Share

พากลับคอนโด

Author: Dragon Author
last update Last Updated: 2025-01-10 12:58:56

คนมาใหม่ที่พรวดพราดเข้ามาทำให้กุ้งนางนั้นตกใจกับน้ำเสียงที่ดังก่อนจะเห็นร่างใหญ่ยืนมองเพือนของตัวเองด้วยสายตาดุ

"พี่เหนือปลายฝันออกไปแล้วคะ"

"พี่ไม่ได้มาหาปลายฝันหรอกพี่มาหาเพื่อนเรามากกว่า"

"ใครคะ ยัยขวัญเหรอ"

"ใช่ ทำไมปล่อยให้เพื่อนกินเหล้าเยอะขนาดนี้แหละ แล้วผู้หญิงสองคนจะพากันกลับอย่างไง"

"โอ๊ยพี่ หนูก็ห้ามมันแล้วแต่มันฟังซะทีไหน 

เนี่ยก็ยังคิดอยู่ว่าจะแบกมันไปที่รถได้อย่างไง ตัวมันก็ไม่ใช่เบา ๆ เลย"

"แล้วนี่จะกลับกันแล้วใช่ไหมเดี๋ยวพี่อุ้มไปส่งที่รถ"

"ใช่คะเช็คบิลเรียบร้อยแล้ว รอน้องเอาใบเสร็จมาให้แล้วว่าจะพากันกลับเลย นั้นไงน้องถือมาให้แล้ว" 

ชายหนุ่มมองไปตามเสียงที่พนักงานเดินมายื่นใบเสร็จให้

มือหนาช้อนอุ้มคนตัวเล็กในท่าเจ้าสาวแขนเรียวคล้องไปที่ลำคอแกร่งใบหน้าซบลงที่อกกว้าง

"รถอยู่ตรงไหนละ เดี๋ยวพี่ไปส่งที่รถ"

กุ้งนางเดินนำหน้าชายหนุ่มทันที เดินมาไม่นานก็ถึงลานจอดรถกุ้งนางรีบเปิดประตูรถด้านหลังให้คนเมาได้นอนสบาย

น้ำเหนือค่อย ๆ ว่างขวัญลงบนเบาะด้านหลังเบา ๆ ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของกุ้งนางตลอดหรือว่าพี่เหนือจะชอบเพื่อนเราความคิดของกุ้งนางที่ก้องอยู่ในหัวตัวเอง 

"พี่ถามหน่อย ถ้าถึงคอนโดแล้ว เราจะพาเพื่อนขึ้นห้องอย่างไง"เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

"ก็คงค่อย ๆ พยุ่งขึ้นไปแหละคะ แต่ถ้าไม่ไหวจริง ๆ คงเรียกพี่ รปภ.ที่คอนโดมาช่วย"

"ถ้างั้นเอาแบบนี้ พี่จะขับรถตามรถเราไปพอไปถึงคอนโดแล้วพี่จะอุ้มเพื่อนเราไปส่งที่ห้องเองดีไหม"น้ำเหนือรีบเสนอตัวที่จะช่วยสองสาวด้วยความห่วงใยในฐานะพี่ชายคนหนึ่งเขาจะปล่อยให้ผู้หญิงกลับกันเองได้อย่างไร

"มันจะลำบากพี่เหนือหรือเปล่า"กุ้งนางเอ่ยขึ้นอย่างเกรงใจ

"ไม่เป็นไรพี่เต็มใจช่วยอยู่แล้ว"

"ถ้างั้นก็รบกวนพี่อีกรอบแล้วกันนะคะ"

ชายหนุ่มขับรถตามรถของกุ้งนางจนไปถึงคอนโดก่อนที่น้ำเหนือจะรีบลงจากรถของตัวเองเพื่อตรงมาอุ้มขวัญข้าว

ขณะที่กุ้งนางรีบเดินมากดลิฟท์เพื่อรอพี่ชายเพื่อนที่ตอนนี้อุ้มเพื่อนตัวเองที่เมาอยู่ในอ้อมอก ถึงแม้เหงื่อเม็ดเล็กจะแตกเต็มหน้าผากชายหนุ่มก็ไม่มีบ่นสักคำจนถึงห้องพัก

"อุ้มยัยขวัญไปไว้ที่เตียงเลยคะ"

ประธานหนุ่มอุ้มคนเมามาที่เตียงค่อย ๆ วางลงเบา ๆ มือหนาลูบไปที่ผมของคนเมา ทำไมเธอถึงได้กินเหล้าเมาได้ขนาดนี้ เป็นเพราะอะไร หรือเป็นเพราะผู้ชายคนนั้น เธอไม่ต้องกลัวนะฉันจะไม่ให้เขาคนนั้นมาใกล้เธออีก ยัยเลขาของฉัน ชายหนุ่มได้แต่คิดอยู่ใจ

"พี่อาร์ม ทำไมถึงทำแบบนี้"ด้วยจิตใต้สำนึกที่ยังรู้สึกเสียใจอยู่จึงเผลอเพ้อ ออกมาอย่างลืมตัว

มือของคนเมายังไม่ยอมปล่อยออกจากแขนแกร่งที่เมื่อครู่ขณะที่น้ำเหนือวางคนเมาที่เตียงนอนแล้วและกำลังจะลุกออกจากเตียงนอนไม่คิดว่า คนที่เมาไม่รู้เรื่องก็เอามือเรียวมาจับที่ท่อนแขนของคนตัวใหญ่ชายหนุ่มชะงักไปชั่วขณะยังไม่ได้ลุกออกไปจากคนที่เมาขณะที่คนเมาไม่ได้สติกับพูดพำเพ้อไปเรื่อย

กุ้งนางที่เดินออกจากห้องน้ำเพื่อที่เช็ดตัวให้เพื่อนของตัวเองด้วยอารมณ์ตกใจ กุ้งนางรีบวางกะละมังใบเล็กที่มีน้ำและผ้าผืนเล็กลงที่โต๊ะข้างหัวเตียว มือบางค่อย ๆ แกะมือคนเมาออกจากท่อนแขนแกร่ง

"ขวัญแกปล่อยก่อน นี่ไม่ใช่พี่อาร์มนี่พี่เหนือหัวหน้าแกนะเว้ย"กุ้งนางเอ่ยออกมาเสียงดังเพื่อคนเมาจะรู้ตัว มือบางตีที่แขนคนเมา เปรี๊ยะ! คนเมารู้สึกเจ็บตรงบริเวณแขน ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ เปิดออก เปลือกตากระพริบขึ้นลงปรับโพกัส ก่อนจะเบิกตากว้างมองคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงนอน

"อ้าว บอสเองเหรอ มาได้ไงคะ เจอยัยฝันไหม"

สายตาคนเมามองมาที่บอสหนุ่ม ไม่คาดคิดว่าจะเห็นหัวหน้าตัวเองมาอยู่ในห้องเพื่อน

"ยัยขี้เมา ฉันอุ้มเธอมาส่งที่ห้อง ดูสิกินอะไรเยอะขนาดนี้คิดเหรอว่าเพื่อนเธอจะพากลับได้ทีหลังอย่ากินเยอะขนาดนี้นะ"คนตัวใหญ่ยืนเท้าเอวพูดกับคนเมาขณะที่คนเมามองใบหน้าของเจ้านายตาไม่กระพริบ

"บอสคะ กินเหล้าก็ต้องเมาหรือเปล่าใครกินเหล้าแล้วไม่เมามั่งพามาให้ดูหน่อยสิคะ"คนเมาด้วยสติอันน้อยนิดเอ่ยปากเถียงคนที่ช่วยอุ้มมาส่งทันที

"ฉันไม่เถียงกับเธอละ ฉันกลับดีกว่า"

"ค่าา...โชคดีนะคะบอส"คนเมาโบกไม้โบกมือให้ไล่บอสหนุ่มของตัวเอง

ประธานหนุ่มลุกขึ้นยืนหันไปบอกกุ้งนางที่ยืนอึ้งอยู่ไม่คิดว่าเพื่อนตัวเองจะกล้าเถียงเจ้านายตัวเองได้ขนาดนี้

"ผมกลับแล้วนะครับ ฝากดูแลยัยเลขาตัวแสบด้วย"

"คะ ขับรถกลับดี ๆ นะค่ะ"กุ้งนางเดินไปส่งน้ำเหนือที่หน้าประตูห้อง 

"ผมฝากบอกยัยเลขาขี้เมาด้วยนะวันจันทร์ต้องไปทำงานห้ามขาดหรือลางานเด็ดขาด"

"คะ เดี๋ยวกุ้งจะบอกยัยขวัญให้นะค่ะ"หญิงสาวตกปากรับคำทันที

เมื่อน้ำเหนือออกจากห้องเรียบร้อยแล้วกุ้งนางก็หันมาสนใจเพื่อนตัวเองทันที กุ้งนางค่อย ๆ เช็ดตัวขวัญข้าวด้วยน้ำที่เย็น 

"เป็นไงดีขึ้นยังยัยขวัญ"มือเรียวบิกผ้าขนหนูผืนเล็กที่ผ่านการชุบน้ำมาเรียบร้อยแล้วเช็ดลงมาที่ใบหน้า คอ แขน ของเพื่อน

"ยังอะแก มันมึน ๆ หัวอยู่เลย"มือบางยกขึ้นมาใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางกดลงที่ขมับและคลึงนวดวนเพื่อจะที่บรรเทาอาการมึนหัวได้บ้าง

"แกจำได้ไหมว่าใครมาส่งแก"

"จำได้สิ บอสฉันไง แล้วเขามาได้ไงได้เจอกับปลายฝันหรือเปล่า"

"ไม่รู้วะ ว่าได้เจอกับปลายฝันหรือเปล่า แต่พี่เหนืออาสาอุ้มแกมาส่งถึงห้องเลยนะแก แกต้องไปขอบคุณเขานะเว้ย"

"อืมวันจันทร์ค่อยไปขอบคุณที่บริษัทแล้วกัน"

"แกจำได้ไหมว่าแกแผลงฤทธิ์อะไรไว้บ้าง"

"ฉันจำได้ทุกคำแหละที่พูดกับเขา"

"อันนั้นเขาไม่ได้เรียกว่าพูดนะ เข้าเรียกว่าเถียงคะ แกก็กล้าเนอะหัวหน้าแกเลยนะไม่กลัวเขาไล่แกออกจากงานเหรอ"

"แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบให้ใครมาสอนหรือบังคับฉัน เรื่องแค่นี้จะไล่ออกก็ให้รู้ไป"

"ไปอะไร"

"ก็ไปหางานใหม่สิแก "พูดจบมือเรียวยกขึ้นป้องที่ปากหัวเราะ เบาๆ 

"ทำเป็นพูดตลก หายเมาแล้วเหรอ ถ้าหายเมาก็ไปอาบน้ำจะได้นอนสบาย ๆ "

"อุ๊ย ยังเมาอยู่นอนก่อนนะค่าาา"

"แกนี่ตลอดขี้เกียจอาบน้ำมากกว่ามั่ง"

"นอนค่าา แกก็นอนพรุ่งนี้ฉันต้องตื่นไปหาแม่แต่เช้าอีก"

"ไปทำไม อย่าบอกนะว่าพี่อาร์มจะเข้าทางแม่แก แล้วที่บ้านรู้หรือยังว่าแฟนแกมันได้ทำชั่วไว้"

"ที่บ้านยังไม่มีใครรู้เลย ฉันยังไม่ได้เล่าให้ใครฟัง อีกอย่างไม่ได้กลับบ้านมานานแล้วด้วยรู้สึกคิดถึงคนที่บ้าน พรุ่งนี้ฉันขอยืมรถแกหน่อยนะ แกมีธุระอะไรหรือเปล่า"

"ไม่มีใช้ได้ตามสบายขากลับบอกให้แม่ทำขนมมาฝากหน่อยนะแม่แกทำขนมอร่อย ฉันชอบ"

"ได้คิดว่าเป็นค่ายืมรถแล้วกันเนอะ"

บทสนทนาที่จบลงสองสาว เอนตัวลงนอนบน ที่นอน ที่หนานุ่ม แล้วเข้าสู่ห้วงนิทรา

Related chapters

  • ยัยเลขาที่รัก   กำลังจากครอบครัว

    เช้าวันเสาร์หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะไปหาแม่ตามที่แม่ได้โทรมาบอกให้ไปหา"แม่ขา หนูกลับมาแล้วค่าาา"ลูกสาวเดินลงจากรถขาเรียวรีบก้าวเดินไปหามารดาที่อยู่ด้านในตัวบ้าน"กลับมาแล้วเหรอ มาให้แม่กอดหน่อยคิดถึงจังเลย"ขวัญข้าวเดินไปหาแม่แล้วโอบกอดแม่ด้วยความคิดถึงเช่นกัน"ว่าแต่หายไปไหนกันหมดคะ คุณพ่อกับ เจ้าต้นไม้ ไปไหน "สายตาคู่สวยมองไปรอบบ้านที่เงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ซึ่งเวลานี้คุณพ่อน่าจะอยู่บ้านส่วนต้นไม้น้องชายคนเดียวสงสัยไปหาเพื่อนหรือเปล่าขวัญข้าวได้แต่คิดในใจ"ปล่อยแม่ก่อน แม่อึดอัด"คนเป็นแม่ดันตัวลูกสาวที่โอบกอดตัวเองออก"คุณพ่อดูสวนกล้วยไม้อยู่หลังบ้าน ส่วนต้นไม้เห็นบอกว่าจะไปติวหนังสือที่บ้านเพื่อน มา เหนื่อย ๆ นั่งก่อน แจ่มยกน้ำมาให้คุณหนูด้วยนะ""คะ คุณผู้หญิง""แม่มีอะไรจะคุยกับหนูหรือเปล่าค่ะ"สายตามองไปที่มารดา"คือ แบบนี้นะ พ่ออาร์มแฟนหนูมาคุยกับพ่อกับแม่เมื่อวานว่าอยากแต่งงานกับหนู""แม่คะ หนูไม่แต่งงานกับพี่อาร์มนะค่ะ"มารดามองไปที่ลูกสาวที่ตอนนี้ตาเริ่มแดงเหมือนจะมีน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยลูกสาวตัวเองเงยหน้าขึ้นมองเพดาบ้านไม่ยอมให้น้ำตาไหลออกมาให้มารดาได้เห็น"อ้าว ทำไ

    Last Updated : 2025-01-10
  • ยัยเลขาที่รัก   จ้างเลี้ยงแมว

    คอนโดน้ำเหนือทันทีที่ประตูห้องเปิดออกมือหนาเอื้อมไปกดสวิสต์ไฟเพื่อเปิดให้แสงสว่างภายในห้อง สายตาคู่สวยมองไปที่แมวขาสั้นสีขาวที่กำลังเดินมาคลอเคลียที่ขาของเลขาสาวเหมียว เหมียว เหมียว เสียงร้องที่ออดอ้อนของแมวน้อยที่กำลังเอาตัวมาพันแข้งพันขาของเลขาสาว มือบางช้อนอุ้มลูกแมวตัวน้อยขนปุ๊กปุยที่น่ารักมาไว้ที่แนบอก มือเรียวสวยลูบลงที่หัวแมวน้อยไปมาอย่างอ่อนโยน"น่ารักจังเลยคะบอส น้องชื่ออะไรค่ะ"คนตัวเล็กอุ้มลูกแมวไว้ในอ้อมอกขาเรียวเดินมานั่งที่โซฟาสีเทาของเจ้าของห้องปากบางเอ่ยถามเจ้านายหนุ่มที่ยังยืนอยู่ข้างโซฟาสีเทาภายในห้องรับแขก "น้องชื่อมะลิ เธอชอบแมวเหรอ"สายตาคมของเจ้านายหนุ่มมองไปที่เลขาสาวมุมปากยกยิ้มขึ้มมาเล็กน้อย"ชอบค่ะ แต่ไม่มีเวลาดูแล เลยไม่ซื้อมาเลี้ยง"มือเรียวลูบไปที่หัว ลำตัวและเกาที่พุงน้อย ๆ แมวน้อยขนสีขาวปุกปุยหลับตาเคลิบเคลิ้มทุกครั้งเวลาที่เลขาสาวลูบลงที่หัว"เหมือนแมวฉันมันจะชอบเธอนะ เธอชอบมันไหม ถ้าชอบมาเล่นกับมันบ่อย ๆ ได้นะฉันอนุญาติ""มาเล่นกับมันได้เหรอค่ะ บอสแกล้งพูดหรือเปล่าเนี่ย! ""ฉันพูดจริง ถ้าวันไหนเธอว่าง หรือเหงาอะ มาเล่นกับน้องมะลิได้ตลอดเวลาเลย แต่ต้องโ

    Last Updated : 2025-01-10
  • ยัยเลขาที่รัก   เคลียร์งาน

    เลขาสาวถูกประธานหนุ่มลากจูงมายังโต๊ะทานอาหารภายในห้องครัว "กินสลัดดีกว่าเนอะ "บอสหนุ่มเปิดฝากล่องสลัดออก มือหนาใช้ช้อนตักป้อนเลขาสาว "กินสิ สลัดร้านนี้อร่อยนะ"ช้อนที่ยังจ่อปากเลขาสาว"อ้าปากสิครับ อร่อยจริงนะ"คนที่พยายามคะยั้นคะยอต่อ ช้อนที่มีสลัดผักใบเขียวจ่อปากคนตรงหน้า"ขวัญ....อึบ"ปลายช้อนถูกส่งเข้าปากบางทันทีในขณะที่หญิงสาวกำลังจะอ้าปากพูด"เป็นไง สลัดร้านนี้อร่อยใช่ไหม"ปากหนายกยิ้มสลัดคำโตถูกบดเคียวกลืนลงลำคอ"อร่อยค่ะ แต่ขวัญของกินเองดีกว่า"เสียงหวานเอ๋ยออกมาพร้อมที่หัวใจที่เริ่มเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ตึก ตึก ตึก เป็นโรคหัวใจหรือเปล่าเนี่ยทำไมหัวใจเราเต้นแรงขนาดนี้"ไม่ พี่อยากป้อน มามะกินอีกคำนะ อ้าปากเร็ว" อะไรก่อนอยู่ดี ๆ เขาก็แทนตัวเองด้วยพี่ แล้วนี่ยังไม่ยอมให้กินสลัดเองอีก ช้อนนะ จะไม่วางเลยหรือไง"พอแล้วคะ ขวัญขอไปทำงานต่อนะคะ"หญิงสาวลุกออกจากโต๊ะขาเรียวรีบเดินมายังโซฟาด้วยเร็วแสง มือน้อยกุ้มที่หน้าอกข้างซ้าย ตึก ตึก ตึก หน้าเห่อร้อนแดงระเรื่อขึ้นมาเฮอ ทำตัวไม่ถูกเลย บอสจะเล่นอะไรกันเราเนี่ย หรือเขาไม่สบายหรือเปล่า หรือกินยาแล้วลืมเขย่าขวด คิดไปปวดหัวทำงานดีกว่าเสียงแ

    Last Updated : 2025-01-14
  • ยัยเลขาที่รัก   ภูเก็ตที่รัก

    วันเดินทางที่จะไปเที่ยวก็มาถึงตอนนี้ฉันมารอปลายฝันอยู่ที่สนามบิน"ฝัน ทางนี้"มือเรียวสวยชูขึ้นพร้อมกับเสียงหวานตะโกนเรียกเพื่อนเสียงดัง"เบา ๆ ก็ได้แกอายเขา"ปลายฝันมองไปรอบ ๆ ตัวเห็นคนรอบข้างเริ่มหันมามองด้วยความอายเลยส่งเสียงเพื่อปรามเพื่อน"ฉันก็กลัวว่าแกจะไม่เห็นไง ไปกันยัง""พ่อ แม่ สวัสดีคะ"จ๊ะแล้วเรามารอนานยัง"เพิ่งมาเหมือนกันคะ เราเข้าไปข้างในกันเลยไหมคะ""ไปสิแก /ไปคะไปรอข้างในกัน"ยัยฝันจูงมือฉันเดินเข้าไปข้างในเพื่อรอขึ้นเครื่อง"เหนือบอกว่าจะมาด้วยนะฝันแม่ยังไม่เห็นเลยอีกครึ่งชั่วโมงเครื่องก็จะออกแล้ว"."เดี๋ยวคงมาคะแม่ ""ฝัน พี่เหนือมาด้วยเหรอ"ฉันรีบถามยัยฝันทันที"ใช่มาด้วยบอกว่าทำงานเหนื่อยอยากจะพักผ่อนอะ พอดีฉันชวน พี่เหนือรีบตอบตกลงทันทีเลยนะ พูดไม่ทันขาดคำนั้นไงเดินมาพอดี"ขาวยาวก้าวมาหยุดยืนสายตาไล่มองไปที่เก้าอี้ทีละแถวเพื่อหา คนที่จะไปภูเก็ตด้วยกัน"พี่เหนือทางนี้" ปลายฝันชูมือเรียกพี่ชายตัวเองเมื่อเห็นมือของน้องสาวพ่วงด้วยเลขาสาวที่เขาอยากเจอหน้านั่งอยู่ข้าง ๆ กันน้ำเหนือมุ่งตรงไปที่น้องสาวและเพื่อนทันที "สวัสดีครับพ่อ แม่ "น้ำเหนือนั่งลงข้างเลขาสาว "รถติดเหรอ

    Last Updated : 2025-01-15
  • ยัยเลขาที่รัก   พาเข้าห้อง

    พรึ่บ! ผมลุกขึ้นยืนมองไปที่เลขาตัวแสบที่ยังคงยกแก้วไวน์ดื่ม"พี่เหนือจะไปไหน""พี่ว่าจะกลับแล้ว พรุ่งนี้เราต้องดำน้ำอีกเดี๋ยวตื่นไม่ทัน"มือผมคว้าแขนแม่เลขาตัวแสบ"ไปขวัญลุก"ยัยขี้เมามองมาที่ผม"พี่เหนือมาจะดึงแขนฉันทำไม ฉันยังไม่อยากกลับ ฉันอยากกินต่อได้ไหม" ดูเอาเถอะเมาเสียงยานขนาดนี้ยังอยากจะกินต่ออีก"ไม่ได้เธอต้องกลับตอนนี้ พ่อกับแม่ลงไปห้องพักแล้วถ้าฉันไม่พาเธอกลับแล้วใครจะพาเธอกลับหา"ผมตอบยัยขี้เมา"ให้ใครไปส่งก็ได้ พี่ไม่ได้เป็นอะไรกับฉันซะหน่อยจะมาห่วงกันทำไม""แต่เธอเป็นเลขาฉัน และฉันก็เป็นหัวหน้าเธอ หรือเธอลืมไปแล้ว""ฉันไม่ได้ลืม แต่ตอนนี้มันอยู่นอกเหนือเวลางาน เพราะฉะนั้นพี่เหนือก็ไม่ใช่เจ้านายฉันแล้วรู้ไว้ด้วย"ดูเอาเถอะเมาขนาดนี้เถียงฉอด ๆ ถ้าอยู่ด้วยกันสองคนรับรองว่าจะไม่มีโอกาสเถียงผมขนาดนี้แน่ ๆ "พอเถอะทั้งสองคนหยุดทะเลาะกันสักที" ฉันปลายฝันนั่งมองพี่เหนือกับขวัญข้าวเถียงไปมาตอนนี้บอกตรง ๆ ว่าฉันปวดหัวมาก เหมือนทั้งสองคนทะเลาะกันเพื่อที่จะเอาชนะกัน ถ้าเป็นแบบนี้แล้วที่คิดว่าจะเชียร์ให้ทั้งสองชอบกันคงต้องพับเก็บเอาไว้ก่อน"ขวัญแกหยุดดื่มได้แล้ว ให้พี่ชายไปส่งที่ห้องดี

    Last Updated : 2025-01-15
  • ยัยเลขาที่รัก   มีพิรุธ

    10 นาทีต่อมาตอนนี้ผมมายืนอยู่หน้าห้องพักของขวัญข้าวและก็เคาะประตูหน้าห้อง ก๊อก ก๊อก ก๊อก "มาแล้วคะ แหมตรงเวลาจังเลยน้าา เจ้านายใครเนี่ย"ฉันรีบเดินไปเปิดประตูเห็นพี่เหนือยืนทำหน้าดุอยู่หน้าห้อง"เร็วยัยฝันรออยู่ช้าเพราะเธอคนเดียว""ชิ ขี้บ่น"ผมได้ยินทุกคำที่ยังเลขาตัวแสบพูดแต่ผมไม่อยากจะพูดต่อเดียวจะกลายต้องมาเถียงกันอีก ผมเดินนำหน้ามากดลิฟท์เพื่อลงไปหายัยฝัน พวกเรารีบเดินตรงมาที่ล็อบบี้ของโรงแรมเห็นฝันนั่งรออยู่ "มาแล้วเหรอขวัญ ไปไหนมาฉันเคาะห้องแกตั้งนานไม่เปิด นึกว่าลงมารอที่ล๊อบบี้ก็ไม่เห็น""อ้อ ฉันไปเดินเล่นที่สวยข้างโรงแรมมาอะ"ฉันปลายฝันที่มองไปยังทั่งสองคนที่เดินมาพร้อมกันแต่ดูจากที่เพื่อนตอบแล้วเหมือนกำลังซ่อนอะไรไว้เพื่อไม่อยากให้ฉันรับรู้"กินข้าวมายังไปกินข้าวก่อนเนอะเพราะวันนี้เราต้องผจญภัยกันทั้งวัน""ยังไม่ได้กินอะไรเลยหิวมากด้วย"และก็เดินไปที่โต๊ะเพื่อรับประทานอาหารด้วยอาการที่เมาแฮ้งเลยเลือกที่จะกินโจ๊ก แต่อีตาบอสจอมเผด็จการก็เลือกที่จะกินโจ๊กเหมือนกัน"แหมกินเหมือนกันเลย สองคนนี้มีอะไรปิดบังหรือเปล่า"นั่นไงยัยฝันแซวจนได้ฉันหันไปมองดูคนที่สั่งอาหารเหมือนฉันที่

    Last Updated : 2025-01-15
  • ยัยเลขาที่รัก   หวั่นไหว

    ตอนนี้ยัยฝันกับแฟนลงจากเรือไปเที่ยวฟาร์มหอยไข่มุกแล้ว ผมยืนมองเลขาขี้เมาที่นอนหลับสนิทเหมือนไม่ทุกร้อนว่าใครจะทำอะไร ผมนั่งลงเปลข้าง ๆ ยัยเลขาขี้เมา เอื้อมมือไปเขย่าที่ท่อนแขน (แรง ๆ )"ยัยขี้เมาตื่น ยัยขวัญตื่น"เงียบ ! ยัยนี่กำลังซ้อมตายหรือเปล่ามือผมไปอั้งที่จมูกอีกรอบ ก็ยังหายใจอยู่นิ ผมเขย่าไปที่แขนยัยขวัญอีกครั้งแต่ขอบอกว่ามันแรงกว่าครั้งแรกเยอะ ผมเริ่มจะโมโหอีกรอบแล้ว เสียงผมตะโกนดังลั่นเรือเลย"ยัยขี้เมาตื่นสิ ฉันหมดความอดทนกับเธอแล้วนะ""ยัยขี้เมาตื่นเดี๋ยวนี้นะ ถ้าเธอไม่ตื่นฉันจะหอมแก้มเธอ"จริง ๆ ฉันตื่นตั้งแต่พี่เหนือปลุกครั้งแรกแล้วละ แต่อยากจะแกล้งคนเผด็จการชอบพูดจากระแหนะกระแหน แต่เมื่อได้ยินคำว่าจะหอมแก้มฉันก็ตกใจนะสิลืมตาขึ้นอย่างไว"ฮึ ฮึ เกือบได้หอมแก้ม นิ่ม นิ่มแล้ว"ฉันได้ยินเสียงพี่เหนือพูดออกมาไม่ดังมากมุมปากเขายกยิ้มดูแล้วช่างร้ายกาจยิ่งนัก"ฉันตื่นแล้วพี่เลิกเขย่าตัวฉันสักที""ตื่นก็ดีแล้วฝันกับนิวตันไปรอที่ฟาร์มหอยไข่มุกแล้ว เราสองคนก็รีบตามพวกนั้นไปเถอะ""ก็ไปสิ มั่วพูดพร่ำอะไร""อ้าวยัยนี่ฉันบอกเธอดี ๆ นะ"ผมได้ยินยัยขี้เมาตอบแล้วอยากจะทุ่มให้นอนกองอยู่ตรงนี

    Last Updated : 2025-01-15
  • ยัยเลขาที่รัก   นอนเกาะ

    ตอนนี้พวกเราย้ายตัวเองมานั่งดื่ม โซจูกลิ่นผลไม้ ที่บ้านพักที่พี่นิวตันแฟนปลายฝันเปิดไว้สำหรับพักคืนนี้ บ้านพักมี 3 ห้องนอนมีระเบียนยืนออกข้างหน้าบ้านที่อยู่ติดทะเล ฉันกับปลายฝันชนขวดโซจู กัน 2 คน เปิดเพลงคลอเบา บรรยากาศโครตดีเสียงเพลงก็มา นั่งชิวอยู่ริมหาดทราย นั่งยิ้มแล้วจากไป ดันไปคิดถึงอยู่แต่เขา ไอ้เราไม่อยากจะเหงา ข้อความไปถึงเธอผ่านไลน์ แล้วก็ผ่านไป มันวนเวียนไปอยู่อย่างนั้น เมื่อไหร่จะส่งมาหา "เฮ้ยเพลงเพราะเนอะ แต่แม่งจริงแหละ เข้ากับบรรยากาศสาวโสดแบบฉันเลยแกว่าไหม""เอาน่าผ่านแล้วก็ผ่านไป หาเอาใหม่เอาดี ๆ ดว่ามันเป็นร้อยเท่าเลย""เราก็อยากจะหา แต่จะเอาเวลาที่ไหนหาแกก็เห็นฉันทำแต่งาน""ก็หาในที่ทำงานแหละแกจะไปหาที่ไหนไกล เอาใกล้ ๆ จะได้อยู่ในสายตา""ใคร แกจะให้ฉันจีบใคร""เนี่ยขวัญเราพูดตามตรงเลยนะเราว่าพี่เหนือชอบแก""บ้าฝันเขาเป็นเจ้านายเรานะ เขาจะชอบเราทำไม""ฉันอยากให้แกเปิดใจ ไม่อยากให้แกจมปรักกับอดีต ไม่เชื่อแกคอยดูว่าฉันพูดจริงไหม"เมื่อฉันได้ฟังจากที่เพื่อนพูดแล้วมันก็มีเค้าอยู่บ้างหรือพี่เหนือจะชอบเราจริงอย่างที่เพื่อนพูดตอนนี้เราสองคนนั่งจิบโซจูเบา ส่วนสองหนุ่มนะห

    Last Updated : 2025-01-15

Latest chapter

  • ยัยเลขาที่รัก   ขอแต่งงาน

    ชายหาดสีขาวละเอียดฉันนอนเล่นบนเปลชายหาดของทางโรงแรม ด้วยเป็นพื้นที่ของทางโรงแรมจึงมีนักท่องเที่ยวไม่มากนัก ส่วนใหญ่ก็เป็นนักท่องเที่ยวของทางโรงแรม สายตาที่ทอดมองไปที่พื้นน้ำทะเลกว้างใหญ่สีฟ้าคราม ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดเดรสสีขาว ยาว ผ้าพริ้วไหว มีหมวกแล้วแว่นตาช่วยกันแสงแดด"สวัสดีครับ ไม่ทราบคุณมาเที่ยวเหรอครับ"ฉันลุกนั่งขึ้นบนเปลชายหาดหันมามองคนมาใหม่ที่ไม่คุ้นหน้า เอ๋ยถามด้วยเสียงที่เป็นมิตร ผู้ชายหน้าคม ผิวสีแทน ตัวสูงราว 185 ซม.ได้"ใช่คะ มาเที่ยว"ฉันเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"ผมชื่อ กันนะครับ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไร""ชื่อขวัญคะ ขวัญข้าว คุณก็มาเที่ยวเหมือนกันเหรอคะ"ฉันเอ่ยถามคนที่ชื่อกันที่ตอนนี้เขาถือวิสาสะนั่งลงเกาอี้ชายหาด ตัวถัดจากฉัน"ใช่ครับ ผมมาเที่ยว วันนี้ตอนกลางคืนทางโรงแรมเข้าจัดปาร์ตี้ขอบคุณนักท่องเที่ยว ถ้าคุณขวัญว่างลงมาสนุกด้วยกันนะครับ"คนชื่อกันเอ่ยชวน"คะ ขอบคุณนะคะที่ชวน"ฉันเอ่ยขอบคุณตามมารยาท "ขวัญ"ฉันหันไปมองตามเสียงที่เรียกเห็นคนตัวใหญ่ที่กำลังสาวเท้ามาทางฉัน ด้วยหน้าตาบึ้งตึง"อ้าวพี่เหนือคุยงานเสร็จแล้วเหรอคะ"ฉันหันไปถามพี่เหนือปนความสงสัย พี่เหนือออกไปคุยงาน

  • ยัยเลขาที่รัก   คนขี้น้อยใจ

    ตลอดการเดินทางจากเขาใหญ่มากรุงเทพ เราสองคนแวะถ่ายรูปมาตลอดทาง เพราะแถวนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็นฟาร์มโคนมชื่อดังหรือจะเป็นไร่องุ่นขึ้นชื่อ"พี่เหนือรูปนี้ก็สวย รูปนี้ก็สวย พี่เหนือถ่ายรูปเก่งจังเลยคะ"ฉันเลื่อนรูปจากโทรศัพท์มือถือดูทีละรูป ไม่ว่าจะเป็นภาพที่ฉันถ่ายรูปคู่กับแปลงดอกไม้ หรือจะเป็นภาพที่ถ่ายคู่กับองุ่นพวงโตที่ห้อยลงมาจากต้น"ถ้าชอบเดี๋ยวพี่พามาเที่ยวบ่อย ๆ ก็ได้ใกล้แค่นี้เอง จริงสิเดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ต้องไปคุยกับลูกค้าที่หัวหินอีกเราไม่ต้องแวะที่ไหนแล้วเนอะ"ผมขับรถออกจากสถานที่ท่องเที่ยวหลังจากที่เราแวะถ่ายรูปมาเกือบตลอดทาง คิดขึ้นได้ว่าในวันรุ่งต้องไปคุยงานเลยเอ๋ยบอกคนตัวเล็กที่นั่งข้าง ๆ จ้องมองดูรูปทางโทรศัพท์"อ้าวเหรอคะ ให้ขวัญไปด้วยได้ไหมหรือจะให้ขวัญเข้าไปดูเอกสารในบริษัท"ฉันละออกจาหน้าจอโทรศัพท์เอ๋ยถามพี่เหนือที่กำลังตั้งใจขับรถกลับกรุงเทพฯ"น้องก็ต้องไปกับพี่อยู่แล้วส่วนเรื่องที่บริษัทพี่เพิ่งรับเลขาใหม่มา เลยไม่ยุ่งเหมือนตอนที่โดนเลขาคนเก่าเทงานแล้วแอบหนีไปไม่ยอมบอก"ผมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่กระแนะกระแหนนิด นึกถึงตอนที่คนตัวเล็กหนีไป งานตอนแรกที่เป็นห

  • ยัยเลขาที่รัก   ฤทธิ์ยาดอง ต่อ 🔞

    ค่ำคืนอันแสนเงียบสงบภายในห้องที่แสนเงียบสนิทมีเพียงสองหนุ่มสาวที่กำลังปลุกไฟสวาท ร้อนระอุไปตามแรงอารมณ์ปราถนามือของผมยังคงสาละวนไม่ละออกจากเนินเนื้อนางที่แสนจะเย้ายวน ปลายนิ้วขยับเขยื้อนเพื่อเข้าไปสำรวจโพรงอุ่นร้อนอ่อนนุ่ม ดึงเข้าออกเป็นจังหวะ สะโพกผายส่ายขึ้นลงเป็นจังหวะเรียวนิ้วร้าย น้ำหล่อเลี้ยงเริ่มผลิตอาบชะโลมรอบนิ้วแกร่ง"อ๊า.."ฉันส่งเสียงหวานครางออกมาจาลำคอระหง ความรู้เสียวซ่านอยากที่จะอกทนต่อไปได้ เนื้อตัวอ่อนระทวย ความรู้สึกวาบหวามที่คนตัวใหญ่มอบให้ทุกครั้งที่นิ้วร้ายดันเข้าออกผมขยับปากออกจากอกอวบอิ่มเลื่อนผ่านแอ่งสะดื้นบุ๋ม มือใหญ่เกี่ยวแพ๊ทตี๊ตัวจิ๋วให้พ้นทาง โน้มใบหนาคมลงที่เนินเนื้อนาง ปลายลิ้นร้าย ส่งเข้าสำรวจรอบกลีบดอกไม้หอมมีหญ้าปกคลุมอยู่ลำไร้ ปลายลิ้นเรียวลัดเลาะตามซอกกลีบดอกไม้หอมเย้ายวน ร่องงามผลิตน้ำหวานผสมน้ำลายจนเปียกชื้น"อ๋าส์....พี่เหนือ น้องใจจะขาดอยู่แล้วใส่เข้ามาเลย"ฉันส่งเสียงครางกระเส้าทุกครั้งที่ปลายลิ้นหนาส่งผ่านมาที่ร่องน้องสาวฉัน พี่เหนือใช้นิ้วร้ายกดลงที่ปุ่มกระสันนวดคลึง ตอนนี้ฉันรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วหัวใจ อยากจะบอกคนตัวใหญ่ว่าพอแล้วดุ้นลิ้นอยากไ

  • ยัยเลขาที่รัก   ฤทธิ์ยาดอง 🔞

    ฉันมองไปที่คนตัวใหญ่ที่เดินโอบฉันอยู่ ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ ขอกลับไปนอนห้องตัวเองจะทันไหมนะ เร็วเท่าความคิดฉันเอ่ยบอกคนตัวใหญ่ทันที^_^"ขวัญว่า ขวัญกับไปนอนห้องตัวเองดีกว่า"ฉันเอ่ยตอบพี่เหนือคนตัวโตถึงกับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ พร้อมกับสายตาวิววับเป็นประกาย ยิ่งทำให้ฉันไม่มั่นใจว่าเราสองคนจะไม่ได้แค่นอนเฉย ๆ"ขวัญไม่อยากรู้แล้วเหรอว่าทำไมพี่ถึงรู้ว่าน้องขวัญอยู่ที่นี่"ผมเอ่ยถามคนตัวเล็กที่คิดจะหนีไปนอนห้องตัวเองเรื่องอะไรผมจะยอมเมื่อทุกคนรับรู้เรื่องของเราหมดแล้ว"แล้วพี่เหนือรู้ได้อย่างไงคะ"เสียงหวานเอ่ยถามขึ้นด้วยหน้าตาที่น่ารักอยากจะดึงคนตัวเล็กเข้ามาบดจูบตรงนี้เลยแต่ติดที่ว่าตรงนี้เป็นทางเดินที่จะไปห้องพักกลัวว่าถ้าใครเดินผ่านมาเห็นมันจะดูไม่งาม"เราไม่คุยต่อที่ห้องดีกว่า"ผมไม่รอให้คนตัวเล็กได้ตอบมือใหญ่ของผมที่โอบกอดไหล่บางของคนตัวเล็กมายังห้องพักสาวเท้าเข้ามาจนถึงเตียงกว้างดึงคนตัวลงนั่งผมนั่งซ้อนด้านหลังน้องขวัญหน้าผมก้มลงจูบซับที่ไหล่บางเบา ๆ ลมหายใจที่อุ่นรดลงที่ไหล่บางจนน้องขวัญต้องขวัญหัวไหล่หนี"จะบอกขวัญได้หรือยังว่าใครเปฺ็นคนบอกพี่เหนือ"ฉันดันใบหน้าคมออกจากหัวไหล่ของฉันเ

  • ยัยเลขาที่รัก   เลี้ยงฉลอง เบา ๆ

    บรรยากาศช่วงค่ำคุณป้าจัดงานเลี้ยงฉลองให้ฉันอย่างชื่นมื่น ทุกคนมีความสุขกับบรรยากาศที่ห้อมล้อมไปด้วยแมกไม้แล้วขุ่นเขาอากาศที่เย็นสบายจากแอร์ธรรมชาติกระทบกับผิวกายฉัน ที่ตอนนี้ทุกคนอยู่ในชุดสบาย ยิ่งทำให้บรรยากาศเป็นกันเองมากยิ่งขึ้น"ชอบไหม ป้าจัดเลี้ยงบาร์บีคิวให้เลยนะ"คุณป้าเอ่ยถามฉันที่ตอนนี้ ฉัน พี่เหนือ ปลายฝัน พี่นิวตัน และต้นไม้ ยืนร่วมกลุ่มอยู่ข้าง โต๊ะอาหาร ส่วนพวกผู้ใหญ่ก็นั่งร่วมกลุ่มอยู่ไม่ไกลจากพวกเรามากนัก"ชอบมากเลยคะ ขอบคุณ คุณป้ามากเลยนะคะ"ฉันยกมือขึ้นไหว้คุณป้า ท่านก็ส่งยิ้มมาให้"ถ้าชอบก็พากันกินเยอะ ๆ เลยนะวันนี้ไม่อั้นจ๊ะ เดี๋ยวป้าไปนั่งกับพวกพ่อแม่เราดีกว่ายืนนาน ๆ แล้วป้าปวดขา"คุณป้าเอ่ยบอกฉันพร้อมกับหันเดินไปทิศทางของเป้าหมายทันที"ลูกเขย มาหาพ่อหน่อย"เสียงพ่อเอ่ยขึ้นพร้อมกับกวักมือเรียกพี่เหนือให้มาหา ซึงข้างหน้าพ่อมีขวดเหล้าสีอำพันตั้งอยู่"ครับคุณลุง"ผมเอ่ยตอบพร้อมกับก้าวเท้าเดินตรงไปหาพ่อตาทันที"คุณลุงอะไร ต้องเรียกพ่อซิถึงจะถูกจริงไหมแม่"คุณพ่อน้องขวัญเอ่ยขึ้น"ครับคุณพ่อ""มาดื่มเป็นเพื่อนพ่อหน่อย เรียกพ่อหนุ่มคนนั้นมาด้วย ต้นไม้ด้วยนะ ถือว่าวันนี้วันดี ม

  • ยัยเลขาที่รัก   หลายท่า

    ตอนนี้ทุกคนมาอยู่ ภายในห้องทำงานของป้ามณีเรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องสงสัยทันทีที่ป้ามณีโทรหา พ่อแม่ฉัน และพี่เหนือโทรหาพ่อแม่ตัวเอง การเดินทางจากกรุงเทพ-โคราช เป็นระยะทางที่ใกล้ไปโดยถนัดตา พ่อแม่ฉันให้ต้นไม้น้องชายฉันขับรถมาให้ ส่วนพ่อแม่ของพี่เหนือให้พี่นิวตันขับรถมาให้โดยมีปลายฝันนั่งมาเป็นเพื่อนพี่นิวตันด้วย ทั้งหมดมองหน้าฉันกับพี่เหนือ"ยัยขวัญมีเรื่องอะไรหรือเปล่าถึงได้โทรหาพ่อกับแม่ฉันให้มาหาแกกับพี่เหนือถึงเขาใหญ่"ปลายฝันกระซิบถามฉันด้วยเสียงที่แผ่วเบาได้ยินกันแค่สองคน"เฮ้ย ! เดี๋ยวแกก็รู้นั่งฟังก่อน"ฉันถอนหายใจออกมาอย่างรู้สึกท้อข้างในหัวใจ"โอเค ไม่ถามแกก็ได้"ปลายฝันส่งสายตามองค้อนมาทางฉัน"เราเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าคะ ลูกชายพวกคุณมาล่วงเกินหลานสาวถึงรีสอร์ทของฉัน"เสียงคุณป้ามณีเอ๋ยขึ้นด้วยเสียงที่แข็งก้าวไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง"มันเป็นเรื่องของเด็ก ๆ พวกเราเป็นผู้ใหญ่ไม่ควรเข้าไปยุ่งนะครับ"พ่อพี่เหนือเอ๋ยขึ้นบ้าง"แต่เรื่องของเด็ก ๆ คือหลานสาวฉันนะที่เสียหาย"คุณป้าเอ๋ยสวนขึ้นทันควัน "คุณป้าคะขวัญผิดเองคะที่"ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบประโยคคุณป้าฉันก็เอ๋ยขึ้นมาทันควัน"หยุดเลยยัยขวัญทาง

  • ยัยเลขาที่รัก   โป๊ะแตก

    ช่วงเช้าของวัน"นี่เห็นคุณขวัญไหมทำไมไม่ลงมาสักที"ป้ามณีหันมาถามพนักงานด้วยความสงสัย เพราะตอนเช้าของทุกวันต้องเห็นหลานสาวลงมาดื่มกาแฟในช่วงเช้าของทุกวัน"ยังไม่เห็นเลยคะ หนูมาทำงานตั้งแต่ 8:00 แล้วยังไม่เห็นคุณขวัญลงมาทานข้าวและดื่มกาแฟเลย"พนักงานเอ๋ยบอกเจ้าของรีสอร์ท"เป็นอะไรหรือเปล่านะ เอากุญแจห้องคุณขวัญมาให้ฉันหน่อย"คุณป้ามณีรู้สึกเป็นห่วงหลานสาวขึ้นมาทันทีเอ๋ยบอกสาวพนักให้เอากุญแจห้องพักของหลานสาวมาให้"ได้คะ"พนักงานสาวเอ๋ยตอบรับหมุนร่างบางเดินไปหยิบกุญแจที่วางอยู่ในลิ้นชักของเคาเตอร์ประชาสัมพันธ์ส่งให้เจ้านาย คนเป็นเจ้านายรับกุญแจห้องพักรีบสาวเท้าไปยังห้องพักของหลานสาวด้วยความเร่งรีบป้ามณีเคาะประตูเรียกหลานสาวอยู่หลายรอบคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหลานไม่เปิดประตูให้คนเป็นป้าเสียทีด้วยความร้อนใจกลัวว่าหลานจะไม่สบายจึงรีบไขกุญแจเปิดประตูห้องเข้าไปกวาดสายตายาวไปทีละจุดเปิดประตูห้องน้ำก็ไม่เห็นหลานสาว หญิงที่อายุล่วงเลยมาจนจะใกล้เลข 60 หันมาถามพนักงานสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างร้อนใจ"อ้าวขวัญไม่อยู่ในห้องจะไปไหนได้อีก เธอแน่ใจใช่ไหมว่าไม่เห็นคุณขวัญจริง ๆ"คนเป็นนายพึมพำให้ลูกน้องสาวได้ยิน

  • ยัยเลขาที่รัก   ลงโทษ 🔞

    @ Love 9ก๊อก ก๊อก ฉันเคาะไปที่ประตูห้องที่พี่เหนือพักอยู่ แต่ไม่มีสัญญาณว่าคนข้างในจะเปิดประตูห้องพักให้ฉันสักที ฉันเลยลองเอื้อมมือไปบิดที่ลูกบิดหมุนไปมาเปิดประตูห้องพัก Love 9 ดูเอ๊าไม่ได้ล๊อกเหรอเนี่ย ฉันมองเข้าไปภายในห้องที่ตอนนี้ข้างในมืดสนิทหัวคิ้วขมวดขึ้นมาชนกันจนเป็นปม ฉันเลยถือวิสาสะเดินเข้าข้างในห้องพร้อมกับเรียกคนตัวโตไปด้วย"พี่เหนืออยู่ไหมคะ"ฉันเอ๋ยเรียกด้วยเสียงที่ไม่ดังมาก"พี่เหนือขวัญมาแล้วคะ"เงียบไม่มี สัญญาณว่าจะมีพี่เหนืออยู่ข้างใน "ไปไหนของเขาหนอ" ได้แต่พึมพำคนเดียวเบาๆ"อุ๊ย ! ปล่อยนะใครเนี่ย"ฉันอุทานออกมาเสียงดังตื่นตกใจที่จู่ ๆ ก็มีคนเข้ามาสวมกอดฉันจากทางด้านหลัง แต่กลิ่นหอมเฉพาะตัวทำให้ฉันจำได้ว่าเป็นใคร"พี่เองครับ"พี่เหนือเอ๋ยบอกฉัน พร้อมกับโน้มใบหน้าคมมาคลอเคลียที่ซอกคอฉันไปมา"พี่เหนือจะทำอะไรปล่อยก่อนสิคะ"ฉันย่นคอเข้าหากันทันทีเพราะลมหายใจที่แผ่วร้อนรดลงที่ต้นคอฉันมันทั้งรู้สึกขนลุกและจักจี้ในเวลาเดี๋ยวกัน"เรื่องอะไรพี่จะปล่อย พี่ลงโทษน้องขวัญที่ทิ้งพี่ให้อยู่คนเดี๋ยว"คนตัวโตเอ๋ยบอกริมฝีหนายังคงไม่ละออกจากต้นคอฉัน"อย่าคะพี่ น้องจักจี้"ฉันดันหน้าคนหน้

  • ยัยเลขาที่รัก   ง้อ

    การอยู่ช่วยงานป้าที่ฟ้ามณีรีสอร์ทก็ไม่เลวมีอะไรให้ทำเยอะแยะจนบ้างครั้งฉันลืมเรื่องเศร้าไปได้เยอะ แต่เมื่อไรที่กลับมาถึงห้องพักใจไม่รักดี กลับดันไปคิดถึงคนที่ทำให้เจ็บทุกครั้งฉันส่งจดหมายลาออกให้พี่เหนือเรียบร้อยแล้วทางอีเมล์คงไม่มีเรื่องอะไรต้องเจอหน้ากันอีก สายตาทอดมองออกไปนอกหน้าต่างห้องพักดูวิวภูเขาที่เขียวชะอุุ่ม หัวใจก็เริ่มคิดถึงคนที่ไม่อยากเจออีกแล้ว เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ฉันหลุดออกจากพวัง มือเรียวหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นดูหน้าจอปลายฝัน [ขวัญแกเป็นไงบ้าง] เสียงจากปลายสายดังขึ้นเมื่อฉันกดรับเป็นเสียงที่ราบเรียบแต่ทำไมใจฉันต้องว้าวุ่นด้วยก็ไม่รู้ขวัญข้าว [สบายดีแก โทรมามีอะไรหรือเปล่า] ฉันเอ๋ยถามเพื่อนสนิทเหมือนทุกครั้งปลายฝัน [ มีสิ วันที่ 9 นี้ที่แกตกลงจะมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวฉัน ยังเหมือนเดิมอยู่ไหม อีกอย่าง ฉันไม่รู้ว่าจะหาใครแทนอกด้วย] อ่อจริงสิ ใกล้ถึงงานแต่งงานเพื่อนแล้ว ฉันเสียใจจนลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท แล้วนี่ดันไปตกปากรับคำว่าจะไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้อีกขวัญข้าว [ก็ต้องไปอยู่แล้ว แกแต่งงานทั้งที] ฉันเอ๋ยบอกเพื่อนเมื่อถึงวันนั้นจริงฉันคงจะทำใจยอมรับกับชะตากรรมข้างหน้าได้

Scan code to read on App
DMCA.com Protection Status