เมื่อได้ยินการข่มขู่ของเถียนอวี่เซวียน ใบหน้าของหลีเอียนก็แสดงความโกรธและความหวาดหวั่นออกมาเหตุผลที่หลีเอียนยอมมาเจอเถียนอวี่เซวียน ก็เพราะกลัวเรื่องวิดีโอพวกนั้น“เถียนอวี่เซวียน นายมันน่ารังเกียจ!”หลีเอียนกัดฟันพูดด้วยความโกรธเคืองและความเกลียดชังอย่างเต็มเปี่ยมในสมัยเรียนมหาวิทยาลัย หลังจากที่เถียนอวี่เซวียนตามจีบและพยายามเอาใจเธออย่างไม่ลดละ ในที่สุดหลีเอียนก็ยอมคบกับเขาทั้งสองคบหากันอยู่ช่วงหนึ่ง และถือเป็นรักครั้งแรกของหลีเอียนแต่สิ่งที่หลีเอียนคาดไม่ถึงก็คือ เถียนอวี่เซวียนแอบติดตั้งกล้องสอดแนมเล็กๆ ไว้ในอพาร์ตเมนต์ที่เธอเช่าอยู่ และลอบบันทึกภาพส่วนตัวของหลีเอียนไว้มากมาย เช่น ตอนอาบน้ำ ตอนเปลี่ยนเสื้อผ้า...ครั้งหนึ่งในวันเกิดของเถียนอวี่เซวียน หลีเอียนอยากจะเซอร์ไพรส์เขา เธอจึงไปที่บ้านของเขาโดยไม่บอกล่วงหน้าแต่กลับกลายเป็นว่า เธอโดนเถียนอวี่เซวียนเซอร์ไพรส์กลับด้วยฉากอุบาทว์ตาเขากำลังนัวเนียอยู่กับผู้หญิงอีกคน ไม่เพียงแค่นั้น ในมือของเขายังถือโทรศัพท์ที่กำลังเปิดคลิปส่วนตัวของหลีเอียนให้ผู้หญิงคนนั้นดูด้วยหลีเอียนเพิ่งได้รู้ว่า เขาไม่เพียงแต่จะนอกใจเธอเท่า
เย่เฟิงคิดมาตลอดว่า เขาไม่มีความรู้สึกพิเศษอะไรกับหลีเอียนเขาเชื่อมาตลอดว่าตัวเองสนใจแค่นั่วนั่วเท่านั้นแต่ตอนนี้เย่เฟิงกลับพบว่า ตัวเองคิดผิด!มนุษย์ย่อมไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ไร้หัวใจสักหน่อยเมื่อได้ใช้ชีวิตแต่งงานหลอกๆ กับหลีเอียนมาตลอดช่วงเวลานี้ เขาก็ค่อยๆ ตกหลุมรักเธอโดยไม่รู้ตัวหากเป็นเพียงข้อตกลงทางธุรกิจ เขาจะทำเพื่อเธอมากมายขนาดนั้นได้ยังไง? เหอะๆ…แต่ดูเหมือนตอนนี้ ทุกสิ่งที่เขาทำไป จะดูโง่เขลามากจริงๆ!เหมือนกับสิ่งที่เขาเคยทำเพื่อโจวชิ้งไม่มีผิด!“ผู้หญิงนี่นะ ฮึๆ…” เย่เฟิงยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกรอบ รอยยิ้มเยาะปรากฏบนริมฝีปากทันใดนั้น เขารู้สึกเหมือนมีคนมาแตะไหล่ของเขาหันไปมองกลับเป็นลูกชายตระกูลซ่ง ซ่งหย่งไถ่“คุณซ่ง? บังเอิญจังนะครับ?”เย่เฟิงหัวเราะพร้อมพูดออกมาอย่างไม่ชัดเจนเพราะไม่ได้ขับไล่แอลกอฮอล์ออกไปด้วยกำลังภายใน ตอนนี้เย่เฟิงจึงเริ่มพูดจาไม่ค่อยชัดแล้ว…“คุณเย่ ผมมีบางอย่างจะให้คุณดู ตามผมมาครับ!”ซ่งหย่งไถ่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ดูอะไร? ไม่อยากดู”เย่เฟิงโบกมืออย่างเบื่อหน่าย“เกี่ยวกับภรรยาของคุณ คุณหลีเอียน”ซ่งหย่งไถ่สีหน้าจริงจังไ
เย่เฟิงสลัดความเมาออกไปได้ในทันที!ซ่งมู่เสวี่ยและหญิงสาวคนอื่นๆ ในห้องควบคุมรู้สึกได้ถึงสายตาอันดุดันของเย่เฟิง ซึ่งทำให้พวกเธอถึงกับตัวสั่นมันเหมือนกับว่ามีคมดาบเล็งมาที่ตัวเอง“นี่! จะโหดไปทำไม? พวกเราไม่ได้เป็นคนถ่ายคลิปนี้สักหน่อย!” ซ่งมู่เสวี่ยพูดอย่างไม่พอใจเจ้าหมอนี่ ดูเหมือนจะใส่ใจเมียของเขามาเลยแฮะ“มาจากไหน?”เย่เฟิงถามเสียงเย็นชาที่ปราศจากอาการมึนเมาซ่งมู่เสวี่ยส่งสัญญาณให้หญิงสาวคนหนึ่งในห้อง อีกฝ่ายจึงอธิบายเรื่องราวให้เย่เฟิงฟังที่แท้ห้องควบคุมนี้เชื่อมต่อกับโปรเจกเตอร์ที่ห้องจัดเลี้ยง ในงานสัมมนาสินค้าวันนี้จะมีนักธุรกิจชื่อดังขึ้นบรรยายรวมถึงเถียนอวี่เซวียน ประธานบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพโม๋ตูนักธุรกิจเหล่านี้จะส่งไฟล์ข้อมูลที่ต้องการฉายบนหน้าจอไปเก็บไว้ที่ฝ่ายควบคุมล่วงหน้าแล้วจึงใช้งานโปรเจกเตอร์จากเวทีในงานได้ตามต้องการในขณะตรวจสอบเอกสารเหล่านั้น ฝ่ายควบคุมพบวิดีโอที่เถียนอวี่เซวียนบันทึกไว้ในระบบก่อนงานจะเริ่มขึ้น“ไอ้สารเลวนั่น!”เย่เฟิงฟังจบ สีหน้าก็เปลี่ยนไปมาพร้อมขบกรามแน่นทันใดนั้น เขาสะดุ้งขึ้นมาและนึกบางอย่างออก“แย่แล้ว! หลีเอียนกำล
“เย่เฟิง…”หลีเอียนพึมพำเรียกชื่อของใครบางคนในขณะที่หมดหวังในช่วงเวลาแบบนี้ คนแรกที่เธอคิดถึงก็คือเย่เฟิง...แต่เขาจะมาได้ยังไง?เย่เฟิงคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอแอบมาพบเถียนอวี่เซวียน จะมาเจอเธอที่นี่ได้อย่างไร?เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความสิ้นหวังและความอ่อนแอก็ถาโถมเข้ามาน้ำตาเริ่มไหลรินจากหางตา…“ยังคิดถึงไอ้ขี้แพ้นั่นอีกเหรอ? มันมีดีอะไร? ก็แค่ไอ้หนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งที่เธอไปเลือกมามาเท่านั้น!”ผมสู้มันไม่ได้ตรงไหน?นังแพศยาทำตัวสูงส่งอย่างคุณ อีกไม่นานคุณก็จะร้องขอให้ผมรักคุณดีๆ แล้ว!”เถียนอวี่เซวียนโกรธจนหน้าเหี้ยมเมื่อได้ยินชื่อเย่เฟิงที่หลีเอียนเรียก เขาพูดด้วยใบหน้าโหดเหี้ยม“เย่เฟิง…เย่เฟิง…”แม้หลีเอียนจะสิ้นหวัง เธอก็ยังพึมพำเรียกชื่อของเขา“ยังจะเรียกอีก! ถึงจะเรียกไป เขาก็ไม่มีทางมาช่วยเธอได้หรอก!ตัดใจซะเถอะ!”เถียนอวี่เซวียนตะคอกเสียงต่ำด้วยความขุ่นเคืองตูม!ทันใดนั้นก็มีเสียงดังลั่นขึ้นประตูห้องพักถูกเตะเปิดออกวินาทีต่อมา ก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามา“ขอโทษที ฉันมาแล้ว!”หลังจากที่เย่เฟิงเข้ามาถึง เขาก็จ้องเถียนอวี่เซวียนแล้วพูดว่า“เย่เฟิง... เย่เฟิง..
เย่เฟิงกลืนน้ำลายดังเอื๊อก เกือบจะยั้งตัวเองไม่อยู่!"ให้ตายสิ! ฉันไม่มีทางเอาเปรียบคนที่อยู่ในสภาพแบบนี้แน่!"ถึงแม้หลีเอียนจะบอกว่าเธอต้องการ แต่เย่เฟิงรู้ดีว่านั่นเป็นเพราะผลของยาที่เธอถูกวาง ไม่ใช่ความต้องการที่แท้จริงของเธอเขาพยายามหายใจลึกเพื่อควบคุมสติแล้วค่อยๆ เอามือของหลีเอียนที่คล้องคอเขาไว้ออก และกดจุดบนร่างกายเธอเบาๆ "ไม่เป็นไรแล้ว เดี๋ยวผมจะถอนพิษให้คุณเอง""เย่เฟิง... ได้โปรด...ช่วยฉันที..."เสียงอ่อนหวานของหลีเอียนแทบทำให้เย่เฟิงหลุดควบคุมไปจริงๆ "ให้ตายสิ! ถ้าคุณยังทำแบบนี้ต่อไป ผมจะทนไม่ไหวเหมือนกันแล้วนะ!" ช่วยไม่ได้ หลีเอียนสวยมากจริงๆใบหน้าสวยหวาน หุ่นอันมีเสน่ห์ บวกกับท่าทางที่ดึงดูดทุกสายตา เป็นใครก็อยากจะหลงใหลไปกับเธอทั้งนั้น "ขอโทษนะ!”เย่เฟิงกัดฟันแล้วตั้งสติ ก่อนจะใช้สันมือกดเบาๆ ที่ท้ายทอยของหลีเอียนให้สลบไปในที่สุดบอสสาวสวยถึงจะสงบลงแล้วสลบไปพร้อมกับดวงตาที่ปิดลงอย่างแผ่วเบา"เป็นมารเสน่ห์จริงๆ!" เย่เฟิงพึมพำพลางถอนหายใจอย่างโล่งอกหลีเอียนที่ปกติเป็นคนเย็นชาและดูสูงส่ง แต่เมื่อเธอแสดงด้านที่อ่อนหวานออกมา กลับยิ่งทำให้เขายากจะละสายตาไ
แต่ถึงจะไม่ถาม เย่เฟิงก็คาดการณ์ได้อย่างคร่าวๆว่าที่หลีเอียนแอบไปพบเถียนอวี่เซวียน น่าจะเป็นเพราะถูกข่มขู่ด้วยคลิปเหล่านั้น“ไอ้เวร คิดจะทำร้ายเมียฉันงั้นเหรอ? ฉันจะทำให้นายหมดความภาคภูมิใจเลยคอยดู!”...เมื่อเย่เฟิงกลับไปยังห้องที่หลีเอียนพักอยู่ หลีเอียนก็แสดงความต้องการที่จะออกจากที่นี่เธอไม่มีอารมณ์ที่จะร่วมงานประชุมแลกเปลี่ยนสินค้าอีกต่อไปหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่เย่เฟิงก็โน้มน้าวให้เธออยู่ต่อ “ที่รัก รออีกนิดนะ เดี๋ยวจะมีโชว์ที่เธอหายแค้นแน่ๆ!”“โชว์อะไร?”หลีเอียนถามอย่างสงสัย ตอนนี้อารมณ์ของเธอไม่ดีนักไม่ว่าอย่างไร วันนี้เธอก็ได้รับผลกระทบทางใจที่ไม่อาจรักษาได้ไปแล้ว“เถียนอวี่เซวียนไงล่ะ! ผมรับรองเลยว่าคุณจะได้เห็นอะไรดีๆ แน่!”ด้วยการโน้มน้าวอย่างหนักแน่นจากเย่เฟิง หลีเอียนก็ยอมตามเขากลับมายังห้องประชุมในเวลานั้น งานประชุมกำลังเข้าสู่ช่วงการบรรยายพอดีและคนที่กำลังยืนบรรยายอยู่บนเวทีตอนนี้ก็คือ เถียนอวี่เซวียน!“เอียนเอ๋อร์ เสี่ยวเย่ พวกเธอไปไหนมากัน?”สวีเพ่ยเพ่ย และหลีเทียนหยางเห็นทั้งคู่ ก็เดินเข้ามาหลีเทียนหยางถามด้วยท่าทีตำหนิเล็กน้อยแม่ยายสว
คำพูดของเถียนอวี่เซวียนทำให้คนในงานประชุมพูดคุยกันอย่างตื่นตระหนกใครก็ไม่คิดว่าในงานสัมมนาธุรกิจวันนี้ จะมีช่วงแบบนี้ด้วยการเปิดโปงคนชั่วในวงการ?เกิดอะไรขึ้น?หลีเอียนที่ยืนฟังอยู่ใต้เวที ดวงหน้าเธอเริ่มแข็งกระด้างมือกำแน่น แล้วจับแขนของเย่เฟิงด้วยความตื่นตระหนก!"เย่เฟิง เราไปจากที่นี่กันเถอะ ตอนนี้เลย!"เสียงของหลีเอียนสั่นเล็กน้อยเธอนึกถึงการข่มขู่ของเถียนอวี่เซวียนที่เคยบอกว่าหากเธอไม่ยอม เขาจะเผยแพร่วิดีโอลับของเธอให้ทุกคนเห็น พอได้ยินเถียนอวี่เซวียนจะเปิดโปงคนในวงการธุรกิจ หลีเอียนจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเขาคิดจะทำอะไร?ทั้งความกลัว ความไม่สบายใจ ล้วนปกคลุมบอสสาวสวยไว้ทั้งหมดถึงแม้คลิปพวกนั้น จะเป็นแค่คลิปในชีวิตประจำวันของเธอ แต่ถูกผู้คนเห็นต่อหน้าสาธารณะแบบนี้ ต่อไปเธอจะใช้ชีวิตอย่างไร“ที่รัก เชื่อผม! ต่อจากนี้ คุณจะได้เห็นเรื่องตลกแล้ว!”เย่เฟิงบีบมือเธอแน่น สัมผัสได้ถึงความไม่สบายของอีกฝ่ายจึงพูดด้วยน้ำเสียงปลอบโยน“แต่ว่า…”หลีเอียนอยากจะพูดอะไรเพิ่มแต่ทันใดนั้นเอง เสียงในวิดีโอก็ดังขึ้น"ยัยบ้า มันส์ไหม..." บรรยากาศในงานเงียบสนิททันที ทุกสายตาต่าง
“ที่รัก รู้สึกสะใจหรือยัง?”เย่เฟิงถามพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์หลีเอียนหน้าแดงเล็กน้อย หันไปมองเย่เฟิงด้วยสายตาเขินๆแต่ในใจรู้สึกโล่งใจและสะใจอย่างมากไอ้สารเลวเถียนอวี่เซวียนคิดจะใช้คลิปพวกนั้นมาแบล็กเมล์เธอแต่สุดท้ายสิ่งที่เผยออกมาให้ทุกคนได้เห็นกลับเป็นภาพที่ไม่ชวนมองของตัวเขาเองหลีเอียนรู้ดีว่านี่เป็นแผนการของเย่เฟิงทั้งหมดในใจของเธอเต็มไปด้วยความซาบซึ้งอย่างบอกไม่ถูกเขารู้เรื่องคลิปอยู่แล้ว แต่กลับไม่ถามตนสักคำ เพียงแค่ช่วยจัดการปัญหาทุกอย่างให้ตนเงียบๆ"เย่เฟิง ขอบคุณนะ"หลีเอียนพูดด้วยความจริงใจแม้คำขอบคุณสองคำนี้จะไม่อาจเทียบได้กับสิ่งที่เขาทำให้เธอก็ตาม"ขอบคุณอะไร?"เย่เฟิงส่ายหัวเบาๆขณะนี้ สีหน้าของหลีเอียนพลันแสดงถึงความกังวลขึ้นอีกครั้ง "แต่ คลิปของฉันพวกนั้น…” เย่เฟิงได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะพร้อมเอ่ยว่า "ไม่ต้องห่วง ลบไปหมดแล้ว! เราเจอหลักฐานต้นฉบับที่ห้องของเถียนอวี่เซวียน ตอนนี้พวกมันหายไปจากโลกใบนี้เรียบร้อยแล้ว!"เมื่อได้ยินดังนั้น น้ำตาของหลีเอียนก็เอ่อคลอออกมา"เย่เฟิง คุณไม่ถามฉันเลยว่า วิดีโอพวกนั้นมาจากไหน ทำไมคุณถึงดีกับฉันขนาดนี้?"เย
เย่เฟิงที่มองเห็นบาดแผลของคุณชายกู่เมื่อครู่ ก็รู้แน่ชัดว่าโรงพยาบาลนี้ไม่มีทางรักษาเขาได้แน่!หึๆ ท่าทีของสวี่ซีเหยียนกับพ่อของเธอ ทำให้เย่เฟิงรู้สึกถึงโอกาสที่จะฆ่าคนได้อยากให้คุณชายกู่รอดชีวิตงั้นเหรอ?ชักจะสนุกแล้วสิ!หลังจากนั้น เย่เฟิงก็ทุ่มสมาธิช่วยหลี่ชื่อต่อไป โดยส่งพลังมังกรเข้าสู่ร่างของเขา พร้อมกับใช้วิชาเข็ม “เก้าพลิกฟื้นพลังหยาง” จากคัมภีร์มังกรทองหลี่ชื่อที่เดิมทีแพทย์ตัดสินว่าไม่มีทางรอด ตอนนี้กลับฟื้นตัวอย่างน่าอัศจรรย์ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน...หลี่ชื่อค่อยๆ ลุกจากเตียง แม้ใบหน้าจะยังซีดเล็กน้อย แต่เขากลับสามารถยืนและเดินได้แล้ว"พักฟื้นอีกสักระยะ แล้วนายจะหายดี!"เย่เฟิงยิ้มพลางพูดหลี่ชื่อจ้องมองเย่เฟิงด้วยน้ำตาคลอเบ้า แววตาเต็มไปด้วยความสำนึกบุญคุณทันใดนั้น เขาคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น "คุณเย่ ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผม! ผมไม่มีอะไรจะตอบแทนคุณได้เลย!"เย่เฟิงรีบดึงเขาขึ้นมา "พูดแบบนั้นทำไม? ฉันช่วยนายก็เพราะนายบาดเจ็บเพื่อปกป้องลูกสาวของฉัน"หลี่ชื่อยิ้มกว้างอย่างซื่อๆ ก่อนจะพูดต่อด้วยความแน่วแน่ "แต่สำหรับผม คุณเย่คือผู้ให้ชีวิตใหม่ ผมยอมมอบชีวิตนี้ให
หลีเอียนรีบดึงนั่วนั่วให้ถอยออกมา ดวงตาจ้องไปยังอีกฝ่ายด้วยความโกรธ เธอไม่คิดเลยว่าฝ่ายนั้นจะหยิ่งยโสถึงขั้นใช้กำลังโดยไม่พูดจาเย่เฟิงแค่นหัวเราะเบาๆ มือข้างหนึ่งยังคงส่งพลังมังกรเข้าสู่ร่างหลี่ชื่อ ส่วนแขนอีกข้างสะบัดออกไปปัง!เสียงกระแทกดังสนั่น พร้อมกับแรงลมสะท้าน แขนของเย่เฟิงปะทะกับขาของชายวัยกลางคนในชุดขาวอย่างจังตึง ตึง ตึง!ชายวัยกลางคนถอยหลังไปสามก้าว ก่อนจะทรงตัวได้แต่เย่เฟิงยังคงนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างมั่นคง ราวกับภูผาที่ไม่สะทกสะท้าน"อยากจะหยิ่งยโส ก็ต้องมีความสามารถพอด้วย!""ฉันบอกแล้วว่าเพื่อนของฉันยังต้องรักษาตัวอยู่ที่นี่""ไสหัวไป!"เย่เฟิงพูดเสียงเย็น น้ำเสียงแฝงอำนาจสุดขีดชายวัยกลางคนในชุดขาวมีสีหน้าหนักใจ จ้องมองเย่เฟิงด้วยความลังเล"ไอ้หนุ่ม แกรู้ไหมว่าแกกำลังหาเรื่องกับใคร?""ตอนนี้คุณชายของฉันกำลังอยู่ในภาวะวิกฤต ฉันจะยังไม่จัดการแกตอนนี้""แต่เรื่องวันนี้ ฉันจะจำไว้แน่นอน!"เขากัดฟันพูด ก่อนจะหันไปสั่งหัวหน้าแผนกฉุกเฉิน "ยังจะยืนเซ่ออยู่ทำไม? ย้ายไปห้องฉุกเฉินห้องอื่นเดี๋ยวนี้!""ครับๆ ได้เลยครับ!"หัวหน้าแผนกฉุกเฉินรีบพยักหน้า สีหน้าแสดงความ
หัวหน้าแผนกฉุกเฉินเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ สีหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิดและร้อนรน!ด้านหลังของเขามีทีมแพทย์และพยาบาลหลายคนกำลังเข็นเตียงคนไข้เข้ามาบนเตียงนั้นมีชายหนุ่มที่ร่างกายเต็มไปด้วยเลือดนอนอยู่ สภาพของเขาดูอาการสาหัสมากข้างๆ และด้านหลังเตียงคนไข้มีคนติดตามมาด้วยหลายคน ทุกคนต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด“เร็ว! ช่วยคุณชายของพวกเราด้วย!”ชายวัยกลางคนในชุดขาวที่ดูมีภูมิฐานตะโกนด้วยน้ำเสียงร้อนรน“รีบช่วยคุณชายกู่สิ! ทำไมในห้องฉุกเฉินยังมีคนอื่นอยู่? รีบไล่พวกมันออกไป!”เสียงแหลมสูงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองและก้าวร้าว“พวกนี้เป็นใครกัน? รีบไล่พวกเขาออกไปซะ! ถ้าการรักษาคุณชายกู่ล่าช้า โรงพยาบาลต้องรับผิดชอบ!”ชายวัยกลางคนในชุดสูทพูดด้วยน้ำเสียงเผด็จการเมื่อได้ยินเสียงอึกทึก เย่เฟิงที่กำลังรักษาหลี่ชื่ออยู่ก็หันกลับไปมองด้วยสายตาเย็นชาดวงตาอันแหลมคมของเขาหรี่ลงเล็กน้อย แววเย็นยะเยือกฉายชัดบนใบหน้าผู้หญิงสวยคนหนึ่งยืนอยู่ข้างเตียงคนไข้ด้วยท่าทีร้อนรนและหวาดกลัวสวี่ซีเหยียน!ผู้หญิงคนนี้!เธอดูโทรม ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าเลอะเปรอะไปด้วยคราบเลือ
"โอเค ลูกรัก ไม่ร้องนะ พ่อจะเข้าไปดู แล้วจะไม่ปล่อยให้คุณลุงหลี่ต้องตายแน่นอน"เย่เฟิงเช็ดน้ำตาบนแก้มนั่วนั่ว จากนั้นรีบเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉินหลีเอียนก็รีบตามเขาไปทันทีขณะนั้นเอง หมอที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินเมื่อครู่ได้ยินสิ่งที่เย่เฟิงพูด ก็พากันส่ายหน้าพวกเขาเชื่อว่าเย่เฟิงแค่พูดปลอบใจเด็กเท่านั้น"ถ้าคนไข้แบบนี้ยังช่วยได้ล่ะก็ เขาต้องเป็นเทพเจ้าแล้ว! เราเองยังช่วยไม่ได้ เขาจะเปลี่ยนอะไรได้ล่ะ?"หัวหน้าแผนกฉุกเฉินพูดพลางมองเย่เฟิงด้วยความไม่พอใจภายในห้องฉุกเฉินหลี่ชื่อยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียง เลือดซึมออกมาจากปากและจมูกอุปกรณ์และท่อทุกอย่างถูกถอดออกหมดแล้ว มีเพียงผ้าขาวคลุมร่างไว้!เห็นได้ชัดว่าทางโรงพยาบาลยอมแพ้ในการรักษาและเตรียมจะเก็บศพแต่ในขณะนั้นเอง ราวกับมีบางสิ่งดลใจ หรือไม่ก็เป็นอาการฟื้นตัวชั่วคราวก่อนตายเมื่อเย่เฟิงเข้ามา หลี่ชื่อที่หมดสติไปแล้ว กลับลืมตาขึ้นมาเขามองเห็นเย่เฟิงและนั่วนั่วที่ยืนอยู่ข้างเตียง ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี"คุณ...คุณเย่ คุณช่วย...คุณหนูนั่วนั่ว...กลับมาได้แล้วใช่ไหมครับ?""ผมมันไม่ได้เรื่อง...ทำให้คุณเย่ผิดหวัง...แต่คุ
รถ SUV หลายคันกำลังแล่นอยู่บนถนนมุ่งหน้าจากหยุนเฉิงไปยังเมืองหลวงของมณฑลในรถคันหนึ่ง ฉู่เทียนหลงยกมือขึ้นกุมหน้าที่บวมแดง สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและบิดเบี้ยวดวงตาของเขาแหลมคมและดูป่วยไข้เหมือนกับสภาพจิตใจที่ผิดปกติของเขา“ไอ้แก่บ้า กล้าตบหน้าฉันเพื่อปกป้องคนนอก!”ฉู่เทียนหลงกัดฟันพูดอย่างเจ็บแค้นทันใดนั้น เขาหันไปมองทนายลวีที่นั่งข้างๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงโหดร้าย “นาย ลงไปจากรถเดี๋ยวนี้!”ทนายลวีสะดุ้งด้วยความตกใจ รีบพูดด้วยน้ำเสียงสั่นกลัว “คะ…คุณชายฉู่ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”“ฉันต้องการให้นายอยู่ที่หยุนเฉิงต่อไป และใช้ภรรยาเก่าของเย่เฟิงสร้างปัญหาระหว่างเขากับหลีเอียน!”ดวงตาของฉู่เทียนหลงเต็มไปด้วยแววเจ้าเล่ห์ทนายลวีได้ยินดังนั้นก็หน้าซีดทันที “คะ…คุณชายฉู่ เย่เฟิงจะฆ่าผมเอาได้นะครับ!”“ไอ้เวร! ฉันไม่ได้ให้นายไปสู้กับเขา! ถ้านายไม่ทำ ฉันจะฆ่านายตอนนี้เลย!”“อย่าคิดว่าไม่ช่วยฉันแล้วเย่เฟิงจะไว้ชีวิตนาย!”ฉู่เทียนหลงดึงผมของทนายลวีแล้วตะโกนใส่ด้วยความโกรธทนายลวีตัวสั่นไปทั้งร่าง “ครับ...ครับ!”ไม่กี่วินาทีถัดมา รถหยุดลง ทนายลวีกระโดดลงจากรถทันทีในใจของเขาทั้งก
ใบหน้าของเป่ยเหล่าเต็มไปด้วยความรู้สึกละอายและสำนึกผิด เขาพูดอ้อนวอนอย่างจริงใจว่า “ผมปล่อยอาหลงไปแล้ว! ผมรู้ว่าถ้าคุณเย่เจอเขาเข้า จะต้องฆ่าเขาแน่ๆแต่ยังไงเขาก็เป็นหลานชายของผมนะ!คุณเย่ ผมได้ลงโทษเขาอย่างหนักแล้ว ตระกูลฉู่จะชดเชยให้คุณอย่างสาสม!เห็นแก่ที่หลีเอียนและลูกสาวของคุณปลอดภัยไม่เป็นอันตราย เห็นแก่หน้าผมเถอะ ได้ไหมครับ ปล่อยอาหลงไปสักครั้งเถอะ?ถือว่าผมยอมเสียหน้า ขอร้องคุณแล้ว!”หลิงเอ๋อร์กัดริมฝีปากแล้วพูดอ้อนวอนเย่เฟิงด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เย่เฟิง ฉันรับรองว่าพี่เทียนหลงจะไม่ก่อเรื่องอีกแล้ว! เห็นแก่ความสัมพันธ์ของเรา ปล่อยเขาสักครั้งเถอะนะคุณปู่ตั้งใจจะ…”เธอเล่าแผนการที่เป่ยเหล่าวางไว้ให้เย่เฟิงฟัง“พี่เทียนหลงมีปัญหาด้านร่างกายตั้งแต่เด็ก ทำให้จิตใจเขาออกจะสุดโต่ง แต่จริงๆ แล้วเขาน่าสงสารมาก!ครั้งนี้เขาแค่หุนหันพลันแล่นไปหน่อย คุณ...ช่วยอย่าจัดการเขาถึงตายได้ไหม?”หลิงเอ๋อร์กล่าวหลังจากฟังจบ เย่เฟิงหัวเราะเย็นชา สีหน้าบ่งบอกถึงความโกรธ “เขาน่าสงสารงั้นเหรอ? แล้วคนที่ถูกเขาทำร้ายล่ะ ไม่มีใครน่าสงสารหรือไง?ร่างกายมีปัญหา มันคือข้ออ้างให้เขาเป็นคนชั่วได้หร
เมื่อหลีเอียนเห็นฉู่เทียนหลงถูกคุณปู่ของเขาเองไล่ออกไปอย่างน่าอับอาย ความรู้สึกตกใจในตอนแรกก็เปลี่ยนเป็นความภาคภูมิใจภาคภูมิใจในตัวผู้ชายของเธอ!แม้ว่าเย่เฟิงจะไม่ได้มาเอง แต่ก็เหมือนเขาสามารถปกป้องเธอจากที่ไกลๆ ได้หลีเอียนไม่คาดคิดเลยว่า การที่คุณปู่และน้องสาวของฉู่เทียนหลงมาที่นี่จะเป็นเพราะเรื่องของเย่เฟิง ทั้งยังสั่งสอนฉู่เทียนหลงอย่างหนักพร้อมไล่เขาไปด้วยในขณะเดียวกัน อีกฝั่งหนึ่ง เย่เฟิงขับรถพานั่วนั่วมาถึงที่หมายและค้นหาทุกซอกทุกมุม แต่กลับไม่พบร่องรอยของฉู่เทียนหลงใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเครียดและไม่สบายใจ!เขารู้ตัวว่ามาช้าไป ฉู่เทียนหลงได้ย้ายที่ไปเรียบร้อย!เมื่อคิดว่าหลีเอียนตกอยู่ในมือของสัตว์เดรัจฉานอย่างฉู่เทียนหลง เย่เฟิงก็เริ่มรู้สึกกระวนกระวายถ้าหลีเอียนได้รับบาดเจ็บหรืออันตรายใดๆ เขาไม่มีทางให้อภัยตัวเอง และฉู่เทียนหลงจะต้องตายอย่างโหดเหี้ยม!แม้กระทั่งทั้งตระกูลฉู่ ก็จะต้องถูกกวาดล้างจนไม่เหลือใคร!แต่ในขณะนั้นเอง ก็มีเงาสามร่างเดินเข้ามาเป่ยเหล่าและหลิงเอ๋อร์พาหลีเอียนมาที่นี่!“เย่เฟิง…”หลีเอียนมองเย่เฟิงที่มาตามหาเธอที่นี่ เสียงของเธอสั่นเล็
แต่ทำไมใบหน้าของเขาถึงกลับมาปกติได้ขนาดนี้??ก่อนหน้านี้ในสายโทรศัพท์ เป่ยเหล่าเคยบอกฉู่เทียนหลงว่า หมอเทวดาได้รักษาใบหน้าที่เสียโฉมของเขาให้กลับมาปกติแต่ฉู่เทียนหลงไม่คิดเลยว่า ผลลัพธ์จะดีขนาดนี้!ทันใดนั้นเขายิ่งคาดหวังที่จะได้เจอกับหมอเทวดาผู้นี้มากขึ้นไปอีก“คุณปู่ พวกเด็กๆ ด้านนอกอาจไม่รู้จักคุณปู่กับหลิงเอ๋อร์ คุณปู่บอกผมสิ ผมจะได้ลงไปรับเอง!”“ทำไมต้องถึงขั้นมีเรื่องกับพวกไร้ประโยชน์นั่นด้วย?”ฉู่เทียนหลงคิดว่าคนพวกนั้นมีตาหามีแววไม่ ที่ขวางทางคุณปู่และหลิงเอ๋อร์ไม่ให้เข้ามา ดังนั้นทั้งสองจึงได้บุกเข้ามาทันทีเขาพูดพร้อมหัวเราะ ก่อนจะมองไปข้างหลังเป่ยเหล่า “คุณปู่ หมอเทวดาคนนั้นอยู่ไหนล่ะครับ?”เพี๊ยะ!ยังไม่ทันพูดจบ เป่ยเหล่าก็ฟาดฝ่ามือลงไปที่หน้าของฉู่เทียนหลงอย่างแรง!ฉู่เทียนหลงถึงกับหมุนตัวไปหนึ่งรอบ ครึ่งหน้าบวมฉึ่ง มองปู่ด้วยความตกตะลึงและไม่เข้าใจ“คุณปู่ ตบหน้าผมทำไมครับ?”ใบหน้าของเป่ยเหล่ามืดครึ้มราวกับพายุ เขาชี้ไปที่หลีเอียนซึ่งถูกมัดอยู่บนเตียง ก่อนตะโกนใส่ฉู่เทียนหลง “ทำไมถึงตบแกน่ะเหรอ? แกมันไอ้สัตว์นรก ใครให้แกจับภรรยาของคุณเย่มาไว้ที่นี่? แกบ้าหรือ
ก่อนหน้านี้เป่ยเหล่าเคยบอกกับฉู่เทียนหลงว่า หมอเทวดาที่จะมารักษาเขานั้นไม่เพียงแค่เก่งเรื่องการแพทย์ แต่ยังมีฝีมือในวิชาต่อสู้ที่น่าทึ่งในสายโทรศัพท์เมื่อครู่ เป่ยเหล่าก็พูดถึงเรื่องนี้กับฉู่เทียนหลงอีกครั้งอย่าง “มีนัย”ทันใดนั้น ฉู่เทียนหลงก็รู้สึกถึงความหวังที่จะกำจัดเย่เฟิงอีกครั้ง!หมอเทวดาที่สามารถต่อกรกับมหาปรมาจารย์ทั้งสี่?คนระดับนี้ การฆ่าเย่เฟิงคงไม่ใช่เรื่องยากอะไรดังนั้นตอนนี้ ฉู่เทียนหลงจึงกลับมามีท่าทีไร้ยางอายอีกครั้ง!เขาถึงขั้นวางแผนว่าหลังจากคุณปู่พาหมอเทวดามาแล้ว จะโทรเรียกเย่เฟิงมาเพื่อจัดการเขาให้ตายตรงนี้ท่าทีบ้าคลั่งและมั่นใจเกินเหตุของฉู่เทียนหลง ทำให้หลีเอียนมองเขาด้วยความไม่แน่ใจและตกใจอะไรนะ?ฉู่เทียนหลงยังมีทางหายอดฝีมือแบบนี้ได้อีกเหรอ?“ฉู่เทียนหลง ไอ้สัตว์เดรัจฉาน! ถ้าแกกล้าทำร้ายเย่เฟิง ฉันจะไม่ปล่อยแกไว้แน่ ถึงจะเป็นผีก็ไม่เว้น!”หลีเอียนกัดฟันด่าออกมา“ฮ่าๆๆ รอให้ไอ้หน้าขาวตาย แล้วเธอมาเป็นผู้หญิงของฉัน เธอจะเปลี่ยนใจเอง”ฉู่เทียนหลงยิ้มกว้างด้วยความลำพองใจทันใดนั้น เขากลืนน้ำลายอีกครั้ง มองหลีเอียนด้วยแววตาเร่าร้อนและกระหายคุณชาย