"อ่า เทมส์เข้าไปสุดแล้ว ออกไม่ทันแล้วครับเพียง"
เทมส์กัดฟันพูดอย่างสะกัดกลั้นอารมณ์ที่พุ่งสูงเอาไว้สุดชีวิต เพราะคิดว่าจะทำตามใจได้เหมือนเคยถึงได้รีบร้อนแบบนี้ ที่จริงก็เร้าอารมณ์ยิ่งกว่าใครๆที่เคยผ่านมือมานับไม่ถ้วนด้วยซ้ำ เพราะว่าน่าแกล้งมากๆ แต่พอรู้ว่ายังไม่เคยแบบนี้ก็ไม่กล้ารุนแรงด้วยเลย
แต่จะให้หยุดก็ต้องบอกว่าเทมส์ไม่ได้เก่งขนาดนั้น เข้าแล้วใครจะออกมาง่ายๆ มีแต่ต้องไปต่อให้สุดเท่านั้น
“อ้ะ อื้อ อย่า”
เพียงฟ้าร้องห้ามเสียงกระเส่า เมื่อคนบนร่างที่ฝากฝังตัวตนเข้าไปในตัวจนมิดเริ่มกลับมาดูดดึงยอดอกให้เธอผ่อนคลาย สองมือหยอกเย้าเคล้นคลึงสลับข้างจนเธอแอ่นอกรับอย่างลืมตัว
“อื้อ…”
และพอปากร้อนประกบลงมาบดเบียดดูดกลืนลมหายใจอีกครั้ง เพียงฟ้าก็หลงลืมความเจ็บไปชั่วครู่ เพราะลีลาร้อนแรงของคนที่มากประสบการณ์ และก่อนที่เพียงฟ้าจะขาดอากาศหายใจไปซะก่อน เทมส์ก็ละออกมาจนเธอหอบหนัก ใบหน้าสวยเห่อร้อนจนแดงก่ำไปทั้งตัวเพราะความอาย
“ไม่เกร็งนะครับ เทมส์จะทำให้เพียงมีความสุขนะ”
เทมส์มองคนใต้ร่างด้วยดวงตาล้ำลึก กลิ่นหอมกับร่างนุ่มนิ่มของคนใต้ร่างยั่วยวนจนแทบทนไม่ไหว
“อื้อ ทะ เทมส์”
เพียงฟ้าครางกระเส่าเมื่อใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ลงมาที่คอขาวก่อนจะดูดดึงจนขึ้นรอยแดงช้ำ เพียงฟ้าทั้งนิ่มทั้งหอมไปทั้งตัว ยิ่งหน้าสวยๆนั่นแดงก่ำเพราะแรงอารมณ์ที่ถูกจุดยิ่งน่าขย้ำให้จมเขี้ยว มือหนาลูบไล้ฟอนเฟ้นอกอวบล้นมือก่อนจะเริ่มขยับเอวที่แช่ค้างมานานช้าๆ
“อ้ะ เทมส์ อื้อ”
ความเจ็บเมื่อครู่ถูกกลบทับด้วยความรู้สึกหวามไหวที่ไม่เคยรู้จัก เพราะความช่ำชองในการเร้าอารมณ์ให้คล้อยตามอย่างง่ายดาย เพียงฟ้าถึงได้ผ่อนคลายและโอนอ่อนตามได้ไวขนาดนี้
“อ่า แน่นจังครับคนสวย ไม่น่าเชื่อว่าจะไม่เคยมาก่อน”
“อ้ะ บะ เบาๆ อื้อ”
เพียงฟ้าเริ่มเสียงสั่นเมื่อคนบนตัวเริ่มใส่แรงเน้นหนักเรื่อยๆจนเธอรู้สึกราวกับไฟฟ้าช็อตยามถูกกระแทกลงมาจนมิด
“อืม นี่ก็เบาสุดๆแล้วครับ ปกติไม่เคยช้าขนาดนี้เลย เห็นว่าเพียงครั้งแรกหรอกเทมส์จะทำเบาๆนะครับ”
เทมส์ก้มลงกระซิบชิดหูขาวก่อนแลบลิ้นเลียเบาๆจนเพียงฟ้าเผลอหลุดเสียงครางออกมาทันทีด้วยความกระสัน
“อะ อย่ากัด อื้อ”
แรงขบกัดที่ยอดอกส่งผลให้เพียงฟ้าแอ่นรับสัมผัสอย่างทรมาน ส่วนล่างก็ยังถูกกระแทกกระทั้นลงมาเนิบช้าแต่เน้นหนักให้ต้องจิกมือลงบนบ่าแกร่งแน่น ความเร่าร้อนที่เทมส์ปรนเปรอให้ทุกส่วนมันทำเธอร้อนรุ่มทรมานปนสุขสมอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิต
“ทำไมต้องทำหน้ายั่วกันขนาดนี้ครับเพียง อ่า จะทนไม่ไหวแล้วนะ”
เทมส์บอกเสียงพร่า กายแกร่งเกร็งจนเส้นเลือดขึ้นทุกส่วนจนน่ากลัว แต่ในสายตาเพียงฟ้ามันดูเซ็กซี่ไปหมดจนเผลอลูบกล้ามเนื้อนั่นอย่างลืมตัว เทมส์มองคนที่หน้าแดงตัวแดงใต้ร่างที่ทำหน้าตาน่าขยี้ให้จมเตียง ความต้องการยิ่งพุ่งสูงจนแทบทนอ่อนโยนไม่ไหว
“อื้อ อ้ะๆ เทมส์”
เพียงฟ้าครางชื่อคนที่ก้มลงดูดดึงอกเธอราวคนกระหายอีกครั้ง มือเล็กจิกลงบนผมหนาอย่างเสียดเสียว ความรู้สึกบางอย่างพุ่งสูงจนอยากไปให้ถึงฝั่งจนเผลอยกสะโพกรับเอวสอบที่กดกระแทกลงมาด้วยความกระสัน
“อ่า เป็นงานไวนี่นา ชอบมั้ยครับ หืม”
เทมส์ยิ้มมุมปากถามคนสวยที่มองกันด้วยสายตาปรือปรอยอย่างชอบใจ เหมือนว่าความอ่อนโยนจะต้องโยนทิ้งไปอีกไม่นานแล้ว
“อ่ะ อื้อ เร็วๆ อ้ะ”
เพียงฟ้าที่อารมณ์ใกล้ถึงฝั่งร้องขออย่างลืมตัวจนเทมส์ยิ้มร้ายออกมาทันที
“อยากได้เร็วๆเหรอครับ ไม่กลัวแล้วเหรอ”
เทมส์ขยับช้าๆเพื่อแกล้งคนที่ดูก็รู้ว่าใกล้เสร็จเต็มทนให้หงุดหงิดเล่น ซึ่งก็ได้ผล เมื่อเพียงฟ้าช้อนตามองอย่างออดอ้อน ขยับตัวกอดรัดมากขึ้นจนแนบชิด
“จะ จะเสร็จ เร็วๆอีกนิดนะ อื้อ”
เทมส์กดจูบคนที่ร้องขอทันทีอย่างชอบใจ ก่อนละออกมามองหน้าสวยที่หอบกระเส่าด้วยความกระหาย
“ร้องขอกันแล้ว อย่ามาว่าเทมส์ไม่อ่อนโยนนะครับเพียง”
“อ้ะ”
มือหนาจับเอวเล็กขึ้นมาเกยตักก่อนโน้มตัวลงไปจนอะไรๆลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม ก่อนที่เอวสอบจะสวนเข้าออกรัวเร็วเน้นหนักแบบที่เพียงฟ้าก็นึกไม่ถึงว่ามันจะทำเธอหวีดร้องเสียงแหบเสียงแห้งได้ขนาดนี้
“อ๊า อ้ะๆๆ เทมส์ อื้อ เทมส์ เบาๆ อ้ะ”
เสียงหวานครวญคราง หน้าเล็กส่ายไปมาอย่างทรมานปนสุขสม กับทุกการถาโถมเข้าออกที่ไม่ได้มีความอ่อนโยนเหมือนตอนแรกอีกแล้ว มือเล็กจิกขยุ้มลงบนบ่ากว้างของคนบนร่างที่ตอกอัดและกลืนกินหน้าอกเธออยู่อย่างเมามัน มือใหญ่ก็ฟอนเฟ้นไปทั่วตัวจนขึ้นรอยแดงไปหมด
“อืม หวานไปทั้งตัวเลย อ่า”
เทมส์บอกเสียงพร่า ก่อนถอดถอนตัวตนออกมาเร็วๆจนเพียงฟ้าวูบโหวง
“อ้ะ”
และก่อนที่จะได้สงสัยอะไร เทมส์ก็จับคนตัวเล็กให้ขึ่นมานั่งบนตักตัวเองที่คุกเข่าอยู่ ก่อนจะจับเอวบางให้ร่องรักกลืนกินตัวตนที่ตั้งผงาดใกล้ระเบิดเต็มทีจนมิดด้าม
“อ๊าาา”
เพียงฟ้าครางลั่นกับความใหญ่โตที่ถูกสวนเข้ามาจนจุกก่อนจะถูกเด้งสวนขึ้นมาทันทีจนต้องกอดคอหนาเอาไว้แน่น
“อ้ะ ลึก อ้ะๆ อื้อ มันลึกอ๊า”
เพียงฟ้าครางไม่เป็นภาษาเมื่อความเสียดเสียวมันเล่นงานจนเธอต้องซบหน้าลงกับบ่าแกร่งและจิกเท้ากับที่นอนจนเกร็งไปหมด เมื่อกี้ที่ว่าทรมานมากแล้ว แต่ท่านี้ทำเธอแทบกรีดร้องเพราะความลึกและจุกแน่นทุกจังหวะการตอกอัด และเทมส์ก็ไม่ผ่อนแรงให้เธอได้พักแม้แต่นิดเดียว
“อ้ะ อ๊า อย่ากัด อื้อ”
เพียงฟ้าเสียวจนน้ำตาไหลเมื่อเทมส์ก้มลงขบกัดยอดอกเธออีกครั้งพร้อมทั้งเอวสอบที่สวนเข้าออกไม่หยุดและรัวเร็วขึ้นเรื่อยๆจนแทบทนไม่ไหว
“อ่า ใกล้แล้วครับเพียง”
หน้าหล่อเหลามีเหงื่อออกตามกรอบหน้า ความสุขสมที่ได้รับส่งให้กรามแกร่งบดกันจนขึ้นสันนูนดูเซ็กซี่ ยิ่งเร่งจังหวะเท่าไหร่เพียงฟ้าก็ยิ่งขยุ้มผมหนาของคนที่เธอคร่อมตักเอาไว้แน่นขึ้น
“ทะ เทมส์ อ้ะ อ๊าาาา”
ในที่สุดเพียงฟ้าก็ทนกับความทรมานต่อไม่ไหวปลดปล่อยออกมาจนตัวกระตุกเกร็ง ร่างเล็กโผกอดคนตัวโตแน่น ช่องทางที่ขมิบตอดรัดถี่รัวทำเอาตัวตนใหญ่โตกระตุกหงึกแทบทนไม่ไหว เทมส์กัดฟันแน่นก่อนจะสวนเอวเน้นๆอีกไม่กี่ทีก็ปลดปล่อยตามมาอย่างรุนแรง
“อ่า สุดยอดเลยครับเพียง”
เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดปากอิ่มที่เผยอหอบหายใจด้วยความเหนื่อย กายแกร่งกระตุกพ่นน้ำรักใส่ถุงยางจนหมดกอดคนตัวเล็กแนบแน่นด้วยความสุขสม สองร่างกอดกันใจเต้นถี่รัวก่อนจะค่อยๆสงบลง
“อื้อ”
เพียงฟ้าครางเครือเมื่อถูกยกร่างขึ้นจนแท่งร้อนหลุดออกมาจนวูบโหวง ความสุขสมที่ได้รับจากของจริงทำเธอสมองเบลอจนคิดอะไรไม่ออก ได้แต่ปล่อยให้คนเด็กกว่าจับร่างลงนอนตามใจ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเทมส์ที่ลุกไปรูดรั้งถุงยางทิ้งกลับมากกกอดกันตอนไหน
“เหนื่อยเหรอครับ หืม”
เทมส์กระซิบถามคนสวยที่นอนเหม่ออย่างเอ็นดู สงสัยจะมอบประสบการณ์ครั้งแรกรุนแรงไปหน่อยถึงได้ดูเหม่อลอยขนาดนี้ ความรู้สึกอิ่มเอมท่วมท้นเกิดขึ้นมาอย่างไม่เคยมีมาก่อน อาจจะเป็นความภูมิใจที่ได้เป็นคนแรกของใครสักคนแบบนี้ ไม่คิดว่ามันจะรู้สึกดีได้ขนาดนี้เลยจริงๆ
“อื้อ อย่า พอแล้วพี่เหนื่อย”
เพียงฟ้าห้ามคนที่เริ่มวอแวกับตัวเองต่อทันที มือหนาลูบไล้ตามร่างนิ่มอย่างหลงใหล จมูกโด่งกดลงสูดดมทั่วหน้าเนียนอย่างชอบใจ
“ครางอย่างเดียว เหนื่อยได้ไงครับ หืม”
เทมส์ถามชิดปากอิ่ม กดจูบเบาๆก่อนซุกไซ้คอขาวที่ขึ้นรอยเพราะตัวเองต่อทันที ร่างแกร่งที่นอนข้างๆพลิกขึ้นมาคร่อมบนตัวจนเพียงฟ้าหวั่นใจอีกหน
“เทมส์ พอแล้ว ไม่เอาแล้วนะ”
เพียงฟ้าห้ามเสียงสั่น มือเล็กจับมือหนาที่ซุกซนให้อยู่นิ่งแต่ไม่เป็นผล
“แต่เทมส์จะเอาครับ”
“อื้อ…”
“เทมส์”เพียงฟ้าเอ่ยเรียกคนตัวโตที่ยังโอบกอดเธออยู่ตั้งแต่เมื่อคืน ต่อให้เมามากแค่ไหนเพียงฟ้าก็จดจำได้ทุกอย่างที่เกิดขึ้น จำได้ว่าเทมส์เอาแต่ใจมากขนาดไหน แต่ถึงอย่างนั้นคนเด็กกว่าก็ดูแลเธอดีมากก่อนจะพามานอนหมดแรงจนเช้าแบบนี้คิดกี่ทีก็ไม่อยากจะเชื่อว่าอยู่มาจนป่านนี้ เธอจะมาพลาดท่าเสียทีกับคนที่เด็กกว่าขนาดนี้ได้ เพราะความเซ่อซ่าและไม่ระวังตัวของตัวเองแท้ๆ อยู่ตัวคนเดียวจนตามใครไม่ทันแบบนี้ ถึงจะโทษตัวเองบ้างแต่ความรู้สึกตอนนี้ก็ไม่ได้แย่หรือรู้สึกเสียใจอะไรจนเพียงฟ้าก็แปลกใจตัวเองเหมือนกัน“ครับ”เสียงทุ้มครางรับแหบพร่าเพราะยังไม่ตื่นดี ร่างใหญ่ขยับตัวเข้าหาร่างเล็กก่อนจะกอดรัดแน่นกว่าเดิมจนเพียงฟ้าแทบหายใจไม่ออก “ปะ ปล่อยพี่กลับได้ยัง”เพียงฟ้าเอ่ยถามตะกุกตะกัก หน้าเห่อร้อนด้วยความเขินอายเมื่อร่างกายที่ยังเปลือยเปล่าทั้งคู่บดเบียดกันจนแนบชิด เธอพยายามดันอกแกร่งให้ออกห่างแต่เหมือนจะไม่เป็นผลเพราะเทมส์ก็ไม่ยอมคลายแขนออกเช่นกัน แถมพอเอามือไปดันมากๆก็ยิ่งใจสั่นกับกล้ามเนื้อที่ขึ้นรูปชัดเจนไปทั้งตัวของคนตัวโตอีกต่างหาก เมื่อคืนที่สัมผัสก็พอรู้ว่าเทมส์หุ่นดีมากแต่ไม่คิดว่าพอเห็นจริงๆจะดี
หลังจากการอาบน้ำที่แสนลำบากลำบนผ่านพ้นไปเพราะเทมส์เอาแต่คอยแกล้งและลวนลาม เพียงฟ้าก็ได้โอกาสที่จะกลับบ้านจริงๆซะที ถ้าไม่ใช่เพราะอ้างว่าเหนื่อยเจ้าเด็กเอาแต่ใจคงเอาเปรียบเธอให้หมดแรงจริงๆอีกแน่ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่วายโดนเก็บเล็กเก็บน้อยจนเธอเขินหน้าแดงตัวแดงไปหมดอยู่ดี แถมยังบังคับให้เดินตามออกมาบอกว่าจะไปส่งอีกต่างหากเพียงฟ้าเดินตามคนตัวโตออกมาโรงจอดรถที่อยู่ส่วนขวาของบ้าน ถึงได้เห็นว่านอกจากบ้านใหญ่โตเกินคนๆเดียวแล้ว ในโรงรถยังมีรถสัญชาติยุโรปอีกหลายคันที่เธอพอจะรู้จักจากนิยายมาบ้าง แต่ไม่คิดว่าจะได้เห็นของจริงใกล้ๆแบบนี้ แถมยังกำลังจะได้นั่งเพราะเทมส์จะไปส่งอีกต่างหาก“คือพี่กลับเองได้”เพียงฟ้ารีบบอกเมื่อเห็นว่าตัวเองชักจะถลำลึกไปใหญ่แล้ว ทางที่ถูกคือควรรีบแยกตัวเองออกไปแล้วไม่ต้องเจอกันอีก ยิ่งเห็นรถราคาแพงแบบนี้ก็ยิ่งไม่กล้าก้าวเท้าขึ้นไปกันใหญ่“ขึ้นไปครับ เทมส์จะออกไปข้างนอกด้วย”เทมส์ไม่สนใจท่าทางเกรงอกเกรงใจนั่น เปิดประตูรอเหมือนเป็นการบังคับกลายๆว่ายังไงเธอก็ต้องขึ้นไปเท่านั้น“แต่พี่ไม่อยากรบกวนเทมส์”เพียงฟ้าบอกออกมาด้วยสีหน้าเกรงใจแบบที่ว่า สองขายังไม่ยอมขยับจนเทมส
“เทมส์! เป็นอะไรคะ เทมส์บอกพี่เร็ว”เพียงฟ้าเข้าไปจับตัวอีกคนก่อนจะถามด้วยความร้อนรน ท่าทางที่ดูเจ็บปวดทรมานทำเธอกระวนกระวายจนทำอะไรไม่ถูก“เทมส์ปวดท้องมากเลยเพียง”คนที่จู่ๆก็ป่วยขึ้นมากะทันหันเงยขึ้นมาตอบเพียงฟ้าด้วยสีหน้าที่แสนทรมานจนน่าสงสาร หน้าหล่อฟุบลงกับพวงมาลัยรถพลางหลับตาขมวดคิ้วแน่น มือสองข้างก็กุมท้องเอาไว้จนตัวงอ“ทำไงดี ไปโรงบาลๆแต่พี่ขับรถไม่เป็น งั้นเรียกรถโรงบาลดีกว่า หรือจะไปแท็กซี่ดี”เพียงฟ้าหันซ้ายหันขวาอย่างร้อนรน อยู่ๆสติก็หายไปจนไม่รู้จะจัดการเรื่องตรงหน้ายังไงดี“เพียงครับ โอ้ย”เทมส์ที่เห็นเพียงฟ้าดูตื่นตกใจเกินเหตุก็เรียกไว้ ก่อนจะทรุดตัวลงอีกหนเพราะความเจ็บ“เทมส์ ใจเย็นๆนะ รอพี่แป้บพี่จะไปเรียกรถ”เพียงฟ้าที่เห็นว่าคนน้องไม่ดีขึ้นแถมยังจะแย่ลงอีก ตัดสินใจจะออกไปเรียกรถแท็กซี่ให้เพราะเธอเองก็ขับรถไม่เป็น“ไม่เพียง ไม่ต้องครับ”เทมส์รีบร้องห้ามเมื่อเห็นว่าเพียงฟ้ากำลังจะเปิดประตูรถออกไปจริงๆ “ไม่ได้สิ เทมส์ปวดมากไม่ใช่เหรอ”เพียงฟ้าหันมาทำท่าจะดุเมื่อเทมส์กำลังดื้อ ตัวเองปวดขนาดนั้นยังจะมาห้ามเธออีก“ใช่ครับ แต่เทมส์มียาอยู่”เทมส์รีบบอกเมื่อเห็นท่าทางไม่พอ
เพียงฟ้าเดินกลับมาในห้องนอนก่อนจะกดส่งข้อความหาเพื่อนสนิทที่ทำงานด้วยกันมานานอย่างปัทมา และก็เป็นตัวต้นเรื่องที่ทำให้เธอกำลังเจอปัญหาอยู่ตอนนี้ด้วยอีกต่างหาก‘ปัทตื่นยัง’‘เพิ่งฟื้นเลย มีไรเหรอ’รอไม่นานปัทมาก็ตอบกลับมา เพียงฟ้ารีบกดข้อความกลับไปต่อว่าตัวต้นเหตุทันที ถ้าไม่ใช่เพราะความหวังดีของปัทมาและความเกรงใจของตัวเอง เพียงฟ้าคงยังนอนอ่านนิยายอยู่ห้องโดยที่ไม่มีเรื่องวุ่นวายใจแบบตอนนี้แน่นอน‘เพราะปัทเลย เราถึงลำบากแบบนี้’‘อะไรล่ะ อยู่ดีๆก็ทักมาว่ากันเฉย’ปัทมาที่เพิ่งตื่นอ่านข้อความต่อว่าของเพื่อนด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจว่าเธอไปทำอะไรให้เพียงฟ้าโกรธกัน‘ก็ปัทไปซื้อบริการอะไรนั่นทำไมอ่ะ’เพียงฟ้าเข้าเรื่องทันทีไม่อ้อมค้อม ยิ่งนึกย้อนไปก็ยิ่งอยากเป็นบ้าขึ้นมาจริงๆ ใครจะอยากเชื่อว่าตัวเองจะมีอะไรกับคนที่เด็กกว่าตัวเองขนาดนี้กัน‘เอ้า ก็หวังดี กลัวเพียงเครียด แล้วไปมารึยังเป็นไงบ้าง’ปัทมาที่ยังไม่รู้ชะตากรรมยังคงบอกจุดประสงค์ที่ตัวเองตั้งใจจะทำให้เพื่อนหายเครียด แถมยังถามผลตอบรับจากเพื่อนอีกต่างหาก อุตส่าห์เสียเงินให้แล้วก็น่าจะได้บริการดีๆกลับมาบ้างแหละ ซื้อเป็นครอสให้ขนาดนั้น ได้นั
“ครับ เพื่อนเทมส์มันแกล้ง”เทมส์ยืนยันอีกครั้งเมื่อเห็นสีหน้าตกใจและไม่อยากจะเชื่อของเพียงฟ้า ก็ไม่ได้โกหกสักนิดเพราะโดนแกล้งจริงๆ ต่อให้ไม่น่าเชื่อขนาดไหนก็เถอะ เทมส์เองก็ไม่ได้มีความจำเป็นต้องทำแบบนี้สักหน่อย วันๆไม่เคยอยากคุยกับใคร เรื่องอะไรจะต้องไปรับปรึกษาปัญหาชีวิตคนอื่นด้วย ที่สำคัญคือรวยมากจะหาเงินไปทำไมนักหนาก่อน“หมายความว่าไงคะ”เพียงฟ้าพยายามตั้งสติเพื่อจะรับฟังว่าที่จริงแล้วเรื่องที่พาเธอซวยขนาดนี้ตกลงมันเกิดขึ้นจากอะไรกันแน่ บางทีก็สงสัยว่าชีวิตคนเรามันจะมีเรื่องให้ตกใจวันละกี่รอบกัน“มันทำใบโปรโมทแกล้งเทมส์ครับ”เทมส์บอกพลางถอนหายใจยาวๆด้วยความลำบากใจ ความผิดเพื่อนสนิทอย่างตุลย์ที่เป็นคนเริ่มก็ใช่ แต่เรื่องที่ตัวเองพาเพียงฟ้าเข้าบ้านนั่นคงโทษใครไม่ได้นอกจากตัวเองที่ดันไปถูกใจเพียงฟ้าจนเรื่องเลยเถิดขนาดนี้ หวังว่าถ้าตัวเองบอกความจริงไปหมดแล้วเพียงฟ้าจะยังไม่ไล่ออกไปจากห้องซะก่อนก็แล้วกัน“แกล้งยังไงนะ”เพียงฟ้าถามย้ำอย่างรอคอย แค่เห็นสีหน้าที่เหมือนลำบากใจของเทมส์ก็เริ่มจะกระจ่างว่าเธอน่ะมันคงดวงซวยจริงๆแบบไม่ต้องสงสัย“มันทำใบโปรโมทแกล้งเทมส์แล้วเอาไปวางเล่นตามโต๊ะที่ร
เพียงฟ้าที่เตรียมจะห้ามกลับต้องกลืนทุกถ้อยคำลงคอเมื่อปากร้อนประกบจูบลงมาให้เธอต้องขยุ้มเสื้ออีกคนแน่น มือหนาจับมือเล็กให้โอบรอบคอตัวเองไว้ส่วนอีกข้างเลื่อนขึ้นประคองท้ายทอยให้เพียงฟ้าเงยหน้ารับจูบได้ถนัดยิ่งขึ้นจูบที่เต็มไปด้วยความปรารถนา หวงแหน แสดงความเป็นเจ้าของอย่างลึกซึ้งในแบบที่เพียงฟ้าอ่อนแรง ปล่อยให้คนเด็กกว่าโอบรัดเอาไว้จนทุกส่วนของร่างกายแนบชิด มือเล็กกำเสื้อเทมส์จนยับย่น ลมหายใจถูกช่วงชิงจนแทบขาดอากาศถ้าหากว่าเทมส์ไม่ปล่อยออกมาซะก่อนและยังไม่ทันได้อ้าปากประท้วงก็ถูกคนเอาแต่ใจฉกฉวยลมหายใจไปอีกครั้งจนสมองเบลอ ลมหายใจร้อนเป่ารดกันและกันจนเพียงฟ้าหน้าแดงซ่านเพราะความเขินอาย มือใหญ่ที่โอบล้อมร่างกายเหมือนมีกระแสบางอย่างที่ส่งผ่านเนื้อผ้าให้ร่างกายเธอร้อนวูบวาบตามทุกการสัมผัสลูบไล้นั่น อกแกร่งกับรางกายที่แนบชิดพาลให้สมองนึกไปถึงยามร่างสูงเปิดเปลือยและครอบครองตัวเธอด้วยความร้อนแรงอย่างห้ามไม่ได้ปากหยักที่ดูดดึงขบกัดราวกับจะกลืนกินริมฝีปากเธอนั้นช่างร้ายกาจ พอๆกับลิ้นร้อนอ่อนนุ่มที่เกี่ยวกระหวัดพัวพันตักตวงเอาทุกหยาดหยดในปากเล็กไปจนหมดราวคนกระหาย รสชาติของความเป็นเทมส์นั้นเร่า
“ง่วงเหรอ”เพียงฟ้าเอ่ยถามคนขับรถที่ตอนนี้หาวออกมาหลายครั้ง ตาสวยมองคนเด็กกว่าอย่างเป็นห่วงเพราะเห็นว่าต้องขับรถไปเรียนอีก“นิดหน่อยครับ”เทมส์บอกตามตรงเพราะก็ง่วงจริงอย่างที่ว่า เอาแต่รังแกเพียงฟ้ามาสองคืนติดแรงที่มีก็เลยหดหาย แถมยังนอนไม่เต็มอิ่มอีกต่างหาก แต่ก็ยิ้มบางให้เพียงฟ้าราวกับว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรจนเพียงฟ้าส่ายหัว“พี่บอกแล้วว่าไม่ต้องมาส่ง เดี๋ยวก็ไปเรียนสายพอดี”เพียงฟ้าบ่นออกมาแม้จะคุยเรื่องนี้กันมาแต่เช้าแล้วก็ตาม“เทมส์ผ่านทางนี้อยู่แล้วครับ เพียงนั่นแหละจะสายนะ”เทมส์เอ่ยเตือนคนที่เอาแต่เป็นห่วงตัวเอง มือหนาจับแขนเล็กให้เจ้าตัวดูนาฬิกาที่ใส่เพื่อเตือนว่าใกล้เวลาเข้างานแล้ว “จริงสิ ขอบใจนะเทมส์ พี่ไปละ”เพียงฟ้าที่รู้ตัวพลันตื่นตูมขึ้นมา รีบหยิบกระเป๋าจากหลังรถก่อนจะขอบคุณที่เทมส์อุตส่าห์มาส่งแบบนี้“เดี๋ยวครับ”เทมส์รั้งแขนเล็กที่กำลังจะเปิดประตูรถออกจนเพียงฟ้าชะงักหันมาถามอย่างแปลกใจ“อะไรเหรอ”หน้าตาเหรอหราดูตลกและน่ารักของเพียงฟ้าทำให้เทมส์ยิ้มออกมาจนเห็นลักยิ้มสวยให้เพียงฟ้าใจกระตุกเล่น“เพียงลืมให้ค่าจ้างเทมส์นะ”เทมส์ทวงถามค่าจ้างที่เพียงฟ้ายิ่งไม่เข้าใจไปใหญ
‘ไม่ๆ พี่ไปแล้วๆไม่ต้องลงมานะ’แค่เห็นประโยคนั้นเพียงฟ้าก็ลนลานตอบกลับไปทันทีแบบไม่รีรออะไรอีก จะให้ใครเห็นไม่ได้ว่าเธอรู้จักกับเทมส์หรือมีความสัมพันธ์กันแบบไหน ที่แน่ๆก็ต้องไม่ใช่ที่ทำงานแบบนี้“คือ พอดีน้องเพียงมารับแล้วค่ะ ขอโทษด้วยนะคะพี่นพ”เพียงฟ้าเก็บมือถือเข้ากระเป๋าก่อนเงยหน้าขึ้นมาบอกนพพลที่ยังรออยู่ทันที การเจอกับเทมส์ก็ยังดีกว่าต้องทนอึดอัดกับนพพลต่อนั่นแหละ “น้องเหรอครับ”นพพลถามย้ำอย่างแปลกใจ เพราะตั้งแต่รู้จักกันมาไม่เคยเห็นหรือรู้จักน้องของเพียงฟ้าสักครั้งเลย“ค่ะน้องที่รู้จัก งั้นเพียงขอตัวนะคะ”เพียงฟ้าตอบแบบตัดบทไม่อยากขยายความไปมากกว่านี้ ก่อนจะรีบขอตัวออกมาทันทีจนนพพลที่ตอบรับนั้นมองตามอย่างเหม่อลอย“ครับ…”“เทมส์ มาอีกทำไมคะ”เพียงฟ้ารีบเปิดประตูรถคันเดิมเข้าไปนั่งแล้วปิดทันที ก่อนจะถามตัวต้นเหตุที่ทำเธอร้อนรนแบบนี้“ก็มารับเพียงไงครับ”เทมส์ตอบสบายๆ แต่สายตายังคงมองไปหาคนที่ยืนมองมาทางรถตัวเองอยู่อย่างไม่พอใจ ไม่บอกก็รู้ว่าท่าทางแบบนั้นยังไงก็เข้ามาจีบเพียงฟ้าแน่ๆ เหมือนจะไว้ใจไม่ได้ซะแล้วสิ“ไม่ใช่แบบนั้น พี่หมายถึงเทมส์ไม่ควรมาหาพี่อีกไง เราคุยกันรู้เรื่องแล้
เพียงฟ้าเดินตามเทมส์เข้ามาในห้องทำงานเจ้าตัว สำรวจทั่วห้องกว้างประจำตำแหน่งที่เพิ่งได้เข้ามาเยือนเป็นครั้งแรกอย่างสนใจ รู้ว่าเทมส์เก่งมากๆที่ทำให้ตัวเองขึ้นมาถึงจุดนี้ได้ในเวลาไม่นานโดยที่ไม่ได้อาศัยว่าเป็นธุรกิจครอบครัวด้วยซ้ำ แต่เป็นเพราะความสามารถที่ทำให้ใครๆยอมรับจนมายืนตรงนี้ได้อย่างภาคภถูมิใจ จากที่เคยชื่นชมมากๆแล้วพอได้มาเห็นว่าบริษัทนี้ใหญ่โตแค่ไหนก็ยิ่งภูมิใจในตัวเทมส์มากขึ้นเท่านั้นแต่ตอนนี้เพียงฟ้ากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เมื่อเทมส์เอาแต่พาเธอเดินตามมาจนเข้ามาในห้องก็ไปนั่งเก้าอี้ทำงานตัวเองหน้าตาเฉยเหมือนลืมว่าต้องพาเธอไปฝากงานจนต้องรีบถามออกมาทันที“ไหนบอกจะให้พี่มาช่วยงานไงคะ”“ก็นี่ไงครับงาน”เทมส์ตอบก่อนเลิกคิ้วขึ้นแล้วมองไปที่โต๊ะตัวข้างๆที่เพิ่งถูกนำมาตั้งไว้เมื่อวานด้วยคำสั่งเทมส์ เพราะเพียงฟ้าเอาแต่ขอออกไปทำงานทุกวันหลังจากที่ยอมหยุดพักมาได้เป็นปีหลังจากแต่งงานกัน เทมส์ที่เข้าใจว่าเพียงฟ้าคงเบื่อและเหงาเลยยอมตามใจแต่คงให้ไปไกลหูไกลตาไม่ได้เลยต้องพามาช่วยที่บริษัทตัวเองแทน โดยที่ยังไม่ยอมบอกว่าจะให้ทำตำแหน่งอะไร“แต่นี่มันห้องทำงานเทมส์ไม่ใช่เหรอคะ”เพียงฟ
“เพียง…เข้ามาทำไมครับ”เทมส์หันมามองภรรยาที่ตามเข้ามาถึงในห้องอาบน้ำอย่างตกใจ ไม่ได้อายที่ตัวเปลือยเปล่าแต่สงสัยว่าคนขี้อายอย่างเพียงฟ้ากล้าเข้ามาได้ยังไงต่างหาก“คือ… พี่มีเรื่องต้องคุยด้วยค่ะ”“ตอนนี้?”เทมส์เลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ มองคนที่เดินเข้ามาหาทั้งที่ยังทำสีหน้าเศร้าจนแอบขำในใจ ในที่สุดก็ทนไม่ไหวสินะที่ถูกเมินแบบนี้ ใช่ว่าอยากจะแกล้งอะไรหรอกเพราะที่จริงเทมส์เองก็ยังไม่ได้หายโกรธดีเลยเลือกจะอยู่ห่างๆไว้ก่อน รู้ว่าการไม่คุยกันมันไม่ดีมากๆแต่บางทีเพียงฟ้าก็ควรได้รับบทเรียนบ้างว่าการใจดีไปทั่วมันไม่ใช่เรื่องควรทำ จนป่านนี้ก็มองเจตนาคนไม่ออกจนน่าเป็นห่วงว่าใครจะมาเอาเปรียบได้ง่ายๆ“ถ้าไม่ใช่ตอนนี้เทมส์ก็จะหนีพี่ไปอีกใช่มั้ยคะ พี่จะคุยแต่เทมส์ก็ไม่เคยฟังเลย”เพียงฟ้าบอกเสียงเศร้าพอๆกับใบหน้าที่ยังหม่นหมองเพราะความเสียใจเกาะกุมจนแทบร้องไห้อยู่รอมร่อ น้ำตาเอ่อคลอสองตาสวยอย่างห้ามไม่ได้ที่เทมส์ยังคงนิ่งเฉยใส่กันแบบนี้“แล้วเวลาที่เทมส์พูดเพียงเคยฟังจริงๆบ้างมั้ยครับ”เทมส์ย้อนกลับข่มความสงสารเอาไว้แล้วรอดูว่าที่เพียงฟ้ามาคุยเพราะเข้าใจแล้วหรือแค่ไม่อยากถูกเมินเท่านั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย
“เทมส์โกรธพี่เหรอคะ”เสียงหวานเอ่ยถามคนที่เดินลิ่วเข้าบ้านไม่รอกันอย่างกังวล เร่งฝีเท้าตามมาอย่างร้อนรนเมื่อเห็นว่าใบหน้าหล่อฉายแววไม่พอใจก่อนจะรีบคว้าแขนแกร่งเอาไว้เมื่อเทมส์ไม่มีทีท่าจะหยุดเดิน ร่างสูงยืนนิ่งเมื่อถูกจับแขนเอาไว้ ระบายลมหายใจออกมาหนักๆเพื่อปรับอารมณ์ที่คุกรุ่นลง ก่อนจะหันใบหน้าที่ยังตึงๆมาหาภรรยาแล้วถามออกมาด้วยความไม่พอใจเหตุเพราะเพียงฟ้านั้นเข้าไปให้ความช่วยเหลือหนุ่มคนไทยที่มาเที่ยวแล้วหาทางกลับที่พักไม่ถูก ถ้าไม่ใช่ว่าเทมส์เห็นคนๆนั้นตั้งใจเดินเข้ามาทักเพียงฟ้าในตอนที่เทมส์กำลังซื้อของอยู่ก็คงไม่โกรธขนาดนี้ จะว่าอคติก็ได้แต่ดูท่าทางก็รู้ว่าอยากเข้ามาจีบไม่ได้หลงทางอะไรหรอก สายตาชัดเจนขนาดนั้นคงคิดเป็นอื่นไม่ได้ มีก็แต่เพียงฟ้านี่แหละที่มองไม่ออกแถมยังใจดีคุยไปยิ้มไปจนเทมส์ต้องรีบไปแสดงตัวคนๆนั้นถึงได้ถอยออกไปได้“ทำไมเพียงต้องใจดีไปทั่วครับ เทมส์ไม่ชอบเลย”“ก็เค้ากำลังลำบากพี่จะเมินได้ยังไงคะ เค้าเป็นคนไทยเหมือนเรานะพี่คิดว่าเทมส์จะใจดีกว่านี้ซะอีก มันไม่มีอะไรเลยรู้มั้ย”เพียงฟ้าอธิบายออกมาอย่างเหนื่อยใจกับความขี้หวงของเทมส์ แต่งงานกันมาเป็นปีก็ยังหวงเหมือนเดิม
เพียงฟ้าเดินขึ้นมาชั้นบนของบ้านเมื่อเตรียมอาหารเช้าเสร็จในช่วงสาย เปิดประตูห้องนอนเข้าไปก็ยังคงเห็นคนตัวโตนอนคว่ำหน้าอยู่บนที่นอนไม่ไปไหน มือเล็กเปิดผ้าห่มผืนหนาออกแล้วจับไปตามตัวอีกคนเพื่อเช็คอุณภูมิร่างกาย ก่อนจะต้องชะงักเมื่อมันร้อนมากกว่าเมื่อคืนซะอีก“เทมส์เป็นไงบ้าง ลุกไหวมั้ยคะ”เพียงฟ้าถามอย่างเป็นห่วงเมื่อเทมส์อาการไม่ดีขึ้น เพราะเมื่อวานเจ้าตัวไปตากฝนมาแล้วกว่าจะได้อาบน้ำก็ปาเข้าไปจนดึกถึงได้ป่วยหนักแบบนี้ บอกให้กินยากันไว้ก็ไม่ยอมฟังเลย“ไม่ครับ เทมส์ขอนอนนะ”หน้าหล่อพลิกกลับมาตอบอย่างงัวเงีย สองตาปรือปรอยหน้าแดงก่ำเพราะพิษไข้จนน่าสงสาร เพียงฟ้าลูบใบหน้านั้นแผ่วเบาแล้วบอกให้เทมส์ลุกกินยาอีกครั้ง“ลุกมากินยาก่อนค่ะ ค่อยนอนต่อนะ”“มันขมครับเทมส์ไม่อยากกิน ไม่บังคับเทมส์นะ นะครับ”สกิลการอ้อนที่เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณนั้นทำเพียงฟ้าใจเหลวไปหมด แต่เพราะเทมส์ป่วยแบบนี้ถึงตามใจอย่างที่ขอไม่ได้ มือเล็กลูบหัวคนที่ขยับมานอนตักอย่างเอ็นดูก่อนจะบอกออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าเดิม“ไม่ได้บังคับค่ะ แต่พี่อยากให้เทมส์หาย กินยานะคะคนเก่ง”“เพียงครับ”เทมส์ที่โดนอ้อนกลับถึงกับชะงักก่
วันแต่งงาน…“เหนื่อยมั้ยครับ”เทมส์ถามเพียงฟ้าด้วยความเป็นห่วงหลังพิธีการทุกอย่างเสร็จสิ้นในแบบคริสต์ วันทั้งวันที่ต้องตื่นมาเตรียมตัวตั้งแต่เช้ามืด ต้อนรับแขกเหรื่อที่แม้จะเป็นแค่คนสนิทแต่ก็กลับมากมายกว่าที่คิดเพราะครอบครัวเทมส์เป็นนักธุรกิจ คนสำคัญทั้งเพื่อนของเทมส์และเพื่อนของเพียงฟ้าต่างบินมาร่วมงานกันครบทุกคน แม้ครอบครัวฝั่งเพียงฟ้าจะมีแค่แม่ของเธอมาร่วมงานเท่านั้นแต่ก็ไม่ได้ทำให้ทุกอย่างขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย สำหรับเพียงฟ้าแค่เป็นคนที่รักแม้จะมีแค่คนเดียวเธอก็พอใจแล้วจริงๆยามนี้ที่ถูกส่งตัวเข้าเรือนหอและได้อยู่กันตามลำพัง ต่างก็นอนแผ่บนเตียงกว้างที่เต็มไปด้วยกลีบกุหลาบกลิ่นหอมสีแดงสดที่ถูกโปรยเอาไว้ ถึงจะเป็นวันที่เตรียมตัวไว้นานแล้วแต่ก็เหนื่อยไม่น้อยกว่าจะเสร็จสิ้น แต่ในความเหนื่อยก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขจนล้นอกอย่างปฏิเสธไม่ได้ ภาพความทรงจำทุกอย่างในวันนี้จะถูกบันทึกลงกล่องความทรงจำที่ไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต ความทรงจำที่แสนมีค่าระหว่างเรา“ไม่เท่าไหร่ค่ะ เทมส์เหนื่อยมากมั้ย”เพียงฟ้าตอบก่อนจะถามกลับด้วยความห่วงใยไม่ต่างกัน สายตาละจากเพดานห้องกลับมามองเจ้าบ่าวสุดหล่อที่มองกั
หนึ่งเดือนต่อมา….“เพียงครับ พร้อมรึยัง”เทมส์เอ่ยเร่งคนพี่อีกครั้งเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่มีใครนับ เพราะวันนี้เป็นวันที่นัดทั้งครอบครัวไปถ่ายพรีเวดดิ้งด้วยกันเทมส์ถึงได้ตื่นเต้นจนเร่งทุกคนในบ้านไม่เว้นใครสักคนจนโดนมองค้อนใส่ตั้งแต่เช้า ไอเดียประหลาดที่ผุดขึ้นมาเพราะอยากให้ภาพแต่งงานสมบูรณ์แบบด้วยการมีรูปรวมกันทั้งครอบครัวเลยลำบากต้องลากกันไปทั้งหมดอย่างขัดอะไรไม่ได้ ก็ได้แต่งงานเป็นคนแรกใครๆก็ยอมตามใจทั้งหมดนั่นแหละนะ“มาแล้วค่ะ ทำไมตื่นเต้นขนาดนี้คะเทมส์”เพียงฟ้าบ่นอุบอิบไม่จริงจังนัก ก่อนจะรีบลงมาหาคนที่ยืนถามคนนู้นคนนี้จนกลัวคนอื่นรำคาญ“ก็เดี๋ยวแสงไม่สวยไงครับ ต้องรีบไปให้ทันเวลา”“เข้าใจแล้วค่ะ ไปกันเถอะ”เพียงฟ้ายิ้มเอ็นดูว่าที่เจ้าบ่าว ก่อนจะยอมส่งมือบางไปให้อีกคนจับจูงอย่างตามใจจนเทมส์ยิ้มกว้างออกมาสวนริมน้ำแสนสวยถูกเลือกเป็นสถานที่ถ่ายรูปสุดสำคัญในวันนี้ ทุกอย่างถูกจัดไว้อย่างสวยงามและโรแมนติกที่สุดตามที่เจ้าบ่าวเป็นคนเลือกสรรเองทั้งหมด เพียงฟ้าที่มาเห็นได้แต่มองตาค้างอย่างตกตะลึงกับความอลังการไม่ต่างจากทุกคนที่ส่ายหัวให้ความคลั่งรักของเทมส์ แม้แต่ปัทมาที่วีดีโอคอลมาร่วมยิ
วันเดินทาง….“แม่โกรธเพียงรึเปล่าคะ”เพียงฟ้าถามคนเป็นแม่อีกครั้งเมื่อยามที่ทุกคนมาส่งกันที่สนามบินวันนี้ หลังจากที่ตัดสินใจไปคุยกับแม่ด้วยเรื่องที่เธอตั้งใจจะย้ายไปอยู่กับเทมส์แบบถาวร เวลาแสนกระชั้นชิดเพราะเทมส์ต้องรีบกลับไปทำงานต่อนั้นเร่งให้ต้องรีบจัดการทุกอย่างไม่มีเวลามายืดเยื้ออะไร แม้วันนั้นแม่จะบอกว่าเข้าใจแต่เธอก็อดกังวลไม่ได้อยู่ดีเธอลาออกจากงานตั้งใจว่าจะไปหาเอาที่นู่นแม้เทมส์จะยืนยันว่าให้อยู่บ้านเฉยๆก็ตาม ยังไงตอนนี้เธอก็มีเงินเก็บจำนวนนึงที่จะพักผ่อนได้สักระยะค่อยตัดสินใจอีกที คอนโดที่ซื้อไว้ก็ปล่อยให้เช่าเรียบร้อยเพราะเทมส์ขนของเธอไปไว้ที่บ้านเจ้าตัวจนหมด บ้านหลังใหญ่ที่ปล่อยว่างเอาไว้พักแค่ตอนมาเที่ยวเท่านั้น เพียงฟ้าที่ไม่อยากขัดอะไรก็ปล่อยให้เทมส์จัดการตามที่เห็นว่าดีทั้งหมด เธอไม่อยากคิดอะไรมากมายอีกแล้ว ตอนนี้แค่อะไรที่เป็นความสุขเธอก็จะรีบทำ แม้จะห่วงแม่ที่ต้องอยู่นี่คนเดียวเธอก็คงอุทิศทั้งชีวิตไม่ไหวในเมื่อแม่ก็ไม่เคยอยากออกมาจากตรงนั้นเลย“ไม่ลูก แม่ไม่เคยโกรธเลยเพียงมีความสุขแม่ก็ดีใจแล้ว ขอโทษที่แม่ไม่เคยทำอะไรเพื่อเพียงเลยนะ”คนเป็นแม่บอกออกมาด้วยใบหน้าแสน
“พี่เพียงคะ อันนี้คืออะไร”เสียงสดใสของแทมมารีนดังตลอดเวลาที่มาเดินเล่นตลาดกลางคืนด้วยกัน ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นสิ่งน่าตื่นเต้นของเธอไปหมดจนเพียงฟ้าและคนอื่นๆขำ แต่คนเดียวที่ไม่ขำและรำคาญนักหนาก็คือพี่ชายที่ต้องคอยปรามอย่างเทมส์ พอแนะนำให้รู้จักได้แทมมารีนก็เกาะเพียงฟ้าหนึบไม่ปล่อยอีกเลย“ขนมครกค่ะ แทมอยากกินมั้ย”เพียงฟ้าถามอย่างใจดี รู้ว่าน้องไม่เคยมาและไม่รู้จักอะไรที่นี่สักอย่างเลยตอบโดยที่ไม่เคยเบื่อสักครั้ง“กินอะไรอีกล่ะครับ แทมกินมาตั้งแต่หน้าตลาดจนท้ายตลาดแล้วนะเพียง”เทมส์ที่เกาะแขนเล็กอยู่อีกฝั่งบ่นออกมาอย่างไม่พอใจ บอกให้ไปอยู่กับพวกตุลย์ก็ไม่ไป มาขัดขวางคนรักกันอยู่ได้รู้งี้ไม่น่าใจอ่อนพามาด้วยเลย“พี่เทมส์บ่นเก่ง แทมเป็นคนกินนะพี่เดือดร้อนอะไรคะ พี่เพียงไปกับแทมดีกว่าแทมอยากถ่ายรูปกับพี่”“ไม่ให้ไป”“ปล่อยน้องเถอะค่ะ เดี๋ยวพี่ดูให้เอง”เพียงฟ้ารีบบอกเมื่อท่าว่าสองคนจะเถียงกันอีกแล้ว “ไม่ได้ห่วงแทมครับ หวงเพียงเดี๋ยวคนมอง”“โอ้ย! รำคาญคนคลั่งรักไปกันเถอะค่ะพี่เพียง”แทมมารีนคว้าแขนเพียงฟ้าแล้วเดินหนีคนคลั่งรักที่ว่าทันที ดีกันแค่วันเดียวก็แสดงอาการเวอร์วังขนาดนี้ อยู่กั
เพียงฟ้าครางอื้ออึงเมื่อถูกวางลงบนอ่างลางหน้าแล้วป้อนจูบแสนร้อนแรงให้อีกครั้ง ร่างหนาแทรกตัวเข้ามากลางหว่างขาจนต้องอ้าออกกว้าง มือหนาจับขาเรียวมาเกี่ยวเอวเอาไว้ปากก็บดเบียดดูดดึงไม่หยุดอย่างคนหิวโหย กวาดต้อนทุกหยาดหยดในปากหวานอย่างกระหาย ละออกเพียงแค่พอหายใจนิดเดียวแล้วก็ช่วงชิงอากาศไปใหม่อยู่แบบนั้นซ้ำๆจนเพียงฟ้าแทบขาดใจ มือเล็กจิกลงบ่ากว้างยามเมื่อแก่นกายร้อนถูกดุนดันเข้ามาในช่องทางอีกครั้ง ความว่างเปล่าถูกเติมเต็มจนคับแน่นก่อนจะจุกไปทั้งท้องน้อยยามถูกสวนเอวเข้าใส่อย่างเน้นหนัก“ยังเจ็บอยู่มั้ยครับ อ่า”เสียงทุ้มถามแหบพร่า ครางแผ่วอย่างพอใจกับช่องทางที่ตอดรัดจนเสียดเสียวไปทั้งร่าง มือหนาช้อนก้นนิ่มขึ้นมาก่อนจะอุ้มไปชิดผนังห้องน้ำแล้วเด้งเอวใส่ทันที“อ้ะ เทมส์ อ้ะๆ มะ มัน อื้อ”เพียงฟ้าครางเสียงสั่น เงยหน้าตาปรือปรอยด้วยความหวามไหวที่ถูกตอกอัดถี่รัว ความอ่อนโยนหายไปในยามนี้ถูกแทนที่ด้วยความเร่าร้อนจนแทบจะแผดเผากันให้ละลายคาอกแกร่ง ร่างกายใหญ่โตที่กอดรัดร้อนรุ่มพอๆกับแท่งร้อนที่สวนเข้าออกในช่องทาง ปากร้อนขบกัดดูดดึงไปทั่วผิวเนียนไม่หยุดอย่างเมามัน จุดกระสันภายในถูกกระแทกย้ำๆจนต้องจิ