Home / รักโบราณ / สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน / ตอนที่ 47 อ่อนหวานราวบุปผาโปรย [3]

Share

ตอนที่ 47 อ่อนหวานราวบุปผาโปรย [3]

last update Huling Na-update: 2025-03-19 06:49:28

“อะแฮ่ม...ก็แค่อยากซื้อหนะ”

“เจียวมิ่งเจ้าเอาของไปเก็บที่รถก่อนเถอะ”

“ขอรับคุณชาย ดีขอรับบ่าวหนักไปหมดแล้วขอรับ แฮะ ๆ”

“คุณหนูเดี๋ยวเจิ้งซินมานะเจ้าคะ ช่วยเจียวมิ่งเอาของไปเก็บครู่เดียวเจ้าค่ะ”

“อืม ไปเถอะ”

หลังบ่าวทั้งสองเดินออกไปในยามนี้เหลือเพียงคุณชายผู้มีใบหน้าราบเรียบหากแต่งามสง่า กับสตรีรูปร่างผิดแปลกจากสตรีทั่วไปของเจียงซีหากแต่ใบน่ากลับน่ารักเมื่อพินิจแล้วล้วนจัดว่างามอยู่ไม่น้อย และอาภรณ์ที่สวมใส่อยู่นั้นทำให้เดาได้ว่านางมาจากตระกูลใหญ่

ฟู่หลางเทียนเปลี่ยนจากเดินรั้งตามหลังมาเดินเคียงข้างนางแทน ก่อนจะเป็นคนที่เริ่มบทสนทนาและดึงมือนางมากอบกุมไว้โดยให้เหตุผลกับนางว่าโรงละครผู้คนพลุ่กพล่านเดี๋ยวจะพัดหลงกันเอาได้ มิวายต้องวุ่นวายต้องตามหากันให้วุ่นวายอีกใยเขาต้องเสียเวลากัน สู้ป้องกันไว้เสียก็สิ้นเรื่อง

“วันนี้เป็นวันซ่างซื่อ เป็นเทศกาลแห่งความรักข้าเห็นหลายเดือนมานี้เจ้าเอาแต่ตรากตรำเรียนการค้ากับข้าไม่ได้ออกเที่ยวเล่นเสียนาน วันนี้ของที่ขายล้วนเป็นสิ่งที่สตรีชื่นชอบจึงได้ถือโอกาสพาเจ้ามา”

~กระทงสวย ๆ ~

~กระทงขอรับ กระทงดอกบัว อ๊ะ! คุณหนูคุณชายสนใจกระทงรึไม่ขอรับ~

“อืม! อืมเท่า
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Kaugnay na kabanata

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 48 หยกคู่

    เช้าตรู่วันนี้รถตระกูลฟู่มาจอดรอท่าคุณหนูหลิวที่หน้าประตูจวนตามที่ตกลงกันไว้ว่าจะไปตรวจดูกิจการนอกเมือง หลิวฟางอี้หลังจากจัดการธุระเสร็จก็ไม่ลืมที่จะแวะไปดูผู้เป็นบิดาและถามไถ่อาการจากท่านหมอ ซึ่งทำให้นางร้อนรนและกังวลใจอยู่พอสมควร“คุณหนูอาการนายท่านหลิวภายนอกดูราวปกติ แต่หากภายในในตอนนี้ไม่ค่อยดีนักเกรงว่าหากในเดือนนี้นายท่านไม่ฟื้นขึ้นมา คุณหนูและตระกูลหลิวเอ่อ...” ท่านหมอมีสีหน้าลำบากใจที่จะเอ่ย“ท่านพ่อจะเป็นอันใดงั้นรึท่านหมอ ท่านอย่ารอช้ารีบตอบข้ามาเถิดเจ้าค่ะ” หลิวฟางอี้เอ่ยถามอย่างร้อนรน“เอ่อ...นายท่านคงไม่ได้อยู่กับท่านแล้วล่ะขอรับ”“ไม่นะท่านหมอ ฮือ ฮึก! ท่านพ่อต้องหายสิเจ้าคะ ท่านหมอ ๆ ” หลิวฟางอี้รู้สึกราวสติกำลังแตกนางร้อนรนอย่างนึกกลัว ไม่ ๆ ไม่จริง ท่านพ่อต้องหาย สองมือยกขึ้นปัดป่ายเช็ดน้ำตา สูดลมหายใจเข้าอย่างตั้งสติ“ท่านหมอเท่าไหร่ข้าย่อมจ่าย ท่านหมอท่านพอมีทางรักษาท่านพ่อข้า รึว่า! ท่านรู้จักหมอท่านใดที่เก่ง ๆ รึไม่เจ้าคะ ได้โปรดบอกข้าทีเถิด ฮึก ฮือ”“โธ่คุณหนู! เป็นข้าที่ไร้ความสามารถโรคที่นายท่านหลิวเป็นในตอนนี้ล้วนไม่เคยพบเจอ แต่ได้ยินมาว่าช่วงนี้ห

    Huling Na-update : 2025-03-19
  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 49 หยกคู่ [2]

    “ฮื้อ! คุณชายฟู่ท่านช่างใส่ใจสตรีดีเหลือเกินนะเจ้าคะ” หลิวฟางอี้อดที่จะค่อนขอดเสียไม่ได้เขาคงชินกับการทำเช่นนี้กับสตรีทุกคนสินะ“แค่กับบางคน ไปเถอะ! เจ้านี่พูดมากเสียจริง”‘ฮื้อ’ ตึก ตึก ตึก เสี่ยวฟางรู้สึกใบหน้าเห่อร้อน หัวใจเต้นกระหน่ำรัว ‘เอาอีกแล้ว’“เจิ้งซินเจ้าว่าคุณชายข้ากับคุณหนูของข้านี่ชักยังไงรึไม่”“อืม ข้าย่อมรู้สึก”บ่าวทั้งสองที่เดินรั้งตามหลังผู้เป็นนายมองการกระทำของผู้เป็นนายด้วยแววตาระคนสังสัยในความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่“ช่างเถอะ ๆ เรื่องของเจ้านายเจ้ากับข้าไม่ควรยุ่ง ไปเถอะเดี๋ยวตามไม่ทัน”ทั้งสี่คนใช้เวลาเดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้เสียจนตะวันคล้อยจวนจะลับขอบฟ้า ร้านค้าตระกูลหลิวในตอนนี้ทั้งหมดเมื่อตรวจสอบบัญชีดูแล้วไม่พบความผิดปกติใด ๆ ของบัญชีเห็นได้ชัดว่าท่านพ่อเลี้ยงคนไม่ผิดแต่หากท่านเพียงหลง คารมณ์จิ้งจอกเฒ่าเจียงจื่อหยวนก็เท่านั้น จนทำให้เกิดความโลภจนนำเงินจำนวนมากกว่าหมื่นตำลึงไปลงทุนจึงได้เกิดวิกฤติกับตระกูลหลิวในตอนนี้หลิวฟางอี้ในตอนนี้วิชาการค้าคืบหน้าไปมากนางสามารถดูบัญชีได้ด้วยตัวเอง และร้านของตระกูลหลิวเองนางจำได้จนหมดมีเพียงบางร้านที่อยู่ไกลออกไปที่ยั

    Huling Na-update : 2025-03-19
  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 50 หยกคู่ [3]

    “อื้อ อ่อย” เสี่ยวฟางพยายามดิ้นรนขัดขืนยิ่งทำให้สัดส่วนภายใต้น้ำของนางถูไถไปมากับอกแกร่งอย่างไม่รู้ตัว ทำเอาหลางเทียนนั้นต้องคำรามต่ำราวสัตว์ป่าที่กำลังบาดเจ็บหนัก มือข้างหนึ่งที่รวบจับยึดข้อมือนางไว้ก่อนหน้าจำต้องปล่อย เพื่อเปลี่ยนมาจับตรึงสะโพกนางไว้ไม่ให้ถูไถกับแท่งเหล็กกล้าของตน“อื้ม อ่าห์ อื้อ สะเสี่ยวฟาง” ถอนจูบให้นางได้หายใจเพียงครู่เท่านั้นก็โฉบริมฝีปากหนาลงไปดูดดึงกวาดต้อนไล่ชิมน้ำหวานอย่างไม่รู้เบื่อ ‘หวานยิ่งนัก’ ในที่สุดหลิวฟางอี้ก็แพ้ให้กับประสบการณ์รัก และความวาบหวานที่คุณชายฟู่ชี้นำ ร่างคล้ายอ่อนแรงจากแรงจูบที่ดูดดื่มเร่าร้อนราวเปลวไฟแผดเผาคล้ายวิญญาณถูกสูบจากร่างไปด้วย ดวงตากลมโตหลับพริ้มไร้ซึ่งการต่อต้านอีกต่อไป หลายเดือนมานี้มิอาจปฏิเสธว่านางเอกรู้สึกดีไม่น้อยกับการมีเขาข้างกาย ฟู่หลางเทียนแสดงให้ได้เห็นหลายครั้งว่าสามารถปกป้องนางได้และนางรู้สึกอุ่นใจราวกับความรู้สึกที่อยู่กับผู้เป็นบิดา ในยามนี้เสี่ยวฟางรู้สึกว่ายามเดือดร้อนนางสามารถพึ่งพาเขาได้แต่เขาจะมาชื่นชอบสตรีอัปลักษณ์ที่เขาเคยปรามาสเช่นนั้นหรือ ‘หลางเทียนท่านทำให้ข้ารู้สึกราวกับว่าท่านกำลังเอาใจข้า ปกป้องข้

    Huling Na-update : 2025-03-19
  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 51 อารมณ์อ่อนไหว [1]

    ครานั้นที่เรือนซูเมิ่ง “ก็พึ่งฝึกกับเจ้า อื้ม” กายอวบอิ่มอกอวบใหญ่โตนุ่มนิ่มที่กำลังบดเบียดไปทุกสัดส่วนอิงแอบกับเรือนกายแกร่งของหลางเทียนในตอนนี้ ทำให้สติและความอดทนขาดสะบั้นลง“อื้อ ทะท่าน” เสี่ยวฟางตกใจกับการจู่โจมที่ดุดันของฟู่หลางเทียนจนกายผวา ริมฝีปากที่คราแรกดูดดึงอ่อนโยนในตอนนี้ถูกดูดดึงหนัก ๆ พร้อมกับเรียกร้องอยู่ในทีของคุณชายฟู่ทำให้เสี่ยวฟางรู้สึกตื่นเต้นอย่างน่าประหลาด“อ่าห์ สะเสี่ยวฟางคนดี” เอวสอบบดเบียดตามติดสะโพกที่กระถดถอยไม่ห่าง ใบหน้างดงามหล่อเหลาราวหยกสลักอยู่ห่างจากใบหน้าของนางเพียงคืบจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกัน หลางเทียนอ่อยอิ่งถอนจูบออก หน้าผากแกร่งชนติดชิดแนบกับใบหน้ากลมมนผุดผาดของคุณหนูหลิว จนลมหายใจสะท้านหนักจ้องมองดวงตากลมโตที่ไหวระริกที่จ้องมองอยู่ก่อนแล้วอย่างเว้าวอนเสี่ยวฟางหลับตาลงช้า ๆ ใช้ความรู้สึกนำพาอารมณ์อ่อนหวานวาดเรียวแขนที่กอดเกี่ยวลำคอหนาอยู่ก่อนกอดกระชับให้แน่นขึ้น บดเบียดเรือนกายเข้าหากายแกร่งตามร่างกายและอารมณ์อ่อนไหวที่ชี้นำ ใบหน้าเนียนใสค่อย ๆ โน้มเข้าไปใกล้ริมฝีปากหนาตึก ตึก ตึก!“อื้อ” เมื่อเปลี่ยนเป็นฝ่ายถูกจู่โจมก่อนเสียเ

    Huling Na-update : 2025-03-19
  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 52 อารมณ์อ่อนไหว [2]

    “พะพี่ ละหลาง อร้าย เฮือก!” เสี่ยวฟางร่างเกร็งกระตุกจนหลางเทียนต้องยกตัวขึ้นจากอ่างเพื่อตระกองกอดนางเข้าสู้อ้อมแขนแกร่ง ความรู้สึกดรุณีน้อยร่างอวบคล้ายลอยอยู่กลางปุยเมฆ ในท้องราวมีมวลเหล่าผีเสื้อโบยบิน ใบหน้าแดงก่ำอิงแอบซบกับอกแกร่งเปียกชื้นคุณชายฟู่อย่างหมดแรง หลิวฟางอี้รู้สึกราวนางเองไปออกกำลังอย่างหนักมาอย่างไรอย่างนั้น“ข้าว่าควรพอแค่นี้ หากไม่แล้วข้าคงไม่อาจข่มใจได้” ฟู่หลางเทียนเอ่ยเหนือศีรษะทุยก่อนจะลอมจุมพิตเบาๆ ที่ผมเปียกชื้นของนาง คล้ายตกอยู่ในภวังค์สรรพสิ่งรอบกายทั้งสองพลันนิ่งไร้ซึ่งเสียงเอื้อนเอ่ย หลิวฟางอี้รู้สึกเขินอายกับสิ่งที่เขาทำกับนาง ‘มันน่าอายเกินไป นางจะกล้ามองหน้าคุณชายฟู่ได้เช่นไร’ เพลิงราคะในครานี้นางล้วนยินยอมพร้อมใจ คุณชายผู้นี้หลายคราที่อยู่ด้วยกันทำราวกับว่ามีใจให้นาง หากในบางคราก็เย็นชาราวเทือกเขาน้ำแข็ง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่ตนเผลอไผลลอบมองเสียหลายครั้งเรียบนิ่งจนไม่อาจเดาความคิดได้ หากเมื่อแย้มยิ้มกลับร้ายกาจอย่างน่าประหลาด ‘ท่านมันคุณชายปีศาจคุณชายฟู่’‘เสี่ยวฟางหากข้าทำผิดต่อเจ้าอย่างไม่น่าให้อภัย เจ้าจะเกลียดข้ารึไม่’ หลายเดือนมานี้ที่เขาได้ใกล้ชิดก

    Huling Na-update : 2025-03-19
  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 53 อารมณ์อ่อนไหว [1]

    เมื่อสติกลับมาและทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ หลิวฟางอี้เริ่มรู้สึกอับอายและเจ็บในใจเป็นอย่างยิ่งที่คุณชายฟู่ผู้นี้กระทำกับตัวนางซ้ำแล้ว ๆ ราวนางคณิกาที่เขาจ่ายเงินซื้อมาเฉกเช่นนั้น นึกอยากทำสิ่งใดกับนางก็ได้เช่นนั้นหรือ รึเพราะว่าในตอนนี้ตระกูลหลิวเป็นรองตระกูลฟู่ยังต้องอาศัยบารมีจากตระกูลเขาจึงนึกว่าจะทำเช่นไรกับนางก็ได้เยี่ยงนั้นหรือ นางก็เป็นมนุษย์เฉกเช่นเขามีจิตใจใยไม่นึกถึงบ้าง“ฮึก ๆ ฮื้อ” เมื่ออารมณ์ตัดพ้อและความรู้สึกสับสนตีรวนกันไปมา พลันเกิดเป็นกระแสเสียใจจนสะอื้นไห้ ใบหน้าอวบอิ่มซ่อนซบที่อกแกร่งกัดริมฝีปากเพื่อบรรเทาอารมณ์ร้าวในจิตใจ แต่ก็ไม่อาจบรรเทาได้ ร่างอวบพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไห้แต่ก็ทำมิได้อย่างใจนึก แม้แต่หยาดน้ำตานางก็ห้ามมันไม่ได้“เสี่ยวฟาง! นี่เจ้าร้องไห้ทำไมกัน” ฟู่หลางเทียนคราแรกเห็นนางเงียบเขาจึงคิดว่านางนั้นหลับจากการที่เหนื่อยมาทั้งวันและถูกเขาทรมานนางเมื่อครู่ หากแต่พบว่าตนคิดผิดถนัดเมื่อร่างอวบเริ่มสั่นไหวพร้อมเสียงสะอื้นแผ่วเบาที่ดังให้ได้ยินไร้เสียงตอบรับมีเพียงเสียงสะอื้นไห้และใบหน้าที่กดแนบแน่นกับอกแกร่งของตนมากยิ่งขึ้น“ฮึก ฮึก”“เสี่ยวฟาง เจ้าเป็นอะ

    Huling Na-update : 2025-03-19
  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 54 อารมณ์อ่อนไหว [2]

    “เสี่ยวฟาง คือข้า”“ฮึก ฟู่หลางเทียนข้า ฮึก เกลียดจะ อื้อ!” ครั้งนี้หลิวฟางอี้ดีดดิ้นขัดขืนสุดแรง ในใจนางไม่ยินยอมอีกต่อไปหากแต่ดิ้นเช่นไรก็ไม่อาจหลุดจากอ้อมแขนแกร่งได้จึงเริ่มทุบตีไปมาซ้ำ ๆ ลงไปที่หน้าอกแกร่งของฟู่หลางเทียนเสียงร้องไห้ของหลิวฟางอี้บาดกรีดลึกในใจของฟู่หลางเทียนจนต้องกำหมัดแน่น ไร้จากปัดป้องเปิดโอกาสให้นางระบายอารมณ์ใส่เขาให้เต็มที่คำพูดที่นางเอ่ยขึ้นว่าเกลียดเมื่อครู่ไม่อาจที่จะทนฟังได้จึงใช้ปากหนาของตนปิดปากนางและเมื่อคุณหนูหลิวทุบตีจนเหนื่อยและอ่อนแรงลงจึงเริ่มเจรจากับนาง“เสี่ยวฟาง คือข้าก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่” พูดออกไปพลันนึกเก้อกระดากอาย แต่ในเวลานี้ยามได้ยินเสียงร่ำไห้ของนางมันช่างบาดลึกในใจแกร่งจนไม่อาจทนไหวหลิวฟางอี้ที่ตอนนี้ร้องไห้จนเหนื่อย แต่ยังไม่อยากเงยหน้าขึ้นสบตาคมในเวลานี้จึงยังฝังใบหน้ากับซอกคอแกร่งของฟู่หลางเทียนอยู่ดังเดิม แต่ยังคงมีแรงสะอื้นสะท้อนขึ้นลงน้อย ๆ ให้ได้เห็น“คือในตอนแรกใช่ ข้ายอมรับว่า เอ่อไม่ชอบเจ้านัก” ฟู่หลางเทียนพยายามเอ่ยอธิบายตนเองแก่นาง แต่เมื่อเห็นว่าคนตัวอวบยังคงนิ่งเงียบเสียงทุ้มต่ำจึงได้เอ่ยต่อ พร้อมกับที่ม

    Huling Na-update : 2025-03-19
  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 55 อารมณ์อ่อนไหว [3]

    “อ๊ะ! นี่อะไรกัน” หลิวฟางอี้มองดูกำไลหยกที่ไม่รู้ว่ามาอยู่ในข้อมือของนางตั้งแต่เมื่อไหร่แถมมันยังพอดีอย่างกับวัดมาแล้วอย่างไรอย่างนั้น“ข้าซื้อมาเห็นว่าสวยดี เช่นนั้นถือว่าเป็นตัวแทนข้าก็แล้วกัน เจ้าใส่ไว้อย่าถอดเชียวล่ะ”“ฮื้อ นี่ท่านก็ใส่งั้นรึ”“อืม กำไลหยกคู่หนะ อะแฮ่ม” ฟู่หลางเทียนนะฟู่หลางเทียนเจ้าทำอันใดลงไปกัน ยัยคุณหนูหลิวนี่ก็ถามอยู่ได้ นี่เขานึกไม่ผิดใช่รึไม่ที่เอ่ยความในใจกับนางหลิวฟางอี้ที่กำลังพินิจมองกำไลหยกสีแดงเลือดนกที่ไม่รู้ว่าคุณชายฟู่ให้นางตั้งแต่เมื่อไหร่ด้วยแววตาไหวระริก ‘งดงามนัก’ ก่อนที่แก้มจะร้อนผ่าวเมื่อพบว่ามีการแกะสลักอักษรว่า ‘ชั่วนิรันดร์’ ไว้อีกด้วย แววตากลมโตช้อนขึ้นสบตาคมอย่างไหวหวั่น และพลันก็ต้องเบิกตากว้างหัวใจดวงน้อยสั่นไหวราวมีแรงเขย่ามหาศาลเมื่อคุณชายฟู่ยกมันขึ้นจุมพิตหนัก ๆ“เสี่ยวฟาง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหรือว่าข้าทำผิดต่อเจ้ามาก ๆ เจ้าอย่าถอดมันได้รึไม่”“อืมเจ้าค่ะ คุณชายฟู่เองท่านก็ห้ามถอดนะ” หลิวฟางอี้มัวแต่ดีใจชื่นชมกับกำไลหยกจึงไม่คิดจะสนใจคำพูดของฟู่หลางเทียนเท่าไหร่นัก“อื้อ อื้ม” ริมฝีปากบางที่ถูกจู่โจมกะทันหันทำให้เสี่ยวฟางตาเบิกกว้า

    Huling Na-update : 2025-03-19

Pinakabagong kabanata

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 86 เมื่อบุปผาผลิบาน [2]

    “ข้ากับเสี่ยวฟางเอ่อเราทั้งคู่รักกันขอรับ ข้าจะให้แม่สื่อมาสู่ขอกับนายท่านหลิวในวันพรุ่งขอรับ”“เฮ้ย! บ๊ะ! ฟู่หลางเทียนเจ้าลูกบ้า! หน้าที่หาแม่สื่อมันเป็นของข้าต่างหากเล่า นี่เจ้าใจร้อนจัดหาเองเลยรึ ห๊า!” ฟู่ตี้เหรินตบเข่าฉาดใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นชี้หน้าบุตรชายแสร้งโมโห‘บ๊ะ!ไอ้เจ้าลูกคนนี้ครั้งนั้นทำเป็นปฏิเสธยัยหนูหลิว มาครานี้มันจัดแจงเองเสียเสร็จสรรพ ไม่ได้การล่ะ! กลับไปข้าต้องไปจัดเตรียมสินสอดให้เสียยิ่งใหญ่ ตระกูลฟู่จะมีงานมงคลจะให้น้อยหน้าไม่ได้’“โธ่ท่านพ่อ” ฟู่หลางเทียนแสร้งโอดโอย“ฮ่า ๆ ดี ๆ ดียิ่งนักเสี่ยวฟางเราในที่สุดก็จะเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที เฒ่าฟู่ข้ากับเจ้าในที่สุดก็ได้เกี่ยวดองกันแล้วสิ” หลิวตงหยางเอ่ยอย่างปลื้มปิติ ลูกเขยคนนี้ทำสิ่งต่าง ๆ มากมายแม้ไม่มีสินสอดสักตำลึงตนก็ย่อมเห็นดีเห็นงาม“ฮ่า ๆ นั่นสิ ๆ ข้าต้องรีบกลับไปเตรียมสินสอดเสียก่อนนะเฒ่าหลิว จะให้น้อยหน้าไม่ได้ ๆ” ฟู่ตี้เหรินลุกขึ้นเตรียมกลับจวนอย่างตื่นเต้น“ไม่รีบ ๆ เฒ่าฟู่ ฮ่า ๆ ”ฟู่หลางเทียนและเสี่ยวฟางมองภาพครอบครัวที่ชื่นมื่นยินดีกับพวกตนด้วยแววตาเปี่ยมล้นด้วยความสุข มือใหญ่โอบรั้งดึงเอาร่างอวบเข้ามากอดแนบอก

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 85 เมื่อบุปผาผลิบาน [1]

    เช้าตรู่ยามยามเฉิน [07.00 น.] คนทั้งสองตระกูลได้มารวมกันที่ว่าการอำเภอพร้อมพยานทั้งหมดที่ฟู่หลางเทียนติดตามหามาได้จนครบถ้วนไม่ต้องหล่น ส่วนอีกฝั่งเป็นคนจากตระกูลเจียงและตระกูลฟ่าน และรอเพียงไม่นานผู้ว่าการศาลต้าหลี่ก็นั่งประจำตำแหน่ง“เอ้าล่ะ ไหนคุณชายฟู่เจ้าลองว่ามาเหตุใดจึงกล่าวหาว่าการปล้นในครานั้นเป็นฝีมือของคนตระกูลเจียง!”“ข้าล้วนสืบจนแน่ชัด” ฟู่หลางเทียนลุกขึ้นมายืนตรงกลาง ก่อนจะเอ่ยต่อ“ข้าสงสัยว่าสินค้าจำนวนไม่น้อยและเงินจำนวนมากหายไป ทำไมคนตระกูลเจียงถึงไม่เดือดร้อนเท่าที่ควร ข้าจึงให้คนของข้าไล่กว้านซื้อผ้าไหมทั้งเจียงซีและแคว้นโดยรอบมาไว้เองเสียหมดเพื่อปั่นราคาผ้าไหมให้แพงขึ้นบีบให้...คนร้ายนำของกลางออกมาขาย”เอือก! ที่แท้พ่อค้าที่ต้องการผ้าไหมจำนวนมากและซื้อในราคาแพงคือ ฟู่หลางเทียนรึนี่ เฮอะ! เล่นกันเช่นนี้เลยรึ เหงื่อกาฬเจียงจื่อหยวนและขุนนางฟ่านเริ่มไหลแตกพลั่ก ๆ อย่างนึกหวั่นใจ ไม่นึกว่าไอ้หนูหน้าอ่อนนี้จะใช้วิธีเช่นนี้มาล่อพวกตน“และข้าพบว่าผ้าไหมที่ตระกูลเจียงนำมาขายให้ข้านั้น เท่ากับสินค้าที่ถูกปล้นไปไม่ขาดไม่เกิน! ขอรับ” ฟู่หลางเทียนพูดจบก็แสยะยิ้มร้ายอย่างน่

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 84 ยามท้องนภาสดใส [2]

    หลิวฟางอี้ได้ฟังก็ได้แต่อ้าปากค้างอย่างตกตะลึง ให้ตายเถอะนางช่างไม่ชินกับคุณชายฟู่ในครั้งนี้เอาเสียเลย“ดูท่านสิ! ชักเหลวไหลไปใหญ่”“เจ้าไม่ต้องห่วงข้าได้ให้คนไปลอบสืบมาแล้วล่ะ สินค้าในครานั้นที่ถูกปล้นไปล้วนเป็นคนในปล้นกันเอง และข้าได้ซื้อกลับมาไว้เองเสียหมดแล้ว วันพรุ่งไปที่ว่าการอำเภอกัน พรุ่งนี้ข้าจะทำให้ตระกูลเจียงหายไปจากเจียงซี พ่อค้าชั่วช้าเช่นนี้สมควรได้รับโทษให้สาสม”“ฮื้อ! เช่นไรกันเจ้าคะ”“ไว้เจ้ารอดูพรุ่งนี้ก็แล้วกันขอแค่เชื่อมั่นในข้า ข้าจะทวงคืนความยุติธรรมให้เจ้าและนายท่านหลิวเอง” ฟู่หลางเทียนที่แอบสืบเรื่องนี้มานานในที่สุดความจริงก็ได้กระจ่าง“ขะข้าไม่รู้จะตอบแทนท่านเช่นไร” หลิวฟางอี้มองฟู่หลางเทียนอย่างนึกขอบคุณ“ทุกอย่างล้วนทดแทนที่ข้าทำไม่ดีกับเจ้า เฮ้อ! ช่วยพ่อตานับว่าเป็นเรื่องที่ควรทำมิใช่รึ ฮ่า ๆ”“ฟู่หลางเทียนท่านคิดไปเองเก่งเสียจริง อ๊ะ!” ยังพูดมิทันจบปากบางก็ถูกปากหนาปิดประทับ ก่อนที่หลางเทียนจะค่อย ๆ อ้อยอิ่งถอนออกอย่างนึกเสียดาย“พี่หลาง เสี่ยวฟาง ต่อไปเรียกข้าพี่หลางเด็กดี” หลางเทียนมองใบหน้าอิ่มเอิบเนียนใสของสตรีตรงหนาด้วยแววตาเอ็นดูระคนรักใคร่‘อันตรายน

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 83 ยามท้องนภาสดใส [1]

    หลิวเสี่ยวฟางเดินสำรวจดูห้องใหญ่ไปมาก่อนจะก้มลงเก็บข้าวของที่กระจัดกระจายให้กลับเข้าที่เพื่อรอเวลา เสียงแว่วขับเพลงทุ่มเบา ๆ ดังเล็ดลอดออกมาจากห้องอาบน้ำให้ได้ยิน ทำเอาหลิวฟางอี้ส่ายหน้าน้อย ๆ อย่างนึกหมั่นไส้ คุณชายฟู่ช่างดูแตกต่างจากเมื่อก่อนเสียสิ้นเชิงสินะด้านในอ่างอาบน้ำไม้เนื้อดีมีร่างแกร่งของบุรุษแช่กายอยู่ภายใน มือแกร่งตั้งใจถูไถ อาบน้ำอย่างพิถีพิถันกว่าทุกครา นึกอยากเรียกเจียวมิ่งเข้ามาขัดตัวให้เสียจริงเชียว มือใหญ่จับผ้าถูไปมาตามมัดกล้ามเนื้อหนั่นแน่นจนมั่นใจว่าสะอาดทุกซอกทุกมุมแล้ว จึงลุกก้าวออกจากอ่างสวมเพียงอาภรณ์ชุดคลุมเดินออกมาใช่! เขาชินแต่มีคนคอยเตรียมไว้ให้ไปเสียหมดจนลืมไปเสียสนิทยังดีหน่อยที่เจียวมิ่งยังทิ้งเสื้อชุดคลุมไว้ด้านในอยู่บ้าง“สูด ฮืม!”“อ๊ะ!” หลิวฟางอี้ตกใจที่ฟู่หลางเทียนเข้ามาสวมกอดจากด้านหลังโดยไม่ให้ซุ่มให้เสียง ทำเอานางที่เก็บของที่กระจายเกลื่อนเต็มพื้นอยู่ต้องตกใจ“อื้ม ตัวเจ้าหอมข้าชอบยิ่งนัก ชักอดใจไม่ไหวเสียแล้วสิ วันพรุ่งข้าให้ท่านพ่อจัดหาแม่สื่อไปสู่ขอเจ้าเลยดีรึไม่ หื้ม” ฟู่หลางเทียนคิดเช่นนั้นจริง ๆ เขาอยากไปขอหมั้นนางให้เป็นทางการเสียทีหลัง

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 82 ท่านมันช่าง... เจ้าเล่ห์นัก [2]

    “ฮึก ฮือ ขะข้าทนไม่ไหว ข้าไม่อาจแสร้งว่าไม่รู้สึกกับท่านได้ ฮึก ฮื้อ ทั้ง ๆ ที่ขะข้า อยากจะลืมท่านไปเสียสิ้น ฮือ ฮึก ๆ” ยิ่งได้ฟังสิ่งที่หลิวฟางอี้เอื้อนเอ่ย ฟู่หลางเทียนคล้ายกับปลาได้น้ำในหน้าแล้ง ใจแกร่งสั่งไหวเบ่งบานอย่างดีใจด้วยความหวัง ใจที่หนักอึ้งหมดอาลัยกับทุกสิ่งโปร่งโล่งอย่างอัศจรรย์ ใบหนาคมคายเผยยิ้มกว้างออกมาด้วยนัยน์ตาแดงก่ำน้อย ๆ อย่างปิติดีใจอย่างเหลือล้น“เสี่ยวฟาง! ข้าได้ยินแล้วข้าช่าง ๆ ดีใจยิ่งนัก เด็กดีข้าคิดถึงเจ้า คิดถึงเหลือเกิน” ฟู่หลางเทียนคลายอ้อมกอดเพื่อจะได้พินิจจ้องมองใบหน้านางได้อย่างเต็มรัก มือหนาสั่นน้อย ๆ ค่อย ๆ ยกขึ้นลูบไล้กอบกุมที่กรอบหน้าของนางอย่างทะนุถนอม นิ้วแกร่งเกลี่ยเช็ดน้ำตาออกอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อย ๆ จรดฝังริมฝีปากหนาลงช้า ๆ กับริมฝีปากบางนุ่นแผ่วเบา เพียงเท่านี้คล้ายมีกระแสดึงดูด จูบที่เพียงแผ่วเบาราวผีเสื้อโบยเมื่อครู่ เริ่มจะดุดันวาบหวามขึ้นอย่างดูดดื่ม ลิ้นหนาสอดแทรกความดูดดึงทุกซอกทุกมุมทั่วปากเล็กอย่างเต็มรักก่อนจะค่อย ๆ ถอนจุมพิตออกอย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่งอย่างนึกตัดใจ หากไม่แล้วฟู่หลางเทียนกลัวห้ามใจตนเองไม่ได้ เขาไม่อยากหักหาญน

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 81 ท่านมันช่าง... เจ้าเล่ห์นัก [1]

    ยามซวี [20.00 น.]ในที่สุดหลิวฟางอี้ก็ไม่อาจหลอกตัวเองได้อีกต่อไปว่านางไม่รู้สึกใด ๆ กับฟู่หลางเทียน ร่างอวบอิ่มภายใต้ชุดคลุมเดินตรงเข้าไปยังเรือนที่ป้ายเขียนด้วยอักษรจีนโบราณ[เรือนซูเมิ่ง ตระกูลฟู่]หลิวฟางอี้เงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่อเรือน ก่อนจะหยุดแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกกำลังใจ เมื่อเรียกกำลังให้ตัวเองแล้วนางทำใจอยู่พักใหญ่ เท้าเล็กค่อย ๆ ก้าวเดินไปตามทางเดินที่ประตูจวนเปิดอ้าไว้คล้ายกับรู้ว่านางจะมาอย่างไรอย่างนั้น“คุณหนู! เจียวมิ่งรู้อยู่แล้วว่าท่านจะมา” เจียวมิ่งถลาวิ่งเข้ามาหานางด้วยความดีใจ“อืม” หลิวฟางอี้เพียงขานรับเล็กน้อยอย่างสงวนท่าที“คุณชายอยู่ในนี้ขอรับ เชิญขอรับ”พรึบ!“อ๊ะ” หลิวฟางอี้ตกใจที่หลังจากนางก้าวเข้าไปในห้องเจียวมิ่งก็ปิดประตูลงทันที และทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องพลันจมูกนางก็ได้กลิ่นเหม็นแรงของเหล้าคละคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง จนหลิวฟางอี้อดที่จะยกมือขึ้นมาปัดไล่กลิ่นพร้อมทั้งยกมืออีกข้างขึ้นปิดจมูกเพื่อบรรเทากลิ่นเหม็นแรงฉุนที่ลอยตีปะทะคลุ้งไปทั่วเสียไม่ได้ ดวงตากลมโตพยายามมองฝ่าความมืดสลัวเพื่อมองหาเป้าหมายที่ทำให้นางต้องถ่อมาหาถึงที่ตึก ตึก ตึก! ฟู่หลาง

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 80 ได้โปรดให้อภัยพี่ข้า [3]

    “เจียวมิ่ง! ลุกขึ้นเถอะอย่าทำเช่นนี้ให้ข้าต้องลำบากใจเลย” คุณหนูหลิวที่เห็นเจียวมิ่งนั่งคุกเข่าก็ตรงเข้ามาพยุงให้ยืนขึ้น นางจะทำเช่นไรดี ‘เขาช่วยพ่อข้าจริงงั้นรึ แล้วเขาทำไปเพื่อสิ่งใดกัน แล้วนางจะเชื่อคนพวกนี้ได้แค่ไหนกัน ’ ในใจตีรวนจนสับสนแต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เขากระทำกับนางในใจก็ยากที่จะให้อภัยได้โดยง่าย“พวกท่านกลับไปเสียเถอะ ข้าคงไปกับพวกเจ้าไม่ได้ กลับไปเสียเถอะ! เจิ้งซิน ๆ ไปส่งพวกเขาทีข้ารู้สึกอยากพักผ่อนเสียแล้ว” เสี่ยวฟางเบือนหน้าหนีจากสายตาตัดพ้อผิดหวังและต่อว่าของคนตระกูลฟู่”เจ้าค่ะคุณหนู”“เสี่ยวฟาง! เจ้า ๆ ช่างใจดำนักเพียงขอให้เจ้าไปพบพี่ข้า เจ้าช่าง ๆ เหอะ! ไปเถอะเจียวมิ่งเห็นเช่นนี้แล้วใจนางคงไม่อยากแม้แต่จะเหลียวดูพี่ชายข้าแล้วล่ะ กลับกันเถอะ!” ฟู่ฮวาซินรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมากนางอุตส่าห์ลดทิฐิมาขอร้องนางด้วยตัวเองพร้อมขอโทษกับเรื่องราวทั้งหมด นึกไม่ถึงว่าพี่ชายจะหลงรักสตรีที่ใจมืดบอดเช่นนี้“คุณหนูหลิว…หากท่านเปลี่ยนใจ คุณชายรอท่านที่เรือนซูเมิ่งนะขอรับ” เจียวมิ่งเอ่ยออกมาคล้ายละเมอ ความหวังสุดท้ายที่หวังจะช่วยคุณชายหลุดลอยไปเสียต่อหน้า ก้มหน้าลงอย่างผิดหวังก่อนจะ

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 79 ได้โปรดให้อภัยพี่ข้า [2]

    “เจ้าทำสิ่งใด ฮวาซิน! ลุกขึ้นนะ เจ้ากลับไปเสียเถอะเช่นไรข้าก็ไม่ไป ข้าไม่อยากเห็นแม้แต่...หน้าของเขา” เสี่ยวฟางตกใจไม่น้อยกับการกระทำของฟู่ฮวาซิน รีบปรี่เข้าไปดึงนางให้ลุกขึ้นทันที ก่อนจะเอ่ยยืนยันในคำพูดว่าเช่นไรนางก็ไม่ไปพบพี่ชายนางและนั่นทำให้คุณหนูฟู่ผู้ไม่เคยต้องอดทนกับสิ่งใด และยอมให้ใครถึงกับมีอารมณ์ ในเมื่อนางขอร้องดี ๆ ยอมทิ้งศักดิ์ศรีคุกเข่าก็แล้วนางก็ยังมิยอมเช่นนั้นอย่ามาว่าข้าเสียมารยาทก็แล้วกันนะเสี่ยวฟาง“เสี่ยวฟาง! เจ้ารู้รึไม่เพื่อจะไถ่โทษที่พี่หลางเทียนทำกับเจ้าแล้วพี่ข้าต้องพบเจอสิ่งใดบ้าง เจ้าฟังนะ! ” คุณหนูฟู่ตะโกนใส่คุณหนูหลิวด้วยอารมณ์โกรธขึ้นหน้า กายสั่นระริกหายใจหอบรัวเร็ว ก่อนจะกำหมัดแน่นหลับตานิ่ง สูดหายใจเข้าปอดลึก ๆ เพื่อควบคุมอารมณ์“เอาล่ะเจ้าฟังนะ พี่ชายข้าเพื่อเจ้าแล้วเข้าลงทางใต้หาได้ไปค้าขายไม่ พี่หลางเทียนไปเสาะตามหาหมอเทวดาต่างหาก เจียวมิ่งเล่าให้ข้าฟังว่าชายแดนใต้นั้นหนาวเหน็บทุกพื้นที่ปกคลุมไปด้วยหิมะพี่ชายข้าต้องร่ำดื่มสุราอย่างหนักเพื่อให้ร่างกายอบอุ่นและเพื่อเป็นหุ่นทดลองยาให้กับหมอเทวดานั่นจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด จนในตอนนี้เขาเป็นโรคพิษสุราเรื

  • สตรีอ้วนเช่นข้า ขอหย่ารักท่าน   ตอนที่ 78 ได้โปรดให้อภัยพี่ข้า [1]

    ฟู่ฮวาซินนึกไม่ถึงว่าผู้เป็นพี่จะมีสภาพเช่นในตอนนี้ นางไม่อาจยอมรับได้คุณชายตระกูลพ่อค้าใหญ่ สง่างามแถมเก่งไปเสียรอบด้านในเวลานี้ดูแล้วไม่ต่างจากขอทานข้างถนนเลยซักนิด“สามวันที่แล้วคุณชายตั้งใจจะไปหาคุณหนูหลิว บังเอิญไปเห็นนางอยู่กับสหายรักอย่างคุณชายยู่หลง แล้วเอ่อพวกเขากำลังเอ่อ...เช่นไรคุณหนูช่วยคุณชายของเจียวมิ่งด้วยนะขอรับ คราวนี้คุณชายเสเพลไร้สตินักขอรับ” เจียวมิ่งเอ่ยด้วยสีหน้าและแววตาคล้ายจะร้องไห้อยู่ในที“ข้าช่วยแน่ เจ้าเจียวมิ่งมากับข้า! เร็วเข้า” ช่วยแน่เป็นตายร้ายดีเช่นไรนางย่อมต้องช่วย ‘พี่หลางเทียน พี่ทำเพื่อข้ามามากครั้งนี้ข้าจะทำเพื่อท่านนะเจ้าคะ’“อ้าวนั่น ฮวาซินเจ้าจะไปไหนล่ะนั่น!”“ไปช่วยพี่หลางยังไงละเจ้าคะท่านพ่อ!” เอ่ยเพียงเท่านั้นนางก็เร่งฝีเท้ากึ่งเดินกึ่งวิ่งขึ้นรถม้า มุ่งตรงไปยังจวนตระกูลหลิวที่หมายทันที[ตระกูลหลิว]“คารวะท่านลุง ฮูหยินรองเจ้าค่ะ ฮวาซินมาขอพบเสี่ยวฟางไม่ทราบว่า...”“อ้าว ฮวาซินนั่นเอง มาหาเสี่ยวฟางเรอะเมื่อครู่นางพึ่งกลับไปเรือนของนาง เดี๋ยวข้าให้คนพาไปก็แล้วกันนะ เด็ก ๆ ”“เจ้าค่ะ”“ไปส่งคุณหนูรองที่เรือนคุณหนูที” หลิวตงหยางเอ่ยโดยที่ในใจน

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status