Beranda / โรแมนติก / ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา / บทที่ 59 เวลา(ไม่)หวนคืน (1)

Share

บทที่ 59 เวลา(ไม่)หวนคืน (1)

last update Terakhir Diperbarui: 2025-02-23 11:14:41

“ภัสแค่สวยมากและมีความสามารถพอตัวน่ะ” 

เจ้าตัวให้เหตุผลที่คิดว่าเป็นเรื่องจริงที่สุดแล้ว หากคนฟังได้ทำหน้าเหม็นเบื่อ

“ดีทุกอย่าง แต่เสียอย่างเดียว ชอบชมตัวเองให้ฉันหมั่นไส้”

“ทำไมเราต้องรอให้คนอื่นชมด้วยล่ะ ถ้าอยากได้คำชมให้ชีวิตสดใส เราก็จัดให้ตัวเองเลย”

เหตุผลดี๊ดีตามวิถีของผู้หญิงมั่นในยุคสมัยนี้

“คนอื่นยังจำเป็นสำหรับเธอไหม”

เมื่อเจ๊หวานถาม ใบอ้อก็ไม่พลาดที่ตอบ

“ไม่ต้องแล้วมั้ง”

“ฉันเห็นอนาคตของภัสสรารำไร คงอยู่ในวงการบันเทิงไปยาวๆ แล้วโหนคานต่องแต่ง ปล่อยให้ดารารุ่นเดียวกันออกเดตกับนักธุรกิจนอกวงการบ้าง ไฮโซตัวพ่อบ้าง ส่วนตัวเองก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานโดยไม่สนใจใคร”

ภัสสราหัวเราะขำกับคำวิจารณ์ของช่างแต่งหน้าที่พ่วงตำแหน่งเพื่อนร่วมก๊วน...ไม่อยากบอกเลยว่าเธอก็มองเห็นภาพตัวเองไม่ต่างจากนี้แหละ 

วันนี้บ้านสองชั้นที่แสนร่มรื่นซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ได้ต้อนรับคุณจรุงจิตต์ผู้เป็นภริยาของปลัดกระทรวงกับลูกสาว หลังจากพวกเธอห่างหายไปจากบ้านหลังนี้นาน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terkait

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 60 เวลา(ไม่)หวนคืน (2)

    “มานี่มา…จุ๊บแตงโมทีหนึ่ง”คนที่เดินเข้ามาในบ้านด้วยสภาพเหงื่อไหลซ่กทั้งตัวกวักมือเรียกคนในชุดเสื้อกล้ามกับกางเกงขายาวผ้ายืดให้เดินมาหา เจ้าหล่อนก็แสนน่ารัก รีบปรี่ตรงไปอย่างไม่รอช้าติณณ์โอบกอดภรรยา แล้วก้มลงจูบท้องนูนๆ ของเธอ วันนี้ขวัญรดามีอายุครรภ์ได้ห้าเดือนแล้ว เห็นท้องป่องชัดเจนขึ้น หากแขนขาของเธอยังเรียวเล็ก แทบไม่มีส่วนใดเปลี่ยนแปลงนอกจากหน้าท้อง...น้ำหนักที่หมอสั่งควบคุมไม่ให้เกินเดือนละสองกิโลกรัม เธอก็ทำได้อย่างดี ตอนนี้สุขภาพของแม่และลูกก็แข็งแรง ซึ่งเป็นที่น่าพอใจสำหรับคุณหมอ“รั้วคาวบอยเป็นยังไงบ้างคะ”“ช่างบอกว่าอีกสองวันก็เสร็จแล้ว”พื้นที่เกือบสองไร่ที่ได้มาใหม่กำลังจะถูกล้อมรั้ว ขวัญรดามีความฝันอยากมีทุ่งหญ้าที่ถูกห้อมล้อมด้วยรั้วคาวบอย เธอจดจำภาพนั้นมาตั้งแต่เด็กเมื่อคราวครอบครัวไปพักผ่อนที่เขาใหญ่ พอถึงวันนี้เธอจึงอยากสร้างรั้วคาวบอยไว้ในอาณาจักรเล็กๆ ของตัวเอง“ดีเลยค่ะ ขวัญทำผังไว้แล้วว่าตรงไหนจะปลูกผักอะไร พอช่างทำรั้วเสร็จ ขวัญจะให้คนงานทำโรงเรือนปลูกต้นไม้และกระบะปลูกผักไว้ให้ขวั

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-24
  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 61 เวลา(ไม่)หวนคืน (3)

    หากวันเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่เดือน รายการของติณณ์ที่เคยอยู่ในสภาพร่อแร่กลับมาผงาดขึ้น แถมยังมีแนวโน้มว่ามันอาจจะดังมากกว่าตอนที่เธอเคยทำร่วมกับเขาเสียอีกนั่นเป็นจุดสำคัญที่ทำให้คัทลียาตัดสินใจยกเลิกสัญญาการเป็นนางแบบที่นิวยอร์ก เธอไม่อยากปล่อยให้เวลาชีวิตสูญเปล่าโดยที่ไม่เห็นความหวัง เธอควรกลับมาเมืองไทย เพราะโอกาสยังเปิดรอเธออยู่“พี่ติณณ์แต่งงานทำไม”เรื่องนี้ยังติดอยู่ในใจ แต่ก่อนหน้านี้คัทลียาไม่เคยหยิบมาพูดถึง เพราะเธอคิดว่ามันไร้ค่าเกินกว่าจะเสียเวลาไปสนใจ...“คุณพฤกษ์ต้องการให้คุณติณณ์แต่งงานก่อนจะรับโอนหุ้นของบริษัท คุณพฤกษ์ต้องการมั่นใจว่าเขาจะมีทายาทสืบสกุลและสืบทอดธุรกิจต่อไป คุณติณณ์เลยประกาศแต่งงานกับเด็กคนนั้น”“พี่ติณณ์ไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้แคทรู้ เขาเคยถามแคทเรื่องการแต่งงานและการมีครอบครัว...แต่ตอนนั้นแคทรู้สึกว่ามันตลกเกินไป แคทกับพี่ติณณ์ยังไม่โตเป็นผู้ใหญ่ แถมแคทก็เพิ่งได้รับโอกาสในการทำงาน”ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อแล้วว่าเวลาเพียงปีกว่าสามารถบ่มเพาะผู้ชายคนหนึ่งให้เติบโตอย่างมั่นคงและดูดี

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-25
  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 62 เกมวัดใจ

    ติณณ์แวะไปหาพ่อที่ห้องทำงาน ตั้งแต่รู้ว่ากำลังจะมีหลาน พ่อก็ออกอาการเห่อหลานอย่างออกนอกหน้า‘หลานของฉันเป็นยังไงบ้าง แข็งแรงดีไหม แล้วจะคลอดเมื่อไรนะ’‘แข็งแรงดีครับ หมอยังชมเลย อีกสามเดือนก็คลอดแล้ว’‘ว่าแต่ช่วงนี้แกเข้ามาทำงานเกือบทุกวันเลยนะ ฉันบอกแล้วว่าถ้าแกมีลูก แกจะมีเป้าหมายชีวิตมากขึ้น’‘ความคิดของพ่อล้าสมัยจริงๆ’‘แต่มันยังใช้กับแกได้’ติณณ์ยิ้มกับตัวเอง คิดจะเถียงพ่อ แต่เถียงไม่ออก เพราะไม่รู้ว่าทุกวันนี้ที่เขาใช้ชีวิตอย่างเป็นระเบียบมากขึ้น โดยเข้ามาดูแลงานของครอบครัวบ่อยครั้งขึ้น จัดเวลาให้ทั้งสองงานได้อย่างสมดุลจนไม่ได้ยินเสียงบ่นของพ่อแล้ว เป็นผลมาจากการที่เขามีเจ้าแตงโมเข้ามาในชีวิตหรือเปล่า“ไม่นะ ไม่น่าจะใช่...”พยายามจะค้าน แต่กลับไม่มั่นใจในคำตอบของตัวเองเสียอย่างนั้น พลันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ติณณ์เงยหน้าขึ้นไปมอง ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับประตูถูกเปิดผลัวะเข้ามา“สวัสดีค่ะพี่ติณณ์ แคทมาทำธุระแถวนี้ นึกถึงพี่ติณณ์ก็เลยแวะมาหา”

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-26
  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 63 จะผิดอะไร

    ขวัญรดาเดินไปชะเง้อมองแปลงที่ดินข้างบ้าน วันนี้รั้วคาวบอยสร้างเสร็จแล้ว เธออยากเข้าไปดูใกล้ๆ แต่ติดตรงที่ติณณ์กำชับไว้ว่าในช่วงที่ยังมีการก่อสร้าง ห้ามเธอเข้าไปในนั้นโดยไม่มีเขาอยู่ด้วย“หกโมงเย็นแล้ว แต่พ่อยังไม่กลับบ้านเลย ไม่รู้ว่าพ่อประชุมเสร็จหรือยัง”มือบางลูบท้องพลางรำพัน พลันรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของคนในท้อง หญิงสาวยิ้มออกมา“คิดถึงพ่อเหรอ เราโทร.ไปหาพ่อกันไหม” เธอถาม...คาดหวังจะได้รับสัญญาณตอบกลับจากลูกน้อย แต่คราวนี้ลูกนิ่งเงียบ “ว่ายังไงแตงโม หนูจะให้แม่โทร.ไปหาพ่อหรือเปล่า แต่ถ้าพ่อยังประชุมอยู่ มันจะกลายเป็นว่าเราไปรบกวนเวลาของพ่อหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ”อยากรู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน อยากจะโทร.ไปหาเขา แต่เธอพยายามบังคับตัวเองไว้ บอกให้ตัวเองรอเขาอยู่ที่บ้านหญิงสาวทอดฝีเท้าเอื่อยกลับเข้าไปในบ้าน พลันเห็นสาวใช้เดินตรงมาหา พร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือของเธอมาให้...“คุณภัสสราโทร.มาค่ะ เมื่อกี้หนูหาคุณขวัญไม่เจอ สายเพิ่งตัดไปค่ะ”รอยยิ้มจางหาย ทีแรกคิดว่าติณณ์จะโทร.มาเสียอีกขวัญร

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-27
  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 64 ผู้หญิงคนนั้นเป็นนางร้าย...แต่ฉันไม่ใช่นางเอก (1)

    ห้องทำงานของติณณ์ได้ต้อนรับสาวสวยที่แวะมาหาสัปดาห์ละสามวัน หรือพูดได้ว่าเธอมาทุกวันที่เขาเข้ามาทำงาน แรกทีเดียวเลขาฯ ก็พยายามสกัด แต่กลับไม่เป็นผล เมื่ออีกฝ่ายใช้วิธี ‘บังเอิญพบ’ เขาบริเวณชั้นจอดรถหรือแม้กระทั่งในลิฟต์...สุดท้ายเจ้าหล่อนก็เดินเข้าไปในห้องทำงานพร้อมกับเขา โดยที่เลขาฯ หน้าห้องได้แต่มองตามตาปริบๆ“สรุปว่ายังไง? แบบนี้หมายถึงคุณติณณ์อนุญาตให้คุณแคทเข้าห้องทำงานเองใช่ไหม”สาวสวยมากความสามารถ อีกทั้งยังมีอัธยาศัยดี...ตอนแรกเธอก็ชอบอยู่หรอกนะ แต่พอมาคิดอีกที เจ้านายของเธอไม่ใช่ผู้ชายโสด เขามีเมียแล้ว แถมเมียก็กำลังท้องอยู่ด้วย การมีผู้หญิงเทียวมาหาอย่างนี้ มันไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน...ยิ่งเธอต้องเห็นทุกครั้ง มันก็พานให้รู้สึกอึดอัดใจเมียของเขายังไม่มาเลย แต่แฟนเก่ามาเฝ้าเช้าเฝ้าเย็น มันชักจะยังไงๆ แล้วนะ แบบนี้เรารายงานเรื่องนี้กับใครได้บ้างไม่ต้องมีใครรายงาน...คุณจงกลก็รับรู้การเคลื่อนไหวของคัทลียาตั้งแต่วันแรกที่เจ้าตัวมาหาติณณ์ เรื่องแบบนี้มันแพร่สะพัดดีนักเชียว แต่หากคิดว่านางลำบากใจที่จะตักเตือนทั้งสองคนซึ่งอยู่ในฐานะลูกเขย

    Terakhir Diperbarui : 2025-02-28
  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 65 ผู้หญิงคนนั้นเป็นนางร้าย...แต่ฉันไม่ใช่นางเอก (2)

    “แซ่บมากค่ะคุณขา อดีตนางงามตัวเต็งมงใหญ่ที่กำลังจะได้รับบทนางเอกในละครฟอร์มยักษ์ทำท่าจะเดินเกมพลาดแล้ว ตอนเช้าบอกว่ากำลังคุยกับผู้ชายที่เป็นคนกึ่งวงการบันเทิงและเป็นนักธุรกิจด้านโรงแรมและห้างสรรพสินค้า เจ๊ฟังแล้วก็รู้สึกตงิดๆ กับโพรไฟล์ที่แสนเพียบพร้อมนี้ เพราะนึกออกอยู่คนเดียว...แต่มันก็ไม่น่าเป็นไปได้”“ทำไมหรือคะเจ๊ ทำไมถึงเป็นไปไม่ได้ หรือว่าผู้ชายคนนั้นเป็นเหมือนพวกเรา”พิธีกรชายที่มีใจเป็นหญิงในรายการเมาท์ข่าวคนบันเทิงพูดจารับส่งกันอย่างลื่นไหล“ไม่ใช่ค่ะ เขาแมนทั้งแท่งนี่แหละ แมนขนาดการันตีด้วยเมียหนึ่งคนกับลูกชายที่อยู่ในท้องเมียอีกหนึ่งคน”“เมียเผลอแล้วเจอนางงามหรือคะ”“อันนี้เจ๊ก็ไม่รู้นะว่าเมียเผลอหรือเปล่า แต่ข่าวล่าสุดผู้ชายก็โต้กลับมาแล้วว่าขาเตียงของเขากับเมียยังแข็งแรงดี เขานอนกอดเมียอยู่ทุกคืน ทำงานเสร็จก็กลับบ้านตรงเวลาทุกวัน วันหยุดก็ขลุกอยู่บ้านกับลูกเมีย เขาไม่มีวันออกนอกลู่นอกทาง เพราะเขารักเมียมาก”“อ้าว! แล้วเมื่อเช้าที่นางงามบอกว่ามีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน มันก็แสดงว

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-01
  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 66 ตีตราจองผมเถอะ

    สองหนุ่มสาวก้าวขึ้นมาบนสำนักงานเขตด้วยท่าทางเร่งรีบ พวกเขากลายเป็นจุดสนใจของประชาชนที่มาใช้บริการกันอย่างเนืองแน่น เพราะความสวยหล่อและความมีชื่อเสียงของคนทั้งคู่ อีกทั้งไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้เจอพวกเขาในสถานที่แห่งนี้ภัสสรากวาดสายตามองหาน้องสาว เมื่อเกือบชั่วโมงก่อน เธอได้รับสายจากเจ้าตัวว่าขอให้มาเป็นพยานในการจดทะเบียนสมรส ภัสสราจึงตามมาเมื่อเห็นว่ามีช่วงเวลาว่างมากพอ หากเมื่อคนที่อยู่ใกล้ๆ รู้เรื่องเข้า เขาก็อาสามาเป็นพยานด้วยอีกคน โดยที่ไม่มีใครร้องขอเขาเลยเรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหละ...ภัสสราอยากป่าวประกาศให้เจ้าของสายตาหลายคู่ที่มองมาแล้วหันไปซุบซิบได้เข้าใจถึงสาเหตุที่ทำให้เธอกับเขาเข้ามาในแผนกจดทะเบียนสมรสในเวลาใกล้เที่ยงของวันนี้“พี่ภัสทางนี้ค่ะ” เสียงของขวัญรดาทำให้ทั้งสองคนหันไปมอง ก่อนจะตรงปรี่ไปหาคนท้องที่นั่งบนเก้าอี้รอคิวหน้าห้องทำการ“ใกล้จะถึงคิวขวัญพอดี ขอบคุณคุณเอเดนที่เสียสละเวลามาเป็นพยานให้ขวัญกับคุณติณณ์ด้วยนะคะ ฉุกละหุกหน่อยค่ะ ขวัญกับคุณติณณ์มาถึงที่นี่แล้วถึงได้รู้ว่าเราต้องมีพยานมาด้วย ขวัญเลยต้องโทร.ไปบอกพ

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-02
  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 67 ไม่ผูกพันตลอดไป (1)

    ซู่ ซู่ ซู่...เสียงคลื่นทะเลซัดสาดดังอยู่ไม่ไกล หญิงวัยสี่สิบปีที่ยังสาวและสวยอยู่มากเพราะดูแลตัวเองดี พลิกกายบนเตียงนอน ก่อนจะวาดแขนไปยังที่นอนข้างๆ แต่เธอกลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า“ไปไหนของเขานะ?”เจ้าของร่างเปลือยเปล่าลุกขึ้นนั่ง เธอคว้าเสื้อคลุมนอนที่ถอดทิ้งไว้ตรงปลายเตียงขึ้นมาสวม แล้วเดินออกไปตามหาคนที่นอนกกกอดกันทั้งคืน“คุณเต้ย...คุณเต้ยอยู่ไหนจ๊ะ”เสียงหวานเพรียกหาพลางยกมือขึ้นมาสางผมยาวเป็นลอนใหญ่เพื่อจัดทรงไปด้วยบ้านทั้งหลังเงียบสนิท สาวใหญ่ชะโงกหน้าไปมองในห้องนั่งเล่น หากไร้วี่แววคนที่กำลังตามหา เธอจึงคิดจะกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่ออาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ เพราะคิดว่าชายหนุ่มคงออกไปเดินเล่นริมหาด...เดี๋ยวเขาก็กลับมาพลันหางตาแลเห็นเงาวูบไหวหลังผ้าม่านกรองแสงที่กั้นผนังกระจกของห้องโถง หัวใจของเธอกระตุกแรง เพราะเงาร่างนั้นคล้ายคนคนหนึ่งที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี สาวใหญ่ตรงไปผลักประตูบานนั้นให้เปิดออกอย่างไม่รีรอ“พี่ชัชมาที่นี่ได้ยังไง”เธออุทานถาม...เป็นเขาจริงๆ ด้วย การต้องเผช

    Terakhir Diperbarui : 2025-03-03

Bab terbaru

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 74 นกกระจิบแตกรัง (2) (จบ)

    เวลาบ่ายสองโมงของวันหยุด เด็กชายวัยเก้าขวบหน้าตาคมคายส่อแววหล่อเหลาเดินเข้ามาในบ้าน หลังจากที่เขาไปช่วยพนักงานเสิร์ฟอาหารอยู่ในร้านอาหารของแม่ซึ่งตั้งอยู่ในแปลงที่ดินข้างบ้านขวัญรดามองลูกชาย เมื่อไม่เห็นว่าลูกสาวกลับมาพร้อมกัน ทั้งที่ตอนขาไป ลูกทั้งสองคนยังเดินจับมือกันอยู่เลย เธอจึงคิดจะถาม...แต่เจ้าตัวก็ฟ้องขึ้นมาเสียก่อน“คุณแม่ครับ ข้าวหอมไม่ยอมกลับบ้านอีกแล้ว”“น้องทำอะไรอยู่คะ แล้วน้องอยู่กับใคร”“น้องขายผักกับอยู่พี่มุกครับ เมื่อกี้น้องถ่ายคลิปลงติ๊กต็อกด้วย ทั้งสองคนทำอะไรกันก็ไม่รู้ น่าเบื่อมาก ต้นรอไม่ไหว คุณแม่ไปตามน้องกลับบ้านหน่อยสิครับ”ดูท่าทางคนเป็นพี่ชายจะไม่สบอารมณ์ในตัวน้องสาวจริงๆ ขวัญรดาจึงต้องคุยต่อเพื่อหาสาเหตุ“ป้าจ๋าอยู่กับน้องใช่ไหมจ๊ะ แม่ว่าเราปล่อยให้น้องอยู่ที่ร้านไปก่อนก็ได้นะ”ป้าจ๋าเป็นพี่เลี้ยงของลูกสาวมาตั้งแต่เจ้าตัวยังเป็นเด็กอ่อน หากมีพี่เลี้ยงคนนี้อยู่ด้วย ขวัญรดาก็วางใจว่ามีคนที่ดูแลลูกสาวแทนตนได้“ป้าจ๋าอยู่ด้วยครับ แต่ต้นไม่ชอบให้น

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 73 นกกระจิบแตกรัง (1)

    “พ่อคับ...กินคุกกี้”น้องแต็งค์หรือเด็กชายตนุธิป เด็กชายที่เพิ่งเป่าเค้กวันเกิดครบรอบสองขวบไปเมื่อหลายเดือนก่อน ถือกล่องใส่คุกกี้ช็อกโกแลตมาให้คุณพ่อลูกสามช่วยเปิดฝากล่องให้คุณพ่อลูกสาม?ถูกต้องแล้ว...คุณพ่อที่เคยยืนยันเสียงหนักแน่นว่าเขายังไม่คิดจะมีลูกคนต่อไป ตราบใดที่ลูกคนแรกยังไม่โตพอ อีกทั้งเขาจะต้องได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มอิ่มเสียก่อนหากในความเป็นจริงนั้น แค่เพียงน้องต้นกล้าอายุได้หกเดือน ขวัญรดาก็ตั้งท้องลูกคนที่สองด้วยความยินยอมพร้อมใจกันของทั้งสองคน โดยท้องนี้พวกเขาได้ลูกสาวหน้าตาจิ้มลิ้มมาอุ้มชู พวกเขาตั้งชื่อให้ลูกสาวว่าน้องข้าวหอมหรือเด็กหญิงเขมนิจ ปัจจุบันเด็กหญิงอายุได้แปดขวบแล้ว ซึ่งพ่อกับพี่ชายนั้นหวงแม่หนูมาก“หนูขออนุญาตคุณแม่หรือยังครับ คุกกี้กล่องนี้คุณแม่เก็บไว้ให้พี่ๆ กินด้วยหรือเปล่า”“แต็งค์จะกินคุกกี้แลต”พ่อหนูน้อยยืนยัน เป็นอันรู้กันว่าคุกกี้ช็อกโกแลตเป็นของโปรดของเจ้าตัว อย่าหวังว่าจะยอมแบ่งให้ใคร แถมยังทำท่าทางขัดใจอย่างสุดฤทธิ์เมื่อถูกพ่อพูดจาตะล่อมหวังจะให้เปลี่ยนใจ&

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 72 เธอเป็นของฉัน (2)

    หนึ่งเดือนถัดจากนั้น ณ โรงพยาบาลเอกชนชั้นนำที่คุณอิงอรเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ แตงโมน้อยก็ได้ฤกษ์ออกมาลืมตาดูโลกคุณแม่มือใหม่เข้าไปนอนรอคลอดอยู่ในห้องพักพิเศษสองวัน ลูกชายคนแรกของเธอถึงคลอดออกมา ทารกน้อยเนื้อตัวอวบอ้วน ภัสสราที่มาเยี่ยมหลานในทันทีเมื่อรู้ข่าวก็บอกอย่างตื่นเต้น“เมื่อกี้ฉันไปดูหลานในห้องเด็ก หลานตัวโตมาก แทบจะตัวโตที่สุดในบรรดาเด็กที่นอนเรียงกัน ทั้งที่ขวัญตัวเล็กนิดเดียว แถมตอนท้องก็ไม่ได้อ้วนขึ้นเลย”“น้ำหนักตัวของขวัญก็ขึ้นนะคะ แต่ขึ้นตามเกณฑ์ของคุณหมอ ขวัญกินอาหารตามที่หมอแนะนำ ขวัญไม่ได้กลัวอ้วนนะ แต่ขวัญคิดถึงแต่ลูก อยากให้ลูกได้รับสารอาหารที่มีประโยชน์และครบถ้วนมากที่สุด”“มันได้ผลจริงๆ นะ เพราะลูกของเธอตัวโตเชียว”“พ่อเขาก็ตัวโต หน้าตาหล่อคมกระเดียดไปทางพ่ออีกนั่นแหละ”คุณจงกลที่อยู่เฝ้าขวัญรดามาทั้งวันพูดแทรกขึ้น เพราะนางพินิจหลานชายอยู่สักพักใหญ่ แล้วจึงได้ข้อสรุปตามนั้น“จริงด้วยสิ ภัสลืมไปเลย”ภัสสราไม่ได้แกล้งน้องเขย แต่เธอลืมไปจริงๆ ว่าหลานชายที่หน้าตาน่

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 71 เธอเป็นของฉัน (1)

    “โดนจนได้นะแคท จำเป็นบทเรียนไว้เลยว่าทีหลังอย่าร้ายกับคนที่ไม่ได้ร้ายกับเรา แต่ถ้าใครร้ายมา เราก็ร้ายตอบ อันนี้ไม่ผิดกติกา แถมเรายังหาแนวร่วมได้อีกด้วย”รุ่นใหญ่ในวงการบันเทิง เพราะทำงานมาตั้งแต่เด็ก พูดด้วยอารมณ์ไม่ได้ดังใจขณะดูข่าวของญาติตัวเองทางโทรศัพท์มือถือ คนเป็นน้องสาวที่นั่งลูบท้องโตๆ อยู่ข้างๆ ก็ถอนหายใจ“ขวัญรู้สึกไม่ดีเลย มีทางไหนที่เราพอจะช่วยคุณแคทได้บ้างไหมคะ”ยอมรับว่าพอกำลังจะมีลูก เธอก็รู้สึกอ่อนไหวไปเสียหมด ไม่อยากทำให้ใครเดือดร้อนเพราะตัวเอง ซึ่งภัสสราก็เข้าใจน้องสาวดี“เราเป็นแค่คนตัวเล็กๆ นะขวัญ เราช่วยใครไม่ได้หรอก ส่วนตัวแคทเองก็มีมูลค่าในวงการบันเทิงมากพอ เดี๋ยวเขาก็ไปต่อได้ เราไม่ต้องรู้สึกผิด เพราะมันไม่เกี่ยวอะไรกับเรา แคททำตัวของเขาเอง ติณณ์ก็ไม่ได้ทำอะไรที่มันมากเกินไป เขาแค่ตอบโต้แคทเพื่อปกป้องตัวเองและครอบครัว งานนี้เรียกว่าแคทแพ้ภัยตัวเอง”“แต่ถึงกับถูกปลดออกจากละคร มันก็หนักไปนะ”แม้ไม่เคยอยู่ในจุดนั้น หากขวัญรดาคิดว่าตนพอจะเข้าใจความรู้สึกของคัทรียา มันคงไม่ต่

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 70 ไม่รู้เรื่องอะไรทั้งสิ้น

    นายชัชชัยเสียชีวิตในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลในสองวันต่อมา ลูกและภรรยาต่างก็เสียใจ แต่ขณะเดียวกันพวกเขาก็รู้สึกโล่งใจไปด้วย...จบสิ้นกันสักทีในส่วนความรับผิดชอบที่มีต่อเหยื่อและครอบครัวนั้น หน่วยงานที่นายชัชชัยสังกัดอยู่ได้ออกมากล่าวขอโทษและแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง อีกทั้งพร้อมแสดงความรับผิดชอบโดยไม่มีการโต้แย้งใดๆ ทั้งสิ้นภรรยาและลูกทั้งสองคนของนายชัชชัยก็ไม่ทอดทิ้งใคร นอกจากคำขอโทษที่มีต่อทุกคน พวกเขายังคงให้ความช่วยเหลือผ่านหน่วยงานที่ออกหน้ามาดูแลผู้เคราะห์ร้ายแม้แต่ปกรณ์ซึ่งเป็นสามีของผู้หญิงที่นายชัชชัยเคยชุบเลี้ยง เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ ลูกและภรรยาของนายชัชชัยก็ให้ความช่วยเหลือเขาเช่นเดียวกัน ในขณะนี้ปกรณ์ยังคงพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล โดยมีวีรยาคอยดูแลอย่างไม่ยอมห่าง ซึ่งอาการของเขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆไม่มีใครอยากเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้...เป็นอย่างที่ลูกชายของนายชัชชัยคาดไว้จริงๆ ไม่มีญาติของนายชัชชัยมาร่วมงานศพของเขาสักคน ในงานคงมีแต่ภรรยาและลูกที่จัดการทุกอย่างให้เสร็จสิ้นอย่างเร่งรีบและรวบรัดเท่านั้นขวัญรดาทำบุญไปให้นายช

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 69 กงเกวียนกำเกวียน

    “ภัสคุยกับติณณ์อยู่ค่ะ ติณณ์ไม่ให้ขวัญดูข่าว บ้านนั้นจะปิดทีวีทั้งวัน ติณณ์จะคอยติดตามข่าวแล้วบอกกับขวัญเอง ส่วนขวัญก็รู้เรื่องแล้ว ขวัญทำใจกับเรื่องนี้ได้ค่ะ”ภัสสราเคยโกรธนายชัชชัยนักหนาที่ตัดรอนขวัญรดา เขาไม่ยอมรับว่าขวัญรดาเป็นลูกสาว นับตั้งแต่ขวัญรดาย้ายมาอยู่กับครอบครัวของเธอ ผู้ชายคนนั้นก็ไม่เคยมาหาและไม่เคยติดต่อน้องสาวอีกเลยทว่าในเวลานี้ ภัสสรากลับนึกขอบคุณโชคชะตาที่พาให้เหตุการณ์ในอดีตเบนไปในเส้นทางนั้น อย่างน้อยมันก็ทำให้ขวัญรดาไม่รู้สึกผูกพันกับพ่อผู้ให้กำเนิด ซึ่งไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป น้องสาวของเธอก็จะทำใจยอมรับทุกเรื่องได้ง่ายขึ้น“แตงโม...แตงโมชื่ออะไรดีครับ เดี๋ยวพ่อเอาชื่อมาให้หนูเลือกนะ”เสียงของว่าที่คุณพ่อดังอยู่เหนือศีรษะ คนท้องที่อิงซบอยู่กับอกเขาต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง“คุณติณณ์เอาชื่อมาจากไหนคะ”“เว็บไซต์สำหรับตั้งชื่อลูก มีแต่ชื่อมงคลความหมายดีๆ ทั้งนั้น”“งั้นบอกมาเลยค่ะ ขวัญจะช่วยแตงโมเลือกเอง”“ตนุธิป ตนุนันท์ ตนุพัชร์...สามชื่อน

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 68 ไม่ผูกพันตลอดไป (2)

    หากแค่หันหลังกลับมา วีรยาก็เย็นวาบไปทั้งตัว...ชัชชัยกำลังเล็งปืนมาที่เธอ“แค่กูลั่นไก มึงก็ตายห่า”วีรยายืนนิ่งงัน กลั้นลมหายใจและไม่ตอบโต้เขา...ปืนจ่อหน้าผากอย่างนี้ ใครไม่กลัวตายบ้างล่ะ มัจจุราชคงยืนขนาบข้างเธอแล้วเวลาผ่านไปแค่ไม่กี่วินาที แต่วีรยารู้สึกเหมือนนานชั่วกัปชั่วกัลป์ กระทั่งปืนกระบอกนั้นลดต่ำลง ลมหายใจที่กลั้นเอาไว้จึงค่อยๆ ผ่อนออกมา สัญชาตญาณของการเอาชีวิตรอดกำลังพุ่งพล่านอยู่ในอกวีรยาฉวยโอกาสที่มีอยู่น้อยนิดเข้าไปนั่งในรถ เธอรีบสตาร์ตรถ มือที่กำพวงมาลัยรถกำลังสั่นระริก หางตาชำเลืองแลชัชชัยอย่างหวาดกลัว ก่อนที่รถญี่ปุ่นคันกะทัดรัดจะพุ่งทะยานผ่านประตูรั้วออกไปจากบ้านพักริมทะเลหลังนั้นรถญี่ปุ่นคันสีแดงแล่นห่างจากบ้านพักริมทะเลได้ประมาณสองกิโลเมตรในทิศทางตรงเข้าสู่ตัวเมือง คนขับสาวเห็นสภาพร่อแร่ของผู้ชายที่นั่งข้างๆ เธอก็รู้สึกสงสารเขาจับใจ“คุณเต้ยอดทนไว้นะ วีกำลังจะพาคุณไปหาหมอ”“หนีก่อน...อย่าวางใจเขา”เสียงแหบห้าวดังแผ่วเบา วีรยาได้ยินไม่ชัด แต่เธอไม่ได้ถามเขาซ้ำ เพราะใจของเธอกำลัง

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 67 ไม่ผูกพันตลอดไป (1)

    ซู่ ซู่ ซู่...เสียงคลื่นทะเลซัดสาดดังอยู่ไม่ไกล หญิงวัยสี่สิบปีที่ยังสาวและสวยอยู่มากเพราะดูแลตัวเองดี พลิกกายบนเตียงนอน ก่อนจะวาดแขนไปยังที่นอนข้างๆ แต่เธอกลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า“ไปไหนของเขานะ?”เจ้าของร่างเปลือยเปล่าลุกขึ้นนั่ง เธอคว้าเสื้อคลุมนอนที่ถอดทิ้งไว้ตรงปลายเตียงขึ้นมาสวม แล้วเดินออกไปตามหาคนที่นอนกกกอดกันทั้งคืน“คุณเต้ย...คุณเต้ยอยู่ไหนจ๊ะ”เสียงหวานเพรียกหาพลางยกมือขึ้นมาสางผมยาวเป็นลอนใหญ่เพื่อจัดทรงไปด้วยบ้านทั้งหลังเงียบสนิท สาวใหญ่ชะโงกหน้าไปมองในห้องนั่งเล่น หากไร้วี่แววคนที่กำลังตามหา เธอจึงคิดจะกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่ออาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ เพราะคิดว่าชายหนุ่มคงออกไปเดินเล่นริมหาด...เดี๋ยวเขาก็กลับมาพลันหางตาแลเห็นเงาวูบไหวหลังผ้าม่านกรองแสงที่กั้นผนังกระจกของห้องโถง หัวใจของเธอกระตุกแรง เพราะเงาร่างนั้นคล้ายคนคนหนึ่งที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี สาวใหญ่ตรงไปผลักประตูบานนั้นให้เปิดออกอย่างไม่รีรอ“พี่ชัชมาที่นี่ได้ยังไง”เธออุทานถาม...เป็นเขาจริงๆ ด้วย การต้องเผช

  • ภรรยา(ไม่)ไร้เสน่หา   บทที่ 66 ตีตราจองผมเถอะ

    สองหนุ่มสาวก้าวขึ้นมาบนสำนักงานเขตด้วยท่าทางเร่งรีบ พวกเขากลายเป็นจุดสนใจของประชาชนที่มาใช้บริการกันอย่างเนืองแน่น เพราะความสวยหล่อและความมีชื่อเสียงของคนทั้งคู่ อีกทั้งไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้เจอพวกเขาในสถานที่แห่งนี้ภัสสรากวาดสายตามองหาน้องสาว เมื่อเกือบชั่วโมงก่อน เธอได้รับสายจากเจ้าตัวว่าขอให้มาเป็นพยานในการจดทะเบียนสมรส ภัสสราจึงตามมาเมื่อเห็นว่ามีช่วงเวลาว่างมากพอ หากเมื่อคนที่อยู่ใกล้ๆ รู้เรื่องเข้า เขาก็อาสามาเป็นพยานด้วยอีกคน โดยที่ไม่มีใครร้องขอเขาเลยเรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหละ...ภัสสราอยากป่าวประกาศให้เจ้าของสายตาหลายคู่ที่มองมาแล้วหันไปซุบซิบได้เข้าใจถึงสาเหตุที่ทำให้เธอกับเขาเข้ามาในแผนกจดทะเบียนสมรสในเวลาใกล้เที่ยงของวันนี้“พี่ภัสทางนี้ค่ะ” เสียงของขวัญรดาทำให้ทั้งสองคนหันไปมอง ก่อนจะตรงปรี่ไปหาคนท้องที่นั่งบนเก้าอี้รอคิวหน้าห้องทำการ“ใกล้จะถึงคิวขวัญพอดี ขอบคุณคุณเอเดนที่เสียสละเวลามาเป็นพยานให้ขวัญกับคุณติณณ์ด้วยนะคะ ฉุกละหุกหน่อยค่ะ ขวัญกับคุณติณณ์มาถึงที่นี่แล้วถึงได้รู้ว่าเราต้องมีพยานมาด้วย ขวัญเลยต้องโทร.ไปบอกพ

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status