Home / โรแมนติก / รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด / ตอนที่ 1 อาจารย์ไม่โซเชียล

Share

รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด
รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด
Author: จินต์พิชา

ตอนที่ 1 อาจารย์ไม่โซเชียล

last update Last Updated: 2025-02-26 00:04:13

 

บรรยากาศการเรียนการสอนวิชาเคมีของคณะวิทยาศาสตร์ภาควิชาวิทยาศาสตร์เครื่องสำอางของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งค่อนข้างจะตึงเครียด อาจารย์ประจำวิชาเป็นชายหนุ่มตัวสูงใบหน้าเคร่งขรึม สวมแว่นตากรอบดำแต่งกายภูมิฐาน กางเกงสแล็คกับเสื้อเชิ้ตสีขาวผูกเนกไทสีเดียวกับกางเกงและยังสวมสูทพอดีตัวเข้าชุดกันอีกด้วย

เขาเป็นคนพูดน้อยและมีฉายาว่าอาจารย์สุดเนิร์ดเนื่องจากการแต่งตัวและการวางตัวของเขา ที่ไม่สนใจสังคมและคนรอบข้างมาทำงานก็อยู่แต่ในห้องส่วนของตัวเอง แม้แต่อาจารย์ในภาควิชาเดียวกันก็ไม่ค่อยสนิทกับใครเท่าไหร่ แต่ในเรื่องของการเรียนการสอนและประสบการณ์ที่ถ่ายทอดให้กับนักศึกษานั้นเขาไม่เป็นสองรองใครเพราะนอกจากจบการศึกษามาจากต่างประเทศและมีประสบการณ์ทางด้านการสอนและมีประสบการณ์ในการทำงานอื่นนอกจากเป็นอาจารย์เลยทำให้เขาได้รับการยอมรับเป็นอย่างดี

วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกนักศึกษาชั้นปีสี่ที่ลงเรียนวิชานี้กับเขามีเกือบหกสิบคนซึ่งนอกจากนักศึกษาวิทยาศาสตร์เครื่องสำอางแล้วยังมีนักศึกษาวิชาเคมีและเภสัชฯมาลงทะเบียนเรียนอีกด้วย แต่ถึงแม้จะมีนักศึกษาเกินครึ่งร้อยทั้งห้องก็ไม่มีเสียงคุยกันเลย นักศึกษานั่งเงียบฟังอาจารย์หนุ่มอธิบายอย่างตั้งใจจนกระทั่งเหลือเวลาจนกระทั่งหมดเวลาเรียนในเวลาเที่ยงพอดี

“ผมหวังว่าตลอดภาคเรียนนี้ทุกคนจะตั้งใจเรียนเหมือนวันนี้ทุกวันนะครับ ขอให้ทุกคนเรียนด้วยกันอย่างมีความสุขนะ ใครมีปัญหาอะไรสงสัยทิ้งคำถามไว้ในอีเมลผมได้เลยนะครับ”

“อาจารย์ไม่มีไลน์เหรอคะ หนูว่าติดต่อกันทางไลน์น่าจะสะดวกกว่า”

“ผมไม่มีครับ”

“แล้วพวกไอจี F******k ล่ะคะ อินบ็อกซ์ถามในนั้นก็ได้ ไม่เห็นต้องส่งอีเมลให้ยุ่งยาก อาจารย์เขาเอาคิวอาร์โค้ดขึ้นจอเลยก็ได้ค่ะพวกเราจะได้สแกน”

“ผมไม่มีอะไรพวกนั้นหรอกครับถ้าอยากติดต่อผมก็ติดต่อผ่านทางอีเมลหรือไม่ก็ไปหาผมที่คณะได้ เอาล่ะวันนี้ผมขอตัวก่อนยินดีที่ได้รู้จักนักศึกษาทุกคนนะครับ สวัสดีครับ”

อาจารย์ปัณณวรรธเดินออกจากห้องไปแล้วเสียงพูดคุยกันก็เซ็งแซ่ไปหมด

“เคยได้ยินแต่เขาว่าอาจารย์ปัณณวรรธเนิร์ดและโหดมากเพิ่งมาเจอตัวจริงวันนี้แหละ ดูท่าทางจะเนิร์ดจริงๆ ด้วย คิดเหมือนฉันไหมปูเป้” พิชญาภาหันไปถามดลยาหรือปูเป้เพื่อนสนิท

“เป้ก็คิดเหมือนพีชนั่นแหละ หน้าอาจารย์แกนิ่งมากเลยนะแต่เขาบอกกันว่าอาจารย์สอนดีสอนเข้าใจ”

“ใช่ ไอย์ก็ได้ยินมาเหมือนแบบนั้นเหมือนกัน” ไอริณหรือไอยวริญหันก็เห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อน

“ถ้าเรียนกับอาจารย์ทั้งเทอมแบบนี้สงสัยเซ็งแย่เลยเนอะ คนอะไรไม่เล่นไลน์ ไม่เล่นไอจี ไม่เล่น F******k ติดต่อกันทีก็ต้องติดต่อทางอีเมลคร่ำครึเป็นบ้าเลย” พิชญาภาถอนหายใจ

“เราว่าพักเรื่องอาจารย์สุดเนิร์ดไปดีกว่า ไปหาข้าวกินกันดีไหม” ดลยาสาวหุ่นอวบชวนเพราะเลยเวลาอาหารกลางวันมาเกือบสิบนาทีแล้ว

“กินที่โรงอาหารหรือจะไปกินที่หน้ามหาลัยดีล่ะพีช”

“ไปร้านประจำของพวกเราหน้ามหาวิทยาลัยดีไหม เอารถพีชไปก็ได้ ไปคันเดียวกันจะได้ไม่ต้องแย่งกันจอดรถ”

“งั้นก็ได้”

พิชญาภา ดลยาและไอยวริญทั้งสามเป็นเพื่อนสนิทที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่มัธยมปลาย เวลาไปไหนพวกเธอก็จะไปด้วยกันทั้งสามคน

ดลยาหรือปูเป้อาศัยอยู่หอพักด้านหลังมหาวิทยาลัย ส่วนไอยวริญหรือไอริณนั้นขับรถมาเรียนเพราะบ้านของเธออยู่ไม่ไกลมากนักคุณสุดท้ายพิชญาภาหรือลูกพีชหญิงสาวอยู่คนเดียวที่คอนโดมิเนียมใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัยเช่นกัน

ทั้งสามคนมาถึงร้านอาหารที่พวกเธอมักจะมาทานกันเป็นประจำ แต่พอมาถึงโต๊ะก็ไม่ว่างจึงคิดจะเปลี่ยนไปทานร้านอื่น

“เดี๋ยวสิพีชนั่งกับพวกเราก็ได้” เสียงหนึ่งเอ่ยเรียกทำให้ทั้งสามคนหันกลับมามอง แล้วก็เห็นว่าตอนนี้โต๊ะด้านริมสุดมีผู้ชายนั่งอยู่กันเพียงสองคนเธอและเพื่อนอีกสองคนจึงเดินเข้าไปสมทบด้วยนั่งด้วยกัน

“ขอบใจนะโจ้”

สรวิชญ์และเพื่อนอีกคนขยับเก้าอี้ให้กับสามสาวนั่ง ทั้งสองคนที่นั่งอยู่ก่อนหน้านั้นเป็นเพื่อนจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่รู้จักกันดีเพราะครั้งหนึ่งโจ้หรือสรวิชญ์เคยคบกับพิชญาภาอยู่เกือบปีแต่ก็ไปกันมีรอดเพราะไลฟ์สไตล์ต่างกันจึงลดสถานะเหลือแค่เพื่อน

เมื่อนั่งกันครบแล้วพิชญาภาและเพื่อนก็สั่งอาหารกับพนักงานจากนั้นก็หันมาคุยกับสรวิชญ์ที่ไม่เคยได้เจอกันเลยตั้งแต่ปิดเทอม

“สบายดีนะโจ้”

“อือ สบายดีพีชล่ะ”

“ก็เรื่อยๆ นะ”

“เปิดเทอมวันแรกเป็นไงบ้างล่ะ เทอมนี้เรียนกี่ตัว”

“เหลือเรียนอีกไม่กี่ตัวแล้วโจ้ล่ะ”

“เราก็เหลืออีกไม่กี่ตัว เทอมหน้าต้องไปฝึกงานที่โรงงานน่ะแล้วพีชกับเพื่อนต้องไปฝึกงานไหม”

“ก็ฝึกที่ห้องแล็บของมหาวิทยาลัยแล้วอาจารย์จะให้ไปฝึกที่โรงงานผลิตเครื่องสำอางน่ะ แต่ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะได้ไปฝึกที่ไหนแล้ว โจ้ล่ะ”

“พวกเราน่าจะไปฝึกกันที่ระยอง แถวนั้นโรงงานอุตสาหกรรมเยอะ”

“แบบนี้ก็ดีเลยสิ อยู่ติดทะเลจะได้กินอาหารทะเลสด” ดลยาที่ชอบการทานอาหารทะเลก็พูดขึ้น

“เอาไว้ถึงเวลาที่เราไปฝึกงานจริงๆ พวกเธอก็ไประยองสิ จะได้เที่ยวและหาอาหารทะเลกิน”

“นี่ยังไม่ได้เริ่มไปฝึกงานคิดเรื่องเที่ยวกันแล้วเหรอโจ้”

“อีกหน่อยเราก็เรียนจบทำงานก็คงไม่มีเวลาเที่ยวแล้วแหละ แล้วไอริณจะไปด้วยไหมล่ะ”

“ก็ต้องไปสิ”

“นั่นไงตกลงเรานัดกันเที่ยวนะ”

“นี่เรานัดกันตอนไหนเหรอ” พิชญาภาหันไปถาม

“ก็เมื่อกี้ไงเอาเป็นว่าตกลงทั้งสามคนจะไปเที่ยวที่ระยองตอนที่เราไปฝึกงานตกลงไหม”

“ใครจะให้คำตอบได้นะโจ้ ถ้าเกิดพวกเราได้ไปฝึกงานที่อื่น ก็คงไม่มีเวลาไปเที่ยวหรอก” ดลยาแย้งขึ้นมา

“เอางี้มั้ยก่อนเรียนจบพวกเราชวนเพื่อนไปอีกเยอะๆ เที่ยวทิ้งท้ายก่อนที่จะแยกย้ายกันไปทำงาน” เพื่อนอีกคนที่นั่งเงียบเสนอ

“พีชเห็นด้วยนะ นายกับโจ้จัดการเรื่องนี้ได้ไหมล่ะ”

“ได้ไม่มีปัญหาเราว่าจะชวนให้ครบทุกคณะเลย”

“อันนี้เป้เห็นด้วยนะไม่รู้ว่าเรียนจบไปแล้วต่างคนจะแยกย้ายกันไปที่ไหนบ้าง ก่อนจบเที่ยวกันให้เต็มที่ก็ดีเหมือนกันนะ”

เมื่อได้ข้อสรุปแล้วทั้งห้าคนก็เริ่มทานอาหารกลางวันซึ่งพนักงานของร้านเอามาเสิร์ฟพอดี

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Related chapters

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 2 อย่าปรักปรำ

    หลังจากเปิดเรียนได้สองสัปดาห์แล้วทุกอย่างก็เริ่มเข้าที่ พิชญาภาก็เลยรับงานเดินแบบซึ่งเป็นงานอดิเรกที่เธอทำมาตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัย ไม่ใช่เพราะต้องการเงินแต่เพราะรู้สึกว่าการออกไปทำงานมันจะทำให้เธอได้เจอผู้คนมากมายมันดีกว่าการที่จะต้องเหงาอยู่คอนโดตามลำพังวันนี้เธอได้รับการติดต่อจากโมเดลลิงที่ตนเองสังกัดอยู่เพื่อไปเดินแบบให้กับงานประมูลเครื่องเพชรแห่งหนึ่ง ซึ่งครั้งนี้จะใช้นางแบบหน้าใหม่ทั้งหมดเพราะผู้จัดงานต้องการให้ผู้เข้าร่วมประมูลสนใจเพชรบนตัวนางแบบมากกว่าใบหน้าของนางแบบด้านหลังเวทีค่อนข้างวุ่นวายช่างแต่งหน้าและช่างทำผมทำงานกันมือเป็นระวิง พิชญาภาที่มาถึงก่อนเป็นคนแรกๆ แต่งตัวเสร็จแล้วตอนนี้ก็แค่รอเวลาที่จะขึ้นเวทีเท่านั้นเครื่องเพชรที่ทุกคนใส่วันนี้ราคาไม่สูงมาก ทุกชุดเริ่มประมูลที่ห้าหมื่นบาท ทางเจ้าของงานอยากเน้นปริมาณเพื่อให้แขกได้ประมูลกันอย่างทั่วถึงมากกว่าจะเน้นสร้อยที่ราคาสูง ยกเว้นก็แต่เครื่องเพชรที่สวมกับชุดฟินนาเล่ซึ่งเพื่อนนางแบบคนหนึ่งสวมอยู่เป็นชุดเครื่องเพชรที่มีมูลค่ารวมเกือบสิบล้านนางแบบหลายๆ คนตื่นเต้นที่ได้สวมเครื่องประดับสวยงามแต่สำหรับพิชญาภาแล้วหญิงสา

    Last Updated : 2025-02-26
  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 3 ขอบคุณที่มาทัน

    “ถ้าไม่ได้เอาไปจะกลัวทำไมล่ะ พี่เปรี้ยวคะหนูว่าลองเอากระเป๋ามาค้นเลยดีไหมคะ”“ถ้าจะค้นก็ต้องค้นของทุกคนสิจะมาค้นของฉันคนเดียวได้ยังไง”“เอาล่ะ อย่าเถียงกันเลยพี่ว่าเอากระเป๋าของทุกคนมากองรวมกันเดี๋ยวพี่จะให้เจ้าของงานตรวจกระเป๋าของทุกคนเอง”พิชญาภาถอนหายใจ เธอคิดว่าเดินแบบเสร็จจะได้รีบกลับไปนอนแต่พอมาเจอเหตุการณ์แบบนี้เธอก็มีสีหน้าเซ็งหญิงสาวส่งกระเป๋าของตนเองไปกองรวมกับเพื่อนๆ จากนั้นก็นั่งฟุบอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งรอให้เจ้าของงานตรวจกระเป๋าไปทีละใบตรวจชุดครบทุกใบแต่ก็ยังไม่มีต่างหูที่หายไป“ต่างหูมันจะหายไปได้ยังไงต้องมีใครเอาไปแน่”“มีใครออกจากห้องนี้ไปไหมหลังจากกลับมาจากเดินแบบแล้ว”“พีชออกไปเข้าห้องน้ำค่ะ”“เธอแอบเอาต่างหูไปหรือเปล่า”“ฉันจะเอาไปทำไม”“แต่เธอก็น่าสงสัยนะ เพราะเธอเป็นคนเดียวที่ออกไปจากห้องนี้ ฉันจำได้ว่าตอนเดินเข้ามาเธอนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง”“ฉันไม่ได้เอาไปจริงๆ ฉันแค่ออกไปเข้าห้องน้ำไม่เชื่อก็ลองดูกล้องวงจรปิดสิ”“ที่นี่มีกล้องวงจรปิดก็จริงแต่ในห้องแต่งตัวและห้องน้ำไม่มีกล้องวงจรปิดนะ จะมีก็แต่ทางเดินเท่านั้น” เจ้าของสถานที่บอกกับผู้จัดงานตอนนี้สายตานางแบบห

    Last Updated : 2025-02-26
  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 4 เลี้ยงเหล้าคงไม่พอ

    ทั้งสองคนนั่งคุยกันไปเรื่อยจนกระทั่งใกล้ถึงเวลาร้านปิดหญิงสาวก็ขอตัวกลับ ชายหนุ่มก็เดินตามออกมานอกร้าน“คุณขับรถไหวไหมเมาหรือเปล่า”“มึนนิดหน่อยค่ะ แต่คอนโดของพีชอยู่ใกล้นิดเดียวไม่มีด่านตำรวจหรอกค่ะ”“ถ้าไม่ไหวเรียกแท็กซี่ไหมผมจะเรียกให้หรือถ้าไว้ใจก็ให้ผมไปส่ง”“ไม่เป็นไรค่ะพีชไหวจริงๆ แล้วคุณล่ะคะดื่มไปหลายแก้วเหมือนกันจะกลับยังไง”“ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมมาเที่ยวที่นี่บ่อยรู้ดีว่าจะขับกลับคอนโดยังไงไม่ให้เจอด่าน”“คุณก็อยู่คอนโดเหมือนกันเหรอคะ”“ครับคอนโดผมชื่อXXX ครับ”“อ๋อ..อยู่ถัดจากคอนโดของพีชไปนิดเดียวเองค่ะ พีชอยู่คอนโดXXXค่ะ“เราอยู่ใกล้กันแค่นี้เองนะครับแต่ทำไมเพิ่งเคยเจอกันก็ไม่รู้”“แต่ก่อนพีชก็ไม่ค่อยมาเที่ยวแบบนี้หรอกค่ะ แต่คืนนี้มันรู้สึกเซ็งๆ ก็เลยมาหาอะไรดื่ม พีชดีใจนะคะที่เราได้เจอกัน แล้วก็ขอบคุณคุณวรรธอีกครั้ง”“คุณขอบคุณผมบ่อยเกินไปแล้วนะพีช”“แค่ขอบคุณกับเลี้ยงเหล้าไม่กี่แก้วมันยังน้อยไปด้วยซ้ำเมื่อกับมูลค่าเครื่องเพชรที่พีชต้องรับผิดชอบ ถ้าหากว่าเจ้าของงานเปิดมาเจอมันอยู่ในกระเป๋าของพีช ถ้าไม่รังเกียจจะให้พีชเลี้ยงข้าวอีกสักมื้อก็ได้นะคะ”“เอาเงินมาเลี้ยงผมหมดแ

    Last Updated : 2025-02-26
  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 5 แปลกแต่ดี

    ช่วงสายของวันเสาร์พิชญาภาตื่นนอนและเอาอาหารแช่แข็งที่ซื้อมาเก็บไว้อุ่นทานหลังจากนั้นก็ทำความสะอาดห้องพัก จนกระทั่งถึงเวลาเที่ยงก็เตรียมตัวจะอาบน้ำเพื่อไปตามนัด แต่เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน“สวัสดีค่ะ”“สวัสดีครับผมเองนะ”“คุณวรรธเหรอคะ” เธอพอจะจำเสียงของเขาได้“ครับ ผมจะโทรมาเตือนว่าคุณอย่าลืมนัดของเรานะครับ”“พีชไม่ลืมหรอกค่ะ นี่ก็กำลังจะอาบน้ำแต่งตัว นอกจากโทรมาเตือนแล้วคุณมีอะไรอีกหรือเปล่าคะ”“ผมจะถามพีชว่าให้ผมไปรับที่คอนโดดีไหม”“พีชคิดว่าเราเจอกันครึ่งทางดีกว่ามั้ยคะ ขากลับจะได้แยกย้ายกันกลับ”“นี่คุณคิดจะเลี้ยงกาแฟผมแล้วกลับไปกับคอนโดเลยเหรอครับ ผมนึกว่าเราจะไปเดินเที่ยวกันต่อเสียอีก”“คุณวรรธจะไปเดินเที่ยวที่ไหนคะ”“ไปศูนย์การค้าที่อยู่ใกล้ๆ ดีไหม เดินดูอะไรเพลินๆ ตอนเย็นก็ดูหนังกันสักเรื่องแล้วค่อยกลับ”“ฟังดูน่าสนใจดีเหมือนกันนะคะ”“ตกลงไหมล่ะ ให้ผมไปรับคุณที่คอนโดนะ จะได้ไปรถคันเดียวกัน”“ถ้างั้นบ่ายโมงคุณมารับพีชที่หน้าคนโดนะคะ”“ได้ครับ ผมวางก่อนนะคุณจะได้เตรียมตัว”“ค่ะ”เมื่อชายหนุ่มวางสายไปแล้วพิชญาภาก็ต้องเปลี่ยนแผน ตอนแรกเธอคิดจะแต่งตัวสบายๆ เพราะคิดว่าไปดื่มกา

    Last Updated : 2025-02-26
  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 6 อยากรู้จักมากขึ้น

    นอกจากวันนี้จะได้ดูหนังกันแล้วปัณวรรธยังพาพิชญาภาไปทานอาหารเย็นที่ร้านโปรดของเขาซึ่งอยู่ไม่ไกลจากคอนโดฯ การได้อยู่ด้วยกันหลายชั่วโมงมันทำให้ทั้งสองสนิทกันมากขึ้น“ชอบคุณนะคะพี่วรรธ วันนี้พีชหายเหงาไปได้เยอะเลยค่ะ”“ไม่น่าเชื่อว่าพีชจะเป็นคนขี้เหงานะ”“ก็มีบ้างค่ะ”“พีชบอกพี่ว่าเรียนอยู่ใช่ไหม”“ค่ะพีชอยู่ปีสี่แล้ว พี่วรรธทำงานบริษัทรักษาความปลอดภัยเหรอคะ” เพราะเมื่อคืนเขาบอกตอนอยู่หลังเวทีว่าตนเองรับผิดชอบสถานที่และคนที่จะเข้าไปดูกล้องได้ก็น่าจะเป็นบริษัทรักษาความปลอดภัย“เปล่าหรอก เมื่อคืนพี่ไปช่วยเพื่อนทำงาน พี่ทำงาน....” ชายหนุ่มยังไม่ทันตอบรถก็มาถึงหน้าคอนโของพิชญาภาแล้ว“เอาไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้กันต่อนะคะ ถึงคอนโดแล้วพีชขอตัวก่อนนะคะ ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ บ๊ายบายค่ะ” พิชญาภาลงจากรถแล้วโบกมือให้กับชายหนุ่มทั้งที่ยังคุยกันไม่จบว่าชายหนุ่มทำงานอะไรเพราะตอนนี้มีรถมาจอดต่อท้ายรถของชายหนุ่มพอดีแต่ไม่ว่าเขาจะทำงานอะไรมันก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญเพราะเธอรู้สึกว่าการได้คุยกับใครสักคนแล้วรู้สึกดีนั้นมันไม่เกี่ยวกับงานของเขาความรู้สึกที่ได้คุยกับปัณณวรรธวันนี้มันแตกต่างกับผู้ชายคนอื่นที่เธอเค

    Last Updated : 2025-02-26
  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 7 ทำทุกอย่างตามใจ

    หญิงสาวให้เขาถือสายรอจากนั้นเธอก็หยิบแท็บเล็ตขึ้นมาเปิดดูเที่ยวบินที่จะบินไปสมุย เธออยากไปพักผ่อนที่นั่นมากกว่าจะขับรถหลายชั่วโมงไปทะเลใกล้ๆเมื่อดูแล้วว่ามีตั๋วเครื่องบินในช่วงเย็นหญิงสาวก็ยิ้มก่อนจะคุยกับปัณณวรรธที่ถือสายรออยู่อีกครั้ง“ถ้าเราไปเสม็ดหรือหัวหินเราก็ต้องขับรถไปใช่ไหมคะ”“ครับ แต่แค่นี้ไม่มีปัญหาเลยเหยียบแป๊บเดียวก็ถึง”“แต่ถ้าไปสมุยหรือภูเก็ตเราแค่นั่งรถไปสนามบินเองนะคะ น่าจะใช้เวลาพอๆ กันเลยค่ะ แต่พี่วรรธไม่ต้องเหนื่อยขับรถ”“พี่เห็นด้วยนะ ตกลงพีชจะไปสมุยหรือภูเก็ตล่ะ พี่จะได้จองตั๋วเครื่องบินให้”“พีชตัดตัวเลือกอื่นให้แล้วส่วนที่เหลือสองตัวเลือกนี้พีชให้พี่เป็นคนเลือกค่ะ”“ไปสมุยดีไหม พี่ว่ามันน่าจะมีความเป็นส่วนตัวกว่าภูเก็ตนะ ถึงแม้ที่เที่ยวจะไม่มีเยอะเท่าภูเก็ตแต่เราก็จะได้พักผ่อนกันอย่างเต็มที่พีชคิดว่ายังไง”“ก็ดีเหมือนกันค่ะ”“ถ้างั้นตกลงตามนี้เราจะไปสมุยเดี๋ยวพี่เป็นคนจองตั๋วเครื่องบินให้พีชเองนะ พีชถ่ายรูปบัตรประชาชนให้พี่ได้มั๊ย รับรองว่าพี่ไม่เอาไปทำอะไร”“พรุ่งนี้พีชถ่ายรูปบัตรประชาชนกับพาสปอร์ตส่งให้พี่ทางไลน์นะคะ ตอนนี้พิชปิดไฟแล้วไม่อยากลุกไปหาค่ะ ส่วน

    Last Updated : 2025-02-26
  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 8 ไม่ใช่คนเดียวกัน

    “พีชเป็นอะไรหรือเปล่า” ดลยาถามพิชญาภาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวนั่งเงียบหลังจากที่อาจารย์เคมีสุดเนิร์ดเดินออกจากห้องไปแล้ว“ไม่รู้สิพีชรู้สึกคุ้นหน้าเขามากๆ เลยนะปูเป้”“ก็ไม่แปลกนี่เขาเป็นอาจารย์สอนที่นี่มาหลายปีแล้วนะ อีกอย่างเราก็เคยเรียนกับเขามาครั้งหนึ่งแล้วนะ”“มันไม่ใช่แบบนั้น เหมือนพีชเคยเจอเขาที่ไหนเขาหน้าคล้ายกับคนที่พีชคุยด้วย หน้าก็คล้ายนะชื่อก็คล้าย”“หรือเขาจะเป็นคนเดียวกัน” ไอยวริญแสดงความคิดเห็นด้วยความตื่นเต้น“มันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะพี่วรรธไม่ได้ใส่แว่นนะไอย์”“มันก็แค่แว่นหรือเปล่าพีช”“มันมีหลายๆ อย่างอาจารย์สุดเนิร์ดไม่มีไลน์แต่พี่วรรธมี แล้วการแต่งตัวก็ไม่ใช่แบบนี้เลย อาจารย์สุดเนิร์ดแต่งตัวอย่างกับจะไปประชุมสภาฯ ส่วนพี่วรรธก็แค่เสื้อเชิ้ตกางเกงยีนรองเท้าผ้าใบแค่นั้นเองดูยังไงก็คนละคน”“เป้ว่าอาจารย์สุดเนิร์ดไม่ได้หน้าคล้ายกับพี่วรรธที่พีชพูดถึงหรอกเพียงแต่ตอนนี้พีชกำลังหลงผู้ชายคนนั้นอย่างหนักไง เห็นหน้าใครก็คล้ายกับหน้าเขาไปหมด”“ข้อนี้ไอย์เห็นด้วยกับเป้เลยตั้งแต่วันจันทร์จนถึงวันพุธไม่มีวันไหนที่พีชไม่พูดถึงเขาเลย ว่างเป็นจับโทรศัพท์ไลน์หาตลอด”“ไม่ต้องมาว่าพีชเลยที่ต

    Last Updated : 2025-02-26
  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 9 เพื่อนเปลี่ยนไป

    การได้คุยกับพิชญาภาทุกคืนก่อนนอนเป็นกิจกรรมที่ปัณณวรรธรู้สึกดีมากๆ ปกติเขาไม่ค่อยชอบคุยโทรศัพท์กับใครนานๆ แต่ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นข้อยกเว้นในหลายอย่างสำหรับเขาปัณณวรรธไม่เคยชอบคนอายุน้อยกว่า ไม่เคยคบใครที่ยังเรียนไม่จบเพราะคิดถึงปัญหาที่มันจะตามมา ทั้งปัญหาความแตกต่างทางด้านอายุ การงานและสังคมเพื่อนแต่เขาเลือกที่จะมองข้ามทุกอย่างเพราะการได้คุยกับเธอมันทำให้หัวใจที่เย็นแห้งเหี่ยวกลับมามีชีวิตชีวาและเต้นแรงอีกครั้งแม้งานจะยุ่งและเหนื่อยแค่ไหนแต่ในทุกคืนเขาก็จะแบ่งเวลาคุยกับพิชญาภาอย่างน้อยห้านาทีและเวลามันก็มากขึ้นเรื่อยๆ จนถึงตอนนี้ไม่เคยมีคืนไหนที่คุยกับหญิงสาวต่ำกว่ายี่สิบนาทีเลยสักครั้งแม้ว่าเรื่องราวที่พูดคุยกันมันจะเป็นเรื่องธรรมดามากเช่นการใช้ชีวิตทั่วไป แต่มันก็เพลินจนรู้สึกว่าเวลาในแต่ละวันมันผ่านไปค่อนข้างเร็วและพรุ่งนี้เขาจะเดินทางไปเที่ยวต่างจังหวัดกับหญิงสาว ปัณณวรรธคาดหวังว่าการไปครั้งนี้จะทำให้เขาและเธอได้เรียนรู้และเปิดใจให้กันและกันมากขึ้นชายหนุ่มคิดว่าถ้าขอเธอเป็นแฟนในตอนนั้นหญิงสาวก็ไม่น่าจะปฏิเสธ เพราะจากการที่คุยกันดูเหมือนว่าเธอเองก็มีใจให้กับเขาอยู่บ้า

    Last Updated : 2025-02-26

Latest chapter

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 28 ตอนจบ

    การมาฝึกงานของพิชญาภาและเพื่อนในบริษัทของ ปัณณวรรธเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ชายหนุ่มเคยแวะมาดูนักศึกษาเพียงสองครั้งเท่านั้น ทำให้พิชญาภารู้สึกสบายใจมากเพราะกลัวเพื่อนคนอื่นจะจับได้ถึงความสัมพันธ์ของเธอและเจ้าของบริษัทแต่ดูเหมือนจะไม่มีใครสนใจเรื่องนี้เลยอีกทั้งไอยวริญและดลยาก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้ มันทำให้พิชญาภาเลิกกังวลและฝึกงานอย่างมีความสุขเมื่อฝึกงานเสร็จก็กลับไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยจากนั้นก็สอบปลายภาค เมื่อผลสอบออกมาพิชญาภาก็ยิ้มกว้าง หญิงสาวเรียนจบได้เกรดนิยมอันดับสอง เพราะมีช่วงเรียนอยู่ชั้นปีสองที่เธอพลาดไปบางวิชา ทำให้ต้องขยันมากขึ้นในการเรียนปีสามและปีสี่ แต่การขยันและตั้งใจเรียนก็ทำให้เธอคว้าเกียรตินิยมอันดับสองมาได้ถึงแม้มันจะต่ำกว่าความตั้งใจแรกก็ตาม“ดีใจด้วยนะพีช” ดลยาและไอยวริญรู้สึกภูมิใจในเพื่อนของตนเองมากๆ เพราะพิชญาภาเป็นตัวอย่างของความขยันและความอดทนตั้งใจเรียนกว่าใครในกลุ่ม ตั้งใจจดเลคเชอร์ทุกวิชาที่อาจารย์เข้าสอน อีกทั้งยังช่วยติวเพื่อนที่ไม่เข้าใจจนพวกเธอสองคนสอบผ่านและเอาตัวรอดได้ทุกครั้ง“ใจหายเหมือนกันนะเราเรียนด้วยกันมาเจ็ดปีเลย จบแล้วก็ต้องแยกย้าย” ดลยาร

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 27 คำสัญญา

    “เรื่องของ ความรักเรื่องของหัวใจบางครั้งมันก็พูดและอธิบายยากนะพีช พีชไม่ใช่คนเดียวที่ทำแบบนี้และพีชก็ไม่ได้ตั้งใจทุกอย่างมันเกิดจากความบังเอิญ ถ้าพีชรู้ก่อนแล้วคบเขานั่นก็อาจจะมีส่วนผิดอยู่บ้าง เป้เข้าใจพีชนะ”“คนอื่นเขาจะคิดว่าพีชเพราะอยากได้คะแนนดีหรือเปล่าล่ะ”“คนอื่นก็อาจจะมีคิดบ้าง แต่เป้กับไอย์ไม่คิดแบบนั้นหรอกนะ อย่ากังวลไปเลยนะเราสองคนเข้าใจพีชและจะอยู่ข้างพีช”“ขอบใจมากนะ รู้มั้ยตั้งแต่รู้ความจริงมาจนถึงตอนนี้หนึ่งเดือนกว่าพีชไม่มีความสุขเลย เวลานั่งเรียนวิชาของพี่วรรธ พีชก็ต้องนั่งก้มหน้าฟังแค่เสียงเท่านั้นพีชกลัวจะทำให้พี่เขาเสียสมาธิในการสอน มันอึดอัดเหมือนกันนะ วันธรรมดาเราไม่เจอกันเลยต้องรอให้เป็นวันหยุดหรือไม่ก็เป็นวันที่เข้าไม่ต้องมาสอน”“แต่เราไม่เห็นความผิดปกติเลยนะอาจารย์เขาก็สอนตามปกตินับว่าเขามีความเป็นมืออาชีพมากเพราะฉะนั้นพีชไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอกพวกเราเข้าใจดี”“ถ้าคนอื่นรู้ล่ะพีชกลัวมันจะมีปัญหาทีหลังแต่ถ้าจะให้พีชเลิกกับเขาพีชก็ทำไม่ได้หรอกพี่วรรธไม่ได้ผิดอะไรเลย ผิดที่พีชต่างหาก”“จะไม่มีใครรู้เรื่องนี้เราสองคนจะเหยียบมันไว้ที่นี่ถ้าออกจากร้านชาบูแล้วเราก

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 26 ความลับ

    วันนี้เป็นการสอบวันสุดท้ายพิชญาภา ดลยาและไอยวริญพากันมาที่ร้านชาบูเพื่อฉลองหลังจากสอบเสร็จ พวกเธอทั้งสามคนได้ฝึกงานที่เดียวกันที่บริษัทของปัณณวรรธเรื่องที่เป็นแฟนกับอาจารย์สุดเนิร์ดพิชญาภายังไม่บอกใครแม้จะรู้สึกอึดอัดมากแต่เธอก็ต้องพยายามอย่างที่สุดในทุกคาบเรียนที่ต้องนั่งเรียนกับเขาหญิงสาวจะพยายามนั่งก้มหน้าและไม่มองหน้าแฟนหนุ่มเพราะกลัวจะทำให้เขาเสียสมาธิแต่ดูเหมือนไอริณกับนักศึกษาคนอื่นจะไม่ได้คิดอย่างนั้นเลยเพราะพวกเธอเอาแต่จ้องอาจารย์หนุ่มจนกระทั่งหมดชั่วโมงสอนแต่พิชญาภาก็แอบสังเกตว่าคนรักของเธอไม่ได้สนใจจะมองใครอื่นเลยเขาตั้งหน้าตั้งตาสอนและอธิบายเหมือนกับมองไม่เห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่แถวหน้า มันเลยทำให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้น“ตื่นเต้นไหมที่จะได้ไปฝึกงาน” ดลยาถามหลังจากทานอาหารไปได้ไม่นาน“ตื่นเต้นสิไม่รู้ที่บริษัทจะเป็นยังไงบ้าง แล้วอาจารย์ที่จะไปคุมเราตอนฝึกงานใช่อาจารย์สุดเนิร์ดหรือเปล่า” ไอยวริญตื่นเต้นไม่แพ้กับเพื่อนอีกสองคน“ไม่นะเขาแค่ให้สถานที่ฝึกงาน แต่เขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับการฝึกงานเลย” ดลยาตอบตามที่ตนเองทราบมาจากอาจารย์ที่ปรึกษา“ก็ดีเหมือนกันนะถ้ามีสายตาเขาคอยจ้องก็ค

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 25 รู้สึกผิด

    เพราะเมื่อวานพิชญาภาโดดเรียนโดยไม่ได้บอกเพื่อนอีกทั้งยังปิดมือถือตลอดทั้งวัน เช้านี้หญิงสาวจึงรีบมาเรียนแต่เช้าเพื่อจะขอลอกเลคเชอร์ของวิชาที่เรียนในตอนบ่าย ส่วนวิชาของอาจารย์สุดเนิร์ดนั้นเธอไม่ห่วงเพราะเขาเองก็โดดสอนหญิงสาวคิดว่าต่อไปจะต้องหักห้ามใจตัวเองให้มากกว่านี้ไม่ใช่ว่าเขามาออดอ้อนก็ยอมนอนกับเขาโดยไม่สนใจเรื่องเรียน แต่ก็ยากที่จะห้ามความรู้สึกของตัวเองเพราะปัณณวรรธทำให้เธออ่อนระทวยทุกครั้งยามที่อยู่ใกล้ ใครจะเชื่อล่ะว่าอาจารย์สุดเนิร์ดเวลาอยู่บนเตียงนั้นจะมีลีลารักที่เร่าร้อนจนเธอหลอมละลายแทบทุกครั้ง“พีชเป็นอะไรหรือเปล่าโทรหาก็ไม่รับไลน์ไปก็ไม่อ่าน” ดลยาถามด้วยความร้อนใจเมื่อเห็นเพื่อนเดินมาโต๊ะที่พวกเธอนั่งกันเป็นประจำ พิชญาภาไม่เคยเงียบหาบไปแบบนี้เธอก็เลยค่อนข้างจะห่วงมากเป็นพิเศษ“เมื่อวานพีชปวดหัวนิดหน่อย กินยาแล้วก็หลับยาวแล้วมือถือก็แบตหมดไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ เพิ่งจะชาร์ตเมื่อเช้า พีชขอโทษเป้กับไอย์ด้วยนะที่ทำให้เป็นห่วง” พิชญาภารู้สึกผิดกับเพื่อน เธอปิดมือถือไว้ตลอดเพราะไม่รู้จะตอบยังไงถ้าเพื่อนโทรศัพท์ไปถาม“แล้วตอนนี้ดีขึ้นหรือยังปวดหัวอย่างเดียวใช่ไหม มีไข้หรือเป

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 24 วิชานี้ขอA+ nc

    เมื่อคืนฝนตกหนักมากปัณณวรรธเลยไม่ได้ไปส่งพิชญาภาที่คอนโดเพราะรู้ว่ารถติดมาก เช้านี้หญิงสาวเลยตื่นนอนแต่เช้าเพราะเธอจะเอารถของปัณณวรรธไปมหาวิทยาลัย ส่วนชายหนุ่มนั้นจะนั่งรถไฟฟ้าไปอย่างเคยหญิงสาวแต่งชุดนักศึกษาชุดเดิมที่ใส่มาในเย็นวันศุกร์แต่ยังดีว่าแม่บ้านของชายหนุ่มเอาไปซักรีดให้อย่างเรียบร้อยตั้งแต่บ่ายวันเสาร์ วันนี้เธอมีเรียนวิชาของปัณณวรรธซึ่งคิดเอาไว้แล้วว่าวันนี้จะไปนั่งแถวหน้าสุด“มีเรียนเก้าโมงไม่ใช่เหรอพีชรีบไปจัง” ชายหนุ่มเองก็กำลังแต่งตัวเพราะเขาก็ชอบไปถึงมาหาวิทยาลัยก่อนถึงเวลาสอน“พีชจะรีบไปจองแถวหน้าค่ะ อยากไปไปจ้องหน้าอาจารย์ใกล้ๆ”“ดีจังวันนี้จะมีแฟนไปให้กำลังใจตอนสอนด้วย”“ไม่เสียสมาธิแน่นะคะ”“ไม่หรอก พี่ไม่เคยมองหน้าใครอยู่แล้ว ว่าแต่พีชเถอะอย่าเอาแต่จ้องจนไม่สนใจฟังพี่สอนล่ะ บอกก่อนครับว่าไม่มีการมาทบทวนให้ทีหลัง”“ทำไมอาจารย์สุดเนิร์ดใจร้ายจัง แบบนี้สงสัยต้องตั้งใจเรียนมากกว่าวิชาอื่นแล้ว ถ้างั้นรีบไปดีกว่าไปสายเดี๋ยวกว่าอาจารย์ผู้สอนจะถูกหักคะแนน”“ไม่สายหรอกเพราะอาจารย์ยังไม่ออกจากห้องเลย ขอกำลังใจก่อนไปสอนได้ไหม” ปัณณวรรธรวบเอวคอดไว้อย่างหลวมๆ กดจมูกลงบนสองแก้

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 23 อดทนอีกนิด

    พิชญาภาไม่ค่อยสบายเลยที่ได้ยินเพื่อนใหม่พูดถึงคนรักของเธอ ไม่รู้ว่าตอนนี้มีนักศึกษาอีกกี่คนที่พยายามจะใกล้ชิดกับปัณณวรรธถึงแม้ว่าอาจารย์จะไม่สนใจนักศึกษาแต่หญิงสาวกังวลเพราะกลัวว่าสักวันเขาจะใจอ่อนเพราะไอริณนั้นเป็นผู้หญิงที่สวยมากและไม่ใช่มีเพียงแต่ไอริณคนเดียวนักศึกษาคนอื่นก็สวยมากอยู่เหมือนกันเธออยากพูดเรื่องนี้กับปัณณวรรธแต่ก็กลัวว่าก้าวก่ายการทำงานของเขา หญิงสาวหนักใจจนถอนหายใจออกมาอีกครั้ง“เป็นอะไรหรือเปล่าพีชพี่เห็นถอนหายใจตลอด” ปัณณวรรธถามคนรักเมื่อพาเธอมาทานอาหารเย็นด้วยกัน“วันนี้พีชไปนั่งกินข้าวกับเพื่อนคณะเภสัชค่ะ”“ครับ แล้วเขาทำอะไรให้พีชล่ะถึงมาถอนหายใจแบบนี้”“เขาไม่ได้ทำอะไรพีชค่ะ แต่เขาบอกว่าเขาลงทะเบียนเรียนวิชาของพี่วรรธซ้ำเป็นเทอมที่สองเพราะอยากมองหน้าที่วรรธ”“มีคนทำแบบนี้เลยเหรอ พี่ไม่เห็นรู้เลย”“เขานั่งเรียนอยู่แถวหน้าสุดเลยนะคะ พีชสังเกตว่าเขานั่งมองพี่ตลอดเลย พี่วรรธจำได้ไหม”“ที่ไม่เคยจำนักศึกษาคนไหนได้เลย การเข้าไปสอนของพี่ก็คือการสอนจริงๆ ถ้าพี่สนใจมองนักศึกษาพี่ก็คงรู้แล้วว่าพีชลงทะเบียนเรียนกับพี่ เรื่องนี้ทำให้พีชไม่สบายใจมากใช่ไหม”“ใช่ค่ะ”“อย่ากั

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 22 สุดเนิร์ดแต่มีเสน่ห์

    แม้จะรู้ว่าปัณณวรรธกับอาจารย์สุดเนิร์ดคือคนคนเดียวกันแต่ทุกครั้งที่เข้าเรียนวิชาของเขาพิชญาภาก็ทำตัวเป็นปกติเพราะลักษณะที่เห็นมันช่างแตกต่างกับคนรักของเธออย่างเหลือเกินเธอไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้กับเพื่อนสนิทสองคนฟังเพราะมันไม่ใช่เรื่องของเธอเพียงคนเดียวแต่มันมีอีกคนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยพิชญาภากลัวว่ามันจะมีผลกระทบกับการทำงานของเขาแต่ก็ไม่คิดจะปิดบังเพื่อนตลอด หญิงสาวอยากจะหาเวลาเหมาะๆ คุยกับดลยาและไอยวริญแต่นั่นต้องหลังจากเรียนจบเทอมนี้ไปก่อน“พีชคิดว่าผู้หญิงจากคณะเภสัชคนนั้นแปลกๆ ไหม”“คุณไหนล่ะเป้”“ก็คนนั้นไง เห็นชอบนั่งหน้าสุดตลอดเลย”“เขาก็คงอยากตั้งใจเรียน”“ไม่หรอกเป้สังเกตเห็นหลายครั้งแล้วนะ เขาไม่ได้มองบนจอเลยด้วยซ้ำ เขาเอาแต่นั่งจ้องหน้าอาจารย์ต่างหากล่ะ”พิชญาภาหันไปมองหญิงสาวคนหนึ่งที่มีใบหน้าสวยหวานและเธอกำลังนั่งจ้องหน้าอาจารย์หนุ่มที่อธิบายอยู่หน้าห้องเลคเชอร์“สงสัยเขาจะชอบอาจารย์มั้ง ดีเหมือนกันนะอาจารย์จะได้หัวใจกระชุ่มกระชวยเผื่อว่าเขาจะยิ้มบ้าง พีชคิดเหมือนไอย์ไหม”“ไม่รู้สิแต่พีชว่าอาจารย์คงไม่สนใจหรอกดูท่าทางเขาเคร่งขรึมเลยตั้งใจสอนมากๆ”“มันก็ไม่แน่นะตอนอยู่ในห้

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 21 ลูกสาวหรือลูกสะใภ้

    หลังจากออกจากห้องอาจารย์แล้วพิชญาภาก็ขับรถคอนโดมิเนียมด้วยความรู้สึกสับสน เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาจะคือพี่วรรธของเธอจริงๆหญิงสาวกลับมาถึงคอนโดฯก็อาบน้ำแล้วเปลี่ยนชุดเป็นเดรสสีหวานรอเวลาที่ปัณณวรรธจะมารับวันนี้เขาบอกว่าจะพาเธอไปทานข้าวกับมารดาของเขาที่บ้านหญิงสาวตอบรับและรู้สึกตื่นเต้นมากที่จะได้เจอมารดาของคนรักเป็นครั้งแรกเธอลงมารอเขาก่อนถึงเวลานัดเล็กน้อยเมื่อเห็นรถคุ้นตาเข้ามาจอดก็รีบเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งอย่างรวดเร็ว“วันนี้พีชแต่งตัวหวานจัง” เขาทักทายพร้อมรอยยิ้ม ตาคมมองคนรักด้วยสายตาชื่นชม“พี่วรรธไม่ต้องมายิ้มเลย พีชยังโกรธพี่อยู่”“อ้าว พี่คิดว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ”“ก็ตอนนั้นพีชคุยกับอาจารย์สุดเนิร์ดรู้เรื่องแต่กับพี่วรรธพีชยังไม่ได้คุยเรื่องนี้เลย”“แล้วพีชจะให้พี่ทำยังไงพี่ถึงจะหายโกรธ” เขาถามขณะขับรถเข้าสู้ถนนเส้นที่จะไปบ้านมารดา“ไม่รู้ค่ะพีชขอคิดดูก่อน”“ทำหน้าบึ้งแบบนี้เดี๋ยวแม่พี่ก็คิดว่าเราทะเลาะกันหรอกนะ”“ก็เรากำลังทะเลาะกันอยู่นี่คะพี่วรรธ”หญิงสาวสะบัดหน้าใส่แต่ในใจเธอไม่ได้คิดอะไรมากเพราะเข้าใจถึงเหตุผลที่เขาพยายามอธิบาย เพียงแต่อดน้อยใจไม่ได้ที่เขาไม่บอก

  • รสสวาทอาจารย์สุดเนิร์ด   ตอนที่ 20 อาจารย์สุดเนิร์ด

    กลับมาจากอัมพวาพิชญาภาก็เรียนอย่างหนักเธอมีเทสย่อยอยู่หลายวิชาจึงไม่ค่อยได้เจอกับปัณณวรรธเท่าไหร่นัก แต่ก็ยังไลน์หาและคุยกันก่อนนอนทุกคืนวันนี้หญิงสาวมีเทสวิชาเคมีเสร็จก็รีบขับรถกลับมายังคอนโด แต่มาได้ครึ่งทาง เสียงแจ้งเตือนจากอีเมลก็ดังขึ้น หญิงสาวจอดรถที่ข้างทางและรีบเปิดอ่านก็พบว่าเป็นเมลจากอาจารย์วิชาเคมีแจ้งว่าให้เธอเข้าไปไปหาเขาที่ห้องเพราะกระดาษคำตอบของเธอมีปัญหาพิชญาภารีบหาที่กลับรถและขับกลับไปมหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว พอจอดรถเสร็จก็รีบขึ้นไปยังห้องพักของอาจารย์บริเวณชั้นสองของตึกคณะเธอเคาะประตูพอได้ยินเสียงอนุญาตก็เปิดประตูเข้าไปทันที“สวัสดีค่ะอาจารย์หนูได้รับเมลว่ากระดาษคำตอบมีปัญหาค่ะ”“นี่ครับ ดูว่าใช่กระดาษคำตอบของคุณไหม ผมเห็นว่าคุณกรอกรหัสนักศึกษาไม่ครบ” เขาส่งระดาษคำตอบให้กับหญิงสาวแต่ยังไม่เงยหน้าพิชญาภาจำกระดาษคำตอบของตนเองได้จึงรีบกรอกรหัสลงไปจากนั้นเขาก็ส่งคืนกระดาษคำตอบให้เขา อาจารย์หนุ่มรับมาและเงยหน้าขึ้นเพื่อที่จะคุยกับเธอแต่ทั้งสองมองหน้ากันนิ่ง“พี่วรรธใช่ไหม” พิชญาภาเรียกชื่อของชายหนุ่มเบาๆ“พีช”“ทำไมพี่วรรธมาอยู่ที่นี่”“ก็พี่เป็นอาจารย์ที่นี่”“แล้วทำไ

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status