พอฉินอวี๋ได้ยินแบบนั้น ก็เหมือนฝ่าผ่าลงกลางหัว ถามขึ้นอย่างหน้าซีดเผือดว่า “เพราะอะไร? ผมทำอะไรผิดงั้นเหรอ? ผมไม่ยอม ผมขอคุยกับผู้จัดการส่วนตัวและฝ่ายที่ดูแลผม! พวกเขาจะไม่ปล่อยผมไปแน่!”“นายทำอะไรไป? นายไม่รู้ตัวนายเองหรือไง? ยังจะมาถามหาผู้จัดการกับฝ่ายที่ดูแลหาพระแสงอีก ทั้งบริษัทต้องปลดพนักงานที่มีส่วนเกี่ยวข้องกว่านายไปร้อยกว่าคน เสียหายหลายสิบล้าน! พวกเขาเสียหายยับเยิน!”อีกฝ่ายตอบเสียงโกรธกริ้ว“ทั้งเมืองชางไห่ รวมถึงบริษัทสื่อต่างๆ ในมณฑลเจียงหนาน ได้รับคำสั่งแล้ว ให้แบนนายให้ถึงที่สุด! นับจากนี้นายไม่มีทางเข้าวงการบันเทิงได้อีกแล้ว!”พอสิ้นประโยคนี้ ฉินอวี๋เหมือนลูกโป่งที่ถูกแทงจนลมออกหมด กองลงไปกับพื้นทันที สีหน้าซีดเซียวภายในเสี้ยววินาที เขาร่วงหล่นจากดาราใหญ่ที่หลายคนติดตามเป็นหนูข้างทางที่ใครเจอก็ต้องไล่ตี! ความแตกต่างแบบนี้ มันใหญ่เกินไปแล้ว!ทันใดนั้นฉินอวี๋ก็เงยหน้าขึ้นมองหลิงเฟิงด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ดวงตาของเขาแทบจะระเบิดออกมา“เป็นนาย! นายเป็นคนทำ?!”“นาย...นายเป็นใครกันแน่? ทำไมแค่โทรศัพท์สายเดียว...นายก็สามารถทำลายอาชีพของฉันได้!”หลิงเฟิงสงบสติอารมณ์
“ล้วนเป็นเพราะแก! ไอ้เศษสวะสารเลว! ฉันจะไม่ปล่อยแกไป!”ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยเส้นเลือดและเขาพูดอย่างรุนแรง"ฉันแค่อาชีพพัง แต่ฉันมีเงินมากมาย ฉันจึงยังสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้!"“คราวหน้าตอนกลางคืน แกเดินระวังด้วย และทางที่ดีอย่าเดินกลับบ้านคนเดียว! ไม่อย่างนั้นฉันรับรองว่าแกจะต้องตายข้างถนนในวันรุ่งขึ้น!”พูดจบ เขาก็โกรธเตรียมที่จะออกไปแต่เสียงเย็นชาของหลิงเฟิงก็ดังขึ้นทีประโยค“ฉันให้แกไปแล้วเหรอ?”ฉินอวี๋หันหน้ไปสบถด้วยความโกรธ"ทำไม? ไอ้หน้าเหม็น แกยังอยากสู้กันสักตั้งใช่ไหม? แกทำให้วงการบันเทิงแบนฉันได้ ไม่ได้หมายความว่าแกจะครองเมืองชางไห่ได้! ฉันยังรู้จักพี่ใหญ่มากมายในวงการ แกลองแตะขนหน้าแข้งฉันดูสักเส้นสิ? ไอ้ไร้ประโยชน์!”หลิงเฟิงแค่นเสียงเย็นแล้วพูดว่า“ลูกพี่ในวงการของนายน่ะ ขาเขาใหญ่เท่ากับผู้ชายที่อยู่ข้างหลังแกหรือเปล่า?”ฉินอวี๋อึ้งไปชั่วขณะ มองไปข้างหลังโดยไม่รู้ตัว สูดอากาศเย็นๆ เข้าไปทันที!จางกังติงนำชายไม่สวมเสื้อเจ็ดแปดคนมายืนที่ประตูด้วยสายตาเย็นชา!จักรพรรดิใต้ดินแห่งเมืองชางไห่ จางกังติง?!เขามาที่นี่ได้ยังไง?!ฉินอวี๋รู้สึกหมดอาลัยตายอยากท
“แผนกประชาสัมพันธ์ของบริษัทเราส่งคนมาเจรจา แต่คนพวกนั้นหัวแข็งสุดๆ จะร้องเรียนให้ได้!”“ตอนนี้ปัญหาแพร่ไปหมดแล้ว! มีวิดีโอปรากฏบนอินเทอร์เน็ตด้วย และยังมีพวกไอโอกลุ่มใหญ่ที่แพร่ข่าวลืออย่างมุ่งร้าย! นี่เป็นการวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว!”ซูเหยี่ยนโกรธมากจนหันกลับมาแล้วพูดว่า“ถ้าหลิวหลิวอยู่ที่นี่ เธอควรจะสามารถจัดการกับเรื่องแบบนี้ได้อย่างไม่เต็มใจ แต่ตอนนี้เธอเมาแล้วจริงๆ และไม่มีคนที่สองที่จะจัดการกับคนกลุ่มใหญ่เช่นนี้!”“ผมจะไปเดี๋ยวนี้! อย่าเพิ่งไปทำอะไรนะ!”เมื่อหลิงเฟิงได้ยินดังนั้น เขาก็นึกได้เรื่องนึงจากที่เย่อวี่หลิวพูดไว้ก่อนหน้านี้ เฉินซื่อฟาร์มาซีอยากได้สูตรของบริษัท บางทีนี่อาจเป็นการจงใจแก้แค้นของอีกฝ่ายก็ได้!เขาขอให้คนขับรถพาเย่อวี่หลิวกลับไปที่วิลล่าก่อนจากนั้นเขาก็กลับมาที่บริษัทเพียงลำพังในเวลานี้ ประตูของหลี่ห่าวกรุ๊ปเต็มไปด้วยผู้คน!สมาชิกในครอบครัวหลายคนกำลังถือเปลหาม บนนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งที่มีแผลเปื่อยและเธอก็หมดสติไปแล้ว!“เจ้าข้าเอ้ย! มาดูกันเร็ว! ลูกของเราเพิ่งใช้จู้เหยียนตันที่ผลิตโดยหลี่ห่าวกรุ๊ปมาได้ไม่กี่วันแล้ว ใบหน้าของเธอก็เป็นแบบนี้! ตอนนี้ย
เมื่อสมาชิกในครอบครัวหลายคนได้ยินว่าเป็นเฉินซื่อฟาร์มาซี พวกเขาก็คุกเข่าลงอย่างตื่นเต้นแล้วพูดว่า"ดีเหลือเกิน! ลูกสาวของเรารอดแล้ว! ท่านผู้เฒ่าผู้นี้ โปรดส่งยาวิเศษมาช่วยพวกเราด้วย!"อีกฝ่ายประคองสมาชิกครอบครัวของผู้เสียหายหลายคนลุกขึ้นและพูดด้วยจิตวิญญาณอันสูงส่ง“ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นตัวแทนของเฉินซื่อฟาร์มาซี แพทย์ต้องมีน้ำใจ บริษัทของเราจะไม่เพิกเฉยต่อคนไข้! แม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่คนไข้ของบริษัทเรา เราก็จะปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างเท่าเทียมกัน!”คำพูดเหล่านี้โดนใจคนจำนวนมาก ล้วนชูนิ้วโป้งกดไลก์“เฉินซื่อฟาร์มาซีเป็นบริษัทที่มีจิตสำนึกที่ดีจริงๆ! ปฏิบัติต่อคนไข้ของคนอื่นฟรีๆ เกรงว่าจะหาไม่ได้อีกแล้วในเมืองชางไห่!”"เมื่อเทียบกับหลี่ห่าวกรุ๊ปที่ไร้ความรับผิดชอบนี้ ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว!"ซูเหยี่ยนดูอย่างกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ“ทำไมจู่ๆ ถึงมีคนของเฉินซื่อฟาร์มาซีโผล่หัวมา? พวกเขาชุบมือเปิบหรือเปล่า?”หลิงเฟิงที่อยู่ด้านข้างเมินเฉยและพูดว่า"เลขาซู ขอเหยียนตันให้ผมลองหน่อยสิ"“หลิงเฟิง นี่เป็นเรื่องด่วนมาก นายยังมีใจมาขอกินเจ้านี้เนี่ยนะ?”ซูเหยี่ยนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งเขาไม่เข้าใจว่าห
หลิงเฟิงยืนเอามือไพล่หลัง เดินออกไปอย่างสบายๆ และพูดสบายๆ ว่า“และพวกไทยมุงนี่ด้วย ช่วยใช้สมองหน่อยได้ไหม? ไม่มีสามัญสำนึกขั้นพื้นฐานเลยด้วยซ้ำ! ช่างน่าอายจริงๆ!”ซูเหยี่ยนพูดด้วยความประหลาดใจ "หลิงเฟิง นายว่า พวกเขากำลังแสดงละครงั้นเหรอ? โกหกกันหมดเลยเหรอ"ทันทีที่คำพูดจบลง ฝูงชนก็เกิดความโกลาหลทันที“หมายความว่าไง? ทำไมมาด่ากันงี้อ่ะ! หรือจินจือนี้ก็ปลอมด้วยหรือไง? นี่คือสิ่งที่เราเห็นด้วยตาของเราเอง!”เหวยอี้ฉางสีหน้าเปลี่ยนไป และเขาพูดด้วยสีหน้าตกตะลึง:“โอ้! คุณเป็นพนักงานหลี่ห่าวกรุ๊ปสินะ? เมื่อเห็นว่าสู้กับพวกเราในการรักษาไม่ได้ เลยเริ่มหาทางใส่ร้ายสินค้าของบริษัทเรา?”ทุกคนก็ตอบรับเช่นกัน"ใช่! บริษัทนี้ไม่เพียงแต่ไร้ยางอาย แต่ยังน่ารังเกียจอีกด้วย!"“ถ้าเอาชนะเฉินซื่อฟาร์มาซีด้วยที่ถูกต้องไม่ได้ ก็เริ่มใช้กลอุบายปั้นน้ำเป็นตัว! ทุกคนอย่าไปเชื่อสิ่งที่คนนี้พูดนะ!”ซูเหยี่ยนก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและพูดด้วยความกลัว“หลิงเฟิง นายต้องมีหลักฐานจริงในสิ่งที่นายพูด! ไม่เช่นนั้นนายเป็นการดื่มยาพิษเพื่อดับกระหาย ซึ่งจะทำให้สถานการณ์แย่ลง!”หลิงเฟิงยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “
ซูเหยี่ยนพูดไม่ออกทันทีเป็นไปได้เหรอ?เหวยอี้ฉางหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า:“อะไรตายอะไรฟื้น? เจ้าหนุ่ม การฝันกลางวันไม่ใช่เรื่องผิด! เสียดาย ผิดที่ผิดทางไปหน่อย!”“พวกแกหลี่ห่าวกรุ๊ป ครั้งนี้สูญเสียอย่างน่าสังเวช! แม้หลังจากวันนี้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบริษัทของพวกแกจะยังคงอยู่ในเมืองชางไห่ได้ต่อไปหรือไม่!”หลิงเฟิงเมินเฉยต่อคำเยาะเย้ยของอีกฝ่าย แต่เดินตรงไปหาคนไข้หญิงแล้วพูดว่า“ผมรู้ว่าคุณได้รับเงินจากเฉินซื่อฟาร์มาซีเป็นจำนวนมาก ภายใต้สถานการณ์ปกติ คุณคงทรยศพวกเขาไม่ได้”"แต่ว่า ผมคิดว่ามีสิ่งหนึ่งที่คุณไม่สามารถซื้อได้ไม่ว่าคุณจะใช้เงินไปเท่าไหร่ก็ตาม นั่นคือชีวิต!"เหวยอี้ฉางพูดอย่างมีเลศนัยว่า“เอาอีกแล้ว! เรื่องไร้สาระอีกแล้ว! แกคิดว่าพวกเราทุกคนโง่เหรอ? เราจะให้แกชักจูงอย่างง่ายดายเหรอ?”หลิงเฟิงมองตรงไปที่คนไข้หญิงแล้วพูดว่า“ลองใช้นิ้วกดจุดไป่ฮุ่ยบนหัวดูสิ”อีกฝ่ายตกตะลึงและเยาะเย้ย "คุณเป็นใคร คุณให้ฉันทำอะไร ฉันก็ต้องทำหรือไง?"หลิงเฟิงพูดอย่างเฉยเมย "แล้วแต่คุณสิ ชีวิตนี้เป็นของคุณเอง อย่าถูกขายโดยไม่รู้ตัวเสียล่ะ!"หลังจากได้ยินดังนั้น ท่าทางของผู้ป่วยหญิงก็เปลี่
เหวยอี้ฉางหน้าแดงเหมือนตับหมูแล้วพูดว่า“ฉันไม่เข้าใจว่าพวกเขากำลังพูดถึงอะไร! แค่คำพูดข้างเดียวของคนเหล่านี้ ก็คิดจะโยนขี้ให้บริษัทของเรา ฝันไปเถอะ!”"พวกเราเฉินซื่อฟาร์มาซี อย่างไรเสียก็เป็นบริษัทของสี่ตระกูลใหญ่แห่งศิลปะการต่อสู้โบราณนะ! ไม่ใช่หมาแมวที่ไหนก็มากัดเอาได้!"“ถ้าอย่างนั้นจะทำให้รู้แจ้งกระจ่างใจเอง!”หลิงเฟิงเดินเข้ามาอย่างสงบ โดยมีจู้เหยียนตันอีกเม็ดอยู่ในมือ“จู้เหยียนตันของหลี่ห่าวกรุ๊ป ฉันตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว!”"ประสิทธิภาพคือเสริมคอลลาเจน ช่วยให้ขาวขึ้น และปกป้องผิว และผลข้างเคียงก็น้อยกว่าผลิตภัณฑ์ดูแลผิวในท้องตลาดถึง 50%! ความเสียหายต่ออวัยวะภายในแทบไม่มีเลย!"“แต่จินจือของคุณดูเผินๆ ดูเหมือนว่าจะมีผลดีต่อโรคทั่วไปบางชนิด เช่น โรคหวัด ความร้อนภายใน ปัญหากระเพาะอาหาร ฯลฯ แต่จริงๆ แล้วยาประเภทนี้ที่มีส่วนผสมที่ซับซ้อน กลับกลายเป็นการบังคับรักษาโดยการเร่งการทำงานที่สำคัญของร่างกาย! โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันจะทำให้เกิดความเสียหายต่อสมองอย่างไม่สามารถแก้ไขได้!”หลิงเฟิงสังเกตเห็นแต่แรกแล้วว่าอีกฝ่ายแกล้งทำเป็นป่วย จึงขอให้ซูเหยียนเอาจู้เหยียนันมาเพื่อยืนยันข้อสัง
คนที่พูดก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนายน้อยนักธุรกิจเฉินเทียนเป่าอีกฝ่ายรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าจึงโกรธจัดและพูดว่า“เฉินเทียนเป่า! แกหมายความว่ายังไง? ฉันแค่เชื่อฟังคำสั่งของแก ถึงได้ทำสิ่งชั่วร้ายเหล่านั้น!”“ตอนนี้ใช้งานเสร็จก็จะเก็บกันเลยหรือไง?”เฉินเทียนเป่าเลิกคิ้วแล้วพูดว่า "แกกับฉันเจรจาอย่างเท่าเทียม? แกคู่ควรงั้นเหรอ?"พูดจบก็เตะเหวยอี้ฉางที่ท้องทำให้ซี่โครงหักทันทีและนอนคร่ำครวญอยู่กับพื้น!"จำไว้ว่าในตระกูลเฉิน นอกจากพ่อของฉันแล้วทุกคนต้องแหงนหน้ามองฉัน! เหวยอี้ฉาง แกเป็นแค่หมารับใช้ที่ตระกูลเฉินเราเลี้ยงไว้ เราให้แกกัดใครแกก็ต้องไปกัดคนนั้น!"เฉินเทียนเป่าเงยหน้าขึ้นแล้วพูดอย่างดูถูกว่า“เรื่องในวันนี้ แกจะต้องรับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลเฉินหรือเฉินซื่อฟาร์มาซี!”"ครับ..."เหวยอี้ฉางกุมท้อง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว แต่เขาทำได้เพียงก้มหัวและกัดฟัน“ไปให้พ้น! แกเป็นหมาที่ไม่ประสบความสำเร็จแต่ล้มเหลว หากฉันไม่เห็นว่าแกมีประโยชน์มาเป็นคนรับผิดแทน ฉันคงตบแกตายไปแล้ว!”หลังจากที่เฉินเทียนเป่าไล่อีกฝ่ายออกไป เขาก็ตบฝ่ามือลงบนโต๊ะ ทันใดนั้น มันก็กลายเป็นกองผง
“ปานแรกเกิด? ปานแรกเกิดอะไร?”ความโกรธของจินฝูเซิงถูกคำพูดที่พ่นออกมากะทันหันนี้ทำเอาหยุดชะงัก แล้วเอ่ยถามอย่างแปลกใจหลิงเฟิงกล่าวเรียบเฉยว่า “ปานแรกเกิดบนก้นของเด็กในท้องของภรรยาคุณ”ฝูงชนตกใจ!มู่หรงป๋อกล่าวด้วยความสงสัย “คุณหลิงครับ คุณ…คุณสามารถมองเห็นปานแรกเกิดของเด็กในท้องด้วยตาเปล่าเลยเหรอครับ?!”นี่มันเหนือความสามารถของมนุษย์แล้วนะเนี่ย!หม่ากวงกลับลนลานขึ้นมา แล้วกล่าวอย่างมั่นใจว่า“ยังจะพูดจาเหลวไหล ทำตัวเป็นที่สนใจอยู่อีก! ลงมือฆ่าพวกมันได้เลย!”วินาทีนั้น บอดี้การ์ดพิเศษหลายสิบคนก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขา!“อ๊าก! อย่าฆ่าผมเลยนะ! เหล่าจินไว้ชีวิตผมด้วย!”มู่หรงป๋อตกใจจนหน้าสั่นไร้สีเลือดฝาด!ทว่าทันใดนั้นเองคนหลายสิบคนนั่นกลับส่งเสียงร้องออกมา ตัวกระเด็กออกไปทั่วสารทิศ!“ผมไม่ชอบต่อสู้ ใช่ว่าผมจะสู้ไม่เป็นนะ”หลิงเฟิงเพียงแค่กางแขนออก แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่ซ่านออกมาทันที!มู่หรงป๋อถอนหายใจโล่งอกหนักๆ แล้วปาดเหงื่อเบาๆ“เกือบลืมไปเลยว่า คุณหลิงเป็นคนที่สามารถกวาดล้างทั้งสมาคมชุดแดงได้! คนแค่นี้นับประสาอะไรกัน?”หลิงเฟิงกล่าวอย่างเรียบเฉย“ถ้าผมอยาก ผมจะไ
เมื่อคำพูดนี้เผยออกไป บรรยากาศรอบๆ ก็แข็งทื่อในบัดดล!ฝูงชนหน้าถอดสีจินฝูเซิงโกรธจัด หันไปตบหน้าหร่วนหว่านหวาทีหนึ่ง“นังแพศยา! ถ้าฉันเป็นหมันแต่กำเนิดจริงๆ แล้วเด็กในท้องแกมันมาได้ยังไง!”หร่วนหว่านหวาเอามือปิดหน้า แล้วกล่าวด้วยเสียงร้องไห้“เหล่าจิน! คุณเชื่อคำพูดไอ้มิจฉาชีพนี่ แล้วมาสงสัยคนร่วมเตียงเคียงหมอนคุณงั้นเหรอ! ฉันอยู่กับคุณมาหลายปีขนาดนี้ มอบทั้งชีวิตวัยรุ่นให้คุณไปแล้วด้วยซ้ำ!”หม่ากวงเองก็รีบเอ่ยขึ้นว่า“นั่นน่ะสิครับ! นายท่าน คุณออกไปทำงานต่างจังหวัดบ่อยๆ ไม่อยู่บ้าน คุณนายต้องอยู่เฝ้าบ้านคนเดียว โดดเดี่ยวและเหงาจะตาย! คุณนายทำเพื่อคุณขนาดนี้ ทำไมคุณถึงสงสัยเธออีกล่ะครับ?”“ยิ่งไปกว่านั้นหลิงเฟิงเป็นหมอจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ เขาพูดจาลมๆ แล้งๆ ไม่มีหลักฐาน แม้แต่ใบประกอบวิชาชีพแพทย์ก็ไม่มี!”จินฝูเซิงตะลึงงันคล้ายว่ากึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อหร่วนหว่านหวาร้องไห้ แล้วกล่าวว่า“ดี คุณกล้าตบหน้าฉันเพราะคนแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่นาที! ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะไปเอาเด็กออกตอนนี้เลย! คุณก็ถือซะว่าเด็กนี่เป็นลูกชู้แล้วกัน!”จินฝูเซิงรีบเข้าไปกอดอีกฝ่ายไว้“ที่รัก! ผมผ
หร่วนหว่านหวาได้ยินดังนั้น ก็เบิกตากว้าง“ไอ้หมอเถื่อนมีใบประกอบวิชาชีพแพทย์ไหม? อยู่ดีไม่ว่าดีก็จะตรวจชีพจรฉัน!”มู่หรงป๋อแก้ไขสถานการณ์อย่างเก้อเขิน“ซ้อครับ ทักษะทางการแพทย์ของคุณหลิงผมเคยลิ้มลองมาแล้ว ไม่แพ้หมอใหญ่ๆ ในเมืองหลวงเลย!”“ฉันท้องทายาทตระกูลจินเพียงคนเดียวอยู่นะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา พวกนายสองคนอย่าคิดออกไปจากประตูนี้ได้เลย!”หร่วนหว่านหวากลับไม่ไว้หน้า กล่าวอย่างโอหังว่า“ดูท่าแล้วต่อไปฉันคงต้องเตือนเหล่าจินแล้วว่าอย่าไปคบค้ากับหมาๆ แมวๆ แบบนี้นัก! จะทำให้ลดระดับตัวเองเอาได้!”พูดจนอีกฝ่ายหน้าดำหน้าแดงจินฝูเซิงกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “หว่านหวา อย่าล้ำเส้นเกินไปหน่อยเลย พวกเขาเป็นแขกของผมนะ!”“อีกอย่าง ก็แค่ตรวจชีพจรเฉยๆ จะผิดพลาดอะไรได้?”มู่หรงป๋อเองก็กล่าวยิ้มๆ“ผมยืนยันได้! ถ้าทำให้ครรภ์ของซ้อมีปัญหาจริงๆ ผมมู่หรงป๋อจะถวายชีวิตนี้ให้เลย!”หร่วนหว่านหวากลอกตามองบน จากนั้นยื่นมือขาวหยกออกไปพลางกล่าวว่า“เห็นแก่เหล่าจินหรอกนะ ตรวจสิ!”“แต่ว่าฉันขอเตือนเลยนะ อย่าฉวยโอกาสทำอะไรล่ะ! ไม่งั้นฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่!”ต่อหน้าอุปสรรคต่างๆ จากเธอ หลิงเฟิงเพียงแค่ยิ้มเบาๆ
ข้างในมีคนหลายคนกำลังร้องเพลงกันสนุกสนาน!มู่หรงป๋อรีบเดินเข้าไปทักทาย“เถ้าแก่จิน! ผมพาคุณหลิงเฟิงที่คุณอยากเจอตัวมาแล้วครับ!”ชายผมสั้นที่สวมพระเครื่องและแหวนหยกคนหนึ่งวางไมค์ลงก่อน แล้วกล่าวด้วยท่าทียิ้มแย้มว่า“ฮ่าๆ! มู่หรงป๋อ สมแล้วที่เป็นสหายของฉัน! พูดจริงทำจริง!”“คุณหลิง ผมผู้แซ่จินคาดหวังอยากพบคุณมาตลอด ในที่สุดก็ได้พบกันสักที!”เขาเดินเข้ามาจับมือทักทายอีกฝ่ายอย่างตื่นเต้น“แต่ก่อนถึงจะไล่จีบสาวยังไง ก็ไม่เคยเหนื่อยยากขนาดนี้มาก่อน!”มุมปากของหลิงเฟิงกระตุกเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าตกใจผู้ชายคนนี้ลามกอนาจาร ดูแล้วเหมือนเศรษฐีหน้าใหม่จากชนบทแต่ก็เพราะเป็นคนติดดินเหมือนกันจึงทำให้ทั้งสองกระชับความสัมพันธ์ได้โดยไม่รู้ตัว!ทำให้หลิงเฟิงมีความรู้สึกสนิทสนมกันอย่างบอกไม่ถูก“คุณหลิง ผมจินฝูเซิง! คนนี้คือภรรยาของผม หร่วนหว่านหวา! แล้วก็พ่อบ้านของผม หม่ากวง!”อีกฝ่ายแนะนำอย่างเป็นมิตรมู่หรงป๋อโฉบฉวยโอกาสกล่าวว่า“เถ้าแก่จินเป็นเศรษฐีจากมณฑลเจียงหนาน ร้านค้าเกือบครึ่งหนึ่งของเมืองหลวงล้วนอยู่ภายใต้ชื่อเขาทั้งนั้น อีกทั้งยังมีธุรกิจและการลงทุนที่ต่างประเทศด้วย ถ้าไม่ใช่เ
มู่หรงป๋อตกตะลึงงันไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวด้วยความตกใจ“กวาดล้างตระกูลพวกมัน? คุณหลิงครับ ฆ่าพวกมันน่ะง่าย แต่ถ้าจะกวาดล้างทั้งตระกูลเลยจะไม่ง่ายขนาดนั้นนะครับ…”อีกอย่างจะว่าไปแล้ว ตระกูลของพวกมันก็เป็นเศรษฐีประจำเมืองหลวงด้วย ความสัมพันธ์ซับซ้อน จะต้องมีเบื้องหลังและเครือข่ายที่ไม่อาจประมาทได้แน่นอนถึงแม้เขามู่หรงป่อจะไม่มองตระกูลระดับ 2-3 พวกนี้ไว้ในสายตาอยู่แล้ว แต่ถ้าหากบีบบังคับให้คนอื่นเขาหมดหนทางขึ้นมาจริงๆ ใครจะรู้ว่าเขาจะสู้ให้ตายไปข้างหรือเปล่า!“ถ้าคุณไม่กล้า ก็ช่างมันเถอะ เดี๋ยวผมจัดการเอง!”หลิงเฟิงกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ไม่ว่าอย่างไร เฉาเส้าหลงคนพวกนี้ต้องตายสถานเดียว! กล้ามายุ่งกับครอบครัวของเขา นี่มันถึงขีดจำกัดของเขาอย่างร้ายแรง ต้องชดใช้ด้วยเลือดเท่านั้น!เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาจะโทรหาเฟิ่งหวงแต่มู่หรงป๋อกลับห้ามไว้ก่อน “เดี๋ยวครับ!”“เรื่องเล็กน้อยแบบนี้จะลำบากคุณหลิงได้ยังไงกัน ผมจัดการเองก็พอครับ!”เขากล่าวอย่างมั่นใจหากคิดจะเกาะต้นไม้ใหญ่อย่างหลิงเฟิง ถ้าไม่ลงทุนอะไรเลยคงจะไม่ได้!ถ้างั้นก็เอาชีวิตของตระกูลระดับ 2 อย่างตระกูลเฉามาเป็นคำสัตย์ปฏิญาณของต
“คุณทำน้องสาวผมเหรอ?”ใบหน้าของหลิงเฟิงเต็มไปด้วยรังสีอาฆาต ประโยคแรกที่พ่นออกจากปากหลังจากเดินเข้ามาก็ทำเอาอุณหภูมิในห้องส่วนตัวนี้ลดลงหลายองศา!มู่หรงป๋อรู้สึกเพียงเลือดหยุดไหลเวียน ตัวแข็งทื่อไปทั้งตัว แล้วกล่าวด้วยเสียงสั่นๆ ว่า“มะ…ไม่ใช่ผม…ไม่ใช่ผมครับ!”“พี่คะ! ไม่ใช่เขาค่ะ! เป็นฝีมือพวกเฉาเส้าหลงต่างหาก! โชคดีที่คุณมู่หรงป๋อเข้ามาช่วยพวกหนูได้ทันเวลา!”หลิงเยว่รีบออกตัวพูด“เสี่ยวเยว่!”ทันทีที่หลิงเฟิงเห็นหลิงเยว่ เขาก็โผล่เข้ากอดอีกฝ่ายทันทีโดยไม่พูดพล่ำทำเพลง จากนั้นก็ตรวจชีพจร เช็กซ้ายเช็กขวาอีกฝ่าย“ไม่เป็นอะไรใช่ไหม? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”หลิงเยว่หน้าร้อนผ่าวราวกับน้ำต้มเดือด“พี่คะ หนูไม่เป็นอะไรค่ะ พี่ไม่ต้องเวอร์ขนาดนี้ก็ได้ หนูไม่ใช่เด็กสามขวบสักหน่อย”กอดเธอที่เป็นผู้ใหญ่แล้วกลางที่สาธารณะแบบนี้ดูน่าอายจะตายชัก!ทว่าหลิงเฟิงกับลูบศีรษะของอีกฝ่ายอย่างรักใคร่เอ็นดู“ในสายตาของพี่ หนูเป็นเด็กน้อยเสมอ! เป็นเด็กที่พี่ต้องปกป้องตลอดเวลา!”มู่หรงป๋อที่อยู่ข้างๆ ทั้งตกใจและดีใจตกใจที่หลิงเฟิงผู้ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตาคนนี้กลับเป็นคนที่รักน้องสาวมากคนหนึ่ง! ให้ควา
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาก็ถามลองเชิงอย่างระมัดระวังว่า“เธอมีพี่ชายคนหนึ่งชื่อหลิงเฟิงใช่ไหม?”“รู้ได้ยังไง?” หลิงเยว่ตะลึงงันมู่หรงป๋อแทบจะเป็นลม เอาหัวมุดดินให้รู้แล้วรู้รอด!จบกัน! บังเอิญขนาดนั้นจริงๆ ด้วย!น้องสาวของหลิงเฟิงเกิดเรื่องที่เขตของตนเสียงั้น!ถ้าอีกฝ่ายรู้เข้า ทั้งตระกูลมู่หรงคงได้ถูกกวาดล้างแหง่แก๋!นี่มันเท่ากับว่ารังแกน้องสาวแท้ๆ ของปีศาจร้ายของสมาคมชุดแดงทั้งสมาคมเชียวนะนั่น!“มู่หรงป๋อ! ฉันกำลังพูดกับนายอยู่นะ! อย่าคิดว่าตัวเองมีตระกูลมู่หรงคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลังก็สามารถทำตัวไม่กลัวฟ้ากลัวดินได้นะ ตระกูลเฉาของฉันก็ไม่ใช่เล่นๆ เหมือนกัน!”เฉาเส้าหลงที่อยู่ข้างหลังเห็นอีกฝ่ายไม่สนใจตัวเองเลยจากนั้นบริเวณใบหน้าของเขาพลันรู้สึกปวดแสบปวดร้อนคล้ายถูกตบด้วยหนังเหล็ก ทำเอาเขาโมโหจนตะคอกเสียงดังแต่ทว่าวินาทีต่อมามู่หรงป๋อก็บีบคอเขาไว้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดว่า“เป็นเพราะมึงคนเดียว! เพราะไอ้ระยำอย่างพวกมึง! ทำให้กูต้องซวยไปด้วย!”“มึงยังมีหน้ามาตะคอกใส่กูอีก! อย่าว่าแต่ตระกูลเฉาเลย ถึงจะเป็นตระกูลเฉาสิบตระกูล กูก็จะเหยียบไว้ใต้ตีนแล้วเยี่ยวใส่พวกมึ
“นายพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง? คิดจะติดสินบนฉันเหรอ? ฉันเป็นพวกหน้าเงินหรือไง?”มู่หรงป๋อรีบพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงดุดันทว่าบนใบหน้ากลับอ่อนโยนลงหลายส่วน!ตนชื่นชอบรถหรูจริง โดยเฉพาะซุปเปอร์คาร์ ลำพังแค่คลังจอดรถที่บ้านก็มีซุปเปอร์คาร์อยู่หลายสิบคันแล้ว!เฉาเส้าหลงรู้ว่ามีหวังจึงรีบกล่าวต่อว่า“เป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ ของผม อีกอย่างคุณชายมู่หรง คุณไม่รู้อะไรซะแล้ว ผู้หญิงสองคนนั้นแค่แกล้งใสชื่อ เพื่อโกงราคาเท่านั้น!”มู่หรงป๋อเลิกคิ้วกล่าว “งั้นเหรอ? แต่พวกเธอร้องไห้แล้วนะ!”“ผู้หญิงสมัยนี้น่ะการละครจะตายไป คุณชายมู่หรงเป็นชายซื่อสัตย์บริสุทธิ์ ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว นักศึกษาหญิงออกมาขายตัวกันถมเถไป! ถ้าไม่เชื่อ ก็ลองตรวจสอบดู!”เฉาเส้าหลงกล่าวอย่างมั่นใจ“เห็นแก่ที่เป็นวันเกิดนาย ฉันจะเชื่อนายสักครั้งแล้วกัน จำไว้ ทำอะไรเบาๆ หน่อย! ถ่อมตัวหน่อย! เพราะยังไงที่นี่ก็เป็นเขตของฉัน”มู่หรงป๋อถึงจะยกมือขึ้นเป็นสัญญาณบอกให้ลูกน้องถอยกลับเฉาเส้าหลงกล่าวด้วยความดีใจ “ไม่ต้องห่วงครับ พวกผมรู้กฎระเบียบดี!”แต่เมื่อไป๋หรูเสวี่ยเห็นดังนั้น ก็รีบเอ่ยด้วยความหวาดหวั่นว่า“โกหก
“บอกแล้วไงว่าวันนี้วันเกิดฉัน ถ้าใครทำให้ฉันไม่มีความสุข ฉันก็จะทำให้มันไม่มีความสุขด้วย!”เฉาเส้าหลงกล่าวด้วยหน้าตาน่าเกลียดหลิงเยว่เป็นดาวประจำห้อง และขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าหญิงน้ำแข็งผู้เย็นชาก่อนหน้านี้ เขายอมทำทุกอย่าง ใช้วิธีจีบสาวทุกอย่าง แต่อีกฝ่ายก็ไม่เล่นด้วย!ทำให้เฉาเส้าหลงเกิดความต้องการครอบครองผู้หญิงคนนี้มากตั้งแต่นั้นมา!วันนี้ ไม่ว่าเธอจะสมยอมหรือไม่ก็ตาม เธอก็ต้องเสร็จเขาให้ได้!ไม่อย่างนั้น ต่อหน้าเพื่อนๆ มากมายเพียงนี้ เขาเฉาเส้าหลงก็จะเสียหน้าน่ะสิ ซ้ำยังจะกลายเป็นจุดอ่อนในวงเพื่อนด้วย!“อื้อๆๆ!”หลิงเยว่ถูกเฉาเส้าหลงใช้มือหนึ่งกดทับเอาไว้บนโซฟาจนไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืนเลย ทำได้เพียงปล่อยให้เหล้าฤทธิ์แรงไหลผ่านลำคอไปส่วนเพื่อนนักเรียนที่อยู่ข้างๆ ต่างก็มองเธอถูกเฉาเส้าหลงกระทำชำเราอยู่อย่างนั้นเพื่อนร่วมห้องที่ปกติจะพูดคุยเฮฮากันกลับไม่มีใครยืดอกออกมาช่วยเลยสักคน!บางที นี่แหละคือธาตุแท้ของมนุษย์!ต่อหน้าอำนาจครอบครองแล้ว ศักดิ์ศรีก็เหมือนเศษกระดาษไร้ค่าแผ่นหนึ่งเท่านั้น!“พี่ พี่อยู่ไหน! หนูคิดถึงพี่จัง หนูเสียใจ เสียใจที่ไม่เชื่อฟังพี่ หนูผิดไปแล้ว พี่