยต๋าหลุนวางมือข้างหนึ่งบนไหล่ของเฉินฝาน มืออีกข้างหนึ่งเช็ดปากที่มันเยิ้ม “ไม่แปลกใจเลยที่จอมพลชอบเจ้า เจ้ามีความสามารถบางอย่างจริง ๆ!”เขามีความสุขมาก ขณะที่ยกย่องเฉินฝาน ชุยต๋าหลุนก็ตบหลังเฉินฝานอย่างแรงชุยต๋าหลุนเป็นคนมีพลังมาก เขาตบหลังเฉินฝานจนเจ็บจี๊ด“......” เฉินฝานพูดไม่ออกไปสักพัก โชคดีที่เขาไม่ใช่คนธรรมดา ไม่เช่นนั้น ชุยต๋าหลุนตบเขาแบบนี้คงจะทำให้เขาอาเจียนเป็นเลือดได้เกิดอะไรขึ้น?ขุนนางทุกคนมองหน้ากันและกันเมื่อครู่นี้จะฆ่าฆ่าเฉินฝานให้ได้ไม่ใช่รึ? ทำไมเข้าครัวเพียงครู่เดียว พอออกมาก็เรียกพี่น้องกันแล้ว“นายกองทหารชุย พวกเจ้า……” เสิ่นหยวนเลี่ยงรีบเดินเข้าไปหา“ข้าไม่มีเวลาคุยไร้สาระกับเจ้า จอมพลยังรอข้ากลับไปรายงาน!”ชุยต๋าหลุนผลักเสิ่นหยวนเลี่ยงออกอย่างเบื่อหน่ายก่อนเดินทางกลับมา จอมพลกำชับเขาว่าอย่าได้พัวพันกับพ่อลูกตระกูลเสิ่น

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 596

    “ท่านพ่อ ออกไปสิขอรับ!” เสิ่นหยวนฮวาขยับร่างกายตามการขยับของเสิ่นหมิงหยวน และหันหน้าเข้าหาเสิ่นหมิงหยวนเสมอเสิ่นหมิงหยวนจ้องเขม่นเสิ่นหยวนฮวาไม่อยากสนใจ แต่เมื่อเดินผ่านตัวเขา เขาพลันหยุดกะทันหันจมูกของเขาสั่นสองสามครั้งและเขาหันมองเสิ่นหยวนฮวา “เจ้าถืออะไรอยู่ในมือ?”“ข้าเปล่า!” เสิ่นหยวนฮวาส่ายหัวราวกับป๋องแป๋ง “ท่านพ่อ ไม่มีอะไรอยู่ในมือข้า…...ก่อนที่จะพูดจบ ตอนที่ซ่อนอยู่ข้างหลัง เขาพลันถูกเสิ่นหมิงหยวนเอาออกมา“พี่ชาย เจ้า......”เสิ่นหยวนเลี่ยงชี้มือของเสิ่นหยวนฮวาและตกตะลึงอยู่พักหนึ่งเสิ่นหยวนฮวาถือเป็ดขาวที่ปรุงสุกหนึ่งตัวไว้ในมือเป็ดขาวที่ผ่านกระบวนการย่างแล้วมีสีแดงเลื่อม มันเยิ้มน่าดึงดูด เนื้อสัมผัสนุ่มและมีกลิ่นหอมความร้อนกำลังพอดี หนังกรอบห่อหุ้มเนื้อที่อุ่นร้อนและชวนให้อยากกัดสักหนึ่งคำ“ขะ ข้าเห็นคนหลงใกลกันมากมายเลยอยากเอากลับมาดูว่าหมอนั่นใส่ยาแฝดอะไรลงไปหรือไม่?”“ใส่ยาแฝดก็ไม่ควรนำกลับมาที่นี่ พี่ไม่รู้เหรอว่าท่านพ่อไม่ชอบเนื้อเป็ดที่สุด” เสิ่นหยวนเลี่ยงขยิบตาให้เสิ่นหยวนฮวาเพื่อส่งสัญญาณให้เขาทิ้งมัน“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะเอามันไปทิ้ง!” เสิ่นหยวนฮวา

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 597

    ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของขุนนางทุกคนเงินที่ส่องประกายแวววาวกล่องแล้วกล่องเล่าถูกยกเข้ามาในโรงเตี๊ยมอำเภอหลีในห้องโถงหลักของโรงเตี๊ยมไม่มีพื้นที่มากพอ จนต้องวางไว้ที่ลานด้านนอก“เสี่ยวฝาน!” ฉู่หยางหงกล่าว “นี่คือค่าถ่ายทอดทักษะสำหรับเป็ดย่างของปีนี้และเงินสำหรับสั่งคอเป็ด ตีนเป็ดและอื่น ๆ ในเดือนนี้”“ทั้งหมดห้าล้านห้าแสนตำลึง ให้คนของเจ้าลองนับดูเถอะ!”“นอกจากนี้ ข้าผู้แซ่ฉู่ยังรู้สึกโชคดีมากที่ได้ทำการค้ากับเจ้า เพื่อแสดงความขอบคุณ ข้าผู้แซ่ฉู่ขอมอบเป็ดขาวชุดต่อไปจำนวนห้าล้านตัวให้กับอำเภอหลีโดยไม่คิดเงินแม้แต่แดงดียว”เหล่าขุนนางตื่นตะลึงอ้าปากค้างนับไม่ถ้วนห้าล้านห้าแสนตำลึงบวกห่านขาวห้าล้านตัวโดยไม่เก็บเงินเฉินฝานไม่ได้คุยโม้ตั้งแต่แรก เขาสามารถหาเงินมาบรรเทาภัยพิบัติได้โดยไม่ต้องใช้เงินที่สำคัญไม่ได้มีรายได้เพียงเล็กน้อย แต่มีรายได้จำนวนมากและที่ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่ข้อตกลงเพียงครั้งเดียว แต่เป็นข้อตกลงระยะยาวสำหรับแคว้นต้าชิ่งที่ล้าหลังและยากจน นี่เป็นเรื่องดีที่สะท้านทั่วท้องฟ้าและแผ่นดินสีหน้าของกลุ่มขุนนางที่มีเสิ่นหมิงหยวนเป็นผู้นำแตกต่างกันไปบางคนทำตัว

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 598

    “ทหารยิงธนูเตรียมพร้อม!”ทหารยิงธนูสามร้อยคนชักคันธนูพร้อมกันพรึบ ๆ พร้อมเผชิญหน้ากับฝูงชนท่ามกลางฝุ่นควันตรงหน้าหลีชิ่งชูธงสีแดงเล็กในมือ…...“ช้าก่อน!”เฉินฝานยกม่านรถขึ้นแล้วพูดอย่างรีบร้อน “อย่ายิงธนู พวกเขาคือ…...”“ผู้มีพระคุณอยู่ที่นั่น!”เสียงตะโกนข้างหน้ากลบเสียงของเฉินฝานทันใดนั้น หน้ารถม้าของเฉินฝานมีคนคุกเข่าเต็มไปหมดปรากฎว่าพวกเขาเป็นชาวบ้านจากอำเภอหลี สิ่งที่อยู่ในมือคืออาหารและเสื้อผ้าแต่ละอย่าง“ท่านนายอำเภอ นี่มันอะไรกันหรือ ทำฝ่าบาทตื่นตระหนก เจ้ารู้ว่ามีความผิดหรือไม่?” เสิ่นหมิงหยวนถามนายอำเภอของอำเภอหลีด้วยเสียงแข็งทื่อ“ท่านอัครเสนาบดี ชาวบ้านในอำเภอหลีต่างก็พูดผู้ตรวจการเฉินเป็นพ่อแม่ที่เกิดใหม่ของพวกเขา เมื่อพวกเขาได้ยินว่าเขากำลังจะจากไป พวกเขาก็ยืนกรานที่จะส่งผู้ตรวจการเฉิน ไม่ว่าข้าน้อยพยายามหยุดยั้งอย่างไรก็หยุดพวกเขาไว้ไม่ได้ขอรับ”นายอำเภอของอำเภอหลีทำหน้าลำบากใจ แต่ในใจไม่ได้ลำบากใจแม้แต่น้อย เขาไม่ได้ห้ามไม่ให้ชาวบ้านมาส่งเฉินฝาน แต่ยังให้สนับสนุนพวกเขา“ใต้เท้า ความตั้งใจของชาวบ้านไม่ควรขัดขืนนะขอรับ!”ประโยคสุดท้าย หากพูดตรง ๆ ก็คือการต

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 599

    ในคืนนั้น เสิ่นหมิงหยวนเพิ่งกลับมาถึงจวนอัครเสนาบดีของเขา นั่งเก้าอี้ยังไม่ทันอุ่น หลินชางก็เข้ามาพูดอย่างเร่งรีบ“ใต้เท้า ฝ่าบาทมีรับสั่งให้เฉินฝานที่ดูแลยุ้งฉางรับตำแหน่งเสนาบดีท้องพระคลังต่อจากหวังเคอ!”มือที่ถือถ้วยน้ำชาของเสิ่นหมิงหยวนชะงักน้อย ๆ จากนั้นตอบกลับเสียงเรียบ: ข้ารู้แล้วแล้วเขาก็ดื่มชาต่อ“ใต้เท้า เฉินฝานคือขุนนางที่ฝ่าบาททรงโปรดปรานมากที่สุดในเวลานี้ เขาไม่ใช่คนของเรา”นึกว่าตนเองพูดไม่ชัดเจน หลินชางจึงพูดซ้ำ“ข้ารู้ว่าเฉินฝานคือใคร เจ้าไม่ต้องเน้นย้ำ”“ในเมื่อใต้เท้ารู้ เหตุใดท่านถึงยังนิ่งได้อีก?”“หืม?” เสิ่นหมิงหยวนเงยหน้าขึ้นพร้อมกับเก็บสายตา “ทำไมข้าถึงนั่งนิ่งไม่ได้ ข้าในฐานะอัครเสนาบดีต้องกลัวเสนาบดีท้องพระคลังงั้นรึ?”“ขะ ข้าน้อยรู้ว่าเสนาบดีท้องพระคลังคนเดียวไม่สามารถทำอันตรายใดต่ออัครเสนาบดีอย่างใต้เท้าได้” หลินชางพูดตะกุกตะกักด้วยความตกใจ “ตะ แต่จากนี้ไปเวลาเราจะใช้เงิน ย่อมเกิดความไม่สะดวก ตะ ใต้เท้าควรขอให้ฝ่าพระบาทถอนคำสั่งและให้คนของเรารับตำแหน่งแทน”หลังจากหลินชางพูดจบ ภายในห้องก็เงียบสงบมากจนสามารถได้ยินเข็มหมุดที่ตกลงพื้นเวลาผ่านไปครู่ใ

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 600

    หลังจากจัดการเรื่องของหวังเคอเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดแล้ว ฉินเย่ว์เหมยให้เฉินฝานอยู่ต่อเฉินฝานคือบุรุษให้สตรียั่วเย้าของฉินเย่ว์เหมยมาก่อน ดังนั้นจึงไม่มีใครคิดว่าการที่ฉินเย่ว์เหมยให้เขาอยู่พระราชวังต่อเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม“ฝ่าบาท!”หลังกินอาหารเย็นเสร็จ เสียงเย้ายวนเนิบ ๆ ก็ดังมาจากข้างนอกตำหนักเสิ่นไต้มั่นเดินบิดก้นปรากฏตัวต่อหน้าฉินเย่ว์เหมยและเฉินฝานฝีเท้าของนางเบา ส่วนเว้าสง่างาม กระโปรงผ้าตาข่ายบนตัวแนบสนิทบนร่างกายจนแสดงสัดส่วนของนางได้อย่างชัดเจนเมื่อนางเข้าใกล้มากขึ้น เลือดกำเดาไหลของเฉินฝานแทบไหลออกมาให้ตายเถอะเฉินไต้มั่นผู้หญิงคนนี้ช่าง…...ยั่วยวนจริง ๆภายใต้ผ้าตาข่ายสีแดงไม่มีชุดชั้นใน สิ่งที่ควรเปิดเผยก็ถูกเปิดเผย สิ่งที่ไม่ควรเปิดเผยก็ถูกเปิดเผยเช่นกัน“ฝ่าบาทเพคะ!”เสิ่นไต้มั่นนั่งลงข้างฉินเย่ว์เหมย ริมฝีปากสีแดงฟันสีขาว ปากน้อย ๆ ขยับเป็นพัก ๆ ตั้งแต่นิ้วเท้าถึงปลายผมไม่มีส่วนไหนไม่แสดงความยั่วยวน“ฝ่าบาทเสด็จไปครั้งนี้ ไปตั้งครึ่งเดือน ทำเอาหม่อมฉันคิดถึงฝ่าบาทยิ่งนักเพคะ”“พรวด!”เฉินฝานอดหัวเราะไม่ได้ ถ้าฉินเย่ว์เหมยไม่ใช่จักรพรรดิ เกรงว่าตอนนี้น

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 601

    “วางใจเถอะ สามีไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น ต่อให้มีเสิ่นไต้มั่นอีกห้าคน ก็ไม่เหนื่อยตายหรอก!” เฉินฝานพูดพลางยิ้มฉินเย่ว์เหมยจ้องเขม็งด้วยความโกรธ “ระวังคำพูดของเจ้าด้วย สามี ในนี้ใครเป็นภรรยาของเจ้ากัน”เฉินฝานไม่ได้ปริปากพูด ทำเพียงแค่จ้องมองฉินเย่ว์เหมย“ผู้ชายมักมาก เจ้าฝันไปเถอะ ชาตินี้ข้าจะไม่อภิเษกสมรสหรอกนะ”ฉินเย่ว์เหมยลุกขึ้นยืนเดินออกไป ตอนที่กลับมาอีกรอบก็เป็นลักษณะของสาวใช้แล้วเฉินฝานจำใจต้องกินเร็วขึ้นหน่อย คนที่ควบคุมดูแลก็มาแล้ว เขาต้องรีบไปเข้า ‘งานกะดึก’พระตำหนักเฟิ่งหมิงของฮองเฮาแสงเทียนถูกจัดให้มืดที่สุด และวางไว้ในสถานที่ใกล้เตียงจักรพรรดิที่สุดด้านในเตียงจักรพรรดิเงาตะคุ่ม ขมุกขมัว ปรากฏวับวาบ“ฝ่าบาท!”เสิ่นไต้มั่นนวยนาดออดอ้อนฉอเลาะเข้ามาฉินเย่ว์เหมยเพิ่งจะผลักเฉินฝานไปบนเตียง เขาก็ถูกเสิ่นไต้มั่นดึงเข้าไปในผ้าห่มทันทีตอนที่ผิวสัมผัสกันนั้น............เฉินฝานเลือดสูบฉีดพลุกพล่านทันทีนางตัวดีสตรีในผ้าห่มไม่ได้ใส่อะไรแม้แต่ชิ้นเดียว“ฝ่าบาท!”เสิ่นไต้มั่นโยกย้ายบั้นท้ายกดลงมา“แปะ!”เฉินฝานตบบั้นท้ายเสิ่นไต้มั่นไปหนึ่งที“อื้อ~”น้ำเ

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 602

    ในที่สุดเฉินฝานก็มองได้ชัดเจนว่าคนร่างใหญ่ผู้นี้เป็นใคร“นี่พี่ใหญ่ชุย เจ้าจะคิดถึงก็คิดถึงไปเถอะ เหตุใดอยากทับข้าให้ตายด้วยเล่า”ชุยต๋าหลุนไม่เพียงรูปร่างสูง แขนขาก็ยังกำยำอีก ราวกับกอริลลาใหญ่ตัวหนึ่งไม่มีผิด โถมน้ำหนักร่างกดลงมา ทำให้อึดอัดจนหายใจไม่ออกจริงๆ“น้องฝาน ขอโทษด้วย!”ชุยต๋าหลุนปล่อยเฉินฝานแล้วหัวเราะคิกคักขึ้นมา เขาเหลือบมองด้านหลังของเฉินฝาน สีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย “เจ้าได้ตำแหน่งขุนนางทางการมาแล้ว ฝ่าบาทยังให้เจ้าเข้าวังหลังอีก นางช่าง......จริงๆ”“พี่ใหญ่ชุย เหตุใดพี่มาอยู่ที่นี้ คนนอกด่านทางเหนือถูกโจมตีจนหนีไปหมดแล้ว”เฉินฝานรีบร้อนขัดคำพูดของชุยต๋าหลุน เขารู้ว่าชุยต๋าหลุนเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเขา ทว่าในวังมีคนที่เป็นหูเป็นตาให้เสิ่นหมิงหยวนอยู่ทุกที่เขาอยากให้ขุนพลซื่อสัตย์เปี่ยมคุณธรรมที่ปกป้องรักษาบ้านเมือง ถูกลูกน้องเสิ่นหมิงหยวนกลุ่มนั้นใส่ความทำให้เขาถึงตาย“นั้นมันก็แน่อยู่แล้ว!” ชุยต๋าหลุนสีหน้าชื่นมื่นพลางพูด “เสี่ยวฝาน นับตั้งแต่เหล่าพลทหารกินเป็ดย่างที่เจ้าคิดค้นขึ้นมา ทุกคนล้วนเหมือนกับกินน้ำอมฤตกำลังมากของไท่ซ่างเหล่าจวิน กวัดแกว่งดาบโช้งเช้ง

Latest chapter

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1315

    “อะไรนะ!?”“ตอนนี้องค์หญิงเสี่ยวฉู่พาฝ่าบาทไปที่ประตูอู่แล้วขอรับ เจ้าสิ่งนั้น ปะ ปะ...”“ปืนไรเฟิล”“ใช่ ๆ ปืนไรเฟิล ปากกระบอกปืนไรเฟิลจ่อพระเศียรของฝ่าบาทอยู่เลยขอรับ!”“หา นี่เป็นเพราะอะไรกัน?”บรรดาพี่สาวน้องสาวตระกูลฉินได้ยินข่าวขึ้นมา“กราบทูลบรรดาองค์หญิง ข้อเรียกร้องขององค์หญิงเสี่ยวฉู่คืออยากให้ท่านอัครเสนาบดีกับฝ่าบาทอภิเษกสมรสกันเดี๋ยวนี้เลยพ่ะย่ะค่ะ”“เหลวไหล!”เฉินฝานพุ่งตัวออกไปราวกับพายุเวลานี้บรรดาพี่น้องตระกูลฉินที่เพิ่งแสดงท่าทีรีบร้อนทำหน้าร้อนใจกลับมีสีหน้าแจ่มใส ถึงขนาดที่นั่งลงปรึกษาหารือกันฉินเย่ว์โหรว “พี่หญิงรอง ท่านมีฝีมือดี ท่านรีบไปขวางอยู่ที่หอด้านบนประตูอู่ อย่าให้นายท่านลงมา” ฉินเย่ว์เจียว “ไม่มีปัญหา พอถึงเวลานั้นข้าจะเรียกน้องหวั่นเอ๋อร์ นายท่านหนีไม่รอดแน่”ฉินเย่ว์ฉิน “เช่นนั้นข้าจะให้พี่น้องในวังเซียวเหยาก่อนหน้านี้ไปเดินเล่นแถว ๆ ประตูอู่ให้หมดเลย จะต้องครึกครื้นเป็นแน่ รับรองว่าพี่น้องทหารองครักษ์พวกนั้นจะต้องมองสาวงามอย่างไม่หวาดไม่ไหว”สามพี่น้อง “ความปรารถนาของเสี่ยวฉู่ พวกเราในฐานะพี่สาวจะต้องช่วยอย่างเต็มที่!”เมื่อมองถนนละแวกป

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1314

    “ข้าไม่ได้ขัดขืนจริง ๆ” เย่ลวี่เลี่ยก้มหน้าลง ชายสูงแปดฉื่อทำสีหน้าที่เต็มไปด้วยความท้อแท้ใจ เขาอยากขัดขืนอยู่แล้ว แต่ฉินเย่ว์ฉู่ไม่ได้ให้โอกาสนั้นกับเขาเลยตอนที่ฉินเย่ว์ฉู่บุกเข้ามาในกระโจมใหญ่ของเย่ลวี่เลี่ย ก็ยิงปืนกำจัดองครักษ์ของเย่ลวี่เลี่ยก่อนพูดแล้วก็น่าอับอาย เย่ลวี่เลี่ยที่เคยผ่านศึกมาอย่างโชกโชนตกใจกลัวรูเลือดตรงกลางหน้าผากขององครักษ์ เขาไม่เคยเห็นอาวุธที่รวดเร็วขนาดนี้มาก่อนเลยได้ยินแค่เสียงดังปัง หน้าผากขององครักษ์ก็มีรูเลือดใหญ่ขนาดนี้แล้ว ความเร็วที่แม้แต่เทพเซียนก็ทำไม่ได้ ความแม่นยำที่แม้แต่เทพเซียนก็ยังทำไม่ได้ในตอนที่ฉินเย่ว์ฉู่ยกปืนขึ้นแล้วลั่นไกอีกครั้ง เมื่อเย่ลวี่เลี่ยได้ยินเสียง เขาก็ตกใจจนสลบไปทันที หลับไปตื่นหนึ่งถึงค่อยพบว่าฉินเย่ว์ฉินยิงใส่หมวกเล็กของเขาเท่านั้นตกใจสาวน้อยจนสลบไป ไม่ว่าสือจิ่งซานผู้นี้จะถามอย่างไร เย่ลวี่เลี่ยก็ไม่บอกเขา .....ในคืนที่เย่ลวี่เลี่ยถูกจับ ข่าวก็ไปถึงเมืองหลวงแล้ว “เครื่องอัดเสียงพลังงานแสงอาทิตย์ เครื่องเสียง...” ขณะที่ฉินเย่ว์เหมยอ่านคำเหล่านี้ก็ถามเฉินฝานด้วยความมึนงงว่า “จดหมายของเสี่ยวฉู่บอกว่า นางแค่อาศ

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1313

    “นางไม่รู้หรือว่าพวกเราไม่อยากลงมือจริงจัง?” “พอไปถึงค่ายทหารของชาวหู ไม่ใช่แค่โดนฆ่าธรรมดาแบบนั้นหรอกนะ” ชาวหูไม่มีทางปล่อยสตรีชาวต้าชิ่งใด ๆ ที่ตกอยู่ในมือพวกเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสตรีชาวต้าชิ่งที่หน้าตางดงามฐานะสูงศักดิ์อย่างฉินเย่ว์ฉู่ พฤติกรรมของพวกเขาใช้คำว่าเดรัจฉานมาอธิบายยังไม่พอเลย สือจิ่งซานสะบัดแขนเสื้อ “พอได้แล้ว สตรีนางเดียวไม่มีค่าพอให้เราต้องใส่ใจหรอก นางอยากตายก็ปล่อยนางไปเถิด โจวจวี่ เจ้าส่งคนไปบอกเยลวี่เลี่ยว่าให้พวกเขาเหลือศพไว้ครบถ้วน ข้าจะซื้อศพไว้ใช้ประโยชน์” ไม่ต้องให้สือจิ่งซานรอนานเกินไป วันรุ่งขึ้นทหารลาดตระเวนก็มารายงาน “ว่าไงนะ? เยลวี่เลี่ยมาด้วยตนเอง?”“ท่านแม่ทัพใหญ่ หากพูดให้ตรงคือเยลวี่เลี่ยโดนฮูหยินเล็กของท่านอัครเสนาบดีจับกุมมาขอรับ”“เจ้าพูดอีกทีสิ?”ทหารลาดตระเวนพูดซ้ำถึงสามรอบเต็ม ๆ สือจิ่งซานก็ยังไม่เชื่อไม่ใช่แค่สือจิ่งซานที่ไม่เชื่อ ต่อให้เป็นผู้ถูกจับกุมอย่างเยลวี่เลี่ยก็ไม่เชื่อเช่นกัน เขาจะโดนสตรีนางเดียวจับกุมได้อย่างไรยิ่งไปกว่านั้นสตรีผู้นี้ยังอายุน้อย พาทหารหญิงรุ่นราวคราวเดียวกันมาแค่ร้อยกว่าคนเมื่อฉินเย่ว์ฉู่พาเยลวี่เล

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1312

    สือจิ่งซานยกมุมปากยิ้มคลุมเครือ “แปรพักตร์อันใดกัน ฝ่าบาทกับท่านอัครเสนาบดีเห็นอกเห็นใจกองทัพหมาป่าเรา จึงส่งสะใภ้คนเล็กมา เช่นนั้นกองทัพหมาป่าเราย่อมต้องต้อนรับสะใภ้ท่านนี้ให้ดี ๆ”“แม่ทัพใหญ่กล่าวถูกต้อง พวกเราต้อง ‘ต้อนรับ’ ให้ดี ๆ!” โจวจวี่พูดคล้อยตามทันที ไม่นานนักก็มีคำสั่งจากในกระโจมใหญ่ ให้ทหารแม่ทัพทั้งหมดของกองทัพหมาป่าเปลือยท่อนบนยุคโบราณที่จารีตเคร่งครัดอย่างยิ่ง การเปลือยท่อนบนเช่นนี้เป็นพฤติกรรมดูหมิ่นไม่ให้ความกียรติสตรีอย่างรุนแรงยิ่งกว่านั้นฉินเย่ว์ฉู่เป็นภรรยาเอกของอัครเสนาบดีขั้นหนึ่ง องค์หญิงแห่งต้าชิ่ง พระขนิษฐาแท้ๆ ของฮ่องเต้หญิงหากฉินเย่ว์ฉู่เป็นเพียงสตรีทั่วไปในยุคนี้ เกรงว่ามีแต่จะตกใจจนมือไม้อ่อนไปหมดทหารแม่ทัพทั้งหมดของกองทัพหมาป่าเปลือยท่อนบนออกจากกระโจม รอดูท่าทางตกใจกลัวจนร้องไห้โฮยกใหญ่ของฉินเย่ว์ฉู่“ผู้ชายมากมายถึงเพียงนี้ข่มขู่เด็กสาวคนเดียวจะไม่เกินไปหน่อยหรือ” มีบางคนรู้สึกว่าแบบนี้ไม่ค่อยดีนัก แต่คำพูดของเขาก็โดนคนอื่นสวนกลับทันที “เกินไปอันใดเล่า เฉินฝานเป็นคนส่งมา ให้เขาหยามพวกเราได้เท่านั้น แต่ไม่ยอมให้พวกเราตอบโต้คืนหรือ? เปลือย

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1311

    เย่ว์หนูได้รับบาดเจ็บในระหว่างที่ปกป้องเฉินฝานครั้งหนึ่ง ร่างกายของนางตอนนี้จึงไม่แข็งแรงเหมือนเมื่อก่อน เดิมทีเฉินฝานอยากให้หวงหวั่นเอ๋อร์ตามฉินเย่ว์ฉู่ไป มีหวงหวั่นเอ๋อร์อยู่ อย่างน้อยที่สุดก็ไม่มีปัญหาเรื่องความปลอดภัยของฉินเย่ว์ฉู่ ผลปรากฏว่าฉินเย่ว์ฉู่ปฏิเสธแม้กระทั่งหวงหวั่นเอ๋อร์ด้วยฉินเย่ว์ฉู่พาทหารหญิงไปหนึ่งร้อยกว่าคน มุ่งตรงสู่ทางเหนือ บุกไปยังกองทัพหมาป่าอย่างกล้าหาญ “เจ้าปล่อยให้นางไปเช่นนี้หรือ?” คนที่ตำหนิเฉินฝาน ไม่ใช่แค่พี่น้องตระกูลฉินทั้งสามคนในจวนสกุลเฉิน แม้แต่ฉินเย่ว์เหมยที่อยู่ในวังหลวงก็รีบออกมาเช่นกันนางคิดว่าไม่ว่าอย่างไร อย่างน้อยที่สุดเฉินฝานต้องให้ฉินเย่ว์ฉู่นำกองพลมือปืนไป“เย่ว์ฉู่เป็นน้องเล็กของพวกเจ้า น้องเล็กของพวกเจ้ามีนิสับแบบไหน พวกเจ้าไม่รู้เลยหรือไร?” คำพูดประโยคเดียวของเฉินฝานทำให้พวกนางสำลักแล้วแม้ว่าฉินเย่ว์ฉู่จะเป็นน้องเล็กสุดในตระกูลฉิน ทว่าตั้งแต่เด็กจนโต นางมีความคิดของตัวเองมากที่สุด ขอเพียงเป็นเรื่องที่นางตัดสินใจแล้ว ไม่มีใครสามารถทำให้นางเปลี่ยนใจได้“แต่ว่า...” ฉินเย่ว์โหรวที่เป็นคนกังวลใจมากที่สุด ขมวดคิ้วมุ่น ดูกลัดกล

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1310

    การปรากฏตัวของนาง ทำให้ทุกคนรู้สึกปีติยินดีกันมากแต่ฉินเย่ว์เจียวกลับถลึงมองสตรีผู้นั้น “พอได้แล้ว เสี่ยวฉู่เจ้าเด็กตัวแสบ แสร้งทำตัวเป็นผู้ใหญ่อันใด ยังไม่รีบเข้ามาอีก?” ฉินเย่ว์ฉู่ขี่ม้าเข้ามา ขณะที่นางผ่านฉินเย่ว์เจียวยังไม่ลืมเถียงกลับว่า “พี่หญิงรอง ข้าอายุยี่สิบแล้ว เป็นผู้ใหญ่ตั้งนานแล้วนะ”ฉินเย่ว์เจียวเชิดหน้าขึ้นสูง “ไม่ว่าเจ้าจะอายุเท่าไหร่ ถึงอย่างไรในสายตาข้า เจ้าก็เป็นเด็กตลอดกาล” ฉินเย่ว์ฉู่ควบม้าตรงมาหาเฉินฝาน แล้วฟ้องเขาว่า “นายท่านดูสิเจ้าคะ พี่หญิงรองรังแกข้าอีกแล้ว นางรังแกข้ามาตลอด ท่านไม่จัดการนางบ้างหรือ?”เฉินฝานมองฉินเย่ว์ฉู่ที่สดใสมั่นใจในตัวเองตรงหน้า ภาพที่เขาเห็นฉินเย่ว์ฉู่ครั้งแรกเมื่อสิบปีก่อนฉายขึ้นมาในสมอง เกิดความรู้สึกราวกับว่าเวลาผ่านไปชาติหนึ่งเด็กสาวที่ขี้กลัวในวันวาน บัดนี้กลายเป็นโฉมสะคราญที่มีสง่าราศี เฉินฝานรู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อย“เหตุใดที่กลับมาตอนนี้ ไม่ต้องเข้าเรียนแล้วหรือ?” เฉินฝานถามตั้งแต่ฉินเย่ว์ฉู่อายุสิบห้า เฉินฝานก็ส่งนางไปเรียนที่โรงเรียนสตรีในเมืองเซียนตู“นายท่าน ข้าน้อยเรียนจบแล้วเจ้าค่ะ”“เรียนจบแล้ว?”“ข้าน้อยเ

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1309

    วันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อน ซึ่งทั้งเดือนจะมีเพียงวันเดียวเท่านั้น นี่เป็นวันที่หาได้ยาก ในฐานะที่ฉินเย่ว์โหรวเป็นภรรยาเอกที่ดูแลบ้านย่อมไม่ปล่อยให้หลุดมือไปง่าย ๆ นางได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าหลายวันแล้วว่าวันนี้พวกเขาจะไปเที่ยวเล่นกินอาหารที่ชานเมืองกันทั้งครอบครัวนี่เป็นสิ่งที่เฉินฝานเสนอขึ้นเมื่อหลายปีก่อน หลังจากครั้งนั้น ฉินเย่ว์โหรวก็หลงใหลอยู่สุดซึ้ง ขอเพียงเฉินฝานมีวันหยุด นางจะต้องออกไปให้ได้สถานที่เที่ยวเล่นกินอาหารกันในครั้งนี้มีทิวทัศน์งดงามราวกับภาพวาดเหมือนเช่นเคยเฉินฝานนั่งอยู่บนเก้าอี้พนักพิง กินผลไม้มองบุตรชายบุตรสาวเล่นกันอย่างสนุกสนานบนทุ่งหญ้า ส่วนบรรดาภรรยาก็ยุ่งอยู่กับการเตรียมอาหารกลางวันกลิ่นอาหารที่เฉินฝานชอบลอยอยู่ในอากาศอาหารของพวกเขาทั้งหมดเป็นรูปแบบยุคปัจจุบัน เนื้อแกะย่างทั้งตัว สเต๊กซี่โครงย่าง หมูสามชั้นย่าง ปีกไก่ย่าง กระดูกอ่อนย่าง... ยังมีหม้อไฟทะเล และผลไม้แช่เย็นต่าง ๆ นานา“อืม~” เฉินฝานสูดจมูก แล้วแค่นเสียงเบา ๆ ด้วยความพึงพอใจ เขาหลับตาพักผ่อน พักผ่อนสักพักก็เริ่มกินได้แล้ว“ฮี่!”เฉินฝานเพิ่งจะนอนหลับก็ตกใจตื่นกับเสียงร้องฮี่ของม้า “

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1308

    หลังจากสือจิ่งซานควบคุมกองทัพหมาป่า เขาก็เปลี่ยนตัวแม่ทัพก่อนหน้านี้ทั้งหมด ตอนนี้ทหารเหล่านี้ล้วนเชื่อฟังสือจิ่งซานเท่านั้น“ใครบังอาจวิจารณ์ฝ่าบาทและท่านอัครเสนาบดีที่นี่?”สือจิ่งซานตวาดอย่างเย็นชา เขาเดินแหวกแม่ทัพเหล่านั้นพร้อมกับเอ่ยวาจา หลังจากนั้นก็หันกาย สายตากวาดมองไปบนร่างแม่ทัพเหล่านั้นห“ข้าน้อยไม่บังอาจวิจารณ์ เดิมทีสิ่งที่ข้าน้อยพูดก็เป็นความจริง หากไม่มีกองทัพหมาป่าของเรา ไม่มีท่านแม่ทัพใหญ่ ต้าชิ่งจะสงบสุขเหมือนทุกวันนี้ได้อย่างไร เวลานี้กลับให้เฉินฝานผู้นั้นยึดความดีความชอบทั้งหมดไว้เพียงผู้เดียว” “ถูกต้อง พวกเรารู้สึกว่าไม่ยุติธรรมกับท่านแม่ทัพใหญ่เลย”แม้ว่าเสียงของพวกแม่ทัพจะเบาลงแล้ว แต่ความโกรธเกรี้ยวและความไม่พอใจในคำพูดกลับยิ่งรุนแรงขึ้น “เหลวไหล เดิมทีความสงบสุขของต้าชิ่งก็เป็นหน้าที่ของกองทัพหมาป่าเรา ในฐานะที่ข้าเป็นแม่ทัพใหญ่ของกองทัพหมาป่ายิ่งต้องทำเช่นเดียว ต่อไปหากมีใครกล้าบังอาจวิจารณ์ฝ่าบาทกับอัครเสนาบดีอีก ลงโทษโบยด้วยไม้พลองทหาร!”“ท่านแม่ทัพใหญ่...”“ทหาร!” สือจิ่งซานตัดบทคนผู้นั้น “นำตัวสวี่ต๋าออกไปโบยด้วยไม้พลองทหารห้าสิบที!” ไม่นานนัก

  • เขยอันดับหนึ่งของจักรพรรดิ   บทที่ 1307

    ตอนนี้น่าจะถือว่ารักษาสัญญาแล้วกระมังฉินเย่ว์เหมยรับประทานอาหารค่ำที่จวนสกุลเฉิน พี่น้องทั้งห้าคุยเล่นกันในห้องจนดึกดื่น หลี่เต๋อฉวนเร่งอยู่หลายครั้ง ฉินเย่ว์เหมยถึงค่อยอำลาบรรดาน้องสาวของตนด้วยความอาลัยอาวรณ์“พี่หญิงใหญ่ ท่านถอนรับสั่งได้หรือไม่?”เมื่อเห็นฉินเย่ว์เหมยกำลังจะจากไป ฉินเย่ว์ฉินก็รีบเอ่ยขึ้นมา“รับสั่งใดเล่า?” ฉินเย่ว์เหมยหันหน้ากลับมาถาม“ก็เรื่อง ก็เรื่อง...” เสียงของฉินเย่ว์ฉินแผ่วเบา หน้าแดงเล็กน้อย “เข้าหอในวันนี้”แม้ยามนี้ฉินเย่ว์ฉินไม่รังเกียจเฉินฝานแล้ว แต่นางยังไม่ได้เตรียมใจแต่งงานกับเฉินฝาน “เหตุใดต้องถอนคืนด้วย เจ้าเองก็อายุไม่น้อยแล้ว ควรจะมีทายาทให้สามีของเจ้าได้แล้ว เช้านี้ข้าตรวจดูปฏิทินโหรแล้ว วันนี้เป็นวันดี ไม่อนุญาตให้ปฏิเสธอีก”นี่ก็คือการปราบปรามโดยสายเลือด ก่อนที่ฉินเย่ว์เหมยจะมา พวกฉินเย่ว์เจียวไม่อาจเอ่ยถึงเรื่องเข้าหอได้เลย เวลานี้เมื่อฉินเย่ว์เหมยเอ่ย ฉินเย่ว์ฉินไม่อาจโต้แย้งได้แม้แต่คำเดียว “ยังจะว่าข้าอีก ท่านก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ ไม่ใช่ว่าท่านเองก็หาเหตุผลต่าง ๆ เพื่อหนีนายท่านหรือไร” ขณะที่ฉินเย่ว์เหมยหันกายเดินจากไป ฉินเย่ว์ฉ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status