GST สตูดิโอ
"คอนเสิร์ตครั้งนี้ถือเป็นการรวมตัวที่ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดเลยก็ว่าได้ แผนกเสื้อผ้าของเราก็ต้องทำงานหนักอีกเช่นเคย เอาล่ะ แผนผังคร่าวๆก็ได้รับกันไปหมดแล้วนะ เริ่มประชุมได้"
"นี่หลิน ครั้งนี้งานยักษ์เลยนะแก ดูรายชื่อศิลปินแต่ละคน ตัวพ่อทั้งนั้น"
นิรมลหรือจีนแผนกดูแลเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายกระซิบบ่นกับเพื่อนสาวคนสนิทของเธออย่างรู้สึกขนลุกเมื่อพลิกไปดูรายชื่อศิลปินที่จะขึ้นแสดงในงานนี้
"มืออาชีพเสียอย่าง แค่ทำตามหน้าที่ก็พอ อ๊ะ พี่วายุ!!"
เสียงของนิลินทร์ ดีไซเนอร์สาวมือหนึ่งของบริษัทอุทานขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว สร้างความตกใจให้คนทั้งทีมที่กำลังประชุมกันอยู่ ทัพเทพ หัวหน้าและผู้ดูแลโปรเจคครั้งนี้ก็ตกใจจนต้องหันมาถามเธอเช่นกัน
"หลิน...มีอะไรจะเพิ่มงั้นเหรอ พี่ยังไม่ได้คุยถึงเรื่องเสื้อผ้าเลย ยังอยู่ที่ฉากบนเวทีและการเล่นไปแอลอีดีอยู่เลย"
"เอ่อ ไม่มีอะไรค่ะพี่ทัพ ต่อได้เลยค่ะขอโทษที"
"แก..เป็นอะไรตะโกนซะดังเลย ดูทีม B จ้องเราตาเขม็งแล้ว"
จีนหมายถึงพรพิมล หรือแนน หัวหน้าฝ่ายออกแบบให้ทีม B ซึ่งดูแลเรื่องฉากและการแต่งหน้า พวกเขาจะเรียกทีมของนิลินทร์ซึ่งดูแลเรื่องเสื้อผ้า เครื่องประดับ และ รองเท้าคือทีม A
"แกดูนี่สิ พี่วายุ คนนี้นี่...สามีทิพย์คนแรกของฉันตั้งแต่สมัยมัธยมคอซองเลยนะจะบอกให้"
"เหอะ เหอะๆ จ้าแม่คนเก่ง แกรอวันที่ได้พบตัวจริงของเขาก่อนก็แล้วกัน"
"ทำไม แกเคยเจอเขาเหรอ"
"ฉันทำงานที่นี่มาก่อนแก แต่ก็ไม่เคยพบเขาหรอก แต่ว่าชื่อเสียงความเรื่องมากของเขา ขึ้นชื่อมากกว่าคนดังอีก ครั้งนี้ไม่รู้คิดยังไงถึงได้กลับมาขึ้นเวทีได้ รู้ป่ะว่าแม้แต่คุณพิภพยังแอบเซอร์ไพรส์เลย ไม่คิดว่าเขาจะมา"
"เอาละทีม A มีขอเสนอแนะอะไรบ้าง"
"อืม เริ่มแรกวันเปิดตัวเลยคงเป็นแบบนี้ค่ะ วางเอาไว้คร่าวๆเพราะทุกคนคือศิลปินในยุคช่วงเวลาเก้าศูนย์ แต่การจะผสมผสานชุดเสื้อผ้าให้เราคิดไปถึงช่วงเวลานั้นอาจจะไม่ง่ายนัก แต่เราก็ยังไม่ทิ้งกลิ่นอายของความเป็นเก้าศูนย์เอาไว้ จะทำให้เหมือนกับว่าทุกคนได้ย้อนเวลาไปในวันวาน วันที่เคยยืนรอเพื่อเบียดเข้ามาดูศิลปินที่ชื่นชอบ"
"อืม เข้าท่าดี ทีม B ว่ายังไง"
"ศิลปินเองก็เกิดในยุคนั้น แต่จะให้ย้อนกลับไปแต่งหน้าทำผมย้อนไปยุคนั้นคิดว่าคงจะล้าหลังและไม่น่าสนใจเท่าไหร่นะคะ แต่ก็ถือว่าเป็นการผสมผสานได้ดี เอาแบบนี้เถอะค่ะ ทีม A ออกแบบเสื้อผ้ามาก่อนแล้วเราค่อยมาคุยเรื่องการแต่งหน้ากัน"
นิลินทร์ยกนิ้วให้พรพิมลว่าเยี่ยมมาก อีกฝ่ายก็กะพริบตากลับมาให้ แม้ว่าทั้งคู่จะดูเหมือนไม่ค่อยถูกกัน เวลาทำงานมักขัดแย้งกันในที่ประชุมอยู่เสมอ แต่จริงๆแล้วพวกเธอจะทะเลาะกันรุนแรงแค่เรื่องงานและเมื่อทะเลาะกันจบก็จะไม่พูดถึงเรื่องเดิมๆอีก
"โอเค ตกลงตามนี้ ฝ่ายเวที แสง สี เสียง สถานที่ไม่มีปัญหา เรื่องนี้จะมาประชุมกันอีกทีอีกสองสัปดาห์ อ้อ หลิน อีกสามวันศิลปินจะทยอยมาวัดตัวตัดชุด แต่ว่า...."
"คะ พี่ทัพ มีปัญหาอะไรคะ"
"เรื่องนี้เอาไว้คุยกันหลังประชุมก็แล้วกัน เอาล่ะ เรื่องต่อไป...."
การประชุมดำเนินต่อไปอีกราวๆเกือบหนึ่งชั่วโมง เมื่อประชุมที่แสนยาวนานจบลง ทัพเทพก็ยอมปล่อยทีมงานออกมา แต่ละคนใบหน้าอ่อนล้าเพราะงานที่ได้รับมอบหมายมานั้นช่างหนักหนาเอาการ
"พี่ทัพ มีอะไรเพิ่มเติมงั้นเหรอคะ"
"คือว่าหลิน ทางทีมงานลงความเห็นว่าเรื่องการเตรียมชุดเสื้อผ้าเป็นเรื่องที่จุกจิกและยุ่งยากมากที่สุด ดังนั้นเลยคิดว่า ตลอดระยะเวลาสี่เดือนที่เตรียมงานคอนเสิร์ตนี้ ให้ทีม A ทั้งหมดย้ายมาพักที่ตึกของบริษัทนี่พร้อมกับศิลปินน่ะ"
"ย้ายมาน่ะไม่มีปัญหาหรอกค่ะ แต่ดูเหมือนพี่จะดูหนักใจนะคะ"
"คือว่า ศิลปินแต่ละคน หลินก็รู้นะ ความเรื่องมากแต่ละคนไม่เหมือนกันครั้งนี้คุณพิภพอยากให้ศิลปินทุกคนใส่ชุดที่เราออกแบบให้เหมือนกันจะได้เป็นธีมเดียวกันทั้งหมด แต่ว่า มีปัญหาอยู่สองสามคนที่...."
"พอเข้าใจได้ค่ะ หลินจะลองคุยกับพวกเขาดูก่อนจะดีไซน์ชุด มีใครบ้างคะ"
"โอวี่ดูจะคุยง่ายที่สุด แต่ช่วงนี้เขารับงานละคร ดังนั้นเรื่องยุ่งยากคือเขาไม่ค่อยอยู่กับที่"
"จดเอาไว้ที เดี๋ยวเราค่อยไปแบ่งงานกัน"
"ค่ะพี่หลิน"
"อีกคนก็โอปอ คนนี้ก็อยู่ไม่ติดที่มีอีเว้นท์รับงานพิธีกรเกือบทุกวัน แต่ยังดีที่ยังวนเวียนแถวกรุงเทพ"
"ได้ค่ะ ไก่จดเอาไว้นะ"
"ที่มีปัญหามากๆมีอยู่สองคน ซึ่งคงต้องรอเขาย้ายมาอยู่ที่พักก่อนถึงจะจัดการได้ โอปอกับวายุ"
"โอวี่ฉันจัดการเองแก ไม่ยาก แกก็รับพี่วายุไปก็แล้วกัน"
"จีน แกรู้จักพี่โอวี่เหรอ"
"ไม่ได้รู้จัก แต่ก็เหมือนแกไง"
"หืม อะไรที่เหมือนฉัน"
"ก็สามีทิพย์คนแรกยังไงล่ะ"
จีนกระซิบเพื่อนสาวคนสนิทเพื่อให้ได้ยินกันสองคน
"พี่ทัพคะ แล้วพี่วายุนี่ ...เขาเรื่องมากขนาดไหนคะ"
"เต็มสิบไม่หักเลยล่ะ กว่าเขาจะรับขึ้นคอนเสิร์ตครั้งนี้ไม่ง่ายเลยนะจะบอกให้ ทีมงานไปเชิญตั้งสองรอบ สุดท้ายต้องใช้โอวี่กับโอปอ สองพี่ใหญ่ไปชวนถึงได้ยอมมา"
"ก็พวกเขาเคยออกอัลบั้มด้วยกันเมื่อ...สิบ สิบห้าปีที่แล้ว..."
"พอเหอะ ยิ่งนับย้อนก็ยิ่งรู้สึกแก่ว่ะ เอาเป็นว่า..เรื่องเสื้อผ้าพี่แจ้งพวกศิลปินไปบ้างแล้ว ที่เหลือก็แค่โทรไปนัดและคุยคอนเซ็ปคร่าวๆก่อนแล้วเอามาทำการบ้านแล้วค่อยมาออกแบบกันอีกที"
"ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา"
"อย่าพึ่งมั่นใจไป พี่ว่าเรื่องยุ่งยากพึ่งจะเริ่มต่างหาก"
""ยังมีอะไรอีกคะ""
"พวกเธอลืมศิลปินหญิงที่มากเรื่องอีกสองคนในทีมน่ะสิ คนอื่นไม่น่าห่วงเพราะเขาโตพอ วุฒิภาวะมากพอคุยงานแต่ว่า.."
"ยัยจินนี่ กับอลิซ"
หลังจากงานวันนั้นเริ่มดำเนินการ ทีมของหลินและจีนก็เริ่มนัดคุยคอนเซ็ปชุดของแต่ละคนพร้อมกับรับฟังความคิดเห็นของศิลปินแต่ละคนว่าแต่ละคนอยากสวมชุดแบบไหนบ้าง ดูเหมือนว่าทุกคนก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ยังเหลือเพียงสองคนที่ยังเหลืออยู่ที่พี่ทัพเคยเตือนว่า พวกเขาคือ "โจทย์ยากที่สุด" สำหรับงานนี้"บีเอาแบบร่างชุดออกมาแล้วลองส่งไปที่ทีม B เพื่อให้พวกเขาลองดูแบบชุดให้เข้ากับการแต่งหน้า ฝ่ายอาร์ตจะได้ลองปรับดู แล้วก็อย่าลืมโลโก็ของคอนเสิร์ต""ค่ะพี่หลิน""หยก เรื่องเสื้อยืดล่ะมาหรือยัง ที่สั่งปักและสกรีนไป""มาวันพรุ่งนี้บ่ายๆค่ะพี่หลิน พึ่งแจ้งมาค่ะ มีสองสี ขาวกับดำเอาไว้ใส่ซ้อมค่ะ""จีนไปไหน ยังไม่เข้ามาอีกเหรอ""เห็นว่ามีนัดคุยกับศิลปินนะคะ""อ้อ โอวี่สินะ เป็นยังไงบ้างนะ เอาล่ะ รีบส่งแบบตัวอย่างเสื้อยืดไปพร้อมกับแบบของชุดที่ร่างเอาไว้ให้ทีม B ทีเดียวเลย""ได้ค่ะพี่หลิน อ้อพี่หลินคะ พี่ทัพฝากกุญแจห้องมาให้พี่แล้วนะคะ""ขอบใจมาก พวกเราพักชั้นเดียวกันหรือเปล่า""ไม่นะคะ พี่พักอยู่ชั้นบนร่วมกับพวกศิลปินอีกสามคนค่ะ พวกเราพักชั้นเดียวกับ...เฮ้อ....อลิซกับจินนี่ค่ะ""เอาน่า พักชั้นเดียวกันแต่คนละ
นิลินทร์ลุกขึ้นด้วยความโมโห สายตานั้นทำเอาวายุหยุดกึกและหันมามองหน้าเธอ หลินเดินเข้าไปใกล้ๆ เขาด้วยความโกรธ"เอาไอแพดฉันคืนมา""คุณไม่ได้ต้องการถ่ายรูปและนอนกับผมเหรอ""นอนกะผีอะสิ!! หลงตัวเองโคตรๆ หล่อมากเลยมั้ง ไอ้...ฉันบอกให้เอาไอแพดฉันมา!!""เดี๋ยว นี่คุณมาเคาะห้องผมเพราะผู้จัดการ.."หลินคว้าน้ำส้มในแก้วที่เขาคงดื่มและวางเอาไว้สาดเข้าไปยังหน้าขาวๆ นั้นทันทีพร้อมกับดึงสมุดที่เขาถืออยู่กลับมาแต่เขากลับไม่ยอมคืนให้เธอง่ายๆจนเธอโมโหและถอยออกมา"ไอ้คนเฮงซวย เสียดายที่....ฮึ้ย!!"หลินโกรธจนตัวสั่นพร้อมกับหันหลังกลับไปและเดินออกจากประตูทันทีเพื่อเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง เธอสวนกับใครบางคนเป็นหนุ่มหล่ออีกคนที่มองหน้าเธอพร้อมกับสงสัยเพราะห้องที่เธอพึ่งจะเดินออกมานั่น...คือห้องของ...."วายุ ไม่เลวนี่ นี่นาย...เฮ้ย...เกิดอะไรขึ้น"วายุหันไปมองคนที่เดินเข้ามาใหม่พร้อมกับเช็ดหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำส้มคั้นครึ่งแก้วที่ถูกสาดมา"ผมต้องถามพี่มากกว่า นั่นไม่ใช่เด็กที่พี่บอกว่าพ่อจะหามาให้ผมเหรอ""โธ่ กว่าจะบอกปัดแล้วปัดอีกใช้เวลาอยู่ตั้งนาน ต้องบอกให้รถพาขับกลับไปส่งเลยนะกว่าจะปลีกตัวมาได้ แทบแย่ ว่า
วันจันทร์“พี่หลินแบบที่ส่งไปทีม B ส่งกลับมาแล้ววางอยู่บนโต๊ะค่ะ”“พี่หลินคะ ตัวอย่างเสื้อยืดกับโปโลมาถึงแล้วนะคะ วางอยู่ที่โต๊ะนะคะ”“ขอบใจนะหยก บีวันนี้จีนเข้าบริษัทหรือเปล่า”“เห็นบอกว่าจะเข้าช่วงเช้าค่ะ เพราะช่วงบ่ายจะย้ายของมาที่ตึกนะคะ”“อ้อ โอเค งั้นช่วงบ่ายพี่จะแวะไปดูหน่อย วันนี้มีอะไรด่วนไหม”“ไม่น่ามีแล้วนะคะ อ้อ อีกครึ่งชั่วโมงจะเริ่มประชุมแล้วนะคะ”“ได้ไม่มีปัญหา แค่พบปะศิลปินน่ะ ไปด้วยกันสิ”""ค่าา""ห้องประชุม“ทุกท่าน วันนี้เป็นวันประชุมใหญ่ที่พบหน้าพบตากันครบเป็นวันแรก ผมจะขอแนะนำทีมงานให้รู้จักนะครับ”ทัพเทพแนะนำทีมงานเริ่มจากทีม A ของหลินไปเรื่อยๆจนถึงทีม B ของแนน จนถึงทีมงานเบื้องหลังทุกคน “หวังว่าคอนเสิร์ตครั้งนี้จะประสบความสำเร็จนะครับ”“พี่ทัพคะ ทำไมทีมงานมีแต่ผู้หญิงละคะ ไม่เห็นมีผู้ชายในทีมออกแบบเลย”“อ้อ ทีม AB ของเราเป็นทีมงานที่มืออาชีพมากครับ หากจะมีก็มีสาวสองพอได้ไหมครับ ฮ่าๆ แต่งานพวกเรารับรองว่าถูกใจน้องอลิซแน่นอนครับ”“ขอให้เป็นแบบนั้นค่ะ”ศิลปินหลายคนหันไปมองหน้าอลิซพร้อมกับส่ายหน้าให้กับเธอ เป็นนิสัยที่ไม่ยอมเปลี่ยนเลยจริงๆ ศิลปินชายหลายๆคนกำลังคุยก
วันจันทร์“พี่หลินแบบที่ส่งไปทีม B ส่งกลับมาแล้ววางอยู่บนโต๊ะค่ะ”“พี่หลินคะ ตัวอย่างเสื้อยืดกับโปโลมาถึงแล้วนะคะ วางอยู่ที่โต๊ะนะคะ”“ขอบใจนะหยก บีวันนี้จีนเข้าบริษัทหรือเปล่า”“เห็นบอกว่าจะเข้าช่วงเช้าค่ะ เพราะช่วงบ่ายจะย้ายของมาที่ตึกนะคะ”“อ้อ โอเค งั้นช่วงบ่ายพี่จะแวะไปดูหน่อย วันนี้มีอะไรด่วนไหม”“ไม่น่ามีแล้วนะคะ อ้อ อีกครึ่งชั่วโมงจะเริ่มประชุมแล้วนะคะ”“ได้ไม่มีปัญหา แค่พบปะศิลปินน่ะ ไปด้วยกันสิ”""ค่าา""ห้องประชุม“ทุกท่าน วันนี้เป็นวันประชุมใหญ่ที่พบหน้าพบตากันครบเป็นวันแรก ผมจะขอแนะนำทีมงานให้รู้จักนะครับ”ทัพเทพแนะนำทีมงานเริ่มจากทีม A ของหลินไปเรื่อยๆจนถึงทีม B ของแนน จนถึงทีมงานเบื้องหลังทุกคน “หวังว่าคอนเสิร์ตครั้งนี้จะประสบความสำเร็จนะครับ”“พี่ทัพคะ ทำไมทีมงานมีแต่ผู้หญิงละคะ ไม่เห็นมีผู้ชายในทีมออกแบบเลย”“อ้อ ทีม AB ของเราเป็นทีมงานที่มืออาชีพมากครับ หากจะมีก็มีสาวสองพอได้ไหมครับ ฮ่าๆ แต่งานพวกเรารับรองว่าถูกใจน้องอลิซแน่นอนครับ”“ขอให้เป็นแบบนั้นค่ะ”ศิลปินหลายคนหันไปมองหน้าอลิซพร้อมกับส่ายหน้าให้กับเธอ เป็นนิสัยที่ไม่ยอมเปลี่ยนเลยจริงๆ ศิลปินชายหลายๆคนกำลังคุยก
นิลินทร์ลุกขึ้นด้วยความโมโห สายตานั้นทำเอาวายุหยุดกึกและหันมามองหน้าเธอ หลินเดินเข้าไปใกล้ๆ เขาด้วยความโกรธ"เอาไอแพดฉันคืนมา""คุณไม่ได้ต้องการถ่ายรูปและนอนกับผมเหรอ""นอนกะผีอะสิ!! หลงตัวเองโคตรๆ หล่อมากเลยมั้ง ไอ้...ฉันบอกให้เอาไอแพดฉันมา!!""เดี๋ยว นี่คุณมาเคาะห้องผมเพราะผู้จัดการ.."หลินคว้าน้ำส้มในแก้วที่เขาคงดื่มและวางเอาไว้สาดเข้าไปยังหน้าขาวๆ นั้นทันทีพร้อมกับดึงสมุดที่เขาถืออยู่กลับมาแต่เขากลับไม่ยอมคืนให้เธอง่ายๆจนเธอโมโหและถอยออกมา"ไอ้คนเฮงซวย เสียดายที่....ฮึ้ย!!"หลินโกรธจนตัวสั่นพร้อมกับหันหลังกลับไปและเดินออกจากประตูทันทีเพื่อเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง เธอสวนกับใครบางคนเป็นหนุ่มหล่ออีกคนที่มองหน้าเธอพร้อมกับสงสัยเพราะห้องที่เธอพึ่งจะเดินออกมานั่น...คือห้องของ...."วายุ ไม่เลวนี่ นี่นาย...เฮ้ย...เกิดอะไรขึ้น"วายุหันไปมองคนที่เดินเข้ามาใหม่พร้อมกับเช็ดหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำส้มคั้นครึ่งแก้วที่ถูกสาดมา"ผมต้องถามพี่มากกว่า นั่นไม่ใช่เด็กที่พี่บอกว่าพ่อจะหามาให้ผมเหรอ""โธ่ กว่าจะบอกปัดแล้วปัดอีกใช้เวลาอยู่ตั้งนาน ต้องบอกให้รถพาขับกลับไปส่งเลยนะกว่าจะปลีกตัวมาได้ แทบแย่ ว่า
หลังจากงานวันนั้นเริ่มดำเนินการ ทีมของหลินและจีนก็เริ่มนัดคุยคอนเซ็ปชุดของแต่ละคนพร้อมกับรับฟังความคิดเห็นของศิลปินแต่ละคนว่าแต่ละคนอยากสวมชุดแบบไหนบ้าง ดูเหมือนว่าทุกคนก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ยังเหลือเพียงสองคนที่ยังเหลืออยู่ที่พี่ทัพเคยเตือนว่า พวกเขาคือ "โจทย์ยากที่สุด" สำหรับงานนี้"บีเอาแบบร่างชุดออกมาแล้วลองส่งไปที่ทีม B เพื่อให้พวกเขาลองดูแบบชุดให้เข้ากับการแต่งหน้า ฝ่ายอาร์ตจะได้ลองปรับดู แล้วก็อย่าลืมโลโก็ของคอนเสิร์ต""ค่ะพี่หลิน""หยก เรื่องเสื้อยืดล่ะมาหรือยัง ที่สั่งปักและสกรีนไป""มาวันพรุ่งนี้บ่ายๆค่ะพี่หลิน พึ่งแจ้งมาค่ะ มีสองสี ขาวกับดำเอาไว้ใส่ซ้อมค่ะ""จีนไปไหน ยังไม่เข้ามาอีกเหรอ""เห็นว่ามีนัดคุยกับศิลปินนะคะ""อ้อ โอวี่สินะ เป็นยังไงบ้างนะ เอาล่ะ รีบส่งแบบตัวอย่างเสื้อยืดไปพร้อมกับแบบของชุดที่ร่างเอาไว้ให้ทีม B ทีเดียวเลย""ได้ค่ะพี่หลิน อ้อพี่หลินคะ พี่ทัพฝากกุญแจห้องมาให้พี่แล้วนะคะ""ขอบใจมาก พวกเราพักชั้นเดียวกันหรือเปล่า""ไม่นะคะ พี่พักอยู่ชั้นบนร่วมกับพวกศิลปินอีกสามคนค่ะ พวกเราพักชั้นเดียวกับ...เฮ้อ....อลิซกับจินนี่ค่ะ""เอาน่า พักชั้นเดียวกันแต่คนละ
GST สตูดิโอ "คอนเสิร์ตครั้งนี้ถือเป็นการรวมตัวที่ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดเลยก็ว่าได้ แผนกเสื้อผ้าของเราก็ต้องทำงานหนักอีกเช่นเคย เอาล่ะ แผนผังคร่าวๆก็ได้รับกันไปหมดแล้วนะ เริ่มประชุมได้""นี่หลิน ครั้งนี้งานยักษ์เลยนะแก ดูรายชื่อศิลปินแต่ละคน ตัวพ่อทั้งนั้น"นิรมลหรือจีนแผนกดูแลเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายกระซิบบ่นกับเพื่อนสาวคนสนิทของเธออย่างรู้สึกขนลุกเมื่อพลิกไปดูรายชื่อศิลปินที่จะขึ้นแสดงในงานนี้"มืออาชีพเสียอย่าง แค่ทำตามหน้าที่ก็พอ อ๊ะ พี่วายุ!!"เสียงของนิลินทร์ ดีไซเนอร์สาวมือหนึ่งของบริษัทอุทานขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว สร้างความตกใจให้คนทั้งทีมที่กำลังประชุมกันอยู่ ทัพเทพ หัวหน้าและผู้ดูแลโปรเจคครั้งนี้ก็ตกใจจนต้องหันมาถามเธอเช่นกัน"หลิน...มีอะไรจะเพิ่มงั้นเหรอ พี่ยังไม่ได้คุยถึงเรื่องเสื้อผ้าเลย ยังอยู่ที่ฉากบนเวทีและการเล่นไปแอลอีดีอยู่เลย""เอ่อ ไม่มีอะไรค่ะพี่ทัพ ต่อได้เลยค่ะขอโทษที""แก..เป็นอะไรตะโกนซะดังเลย ดูทีม B จ้องเราตาเขม็งแล้ว"จีนหมายถึงพรพิมล หรือแนน หัวหน้าฝ่ายออกแบบให้ทีม B ซึ่งดูแลเรื่องฉากและการแต่งหน้า พวกเขาจะเรียกทีมของนิลินทร์ซึ่งดูแลเรื่องเสื้อผ้า เครื่องปร